Adhyaya 306

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नारसिंहादिमन्त्रा नाम पञ्चाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ षष्ठाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्रैलोक्यमोहनमन्त्राः अग्निर् उवाच वक्ष्ये मन्त्रं चतुर्वर्गसिद्ध्यै त्रैलिक्यमोहनम् ः ॐ पुरुषोत्तम त्रिभुवनमदोन्मादकर हूं फट् हृदयाय नमः कर्षय महाबल हूं फट् अस्त्राय त्रिभुवनेश्वर सर्वजनमनांसि हन दारय मम वशमानय हूं फट् नेत्राय त्रैलोक्यमोहन हृषीकेशाप्रतिरूप सर्वस्त्रीहृदयाकर्षण आगच्छ नमः सङ्गाक्षिण्यायकेन न्यासं मूलवदीरितं

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ “നരസിംഹാദി മന്ത്രങ്ങൾ” എന്ന 305-ാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി 306-ാം അധ്യായം—“ത്രൈലോക്യമോഹന മന്ത്രങ്ങൾ”—ആരംഭം. അഗ്നി പറഞ്ഞു: “ചതുര്വർഗസിദ്ധിക്കായി ത്രൈലോക്യമോഹന മന്ത്രം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: ‘ഓം പുരുഷോത്തമ, ത്രിഭുവനത്തെ മദോന്മത്തമാക്കുന്നവനേ—ഹൂം ഫട്—ഹൃദയായ നമഃ. മഹാബല, ആകർഷിക്ക—ഹൂം ഫട്—അസ്ത്രായ. ത്രിഭുവനേശ്വരാ, സർവജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ ഹനിക്ക, പിളർക്ക, എന്റെ വശമാക്ക—ഹൂം ഫട്—നേത്രായ നമഃ. ത്രൈലോക്യമോഹന, ഹൃഷീകേശന്റെ പ്രതിരൂപ, സർവസ്ത്രീഹൃദയാകർഷക, വരിക—നമഃ।’ ‘സംഗാക്ഷിണീ’ മുതലായവകൊണ്ട് മൂലമന്ത്രംപോലെ ന്യാസം ചെയ്യണം।”

Verse 2

इष्ट्वा सञ्जप्य पञ्चाशत्सहस्रमभिषिच्य च कुण्डेग्नौ देविके वह्नौ कृत्वा शतं हुनेत्

പൂജ ചെയ്ത്, തുടർന്ന് അമ്പതിനായിരം ജപം പൂർത്തിയാക്കി, അഭിഷേകവും നടത്തി—ഹേ ദേവീ—കുണ്ഡത്തിൽ പവിത്ര അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച്, ആ വഹ്നിയിൽ നൂറ് ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം।

Verse 3

पृथग्दधि घृतं क्षीरं चरुं साज्यं पयः शृतं द्वादशाहुतिमूलेन सहस्रञ्चाक्षतांस्तिलान्

വേർതിരിച്ച് തൈര്, നെയ്യ്, പാല്‍, ചരു (അരി-ഹവി), കൂടാതെ നെയ്യ് ചേർത്ത വേവിച്ച പാല്‍ എന്നിവ ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കണം; പന്ത്രണ്ട് ആഹുതിയെ ഒരു ഏകകമാക്കി അക്ഷതവും എള്ളും ആയിരം ആഹുതികൾ ഹോമിക്കണം।

Verse 4

यवं मधुत्रयं पुष्पं फलं दधि समिच्छतं हुत्वा पूर्णाहुतिं शिष्टं प्राशयेत्सघृतं चरुं

യവം, മൂന്നു തരത്തിലുള്ള മധു, പുഷ്പം, ഫലം, ദധി എന്നിവയും യോജ്യമായ സമിധകളും ഹോമിച്ച് പൂർണാഹുതി നിർവഹിച്ച ശേഷം, ശേഷിക്കുന്ന ഘൃതമിശ്രിത ചരുവിനെ പ്രസാദമായി പ്രാശനം ചെയ്യണം।

Verse 5

सम्भोज्य विप्रानाचार्यं तोषयेत्सिध्यते मनुः स्नात्वा यथावदाचम्य वाग्यतो यागमन्दिरं

വിപ്രന്മാർക്ക് ഭോജനം നൽകി ആചാര്യനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ യജമാനന്‍ സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; തുടർന്ന് സ്നാനം ചെയ്ത്, യഥാവിധി ആചമനം നടത്തി, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച് യാഗമന്ദിരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം।

Verse 6

गत्वा पद्मासनं बद्ध्वा शोषयेद्विधिना वपुः रक्षोघ्नविघ्नकृद्दिक्षु न्यसेदादौ सुदर्शनम्

അവിടെ ചെന്നു പദ്മാസനം ബന്ധിച്ച് വിധിപ്രകാരം ശരീരത്തെ ശോഷിപ്പിച്ച്/നിയന്ത്രിച്ച്; തുടർന്ന് രാക്ഷസനാശത്തിനും വിഘ്നനിവാരണത്തിനുമായി ദിക്കുകളിൽ ആദ്യം സുദർശന ന്യാസം ചെയ്യണം।

Verse 7

पञ्चबीजं नाभिमध्यस्थं धूम्रं चण्डानिलात्मकम् अशेषं कल्मषं देहात् विश्लेषयदनुस्मरेत्

നാഭിമധ്യത്തിൽ സ്ഥിതമായ പഞ്ചബീജ മന്ത്രത്തെ സ്മരിക്കണം—അത് ധൂമ്രവർണ്ണവും ചണ്ഡവായുസ്വഭാവവുമാണ്; അത് ദേഹത്തിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ കല്മഷവും വേർതിരിച്ച് നീക്കുന്നതായി ധ്യാനിക്കണം।

Verse 8

रंवीजं हृदयाब्जस्थं स्मृत्वा ज्वालाभिरादहेत् उर्ध्वाधस्तिर्यगाभिस्तु मूर्ध्नि संप्लावयेद्वपुः

ഹൃദയപദ്മത്തിൽ സ്ഥിതമായ ‘രം’ ബീജത്തെ സ്മരിച്ച് ജ്വാലകളാൽ (മലിനത) ദഹിപ്പിക്കണം; ആ ജ്വാലകൾ മേലോട്ടും കീഴോട്ടും വശങ്ങളിലുമായി വ്യാപിച്ച് ശിരസ്സുവരെ ശരീരത്തെ പൂർണ്ണമായി പ്ലാവിതമാക്കണം।

Verse 9

ध्यात्वामृतैर् वहिश्चान्तःसुषुम्नामार्गगामिभिः एवं शुद्धवपुः प्राणानायम्य मनुना त्रिधा

സുഷുമ്നാ മാർഗത്തിൽ പുറത്തും അകത്തും സഞ്ചരിക്കുന്ന അമൃതധാരകളെ ധ്യാനിച്ച്, ഇങ്ങനെ ദേഹം ശുദ്ധമാക്കി, മന്ത്രത്തോടെ ത്രിവിധമായി പ്രാണങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കണം।

Verse 10

विन्यसेन्न्यस्तहस्तान्तः शक्तिं मस्तकवक्त्रयोः गुह्ये गले दिक्षु हृदि कक्षौ देहे च सर्वतः

ഹസ്തന്യാസം ചെയ്ത ശേഷം, ശക്തിയെ ശിരസ്സിലും മുഖത്തിലും, ഗുഹ്യസ്ഥാനത്തിലും, കണ്ഠത്തിലും, ദിക്കുകളിലും, ഹൃദയത്തിലും, കക്ഷങ്ങളിലും (കൈക്കുഴികളിൽ) കൂടാതെ സർവ്വദേഹത്തിലും സ്ഥാപിക്കണം।

Verse 11

आवाह्य ब्रह्मरन्ध्रेण हृत्पद्मे सूर्यमण्डलात् तारेण सम्परात्मानं स्मरेत्तं सर्वलक्षणं

ബ്രഹ്മരന്ധ്രം വഴി സൂര്യമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് പരമാത്മാവിനെ ഹൃദയപദ്മത്തിലേക്ക് ആവാഹനം ചെയ്ത്, താര (ബീജ) മുഖേന സർവ്വലക്ഷണസമ്പന്നനായ അവനെ സ്മരിച്ചു ധ്യാനിക്കണം।

Verse 12

त्रैलोक्यमोहनाय विद्महे स्मराय धीमहि तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् आत्मार्चनात् क्रतुद्रव्यं प्रोक्षयेच्छुद्धपात्रकं कृत्वात्मपूजां विधिना स्थण्डिले तं समर्चयेत्

‘ത്രൈലോക്യമോഹനായ വിദ്മഹേ, സ്മരായ ധീമഹി, തന്നോ വിഷ്ണുഃ പ്രചോദയാത്’ എന്ന്. ആത്മാർചനത്തിന് ശേഷം ശുദ്ധപാത്രത്തിൽ ജലം എടുത്ത് ക്രതുദ്രവ്യങ്ങളെ പ്രോക്ഷണം ചെയ്യണം; വിധിപൂർവ്വം ആത്മപൂജ ചെയ്ത് സ്ഥണ്ഡിലത്തിൽ അവനെ സമ്യക്‌ സമർചിക്കണം।

Verse 13

कर्मादिकल्पिते पीठे पद्मस्थं गरुडोपरि मर्वाङ्गसुन्दरं प्राप्तवयोलावण्ययौवनं

കർമാദി വിധിപ്രകാരം കല്പിതമായ പീഠത്തിൽ, ഗരുഡന്റെ മീതെ പദ്മാസനസ്ഥനായ (ദേവനെ) ധ്യാനിക്കണം—സർവ്വാംഗസുന്ദരനും, സമ്പൂർണ്ണ വയസ്സിന്റെ കാന്തി, ലാവണ്യം, യൗവനതേജസ് എന്നിവയാൽ യുക്തനുമായവൻ।

Verse 14

मदाघूर्णितताम्राक्षमुदारं स्मरविह्वलिं दिव्यमाल्याम्वरलेपभूषितं सस्मिताननं

മദം മൂലം ചുറ്റുന്ന താമ്രവർണ്ണ കണ്ണുകളുള്ള, ഉദാരസ്വഭാവൻ, കാമവ്യാകുലൻ; ദിവ്യമാലയും ഉത്തമ ലേപനങ്ങളും ധരിച്ച്, മന്ദഹാസമുഖനായി ഉള്ളവനെ ധ്യാനിക്കണം।

Verse 15

विष्णुं नानाविधानेकपरिवारपरिच्छदम् लोकानुग्रहणं सौम्यं सहस्रादित्यतेजसं

വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിക്കണം—നാനാവിധ പരിവാരങ്ങളും പരിചരന്മാരും അണിയിച്ചൊരുക്കിയവൻ, ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ, സൗമ്യരൂപൻ, ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ തേജസ്സുപോലെ ദീപ്തൻ।

Verse 16

पञ्चवाणधरं प्राप्तकामैक्षं द्विचतुर्भुजम् देवस्त्रीभिर्वृतं देवीमुखासक्तेक्षणं जपेत्

പഞ്ചബാണം ധരിച്ച ദേവനെ ധ്യാനിച്ച് ജപം ചെയ്യണം—അവന്റെ ദൃഷ്ടി ആഗ്രഹങ്ങളെ സഫലമാക്കുന്നു; അവൻ ദ്വിഭുജനോ ചതുര്ഭുജനോ ആയി വർണ്ണിതൻ; ദേവസ്ത്രീകൾ ചുറ്റിനിൽക്കുന്നവൻ, ദേവിയുടെ മുഖത്തിൽ കണ്ണുറപ്പിച്ചവൻ।

Verse 17

चक्रं शङ्खं धनुः खड्गं गदांमुषलमङ्कुशं पाशञ्च विभ्रतं चार्चेदावाहादिविसर्गतः

ചക്രം, ശംഖം, ധനുസ്സ്, ഖഡ്ഗം, ഗദ, മുഷലം, അങ്കുശം, പാശം എന്നിവ ധരിച്ച ദേവനെ—ആവാഹനം മുതൽ വിസർജനം വരെ—വിധിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം।

Verse 18

श्रियं वामोरुजङ्घास्थां श्लिष्यन्तीं पाणिना पतिं साब्जचामरकरां पीनां श्रीवत्सकौस्तुभान्वितां

ശ്രീ (ലക്ഷ്മി)യെ ധ്യാനിക്കണം—അവൾ അവന്റെ ഇടത് ഊരു-ജംഘയിൽ ഇരുന്ന് കൈകൊണ്ട് ഭർത്താവിനെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; അവളുടെ കൈകളിൽ താമരയും ചാമരവും, പീനസ്തനയുത; ഭർത്താവ് ശ്രീവത്സചിഹ്നവും കൗസ്തുഭമണിയും ധരിച്ചവൻ।

Verse 19

मालिनं पीतवस्त्रञ्च चक्राद्याढ्यं हरिं यजेत् वाहा खड्गतीक्ष्ण छिन्द खड्गाय नमः शारङ्गाय सशराय हूं फट् भूतग्रामाय विद्महे चतुर्विधाय धीमहि तन्नो ब्रह्म प्रचोदयात् सम्बर्तक श्वसन पोथय हूं फट् स्वाहा पाश बन्ध आकर्षय हूं फट् अङ्कुशेन कट्ट हूं फट् क्रमाद्भुजेषु मन्त्रैः स्वैर् एभिरस्त्राणि पूजयेत्

മാലധരിച്ച് പീതവസ്ത്രം ധരിച്ചും ചക്രാദി ആയുധങ്ങളാൽ സമൃദ്ധനുമായ ഹരിയെ ആരാധിക്കണം. തുടർന്ന് ആയുധമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം— “വാഹാ! ഹേ തീക്ഷ്ണ ഖഡ്ഗമേ, ഛേദിക്ക; ഖഡ്ഗായ നമഃ. ശാർങ്ഗം (ധനുസ്) ശരസഹിതം—ഹൂം ഫട്. ഭൂതഗ്രാമത്തെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; ചതുര്വിധ ക്രമത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു; ആ ബ്രഹ്മം ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ. ഹേ സംബർത്തകവായുവേ, ഞെരിച്ച്/ചതയ്ക്ക—ഹൂം ഫട് സ്വാഹാ. ഹേ പാശമേ, ബന്ധിക്ക; ആകർഷിക്ക—ഹൂം ഫട്. അങ്കുശത്തോടെ പ്രഹരിക്ക—ഹൂം ഫട്.” ഇങ്ങനെ ക്രമമായി, തത്തത് മന്ത്രങ്ങളാൽ ദേവന്റെ ഭുജങ്ങളിൽ ആയുധങ്ങളെ പൂജിക്കണം.

Verse 20

ॐ पक्षिराजाय ह्रूं फट् तार्क्ष्यं यजेत् कर्णिकायामङ्गदेवान् यथाविधि शाक्तिरिन्द्रादियन्त्रेषु तार्क्ष्याद्या धृतचामराः

“ഓം പക്ഷിരാജായ ഹ്രൂം ഫട്” എന്ന മന്ത്രത്തോടെ യന്ത്രത്തിന്റെ കർണികയിൽ (മധ്യഭാഗത്ത്) താർക്ഷ്യനെ (ഗരുഡനെ) ആരാധിക്കണം. തുടർന്ന് വിധിപ്രകാരം അങ്കദേവതകളെ പൂജിക്കണം. ഇന്ദ്രാദി യന്ത്രങ്ങളിൽ ശക്തിയെയും താർക്ഷ്യാദി ഗണത്തെയും ചാമരം ധരിച്ചവരായി ചിത്രീകരിക്കണം/സ്ഥാപിക്കണം.

Verse 21

शक्तयो ऽन्ते प्रयोज्यादौ सुरेशाद्याश् च दण्डिना पीते लक्ष्मीसरस्वत्यौ रतिप्रीतिजयाः सिताः

ശക്തികളെ കർമാന്ത്യത്തിൽ പ്രയോഗിക്കണം; ആരംഭത്തിൽ ഇന്ദ്രാദി ദേവന്മാരെ ദണ്ഡിനോടുകൂടെ ആവാഹിക്കണം. ലക്ഷ്മിയും സരസ്വതിയും പീതവർണ്ണമായി; രതി, പ്രീതി, ജയാ എന്നിവ ശ്വേതവർണ്ണമായി ധ്യാനിക്കണം.

Verse 22

कीर्तिकान्त्यौ सिते श्यामे तुष्टिपुष्ट्यौ स्मरोदिते लोकेशान्तं यजेद्देवं विष्णुमिष्टार्थसिद्धये

ഇഷ്ടാർത്ഥസിദ്ധിക്കായി, കീർത്തിയും കാന്തിയും (ഒന്ന് ശ്വേതം, ഒന്ന് ശ്യാമം), തുഷ്ടിയും പുഷ്ടിയും, കൂടാതെ സ്മരയും ഉദിതിയും സഹിതം—ലോകേശനെ ശമിപ്പിക്കുന്ന—ആ ദേവൻ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം.

Verse 23

ध्यायेन्मन्त्रं जपित्वैनं जुहुयात्त्वभिशेचयेत् ॐ श्रीं क्रीं ह्रीं हूं त्रैलोक्यमोहनाय विष्णवे नमः एतत्पूजादिना सर्वान् कामानाप्नोति पूर्ववत्

ഈ മന്ത്രം ധ്യാനിക്കണം; ജപിച്ച് ഹോമം നടത്തി, തുടർന്ന് അഭിഷേകം ചെയ്യണം— “ഓം ശ്രീം ക്രീം ഹ്രീം ഹൂം ത്രൈലോക്യമോഹനായ വിഷ്ണവേ നമഃ।” ഈ മന്ത്രത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന പൂജാദികളാൽ, മുൻപുപറഞ്ഞതുപോലെ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കുന്നു.

Verse 24

तोयैः सम्मोहनी पुष्पैर् नित्यन्तेन च तर्पयेत् ब्रह्मा सशक्रश्रीदण्डी वीजं त्रैलोक्यमोहनम्

ജലത്താലും ‘സമ്മോഹിനീ’ പുഷ്പങ്ങളാലും ‘നിത്യന്ത’ ദ്രവ്യത്താലും നിത്യമായി തർപ്പണം ചെയ്യണം. ബ്രഹ്മാവിനെ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ), ശ്രീ, ദണ്ഡീ എന്നിവരോടുകൂടെ ആവാഹിച്ച് ത്രൈലോക്യമോഹന ബീജമന്ത്രം പ്രയോഗിക്കണം.

Verse 25

जप्त्वा त्रिलक्षं हुत्वा च लक्षं बिल्वैश् च साज्यकैः तण्डुलैः फलगन्धाद्यैः दूर्वाभिस्त्वायुराप्नुयात्

മൂന്നു ലക്ഷം ജപം പൂർത്തിയാക്കി, നെയ്യ് കലർത്തിയ ബിൽവപത്രങ്ങളാൽ ഒരു ലക്ഷം ഹോമാഹുതികൾ അർപ്പിച്ച്, കൂടാതെ അരിമണി, ഫലങ്ങൾ, സുഗന്ധദ്രവ്യാദികൾ, ദൂർവാ പുല്ല് എന്നിവകൊണ്ടും (ഹോമ/അർച്ചന) ചെയ്താൽ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കും.

Verse 26

तयाभिषेकहोमादिक्रियातुष्टो ह्य् अभीष्टदः फलपुष्पाद्यैर् इति ट ॐ नमो भगवते वराहाय भूर्भुवः स्वःपतये भूपतिद्वं मे देहि हृदयाय स्वाह पञ्चाङ्गं नित्यमयुतं जप्त्वायूराज्यमाप्नुयात्

അഭിഷേകം, ഹോമം മുതലായ കർമങ്ങളാൽ പ്രസന്നനായ (ഭഗവാൻ) ഇഷ്ടവരദായകനാകുന്നു; ഫലം, പുഷ്പം മുതലായ ഉപഹാരങ്ങളാൽ അവനെ പൂജിക്കണം. “ഓം നമോ ഭഗവതേ വരാഹായ, ഭൂർഭുവഃ സ്വഃപതയേ; എനിക്ക് ഭൂപതിത്വം ദേഹി; ഹൃദയായ സ്വാഹാ।” ഈ പഞ്ചാംഗ മന്ത്രം നിത്യമായി പത്തായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്സും രാജാധികാരവും ലഭിക്കും.