Adhyaya 36: Account of the Maṇija Kings and a Hymn to Govinda Leading to Liberation

Verse 1

महातपा उवाच । आदितरेतासु राजानो मणिजा ये प्रकीर्तिताः । कथयिष्यामि तान् राजन् यत्र जातोऽपि पार्थिव ॥ ३६.१ ॥

ມະຫາຕະປາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຖຶງບັນດາກະສັດຜູ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ມະນິຈາ” ໃນວົງສານອາດິຕະເຣຕາສ, ໃນສາຍສືບທີ່ກະສັດນັ້ນກໍເກີດມາ»។

Verse 2

योऽसौ सुप्रभानामासीत्त स त्वं राजन् कृते युगे । जातोऽसि नाम्ना विख्यातः प्रजापाल इति शोभनः ॥ ३६.२ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນຍຸກກຣິຕະ ທ່ານແມ່ນຜູ້ນັ້ນເອງ ທີ່ເຄີຍຮູ້ຈັກວ່າ “ສຸປຣະພາ”; ບັດນີ້ທ່ານເກີດມາອີກ ແລະໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ປຣະຊາປາລະ” ໂອ ຜູ້ສົງ່າງາມ.

Verse 3

शेषास्त्रेतायुगॆ राजन् भविष्यन्ति महाबलाः । यो दीप्ततेजा मणिजः स शान्तेति प्रकीर्तितः ॥ ३६.३ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ຈະປາກົດໃນຍຸກເຕຣຕາ ເປັນຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່. ຜູ້ມີຣັດສະມີເຈີດຈ້າ ເກີດຈາກມະນິ ຖືກຂານນາມວ່າ “ຊານຕິ”.

Verse 4

सुरश्मिर्भविता राजा शशकर्णो महाबलः । शुभदर्शनः पाञ्चालो भविष्यति नराधिपः ॥ ३६.४ ॥

ກະສັດນາມ “ສຸຣັສມິ” ຈະປາກົດຂຶ້ນ; ອີກຜູ້ໜຶ່ງ “ຊະຊະກັນນະ” ຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍ; ແລະ “ປານຈາລະ” ຜູ້ມີຮູບງາມ ຈະເປັນຈອມກະສັດໃນຫມູ່ມະນຸດ.

Verse 5

सुशान्तिरङ्गवंशे वै सुन्दरोऽप्यङ्ग इत्युत । सुन्दश्च मुचुकुन्दोऽभूत्सुद्युम्नस्तुर एव च ॥ ३६.५ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນວົງສາອັງກະ ມີ “ສຸຊານຕິ”; ແລະ “ສຸນດະຣະ” ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນອີກວ່າ “ອັງກະ”. ຍັງມີ “ສຸນດະ” ແລະ “ມຸຈຸກຸນດະ”; ເຊັ່ນດຽວກັນ “ສຸດຍຸມນະ” ແລະ “ຕຸຣະ”.

Verse 6

सुमनाः सोमदत्तस्तु शुभः संवरणोऽभवत् । सुशीलो वसुदानस्तु सुखदो सुपतिर्भवत् ॥ ३६.६ ॥

ສຸມະນາ ແລະ ໂສມະດັດຕະ ໄດ້ກາຍເປັນ «ສຸພະ» ແລະ «ສຳວະຣະນະ». ດັ່ງນັ້ນ ສຸສີລະ ແລະ ວະສຸດານະ ກໍຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ສຸຂະດະ» ແລະ «ສຸປະຕິ».

Verse 7

शम्भुः सेनापतिरभूत् सुकान्तो दशरथः स्मृतः । सोमोऽभूज्जनको राजा एते त्रेतायुगॆ नृप ॥ ३६.७ ॥

ຊັມພຸ ໄດ້ເປັນແມ່ທັບ (ເສນາປະຕິ). ສຸການຕະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ດະຊະຣະຖະ. ໂສມະ ໄດ້ເປັນພະຣາຊາ ຈະນະກະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ປົກຄອງໃນຍຸກເຕຣຕາ.

Verse 8

सर्वे भूमिमिमां राजन् भुक्त्वा ते वसुधाधिपाः । इष्ट्वा च विविधैर्यज्ञैर्दिवं प्राप्स्यन्त्यसंशयम् ॥ ३६.८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ບັນດາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ປົກຄອງແລະຊື່ນຊົມແຜ່ນດິນນີ້, ແລະໄດ້ບູຊາຍັດຍະຫຼາຍປະເພດ—ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 9

श्रीवराह उवाच । एवं श्रुत्वा स राजर्षिर्ब्रह्मविद्याममृतं प्रभुः । आख्यानं परमं प्रीतस्तपश्चर्तुमियाद्वनम् ॥ ३६.९ ॥

ພຣະສີວະຣາຫະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ຣາຊະຣິສິຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ເປັນນາຍຜູ້ມີພະລັງ—ໄດ້ຮັບວິທະຍາແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ ດຸດອະມຣິຕະ. ຍິນດີໃນຕຳນານອັນສູງສຸດ ຈຶ່ງໄປປ່າເພື່ອປະພຶດຕະປະສະຍາ.

Verse 10

ऋषिरध्यात्मयोगेन विहायेदं कलेवरम् । ब्रह्मभूतोऽभवद्धात्री हरौ लयमवाप च ॥ ३६.१० ॥

ດ້ວຍອັດຍາດມະ-ໂຍກະ (ໂຍກະພາຍໃນ) ຣິສິໄດ້ລະທິ້ງຮ່າງກາຍນີ້. ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມັນ ກໍໄດ້ເປັນຜູ້ເປັນບຣະຫມັນ; ແລະ «ທາຕຣີ» ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ກໍໄດ້ບັນລຸການລະລາຍ (ລະຍະ) ໃນພຣະຫຣິ.

Verse 11

वृन्दावनं च राजा असौ तपोऽर्थं गतवान् प्रभुः । तत्र गोविन्दनामानं हरिं स्तोतुमथारभत् ॥ ३६.११ ॥

ພຣະຣາຊາອົງນັ້ນ ເປັນຜູ້ເປັນໃຫຍ່ອັນສູງສົ່ງ ໄດ້ໄປຍັງ ວຣິນດາວັນ ເພື່ອປະຕິບັດຕະປະ; ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມສັນລະເສີນ ພຣະຫຣິ ຜູ້ມີນາມວ່າ ໂກວິນດາ.

Verse 12

राजोवाच । नमामि देवं जगतां च मूर्तिं गोपेन्द्रमिन्द्रानुजमप्रमेयम् । संसारचक्रक्रमणैकदक्षं क्षितीधरं देववरं नमामि ॥ ३६.१२ ॥

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວະ ຜູ້ເປັນຮູບກາຍແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ຕໍ່ ໂກເປນດຣາ (Gopendra) ນ້ອງຂອງພຣະອິນດຣາ, ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້; ຕໍ່ຜູ້ຊໍານານເອກະໃນການໃຫ້ກົງລໍ້ແຫ່ງສັງສານເຄື່ອນໄປ; ຕໍ່ຜູ້ທົດທອນແຜ່ນດິນ—ຕໍ່ເທວະວຣະ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ»

Verse 13

भवोदधौ दुःखशतोर्मिभीमे जरावर्ते कृष्णपातालमूले । तदन्तमेको दधते सुखं मे नमोऽस्तु ते गोपतिरप्रमेय ॥ ३६.१३ ॥

ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງພົບພາ (bhava) ອັນນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍຄື້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ນັບຮ້ອຍ, ໃນວົງວຽນແຫ່ງຄວາມແກ່, ທີ່ຮາກຖານແຫ່ງພາຕາລອັນມືດມົນ—ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວທີ່ວາງຈຸດສິ້ນສຸດແລະປະທານຄວາມສຸກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ໂກປະຕິ (gopati) ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 14

व्याध्यादियुक्तः पुरुषैर्ग्रहैश्च सङ्घट्टमानं पुनरेव देव । नमोऽस्तु ते युद्धरते महात्मा जनार्दनो गोपतिरुग्रबाहुः ॥ ३६.१४ ॥

ໂອ ພຣະເທວະ—ເມື່ອມະນຸດທີ່ຖືກທຸກຂ໌ດ້ວຍໂລກໄພແລະອື່ນໆ, ພ້ອມທັງຖືກກົດຂີ່ໂດຍອໍານາດອັນປະທັກປະທົບ, ກໍາລັງຖືກຊົກຊົນແລະຖືກກົດທັບອີກຄັ້ງ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ, ມະຫາອາດຕະມາ ຜູ້ປິຕິໃນສົງຄາມ: ຈະນາຣະດະນາ (Janārdana), ໂກປະຕິ ຜູ້ມີແຂນອັນເກັ່ງກ້າ.

Verse 15

त्वमुत्तमः सर्वविदां सुरेश त्वया ततं विश्वमिदं समस्तम् । गोपेन्द्र मां पाहि महानुभाव भवाद्भीतं तिग्मरथाङ्गपाणे ॥ ३६.१५ ॥

ພຣະອົງເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນໝູ່ນັກຮູ້ທັງປວງ, ໂອ ຈອມເທວະ; ໂດຍພຣະອົງ ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດຖືກແຜ່ຊຶມຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ໂອ ໂກເປນດຣາ (Gopendra), ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ—ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ—ຜູ້ທີ່ຫວາດກົວຕໍ່ພົບພາ; ໂອ ຜູ້ຖືຈັກຣາອັນເຜົາໄໝ້ໃນພຣະຫັດ.

Verse 16

परोऽसि देव प्रवरः सुराणां पुंसः स्वरूपोऽसि शशिप्रकाशः । हुताशवक्त्राच्युत तीव्रभाव गोपेन्द्र मां पाहि भवे पतन्तम् ॥ ३६.१६ ॥

ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ສູງສຸດ, ທ່ານເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ; ທ່ານເປັນຮູບສະພາບແທ້ຂອງປຣະມະປຸຣຸສະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ. ໂອ ອະຈຸຕະ ຜູ້ມີປາກດັ່ງໄຟ ພະລັງອັນແຮງກ້າ, ໂອ ໂກເປນທຣະ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ເມື່ອກຳລັງຕົກລົງໃນວົງຈອນແຫ່ງພົບພາວະ.

Verse 17

संसारचक्रक्रमणान्यनेका- न्याविर्भवन्त्यच्युत देहिनां यत् । त्वन्मायया मोहितानां सुरेश कस्ते मायां तरते द्वन्द्वधामा ॥ ३६.१७ ॥

ໂອ ອະຈຸຕະ, ສຳລັບສັດຜູ້ມີກາຍ ວິທີການເຄື່ອນໄຫວໃນກົງລໍ້ແຫ່ງສັງສານມີຫຼາຍຢ່າງ ແລະປາກົດຂຶ້ນ. ໂອ ຈອມເທວະ, ຜູ້ຖືກຫຼອກລວງໂດຍມາຍາຂອງທ່ານ—ໃຜຈະຂ້າມພົ້ນມາຍານັ້ນ ອັນເປັນຖິ່ນສະຖິດແຫ່ງຄູ່ຕົກຕ່າງໄດ້?

Verse 18

अगोत्रमस्पर्शमरूपगन्ध- मनामनिर्देशमजं वरेण्यम् । गोपेन्द्र त्वां यद्युपासन्ति धीराः- स्ते मुक्तिभाजो भवबन्धमुक्ताः ॥ ३६.१८ ॥

ໂອ ໂກເປນທຣະ, ຖ້ານັກປັນຍາຜູ້ໝັ້ນຄົງນະມັດສະການບູຊາທ່ານ—ຜູ້ຢູ່ເຫນືອວົງຕະກູນ, ເຫນືອການສຳຜັດ, ເຫນືອຮູບແລະກິ່ນ, ເຫນືອໃຈແລະຖ້ອຍຄຳ, ບໍ່ເກີດ ແລະຄວນແກ່ການບູຊາຢ່າງສູງສຸດ—ເຂົາເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮ່ວມໃນມຸກຕິ ແລະພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງພົບພາວະ.

Verse 19

शब्दातिगं व्योमरूपं विमूर्त्तिं विकर्म्मिणां शुभभावं वरेण्यम् । चक्राब्जपाणिं तु तथोपचारादुक्तं पुराणे सततं नमामि ॥ ३६.१९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການຢ່າງສະເໝີ, ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ໃນປຸຣານະ ແລະຕາມພິທີບູຊາອັນຖືກກຳນົດ, ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເຫນືອສຽງ, ມີຮູບດັ່ງອາກາດ, ບໍ່ມີຮ່າງກາຍ; ເປັນຄວາມມົງຄຸນແກ່ຜູ້ປະກອບກຳ ແລະຄວນແກ່ການເລືອກສູງສຸດ—ຜູ້ມີພຣະຫັດຖືຈັກຣະ ແລະດອກບົວ.

Verse 20

त्रिविक्रमं क्रान्तजगत्त्रयं च चतुर्मूर्त्तिं विश्वगतां क्षितीशम् । शम्भुं विभुं भूतपतिं सुरेशं नमाम्यहं विष्णुमनन्तमूर्त्तिम् ॥ ३६.२० ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ—ຕຣິວິກຣະມະ ຜູ້ກ້າວຂ້າມສາມໂລກ; ຜູ້ມີຮູບສີ່ປະການ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວສາກົນ ແລະເປັນຈອມແຜ່ນດິນ; ຜູ້ມົງຄຸນ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະຈອມເທວະ.

Verse 21

त्वं देव सर्वाणि चराचराणि सृजस्यथो संहरसे त्वमेव । मां मुक्तिकामं नय देव शीघ्रं यस्मिन् गता योगिनो नापयान्ति ॥ ३६.२१ ॥

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວສ້າງສັດທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ແລະພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວກໍຮວບຮວມຄືນ. ຂໍໃຫ້ນໍາຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິ ໄປສູ່ສະພາບນັ້ນໂດຍໄວ, ທີ່ຍອກກີໄປເຖິງແລ້ວບໍ່ຫວນກັບ.

Verse 22

जयस्व गोविन्द महानुभाव जयस्व विष्णो जय पद्मनाभ । जयस्व सर्वज्ञ जयाप्रमेय जयस्व विश्वेश्वर विश्वमूर्ते ॥ ३६.२२ ॥

ຂໍໃຫ້ຊະນະແກ່ ໂກວິນດາ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່; ຂໍໃຫ້ຊະນະແກ່ ວິສນຸ; ຊະນະແກ່ ປັດມະນາພາ. ຊະນະແກ່ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ; ຊະນະແກ່ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້; ຊະນະແກ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ.

Verse 23

श्रीवराह उवाच । एवं स्तुत्वा तदा राजा निधाय स्वं कलेवरम् । परमात्मनि गोविन्दे लयमागाच्छ शाश्वते ॥ ३६.२३ ॥

ພຣະສີວະຣາຫາ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອສັນລະເສີນແລ້ວ ກະສັດນັ້ນໄດ້ວາງກາຍຂອງຕົນ ແລະເຂົ້າສູ່ການລະລາຍຮວມ (ລະຍະ) ໃນ ໂກວິນດາ ຜູ້ນິລັນດອນ, ພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ».