Adhyaya 4

Verse 1

रसा तां जगाम ह मोहिनीं प्राप्य मतिमान् स्त्रियः केशामधारयदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तत्र तत्र महातीर्थं क्षेत्राणामुत्तमोत्तममिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ चतुर्थो ऽध्यायः वराहाद्यवतारवर्णनं अग्निर् उवाच अवतारं वराहस्य वक्ष्ये ऽहं पापनाशनम् हिरण्याक्षो ऽसुरेशो ऽभूत् देवान् जित्वा दिवि स्थितः

(ചില അടയാളപ്പെടുത്തിയ പാണ്ഡുലിപികളിൽ പാഠാന്തരങ്ങൾ കാണുന്നു—“രസാ അവിടെ പോയി”, “മോഹിനിയെ ലഭിച്ച ബുദ്ധിമാൻ സ്ത്രീകളെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു”, കൂടാതെ “ഇവിടെയവിടെ മഹാതീർത്ഥങ്ങൾ; ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഇതാണ് അത്യുത്തമം” എന്ന്.) ഇനി നാലാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു—വരാഹാദി അവതാരവർണ്ണനം. അഗ്നി പറഞ്ഞു—“പാപനാശകമായ വരാഹാവതാരം ഞാൻ വിവരിക്കും. ഹിരണ്യാക്ഷൻ അസുരാധിപനായിത്തീർന്നു; ദേവന്മാരെ ജയിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി.”

Verse 2

देवैर् गत्वा स्तुतो विष्णुर् यज्ञरूपो वराहकः अभूत्, तं दानवं हत्वा दैत्यैः साकञ्च कण्टकम्

ദേവന്മാർ സമീപിച്ച് സ്തുതിച്ചപ്പോൾ വിഷ്ണു യജ്ഞസ്വരൂപനായ വരാഹനായി. ആ ദാനവനെ വധിച്ച് ദൈത്യരോടൊപ്പം ആ ‘കണ്ടകം’—തടസ്സരൂപമായ ഭീഷണിയും—അവൻ നശിപ്പിച്ചു.

Verse 3

धर्मदेवादिरक्षाकृत् ततः सो ऽन्तर्दधे हरिः हिरण्याक्षस्य वै भ्राता हिरण्यकशिपुस् तथा

ധർമ്മത്തിന്റെയും ദേവന്മാരുടെയും സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കി ഹരി തുടർന്ന് അന്തർധാനം ചെയ്തു. ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ സഹോദരൻ തീർച്ചയായും ഹിരണ്യകശിപുവായിരുന്നു.

Verse 4

जितदेवयज्ञभागः सर्वदेवाधिकारकृत् नारसिंहवपुः कृत्वा तं जघान सुरैः सह

അവൻ ദേവയജ്ഞഭാഗങ്ങൾ കവർന്നു സർവദേവാധികാരം അപഹരിച്ചു; അപ്പോൾ വിഷ്ണു നരസിംഹവപു ധരിച്ചു ദേവന്മാരോടുകൂടെ അവനെ വധിച്ചു।

Verse 5

स्वपदस्थान् सुरांश् चक्रे नारसिंहः सुरैः स्तुतः देवासुरे पुरा युद्धे बलिप्रभृतिभिः सुराः

ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ച നരസിംഹൻ ദേവരെ അവരുടെ സ്വന്തം സ്ഥാനങ്ങളിൽ വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ചു. പണ്ടുകാലത്ത് ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ ബലി മുതലായവരാൽ ദേവന്മാർ കീഴടക്കപ്പെട്ടിരുന്നു।

Verse 6

जिताः स्वर्गात्परिभ्रष्टा हरिं वै शरणं गताः सुराणामभयं दत्वा अदित्या कश्यपेन च

പരാജിതരായി സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പതിച്ച അവർ നിശ്ചയമായി ഹരിയുടെ ശരണം പ്രാപിച്ചു; അദിതിയും കശ്യപനും ദേവന്മാർക്ക് അഭയം നൽകി।

Verse 7

स्तुतो ऽसौ वामनो भूत्वा ह्य् अदित्यां स क्रतुं ययौ बलेः श्रीयजमानस्य, राजद्वारे ऽगृणात् श्रुतिं

ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട അവൻ വാമനനായി, അദിതിയോടുകൂടെ ശ്രിയജമാനനായ ബലിയുടെ യജ്ഞക്രതുവിലേക്കു പോയി; രാജദ്വാരത്തിൽ വേദശ്രുതിമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചു।

Verse 8

देवान् पठन्तं तं श्रुत्वा वामनं वरदो ऽब्रवीत् निवारितो ऽपि शुक्रेण बलिर् ब्रूहि यद् इच्छसि

വാമനൻ ദേവന്മാരെ ആഹ്വാനിച്ച് പാരായണം ചെയ്യുന്നത് കേട്ട് വരദാതാവ് (ബലി) പറഞ്ഞു—“ശുക്രൻ തടഞ്ഞാലും, ഹേ ബലി, നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത് പറയുക।”

Verse 9

तत्ते ऽहं सम्प्रदास्यामि, वामनो बलिमब्रवीत् रोभूदिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः सुरान् जित्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सार्धन्तु कण्टकमिति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः हिरण्यकशिपुस्तदेति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः हरिन्ते इति ख, ग, घ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः पदत्रयं हि गुर्वर्थं देहि दास्ये तमब्रवीत्

ബലി പറഞ്ഞു—“അത് ഞാൻ നിശ്ചയമായി നിനക്കു നൽകാം।” അപ്പോൾ വാമനൻ ബലിയോട്—“ഗൗരവമുള്ള ലക്ഷ്യത്തിനായി മൂന്നു പാദം ഭൂമി തരിക” എന്നു പറഞ്ഞു. ബലി—“ഞാൻ തരാം” എന്നു പറഞ്ഞു.

Verse 10

तोये तु पतिते हस्ते वामनो ऽभूदवामनः भूर्लोकं स भुवर्लोकं स्वर्लोकञ्च पदत्रयं

ദാനം ഉറപ്പിക്കാൻ അവന്റെ കൈയിൽ ജലം വീണപ്പോൾ വാമനൻ വാമനനായി നിലനിന്നില്ല; മൂന്നു പാദങ്ങളാൽ ഭൂലോകം, ഭുവർലോകം, സ്വർലോകം എന്നിവയെ വ്യാപിച്ചു.

Verse 11

चक्रे बलिञ्च सूतलं तच्छक्राय ददौ हरिः शक्रो देवैर् हरिं स्तुत्वा भुवनेशः सुखी त्वभूत्

ഹരി ബലിയെ സുതലത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു; ആ രാജ്യം ശക്രനായ ഇന്ദ്രനു നൽകി. പിന്നെ ശക്രൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഹരിയെ സ്തുതിച്ച് ലോകാധിപനായി സന്തോഷിച്ചു.

Verse 12

वक्ष्ये परशुरामस्य चावतारं शृणु द्विज उद्धतान् क्षत्रियान् मत्वा भूभारहरणाय सः

ഇപ്പോൾ പരശുരാമാവതാരം ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു—ഹേ ദ്വിജാ, ശ്രവിക്ക. ക്ഷത്രിയർ ഉദ്ധതരായെന്ന് കരുതി, ഭൂഭാരം നീക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം അവതരിച്ചു.

Verse 13

अवतीर्णो हरिः शान्त्यै देवविप्रादिपालकः जमदग्ने रेणुकायां भार्गवः शस्त्रपारगः

ശാന്തി സ്ഥാപിക്കാനായി ഹരി ഭാർഗവനായ പരശുരാമനായി അവതരിച്ചു—ദേവന്മാരുടെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മുതലായവരുടെ രക്ഷകൻ. ജമദഗ്നി-രേണുക ദമ്പതികളിൽ ജനിച്ച്, ശസ്ത്രവിദ്യയിൽ പൂർണ്ണ പ്രാവീണ്യം നേടിയവൻ.

Verse 14

दत्तात्रेयप्रसादेन कार्त्तवीर्यो नृपस्त्वभृत् सहस्रबाहुः सर्वोर्वी- पतिः स मृगयां गतः

ദത്താത്രേയന്റെ പ്രസാദത്താൽ കാർത്തവീര്യ രാജാവ് (സഹസ്രബാഹു) സർവ്വ ഭൂമിയുടെയും അധിപതിയായി ഉയർന്നു; അദ്ദേഹം മൃഗയയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു।

Verse 15

श्रान्तो निमन्त्रितो ऽरण्ये मुनिना जमदग्निना कामधेनुप्रभावेण भोजितः सबलो नृपः

ശ്രാന്തനായ രാജാവ് സൈന്യസഹിതം വനത്തിൽ മുനി ജമദഗ്നിയാൽ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടു; കാമധേനുവിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഭോജനം ലഭിച്ചു।

Verse 16

अप्रार्थयत् कामधेनुं यदा स न ददौ तदा हृतवानथ रामेण शिरश्छित्वा निपातितः

അവൻ കാമധേനുവിനെ അപേക്ഷിച്ചു; നൽകാതിരുന്നപ്പോൾ അവളെ ഹരിച്ചു. തുടർന്ന് രാമൻ ശിരഛേദം ചെയ്ത് അവനെ നിലംപതിപ്പിച്ചു।

Verse 17

युद्धे परशुना राजा धेनुः स्वाश्रममाययौ कार्त्तवीर्यस्य पुत्रैस्तु जमदग्निर्निपातितः

യുദ്ധത്തിൽ പരശു (പരശുരാമൻ) രാജാവിനെ വധിച്ചു; ധേനു സ്വന്തം ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. എന്നാൽ കാർത്തവീര്യന്റെ പുത്രന്മാർ ജമദഗ്നിയെ നിപാതിതനാക്കി।

Verse 18

रामे वनं गते वैराद् अथ रामः समागतः पितरं निहतं दृष्ट्वा पितृनाशाभिमर्षितः

രാമൻ വനത്തിലേക്ക് പോയ ശേഷം വൈരവശാൽ രാമൻ മടങ്ങിവന്നു; പിതാവ് വധിക്കപ്പെട്ടതായി കണ്ടപ്പോൾ പിതൃനാശത്തിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ അവൻ വിങ്ങി।

Verse 19

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं निःक्षत्रामकरोद्विभुः कुरुक्षेत्रे पञ्च कुण्डान् कृत्वा सन्तर्प्य वै पितॄन्

ഇരുപത്തൊന്നു പ്രാവശ്യം ആ മഹാവീരൻ ഭൂമിയെ ക്ഷത്രിയരഹിതമാക്കി. പിന്നെ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ അഞ്ചു കുണ്ഡങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച് ഹവിസ്സർപ്പണത്തിലൂടെ പിതൃകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.

Verse 20

मे गुर्वर्थमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः भ्रान्त इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अप्रार्थयद्धोमधेनुमिति ख, ग, चिहिनितपुस्तकद्वयपाठः सधेनुश्चाश्रमं ययौ इति ख, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः काश्यपाय महीं दत्वा महेन्द्रे पर्वते स्थितः कूर्मस्य च वराहस्य नृसिंहस्य च वामनं अवतारं च रामस्य श्रुत्वा याति दिवं नरः

‘എന്റെ ഗുരുവിന്റെ ആവശ്യത്തിനായി’—എന്ന പാഠം ഒരു അടയാളപ്പെടുത്തിയ പാണ്ഡുലിപിയിൽ; ‘ഭ്രാന്തൻ’—എന്ന പാഠം ഒരു അടയാളപ്പെടുത്തിയ പാണ്ഡുലിപിയിൽ; ‘അവൻ ഹോമധേനുവിനെ അപേക്ഷിച്ചു’—എന്ന പാഠം രണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയ പാണ്ഡുലിപികളിൽ; ‘ധേനുവോടുകൂടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി’—എന്ന പാഠം മൂന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തിയ പാണ്ഡുലിപികളിൽ. കാശ്യപനു ഭൂമി ദാനം നൽകി മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ നിലകൊണ്ടവൻ; കൂർമ, വരാഹ, നൃസിംഹ, വാമന, രാമ അവതാരങ്ങൾ ശ്രവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു.