Adhyaya 170

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे प्रायश्चित्तानि नाम एकोनसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ सप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच महापापानुयुक्तानां प्रायश्चित्तानि वच्मिते संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन्

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ’ എന്ന ഏകോണസപ്തത്യധികശതതമ (169-ാം) അധ്യായം സമാപ്തമായി. ഇനി സപ്തത്യധികശതതമ (170-ാം) അധ്യായം ‘പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ’ ആരംഭിക്കുന്നു. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—മഹാപാപങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവർക്കുള്ള പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കും; പതിതനോടൊപ്പം സഹചരിക്കുന്നവൻ ഒരു വർഷത്തിനകം ആ സംഗദോഷം മൂലം പതിതനാകും.

Verse 2

याजनाद्ध्यापनाद्यौनान्न तु यानाशनासनात् यो येन पतितेनैषां संसर्गं याति मानवः

പതിതനോടൊപ്പം യാജനം (അവന്റെ യാഗത്തിൽ പുരോഹിതനാകൽ), അധ്യാപനം (അവനെ പഠിപ്പിക്കൽ), കൂടാതെ ലൈംഗികബന്ധം എന്നിവയാൽ പതിത-സംസർഗദോഷം ഉണ്ടാകുന്നു; എന്നാൽ വെറും ഒരേ വാഹനം, ആഹാരം, അല്ലെങ്കിൽ ആസനം പങ്കിടുന്നതുകൊണ്ട് അല്ല. മനുഷ്യൻ ഏത് ഏത് പതിതനോടാണ് ഇങ്ങനെ സംസർഗം ചെയ്യുന്നത്, ആ ആ വ്യക്തിയിലൂടെയാണ് അവൻ ആ മലിനസംസർഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

Verse 3

स तस्यैव व्रतं कुर्यात्तत्संसर्गस्य शुद्धये पतितस्योदकं कार्यं सपिण्डैर् बान्धवैः सह

അവനോടുള്ള (പതിതനോടുള്ള) സംസർഗം മൂലമുള്ള മലിനത ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അതേ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. കൂടാതെ ആ ‘പതിത’നുവേണ്ടി ഉദകക്രിയ (ജലതർപ്പണം) സപിണ്ഡ ബന്ധുക്കളും മറ്റു ബന്ധുക്കളും ചേർന്ന് നടത്തണം.

Verse 4

निन्दिते ऽहनि सायाह्णे ज्ञात्यृत्विग् गुरुसन्निधौ दासो घटमपां पूर्णं पर्यस्येत् प्रेतवत्पदा

അശുഭദിനത്തിലെ സായാഹ്നത്തിൽ, ജ്ഞാതികളും ഋത്വിക്കുകളും ഗുരുവും സന്നിഹിതരായിരിക്കെ, ദാസൻ വെള്ളം നിറഞ്ഞ ഘടം പ്രേതകർമ്മവിധിപ്രകാരം കാൽ കൊണ്ട് മറിച്ചിടണം.

Verse 5

अहोरात्रमुपासीतन्नशौचं बान्धवैः सह निवर्तयेरंस्तस्मात्तु ज्येष्ठांशम्भाषणादिके

അവൻ ഒരു അഹോരാത്രം (പകൽ-രാത്രി) മുഴുവൻ നിയന്ത്രണം/വ്രതം പാലിക്കണം; അപ്പോൾ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ആ അശൗചം നീങ്ങും. അതിനാൽ ആ സമയത്ത് മുതിർന്നവരോടുള്ള സംഭാഷണം മുതലായ ഇടപാടുകളും ഒഴിവാക്കണം.

Verse 6

ज्येष्ठांशम्प्राप्नुयाच्चास्य यवीयान् गुणतो ऽधिकः महापापोपपन्नानामिति ङ प्रायश्चित्तं वदामि त इति झ प्रेतवत् सदेति ख , ग , घ , ङ च प्रायश्चित्ते तु चरिते पूर्णं कुम्भमपां नवं

ഈ വിഷയത്തിൽ ഗുണത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഇളയ (സഹോദരൻ/ബന്ധു) ജ്യേഷ്ഠന്റെ പങ്ക് പ്രാപിക്കണം. മഹാപാപങ്ങളാൽ മലിനരായവരെക്കുറിച്ച്—പാഠഭേദപ്രകാരം—ഞാൻ പ്രായശ്ചിത്തം പറയുന്നു. ചില പാഠങ്ങളിൽ ‘പ്രേതവത്’ (അശൗചസ്ഥിതി) ആയി കണക്കാക്കണം എന്നും ഉണ്ട്. പ്രായശ്ചിത്തം പൂർത്തിയായാൽ പുതുതായി വെള്ളം നിറഞ്ഞ പൂർണ്ണകലശം അർപ്പിക്കണം.

Verse 7

तेनैव सार्धं प्राश्येयुः स्नात्वा पुण्यजलाशये एवमेव विधिं कुर्युर्योषित्सु पपितास्वपि

പുണ്യജലാശയത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് അവർ അവനോടൊപ്പം തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. ഇതേവിധം സ്ത്രീകളുടെ കാര്യത്തിലും, അവർ പതിതാവസ്ഥയിലായാലും, അതുപോലെ തന്നെ ആചരിക്കണം.

Verse 8

वस्त्रान्नपानन्देयन्तु वसेयुश् च गृहान्तिके तेषां द्विजानां सावित्री नानूद्येत यथाविधि

അവർക്ക് വസ്ത്രം, അന്നം, പാനം എന്നിവ നൽകുകയും വീട്ടിനടുത്ത് താമസിപ്പിക്കുകയും വേണം. ആ ദ്വിജന്മാർക്കായി സാവിത്രി (ഗായത്രി) ജപം വിധിവിരുദ്ധമായി ചെയ്യരുത്; ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം മാത്രമേ ചെയ്യാവൂ.

Verse 9

तांश्चारयित्वा त्रीन् कृछ्रान् यथाविध्युपनाययेत् विकर्मस्थाः परित्यक्तास्तेषां मप्येतदादिशेत्

അവരെ ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം മൂന്ന് കൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ അനുഷ്ഠിപ്പിച്ച്, നിയമാനുസാരം വീണ്ടും ഉപനയനം (പുനർദീക്ഷ) നടത്തിക്കൊടുക്കണം. നിഷിദ്ധകർമ്മങ്ങളിൽ പതിച്ച് പരിത്യക്തരായവർക്കും ഇതേ ആജ്ഞ തന്നെ വിധിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 10

जपित्वा त्रीणि सावित्र्याः सहस्त्राणि समाहितः मासङ्गोष्ठे पयः पीत्वा मुच्यते ऽसत्प्रतिग्रहात्

ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ സാവിത്രി (ഗായത്രി) മന്ത്രം മൂവായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, ഗോശാലയിൽ ഒരു മാസം പാൽ കുടിച്ചാൽ, അസത് പ്രതിഗ്രഹം (അയോഗ്യ ദാനം സ്വീകരിക്കൽ) എന്ന ദോഷത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.

Verse 11

ब्रात्यानां याजनं कृत्वा परेषामन्त्यकर्म च अभिचारमहीनानान्त्रिभिः कृच्छैर् व्यपोहति

ബ്രാത്യർക്കായി യാജനം (പൗരോഹിത്യം) നടത്തി, മറ്റുള്ളവരുടെ അന്ത്യകർമ്മവും ചെയ്താൽ, അത്തരം അനുചിതകർമ്മജന്യ ദോഷം മൂന്ന് കൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളാൽ നീങ്ങുന്നു।

Verse 12

शरणागतं परित्यज्य वेदं विप्लाव्य च द्विजः संवत्सं यताहारस्तत्पापमपसेधति

ശരണാഗതനെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും വേദത്തെ ലംഘിച്ചു/അപവിത്രമാക്കുകയും ചെയ്ത ദ്വിജൻ, ഒരു വർഷം യതാഹാരം (നിയന്ത്രിത ആഹാരം) പാലിച്ച് ആ പാപം നീക്കുന്നു।

Verse 13

श्वशृगालखरैर् दष्टो ग्राम्यैः क्रव्याद्भिरेव च नरोष्ट्राश्वैर् वराहैश् च प्राणायामेन शुद्ध्यति

നായ, കുറുനരി, കഴുത തുടങ്ങിയവയും, ഗൃഹ്യവും മാംസഭക്ഷകവുമായ ജീവികളും, കൂടാതെ മനുഷ്യൻ, ഒട്ടകം, കുതിര, വരാഹം മുതലായവയും കടിച്ചാൽ, പ്രാണായാമം കൊണ്ടു ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു।

Verse 14

स्नातकव्रतलोपे च कर्मत्यागे ह्य् अभोजनं हुङ्कारं ब्राह्मणस्योक्त्वा त्वङ्करञ्च गरीयसः

സ്നാതകൻ വ്രതലംഘനം ചെയ്യുകയോ നിർബന്ധിത കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ‘അഭോജന’ (ഉപവാസം) പ്രായശ്ചിത്തമാണ്. ബ്രാഹ്മണനോട് ‘ഹും’ എന്നു പറയുകയും, അതിലും ഗുരുതരമായ ‘ത്വങ്കര’ എന്ന ഉക്തി പറയുകയും ദോഷകരമാണ്।

Verse 15

स्नात्वानश्नन्नहःशेषमभिवाद्य प्रसादयेत् अवगूर्य चरेक्षच्छ्रमतिकृच्छ्रन्निपातने

സ്നാനം ചെയ്ത് ദിവസത്തിന്റെ ശേഷിച്ച സമയത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ, അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് പ്രസാദം/അനുഗ്രഹം തേടണം. ശുചിയായി ജാഗ്രതയോടെ നടക്കണം; വീഴ്ച സംഭവിച്ചാൽ ശ്രമവും അത്യധിക കഷ്ടവും ഉണ്ടാകും।

Verse 16

कृच्छ्रातिकृच्छ्रं कुर्वीत विप्रस्योत्पाद्य शोणितं न युज्येतेति ख कृच्छ्रैर् विशुद्ध्यति इति ग , घ , ङ च नरोष्टविड्वराहैश्चेति ङ क्रूङ्कारमिति ख , घ , छ च ओङ्कारमिति ग , ङ च हङ्कारञ्चेति ख चाण्डालादिरविज्ञातो यस्य तिष्ठेत वेश्मनि

ആരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണന്റെ രക്തം ഒഴുകാൻ കാരണമാക്കിയാൽ, അവൻ ‘കൃച്ഛ്രാതികൃച്ഛ്ര’ എന്ന കൂടുതൽ കഠിനമായ കൃച്ഛ്ര-പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം. ചില പാഠങ്ങളിൽ ‘അല്ലാതെ യുക്തമല്ല’ എന്നും, ചിലതിൽ ‘കൃച്ഛ്രവ്രതങ്ങളാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു’ എന്നും കാണുന്നു. ചില പ്രതികളിൽ മനുഷ്യൻ, ഒട്ടകം, പന്നി, വരാഹം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അശൗചവും ‘ക്രൂങ്’, ‘ഓം’, ‘ഹം’ തുടങ്ങിയ പ്രായശ്ചിത്തോച്ചാരണങ്ങളും പറയുന്നു. ആരുടെയെങ്കിലും വീട്ടിൽ അറിയപ്പെടാത്ത ചാണ്ഡാലാദി താമസിച്ചാൽ, അതിനും ശുദ്ധികർമ്മം നിർദേശിക്കുന്നു.

Verse 17

सम्यग् ज्ञातस्तु कालेन तस्य कुर्वीत शोधनं चान्द्रायणं पराकं वा द्विजानान्तु विशोधनं

ദോഷം/അശുദ്ധി അതിന്റെ യുക്തമായ കാലവും സാഹചര്യവും സഹിതം ശരിയായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടാൽ, അതിന്റെ ശോധനം ചെയ്യണം—ചാന്ദ്രായണ പ്രായശ്ചിത്തമോ അല്ലെങ്കിൽ പരാക പ്രായശ്ചിത്തമോ; ഇതുതന്നെയാണ് ദ്വിജന്മാരുടെ വിശുദ്ധീകരണ മാർഗം എന്നു പറയുന്നു।

Verse 18

प्राजापत्यन्तु शूद्राणां शेषन्तदनुसारतः गुंडङ्कुसुम्भं लवणं तथा धान्यानि यानि च

ശൂദ്രർക്കുള്ള ഉപജീവനരീതി ‘പ്രാജാപത്യ’ തരം എന്നു പറയുന്നു; ശേഷമുള്ളത് അതനുസരിച്ച് പിന്തുടരേണ്ടതാണ്. അവർ ഗുണ്ട, കുസുംഭ (സാഫ്‌ഫ്ലവർ), ഉപ്പ്, കൂടാതെ വിവിധ ധാന്യങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഇടപാട്/വ്യാപാരം നടത്താം।

Verse 19

कृत्वा गृहे ततो द्वारि तेषान्दद्याद्धुताशनं मृणमयानान्तु भाण्डानां त्याग एव विधीयते

ഗൃഹത്തിനുള്ളിൽ കർമ്മം നിർവഹിച്ച ശേഷം, വാതിലിനരികിൽ ആ (ശേഷിപ്പുകൾ/ഉപയോഗിച്ച വസ്തുക്കൾ) ഹുതാശന അഗ്നിക്ക് അർപ്പിക്കണം. മൺപാത്രങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ അവ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുമാത്രമാണ് വിധി।

Verse 20

द्रव्याणां परिशेषाणां द्रव्यशुद्धिर्विधीयते कूपैकपानसक्ता ये स्पर्शात्सङ्कल्पदूषिताः

ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പുകൾക്കായി ദ്രവ്യ-ശുദ്ധി വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഒരേയൊരു കിണറ്റിലെ വെള്ളം മാത്രം കുടിക്കാൻ ആസക്തരായവർ, (അശുദ്ധ) സംकल्पം മൂലം സ്പർശമാത്രത്തിൽ തന്നെ ദൂഷിതരാകുന്നു—അവർക്കായി പ്രത്യേക ശുദ്ധിനിയമം പറയുന്നു।

Verse 21

शुद्ध्येयुरुपवासेन पञ्चगव्येन वाप्यथ यस्तु संस्पृश्य चण्डालमश्नीयाच्च स्वकामतः

ഉപവാസം കൊണ്ടോ പഞ്ചഗവ്യം സേവിച്ചതുകൊണ്ടോ ശുദ്ധി ലഭിക്കും. എന്നാൽ ചണ്ഡാലനെ സ്പർശിച്ച ശേഷം മനപ്പൂർവ്വം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ അശൗചദോഷം പ്രാപിച്ച് പ്രായശ്ചിത്തത്തിന് അർഹനാകുന്നു.

Verse 22

द्विजश्चान्द्रायणं कुर्यात्तप्तकृच्छ्रमथापि वा भाण्डसङ्कलसङ्कीर्णश्चाण्डालादिजुगुप्सितैः

ദ്വിജൻ ചണ്ഡാലാദി അപവിത്രജനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പാത്രങ്ങൾ, ശൃംഖലകൾ മുതലായ വസ്തുക്കളുടെ സ്പർശം മൂലം മലിനനായാൽ ചാന്ദ്രായണ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം; അല്ലെങ്കിൽ പകരമായി തപ്ത-കൃച്ഛ്രം ആചരിക്കണം.

Verse 23

भुक्त्वापीत्वा तथा तेषां षड्रात्रेण विशुद्ध्यति अन्त्यानां भुक्तशेषन्तु भक्षयित्वा द्विजातयः

അവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആഹാരമോ പാനീയമോ കഴിച്ചോ കുടിച്ചോ ചെയ്താൽ ആറു രാത്രികളിൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദ്വിജാതികൾ അന്ത്യജനങ്ങളുടെ ഭുക്തശേഷം (ജൂഠം) ഭക്ഷിച്ചാൽ അത് ഗുരുതരദോഷം; വിധിപ്രകാരം പ്രായശ്ചിത്തം വേണം.

Verse 24

व्रतं चान्द्रायणं कुर्युस्त्रिरात्रं शूद्र एव तु चण्डालकूपभाण्डेषु अज्ञानात्पिवते जलं

ശൂദ്രൻ അജ്ഞാനത്താൽ ചണ്ഡാലന്റെ കിണറ്റിൽ നിന്നോ ചണ്ഡാലന്റെ പാത്രങ്ങളിൽ നിന്നോ വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, അവൻ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് രാത്രികളുടെ വ്രതം ആചരിക്കണം.

Verse 25

द्विजः शान्तपनं कुर्याच्छूद्रश्चोपवसेद्दिनं चण्डालेन तु संस्पृष्टो यस्त्वपः पिवते द्विजः

ദ്വിജൻ ശാന്തപന പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം; ശൂദ്രൻ ഒരു ദിവസം ഉപവസിക്കണം. കൂടാതെ ചണ്ഡാലന്റെ സ്പർശത്തിനു ശേഷം വെള്ളം കുടിക്കുന്ന ദ്വിജനും വിധിപ്രകാരം നിശ്ചിത പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 26

त्रिरात्रन्तेन कर्तव्यं शूद्रश्चोपवसेद्दिनं उच्छिष्टेन यदि स्पृष्टः शुना शूद्रेण वा द्विजः

ദ്വിജന് ഉച്ഛിഷ്ടം, നായ അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രൻ സ്പർശിച്ചാൽ, അവൻ മൂന്ന് രാത്രികളുടെ പ്രായശ്ചിത്തം ആചരിക്കണം; ശൂദ്രൻ ഒരു ദിവസം ഉപവസിക്കണം।

Verse 27

स्पर्शसङ्कल्पभूषिता इति झ संसृष्ट इति क यदेति ख , ग , घ , ङ , छ च उपोष्य रजनीमेकां पञ्चगव्येन शुद्ध्यति वैश्येन क्षत्रियेणैव स्नानं नक्तं समाचरेत्

‘സ്പർശസമയത്തെ സംकल्पംകൊണ്ട് അലങ്കൃതം’ എന്നും ‘സംസൃഷ്ടം/കലർന്നത്’ എന്നും ‘അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ’ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ—ഒരു രാത്രി ഉപവസിച്ച് പഞ്ചഗവ്യം സ്വീകരിച്ചാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; വൈശ്യനും ക്ഷത്രിയനും വിധിപ്രകാരം നക്തസ്നാനം (സന്ധ്യാസ്നാനം) ആചരിക്കണം।

Verse 28

अध्वानं प्रस्थितो विप्रः कान्तारे यद्यनूदके पक्वान्नेन गृहीतेन मूत्रोच्चारङ्करोति वै

യാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണൻ ജലമില്ലാത്ത കാട്ടുപ്രദേശത്ത് ആണെങ്കിൽ, കൈവശമുള്ള പാകം ചെയ്ത അന്നം ഉപയോഗിച്ച് മൂത്രോച്ചാരം ചെയ്യണം।

Verse 29

अनिधायैव तद्द्रव्यं अङ्गे कृत्वा तु संस्थितं शौचं कृत्वान्नमभ्युक्ष्य अर्कस्याग्नेयश् च दर्शयेत्

ആ ദ്രവ്യം താഴെ വെക്കാതെ, ശരീരത്തിൽ ധരിച്ചു സ്ഥിരമായി നിന്നുകൊണ്ട് ശൗചം നിർവഹിക്കണം; തുടർന്ന് അന്നത്തിൽ ജലം തളിച്ച്, ആഗ്നേയ ദിശയിൽ അർക്കൻ (സൂര്യൻ)ക്കും അഗ്നിക്കും സമർപ്പിക്കണം।

Verse 30

म्लेच्छैर् गतानां चौरैर् वा कान्तारे वा प्रवासिनां भक्ष्याभक्ष्यविशुद्ध्यर्थं तेषां वक्ष्यामिनिष्कृतिं

മ്ലേച്ഛരോടൊപ്പം പോയവർക്കും, കള്ളരോടൊപ്പം ഉണ്ടായവർക്കും, അല്ലെങ്കിൽ കാട്ടിൽ യാത്രക്കാരായി കഴിഞ്ഞവർക്കും—ഭക്ഷ്യ-അഭക്ഷ്യ വിഷയത്തിലെ ശുദ്ധിക്കായി അവരുടെ പ്രായശ്ചിത്തവിധി ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 31

पुनः प्राप्य स्वदेशञ्च वर्णानामनुपूर्वशः कृच्छ्रस्यान्ते ब्राह्मणस्तु पुनः संस्कारमर्हति

വീണ്ടും സ്വദേശത്തെത്തി വർണക്രമത്തിൽ യഥാവിധി പുനഃസ്ഥാപിതനായാൽ, കൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തം സമാപിക്കുന്നപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന് വീണ്ടും സംസ്കാരം സ്വീകരിക്കാനുള്ള അർഹത ലഭിക്കുന്നു।

Verse 32

पादोनान्ते क्षत्रियश् च अर्धान्ते वैश्य एव च पादं कृत्वा तथा शूद्रो दानं दत्वा विशुद्ध्यति

പ്രായശ്ചിത്തത്തിൽ പാദം (നാലിലൊന്ന്) മാത്രം ശേഷിക്കുമ്പോൾ ക്ഷത്രിയൻ ശുദ്ധനാകുന്നു; അർധം ശേഷിക്കുമ്പോൾ വൈശ്യൻ ശുദ്ധനാകുന്നു; അതുപോലെ ശൂദ്രൻ പാദം നിർവഹിച്ച് ദാനം നൽകിയാൽ വിശുദ്ധനാകുന്നു।

Verse 33

उदक्या तु सवर्णा या स्पृष्टा चेत् स्यादुदक्यया तस्मिन्नेवाहनि स्नाता शुद्धिमाप्नोत्यसंशयं

അതേ വർണത്തിലുള്ള രജസ്വല സ്ത്രീയെ മറ്റൊരു രജസ്വല സ്ത്രീ സ്പർശിച്ചാൽ, അതേ ദിവസത്തിൽ തന്നെ സ്നാനം ചെയ്താൽ അവൾ സംശയമില്ലാതെ ശുദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 34

रजस्वला तु नाश्नीयात् संस्पृष्टा हीनवर्णया यावन्न शुद्धिमाप्नोति शुद्धस्नानेन शुद्ध्यति

രജസ്വല സ്ത്രീ ആ അവസ്ഥയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. ഹീനവർണസ്ത്രീ സ്പർശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നതുവരെ വിട്ടുനിൽക്കണം; യഥാവിധി ശുദ്ധിസ്നാനത്തിലൂടെ അവൾ ശുദ്ധിയാകുന്നു।

Verse 35

मूत्रं कृत्वा व्रजन्वर्त्म स्मृतिभ्रंशाज्जलं पिवेत् अहोरात्रोषितो भूत्वा पञ्चगव्येन शुद्ध्यति

വഴിയിൽ പോകുമ്പോൾ മൂത്രം വിസർജ്ജിച്ച ശേഷം, സ്മൃതിഭ്രംശം മൂലം വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും (പ്രായശ്ചിത്താവസ്ഥയിൽ) കഴിഞ്ഞ് പഞ്ചഗവ്യം സ്വീകരിച്ച്/പ്രയോഗിച്ച് ശുദ്ധിയാകുന്നു।

Verse 36

मूत्रोच्चारं द्विजः कृत्वा अकृत्वा शौचमात्मनः मोहाद्भुक्त्वा त्रिरात्रन्तु यवान् पीत्वा विशुद्ध्यति

ഒരു ദ്വിജൻ മൂത്രവിസർജനം ചെയ്ത ശേഷം മോഹവശാൽ ആത്മശൗചം ചെയ്യാതെ ഭക്ഷിച്ചാൽ, അവൻ മൂന്ന് രാത്രികൾ യവോദകം (യവജലം) പാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനാകുന്നു।

Verse 37

ये प्रत्यवसिता विप्राः प्रव्रज्यादिबलात्तथा भक्ष्यभोज्यविशुद्ध्यर्थमिति झ लोभाद्भुक्त्वेति ख , ग , घ , ङ , छ च अनाशकनिवृताश् च तेषां शुद्धिः प्रचक्ष्यते

നിശ്ചിതാനുഷ്ഠാനത്തിൽ സ്ഥിരമായ ബ്രാഹ്മണരും, പ്രവ്രജ്യാദി സാഹചര്യങ്ങളുടെ ബലത്താൽ നിർബന്ധിതരായവരും, ‘ഭക്ഷ്യ-ഭോജ്യങ്ങളുടെ ശുദ്ധിക്കായി’ എന്നു കരുതി ഭക്ഷിച്ചവരും, ലോഭവശാൽ ഭക്ഷിച്ചവരും, ഉപവാസം ഭംഗപ്പെടുത്തിയവരും—ഇവരുടെ ശുദ്ധി (പ്രായശ്ചിത്തം) ഇപ്പോൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 38

चारयेत्त्रीणि कृच्छ्राणि चान्द्रायणमथापि वा जातकर्मादिसंस्कारैः संस्कुर्यात्तं तथा पुनः

അവൻ മൂന്ന് കൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം; തുടർന്ന് ജാതകർമ്മാദി സംസ്കാരങ്ങളാൽ അവനെ വീണ്ടും വിധിപൂർവ്വം സംസ്കരിക്കണം।

Verse 39

उपानहममेध्यं च यस्य संस्पृशते मुखं मृत्तिकागोमयौ तत्र पञ्चगव्यञ्च शोधनं

ഉപാനഹം (പാദരക്ഷ) അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും അശുദ്ധ വസ്തു വായിൽ സ്പർശിച്ചാൽ, അവിടെ മണ്ണും ഗോമായവും ഉപയോഗിച്ച് ശോധനം ചെയ്യണം; കൂടാതെ പഞ്ചഗവ്യം കൊണ്ടും ശുദ്ധി ചെയ്യണം।

Verse 40

वापनं विक्रयञ्चैव नीलवस्त्रादिधारणं तपनीयं हि विप्रस्य त्रिभिः कृछ्रैर् विशुद्ध्यति

അനുചിത കാരണങ്ങളാൽ വാപനം (മുണ്ഡനം) ചെയ്യുക, വ്യാപാരം തൊഴിൽമാക്കുക, നീലവസ്ത്രാദി ധരിക്കുക—ഇവ ബ്രാഹ്മണനു നിന്ദ്യമാണ്; അവൻ മൂന്ന് കൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളാൽ ശുദ്ധനാകുന്നു।

Verse 41

अन्त्यजातिश्वपाकेन संस्पृष्टा स्त्री रजस्वला चतुर्थे ऽहनि शुद्धा सा त्रिरात्रं तत्र आचरेत्

അന്ത്യജാതി ശ്വപാകന്റെ സ്പർശം മൂലം ദൂഷിതയായ രജസ്വല സ്ത്രീ നാലാം ദിവസം ശുദ്ധിയാകുന്നു; തുടർന്ന് അവൾ അവിടെ മൂന്നു രാത്രികൾ നിശ്ചിതനിയമാചാരം അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 42

चाण्डालश्वपचौ स्पृष्ट्वा तथा पूयञ्च सूतिकां शवं तत्स्पर्शिनं स्पृष्ट्वा सद्यः स्नानेन शुद्ध्यति

ചാണ്ഡാലനെയോ ശ്വപചനെയോ സ്പർശിച്ച്, അതുപോലെ പുയ്യം, സൂതിക (പ്രസവാനന്തര അശൗചാവസ്ഥ), ശവം, അല്ലെങ്കിൽ ശവസ്പർശിയെ സ്പർശിച്ചാൽ—ഉടൻ സ്നാനത്താൽ ശുദ്ധിയാകുന്നു।

Verse 43

नारं स्पृष्ट्वास्थि सस्नेहं स्नात्वा विप्रो विशुद्ध्यति रथ्यार्कद्दमतोयेन अधीनाभेर्मृदोदकैः

മനുഷ്യശവമോ സസ്നേഹ (മാംസാവശിഷ്ടമുള്ള) അസ്ഥിയോ സ്പർശിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണൻ സ്നാനത്താൽ ശുദ്ധിയാകുന്നു—വീഥിജലം, സൂര്യതപ്തജലം, ചെളിവെള്ളം, അല്ലെങ്കിൽ നാഭിക്കു താഴെയുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടായാലും।

Verse 44

वान्तो विविक्तः स्नात्वा तु घृतं प्राश्य विशुद्ध्यति स्नानात् क्षुरकर्मकर्ता कृच्छ्रकृद्ग्रहणे ऽन्नभुक्

വാന്തി ചെയ്തവൻ വേറിട്ടു (ഏകാന്തത്തിൽ) ഇരിക്കണം; സ്നാനം ചെയ്ത് നെയ്യ് പ്രാശനം ചെയ്താൽ ശുദ്ധിയാകുന്നു। സ്നാനത്താൽ ക്ഷൗരകർമ്മകാരൻ (മുണ്ഡനം/ഷേവിംഗ്) ശുദ്ധിയാകുന്നു; കൃച്ഛ്രവ്രതം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ നിയമപ്രകാരം അന്നം ഭുജിക്കണം।

Verse 45

अपाङ्क्तेयाशी गव्याशी शुना दष्टस् तथा शुचिः कृमिदष्टश्चात्मघाती कृच्छ्राज्जप्याच्च होमतः

അപാങ്ക്ത്യമായ അന്നം ഭക്ഷിച്ചവൻ, ഗോമാംസം ഭക്ഷിച്ചവൻ, നായ കടിച്ചവൻ, അശൗചബാധിതൻ; കൃമി/കീടം കടിച്ചവൻ, ആത്മഘാതിയും—കൃച്ഛ്രതപസ്, നിശ്ചിത ജപം, ഹോമം എന്നിവയാൽ ശുദ്ധിയാകുന്നു।

Verse 46

होमाद्यैश्चानुतापेन पूयन्ते पापिनो ऽखिलाः

ഹോമം മുതലായ യാഗകർമ്മങ്ങളാലും ഹൃദയപൂർവ്വമായ അനുതാപത്താലും എല്ലാ പാപികളും ശുദ്ധരാകുന്നു।