Adhyaya 41: Rite of the Varāha Dvādaśī Vow and an Exemplary Narrative on Expiation for Brahmin-Slaying

Verse 1

दुर्वासा उवाच । एवं माघे सिते पक्षे द्वादशीं धरणीभृतः । वराहस्य शृणुष्वाद्यां मुने परमधार्मिक ॥ ४१.१ ॥

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ ໃນເດືອນມາຄະ ໃນພັກຂາວ ຂໍໃຫ້ຟັງ—ໂອ ມຸນີຜູ້ມີທຳສູງສຸດ—ເລື່ອງວຣະຕະດວາດະສີ ຂອງພຣະວະຣາຫະ ຜູ້ທົດທອນແຜ່ນດິນ.”

Verse 2

प्रागुक्तेन विधानेन सङ्कल्पस्नानमेव च । कृत्वा देवं समभ्यर्च्य एकादश्यां विचक्षणः ॥ ४१.२ ॥

ໂດຍປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ໃຫ້ເຮັດການອາບນ້ຳພ້ອມສັງກັນປະ (saṅkalpa) ແລະບູຊາພຣະເທວະດາຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ຜູ້ຮູ້ທັນຈະເຮັດໃນວັນເອກາດະຊີ.

Verse 3

धूपनैवेद्यगन्धैश्चार्चयित्वाऽच्युतं नरः । पश्चात्तस्याग्रतः कुम्भं जलपूर्णं तु विन्यसेत् ॥ ४१.३ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະອັຈຍຸຕະ (Acyuta) ດ້ວຍທູບ ເຄື່ອງຖວາຍອາຫານ (naivedya) ແລະກິ່ນຫອມແລ້ວ, ຈຶ່ງໃຫ້ວາງຄຸມພະ (kumbha) ທີ່ເຕັມນ້ຳໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.

Verse 4

ॐ वाराहायेति पादौ तु माधवायेति वै कटिम् । क्षेत्रज्ञायेति जठरं विश्वरूपेत्युरो हरेः ॥ ४१.४ ॥

ເມື່ອອອກສຽງ “ໂອມ ວາຣາຫາຍະ” ໃຫ້ກຳນົດໄວ້ທີ່ພຣະບາດ; “ມາທະວາຍະ” ໄວ້ທີ່ແອວ; “ເຂດຕຣະຍະ” ໄວ້ທີ່ທ້ອງ; ແລະ “ວິສະວະຣູປະ” ໄວ້ທີ່ອົກຂອງພຣະຫຣິ.

Verse 5

सर्वज्ञायेति कण्ठं तु प्रजानां पतये शिरः । प्रद्युम्नायेति च भुजौ दिव्यास्त्राय सुदर्शनम् । अमृतोद्भवाय शङ्खं तु एष देवर्चने विधिः ॥ ४१.५ ॥

“ສັບພະຍະຍະ (Sarvajña)” ໃຫ້ກຳນົດໄວ້ທີ່ຄໍ; “ເຈົ້າແຫ່ງປະຊາສັດ” ໄວ້ທີ່ສີສະ; “ປຣະດຍຸມນະ (Pradyumna)” ໄວ້ທີ່ແຂນ; ແລະອາວຸດທິບພະ ຄື ສຸດັຣຊະນະ (Sudarśana) ຈັກ; ພ້ອມທັງ “ເກີດຈາກນ້ຳອະມຣິຕະ” ໃຫ້ໄວ້ທີ່ສັງຂ໌. ນີ້ແມ່ນວິທີບູຊາພຣະເທວະດາທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 6

एवमभ्यर्च्य मेधावी तस्मिन्कुम्भे तु विन्यसेत् । सौवर्णं रौप्यताम्रं वा पात्रं विभवशक्तितः ॥ ४१.६ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນນໍາພາຊະນະໃສ່ໃນກຸມພະພິທີນັ້ນ ເປັນພາຊະນະທຳດ້ວຍຄໍາ ຫຼື ເງິນ ຫຼື ທອງແດງ ຕາມກໍາລັງແລະຊັບສິນຂອງຕົນ।

Verse 7

सर्वबीजैस्तु सम्पूर्णं स्थापयित्वा विचक्षणः । तत्र शक्त्या तु सौवर्णं वाराहं कारयेद्बुधः ॥ ४१.७ ॥

ເມື່ອຈັດຕັ້ງໃຫ້ສົມບູນດ້ວຍເມັດພັນທັງປວງແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ເຫັນຄວນໃຫ້ສ້າງຮູບວາຣາຫະເປັນຄໍາ ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ।

Verse 8

दंष्ट्राग्रेणोद्धृतां पृथ्वीं सपर्वतवनद्रुमाम् । माधवं मधुहन्तारं वाराहं रूपमास्थितम् ॥ ४१.८ ॥

ພຣະວິສະນຸ ໄດ້ຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນດ້ວຍປາຍງາຂອງພຣະອົງ ພ້ອມທັງພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະຕົ້ນໄມ້ ແລ້ວຊົງຮັບຮູບເປັນວາຣາຫະ—ມາທະວະ ຜູ້ປະຫານມະທຸ।

Verse 9

सर्वबीजभृते पात्रे रत्नगर्भं घटोपरि । स्थापयेत् परमं देवं जातरूपमयं हरिम् ॥ ४१.९ ॥

ເທິງພາຊະນະທີ່ບັນຈຸເມັດພັນທັງປວງ ແລະເທິງປາກກຸມພະນັ້ນ ຄວນອັນເຊີນປະດິດພຣະເທວະສູງສຸດ—ຮະຣິ—ຜູ້ຖືກຫຼໍ່ດ້ວຍຄໍາ (ຊາຕະຣູປະ)។

Verse 10

सितवस्त्रयुगच्छन्नं ताम्रपात्रं तु वै मुने । स्थाप्यार्च्चयेद्गन्धपुष्पैर्नैवेद्यैर्विविधैः शुभैः ॥ ४१.१० ॥

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອວາງພາຊະນະທອງແດງທີ່ຖືກຄຸ້ມດ້ວຍຜ້າຂາວສອງຜືນແລ້ວ ຄວນບູຊາດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະນາຍເວດຍະ (ເຄື່ອງຖວາຍອາຫານ) ຫຼາຍຢ່າງອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 11

पुष्पमण्डलिकां कृत्वा जागरं तत्र कारयेत् । प्रादुर्भावान् हरेस्तत्र वाचयेद् भावयेद् बुधः ॥ ४१.११ ॥

ເຮັດມັນດາລາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລ້ວຈັດໃຫ້ມີການຕື່ນເຝົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ນັກປັນຍາຄວນໃຫ້ອ່ານເລື່ອງການປາກົດພຣະຮາຣິ ແລະຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈ.

Verse 12

एवं सन्नियमस्यान्तं प्रभाते उदिते रवौ । शुचिः स्नात्वा हरिं पूज्य ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥ ४१.१२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈົບນິຍະມະ ໃນຕອນເຊົ້າເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ, ຜູ້ປະພຶດຄວນຊໍາລະກາຍ ອາບນ້ໍາໃຫ້ບໍລິສຸດ, ບູຊາພຣະຮາຣິ ແລະນໍາເຄື່ອງຖວາຍໄປມອບແກ່ພຣາຫມັນ.

Verse 13

वेदवेदाङ्गविदुषे साधुवृत्ताय धीमते । विष्णुभक्ताय विप्रर्षे विशेषेण प्रदापयेत् ॥ ४१.१३ ॥

ຄວນມອບທານໂດຍພິເສດແກ່ພຣາຫມັນ຤ິສີ ຜູ້ຮູ້ວິທະຍາເວດ ແລະອົງປະກອບເວດ, ຜູ້ປະພຶດດີ, ມີປັນຍາ, ແລະເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະວິສນຸ.

Verse 14

देवं सकुम्भं तं दत्त्वा हरिं वाराहरूपिणम् । ब्राह्मणाय भवेद्यद्धि फलं तन्मे निशामय ॥ ४१.१४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍພຣະເທວະນັ້ນ—ພຣະຮາຣິໃນຮູບວາຣາຫາ—ພ້ອມກັບຄຸມພະ (ໝໍ້ນ້ໍາ) ແກ່ພຣາຫມັນແລ້ວ, ຜົນບຸນໃດຈະເກີດຂຶ້ນ ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ.

Verse 15

इह जन्मनि सौभाग्यं श्रीः कान्तिस्तुष्टिरेव च । दरिद्रो वित्तवान् सद्यः अपुत्रो लभते सुतम् । अलक्ष्मीर् नश्यते सद्यो लक्ष्मीः संविशते क्षणात् ॥ ४१.१५ ॥

ໃນຊາດນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຄວາມໂຊກດີເກີດຂຶ້ນ—ຄວາມຮັ່ງມີ, ຄວາມສະຫວ່າງໄສ, ແລະຄວາມອິ່ມໃຈດ້ວຍ. ຄົນທຸກຍາກກາຍເປັນຄົນມີຊັບທັນທີ; ຜູ້ບໍ່ມີລູກໄດ້ລູກຊາຍ. ອະລັກຊະມີ (ເຄາະຮ້າຍ) ຫາຍໄປທັນທີ ແລະລັກຊະມີ (ສິຣີ) ເຂົ້າມາໃນພິບຕາ.

Verse 16

इह जन्मनि सौभाग्यं परलोके निशामय । अस्मिन्नर्थे पुरावृत्तमितिहासं पुरातनम् ॥ ४१.१६ ॥

ໃນຊີວິດນີ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະໃນໂລກໜ້າກໍມີເຊັ່ນກັນ; ຈົ່ງຟັງ. ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕຳນານປະຫວັດສາດໂບຮານອັນເກົ່າແກ່.

Verse 17

इह लोकेऽभवद् राजा वीरधन्वेति विश्रुतः । स कदाचिद् वनं प्रायान् मृगहेतोः परंतपः ॥ ४१.१७ ॥

ໃນໂລກນີ້ເຄີຍມີກະສັດຜູ້ໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ ວີຣະທັນວັນ ອັນໂດງດັງ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ຜູ້ປະຫານສັດຕູນັ້ນໄດ້ໄປປ່າ ເພື່ອລ່າເກມ.

Verse 18

व्यापादयन् मृगगणान् तत्रार्षिवनमध्यगः । जघान मृगरूपान् सोऽज्ञानतो ब्राह्मणान् नृपः ॥ ४१.१८ ॥

ໃນຂະນະທີ່ລ່າຂ້າຝູງກວາງ ແລະເຂົ້າໄປກາງປ່າຂອງພວກລະສີນັ້ນ ກະສັດໄດ້ຟັນຂ້າ—ໂດຍບໍ່ຮູ້—ພວກພຣາຫມັນທີ່ຢູ່ໃນຮູບກວາງ.

Verse 19

भ्रातरस्तत्र पञ्चाशन्मृगरूपेण संस्थिताः । संवर्तस्य सुता ब्रह्मन् वेदाध्ययनतत्पराः ॥ ४१.१९ ॥

ທີ່ນັ້ນມີພີ່ນ້ອງຫ້າສິບຄົນ ຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບກວາງ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ພວກເຂົາເປັນບຸດຂອງ ສຳວັຣຕະ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການສຶກສາພຣະເວດ.

Verse 20

सत्यतपा उवाच । कारणं किं समाश्रित्य ते चक्रुर्मृगरूपताम् । एतन्मे कौतुकं ब्रह्मन् प्रणतस्य प्रसीद मे ॥ ४१.२० ॥

ສັດຕະຕະປາ ກ່າວວ່າ: “ພວກເຂົາອາໄສເຫດອັນໃດ ຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນກວາງ? ນີ້ແມ່ນຄວາມສົນໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພຣາຫມັນ; ຂໍທ່ານເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າກົ້ມນົບຕໍ່ທ່ານ.”

Verse 21

दुर्वासा उवाच । ते कदाचिद्वनं याता दृष्ट्वा हरिणपोतकान् । जातमात्रान् स्वमात्रा तु विहीनान् दृश्य सत्तम । एकैकं जगृहुस्ते हि ते मृताः स्कन्धसंस्थिताः ॥ ४१.२१ ॥

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ໄປປ່າ. ເຫັນລູກກວາງເກີດໃໝ່ ທີ່ຂາດແມ່ຂອງຕົນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຂົາຈຶ່ງອຸ້ມຂຶ້ນທີລະຕົວ; ແລ້ວລູກກວາງເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕາຍ ຢູ່ເທິງບ່າຂອງພວກເຂົາ.

Verse 22

ततस्ते दुःखिताः सर्वे ययुः पितरमन्तिकम् । ऊचुश्च वचनं छेदं मृगहिंसामृते मुने ॥ ४१.२२ ॥

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດເສົ້າໃຈ ໄປໃກ້ພໍ່ຂອງຕົນ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ພຣະມຸນີ ປະກາດວ່າຈະງົດເວັ້ນການຕັດທໍາລາຍ ແລະການຮຸນແຮງຕໍ່ສັດທັງປວງ.

Verse 23

ऋषिपुत्रका ऊचुः । जातमात्रा मृगाः पञ्च अस्माभिर्निहता मुने । अकामतस्ततोऽस्माकं प्रायश्चित्तं विधीयताम् ॥ ४१.२३ ॥

ບຸດຂອງລະສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະມຸນີ, ກວາງເກີດໃໝ່ຫ້າຕົວ ຖືກພວກເຮົາຂ້າແລ້ວ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ, ຂໍໃຫ້ກໍານົດພຣາຍະຈິດຕະ (ພິທີຊໍາລະບາບ) ໃຫ້ພວກເຮົາ.”

Verse 24

संवर्त्त उवाच । मत्पिता हिंसकस्त्वासीदहं तस्माद्विशेषतः । भवन्तः पापकर्माणः संजाताः मम पुत्रकाः ॥ ४१.२४ ॥

ສັມວັດຕະ ກ່າວວ່າ: “ພໍ່ຂອງຂ້າເຄີຍເປັນຜູ້ຮຸນແຮງ, ແລະຂ້າເອງກໍເປັນເພາະເຫດນັ້ນ ຢ່າງພິເສດ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າ—ລູກຂອງຂ້າ—ຈຶ່ງເກີດມາເປັນຜູ້ກະທໍາກຳຊົ່ວ.”

Verse 25

इदानीं मृगचर्माणि परिधाय यतव्रताः । चरघ्वं पञ्चवर्षाणि ततः शुद्धा भविष्यथ ॥ ४१.२५ ॥

“ບັດນີ້ ຈົ່ງນຸ່ງໜັງກວາງ ແລະຮັກສາວຣະຕະດ້ວຍວິໄນ. ຈົ່ງດໍາລົງຢູ່ແບບນັ້ນຫ້າປີ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະບໍລິສຸດ.”

Verse 26

एवमुक्तास्तु ते पुत्रा मृगचर्मोपवीतिनः । वनं विविशुरव्यग्रा जपन्तो ब्रह्म शाश्वतम् ॥ ४१.२६ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ນຸ່ງຫົ່ມໜັງກວາງເປັນຜ້າສັກສິດ ເຂົ້າປ່າດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະສວດຈະປະພຣະພຣະພຣະບຣະຫມັນອັນນິລັນດອນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 27

तथा वर्षे व्यतिक्रान्ते वीरधन्वा महीपतिः । तत्राजगाम यस्मिंस्ते चरन्ति मृगरूपिणः ॥ ४१.२७ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຜ່ານໄປໜຶ່ງປີ ພະຣາຊາ ວີຣະທັນວາ ໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ພວກເຂົາຜູ້ຮັບຮູບເປັນກວາງ ກຳລັງເດີນຫາອາຫານຢູ່।

Verse 28

ते चाप्येकतरॊर्मूले मृगचर्मोपवीतिनः । जपन्तः संस्थितास्ते हि राज्ञा दृष्ट्वा मृगा इति । मत्वा विद्धास्तु युगपन्मृतास्ते ब्रह्मवादिनः ॥ ४१.२८ ॥

ພວກເຂົາກໍເຊັ່ນກັນ ນຸ່ງຫົ່ມໜັງກວາງເປັນຜ້າສັກສິດ ຢືນຢູ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້ໜຶ່ງ ກຳລັງສວດຈະປະ. ແຕ່ພະຣາຊາເຫັນແລ້ວຄິດວ່າ “ເປັນກວາງ” ຈຶ່ງຍິງພ້ອມກັນ ແລະນັກປະກາດພຣະບຣະຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕາຍພ້ອມກັນ।

Verse 29

तान् दृष्ट्वा तु मृतान् राजा ब्राह्मणान् संहितव्रतान् । भयेन वेपमानस्तु देवराताश्रमं ययौ । तत्रापृच्छद् ब्रह्मवध्याः ममायाता महामुने ॥ ४१.२९ ॥

ເມື່ອພະຣາຊາເຫັນພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນຕາຍ ແລະເປັນຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ກໍສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ໄປຫາອາສຣົມຂອງເທວະຣາຕະ. ທີ່ນັ້ນພຣະອົງຖາມວ່າ: “ໂອ ມະຫາມຸນີ, ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ (ບຣາຫມະຫັດຍາ) ໄດ້ມາຕົກໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວບໍ?”

Verse 30

अमूल्य तद्वधं वृत्तं कथयित्वा नराधिपः । भृशं शोकपरीतात्मा रुरोद भृशदुःखितः ॥ ४१.३० ॥

ໂອ ອະມູນຍະ, ພະຣາຊາໄດ້ເລົ່າເຫດການການຂ້ານັ້ນໃຫ້ຟັງແລ້ວ ໃຈຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຫຸ້ມຫໍ່ ກໍຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມທຸກຢ່າງແຮງກ້າ।

Verse 31

स ऋषिर्देवरातस्तु रुदन्तं नृपसत्तमम् । उवाच मा भैर्नृपतेऽपनेष्यामि पातकम् ॥ ४१.३१ ॥

ແລ້ວ຤ິສີ ເທວະຣາຕະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ວ່າ: «ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ້ ພະຣາຊາ; ຂ້າຈະກຳຈັດບາບຜິດຂອງທ່ານ»។

Verse 32

पाताले सुतलाख्ये च यथा धात्री निमज्जती । उद्धृता देवदेवेन विष्णुना क्रोडमूर्त्तिना ॥ ४१.३२ ॥

ເມື່ອແຜ່ນດິນ (ທາຕຣີ) ກຳລັງຈົມລົງໄປໃນ ປາຕາລາ ໃນດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ ສຸຕະລາ, ນາງຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍ ພຣະວິດສະນຸ ພຣະເທວະເທວາ, ຜູ້ຮັບຮູບເປັນໝູປ່າ.

Verse 33

तद्वद् भवन्तं राजेन्द्र ब्रह्मवध्यापरिप्लुतम् । उद्धरिष्यति देवोऽसौ स्वयमेव जनार्दनः ॥ ४१.३३ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ້ ຈອມກະສັດ, ທ່ານຜູ້ຖືກທ່ວມທັບດ້ວຍບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນກູ້ໄພໂດຍພຣະເທວະນັ້ນເອງ—ຈະນາຣະດະນະ—ໂດຍພຣະອົງດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 34

एवमुक्तस्ततो राजा हर्षितो वाक्यमब्रवीत् । कतरेण प्रकारेण स मे देवः प्रसीदति । प्रसन्ने चाशुभं सर्वं येन नश्यति सत्तम ॥ ४१.३४ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນ ພະຣາຊາກໍຍິນດີ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂດຍວິທີໃດ ພຣະເທວະນັ້ນຈຶ່ງເມດຕາປຣະສາດແກ່ຂ້າ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ? ແລະເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈ ອັບມົງຄົນທັງປວງຈະສູນໄປໂດຍສິ່ງໃດ?»

Verse 35

दुर्वासा उवाच । एवमुक्तो मुनिस्तेन देवरात इमं व्रतम् । आचख्यौ सोऽपि तं कृत्वा भुक्त्वा भोगान्सुपुष्कलान् ॥ ४१.३५ ॥

ດຸຣະວາສາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຖາມຢ່າງນັ້ນ ມຸນິ ເທວະຣາຕະ ໄດ້ອະທິບາຍວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ນີ້. ແລະຜູ້ໃດປະຕິບັດມັນ ກໍໄດ້ເສວຍສຸກອັນອຸດົມສົມບູນ.

Verse 36

मृत्युकाले मुनिश्रेष्ठ सौवर्णेन विराजता । विमानेनागमत् स्वर्गमिन्द्रलोकं स पार्थिवः ॥ ४१.३६ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ໃນເວລາມໍລະນະ ພະຣາຊານັ້ນ ຂຶ້ນຍານທິບທອງອັນສະຫວ່າງ ແລ້ວໄປສູ່ສະຫວັນ ຄື ໂລກຂອງອິນທຣາ।

Verse 37

तस्येन्द्रस्त्वर्घ्यमादाय प्रत्युत्थानेन निर्ययौ । आयान्तमिन्द्रं दृष्ट्वा तु तमूचुर्विष्णुकिङ्कराः । न द्रष्टव्यो देवराजस्त्वद्धीनस्तपसा इति ॥ ४१.३७ ॥

ແລ້ວອິນທຣາ ຖືອາຣະຄະ (ອັຣຄະ) ເຄື່ອງບູຊາ ອອກໄປຕ້ອນຮັບດ້ວຍການລຸກຂຶ້ນຄວາມເຄົາລົບ. ແຕ່ເມື່ອບໍລິວານຂອງພຣະວິສນຸເຫັນອິນທຣາກໍາລັງມາ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: «ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະບໍ່ຄວນໄດ້ເຂົ້າພົບ; ໂດຍອໍານາດຕະປະສະຍາ ທ່ານຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງທ່ານ»।

Verse 38

एवं सर्वे लोकपालाः निर्ययुस्तस्य तेजसा । प्रत्याख्याताश्च तैर्विष्णुकिंकरैर्हीनकर्मणः । एवं स सत्यलोकान्तं गतो राजा महामुने ॥ ४१.३८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ພິທັກໂລກທັງປວງ ກໍຖອນກັບໄປ ເນື່ອງຈາກຖືກອໍານາດແຫ່ງຣັດສະມີຂອງລາວກົດຂີ່. ແລະບໍລິວານຂອງພຣະວິສນຸເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ປະຕິເສດຜູ້ກະທໍາກຳຕ່ໍາຊ້າ. ດັ່ງນີ້ ໂອ ມະຫາມຸນີ, ພະຣາຊານັ້ນໄປຮອດແດນສັດຕະຍະໂລກາ।

Verse 39

अपुनर्मारके लोके दाहप्रलयवर्ज्जिते । अद्यापि तिष्ठते देवैः स्तूयमानो महानृपः । प्रसन्ने यज्ञपुरुषे किं चित्रं येन तद्भवेत् ॥ ४१.३९ ॥

ໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີການກັບໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ແລະປອດຈາກໄຟແຫ່ງການພິນາດສາກົນ ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຍັງຄົງສະຖິດຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້ ໂດຍຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ. ເມື່ອຍັຊຍະປຸຣຸສະມີພຣະເມດຕາ ຈະມີອັນໃດນ່າອັດສະຈັນທີ່ເລື່ອງນີ້ເກີດຂຶ້ນ?

Verse 40

इह जन्मनि सौभाग्यमायुरारोग्यसंपदः । एकैका विधिनोपास्ता ददात्यमृतमुत्तमम् ॥ ४१.४० ॥

ໃນຊາດນີ້ເທົ່ານັ້ນ ການປະຕິບັດນັ້ນໃຫ້ໂຊກດີ ອາຍຸຍືນ ສຸຂະພາບ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ. ການປະຕິບັດແຕ່ລະຢ່າງ ເມື່ອບໍລິບູນຕາມວິທີທີ່ກໍານົດ ຍ່ອມປະທານ “ອະມຣິຕະ” ອັນສູງສຸດ ຄືຜົນປະໂຫຍດອັນຍິ່ງ.

Verse 41

किं पुनर्वर्षसंपूर्णे स ददाति स्वकं पदम् । नारायणश्चतुर्मूर्तिः परार्ध्यं च न संशयः ॥ ४१.४१ ॥

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເມື່ອຄົບຖ້ວນໜຶ່ງປີ ທ່ານຈະປະທານທີ່ພຳນັກຂອງພຣະອົງເອງ. ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ປາກົດເປັນສີ່ຮູບ ປະທານສິ່ງອັນລ້ຳຄ່າສູງສຸດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 42

यथैवोद्धृतवान् वेदान् मत्स्यरूपेण केशवः । क्षीराम्बुधौ मथ्यमाने मन्दरं धृतवान् प्रभुः । तद्वच्च कूर्मरूपाख्या द्वितीया पश्य वैष्णवी ॥ ४१.४२ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ ເກສະວະ ໃນຮູບປາ (ມັດສະຍະ) ໄດ້ກູ້ຄືນພຣະເວດາ ແລະເຊັ່ນທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຮອງຮັບພູມັນດະຣະ ເມື່ອກວນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ—ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຈົ່ງເບິ່ງການປາກົດຄັ້ງທີສອງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຮູບເຕົ່າ (ກູຣະມະ) ໂອ ໄວສະນະວີ.

Verse 43

यथा रसातलात् क्ष्मां च धृतवान् पुरुषोत्तमः । वराहरूपी तद्वच्च तृतीया पश्य वैष्णवी ॥ ४१.४३ ॥

ເຊັ່ນທີ່ ປຸຣຸໂສຕະມະ ໄດ້ຮັບຮູບໝູປ່າ (ວະຣາຫະ) ແລ້ວຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນຈາກ ຣະສາຕະລະ—ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ໄວສະນະວີ ຈົ່ງເບິ່ງການປາກົດຄັ້ງທີສາມນີ້.