Adhyaya 246

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे रत्नपरीक्षा नाम पञ्चचत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ षट्चत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः वास्तुलक्षणं अग्निर् उवाच वास्तुलक्ष्म प्रवक्ष्यामि विप्रादीनां च भूरिह श्वेता रक्ता तथा पीता कृष्णा चैव यथाक्रमम्

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘രത്നപരീക്ഷ’ എന്ന 245-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി. ഇനി 246-ാം അധ്യായം ‘വാസ്തുലക്ഷണം’ ആരംഭിക്കുന്നു. അഗ്നി അരുളിച്ചെയ്തു—ബ്രാഹ്മണാദി വർണങ്ങൾക്കായി വാസ്തുഭൂമിയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇവിടെ വിശദമായി പറയും; ക്രമത്തിൽ ഭൂമിവർണ്ണങ്ങൾ ശ്വേതം, രക്തം, പീതം, കൃഷ്ണം എന്നിങ്ങനെ.

Verse 2

घृतरक्तान्नमद्यानां गन्धाढ्या वसतश् च भूः मधुरा च कषाया च अम्लाद्युपरसा क्रमात्

നെയ്യ്, രക്തം, പാകംചെയ്ത അന്നം, മദ്യം—ഇവ സുഗന്ധസമൃദ്ധമാണ്; ഭൂമിയും സ്വഭാവതഃ ഗന്ധവതിയാണ്. ഉപരസങ്ങൾ (ഗൗണ രുചികൾ) അമ്ലം മുതലായി ക്രമത്തിൽ പ്രവഹിക്കുന്നു; മധുരവും കഷായവും എന്ന രസങ്ങളും ഉണ്ട്.

Verse 3

कुशैः शरैस् तथाकाशैर् दूर्वाभिर्या च संश्रिता प्रार्च्य विप्रांश् च शिःशल्पां खातपूर्वन्तु कल्पयेत्

കുശ, ശരങ്ങൾ, ആകാശ-സസ്യം, ദൂർവ തുടങ്ങിയ വിധിവിഹിത ദ്രവ്യങ്ങളാൽ യഥാവിധി പൂജ ചെയ്ത്, തുടർന്ന് ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിക്കണം; പിന്നെ കുഴിയെടുക്കലിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ‘ശിഃശൽപ’ കർമ്മം ക്രമപ്പെടുത്തണം.

Verse 4

चतुःषष्टिपदं कृत्वा मध्ये ब्रह्मा चतुष्पदः प्राक् तेषां वै गृहस्वामी कथितस्तु तथार्यमा

അറുപത്തിനാലു പദങ്ങളുള്ള (വാസ്തു) മണ്ഡലം ഒരുക്കി, മദ്ധ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ നാലു പദങ്ങളുടെ അധിഷ്ഠാതാവായി സ്ഥാപിക്കണം. അതിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഗൃഹസ്വാമിയായി ആര്യമനെന്നാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്.

Verse 5

दक्षिणेन विवस्वांश् च मित्रः पश्चिमतस् तथा उदङ्महीधरश् चैव आपवत्सौ च वह्निगे

തെക്കുഭാഗത്ത് വിവസ്വാൻ; പടിഞ്ഞാറ് മിത്രൻ. വടക്കുഭാഗത്ത് മഹീധരൻ; കൂടാതെ അഗ്നികോണത്തിൽ, ഹേ അഗ്നേ, ആപവത്സനും നിശ്ചിതനാണ്.

Verse 6

सावित्रश् चैव सविता जयेन्द्रौ नैरृते ऽम्बुधौ भ्राजते स्थितमिति छ , ज च भवेदिति ग , घ च रुद्रव्याधी च वायव्ये पूर्वादौ कोणगाद्वहिः

നൈഋത്യ (തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ സാവിത്രൻ, സവിതാ, കൂടാതെ ജയനും ഇന്ദ്രനും സ്ഥാപിതരാകുന്നു; അവിടെയേ അംബുധി (സമുദ്രം)യും ഭ്രാജതേയും നിലകൊള്ളുന്നു—എന്ന് പറയുന്നു. പാഠഭേദങ്ങളിൽ ചിലിടത്ത് ‘ജ’, മറ്റിടത്ത് ‘ഗ/ഘ’ എന്നും വായിക്കുന്നു. വായവ്യ (വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ രുദ്രനും വ്യാധി (രോഗം)യും ഉണ്ട്. കിഴക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് കോണക്രമത്തിൽ ഈ ദേവതകളെ സ്ഥാപിക്കണം।

Verse 7

महेन्द्रश् च रविः सत्यो भृशः पूर्वे ऽथ दक्षिणे गृहक्षतो ऽर्यमधृती गन्धर्वाश्चाथ वारुणे

കിഴക്ക് ദിശയിൽ മഹേന്ദ്രൻ, രവി (സൂര്യൻ), സത്യൻ, ഭൃശൻ എന്നിവരാണ്. തുടർന്ന് തെക്ക് ദിശയിൽ ഗൃഹക്ഷത, ആര്യമൻ, ധൃതി എന്നിവരാണ്. വാർുണ (പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ ഗന്ധർവരും നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 8

पुष्पदन्तो ऽसुराश् चैव वरुणो यक्ष एव च सौम्ये भल्लाटसोमौ च अदितिर्धनदस् तथा

പുഷ്പദന്തൻ, അസുരഗണം, വരുണൻ, യക്ഷൻ; കൂടാതെ സൗമ്യ ദിശയിൽ സൗമ്യൻ, ഭല്ലാടൻ, സോമൻ; അതുപോലെ അദിതി എന്നും ധനദൻ (കുബേരൻ) എന്നും (സ്ഥാപിതരാകുന്നു)।

Verse 9

नागः करग्रहश् चैशे अष्टौ दिशि दिशि स्मृताः आद्यन्तौ तु तयोर्देवौ प्रोक्तावत्र गृहेश्वरौ

ഈ വാസ്തു-ക്രമത്തിൽ നാഗനും കരഗ്രഹനും—ഇവ എട്ടായി, ഓരോ ദിശയിലും ഒന്നെന്നപോലെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ അവരുടെ ആദിയും അന്തവും സ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള രണ്ടു ദേവന്മാരെ ഗൃഹേശ്വരന്മാർ (ഗൃഹാധിപതികൾ) എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 10

पर्जन्यः प्रथमो देवो द्वितीयश् च करग्रहः महेन्द्ररविसत्याश् च भृशो ऽथ गगनन्तथा

പർജന്യൻ ആദ്യ ദേവൻ; രണ്ടാമത് കരഗ്രഹൻ. അതുപോലെ മഹേന്ദ്രൻ, രവി (സൂര്യൻ), സത്യൻ, തുടർന്ന് ഭൃശൻ, കൂടാതെ ഗഗനം (ആകാശം)യും (ആഹ്വാനിച്ച്/സ്ഥാപിക്കണം)।

Verse 11

पवनः पूर्वतश् चैव अन्तरीक्षधनेश्वरौ आग्नेये चाथ नैरृत्ये मृगसुग्रीवकौ सुरौ

കിഴക്കുദിക്കിൽ പവനൻ (വായുദേവൻ) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഇടക്കാല ദിക്കുകളിൽ അന്തരീക്ഷനും ധനേശ്വരൻ (കുബേരൻ) ഉണ്ട്; ആഗ്നേയത്തിലും നൈഋത്യത്തിലും മൃഗനും സുഗ്രീവനും എന്ന രണ്ടു ദേവതകൾ നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 12

रोगो मुख्यश् च वायव्ये दक्षिणे पुष्पवित्तदौ गृहक्षतो यमभृशौ गन्धर्वो नागपैतृकः

വായവ്യ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) ദിക്കിൽ രോഗവും മുഖ്യനും; തെക്കിൽ പുഷ്പനും വിത്തദനും. കൂടാതെ ഗൃഹക്ഷതനും യമഭൃശനും; പിന്നെ ഗന്ധർവ്വൻ, നാഗൻ, പൈതൃകൻ—ഇവ ദിശാവ്യവസ്ഥയിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട സന്നിധികളാണ്।

Verse 13

आप्ये दौवारिकसुग्रीवौ पुष्पदन्तो ऽसुरो जलं यक्ष्मा रोगश् च शोषश् च उत्तरे नागराजकः

ആപ്യ (ജലബന്ധ) ദിക്കിൽ ദ്വാരപാലകരായ ദൗവാരികനും സുഗ്രീവനും നിലകൊള്ളുന്നു. അവിടെ പുഷ്പദന്തൻ എന്ന അസുരനും ജലം (ജലതത്ത്വം)യും ഉണ്ട്. അവിടെയേ യക്ഷ്മാ, രോഗം, ശോഷം എന്നിവയും. വടക്കുദിക്കിൽ നാഗരാജകൻ (സർപ്പരാജാവ്) ഉണ്ട്।

Verse 14

मुख्यो भल्लाटशशिनौ अदितिश् च कुवेरकः नागो हुताशः श्रेष्ठो वै शक्रसूर्यौ च पूर्वतः

കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് മുഖ്യൻ, ഭല്ലാടൻ, ശശി (ചന്ദ്രൻ), കൂടാതെ അദിതി, കുബേരൻ എന്നിവരെ സ്മരിക്കണം/സ്ഥാപിക്കണം; അതുപോലെ നാഗൻ, ഹുതാശൻ (അഗ്നി), ശ്രേഷ്ഠൻ, കൂടാതെ കിഴക്കിൽ തന്നേ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ)യും സൂര്യനും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।

Verse 15

दक्षे गृहक्षतः पुष्प आप्ये सुग्रीव उत्तमः पुष्पदन्तो ह्य् उदग्द्वारि भल्लाटः पुष्पदन्तकः

വലതുവശത്ത് ഗൃഹക്ഷതൻ; ആപ്യ (ജല) ദിക്കിൽ പുഷ്പൻ; ആഗ്നേയ ദിക്കിൽ സുഗ്രീവൻ; ഊർദ്ധ്വഭാഗത്ത് ഉത്തമൻ; വടക്കുദ്വാരത്തിൽ പുഷ്പദന്തൻ; കൂടാതെ ഭല്ലാടനും പുഷ്പദന്തകനും അനുബന്ധ സന്നിധികളായി പറയുന്നു।

Verse 16

शिलेष्टकादिविन्यासं मन्त्रैः प्रार्च्य सुरांश् चरेत् नन्दे नन्दय वासिष्ठे वसुभिः प्रजया सह

ശിലേഷ്ടകാദി വിന്യാസം ക്രമപ്പെടുത്തി, മന്ത്രങ്ങളാൽ ആദ്യം ദേവന്മാരെ അർച്ചിച്ച് പിന്നെ പൂജാക്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം. നന്ദാ-വിധിയിൽ, ഹേ വാസിഷ്ഠ, ‘നന്ദയ’ എന്നു ആവാഹിച്ച് വസുക്കളോടും സന്താനസമൃദ്ധിക്കായും ചെയ്യണം.

Verse 17

भृगुरिति ज नागो हुताशनः श्रेष्ठ इति ख , छ च जये भार्गववदायादे प्रजानाञ्जयमाहवे पूर्णे ऽङ्गिरसदायादे पूर्णकामं कुरुध्व मां

‘ഭൃഗു’, ‘നാഗ’, ‘ഹുതാശന’, ‘ശ്രേഷ്ഠ’—എന്ന നാമങ്ങളാൽ അവനെ സ്മരിക്കുന്നു. ഹേ ഭാർഗവവംശജ, ജയത്തിൽ; സന്താനോത്പത്തിയിലും സന്താനജയത്തിലും; യുദ്ധവിജയാർത്ഥം; കൂടാതെ ആംഗിരസവംശത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ—എന്നെ പൂർണ്ണകാമനാക്കുക.

Verse 18

भद्रे काश्यपदायादे कुरु भद्रां मतिं मम सर्ववीजसमायुक्ते सर्वरत्नौषधैर् वृते

ഹേ ഭദ്രേ, കാശ്യപവംശത്തിന്റെ ദായാദേ, എന്റെ മതി/സങ്കൽപം ശുഭമാക്കുക. ഹേ സർവ ബീജമന്ത്രസമന്വിതേ, സർവ രത്നങ്ങളും ഔഷധികളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയ ദേവീ!

Verse 19

रुचिरे नन्दने नन्दे वासिष्ठे रम्यतामिह प्रजापतिसुते देवि चतुरस्रे महीमये

ഹേ രുചിരേ, നന്ദനവനത്തിലെ നന്ദേ, ഹേ വാസിഷ്ഠീ, ഇവിടെ രമ്യമായി വസിക്കണമേ. ഹേ ദേവീ, പ്രജാപതിസുതേ, മഹീമയീ, ഈ ചതുരസ്ര (ചതുരാകൃതിയുള്ള) പുണ്യഭൂമിയിൽ പ്രതിഷ്ഠിതയാകുക.

Verse 20

सुभगे सुव्रते भद्रे गृहे कश्यपि रम्यतां पूजिते परमाचार्यैर् गन्धमाल्यैर् अलङ्कृते

ഹേ സുഭഗേ, സുവ്രതേ, ഭദ്രേ—ഈ ഗൃഹത്തിൽ കാശ്യപീ രമ്യമായി വസിക്കട്ടെ. ഈ ഭവനം പരമാചാര്യന്മാർ പൂജിച്ച് പ്രതിഷ്ഠിച്ചതും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും മാല്യങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമാണ്.

Verse 21

भवभूतिकरे देवि गृहे भार्गवि रम्यतां अव्यङ्ग्ये चाक्षते पूर्णे मुनेरङ्गिरसः सुते

ഹേ ഭവഭൂതി നൽകുന്ന ദേവീ, ഹേ ഭാർഗവീ, ഈ ഗൃഹത്തിൽ രമ്യമായി വസിക്കണമേ. ഹേ അങ്കിരസ മുനിയുടെ പുത്രി, ഈ അഖണ്ഡവും പൂർണ്ണവുമായ അക്ഷതം സർവമംഗളചിഹ്നമായി അർപ്പിതമാകട്ടെ.

Verse 22

इष्टके त्वं प्रयच्छेष्टं प्रतिष्टाङ्कारयम्यहं देशस्वामिपुरस्वामिगृहस्वामिपरिग्रहे

ഹേ ഇഷ്ടകാ (പ്രതിഷ്ഠാ ഇട്ട്), നീ അഭീഷ്ടഫലം നൽകുക; ദേശസ്വാമി, പുരസ്വാമി, ഗൃഹസ്വാമി എന്നിവരുടെ അധികാര-പരിഗ്രഹത്തിനകത്ത് ഞാൻ നിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്നു.

Verse 23

मनुष्यधनहस्त्यश्वपशुवृद्धिकरी भव गृहप्रवेशे ऽपि तथा शिलान्यासं समाचरेत्

ഇത് മനുഷ്യർ (ആശ്രിതർ), ധനം, ആന, കുതിര, പശുക്കൾ എന്നിവയുടെ വർധന വരുത്തുന്നതാകട്ടെ. അതുപോലെ പുതുഗൃഹപ്രവേശ സമയത്ത് ശിലാന്യാസ കർമവും വിധിപൂർവ്വം ആചരിക്കണം.

Verse 24

उत्तरेण शुभः प्लक्षो वटः प्राक् स्याद् गृहादितः उदुम्वरश् च याम्येन पश्चिमे ऽश्वत्थ उत्तमः

വടക്കായി പ്ലക്ഷവൃക്ഷം ശുഭം; ഗൃഹത്തിന്റെ കിഴക്കായി വടവൃക്ഷം വേണം; തെക്കായി ഉദുംബരം; പടിഞ്ഞാറായി ഉത്തമമായ അശ്വത്ഥം (അരയാൽ) വേണം.

Verse 25

वामभागे तथोद्यानं कुर्याद्वासं गृहे शुभं सायं प्रातस्तु घर्माप्तौ शीतकाले दिनान्तरे

ഗൃഹത്തിന്റെ ഇടത് ഭാഗത്ത് ഉദ്യാനം ഒരുക്കണം. ഗൃഹവാസം ശുഭം—ചൂടുകാലത്ത് സന്ധ്യയും പ്രഭാതവും അവിടെ താമസിക്കണം; ശീതകാലത്ത് പകലിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ താമസിക്കണം.

Verse 26

वर्षारात्रे भुयः शोषे सेक्तव्या रोपितद्रुमाः विडङ्गघृटसंयुक्तान् सेचयेच्छीतवारिणा

മഴരാത്രികളിലും, വീണ്ടും അത്യധികം വരൾച്ച (ശോഷം) വന്നാൽ പുതുതായി നട്ട വൃക്ഷങ്ങളെ ജലസേചനം ചെയ്യണം. വിഡംഗവും നെയ്യും ചേർത്ത തണുത്ത വെള്ളംകൊണ്ട് സേചിക്കണം.

Verse 27

फलनाशे कुलत्थैश् च माषैर् मुद्गैस्तिलैर् यवैः विप्राणां जयमावहेति ख गन्धमाल्यैर् अलङ्कृतैर् इति ग , छ च घृतशीतपयःसेकः फलपुष्पाय दर्वदा

ഫലനാശം (അഥവാ വീഴ്ച) സംഭവിക്കുമ്പോൾ കുലത്ഥം, മാഷം, മുദ്ഗം, എള്ള്, യവം എന്നിവ പ്രയോഗിച്ച് ‘വിപ്രാണാം ജയമാവഹേ’ എന്ന് ജപിച്ചു, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും മാല്യങ്ങളും ധരിച്ചു വിധി അനുഷ്ഠിക്കണം. ഫലപുഷ്പവർദ്ധനയ്ക്കായി നെയ്യും തണുപ്പിച്ച പാലും ചേർന്ന സേകം ആവർത്തിച്ച് ചെയ്യണം.

Verse 28

मत्स्याम्भसा तु सेकेन वृद्धिर्भवति शाखिनः आविकाजसकृच्चूर्णं यवचूर्णं तिलानि च

മത്സ്യം വെച്ചിരുന്ന വെള്ളംകൊണ്ട് സേചനം ചെയ്താൽ വൃക്ഷങ്ങൾക്ക് വളർച്ച ഉണ്ടാകും. കൂടാതെ ആട്/ചെമ്മരിയാടിന്റെ കാഷ്ഠപ്പൊടി, യവപ്പൊടി, എള്ളും ചേർക്കണം.

Verse 29

गोमांसमुदकञ्चेति सप्तरात्रं निधापयेत् उत्सेकं सर्ववृक्षाणां फलपुष्पादिवृद्धिदं

ഗോമാംസവും വെള്ളവും ചേർന്ന ഈ മിശ്രിതം ഏഴ് രാത്രികൾ സൂക്ഷിക്കണം. ആ ദ്രവം എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങൾക്കും ഒഴിച്ച് (ഉത്സേകം) കൊടുത്താൽ ഫലം, പുഷ്പം മുതലായവയുടെ വർദ്ധന ഉണ്ടാകും.

Verse 30

मत्स्योदकेन शीतेन आम्राणां सेक इष्यते प्रशस्तं चाप्यशोकानां कामिनीपादताडनं

മാവിന് തണുത്ത ‘മത്സ്യോദകം’ (മത്സ്യം വെച്ച വെള്ളം) കൊണ്ട് സേചനം ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമെന്ന് പറയുന്നു. അശോകവൃക്ഷങ്ങൾക്ക് പ്രിയസ്ത്രീയുടെ പാദപ്രഹാരവും ശ്രേയസ്കരമെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 31

खर्जूरनारिकेलादेर्लवणाद्भिर्विवर्धनं विडङ्गमत्स्यमांसाद्भिः सर्वेषु दोहदं शुभं

എല്ലാ തരത്തിലുള്ള ദോഹദം (ആഗ്രഹപൂർത്തി) സംബന്ധിച്ച്, ഖർജൂരവും നാരികേലവും മുതലായവ ലവണവും ജലസമ്പന്നമായ ആഹാരങ്ങളോടൊപ്പം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പോഷണവർദ്ധന ഉണ്ടാകുന്നു. അതുപോലെ വിഡംഗം, മത്സ്യം, മാംസം എന്നിവയോടെയുള്ള ദോഹദതൃപ്തി ശുഭകരമെന്നു പറയുന്നു।