Adhyaya 73: Rudra’s Hymn: Vision of Nārāyaṇa, the Emergence of the Ādityas, and the Mutual Boon of Hari and Hara

Verse 1

रुद्र उवाच । शृणु चान्यद् द्विजश्रेष्ठ कौतूहलसमन्वितम् । अपूर्वभूतं सलिले मग्नेन मुनिपुङ्गव ॥ ७३.१ ॥

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອື່ນອີກ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ; ເປັນເລື່ອງບໍ່ເຄີຍມີ ທີ່ຖືກເລົ່າໂດຍມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ເຄີຍຈົມຢູ່ໃນນ້ໍາ»។

Verse 2

ब्रह्मणाऽहं पुरा सृष्टः प्रोक्तश्च सृज वै प्रजाः । अविज्ञानसमर्थोऽहं निमग्नः सलिले द्विज ॥ ७३.२ ॥

«ໃນການກ່ອນ ຂ້ອຍຖືກພຣະພຣະຫມາສ້າງ ແລະຖືກສັ່ງວ່າ ‘ຈົ່ງສ້າງສັດທັງຫຼາຍ’. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຂາດປັນຍາ ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້, ໂອ ດວິຊະ, ແລະຂ້ອຍໄດ້ຈົມລົງໃນນ້ໍາ.»

Verse 3

तत्र यावत् क्षणं चैकें तिष्ठामि परमेश्वरम् । अङ्गुष्ठमात्रं पुरुषं ध्यायन् प्रयतमानसः ॥ ७३.३ ॥

«ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕະຫຼອດເວລາເພີງຊົ່ວຂະນະດຽວ ຂ້ອຍຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ພ້ອມຈິດທີ່ຝຶກຝົນ ພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ພິມພອນພຸຣຸສະຜູ້ມີຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ.»

Verse 4

तावज्जलात् समुत्तस्थुः प्रलयाग्निसमप्रभाः । पुरुषा दश चैकाश्च तापयन्तोऽंशुभिर्जलम् ॥ ७३.४ ॥

ແລ້ວຈາກນ້ຳ ມີບຸລຸດສິບແລະອີກໜຶ່ງ ລຸກຂຶ້ນມາ ມີຮັດສະມີດັ່ງໄຟແຫ່ງປະລະຍະ ແລະໃຫ້ນ້ຳຮ້ອນດ້ວຍລຳແສງຂອງພວກເຂົາ।

Verse 5

मया पृष्टाः के भवन्तो जलादुत्तीऱ्य तेजसा । तापयन्तो जलं छेदं क्व वा यास्यथ संशत ॥ ७३.५ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍຖາມວ່າ “ພວກເຈົ້າແມ່ນໃຜ?” ພວກເຈົ້າກໍລຸກຂຶ້ນຈາກນ້ຳດ້ວຍເຕຊະ ໃຫ້ນ້ຳຮ້ອນ ແລະຜ່ານ້ຳ—ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ ວ່າພວກເຈົ້າທັງໝົດຈະໄປໃສ?

Verse 6

एवमुक्ता मया ते तु नोचुः किञ्चन सत्तमाः । एवमेव गतास्तूष्णीं ते नरा द्विजपुङ्गव ॥ ७३.६ ॥

ແມ່ນຂ້ອຍເວົ້າຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ແຕ່ບຸລຸດຜູ້ດີເລີດເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ເວົ້າຫຍັງເລີຍ; ແລະພວກເຂົາ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ—ກໍໄປຕໍ່ຢ່າງງຽບງັນ।

Verse 7

ततस्तेषामनु महापुरुषोऽतीवशोभनः । स तस्मिन् मेघसंकाशः पुण्डरीकनिभेक्षणः ॥ ७३.७ ॥

ຕໍ່ມາ ຕາມຫຼັງພວກເຂົາ ມີມະຫາບຸລຸດຜູ້ງາມສະຫງ່າງາມຫຼາຍ ປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ພຣະອົງມີຮັດສະມີດັ່ງເມກ ແລະມີດວງຕາຄ້າຍດອກບົວຂາວ।

Verse 8

तमहम् पृष्टवान् कस्त्वं के चेमे पुरुषा गताः । किं वा प्रयोजनमिह कथ्यतां पुरुषर्षभ ॥ ७३.८ ॥

ແລ້ວຂ້ອຍຖາມພຣະອົງວ່າ “ທ່ານແມ່ນໃຜ? ແລະບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້ຜູ້ມາຢູ່ນີ້ແມ່ນໃຜ? ຈຸດປະສົງໃນທີ່ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວໃນບຸລຸດ.”

Verse 9

पुरुष उवाच । य एते वै गताः पूर्वं पुरुषा दीप्ततेजसः । आदित्यास्ते त्वरं यान्ति ध्याता वै ब्रह्मणा भव ॥ ७३.९ ॥

ປຸຣຸສະ ກ່າວວ່າ: «ບຸກຄົນຜູ້ມີຕະເຈະສະສະຫວ່າງ ຜູ້ໄດ້ໄປກ່ອນແລ້ວ—ໂດຍພິຈາລະນາພຣະພຣະມັນ—ຈະໄປຫາອາດິຕະຍະ (ພູມແຫ່ງດວງອາທິດ) ຢ່າງວ່ອງໄວ»។

Verse 10

सृष्टिं सृजति वै ब्रह्मा तदर्थं यान्त्यमी नराः । प्रतिपालनाय तस्यास्तु सृष्टेर्देव न संशयः ॥ ७३.१० ॥

ພຣະພຣະມາ ຍ່ອມສ້າງສັນສະຣິດຕິ (ການສ້າງໂລກ) ຢ່າງແທ້ຈິງ; ເພາະເຫດນັ້ນ ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງໄປ. ແລະເພື່ອປົກປ້ອງແລະທຳນຸບຳລຸງການສ້າງນັ້ນ, ໂອ ເທວະ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 11

शम्भुरुवाच । भगवन् कथं जानीषे महापुरुषसत्तम । भवेतिनाम्ना तत्सर्वं कथयस्व परो ह्यहम् ॥ ७३.११ ॥

ຊັມພູ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ມະຫາບຸຣຸດ, ເຈົ້າຮູ້ເລື່ອງນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ທຸກຢ່າງກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ພະເວຕີ’; ເພາະຂ້ອຍເປັນຜູ້ຢູ່ໄກຈາກຄວາມຮູ້ນີ້»។

Verse 12

एवमुक्तस्तु रुद्रेण स पुमान् प्रत्यभाषत । अहं नारायणो देवो जलशायी सनातनः ॥ ७३.१२ ॥

ເມື່ອຖືກຣຸດຣະກ່າວຖາມແລ້ວ ບຸກຄົນນັ້ນຕອບວ່າ: «ຂ້ອຍແມ່ນນາຣາຍະນະ ພຣະເທວະ—ຜູ້ນອນເຫນືອນ້ຳ ຜູ້ເປັນນິລັນດອນ»។

Verse 13

दिव्यं चक्षुर्भवतु वै तव मां पश्य यत्नतः । एवमुक्तस्तदा तेन यावद् पश्याम्यहं तु तम् ॥ ७३.१३ ॥

«ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີຈັກຂຸທິວະ; ຈົ່ງພະຍາຍາມເບິ່ງຂ້ອຍໃຫ້ດີ» ເມື່ອລາວກ່າວດັ່ງນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ຂ້ອຍກໍຢູ່ຈົນກວ່າຂ້ອຍຈະເຫັນລາວໄດ້។

Verse 14

तावदङ्गुष्ठमात्रं तु ज्वलद्भास्करतेजसम् । तमेवाहं प्रपश्यामि तस्य नाभौ तु पङ्कजम् ॥ ७३.१४ ॥

ຈົນເຖິງບັດນີ້ ຂ້ອຍເຫັນແຕ່ພຣະຮູບນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ມີຂະໜາດພຽງແຕ່ນິ້ວໂປ້ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຕາເວັນທີ່ລຸກໄຟ; ແລະທີ່ສະດືຂອງພຣະອົງ ຂ້ອຍເຫັນດອກບົວໜຶ່ງດອກ।

Verse 15

ब्रह्माणं तत्र पश्यामि आत्मानं च तदङ्कतः । एवं दृष्ट्वा महात्मानं ततो हर्षमुपागतः । तं स्तोतुं द्विजशार्दूल मतिर्मे समजायत ॥ ७३.१५ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ) ແລະຍັງເຫັນຕົນເອງນັ່ງຢູ່ເທິງຕັກຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອເຫັນມະຫາວິນຍານນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍຖືກຄວາມປິຕິຍິນດີຄອບງຳ. ໂອ ຜູ້ເປັນເສືອໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຄວາມຄິດທີ່ຈະສັນລະເສີນພຣະອົງເກີດຂຶ້ນໃນຂ້ອຍ।

Verse 16

तस्य मूर्तौ तु जातायां सक्तोत्रेणानेन सुव्रत । स्तुतो मया स विश्वात्मा तपसा स्मृतकर्मणा ॥ ७३.१६ ॥

ເມື່ອພຣະຮູບທີ່ປາກົດຂອງພຣະອົງເກີດຂຶ້ນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີວິນັຍດີ, ພຣະອັດຕາສາກົນນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້—ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ (ພຣະຕະປະ) ແລະໂດຍກຳທີ່ກະທຳດ້ວຍສະຕິລະລຶກຮູ້.

Verse 17

रुद्र उवाच । नमोऽस्त्वनन्ताय विशुद्धचेतसे सरूपरूपाय सहस्रबाहवे । सहस्ररश्मिप्रवराय वेधसे विशालदेहाय विशुद्धकर्मिणे ॥ ७३.१७ ॥

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອະນັນຕະ ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບແລະເຫນືອຮູບ, ຜູ້ມີພັນມື; ແດ່ພຣະເວທະສະ ຜູ້ສ້າງ, ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ມີພັນລຳແສງ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະຜູ້ກະທຳອັນບໍລິສຸດ.

Verse 18

समस्तविश्वार्थिहाराय शम्भवे सहस्रसूर्यानिलतिग्मतेजसे । समस्तविद्याविधृताय चक्रिणे समस्तगीर्वाणनुते सदाऽनघ ॥ ७३.१८ ॥

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະສັມພຸ (Śambhu) ຜູ້ກຳຈັດທຸກຂ໌ທັງປວງຂອງໂລກ, ຜູ້ມີລັດສະມີອັນແຫຼມຄົມດັ່ງຕາເວັນພັນດວງແລະລົມ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະຈັກຣິນ (Cakrin) ຜູ້ຊົງຮັບຮອງວິຊາທັງປວງ, ຜູ້ຖືຈັກຣະ. ຜູ້ຖືກເທວະທັງປວງສັນລະເສີນຢູ່ເສມອ—ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 19

अनादिदेवोऽच्युत शेषशेखर प्रभो विभो भूतपते महेश्वर । मरुत्पते सर्वपते जगत्पते भुवः पते भुवनपते सदा नमः ॥ ७३.१९ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ—ໂອ ອະຈະຍຸຕະ ມຸກກະດາແຫ່ງ ເສສະ; ໂອ ພຣະອົງ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ; ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ມະເຫສະວະຣະ; ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງມະຣຸດ ເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ; ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ—ຂໍນະມັດສະການຕະຫຼອດໄປແດ່ພຣະອົງ।

Verse 20

जलेश नारायण विश्वशंकर क्षितीश विश्वेश्वर विश्वलोचन । शशाङ्कसूर्याच्युत वीर विश्वगाऽप्रतर्क्यमूर्तेऽमृतमूर्तिरव्ययः ॥ ७३.२० ॥

ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງນ້ໍາ ນາຣາຍະນະ—ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ສາກົນ; ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ; ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ; ຜູ້ເຫັນທົ່ວໝົດ; ຜູ້ເປັນດັ່ງຈັນແລະຕາເວັນ; ໂອ ອະຈະຍຸຕະ; ໂອ ວີຣະ—ຮູບພຣະອົງເກີນການຄາດຄິດ; ຮູບແຫ່ງອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 21

ज्वलधूताशार्चिविरुद्धमण्डल प्रपाहि नारायण विश्वतोमुख । नमोऽस्तु देवार्त्तिहरामृताव्यय प्रपाहि मां शरणगतं सदाच्युत ॥ ७३.२१ ॥

ໂອ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ມີພຣະພັກຫັນໄປທຸກທິດ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ມີວົງອໍານາດຕ້ານທານແກ່ໄຟທີ່ລຸກໂຊນແລະປະກາຍຂອງມັນ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ກໍາຈັດຄວາມທຸກຂອງເທວະ, ອະມະຕະ ແລະບໍ່ເສື່ອມ. ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມາພຶ່ງພາ, ໂອ ອະຈະຍຸຕະ ຜູ້ບໍ່ຕົກຕໍ່າຕະຫຼອດໄປ।

Verse 22

वक्त्राण्यनेकानि विभो तवाहं पश्यामि मध्यस्थगतं पुराणम् । ब्रह्माणमीशं जगतां प्रसूतिं नमोऽस्तु तुभ्यं तु पितामहाय ॥ ७३.२२ ॥

ໂອ ຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພຣະພັກຫຼາຍປະການຂອງພຣະອົງ, ແລະເຫັນພຣະພຣະຫມາຜູ້ບູຮານສະຖິດຢູ່ກາງ (ພາຍໃນພຣະອົງ)—ພຣະອົງເປັນເຈົ້າ, ແຫຼ່ງກໍາເນີດແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງແທ້ໆ ໃນຖານະ «ປິຕາມະຫາ» ປູ່ຜູ້ເປັນບິດາໃຫຍ່।

Verse 23

संसारचक्रभ्रमणैरनेकैः क्वचिद् भवान् देववरादिदेव । सन्मार्गिभिर्ज्ञानविशुद्धसत्त्वै-रूपास्यसे किं प्रलपाम्यहं त्वाम् ॥ ७३.२३ ॥

ໃນການຫມຸນວຽນຫຼາຍຄັ້ງໃນວົງລໍ້ແຫ່ງສັງສານ, ບາງຄັ້ງພຣະອົງປາກົດເປັນເທວະສູງສຸດ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາເທວະ. ຜູ້ດໍາເນີນຕາມທາງທີ່ຖືກ ແລະຜູ້ມີສັດຕະວະບໍລິສຸດດ້ວຍປັນຍາ ຍ່ອມເຫັນພຣະອົງໃນຮູບຫຼາຍປະການ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອັນໃດອີກ ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງທູນຕໍ່ພຣະອົງ?

Verse 24

एकं भवन्तं प्रकृतेः परस्ताद् यो वेत्त्यसौ सर्वविदादिबोध्धा । गुणा न तेषु प्रसभं विभेद्या विशालमूर्तिर्हि सुसूक्ष्मरूपः ॥ ७३.२४ ॥

ຜູ້ໃດຮູ້ຈັກພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງວ່າເປັນອົງດຽວ ເຫນືອກວ່າປຣະກຣິຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ປຸກປັນຍາ. ກຸນະທັງຫຼາຍບໍ່ອາດບັງຄັບແບ່ງພຣະອົງໄດ້; ເພາະພຣະອົງມີຮູບອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແຕ່ມີສະພາບລະອຽດລຶກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 25

निर्वाक्यो निर्मनो विगतेन्द्रियोऽसि कर्माभवान्नो विगतैककर्मा । संसारवांस्त्वं हि न तादृशोऽसि पुनः कथं देववरासि वेद्यः ॥ ७३.२५ ॥

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ບໍ່ມີຖ້ອຍຄໍາ, ບໍ່ມີໃຈ, ແລະເຫນືອກວ່າອິນທຣີ. ພຣະອົງພົ້ນຈາກສະພາບແຫ່ງກຳ ແລະບໍ່ມີການກະທຳອັນດຽວທີ່ຈະກໍານົດໄດ້. ແຕ່ກໍຖືກກ່າວວ່າພຣະອົງຢູ່ໃນສັງສາຣາ—ແທ້ຈິງພຣະອົງບໍ່ແມ່ນແບບນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດ, ຈະຮູ້ຈັກພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 26

मूर्तामूर्तं त्वतुलं लभ्यते ते परं वपुर् देव विशुद्धभावैः । संसारविच्छित्तिकरैर् यजद्भि- रतोऽवसीयेत चतुर्भुजस्त्वम् ॥ ७३.२६ ॥

ໂອ ເທວະ, ພຣະວະລະສູງສຸດຂອງພຣະອົງ—ທັງມີຮູບ ແລະເຫນືອຮູບ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດທຽບໄດ້—ຖືກບັນລຸໂດຍຜູ້ມີຈິດໃຈບໍລິສຸດ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ ສະຖິດມັ່ນໃນພັກຕິຂອງຜູ້ບູຊາຜູ້ປະກອບພິທີທີ່ຕັດຂາດຄວາມພົວພັນໂລກີ.

Verse 27

परं न जानन्ति यतो वपुस्ते देवादयोऽप्यद्भुतकारणं तत् । अतोऽवतारोक्ततनुं पुराणमाराधयेयुः कमलासनाद्याः ॥ ७३.२७ ॥

ເນື່ອງຈາກແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ກໍບໍ່ຮູ້ຈັກຮູບອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ອັນມີເຫດອັນອັດສະຈັນ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ) ແລະອື່ນໆ ຄວນນະມັດສະການພູຣານະນີ້ ຊຶ່ງຮ່າງກາຍຂອງມັນຖືກກ່າວຜ່ານການບັນຍາຍອະວະຕາຣ.

Verse 28

न ते वपुर्विश्वसृगब्जयोनिर् एकान्ततो वेद महानुभावः । परं त्वहं वेद्मि कविं पुराणं भवन्तमाद्यं तपसा विशुद्धः ॥ ७३.२८ ॥

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ—ເກີດຈາກດອກບົວ ແລະເປັນຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ—ກໍບໍ່ຮູ້ຈັກຮູບຂອງພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍຕະປະສະ, ຮູ້ຈັກພຣະອົງວ່າເປັນກະວີ-ຣິຊິຜູ້ເກົ່າແກ່, ເປັນອາດິ ແລະເປັນຫຼັກການທໍາອິດ.

Verse 29

पद्मासनो मे जनकः प्रसिद्धश्चैतत्प्रसूतावसकृत्पुराणैः । सम्बोध्यते नाथ न मद्विधोऽपि विदुर्भवन्तं तपसा विहीनाः ॥ ७३.२९ ॥

ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄື ປັດມາສະນະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຖືກເອີ້ນໃນປຸຣານະຫຼາຍເທື່ອວ່າເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດສິ່ງນີ້. ແຕ່ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງຢ່າງແທ້; ຜູ້ຂາດຕະປະ (tapas) ບໍ່ຮູ້ພຣະອົງເລີຍ।

Verse 30

ब्रह्मादिभिस्तत्प्रवरैरबोध्यं त्वां देव मूर्खाः स्वमनन्तनत्या । प्रबोधमिच्छन्ति न तेषु बुद्धिरुदारकीर्त्तिष्वपि वेदहीनाः ॥ ७३.३० ॥

ໂອ້ ເທວະ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຮູ້ເຖິງໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນພວກນັ້ນ. ແຕ່ຄົນໂງ່ ດ້ວຍການນົບນ້ອມອັນບໍ່ສິ້ນສຸດຂອງຕົນ ກັບປາດຖະໜາຈະ “ປຸກ” ພຣະອົງ. ໃນພວກເຂົາບໍ່ມີປັນຍາວິເຄາະ; ແມ່ນແຕ່ມີຊື່ສຽງສູງ ກໍຍັງຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈແຫ່ງເວດະ।

Verse 31

जन्मान्तरैर्वेदविदां विवेक- बुद्धिर्भवेन्नाथ तव प्रसादात् । त्वल्लब्धलाभस्य न मानुषत्वं न देवगन्धर्वगतिः शिवं स्यात् ॥ ७३.३१ ॥

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ປັນຍາແຫ່ງການແຍກແຍະຂອງຜູ້ຮູ້ເວດະ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຜ່ານການເກີດຫຼາຍຊາດ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກພຣະອົງ ບໍ່ແມ່ນຄວາມເປັນມະນຸດທຳມະດາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ການໄປມາໃນຫມູ່ເທວະ ແລະ ຄັນທະວະ ຈະເປັນຄວາມດີສູງສຸດບໍ່ໄດ້।

Verse 32

त्वं विष्णुरूपोऽसि भवान् सुसूक्ष्मः स्थूलोऽसि चेदं कृतकृत्यतायाः । स्थूलः सुसूक्ष्मः सुलभोऽसि देव त्वद्वाह्यवृत्त्या नरके पतन्ति ॥ ७३.३२ ॥

ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງພຣະວິສນຸ—ລະອຽດຢ່າງຍິ່ງ ແລະກໍປາກົດເປັນຮູບຫຍາບ (ຈັບຕ້ອງໄດ້) ດ້ວຍ. ນີ້ແມ່ນພາວະແຫ່ງການສຳເລັດກິດທີ່ຄວນສຳເລັດ. ໂອ້ ເທວະ, ພຣະອົງທັງຫຍາບແລະລະອຽດ ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ; ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການປະພຶດທີ່ຢູ່ນອກຈາກພຣະອົງ (ບໍ່ຕາມຫຼັກນຳຂອງພຣະອົງ) ຈະຕົກສູ່ນະລົກ।

Verse 33

किमुच्यते वा भवति स्थितेऽस्मिन् खात्मीन्दुवह्न्यर्कमहीमरुद्भिः । तत्त्वैः सतोयैः समरूपधारि-ण्यात्मस्वरूपे विततस्वभावे ॥ ७३.३३ ॥

ແທ້ໆແລ້ວ ຈະກ່າວຫຍັງໄດ້ເມື່ອຫຼັກນີ້ດຳລົງຢູ່—ມັນຮັບຮູບອັນດຽວກັນຜ່ານອົງປະກອບ: ອາກາດ, ອາດຕະ (ຫຼັກພາຍໃນ), ດວງຈັນ, ໄຟ, ດວງອາທິດ, ແຜ່ນດິນ, ລົມ, ພ້ອມທັງຕັດຕະວະທີ່ມີນ້ຳ—ແລ້ວມັນຍັງດຳລົງໃນສະພາບແທ້ຂອງຕົນ ກວ້າງໄພສານຕາມທຳມະຊາດດັ່ງເດີມ।

Verse 34

इति स्तुतिं मे भगवन्ननन्त जुषस्व भक्तस्य विशेषतश्च । सृष्टिं सृजस्वेति तवोदितस्य सर्वज्ञतां देहि नमोऽस्तु विष्णो ॥ ७३.३४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍແດ່ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ອະນັນຕະ ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາບົດສັນລະເສີນນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍສະເພາະໃນນາມຜູ້ມີພັກຕິ. ແລະເພາະພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ «ຈົ່ງສ້າງສັນສະຫວັນສັດ» ຂໍປະທານຄວາມຮູ້ທົ່ວທັງ (ສັບພະຍານ) ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ນະໂມ ແດ່ ພຣະວິດສະນຸ.

Verse 35

चतुर्मुखो यो यदि कोटिवक्त्रो भवेनरः क्वापि विशुद्धचेताः । स ते गुणानामयुतैरनेकैर्वदेत् तदा देववर प्रसीद ॥ ७३.३५ ॥

ແມ່ນແຕ່ຖ້າມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ຢູ່ທີ່ໃດກໍຕາມ ມີຈິດໃສບໍລິສຸດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຫຼືມີປາກນັບລ້ານ ກໍຍັງຈະກ່າວເຖິງຄຸນຂອງພຣະອົງໄດ້ພຽງແຕ່ເປັນຫມື່ນໆອັນຫຼາຍບໍ່ຖ້ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດ ຂໍຈົ່ງເມດຕາ.

Verse 36

समाधियुक्तस्य विशुद्धबुद्धेः त्वद्भावभावैकमनोऽनुगस्य । सदा हृदिस्थोऽसि भवान्नमस्ते न सर्वगस्यास्ति पृथग्व्यवस्था ॥ ७३.३६ ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ ມີປັນຍາບໍລິສຸດ ແລະຕິດຕາມດ້ວຍໃຈອັນເປັນໜຶ່ງໃນການພິຈາລະນາພາວະແລະພຣະພາບຂອງພຣະອົງ—ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈເສມອ. ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ. ເພາະຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ ບໍ່ມີການກໍານົດທີ່ຕັ້ງແຍກຕ່າງແຕ່ລະບ່ອນ.

Verse 37

इति प्रकाशं कृतमेतदीश स्तवं मया सर्वगतं विबुद्ध्वा । संसारचक्रक्रममाणयुक्त्या भीतं पुनीह्यच्युत केवलत्वम् ॥ ७३.३७ ॥

ດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮຽບຮຽງບົດສັນລະເສີນນີ້ຢ່າງແຈ້ງໃສ ໂດຍເຂົ້າໃຈວ່າພຣະອົງສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ດ້ວຍເຫດຜົນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຖືກພາໄປໃນວົງຈອນແຫ່ງສັງສາຣ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຫວາດກົວ. ໂອ ອະຈຸຕະ, ຂໍຈົ່ງຊໍາລະຂ້າພະເຈົ້າ ແລະປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນດຽວດາຍ/ສົມບູນ (ເກວະລະ).

Verse 38

श्रीवराह उवाच । इति स्तुतस्तदा देवो रुद्रेणामिततेजसा । उवाच वाक्यं सन्तुष्टो मेघगम्भीरनिःस्वनः ॥ ७३.३८ ॥

ພຣະສີວະຣາຫາ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ເທວະອົງນັ້ນຖືກຣຸດຣະ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ສັນລະເສີນ. ພຣະອົງພໍໃຈ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາ ດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ.

Verse 39

विष्णुरुवाच । वरं वरय भद्रं ते देव देव उमापते । न भेदश्चावयोर् देव एकावावामुभावपि ॥ ७३.३९ ॥

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ; ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນມີແດ່ເຈົ້າ, ໂອ ຈອມເທວະ, ຄູ່ຄອງຂອງອຸມາ. ໂອ ເທວະ, ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງເຮົາ; ແທ້ຈິງ ທັງສອງເປັນອົງດຽວ»។

Verse 40

रुद्र उवाच । ब्रह्मणाऽहं नियुक्तस्तु प्रजाः सृज इति प्रभो । तत्र ज्ञानं प्रयच्छस्व त्रिविधं भूतभावनम् ॥ ७३.४० ॥

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະພຣະຫມາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຂ້າພະອົງວ່າ ‘ຈົ່ງສ້າງສັດທັງຫມົດ’. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມຮູ້ນັ້ນ—ສາມປະການ ແລະເປັນຜູ້ບຳລຸງການເກີດຂອງສັດມີຊີວິດ»។

Verse 41

विष्णुरुवाच । सर्वज्ञस्त्वं न सन्देहो ज्ञानराशिः सनातनः । देवानां च परं पूज्यः सर्वदा त्वं भविष्यसि ॥ ७३.४१ ॥

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ເຈົ້າເປັນຄັງແຫ່ງປັນຍາອັນນິລັນດອນ. ແລະໃນຫມູ່ເທວະທັງຫມົດ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາສູງສຸດຢູ່ເສມອ»។

Verse 42

एवमुक्तः पुनर्वाक्यमुवाचोमापतिर्मुदा । अन्यं देहि वरं देव प्रसिद्धं सर्वजन्तुषु ॥ ७३.४२ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ກ່າວອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມຍິນດີ: «ໂອ ເທວະ, ຂໍປະທານພອນອື່ນໃຫ້ຂ້າພະອົງ—ພອນທີ່ໂດງດັງໃນຫມູ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ»។

Verse 43

मूर्तो भूत्वा भवानेव मामाराधय केशव । मां वहस्व च देवेश वरं मत्तो गृहीण च । येनाहं सर्वदेवानां पूज्यात् पूज्यतरो भवे ॥ ७३.४३ ॥

«ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປາກົດເປັນຮູບກາຍ ແລະພຣະອົງເອງ, ໂອ ເກສະວະ, ຈົ່ງບູຊາຂ້າພະອົງ. ໂອ ຈອມເທວະ, ຈົ່ງອຸ້ມພາຂ້າພະອົງດ້ວຍ, ແລະຈົ່ງຮັບພອນຈາກຂ້າພະອົງ—ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະອົງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຍິ່ງກວ່າຜູ້ຄວນບູຊາໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ»។

Verse 44

विष्णुरुवाच । देवकार्यावतारेषु मानुषत्वमुपागतः । त्वामेवाराधयिष्यामि त्वं च मे वरदो भव ॥ ७३.४४ ॥

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໃນອະວະຕານທີ່ລົງມາເພື່ອກິດຂອງເທວະດາ ຂ້າໄດ້ຮັບສະພາບເປັນມະນຸດ; ຂ້າຈະບູຊາທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວ ແລະຂໍໃຫ້ທ່ານເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຂ້າ»។

Verse 45

यत् त्वयोक्तं वहस्वेति देवदेव उमापते । सोऽहं वहामि त्वां देवं मेघो भूत्वा शतं समाः ॥ ७३.४५ ॥

«ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ‘ຈົ່ງແບກຂ້າ’ ໂອ ເທວະເທວະ ໂອ ພຣະສາມີແຫ່ງອຸມາ—ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະແບກທ່ານ ໂດຍກາຍເປັນເມກ ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ»។

Verse 46

एवमुक्त्वा हरिर्मेघः स्वयं भूत्वा महेश्वरम् । उज्जहार जलात् तस्माद् वाक्यं छेदमुवाच ह ॥ ७३.४६ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຫຣິໄດ້ກາຍເປັນເມກດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຍົກພຣະມະເຫສວະຣະຂຶ້ນຈາກນ້ຳນັ້ນ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນແນ່ນອນຕັດສິນ।

Verse 47

ये एते दश चैकाश्च पुरुषाः प्राकृताः प्रभो । ते वैराजा महीं याता आदित्या इति संज्ञिताः ॥ ७३.४७ ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ບຸລຸດທັງສິບແລະອີກໜຶ່ງນີ້—ຜູ້ເປັນປະຖົມຕາມທຳມະຊາດ (ປຣາກຣິຕະ)—ໄດ້ໄປສູ່ແຜ່ນດິນໂລກໃນສະພາບ ‘ໄວຣາຈະ’ ແລະຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ອາທິຕະຍະ’។

Verse 48

मदांशो द्वादशो यस्तु विष्णुनामा महीतले । अवतीर्णो भवन्तं तु आराधयति शंकर ॥ ७३.४८ ॥

ໂອ ສັງກະຣະ, ຜູ້ທີ່ເປັນສ່ວນທີ່ສິບສອງຂອງຂ້າ—ມີນາມວ່າ ວິສນຸ—ໄດ້ລົງມາໃນແຜ່ນດິນ ແລະບູຊານະມັດສະການທ່ານ।

Verse 49

एवमुक्त्वा स्वकादंशात् सृष्ट्वादित्यं घनं तथा । नारायणः शब्दवच्च न विद्मः क्व लयं गतः ॥ ७३.४९ ॥

ເມື່ອຕັດສິນຕັດສອນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະນາຣາຍະນະໄດ້ສ້າງຈາກສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະວິກາຍ ທັງດວງອາທິດ ແລະເມກໜາທຶບ. ແລ້ວພຣະອົງກໍຫາຍໄປດັ່ງສຽງໜຶ່ງ; ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າພຣະອົງໄປສູ່ການລະລາຍທີ່ໃດ.

Verse 50

रुद्र उवाच । एवमेष हरिर्देवः सर्वगः सर्वभावनः । वरदोऽभूत् पुरा मह्यं तेनाहं दैवतैर्वरः ॥ ७३.५० ॥

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເທວະ ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະເປັນຜູ້ບັນດານໃຫ້ສະພາວະທັງປວງປາກົດ. ໃນອະດີດ ພຣະອົງເຄີຍເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ເທວະ»។

Verse 51

नारायणात् परो देवो न भूतो न भविष्यति । एतद् रहस्यं वेदानां पुराणानां च सत्तम । मया वः कीर्तितं सर्वं यथा विष्णुरिहेज्यते ॥ ७३.५१ ॥

ເຫນືອກວ່າພຣະນາຣາຍະນະ ບໍ່ມີເທວະໃດສູງກວ່າ—ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ. ໂອ ຜູ້ຟັງອັນປະເສີດ, ນີ້ແມ່ນແກ່ນລຶກລັບຂອງເວດາ ແລະປຸຣານະ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວບອກທ່ານທັງປວງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ວ່າໃນທີ່ນີ້ຄວນບູຊາພຣະວິດສະນຸແນວໃດ.