Adhyaya 42: Ritual Procedure for the Phālguna Bright-Fortnight Dvādaśī Narasiṃha Worship, with the Narrative of King Vatsa

Verse 1

दुर्वासा उवाच । तद्वत् फाल्गुनमासे तु शुक्लपक्षे तु द्वादशीम् । उपोष्य प्रोक्तविधिना हरिमाराधयेत् सुधीः ॥ ४२.१ ॥

ດຸຣະວາສາ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃນເດືອນພາລກຸນະ ໃນຝ່າຍຂາວ ວັນທີສິບສອງ (ດວາດະຊີ) ເມື່ອຖືອົດອາຫານຕາມພິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນນະມັດສະການບູຊາ ພຣະຫຣິ (Hari)»

Verse 2

नरसिंहाय पादौ तु गोविन्दायेत्युरू तथा । कटिं विश्वभुजे पूज्य अनिरुद्धेत्युरस्तथा ॥ ४२.२ ॥

ຄວນກຳນົດພຣະບາດໃຫ້ແກ່ ນະຣະສິງຫະ; ແລະກຳນົດຕົ້ນຂາດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ “ແດ່ ໂກວິນດະ”. ສ່ວນແອວຄວນນະມັດສະການເປັນຂອງ ວິສະວະພຸຊະ; ແລະສ່ວນອົກດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ “ແດ່ ອະນິຣຸດທະ”.

Verse 3

कण्ठं तु शितिकण्ठाय पिङ्गकेशाय वै शिरः । असुरध्वंसनायेति चक्रं तोयात्मने तथा । शङ्खमित्येव सम्पूज्य गन्धपुष्पफलैस्तथा ॥ ४२.३ ॥

ຄວນບູຊາສ່ວນຄໍ (ກັນຖະ) ແດ່ «Śitikaṇṭha» ແລະບູຊາສ່ວນຫົວແດ່ «Piṅgakeśa»; ອີກທັງບູຊາຈັກຣະ (cakra) ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ “ແດ່ຜູ້ທໍາລາຍອະສຸຣະ” ແລະບູຊາສັງຂະ (śaṅkha) ແດ່ «Toyātman»; ແລ້ວຖວາຍດ້ວຍຂອງຫອມ, ດອກໄມ້ ແລະໝາກໄມ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ។

Verse 4

तदग्रे घटमादाय सितवस्त्रयुगान्वितम् । तस्योपरि नृसिंहं तु सौवर्णं ताम्रभाजने । सौवर्णशक्तितः कृत्वा दारुवंशमयेऽपि वा ॥ ४२.४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຢູ່ດ້ານໜ້າ ໃຫ້ນໍາໝໍ້ນ້ໍາ (ghaṭa) ທີ່ປະດັບດ້ວຍຜ້າຂາວເປັນຄູ່; ເທິງໝໍ້ນັ້ນ ໃຫ້ວາງຮູບ «Nṛsiṃha» ທອງ ໃນພາຊະນະທອງແດງ; ຖ້າມີກໍາລັງກໍໃຫ້ເຮັດເປັນທອງ, ບໍ່ຢ່າງນັ້ນຈະເຮັດດ້ວຍໄມ້ ຫຼືໄມ້ໄຜ່ກໍໄດ້।

Verse 5

रत्नगर्भघटे स्थाप्य तं संपूज्य च मानवः । द्वादश्यां वेदविदुषे ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥ ४२.५ ॥

ເມື່ອວາງສິ່ງນັ້ນໄວ້ໃນໝໍ້ທີ່ມີແກ້ວມະນີຢູ່ພາຍໃນ (ratna-garbha ghaṭa) ແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ໃນວັນທີ 12 (dvādaśī) ຄວນນໍາໄປຖວາຍແດ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ວິເທດ ແລະຊໍານານໃນເວດາ।

Verse 6

एवं कृते फलं प्राप्तं यत् पुरा पार्थिवेन तु । तस्याहं संप्रवक्ष्यामि वत्सनाम्ना महामुने ॥ ४२.६ ॥

ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບຜົນດັ່ງທີ່ກະສັດໃນອະດີດເຄີຍໄດ້ຮັບ; ກ່ຽວກັບຜົນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ, ໂອ ມະຫາມຸນີ, ໂດຍໃຊ້ນາມວ່າ «Vatsa».

Verse 7

आसीत् किम्पुरुषे वर्षे राजा परमधार्मिकः । भारत इति च विख्यातस्तस्य वत्सः सुतोऽभवत् ॥ ४२.७ ॥

ໃນດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ «Kiṃpuruṣa-varṣa» ມີກະສັດຜູ້ຖືທຳຢ່າງຍິ່ງ ມີຊື່ສຽງວ່າ «Bhārata»; ແລະພຣະອົງມີພຣະຣາຊະບຸດຊື່ «Vatsa».

Verse 8

स शत्रुभिर्जितः सङ्ख्ये हृतकोशो द्विपादवान् । वनं प्रायात् सपत्नीको वसिष्ठस्याश्रमेऽवसत् ॥ ४२.८ ॥

ຖືກສັດຕູຊະນະໃນສົງຄາມ ຄັງຊັບຖືກຍຶດໄປ ແຕ່ຍັງມີຊ້າງຢູ່ ລາວໄດ້ເຂົ້າປ່າພ້ອມມະເຫສີ ແລະພັກຢູ່ອາສຣົມຂອງວະສິດຖະ।

Verse 9

कालेन गच्छता सोऽथ वसिष्ठेन महर्षिणा । किं कार्यमिति स प्रोक्तो वसस्यास्मिन् महाश्रमे ॥ ४२.९ ॥

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ມະຫາຣິຊີ ວະສິດຖະ ໄດ້ກ່າວຖາມລາວໃນອາສຣົມໃຫຍ່ນີ້ຂອງວະສຸວ່າ: “ມີກິດອັນໃດຈະເຮັດ? ເຈົ້າມາເພື່ອຫຍັງ?”

Verse 10

राजोवाच । भगवन् हृतकोशोऽहं हृतराज्यो विशेषतः । शत्रुभिर्हतसंकल्पो भवन्तं शरणं गतः । उपदेशप्रदानेन प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ४२.१० ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເຈົ້າ, ຄັງຊັບຂອງຂ້າຖືກຍຶດ ແລະໂດຍພິເສດ ອານາຈັກກໍຖືກຍຶດ. ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຂ້າຖືກສັດຕູທຳລາຍ; ຂ້າມາພຶ່ງພາທ່ານເປັນທີ່ພຶ່ງ. ຂໍທ່ານໂປດປະທານຄຳສອນ ເພື່ອໂປດເກື້ອກູນຂ້າ”

Verse 11

एवमुक्तो वसिष्ठस्तु तस्येमां द्वादशीं मुने । विधिना प्रत्युवाचाथ सोऽपि सर्वं तथा अकरोत् ॥ ४२.११ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ວະສິດຖະໄດ້ຕອບກັບເຖິງພິທີດວາດະຊີ (ວັນທີ 12) ຕາມຂັ້ນຕອນອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະລາວກໍໄດ້ປະຕິບັດທຸກຢ່າງຕາມນັ້ນເທິງໝົດ।

Verse 12

तस्य व्रतान्ते भगवान्नारसिंहस्तुतोष ह । चक्रं प्रादाच्च शत्रूणां विध्वंसनकरं परम् ॥ ४२.१२ ॥

ໃນທ້າຍຂອງວຣະຕະ ພຣະຜູ້ເຈົ້ານາຣະສິງຫະໄດ້ພໍໃຈ ແລະປະທານຈັກຣະ (cakra) ອັນສູງສຸດ ທີ່ສາມາດທຳລາຍສັດຕູໄດ້।

Verse 13

तेनास्त्रेण स्वकं राज्यं जितवान् स नृपोत्तमः । राज्ये स्थित्वाऽश्वमेधानां सहस्रमकरोद्विभुः । अन्ते च विष्णुलोकाख्यं पदमाप च सत्तम ॥ ४२.१३ ॥

ດ້ວຍອາວຸດນັ້ນ ກະສັດຜູ້ປະເສີດໄດ້ຊະນະ ແລະຮັກສາອານາຈັກຂອງຕົນ. ເມື່ອຕັ້ງມັ່ນໃນລາຊະອານາຈັກ ຜູ້ມີລິດໄດ້ປະກອບພິທີອັສວເມທາ ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ; ແລະໃນທ້າຍສຸດ ບຸລຸດຜູ້ດີເລີດໄດ້ເຖິງສະຖານທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 14

एषा धन्या पापहरा द्वादशी भवतो मुने । कथिता या प्रयत्नेन श्रुत्वा कुरु यथेप्सितम् ॥ ४२.१४ ॥

ໂອ ມຸນີ, ນີ້ແມ່ນວັນດວາດາຊີອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະກຳຈັດບາບ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ.