Adhyaya 97: The Glory of Rudra: The Origin of the Kapālamocana Pilgrimage Site and Rudra’s Expiatory Vow

Verse 1

॥ अथ रुद्रमाहात्म्यम् ॥ वराह उवाच ॥ अथ रुद्रव्रतोत्पत्तिं शृणु देवि वरानने ॥ येन ज्ञातेन पापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥

॥ ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນມະຫາຕະມະຍະຂອງຣຸດຣະ ॥ ພຣະວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຈົ່ງຟັງກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງ ຣຸດຣະ-ວຣະຕະ; ຜູ້ໃດຮູ້ເລື່ອງນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 2

ब्रह्मणा तु यदा सृष्टः पूर्वं रुद्रो वरानने ॥ तृतीये जन्मनि विभुः पिङ्गाक्षो नीललोहितः ॥

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ເມື່ອພຣະພຣະຫມາສ້າງຣຸດຣະເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ໃນການເກີດຄັ້ງທີສາມ ພຣະຜູ້ມີອຳນາດໄດ້ປາກົດເປັນ ປິງກາກສະ ‘ນີລະໂລຫິຕະ’ (ສີນ້ຳເງິນ ແລະ ສີແດງ)។

Verse 3

तदा कौतूहलाद्ब्रह्मा स्कन्धे तं जगृहे प्रभुः ॥ स्कन्धारूढस्तदा रुद्रो ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः ॥

ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ເປັນອົງປະມຸກ—ໄດ້ອຸ້ມພຣະອົງນັ້ນຂຶ້ນໄວ້ເທິງບ່າ। ໃນເວລານັ້ນ ຣຸດຣະປະທັບຢູ່ເທິງບ່າຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ທີ່ການເກີດຖືກກ່າວວ່າ ‘ອະວະຍັກຕະ’ (ບໍ່ປາກົດ)។

Verse 4

जन्मतश्च शिरो यद्धि पञ्चमं तज्जगाद ह ॥ मन्त्रंाथर्वणं रुद्रो येन सद्यः प्रमुच्यते ॥

ແຕ່ແຕ່ເກີດມາ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ “ສີສະ” ນັ້ນແທ້ຈິງເປັນ “ສ່ວນທີ່ຫ້າ”។ ຕໍ່ມາ ພຣະຣຸທຣະໄດ້ສອນມົນຕຣາສາຍອະຖັຣວະນະ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ສາທົກພົ້ນທັນທີ।

Verse 5

कपालिन् रुद्र बभ्रोऽथ भव कैरात सुव्रत ॥ पाहि विश्वं विशालाक्ष कुमार वरविक्रम ॥

“ໂອ ກະປາລິນ, ໂອ ຣຸທຣະ, ໂອ ບະພຣຸ; ໂອ ພະວະ, ໂອ ໄກຣາຕະ, ໂອ ຜູ້ຖືວັດອັນດີ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງໂລກ ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງ; ໂອ ກຸມາຣ ຜູ້ມີວິລະກຳອັນສົງ່າ!”

Verse 6

एवमुक्तस्तदा रुद्रो भविष्यैर्नामभिर्भवः ॥ कपालशब्दात्कुपितस्तच्छिरो विचकर्त्त ह ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຣຸທຣະ—ພະວະ—ຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມທີ່ຈະໂດງດັງໃນອະນາຄົດ। ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາວ່າ “ກະປາລະ” ກໍໂກດ ແລະຕາມເລື່ອງເລົ່າ ຈຶ່ງຕັດສີສະນັ້ນອອກ।

Verse 7

वामाङ्गुष्ठनखेनाद्यं प्राजापत्यं विचक्षणः ॥ तन्निकृत्तं शिरो धात्री हस्तलग्नं बभूव ह ॥

ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໄດ້ໃຊ້ເລັບນິ້ວໂປ້ງຊ້າຍ ຕັດຂາດສີສະດັ້ງເດີມຂອງປຣະຊາປະຕິ। ໂອ ທາຕຣີ (ແມ່ທຣະນີ) ສີສະທີ່ຖືກຕັດນັ້ນໄດ້ຕິດຢູ່ກັບພຣະຫັດ—ດັ່ງທີ່ເລົ່າກັນ।

Verse 8

तस्मिन्निकृत्ते शिरसि प्राजापत्यं त्रिलोचनः ॥ ब्रह्माणं प्रयतो भूत्वा रुद्रो वचनमब्रवीत् ॥

ເມື່ອສີສະຂອງປຣະຊາປະຕິຖືກຕັດແລ້ວ ພຣະຜູ້ມີສາມນັຍນາ (ຣຸທຣະ) ໄດ້ສະຫງົບ ແລະຕັ້ງໃຈ ແລ້ວກ່າວພຣະວາຈາຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ।

Verse 9

रुद्र उवाच ॥ कथं कपालं मे देव करात्पतति सुव्रत ॥ नश्यते च कथं पापं ममैदद्वद सुव्रत ॥

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະ, ໂອ ຜູ້ຮັກສາວຣະຕະອັນປະເສີດ—ຖ້ວຍກະໂຫຼກນີ້ຈະຕົກຈາກມືຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ແລະບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືກທຳລາຍແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ, ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີຍິ່ງ.”

Verse 10

एवमुक्तस्तदा रुद्रो ब्रह्मणाऽव्यक्तमूर्त्तिना ॥ आजगाम गिरिं गन्तुं माहेन्द्रं पापनाशनम् ॥

ເມື່ອໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ປາກົດໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຣຸດຣະຈຶ່ງອອກເດີນທາງໄປຫາພູມາເຮນດຣະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ

Verse 11

तत्र स्थित्वा महादेवस्तच्छिरो बिभिदे त्रिधा ॥ तस्मिन् भिन्ने पृथक्केशान्गृहीत्वा भगवान्भवः ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ຜ່າກະໂຫຼກນັ້ນເປັນສາມສ່ວນ; ເມື່ອແຕກອອກແລ້ວ ພຣະພະຄະວານ ພະວະ ໄດ້ເອົາເສັ້ນຜົມໄວ້ແຍກຕ່າງຫາກ

Verse 12

यज्ञोपवीतं केशं तु महास्थ्नाक्षमणींस्तथा ॥ कपालशकलं चैकमसृक्पूर्णं करे स्थितम् ॥

ແລະ (ພຣະອົງໄດ້ເອົາ) ຍັຊໂຍປະວີຕະ ຄືສາຍສັກສິດ, ເສັ້ນຜົມ, ພ້ອມທັງມາລາໃຫຍ່ແຫ່ງເມັດຣຸດຣາກຊະ; ແຕ່ເສດກະໂຫຼກຊິ້ນໜຶ່ງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເລືອດ ຍັງຢູ່ໃນມືຂອງພຣະອົງ

Verse 13

अपरं खण्डशः कृत्वा जटाजूटे न्यवेशयत् ॥ एवं कृत्वा महादेवो बभ्रामेमां वसुन्धराम् ॥

ສ່ວນອື່ນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ທຳໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ ແລ້ວນຳໄປສອດໄວ້ໃນມວຍຊະຕາຂອງພຣະອົງ; ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະກໍໄດ້ຈາລິກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້

Verse 14

सप्तद्वीपवतीं पुण्यां मज्जंस्तीर्थेषु नित्यशः ॥ समुद्रे प्रथमं स्नात्वा ततो गङ्गां व्यगाहत ॥

ໃນແຜ່ນດິນອັນສັກສິດທີ່ເວົ້າວ່າ “ມີເຈັດທະວີບ” ນັ້ນ ລາວໄດ້ຈົມຕົວອາບນ້ຳຕາມທີ່ທິຣຖະເປັນນິດ. ກ່ອນອື່ນອາບນ້ຳໃນທະເລ ແລ້ວຈຶ່ງລົງສູ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā).

Verse 15

वितस्तां चन्द्रभागां च गोमतीं सिन्धुमेव च ॥ तुङ्गभद्रां तथा गोदामुत्तरे गण्डकीं तथा ॥

(ລາວໄດ້ໄປຢ້ຽມ) ແມ່ນ້ຳວິຕັສຕາ ແລະ ຈັນທຣະພາກາ, ແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ ແລະ ແມ່ນ້ຳສິນທຸ; ອີກທັງ ແມ່ນ້ຳຕຸງຄະພັດຣາ ແລະ ໂຄດາ, ແລະໃນພາກເໜືອຍັງໄປເຖິງ ແມ່ນ້ຳກັນດະກີ ດ້ວຍ।

Verse 16

नेपालं च ततो गत्वा ततो रुद्रमहालयम् ॥ ततो दारुवनं गत्वा केदारगमनं पुनः ॥

ຈາກນັ້ນລາວໄປຍັງ ເນປານ ແລ້ວໄປຍັງ ມະຫາອາໄລຍະ ອັນເປັນທີ່ປະທັບອັນໃຫຍ່ຂອງ ຣຸທຣະ. ຕໍ່ມາໄປດາຣຸວະນະ ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງຈຶ່ງເດີນທາງໄປກະດາຣະ.

Verse 17

महेश्वरं ततो गत्वा गयां पुण्यामथागमत् ॥ तत्र फल्गुकृतस्नानः पितॄन्सन्तर्प्य यत्नतः ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອໄປຍັງ ມະເຫສະວະຣະ ແລ້ວ ລາວກໍມາຮອດ ຄະຍາ ອັນສັກສິດ. ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຜະລະກຸ ລາວໄດ້ກະທຳຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈ.

Verse 18

परिधानं तु कौपीनं नग्नः कापालिकोऽभवत् ॥ भ्रमतः परिधानं तु कौपीनं रशनागतम् ॥

ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງລາວມີພຽງ ກໍປີນະ (kaupīna) ຄືຜ້າຄາດເອວ; ໃນສະພາບເປືອຍກາຍ ລາວກາຍເປັນ ກາປາລິກະ (Kāpālika). ເມື່ອລາວເດີນທາງເລ່ອນລ້ອມ ຜ້າຄາດເອວນັ້ນ—ເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຂອງລາວ—ຖືກຜູກດ້ວຍເຊືອກທີ່ບັ້ນເອວ.

Verse 19

तस्मिंस्तु पतिते देवि नग्नः कापालिकोऽभवत्॥

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອກະໂຫຼກນັ້ນຕົກລົງ ພຣະອົງກໍເປັນນັກບວດກາປາລິກະ ຜູ້ເປືອຍກາຍ ແລະຖືກະໂຫຼກ।

Verse 20

पुनरब्दद्वयं भ्रान्तस्तीर्थे तीर्थे हरः स्वयम्॥ कपालं त्यक्तुकामः सन् तद्धस्तात्तत्तु नापतत्॥

ຕໍ່ມາອີກສອງປີ ພຣະຫະຣະເອງໄດ້ພໍ່ນະຈອນຈາກທີຣຖະໄປທີຣຖະ ແມ່ນຢາກປ່ອຍກະໂຫຼກ ແຕ່ມັນບໍ່ຕົກຈາກພຣະຫັດ

Verse 21

पुनरब्दद्वयं भ्रान्तो ब्रह्माण्डं तीर्थकारणात्॥ तीर्थेतीर्थे हरः स्नात्वा कपालं त्यक्तुमिच्छति॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຕະຫຼອດສອງປີ ພຣະອົງໄດ້ພໍ່ນະຈອນໃນພຣະຫມານຑະ (ໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານ) ເນື່ອງດ້ວຍທີຣຖະ ອາບນ້ຳທີ່ທີຣຖະທຸກແຫ່ງ ພຣະຫະຣະປາດຖະນາຈະລະກະໂຫຼກ

Verse 22

त्यजतोऽपि न तद्धस्ताच्छ्यवते भूतधारिणि॥ ततोऽब्दमेकं बभ्राम हिमवत्पर्वते शुभे॥

ໂອ ເທວີຜູ້ທຮົງຮັບຮອງສັດທັງປວງ ແມ່ນຈະປ່ອຍທິ້ງກໍຕາມ ມັນກໍບໍ່ລື່ນອອກຈາກພຣະຫັດ ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ພໍ່ນະຈອນໜຶ່ງປີໃນພູຫິມະວັດອັນເປັນມົງຄຸນ

Verse 23

ततोऽन्यद्वर्षमेकं तु वर्तते हिमवद्गिरौ॥ भ्रमतो विभ्रमो जातस्त्रिणेत्रस्य महात्मनः॥

ຕໍ່ມາອີກໜຶ່ງປີ ພຣະອົງພັກຢູ່ໃນພູຫິມະວັດ ເມື່ອພໍ່ນະຈອນໄປ ຄວາມຫຼົງງົງໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ພຣະຕຣິເນດຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່

Verse 24

पुनरब्दद्वयं चान्यत्परमेष्ठी वृषाकपिः॥ बभ्राम रुद्रस्तीर्थानि पुराणानि समन्ततः॥

ແລ້ວອີກຄັ້ງ ຕະຫຼອດອີກສອງປີ ພຣະຜູ້ສູງສຸດ—ວຶຩາກະປິ ຄືພຣະຣຸທຣ—ໄດ້ຈາລິກໄປທົ່ວທິດ ຍັງຕີຣຖະເກົ່າແກ່ທັງປວງ।

Verse 25

कस्यचित्त्वथ कालस्य द्वादशेऽब्दे धराधरे॥ वाराणसीं गतो देवस्तत्र स्नानमथारभत्॥

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປບາງຄາວ—ເມື່ອຄົບສິບສອງປີ—ພຣະເທວະໄດ້ໄປຍັງ ວາຣານະສີ ແລະເລີ່ມພິທີສະນານ (ອາບນ້ຳສັກສິດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 26

गङ्गायां देवदेवेशो यावन्मज्जति भामिनि॥ भवेत्कपालं पतितं हस्ताग्राद्ब्रह्मणः पुरा॥

ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງດຳລົງລົງໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ກະໂຫຼກ—ທີ່ເຄີຍ (ໄດ້ມາ) ຈາກພຣະພຣະຫມາ—ກໍຕົກຈາກປາຍນິ້ວພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ।

Verse 27

गत्वा हरिहरक्षेत्रं स्नात्वा देवाङ्गदे तथा॥ सोमेश्वरं समभ्यर्च्य गतोऽसौ चक्रतीर्थकम्॥

ເມື່ອໄປຮອດ ຫຣິຫຣະ-ເກດສະຕຣ ແລະອາບນ້ຳທີ່ ເທວາງກະດາ ເຊັ່ນດຽວກັນ ພ້ອມທັງບູຊາ ໂສເມສະວະຣ ຕາມພິທີ ແລ້ວພຣະອົງກໍໄປຕໍ່ຍັງ ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ।

Verse 28

तत्र स्नात्वा तथा नत्वा त्रिजलेश्वरसंज्ञितम्॥ अयोध्यायां तथा गत्वा वाराणस्यां ततोऽगमत्॥

ທີ່ນັ້ນໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ (ເທວະ) ຜູ້ມີນາມວ່າ ຕຣິຈະເລສະວະຣ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຍັງ ອະໂຍທະຍາ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄປຮອດ ວາຣານະສີ।

Verse 29

द्वादशाब्दैर्गतवतः सीमाचारिगणैस्तथा ॥ बलात्कारेण तद्धस्तात्कपालं पातितं भुवि

ເມື່ອຜ່ານໄປສິບສອງປີ ແລະດ້ວຍກຸ່ມຜູ້ລາດຕະເວນຂອບເຂດ ກໍໄດ້ໃຊ້ກຳລັງໃຫ້ຖ້ວຍກະໂຫຼກຕົກຈາກມືຂອງລາວລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 30

कपालमोचनं तीर्थं ततो जातमघापहम् ॥ गङ्गाम्भसि ततः स्नाप्य विश्वेशं पूज्य भक्तितः

ຈາກເຫດການນັ້ນ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຕີຣະຖານຊື່ “ກະປາລະໂມຈະນະ” ຜູ້ກຳຈັດບາບ; ແລ້ວໃຫ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳຄົງຄາ ແລະບູຊາພຣະວິສເວສະດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 31

रुद्रो विशुद्धिमापन्नो मुक्तः स ब्रह्महत्यया ॥ कपालमोचनं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्

ຣຸດຣະໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ ແລະພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ; ຕີຣະນັ້ນມີນາມ “ກະປາລະໂມຈະນະ” ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ

Verse 32

यत्राप्लुतो नरो भक्त्या ब्रह्महा तु विशुध्यति ॥ कपालं पतितं दृष्ट्वा रुद्रहस्ताच्चतुर्मुखः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍພັກຕິ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນກໍຍັງບໍລິສຸດໄດ້। ເມື່ອເຫັນຖ້ວຍກະໂຫຼກທີ່ຕົກຈາກມືຂອງຣຸດຣະ ຈະຕຸຣະມຸກ (ພຣະພຣົມ) …

Verse 33

आगतो देवसहितो वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ब्रह्मोवाच ॥ भव रुद्र विशालाक्ष लोकमार्गव्यवस्थित

ລາວມາຮອດພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້। ພຣະພຣົມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະວະ, ໂອ ຣຸດຣະ, ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນມາຄາແຫ່ງໂລກ …”

Verse 34

भव रुद्र विरूपाक्ष लोकमार्गे व्यास्थितः ॥ व्रतानि कुरु ते देव त्वच्छीर्णानि महाप्रभो ॥ कपालं गृहीत्वा यद्भ्रान्तं कपालव्यग्रपाणिना ॥ तद्व्रतं नग्नकपालं भविष्यति नृणां भुवि

ໂອ ພະວະ, ໂອ ຣຸດຣະ, ໂອ ວິຣູປາກສະ—ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງໂລກ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະຕິບັດວຣະຕະທັງຫຼາຍ ໂອ ເທວະ, ໂອ ມະຫາປຣະພູ, ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຮັບໄວ້. ການພະເນຈອນໂດຍຖືຖ້ວຍກະໂຫຼກໃນມື ແລະມີໃຈຈົດຈໍ່ຢູ່ກະໂຫຼກນັ້ນ ຈະເປັນວຣະຕະທີ່ມະນຸດໃນແຜ່ນດິນເອີ້ນວ່າ «ນັກນະກາປາລະ».

Verse 35

यच्च ते बभ्रुता जाता हिमवत्यचलोत्तमे ॥ भ्रमतोस्तद्व्रतं देव बाब्रव्यं तद्भविष्यति

ແລະສະພາບ ‘ບັບຣຸຕາ’ ຄືຄວາມເປັນສີນ້ຳຕານອ່ອນທີ່ເກີດແກ່ພຣະອົງ ຢູ່ເທິງຫິມະວັດ ພູອັນຍອດຢ່າງ; ໃນຍາມທີ່ພຣະອົງພະເນຈອນ ວຣະຕະນັ້ນ ໂອ ເທວະ ຈະໄດ້ຊື່ວ່າ «ບາບຣະວະຍະ».

Verse 36

ये पुरस्कृत्य देवास्त्वां पूज्यं यद्विधिनान्विताः ॥ शास्त्राणि तानि सर्वेषां कथयिष्यामि नान्यथा

ບັນດາເທວະທີ່ຍົກພຣະອົງໄວ້ເປັນປະທານ ເຄົາລົບພຣະອົງວ່າເປັນຜູ້ຄວນບູຊາ ແລະພ້ອມດ້ວຍພິທີການອັນຖືກຕ້ອງ—ບັນດາຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງຊາສະຕຣະສໍາລັບພວກເຂົາທັງໝົດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອອກຕາມຄວາມເປັນຈິງ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 37

व्रतानि कुरुते देव त्वत्कृतानि हि पुत्रक ॥ स त्वत्प्रसाद्देवेश ब्रह्महापि विशुध्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໂອ ເທວະ—ໂອ ລູກທີ່ຮັກ—ທີ່ປະຕິບັດວຣະຕະທີ່ພຣະອົງໄດ້ສ້າງໄວ້; ໂດຍພຣະປຣະສາດຂອງພຣະອົງ ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະກໍຍັງຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 38

यद्व्रतं नग्नकपालं यद्बाब्रव्यं त्वया कृतम् ॥ यत्कृतं शुद्धशैवं च तत्तन्नाम्ना भविष्यति

ວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນັກນະກາປາລະ» ແລະ «ບາບຣະວະຍະ» ທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດ, ພ້ອມທັງຈາຣີດ «ຊຸດທະໄສວະ» ທີ່ພຣະອົງໄດ້ດໍາເນີນ—ແຕ່ລະຢ່າງຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຕາມຊື່ຂອງຕົນເອງ.

Verse 39

मां पुरस्कृत्य देवास्त्वं पूज्यसे यैर्विधानतः ॥ तेषां शास्त्राणि सर्वाणि शास्त्रं पाशुपतं तथा

ໂດຍວາງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ເປັນຫນ້າ ບັນດາເທວະບູຊາທ່ານຕາມພິທີການອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະໃນບັນດາຄຳພີຊາສະຕຣາທັງໝົດ ປາຊຸປະຕະຊາສະຕຣາກໍຖືກນັບວ່າເປັນຄຳພີທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 40

कथयस्व महादेव सविधानं समासतः ॥ एवमुक्तस्ततो रुद्रो ब्रह्मणा अव्यक्तमूर्त्तिना

“ໂອ ມະຫາເທວະ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍວິທີການພ້ອມຂໍ້ບັນຍັດໂດຍສັ້ນໆ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣຸທຣະຈຶ່ງຖືກພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ປາກົດ ກ່າວເຊີນໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 41

देवैर्जयेति संतुष्टः कैलासनिलयं ययौ ॥ ब्रह्मा चापि सुरैः सार्द्धं गतः स्वर्लोकमुत्तमम्

ເມື່ອພໍໃຈດ້ວຍສຽງຮ້ອງ “ໄຊຊະນະ!” ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະອົງກໍໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຢູ່ເຂົາໄກລາສ; ແລະພຣະພຣະຫມາກໍໄປພ້ອມເທວະທັງຫຼາຍ ສູ່ສະຫວັນໂລກອັນປະເສີດ।

Verse 42

देवा अपि ययुः खं च स्वस्थानं ते यथागतम् ॥ एतद्रुद्रस्य माहात्म्यं मया ते परिकीर्त्तितम्

ເທວະທັງຫຼາຍກໍໄປຕາມທາງຟ້າ ກັບສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ໄດ້ມາ. ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າມາຫາທ່ານເຖິງມາຫາຕະພາບຂອງພຣະຣຸທຣະແລ້ວ।

Verse 43

चरितं यच्च देवस्य वित्तं समभवद्भुवि

ແລະ (ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕໍ່) ກ່ຽວກັບຈະຣິຍາຂອງພຣະເທວະ ແລະຊັບສົມບັດໃດທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ।

Verse 44

सरस्वतीं ततो गत्वा यमुनासङ्गमं ततः ॥ शतद्रुं च ततो गत्वा देविकां च महानदीम्

ແລ້ວຈຶ່ງໄປຫາແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ, ຕໍ່ມາໄປຫາຈຸດສົມທົບ (ສັງຄະມະ) ຂອງແມ່ນ້ຳຍະມຸນາ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປຫາແມ່ນ້ຳສະຕະດຣຸ (Sutlej) ແລະໄປຫາແມ່ນ້ຳເທວີກາ ອັນເປັນມະຫານະທີດ້ວຍ.

Verse 45

ब्रह्मोवाच ॥ इदमेव व्रतं देव चर कापालिकं विभो ॥ समयाचारसंयुक्तं कृत्वा स्वेनैव तेजसा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ນີ້ແຫຼະແມ່ນວຣະຕະ (vrata) ຢ່າງແທ້ຈິງ; ໂອ ພຣະເທວະ, ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ຈົ່ງປະພຶດວຣະຕະກາປາລິກະ—ປະກອບດ້ວຍວິໄນແຫ່ງກາລະ ແລະຈາຣີດອັນຖືກຕ້ອງ—ໂດຍຮັບໄວ້ດ້ວຍເຕຊັສ (ພະລັງພາຍໃນ) ຂອງທ່ານເອງ.”

Verse 46

एवं वेगेन सकलं ब्रह्माण्डं भूतधारिणि ॥ बभ्राम सर्वदेवेशः षष्ठेऽब्दे तस्य चापतत्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍພະລັງອັນແຮງກ້ານັ້ນ, ໂອ ຜູ້ຮອງຮັບສັດທັງປວງ, ພຣະອົງໄດ້ພະເນຈອນໄປທົ່ວພຣະພົມມະອານະຈັກ (brahmāṇḍa) ທັງມວນ; ແລະໃນປີທີ່ຫົກ ເຫດນັ້ນກໍໄດ້ບັງເກີດແກ່ພຣະອົງດ້ວຍ.

Verse 47

कपालमोचनं नाम ततस्तीर्थमनुत्तमम् ॥ पृथिव्यां ख्यातिमगमद्वाराणस्यां धराधरे

ຕໍ່ມາ ມີທີຣຖະ (tīrtha) ອັນສູງສຸດ ຊື່ວ່າ “ກະປາລະໂມຈະນະ”; ມັນໄດ້ຮັບຊື່ສຽງໃນໂລກ—ຢູ່ນະຄອນວາຣານະສີ ເທິງທະຣາທະຣະ (ພູຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ).

Verse 48

यच्छेदानीं विशुद्धस्य तीर्थेऽस्मिन्देहशुद्धता ॥ तच्छुद्धशैवं भवतु व्रतं ते पापनाशनम्

ຖ້າບັດນີ້ ສໍາລັບຜູ້ບໍລິສຸດ ໄດ້ຮັບການຊໍາລະກາຍ ຢູ່ໃນທີຣຖະນີ້, ເຊິ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ວຣະຕະຂອງທ່ານເປັນການປະພຶດແບບໄສວະ (Śaiva) ອັນບໍລິສຸດ—ເປັນວຣະຕະທີ່ທໍາລາຍບາບກຳ.