Adhyaya 29: The Birth and Marriages of the Direction-Goddesses and the Daśamī Observance

Verse 1

महातपा उवाच । शृणु राजन्नवहितः प्रजापाल कथामिमाम् । यदा दिशः समुत्पन्नाः श्रोत्रेभ्यः पृथिवीपते ॥ २९.१ ॥

ມະຫາຕະປາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ກະສັດ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ແລະຄວາມລະມັດລະວັງ ໂອ້ຜູ້ປົກປ້ອງປະຊາ ຕໍ່ກະຖານີ້. ມັນເລົ່າເຖິງເວລາທີ່ທິດທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນຈາກຫູ ໂອ້ເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີ.”

Verse 2

ब्रह्मणः सृजतः सृष्टिमादिसर्गे समुत्थिते । चिन्ताभून्महती को मे प्रजाः सृष्टा धरिष्यति ॥ २९.२ ॥

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາກຳລັງສ້າງສັນສັບພະສິ່ງ ແລະການກຳເນີດດັ້ງເດີມໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ຄວາມຄິດກັງວົນອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນວ່າ: “ໃຜຈະຄ້ຳຈຸນສັດທັງຫຼາຍທີ່ຂ້າໄດ້ສ້າງ?”

Verse 3

एवं चिन्तयतस्तस्य अवकाशं प्रजास्विह । प्रादुर्बभूवुः श्रोत्रेभ्यः दश कन्या महाप्रभाः ॥ २९.३ ॥

ເມື່ອພຣະອົງຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນ ແລະຊອກຫາໂອກາດໃນຫມູ່ສັດທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້ ທັນໃດນັ້ນ ກໍປາກົດຂຶ້ນຈາກຫູ ນາງສາວສິບນາງ ຜູ້ມີຣັດສະຫມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 4

पूर्वा च दक्षिणा चैव प्रतीची चोत्तरा तथा । ऊर्ध्वाधरा च षण्मुख्याः कन्या ह्यासंस्तदा नृप ॥ २९.४ ॥

(ນາງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນ) ທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດໃຕ້, ທິດຕາເວັນຕົກ ແລະ ທິດເໜືອ, ພ້ອມທັງ ທິດເທິງ ແລະ ທິດລຸ່ມ—ເປັນຮູບພະພັກຫົກປະການອັນສຳຄັນ. ໂອ ພະຣາຊາ, ກັນຍາເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 5

अन्याश्चतस्त्रस्तेषां तु कन्याः परमशोभनाः । रूपस्विन्यो महाभागा गाम्भीर्येण समन्विताः ॥ २९.५ ॥

ແລະຍັງມີກັນຍາອື່ນອີກສີ່ນາງໃນພວກນັ້ນ ງາມຢ່າງຍິ່ງ—ມີຮູບງາມສະຫວ່າງໄສ, ມີວາສະນາໃຫຍ່, ແລະປະກອບດ້ວຍຄວາມສຸພາບສົມສັກສີ ແລະຄວາມເລິກຊຶ້ງໃນຈິດໃຈ.

Verse 6

ता ऊचुः प्रणयाद्देवं प्रजापतिमकल्मषम् । अवकाशं तु नो देहि देवदेव प्रजापते ॥ २९.६ ॥

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມຮັກເຄົາລົບ ຕໍ່ພຣະເທວະປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນວ່າ: “ຂໍປະທານທີ່ວ່າງ (ທີ່ຢູ່, ໂອກາດ) ໃຫ້ພວກເຮົາ, ໂອ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ, ໂອ ປຣະຊາປະຕິ.”

Verse 7

यत्र तिष्ठामहे सर्वा भर्तृभिः सहिताः सुखम् । पतयश्च महाभागा देहि नोऽव्यक्तसम्भव ॥ २९.७ ॥

ຂໍປະທານສະຖານທີ່ທີ່ພວກເຮົາທຸກນາງຈະຢູ່ຢ່າງສຸກ ພ້ອມກັບສາມີຂອງພວກເຮົາ; ແລະໃຫ້ບັນດາຜົວຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍ—ຜູ້ມີວາສະນາໃຫຍ່—ກໍຢູ່ໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ໂອ ຜູ້ມີກຳເນີດອັນບໍ່ປາກົດ, ຂໍປະທານແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 8

ब्रह्मोवाच । ब्रह्माण्डमेतत् सुश्रॊण्यः शतकोटिप्रविस्तरम् । तस्यान्ते स्वेच्छया भद्रा उष्यतां मा विलम्बत ॥ २९.८ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ໄຂ່ຈັກກະວານນີ້ກວ້າງໄປເຖິງຮ້ອຍໂກຕິ (ໃນມາດຕາ). ທີ່ຂອບເຂດຂອງມັນ, ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງຢູ່ຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຈົ້າ; ຢ່າຊັກຊ້າ.”

Verse 9

भर्तॄंश्च वः प्रयच्छामि सृष्ट्वा रूपस्विनोऽनघाः । यथेष्टं गम्यतां देशो यस्या यो रोचतेऽधुना ॥ २९.९ ॥

«ແລະເຮົາຈະປະທານສາມີໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ໂດຍໄດ້ສ້າງເຂົາໃຫ້ມີຮູບງາມ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ. ບັດນີ້ ໃຫ້ແຕ່ລະນາງໄປຍັງແດນດິນທີ່ນາງປາຖະນາ ແລະພໍໃຈ»।

Verse 10

एवमुक्ताश्च ताः सर्वा यथेष्टं प्रययुस्तदा । ब्रह्मापि ससृजे तूर्णं लोकपालान् महाबलान् ॥ २९.१० ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງທັງຫມົດກໍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຕາມຄວາມປາຖະນາ. ແລະພຣະພຣະຫມາກໍໄດ້ສ້າງຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ບັນດາໂລກະປາລະ ຜູ້ພິທັກໂລກອັນມີພະລັງຫຼາຍ.

Verse 11

सृष्ट्वा तु लोकपालांस्तु ताः कन्याः पुनराह्वयत् । विवाहं कारयामास ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २९.११ ॥

ເມື່ອສ້າງບັນດາໂລກະປາລະແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເອີ້ນນາງສາວເຫຼົ່ານັ້ນກັບຄືນອີກ ແລະພຣະພຣະຫມາ—ປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ຈັດໃຫ້ມີພິທີວິວາຫະ.

Verse 12

एकामिन्द्राय स प्रादादग्नयेऽन्यां यमाय च । निरृताय च देवाय वरुणाय महात्मने ॥ २९.१२ ॥

ພຣະອົງໄດ້ປະທານນາງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ພຣະອິນທຣະ ອີກນາງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ພຣະອັກນິ ແລະໃຫ້ແກ່ພຣະຍະມະດ້ວຍ; ທຳນອງດຽວກັນ ໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ເທວະນິຣຶຕິ ແລະແກ່ພຣະວະຣຸນະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 13

वायवे धनदेशाय ईशानाय च सुव्रत । ऊर्ध्वां स्वयमधिष्ठाय शेषायाधो व्यवस्थिताम् ॥ २९.१३ ॥

«(ນາງຖືກຈັດສັນ) ໃຫ້ແກ່ພຣະວາຍຸ, ແກ່ທະນະດະ (ກຸເບຣ), ແລະແກ່ພຣະອີສານ. ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ, ນາງໄດ້ຕັ້ງຖານະຂອງນາງເອງໄວ້ເທິງ, ແລະຢູ່ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນ ຖືກຈັດໄວ້ສຳລັບເສສະ.»

Verse 14

एवं दत्त्वा पुनर्ब्रह्मा तिथिं प्रादाद्दिशां पुनः । दशमीं भर्तृनाम्नास्तु दध्यन्नं भोजनं प्रभुः ॥ २९.१४ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະທານດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄດ້ກຳນົດວັນຕິຖິ (tithi) ອີກຄັ້ງໃຫ້ແກ່ທິດທັງຫມົດ. ແລະໃນວັນດະສະມີ (Daśamī) ທີ່ມີນາມ «Bhartṛ» ພຣະອົງໄດ້ບັນຍັດໃຫ້ຖວາຍອາຫານເປັນ ຂ້າວຄຸກນົມສົ້ມ (dadhyanna)។

Verse 15

ततः प्रभृति ता देव्यः सेन्द्राद्याः परिकीर्तिताः । दशमी च तिथिस्तासामतीव दयिताभवत् ॥ २९.१५ ॥

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ທ່ານເທວີທັງຫຼາຍ—ເລີ່ມຈາກຜູ້ທີ່ສຳພັນກັບອິນທຣາ ແລະອື່ນໆ—ຖືກກ່າວລຳດັບໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລະໃນບັນດານາງນັ້ນ ວັນຕິຖິດະສະມີ (Daśamī) ກາຍເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ.

Verse 16

तस्यां दध्याशनो यस्तु सुव्रती भवते नरः । तस्य पापक्शयं तास्तु कुर्वन्त्यहरहर्नृप ॥ २९.१६ ॥

ໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນນົມສົ້ມ (curd) ເປັນອາຫານ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງດີ. ແລະພິທີຖືວຣະຕະເຫຼົ່ານັ້ນຈະທຳລາຍບາບຂອງເຂົາທຸກໆມື້, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 17

यश्चैतच्छृणुयाज्जन्म दिशां नियतमानसः । स प्रतिष्ठामवाप्नोति ब्रह्मलोके न संशयः ॥ २९.१७ ॥

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີໃຈຖືກຄວບຄຸມ ແລະຟັງເລື່ອງນີ້ກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງທິດທັງຫມົດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣະຫມາໂລກ (Brahmaloka) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.