Adhyaya 76: Description of Svarga: Amarāvatī, the Sudharmā Assembly Hall, and the Directional Cities
Svarga-lokasya Amarāvatī-dharmasabhā ca (Sudharmā) — digpura-varṇanam
Ancient-Geography (Purāṇic Cosmography)
ໃນກອບສົນທະນາ ວຣາຫະ–ປຣິຖະວີ ບົດນີ້ເນັ້ນການສອນດ້ານພູມສັນຖານຈັກກະວານແບບປຸຣານະ. ຣຸດຣະພັນນາພື້ນທີ່ສະຫວ່າງໄສທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງພູເມຣຸ ຖືກລ້ອມດ້ວຍກຳແພງພູວົງມົນ (cakravāṭa) ແລະອຸດົມດ້ວຍແຮ່ທາດຫຼາຍຊະນິດ. ພາຍໃນມີນະຄອນທິບອະມະຣາວະຕີ ມີກຳແພງຄຳ jāmbūnada ວິມານລອຍຟ້າຫຼາຍ ອ່າງນ້ຳໃຫຍ່ ທຸງ ແລະການປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ມີເທວະ ຍັກສະ ອັບສະຣາ ແລະລຶສີອາໄສ. ກາງເມືອງແມ່ນສຸທັມມາສະພາ ຫ້ອງປະຊຸມປະດັບເພັດພອຍ ທີ່ພຣະອິນທຣ (Śacīpati, Sahasrākṣa) ປະທັບທ່າມກາງຜູ້ສຳເລັດ. ຕໍ່ມາຍັງກ່າວເຖິງນະຄອນຕາມທິດທີ່ສຳພັນກັບເທວະໃຫຍ່—ອັກນິ ຍະມະ ນິຣຣະຕິ ວະຣຸນ ວາຍຸ ກຸເບຣ ແລະ ອີຊານ—ເຮັດໃຫ້ເຫັນສະຫວັນເປັນໂລກຫຼາຍພື້ນທີ່ທີ່ຈັດລະບຽບດີ.
Primary Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 76
Verse 1
रुद्र उवाच । तस्यैव मेरोः पूर्वे तु देशे परमवर्चसे । चक्रवाटपरिक्षिप्ते नानाधातुविराजिते ॥ ७६.१ ॥
ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ທາງຕາເວັນອອກຂອງພູເມຣຸນັ້ນ ມີດິນແດນອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຈັກຣະວາດ (ພູວົງລ້ອມ/ແນວກັ້ນລົມ) ແລະງາມພິສຸດດ້ວຍແຮ່ທາດຫຼາຍຊະນິດ»។
Verse 2
तत्र सर्वामरपुरं चक्रवातसमुद्धतम् । दुर्धर्षं बलदृप्तानां देवदानवरक्षसाम् । तत्र जाम्बूनदमयः सुप्राकारः सुतोरणः ॥ ७६.२ ॥
ທີ່ນັ້ນມີນະຄອນຂອງອະມະຣະທັງປວງ ດັ່ງຖືກພາຍຸຫອບຍົກຂຶ້ນ; ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະ ດານະວະ ແລະຣາກສະສະ ຜູ້ເມົາໃນພະລັງ. ທີ່ນັ້ນ ກຳແພງອັນດີເລີດເຮັດດ້ວຍຄຳຈາມບູນະດະ ແລະມີປະຕູທາງເຂົ້າອັນງາມ.
Verse 3
तस्याप्युत्तरपूर्वे तु देशे परमवर्चसे । आलोकजनसंपूर्णा विमानशतसंकुला ॥ ७६.३ ॥
ໃນພາກອີສານຂອງທີ່ນັ້ນ ມີແຜ່ນດິນອັນສະຫວ່າງໄສສູງສຸດ ເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນມີແສງສະຫວ່າງ ແລະແອອັດດ້ວຍວິມານານັບຮ້ອຍ (ພາຫະນະ/ວັງອາກາດ)។
Verse 4
महावापीसमायुक्ता नित्यं प्रमुदिता शुभा । शोभिता पुष्पशबलैः पताकाध्वजमालिनी ॥ ७६.४ ॥
ມີອ່າງນ້ຳໃຫຍ່ (ຫຼື ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ) ປະກອບພ້ອມ ເປັນມົງຄຸນ ແລະຊື່ນບານຢູ່ເສມອ ຕົກແຕ່ງດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກສີ ແລະປະດັບດ້ວຍປ້າຍທຸງ ແລະທຸງຊັຍເປັນພວງມາລາ।
Verse 5
देवैर्यक्षोप्सरोभिश्च ऋषिभिश्च सुषोभिता । पुरन्दरपुरी रम्या समृद्धा त्वमरावती ॥ ७६.५ ॥
ງາມສະຫງ່າດ້ວຍເທວະ, ຍັກສະ, ອັບສະຣາ ແລະ ຣິສີທັງຫຼາຍ; ເມືອງອັນນ່າຮັກຂອງປຸຣັນດະຣະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າຄື ອະມະຣາວະຕີ—ອຸດົມສົມບູນ ແລະຮັ່ງມີ।
Verse 6
तस्या मध्येऽमरावत्यां वज्रवैडूर्यवेदिका । त्रैलोक्यगुणविख्याता सुधर्मा नाम वै सभा ॥ ७६.६ ॥
ໃນກາງອະມະຣາວະຕີນັ້ນ ມີເວທີທຳດ້ວຍເພັດ ແລະ ໄວດູຣະຍະ (ຫີນຕາແມວ/ເບຣິລ)। ມີຫໍປະຊຸມນາມວ່າ “ສຸທັມມາ” ອັນໂດ່ງດັງດ້ວຍຄຸນຄ່າທົ່ວສາມໂລກ।
Verse 7
तत्रास्ते श्रीपतेः श्रीमान् सहस्राक्षः शचीपतिः । सिद्धादिभिः परिवृतः सर्वाभिर्देवयोनिभिः ॥ ७६.७ ॥
ທີ່ນັ້ນ ສະຫັດສະຣາກສະຜູ້ສະຫງ່າງາມ—ຜົວຂອງຊະຈີ (ອິນທຣະ)—ປະທັບຢູ່ໃນພຣະສະນິດຂອງສຣີປະຕິ (ວິສນຸ) ໂດຍມີສິດທະ ແລະຜູ້ສຳເລັດອື່ນໆ ພ້ອມທັງຫມູ່ເທວະກຳເນີດທຸກຈຳພວກ ລ້ອມຮອບຢູ່।
Verse 8
तत्र चैव सुवंशः स्याद् भास्करस्य महात्मनः । साक्षात् तत्र सुराध्यक्षः सर्वदेवनमस्कृतः ॥ ७६.८ ॥
ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ມີວົງສາອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະພາສະກະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່; ແລະທີ່ນັ້ນປາກົດຊັດເຈນ ພຣະອົງເປັນຈອມເທວະ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ।
Verse 9
तस्याश्च दिक्षु विस्तीर्णा तत्तद्गुणसमन्विता । तेजोवती नाम पुरी हुताशस्य महात्मनः ॥ ७६.९ ॥
ແລະໃນທິດທັງຫຼາຍຂອງດິນແດນນັ້ນ ມີນະຄອນອັນແຜ່ກວ້າງ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນລັກສະນະຕາມສົມຄວນ; ນະຄອນນັ້ນຊື່ ເຕໂຊວະຕີ ເປັນຂອງພຣະຫຸຕາຊະ (ໄຟ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່।
Verse 10
तत्तद्गुणवती रम्या पुरी वैवस्वतस्य च । नाम्ना संयमनी नाम पुरी त्रैलोक्यविश्रुता ॥ ७६.१० ॥
ນະຄອນອັນງາມອັນຮື່ນເຮືອງນັ້ນ ມີຄຸນຄ່າຫຼາຍປະການ ແລະເປັນຂອງໄວວັສວະຕະ (ພຣະຍະມະ) ດ້ວຍ; ມີນາມວ່າ ສັມຍະມະນີ ເປັນນະຄອນທີ່ລືຊາໄປທົ່ວສາມໂລກ।
Verse 11
तथा चतुर्थे दिग्भागे नैर्ऋताधिपतेः शुभा । नाम्ना कृष्णावती नाम विरूपाक्षस्य धीमतः ॥ ७६.११ ॥
ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃນທິດສ່ວນທີ່ສີ່ ອັນຢູ່ໃຕ້ອຳນາດອັນເປັນມົງຄຸນຂອງເຈົ້າແຫ່ງໄນຣິຕະ (ທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ມີສະຖານທີ່ຊື່ ກຣິສນາວະຕີ ອັນເນື່ອງກັບວິຣູປາກຊະ ຜູ້ມີປັນຍາ।
Verse 12
पञ्चमे ह्युत्तरपुटे नाम्ना शुद्धवती पुरी । उदकाधिपतेः ख्याता वरुणस्य महात्मनः ॥ ७६.१२ ॥
ແທ້ຈິງ ໃນສ່ວນແບ່ງທີ່ຫ້າທາງເໜືອ ມີນະຄອນຊື່ ຊຸດທະວະຕີ ອັນໂດ່ງດັງວ່າເປັນຂອງພຣະວະຣຸນະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳທັງປວງ।
Verse 13
तथा पञ्चोत्तरे देवस्वस्योत्तरपुटे पुरी । वायोर्गन्धवती नाम ख्याता सर्वगुणोत्तरा ॥ ७६.१३ ॥
ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນທິດເໜືອ—ທາງຂ້າງເໜືອຂອງ ເທວະສະວະ—ມີນະຄອນໜຶ່ງ; ມັນມີຊື່ສຽງວ່າ «ຄັນທະວະຕີ» ເປັນນະຄອນຂອງ ວາຍຸ ແລະຖືກກ່າວວ່າ ດີເລີດດ້ວຍຄຸນທັງປວງ।
Verse 14
तस्योत्तरपुटे रम्या गुह्यकाधिपतेः पुरी । नाम्ना महोदया नाम शुभा वैदूर्यवेदिका ॥ ७६.१४ ॥
ທາງດ້ານເໜືອຂອງນະຄອນນັ້ນ ມີນະຄອນອັນງາມນ່າຊົມ ຂອງຈອມເຈົ້າແຫ່ງກຸຫຍະກະ; ມີນາມວ່າ «ມະໂຫທະຍາ» ເປັນມົງຄຸນ ແລະມີເວທີ/ແທ່ນບູຊາທຳດ້ວຍແກ້ວ ວາຍດູຣະຍະ।
Verse 15
तथाष्टमेऽन्तरपुटे ईशानस्य महात्मनः । पुरी मनोहरा नाम भूतैर्नानाविधैर्युता । पुष्पैर्धन्यैश्च विविधैर्वनैराश्रमसंस्थितैः ॥ ७६.१५ ॥
ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນຊັ້ນວົງໃນອັນທີ 8 ມີນະຄອນຊື່ «ມະໂນຫະຣາ» ຂອງພຣະອີສານະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່; ມີສັດມີຊີວິດຫຼາຍປະເພດອາໄສ ແລະອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ ເຂົ້າທັນຍາຫານ ແລະປ່າຫຼາກຫຼາຍທີ່ມີອາສຣົມຕັ້ງຢູ່।
Verse 16
प्रार्थ्यते देवलोकोऽयं स स्वर्ग इति कीर्तितः ॥ ७६.१६ ॥
ໂລກແຫ່ງເທວະນີ້ ເປັນທີ່ຜູ້ຄົນປາຖະໜາແລະແສວງຫາ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ສະວັກຄະ» (Svarga) ຫຼື ສະຫວັນ।
Frequently Asked Questions
The chapter primarily instructs through cosmographic ordering: it presents svarga as a structured, directionally organized environment centered on Meru, where civic splendor, assembly space (Sudharmā), and deity-linked regions model an ideal of regulated cosmic governance rather than a direct code of social ethics.
No explicit chronological markers (tithi, nakṣatra, māsa, or seasonal observances) appear in this passage; the content is descriptive geography/cosmography rather than ritual timing.
Environmental balance is implied via spatial design: the realm is depicted as enclosed (cakravāṭa-parikṣipta), resource-rich (nānā-dhātu-virājita), and systematically partitioned into directional cities. This models a stable, managed cosmos that can be read as an analogue for terrestrial stewardship—order, containment, and resource awareness—within the broader Varāha–Pṛthivī Earth-centered narrative tradition.
The passage references primarily deity figures rather than human lineages: Indra (Sahasrākṣa, Śacīpati), Agni (Hutāśa), Yama (Vaivasvata), Nirṛti (associated here with Virūpākṣa), Varuṇa, Vāyu, Kubera (Guhyakādhipati), and Īśāna, along with classes of beings (deva, yakṣa, apsaras, ṛṣi, siddha).