Adhyaya 313

Verse 1

ं फट् स्वाहा इत्य् आग्नेये महापुराणे नानामन्त्रा नाम द्वादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरिताज्ञानम् अग्निर् उवाच ॐ ह्रीं हूं खे छे क्षः स्त्रीं ह्रूं क्षे ह्रीं फट् त्वरितायैनमः त्वरितां पूजयेन्न्यस्य द्विभुजाञ्चाष्टवाहुकां आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिकम्

“...ം ഫട് സ്വാഹാ”—ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘നാനാമന്ത്ര’ എന്ന 312+ (അഥവാ 313-ാം) അധ്യായം സമാപ്തം. ഇനി 313+ (അഥവാ 314-ാം) ‘ത്വരിതാജ്ഞാനം’ അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. അഗ്നി അരുളിച്ചെയ്തു—“ഓം ഹ്രീം ഹൂം ഖേ ഛേ ക്ഷഃ സ്ത്രീം ഹ്രൂം ക്ഷേ ഹ്രീം ഫട്—ത്വരിതായൈ നമഃ।” ന്യാസം ചെയ്ത് ത്വരിതയെ പൂജിക്കണം—അവളെ ദ്വിഭുജയും അഷ്ടബാഹുവുമായ രൂപത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം; ആധാരശക്തി, പദ്മം, സിംഹാസനം എന്നിവ ന്യാസം ചെയ്ത് ദേവിയെ ഹൃദയാദി സ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം।

Verse 2

पूर्वादौ गायत्रीं यजेन्मण्डले वै प्रणीतया हुंकारां खेचरीं चण्डां छेदनीं क्षेपणींस्त्रियाः

കിഴക്കുദിക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, നിർദ്ദേശിതവിധിപ്രകാരം മണ്ഡലത്തിൽ ഗായത്രിയെ പൂജിക്കണം; കൂടാതെ ഹുങ്കാരാ, ഖേചരീ, ചണ്ഡാ, ഛേദനീ, ക്ഷേപണീ എന്ന സ്ത്രീ-ശക്തികളെയും പൂജിക്കണം।

Verse 3

हुंकारां क्षेमकारीञ्च फट्कारीं मध्यतो यजेत् जयाञ्च विजयां द्वारि किङ्करञ्च तदग्रतः

മദ്ധ്യഭാഗത്ത് ഹുംകാരാ, ക്ഷേമകാരി, ഫട്കാരി എന്നിവയെ പൂജിക്കണം. വാതിലിൽ ജയാ-വിജയങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ച് പൂജിച്ച്, അതിന്റെ മുൻവശത്ത് കിങ്കരനെയും പൂജിക്കണം.

Verse 4

लिलैहीमैश् च सर्वाप्त्यै नामव्याहृतिभिस् तथा अनन्ताय नमः स्वाहा कुलिकाय नमः स्वधा

മൃദുവായ (സുഖകരമായ) ഉച്ചാരണങ്ങളോടും ‘ഹീം’ ബീജത്തോടും കൂടി, സർവാർത്ഥസിദ്ധിക്കായി നാമ-വ്യാഹൃതികൾ ഇങ്ങനെ പ്രയോഗിക്കണം— “അനന്തായ നമഃ സ്വാഹാ”; “കുലികായ നമഃ സ്വധാ” എന്ന്.

Verse 5

स्वाहा वासुकिराजाय शङ्खपालाय वौषट् तक्षकाय वषन्नित्यं महापद्माय वै नमः

വാസുകിരാജനു സ്വാഹാ; ശംഖപാലനു വൗഷട്; തക്ഷകനു നിത്യം വഷട് (ആഹുതി); മഹാപദ്മനു തീർച്ചയായും നമസ്കാരം.

Verse 6

स्वाहा कर्कोटनागाय फट् पद्माय च वै नमः लिखेन्निग्रहचक्रन्तु एकाशीतिपदैर् नरः

“കർകോട്ട നാഗായ സ്വാഹാ; ഫട്; കൂടാതെ പദ്മായ വൈ നമഃ”—എന്ന മന്ത്രം എഴുതണം. മനുഷ്യൻ എൺപത്തൊന്ന് പദങ്ങളാൽ (അക്ഷരഘടകങ്ങളാൽ) നിഗ്രഹചക്രം ലിഖിക്കണം.

Verse 7

वस्ते पटे तरौ भूर्जे शिलायां यष्टिकासु च मध्ये कोष्ठे साध्यनाम पूर्वादौ पट्टिकासु च

വസ്ത്രത്തിൽ, പട്ടയിൽ, വൃക്ഷത്തിൽ, ഭൂർജപത്രത്തിൽ, ശിലയിൽ, ചെറു ദണ്ഡുകളിലും എഴുതണം. യന്ത്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യ കോഷ്ഠത്തിൽ സാധ്യന്റെ നാമം എഴുതുകയും, കിഴക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് പട്ടികകളിലും ക്രമമായി എഴുതുകയും വേണം.

Verse 8

ॐ ह्रीं क्षूं छन्द छन्द चतुरः कण्ठकान् कालरात्रिकां ऐशादावम्बुपादौ च यमराज्यञ्च वाह्यतः कालीनारवमाली कालीनामाक्षमालिनी

ഓം—ഹ്രീം, ക്ഷൂം ബീജങ്ങളോടെ—നാലു ഛന്ദസ്സുകളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവാഹനം ചെയ്യുക; കണ്ഠരക്ഷക ന്യാസം ചെയ്യുക; കാലരാത്രികയെ സ്മരിക്കുക. ഈശാന ദിക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് ജലപാദം (ശുദ്ധിയുടെ ആധാരം) സ്ഥാപിച്ച്, പുറത്ത് യമരാജ്യം ആവരണം ചെയ്യുക. ഇങ്ങനെ കാളി നാദമാലയാൽ അലങ്കൃതയും അക്ഷരമാല (അക്ഷമാല) ധാരിണിയുമായിരിക്കുന്നു।

Verse 9

मामोदेतत्तदोमोमा रक्षत स्वस्व भक्षवा यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा

എന്നെ രക്ഷിക്കൂ—ഈ മന്ത്രം വ്യർത്ഥമാകരുത്. എല്ലാദിക്കിലും കാവൽ നല്കൂ. സ്വന്തം സ്വന്തം ഭാഗം ഭക്ഷിക്കുന്നവരേ, പിന്മാറുക. യമന്റെ പാത/ദൂതന്മാരെ അകറ്റി, രോഗപീഡ നീക്കുക—ദോഷശക്തികൾ പ്രതിഹതങ്ങളാകട്ടെ।

Verse 10

वामो भूरिविभूमेया टट रीश्व श्वरी टट यमराजाद्वाह्यतो वं तं तोयं मारणात्मकं

ഇത് വാമാചാരം (വാമക്രിയ) ആകുന്നു—‘ഭൂരിവിഭൂമേയാ ടട് റീശ്വ ശ്വരീ ടട്’ എന്നും ‘വം തം’ എന്നും. ഇങ്ങനെ സംസ്കരിച്ച ജലം യമരാജനിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ആകർഷിച്ചതുപോലെ, മാരണസ്വഭാവമുള്ളതാകുന്നു।

Verse 11

कज्जलं निम्बनिर्यासमज्जासृग्विषसंयुतम् काकपक्षस्य लेखन्या श्मशाने वा चतुष्पथे

കാജൽ (കരിമ്പുക) നീം-നിര്യാസം, മജ്ജ, രക്തം, വിഷം എന്നിവ ചേർത്ത് കലക്കി, കാക്കയുടെ തൂവലിൽ നിന്നുള്ള എഴുത്താണിയാൽ, ശ്മശാനത്തിലോ നാലുവഴിച്ചേരുവിലോ എഴുതണം।

Verse 12

निधापयेत् कुम्भाधस्ताद्वल्मीके वाथ निक्षिपेत् विभीतद्रुमशास्वाधो यन्त्रं सर्वारिमर्दनम्

യന്ത്രം കുംഭം (കലശം) കീഴിൽ നിക്ഷേപിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ വൽമീകത്തിൽ (ചീമപ്പുറ്റിൽ) വെക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ വിഭീതക വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖകളുടെ കീഴിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഈ യന്ത്രം ‘സർവാരിമർദനം’—എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും തകർക്കുന്നതെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 13

लिखेच्चानुग्रहञ्चक्रं शुक्लपत्रे ऽथ भूर्जके लाक्षया कुङ्कुमेनाथ स्फटिकाचन्दनेन वा

വെള്ള പത്രത്തിലോ ഭൂർജപത്രത്തിലോ ലാക്ഷ, കുങ്കുമം അല്ലെങ്കിൽ സ്ഫടിക-ചന്ദനലേപം ഉപയോഗിച്ച് ‘അനുഗ്രഹ-ചക്രം’ വരയ്ക്കണം।

Verse 14

भुवि भित्तौ पूर्वदले नाम मध्यमकोष्ठके खण्डे तु वारिमध्यस्थं ॐ हंसो वापि पट्टिशम्

ഭൂമിയിലോ ഭിത്തിയിലോ—കിഴക്കൻ ദളത്തിൽ നാമം എഴുതുകയും മധ്യകോഷ്ടകത്തിലും എഴുതുകയും ചെയ്യണം; നിശ്ചിത ഖണ്ഡത്തിൽ ജലത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ‘ഓം ഹംസഃ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘പട്ടിശ’ (യുദ്ധകുറുവാൾ) രേഖപ്പെടുത്തണം।

Verse 15

लक्ष्मीश्लोकं शिवादौ च राक्षसादिक्रमाल्लिखेत् श्रीःसाममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा

‘ശിവ’ എന്ന പദത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ-ശ്ലോകം ‘രാക്ഷസ’ മുതലായ ക്രമത്തിൽ എഴുതണം. ഈ സൂത്രത്തിൽ ‘ശ്രീഃ’ ‘സാമ’യായി ഗ്രഹിക്കണം; ‘ഓമാ’ അതേ ‘ശ്രീഃ’; യജ്ഞത്തിൽ അത് ‘സാനൗ’ (അഥവാ ‘നൗസാ’) എന്നായി ജ്ഞേയമാണ്।

Verse 16

माया लीला लाली यामा याज्ञे ज्ञेया नौसा माया यत्र ज्ञेया वहिः शीघ्रा दिक्षुरं कलसं वहिः

‘മായാ, ലീലാ, ലാലീ, യാമാ’—ഇവ യജ്ഞവിധിയിൽ ജ്ഞേയമാണ്. ‘നൗസാ’ മായയാണ്; അത് ജ്ഞേയമായിടത്ത് അത് ബാഹ്യമായി. ‘ശീഘ്രാ’യും ബാഹ്യമായി; അതുപോലെ ‘ദിക്ഷുരം’യും ‘കലസം’യും ബാഹ്യമായി ഗ്രഹിക്കണം।

Verse 17

पद्मस्थं पद्मचक्रञ्च भृत्युजित् स्वर्गगन्धृतिं शान्तीनां परमा सान्तिः सौभाग्यादिप्रदायकम्

പദ്മാസനസ്ഥൻ, പദ്മചക്രധാരി, ദാസ്യത്തെ ജയിച്ചവൻ, സ്വർഗ്ഗസുഗന്ധം ധരിക്കുന്നവൻ—ഇത് ശാന്തികളിൽ പരമശാന്തി; സൗഭാഗ്യാദി ശുഭഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു।

Verse 18

रुद्रे रुद्रसमाः कार्याः कोष्ठकास्तत्र ता लिखेत् ओमाद्याह्रूंफडन्ता च आदिवर्णमथानुतः

രുദ്രപൂജയ്ക്കായി രുദ്രസദൃശമായ കോഷ്ടകങ്ങൾ (മന്ത്ര-ഗ്രിഡ്) നിർമ്മിക്കണം. അവിടെ ‘ഓം’ മുതൽ ആരംഭിച്ച് ‘ഹ്രൂം ഫഡ്’ വരെ എഴുതുക; തുടർന്ന് ആദിവർണങ്ങളെ ക്രമമായി അനുസരിച്ച് എഴുതുക.

Verse 19

विद्यावर्णक्रमेनेव संज्ञाञ्च वषडन्तिकां पूर्वपदे इति ञ अधस्थात् प्रत्यङ्गिरैषा सर्वकामार्थसाधिका

വിദ്യാമന്ത്രത്തിലെ വർണക്രമപ്രകാരം ‘വഷട്’ അന്ത്യമുള്ള സംജ്ഞ (നാമ-ചിഹ്നം)യും സ്ഥാപിക്കണം; കൂടാതെ മുൻപദത്തിൽ ‘ഞ’ അക്ഷരം ചേർക്കണം. അധഃസ്ഥാന ന്യാസത്തിൽ ഇതുതന്നെ പ്രത്യംഗിരാ, സർവകാമാർത്ഥസാധിക.

Verse 20

एकाशीतिपदे सर्वामादिवर्णक्रमेण तु आदिमं यावदन्तं स्याद्वषडन्तञ्च नाम वै

എൺപത്തൊന്നാം പദത്തിൽ എല്ലാ നാമങ്ങളും ആദിവർണക്രമത്തിൽ തന്നെ വിന്യസിക്കണം. ആരംഭം മുതൽ അവസാനം വരെ ഉള്ള നാമം യഥാർത്ഥത്തിൽ ‘വഷട്’ അന്ത്യമുള്ളതായിരിക്കും.

Verse 21

एषा प्रत्यङ्गिरा चान्या सर्वकार्यादिसाधनी निग्रहानुग्रहञ्चक्रञ्चतुःषष्टिपदैर् लिखेत्

ഇത് പ്രത്യംഗിരയുടെ മറ്റൊരു രൂപമാണ്; സർവകാര്യാദി സാധിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു. ‘നിഗ്രഹ–അനുഗ്രഹ ചക്രം’ അറുപത്തിനാലു പദങ്ങൾ/കോഷ്ഠകങ്ങൾകൊണ്ട് എഴുതണം.

Verse 22

अमृती सा च विद्या च क्रीं सः हूं नामाथ मध्यतः फट्काराद्यां पत्रगतां त्रिह्रींकारेण वेष्टयेत्

അത് ‘അമൃതീ’യും ‘വിദ്യ’യും ആകുന്നു. മദ്ധ്യത്തിൽ ‘ക്രീം’ ബീജത്തോടൊപ്പം ‘സഃ’യും ‘ഹൂം’യും സ്ഥാപിക്കണം. ‘ഫട്’ കൊണ്ട് ആരംഭിച്ച് ഇല/പത്രത്തിൽ എഴുതിയതിനെ ‘ഹ്രീം’ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഉച്ചരിച്ച് ചുറ്റിവെക്കണം.

Verse 23

कुम्भववद्धारिता सर्वशत्रुहृत् सर्वदायिका विषन्नश्येत् कर्णजपादक्षराद्यैश् च दण्डकैः

ഇത് കുംഭംപോലെ ദൃഢമായി ധാരണം ചെയ്താൽ, അത് സർവ്വശത്രുനാശിനിയും സർവ്വദായിനിയും ആകുന്നു. ചെവിയിൽ മൃദുജപം ചെയ്താൽ വിഷാദം നശിക്കുന്നു; അക്ഷരാദി ഛന്ദോമന്ത്രങ്ങളും ദണ്ഡകപാഠവും ചെയ്താലും അതേ ഫലം ലഭിക്കുന്നു.