Adhyaya 92: The Demon King’s Council Deliberation and the Mobilization of an Army to Conquer the Devas

Verse 1

श्रीवराह उवाच । गते तु नारदे दैत्यश्चिन्तयामास तां शुभाम् । कथितां नारदमुखाच्छ्रुत्वा विस्मितमानसः ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ດາຍຕະນັ້ນໄດ້ຄິດພິຈາລະນາເຖິງນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳບັນຍາຍຈາກປາກນາຣະດະ ໃຈຂອງເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສວົງ

Verse 2

गुरुपत्नी राजपत्नी तथा सामन्तयोषितः । जिघृक्षन् नश्यते राजा तथागम्यागमेन च ॥

ກະສັດຜູ້ປາຖະນາຈະເຂົ້າໄປຫາດ້ວຍກາມຕັນຫາ ພັນລະຍາຂອງຄູ, ພັນລະຍາຂອງກະສັດອື່ນ, ຫຼືຍິງຂອງສາມັນຕະ (ຜູ້ຂຶ້ນກັບ) ຈະພິນາດ; ແລະຈະພິນາດເຊັ່ນກັນດ້ວຍຄວາມສຳພັນຕ້ອງຫ້າມ ຄືການເຂົ້າໄປຫາສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປ (ອະຄັມຍະ)។

Verse 3

प्रघसेनैवमुक्तस्तु विघसो वाक्यमब्रवीत् । सम्यगुक्तं प्रघसेन तां देवीं प्रति पार्थिव ॥

ເມື່ອປຣະຄະເສນາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວິຄະສະຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ກ່າວໄດ້ຖືກຕ້ອງແທ້ ປຣະຄະເສນາ ກ່ຽວກັບເທວີຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ”

Verse 4

यदि नाम मतैक्यं तु बुद्धिः स्मरणमागता । वरणीया कुमारी तु सर्वदा विजिगीषुभिः । न स्वतन्त्रेण कन्यायाः कार्यं क्वापि प्रकर्षणम् ॥

ຖ້າແທ້ຈິງເກີດຄວາມເຫັນພ້ອມກັນ ແລະຈິດໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນແລ້ວ ກໍພຶງໄປສູ່ການສູ່ຂໍນາງສາວນັ້ນເພື່ອແຕ່ງງານ ໂດຍຜູ້ປົກຄອງຜູ້ມຸ່ງຊະນະ (ຜູ້ຮອບຄອບ) ຢູ່ເສມອ. ແຕ່ກິດການໃດໆກ່ຽວກັບທິດາ ບໍ່ຄວນດຳເນີນໄປທີ່ໃດໆດ້ວຍການເຮັດໂດຍລຳພັງຂອງນາງ (ບໍ່ມີຜູ້ອຸປະຖຳ/ອະນຸຍາດ)

Verse 5

यदि वो रोचते वाक्यं मदीयं मन्त्रिसत्तमाः । तदानीं तां शुभां देवीं गत्वा याचन्तु मन्त्रिणः ॥

ໂອ ບັນດາມົນຕີຜູ້ປະເສີດ ຖ້າຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້ານີ້ເປັນທີ່ພໍໃຈ ກໍໃຫ້ມົນຕີທັງຫຼາຍໄປໃນທັນທີ ແລະທູນຂໍເທວີຜູ້ເປັນມງຄົລນັ້ນຢ່າງເປັນທາງການ

Verse 6

यो महात्मा भवेत् तस्या बन्धुस्तं याचयामहे । साम्नैवादौ ततः पश्चात् करिष्यामः प्रदानकम् । ततो भेदं करिष्यामस्ततो दण्डं क्रमेण च ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເປັນຍາດຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງຂອງນາງ ພວກເຮົາຈະໄປທູນຂໍຜູ້ນັ້ນ. ກ່ອນອື່ນຈະໃຊ້ສາມະ (ການປະນີປະນອມ) ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ດານະ (ຂອງກຳນັນ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນຈະໃຊ້ເພດະ (ການແຍກແຍະໃຫ້ແຕກກັນ) ແລະສຸດທ້າຍຈຶ່ງໃຊ້ທັນຑະ (ການບັງຄັບ/ລົງໂທດ) ຕາມລຳດັບ

Verse 7

अनेन क्रमयोगेन यदि सा नैव लभ्यते । ततः सन्नह्य गच्छामो बलाद् गृह्णीम तां शुभाम् ॥

ຖ້າດ້ວຍວິທີຕາມລຳດັບນີ້ຍັງບໍ່ໄດ້ນາງ, ແລ້ວພວກເຮົາຈະຕຽມພ້ອມໄປ; ແລະຈະຍຶດນາງຜູ້ເປັນມງຄົນນັ້ນດ້ວຍກຳລັງ.

Verse 8

विघसेनैवमुक्ते तु शेषास्तु मन्त्रिणो वचः । शुभमूचुः प्रशंसन्तः सर्वे हर्षितया गिरा ॥

ເມື່ອວິຄະສະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາລັດຖະມົນຕີທີ່ເຫຼືອກໍສັນລະເສີນລາວ ແລະທຸກຄົນເວົ້າຄຳດີດ້ວຍສຽງຍິນດີ.

Verse 9

साधूक्तं विघसेनेदं यत् तां प्रति वराननाम् । तदेव क्रियतां शीघ्रं दूतस्तत्र विसर्ज्यताम् ॥

“ວິຄະສະໄດ້ເວົ້າດີເກືອບກັບນາງຜູ້ໜ້າງາມນັ້ນ. ຈົ່ງປະຕິບັດແຜນນັ້ນໃຫ້ໄວ; ແລະຈົ່ງສົ່ງທູດໄປທີ່ນັ້ນ.”

Verse 10

यः सर्वशास्त्रनीतिज्ञः शुचिः शौर्यसमन्वितः । तस्माज् ज्ञात्वा तु तां देवीं वर्णतो रूपतो गुणैः ॥

ຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ຮູ້ຊ່ຽວຊານໃນຄຳພີທັງປວງ ແລະນິຕິການເມືອງ ຜູ້ບໍລິສຸດໃນຈິດໃຈ ແລະມີຄວາມກ້າຫານ—ເມື່ອໄດ້ຮູ້ຈັກນາງດຸດເທວີນັ້ນຕາມຊັ້ນວັນນະ ຮູບລັກສະນະ ແລະຄຸນຄ່າ—(ຈຶ່ງດຳເນີນຕາມຄວນ)

Verse 11

पराक्रमेण शौर्येण शौण्डीर्येण बलेन च । बन्धुवर्गेण सामग्र्य स्थानेन करणेन च । एवं ज्ञात्वा तु तां देवीं ततः कार्यं विधीयताम् ॥

ໃຫ້ປະເມີນນາງດັ່ງນີ້—ຕາມຄວາມກ້າຫານ ວິລະກຳ ຄວາມອົງອາດ ແລະກຳລັງ; ຕາມວົງຍາດ ຊັບພະຍາກອນແລະຄວາມພ້ອມ ຕາມຕຳແໜ່ງຖານະ ແລະວິທີປະຕິບັດ—ເມື່ອເຂົ້າໃຈນາງດຸດເທວີແລ້ວ ຈຶ່ງກຳນົດການກະທຳທີ່ຈຳເປັນ

Verse 12

तामेव चिन्तयन् शर्म न लेभे दैत्यसत्तमः । अलंशर्मा महामन्त्री आनिनाय महाबलः ॥

ເມື່ອຄິດແຕ່ນາງຜູ້ນັ້ນ ຊາຣມາ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ດານະວະ ກໍບໍ່ໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບເລີຍ; ແລ້ວອະລັງຊາຣມາ ມະຫາມົນຕີຜູ້ມີກໍາລັງໃຫຍ່ ໄດ້ນໍາເລື່ອງນັ້ນຂຶ້ນກ່າວ។

Verse 13

ततः सपदि दैत्यस्य तद्वचः साधु साध्विति । प्रशशंसुर्वरारोहे विघसं मन्त्रिसत्तमम् ॥

ຕໍ່ມາໃນທັນທີ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນຄໍາຂອງໄທຕະຍະນັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ “ດີແທ້, ດີແທ້” ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ; ແລະຍັງຍົກຍ້ອງວິຆະສະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ມະຫາມົນຕີອີກດ້ວຍ।

Verse 14

प्रशस्य सर्वे तं दूतं संदेश्टुमुपचक्रमुः । विद्युत्प्रभं महाभागं महामायाविदं शुभम् ॥

ເມື່ອສັນລະເສີນເຂົາແລ້ວ ທຸກຄົນກໍເລີ່ມແຕ່ງຕັ້ງທູດນັ້ນໃຫ້ໄປສົ່ງສານ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຟ້າຜ່າ, ຜູ້ມີພາກດີ, ຊໍານານໃນວິຊາມາຍາອັນໃຫຍ່, ແລະເປັນມົງຄຸນ।

Verse 15

विसर्जयित्वा तं दूतं विघसो वाक्यमब्रवीत् । संनह्यन्तां दानवेन्द्राश्चतुरङ्गबलेन ह । क्रियतां विजयस्तावद् देवसैन्यं प्रति प्रभो ॥

ເມື່ອສົ່ງທູດນັ້ນໄປແລ້ວ ວິຆະສະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງດານະວະຈັດເຕັມດ້ວຍກອງທັບຈະຕຸຣັງຄະ (ສີ່ເຫຼົ່າ). ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງຈັດການໃຫ້ໄດ້ໄຊຊະນະໃນບັດນີ້ ຕໍ່ກອງທັບເທວະ.”

Verse 16

असुरेन्द्र सुरैर्भग्नैस्तत्पराक्रमभीषिता । सा कन्या वशतामेति त्वयि शक्रसमागते ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະສຸຣະ, ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍພ່າຍແພ້ ແລະຫວາດຫວັນຕໍ່ວິລະກໍານັ້ນ, ເມື່ອທ່ານມາຮອດດັ່ງຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລ້ວ, ນາງກັນຍານັ້ນຈະເຂົ້າຢູ່ໃນອໍານາດຂອງທ່ານ।

Verse 17

लोकपालैर्जितैः सर्वैस्तथैव मरुतां गणैः । नागैर्विद्याधरैः सिद्धैर्गन्धर्वैः सर्वतो जितैः । रुद्रैर्वसुभिरादित्यैस्त्वमेवेन्द्रो भविष्यसि ॥

ເມື່ອລົກປາລທັງປວງຖືກພິຊິດ ແລະຫມູ່ມາຣຸດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ນາກ, ວິທະຍາທອນ, ສິດທະ, ແລະຄັນທະວະຖືກປະລາບທຸກທິດ; ພ້ອມທັງຣຸດຣະ, ວະສຸ, ແລະອາທິດຍະຖືກກົດໄວ້—ທ່ານຜູ້ດຽວຈະເປັນອິນທຣາ।

Verse 18

इन्द्रस्य ते शतं कन्या देवगन्धर्वयोषितः । वशमायान्ति सा अपि स्यात् सर्वथा वशमागता ॥

ບຸດສາວພຣະອິນທຣາຮ້ອຍນາງ—ນາງທິບ ແລະນາງຄັນທະວະ—ຈະເຂົ້າມາຢູ່ໃນອຳນາດຂອງທ່ານ; ນາງນັ້ນກໍຈະຢູ່ໃນຄວາມຄອບຄອງຢ່າງສິ້ນເຊີງທຸກປະການ।

Verse 19

एवमुक्तस्तदा दैत्यः सेनापतिमुवाच ह । विरूपाक्षं महामेघवर्णं नीलाञ्जनप्रभम् ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໄດຕະຍະຈຶ່ງເວົ້າກັບແມ່ທັບຂອງຕົນ—ວິຣູປາກສະ ຜູ້ມືດດັ່ງເມກຝົນໃຫຍ່ ແລະມີປະກາຍດັ່ງອັນຊັນສີນ້ຳເງິນ।

Verse 20

आनीयतां द्रुतं सैन्यं हस्त्यश्वथरपत्तिनाम् । येन देवान् सगन्धर्वान् जयामि युधि दुर्ज्जयान् ॥

“ຈົ່ງນຳກອງທັບຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະທະຫານຍ່າງມາໃຫ້ໄວ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຊະນະເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມຄັນທະວະໃນສົງຄາມ—ຜູ້ຍາກຈະພິຊິດ।”

Verse 21

एवमुक्ते विरूपाक्षस्तदा सेनापतिर्द्रुतम् । आनिनाय महत्सैन्यमनन्तमपराजितम् ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ວິຣູປາກສະ ແມ່ທັບກໍນຳກອງທັບໃຫຍ່ມາໂດຍວ່ອງໄວ—ດັ່ງບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແລະບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້।

Verse 22

एकैको दानवस्तत्र वज्रहस्तसमो युधि । एकैकं स्पर्धते देवं जेतुं स्वेन बलेन ह ॥

ທີ່ນັ້ນ ດານະວະແຕ່ລະຕົນໃນສົງຄາມ ເທົ່າທຽມກັບ ວັຊຣະຫັດຖະ (ພຣະອິນທຣາ ຜູ້ຖືວັຊຣະ)។ ແຕ່ລະຕົນທ້າທາຍເທວະອົງໜຶ່ງແບບຕົວຕໍ່ຕົວ ເພື່ອຊະນະດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນເອງ។

Verse 23

तस्याष्टौ मन्त्रिणः शूरा नीतिमन्तो बहुश्रुताः । प्रघसो विघसश्चैव शङ्कुकर्णो विभावसुः । विद्युन्माली सुमाली च पर्जन्यः क्रूर एव च ॥

ພຣະອົງມີມະນະຕຣີ 8 ຄົນ—ກ້າຫານ ຮູ້ນີຕິ (ຫຼັກການປົກຄອງ) ແລະ ຮູ້ຫຼາຍ: ປຣະຄະສະ, ວິຄະສະ, ຊັງກຸກັນນະ, ວິພາວະສຸ, ວິດຍຸນມາລີ, ສຸມາລີ, ປັຣຊັນຍະ, ແລະ ກຣູຣະ ດ້ວຍ

Verse 24

तेषां प्रधानभूतानामर्बुदं नवकोटयः । येषामेकस्यानुयाति तावद् बलमर्थोर्ज्जितम् ॥

ໃນບັນດາຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ກຳລັງທະຫານມີເຖິງ 1 ອັຣບຸດ ແລະ 9 ໂກຕິ; ແລະແມ່ນແຕ່ຕາມຫຼັງພຽງຄົນດຽວ ກໍມີພະລັງ—ກຳລັງທີ່ໜຸນດ້ວຍຊັບພະຍາກອນ—ຕາມໄປເທົ່ານັ້ນ

Verse 25

तेषां नैकसहस्राणि दैत्यानां तु महात्मनाम् । समितिं चक्रुरव्यग्रास्तदा दैत्याः प्रहारिणः । प्रयाणं कारयामासुर्देवसैन्यजिघांसया ॥

ເມື່ອນັ້ນ ດາຍຕະຍະຜູ້ໃຈໃຫຍ່ຫຼາຍພັນ—ບໍ່ລັງເລ ແລະ ເປັນນັກຈົມຕີ—ໄດ້ຈັດປະຊຸມ ແລະ ສັ່ງໃຫ້ຈັດການອອກເດີນທັບ ໂດຍມີເຈດນາຈະທຳລາຍກອງທັບເທວະ

Verse 26

विचित्रयाना विविधध्वजाग्रा विचित्रशस्त्रा विविधोग्ररूपाः । दैत्या सुराञ् जेतुमिच्छन्त उच्चैर्ननर्तुरात्तायुधभीमहस्ताः ॥

ດາຍຕະຍະທັງຫຼາຍຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະວິຈິດ ມີຍອດທຸງຫຼາກຫຼາຍ ສະພາຍອາວຸດນານາ ແລະ ປາງດຸຮ້າຍຫຼາຍຮູບ; ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຊະນະເທວະ (ສຸຣະ) ພວກເຂົາຈຶ່ງເຕັ້ນລຳແລະຮ້ອງໂຫ່ດັງກ້ອງ ມືອັນນ່າຢ້ານກຳອາວຸດທີ່ຊູຂຶ້ນ

Verse 27

एते मन्त्रिवरास्तस्य प्राधान्येन प्रकीर्तिताः । ते दानवेन्द्रमासीनमूचुः कृत्यं विधीयताम् ॥

ບັນດາມົນຕີຜູ້ປະເສີດຂອງພຣະອົງ ຖືກກ່າວນາມຕາມລຳດັບຄວາມສຳຄັນ. ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ທູນຕໍ່ກະສັດດານະວະຜູ້ນັ່ງຢູ່ວ່າ: “ຂໍໃຫ້ເລີ່ມດຳເນີນການອັນຈຳເປັນເຖີດ”

Verse 28

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दानवेन्द्रो महाबलः । उवाच कन्यालाभार्थं नारदावाप्तनिश्चयः ॥

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ຈອມແຫ່ງດານະວະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍກໍໄດ້ກ່າວ; ດ້ວຍຄຳຂອງນາຣະດະ ຈິດຕັ້ງໃຈຂອງລາວແນ່ນອນ ແລະປາຖະນາຈະໄດ້ກຸມາຣີຜູ້ໜຶ່ງ

Verse 29

महिष उवाच । मह्यं तु कथिता बाला नारदेन महर्षिणा । सा चाजित्य सुराध्यक्षं न लभ्येत वराङ्गना ॥

ມະຫິສະກ່າວວ່າ: “ມະຫາຣິສີນາຣະດະໄດ້ບອກເລື່ອງກຸມາຣີຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະນາງຜູ້ງາມປະເສີດນັ້ນ—ເນື່ອງຈາກໄດ້ຊະນະຈອມແຫ່ງເທວະ—ຈຶ່ງບໍ່ອາດໄດ້ມາດ້ວຍວິທີທົ່ວໄປ”

Verse 30

एतदर्थं भवन्तो वै कथयन्तु विमृश्य वै । कथं सा लभ्यते बाला कथं देवाश्च निर्जिताः । भवेयुरिति तत्सर्वं कथयन्तु द्रुतं मम ॥

“ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງຫມົດຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ດີ ແລ້ວອະທິບາຍວ່າ ຈະໄດ້ກຸມາຣີນັ້ນມາແນວໃດ ແລະຈະປາບເທວະໄດ້ແນວໃດ. ຈົ່ງທູນບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໄວ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຢ່າງສຳເລັດ”

Verse 31

एवमुक्तास्ततः सर्वे कथयामासुरञ्जसा । ऊचुः संमन्त्र्य ते सर्वे कथयामो वयं प्रभो ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາທັງຫມົດກໍເລີ່ມອະທິບາຍຢ່າງຊັດເຈນ. ເມື່ອປຶກສາກັນແລ້ວ ຈຶ່ງທູນວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ”

Verse 32

एवमुक्तस्तथोवाच प्रघसो दानवेश्वरम् । या सा ते कथिता दैत्य नारदेन महासती । सा शक्तिः परमा देवी वैष्णवी लोकधारिणी ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ປຣະຄະສະຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ຈອມແຫ່ງດານະວະວ່າ: “ໂອ ໄດຕະຍະ, ນາຣະດະໄດ້ເລົ່າເຖິງມະຫາສະຕີນັ້ນ—ນາງແມ່ນພະລັງສູງສຸດ, ເທວີໄວສະນະວີ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງຫຼາຍ.”