Adhyaya 207: Section on the ‘Person’ who Entices Beings within the Cycle of Rebirth

Verse 1

अथ संसारचक्रपुरुषविलोभनप्रकरणम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यन्महाभागान्नारदात्कलहप्रियात् ॥ श्रुतं विप्रा यथा तत्र यमस्य सदसि स्वयम् ॥

ບັດນີ້ເລີ່ມພາກວ່າດ້ວຍ “ບຸລຸດຜູ້ຢົກຍ້ວນໃນວົງຈອນສັງສາຣະ” ບຸດຂອງລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້ອຍໄດ້ຟັງເລື່ອງອື່ນຈາກນາຣະດະຜູ້ມັກການໂຕ້ຖຽງ—ວ່າເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດໃນສະພາຂອງຍະມະເອງ”

Verse 2

तथा च पृच्छतस्तस्य पुरावृत्तं महात्मनः ॥ आख्यानं कथयामास यदुक्तं चित्रभानुना ॥

ແລະເມື່ອຖືກຖາມ ມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ເລົ່າເລື່ອງເກົ່າ—ເປັນອາຂະຍານຕາມທີ່ຈິດຣະພານຸໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 3

यथा च जनको राजा कामान्दिव्यानवाप्तवान् ॥ तत्सर्वं कथयिष्यामि श्रूयतां मुनिसत्तमाः ॥

ແລະວ່າພຣະຣາຊາຈະນະກະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນເປັນທິບແຫ່ງກາມະຢ່າງໃດ—ທັງໝົດນັ້ນຂ້ອຍຈະເລົ່າ; ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງ

Verse 4

अयं तत्र महातेजा नारदो मुनिसत्तमः ॥ धर्मराजसभां प्राप्तस्तपसा द्योतितप्रभः ॥

ທີ່ນັ້ນ ນາຣະດະຜູ້ມີເດຊະອັນໃຫຍ່ ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ໄດ້ມາຮອດສະພາຂອງທັມມະຣາຊາ—ຄວາມສະຫວ່າງຂອງທ່ານເກີດຈາກອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ

Verse 5

तत्र राजाऽथ वेगेन तं दृष्ट्वा स्वयमागतं ॥ अर्चयित्वा यथान्यायं कृत्वा चैव प्रदक्षिणम् ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາເຫັນທ່ານມາດ້ວຍຕົນເອງ ກໍຮີບເຂົ້າໄປຕ້ອນຮັບ; ບູຊາຕາມພິທີອັນຄວນ ແລະໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຮອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ດ້ວຍ

Verse 6

उवाच च महातेजाः सूर्यपुत्रः प्रतापवान् ॥ स्वागतम् ते द्विजश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि नारद ॥

ແລ້ວ ບຸດແຫ່ງພະອາທິດ ຜູ້ມີຣັດສະຫມີແລະອານຸພາບ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ໂດຍບຸນວາສະນາ ທ່ານມາຮອດແລ້ວ, ນາຣະດະ.”

Verse 7

सर्वज्ञः सर्वदर्शीं च सर्वधर्मविदां वरः ॥ गान्धर्वस्येतिहासस्य विज्ञाता त्वं महामुने ॥

“ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະເຫັນທຸກສິ່ງ; ເປັນຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ທຳທັງປວງ. ໂອ ມະຫາມຸນີ, ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ປະເພນີແລະປະຫວັດຂອງພວກຄັນທະຣະວະດ້ວຍ.”

Verse 8

वयं पूताश्च मेध्याश्च त्वां दृष्ट्वा ह्यागतं विभो ॥ अयं देशः पुनः पूतः सर्वतो मुनिसत्तम ॥

“ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ເມື່ອເຫັນທ່ານມາຮອດ ພວກເຮົາກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ ແລະເໝາະສົມຕໍ່ກິດພິທີສັກສິດ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ດິນແດນນີ້ກໍຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດອີກຄັ້ງທົ່ວທຸກທິດ.”

Verse 9

यत्कार्यं येन वा कार्यं यद्वै मनसि वर्तते ॥ प्रब्रूहि भगवन्नाशु यच्चान्यत्किंचिदुत्तमम् ॥

“ວຽກງານໃດທີ່ທ່ານມີ, ຈະໃຫ້ໃຜເຮັດ, ແລະສິ່ງໃດຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານ—ໂອ ພະພຣະອົງ, ຂໍໃຫ້ກ່າວໃຫ້ໄວ; ແລະສິ່ງອື່ນໃດທີ່ປະເສີດຄວນກ່າວ ກໍຂໍໃຫ້ກ່າວດ້ວຍ.”

Verse 10

इति धर्मवचः श्रुत्वा नारदः प्राह धर्मवित् ॥ अहं ते कथयिष्यामि यत्पृष्टं संशयास्पदम् ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາວ່າດ້ວຍທຳແລ້ວ ນາຣະດະ ຜູ້ຮູ້ທຳ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກທ່ານເຖິງສິ່ງທີ່ຖືກຖາມ ອັນເປັນບ່ອນເກີດຄວາມສົງໄສ.”

Verse 11

नारद उवाच ॥ भवान् पाता च गोप्ता च नेता धर्मस्य नित्यशः ॥ सत्येन तपसा क्षान्त्या धैर्येण च न संशयः ॥

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະຜູ້ນໍາທາງແຫ່ງທຳມະເປັນນິດ—ໂດຍສັດຈະ ຕະປະ ຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 12

भावज्ञश्च कृतज्ञश्च त्वदन्यो न हि विद्यते ॥ संशयं सुमहत्प्राप्तस्तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥

“ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ເຈດຕະນາ ແລະເປັນຜູ້ກະຕັນຍູ; ນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຕົກຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສອັນໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນ ໂປດອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ.”

Verse 13

अमरत्वं कथं याति व्रतेन नियमेन च ॥ केन वा दानधर्मेण तपसा वा सुरोत्तम ॥

“ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ, ຄົນຈະໄດ້ຮັບອະມະຕະພາບແນວໃດດ້ວຍວຣະຕະ ແລະນິຍະມະ? ຫຼືດ້ວຍທານະທຳປະເພດໃດ, ຫຼືດ້ວຍຕະປະແນວໃດ?”

Verse 14

अतुलां च श्रियं लोके कीर्तिं च सुमहत्फलम् ॥ लभन्ते शाश्वतं स्थानं दुर्लभं विगतज्वराः ॥

“ແລະ (ດ້ວຍວິທີໃດ) ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບສິຣີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ ແລະກຽດຕິຍົດທີ່ໃຫ້ຜົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ? (ດ້ວຍວິທີໃດ) ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະຖານະນິລັນດອນອັນໄດ້ຍາກ ປາສະຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນ?”

Verse 15

केन गच्छन्ति नरकं पापिष्ठं लोकगर्हणम् ॥ सर्वमाख्याहि तत्त्वेन परं कौतूहलं हि मे ॥

“ດ້ວຍການກະທຳໃດ ມະນຸດຈຶ່ງໄປສູ່ນະລົກ—ອັນຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ ແລະຖືກໂລກຕິຕຽນ? ໂປດເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມຄວາມເປັນຈິງ; ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 16

यम उवाच ॥ गच्छन्ति हि नराः घोराः बहवोऽधर्मनिर्मितम् ॥ बन्धान्श्च सुबहूंस्तत्र प्राप्नुवन्ति तपोधन ॥

ພະຍົມກ່າວວ່າ: ແທ້ຈິງ ມີຄົນທີ່ນ່າຢ້ານຫຼາຍຄົນ ໄປສູ່ໂລກທີ່ເກີດຈາກອະທັມ; ແລະທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບພັນທະນາການຫຼາຍຢ່າງ (ການຄຸມຂັງ ແລະ ການຜູກມັດໂທດທັນ)

Verse 17

विस्तरेण तु तत्सर्वं ब्रवीमि मुनिसत्तम ॥ श्रूयतां तन्महाभाग श्रुत्वा चैवोपधारय ॥

ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍທັງໝົດນັ້ນຢ່າງລະອຽດ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ. ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ; ຟັງແລ້ວຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ຮອບຄອບ

Verse 18

नाग्निचिन्नरकं याति न पुत्री न च भूमिदः ॥ शूरश्च शतवर्षी च वेदानां चैव पारगः ॥

ຜູ້ທີ່ຮັກສາໄຟສັກສິດໄວ້ ບໍ່ໄປນະລົກ; ຜູ້ທີ່ມີລູກສາວກໍບໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃຫ້ທານແຜ່ນດິນກໍບໍ່ໄປ. ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ວີຣະບຸລຸດ, ຜູ້ມີອາຍຸຄົບຮ້ອຍປີ, ແລະຜູ້ຊໍານານໃນເວທະ ກໍ (ບໍ່ໄປທີ່ນັ້ນ)

Verse 19

अहिंसका न गच्छन्ति ब्रह्मचर्यव्यवस्थिताः ॥ पतिव्रता दानवन्तो द्विजभक्ताश्च ये नराः ॥

ຜູ້ຖືອະຫິງສາ ບໍ່ໄປ (ທີ່ນັ້ນ); ແລະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນວິໄນພຣະຫມະຈັນຍະ ກໍບໍ່ໄປ. ຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຄູ່ຄອງ, ຜູ້ມີທານ, ແລະຜູ້ເຄົາລົບບູຊາດວິຊະ—ຄົນເຊັ່ນນີ້ບໍ່ໄປ (ສູ່ສະຖານນັ້ນ)

Verse 20

स्वदारनिरताः दान्ताः परदारविवर्जकाः ॥ सर्वभूतात्मभूताश्च सर्वभूतानुकम्पकाः ॥

ຜູ້ທີ່ພໍໃຈຢູ່ກັບຄູ່ຄອງຂອງຕົນ, ຜູ້ສໍາລວມຕົນ, ຫຼີກເວັ້ນຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ; ຜູ້ທີ່ເຫັນອາຕະມັນເປັນອັນດຽວກັບສັດທັງປວງ ແລະມີເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ—ຄົນເຊັ່ນນີ້ບໍ່ໄປ (ທີ່ນັ້ນ)

Verse 21

न गच्छन्ति तु तं देशं पापिष्ठं तमसावृतम् ॥ यातनास्थानसंपूर्णं हाहाकारभयाकुलम् ॥

ພວກເຂົາບໍ່ໄປຫາແດນນັ້ນ—ແດນທີ່ບາບຫນັກທີ່ສຸດ ຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມ—ເຕັມໄປດ້ວຍສະຖານທີ່ທໍລະມານ ແລະວຸ້ນວາຍດ້ວຍສຽງຮ້ອງໄຫ້ແລະຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 22

ज्ञानवन्तो द्विजा ये च ये च विद्यां पराङ्गताः ॥ उदासीना न गच्छन्ति स्वाम्यर्थे च हता नराः ॥

ດວິຊະຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຜູ້ທີ່ຊໍານານໃນວິທະຍາ ບໍ່ໄປ (ທີ່ນັ້ນ)។ ຜູ້ມີໃຈວາງເຉີຍແບບວິຣາກະກໍບໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງນາຍຂອງຕົນ (ຕາຍໃນການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກ) ກໍບໍ່ໄປເຊັ່ນກັນ।

Verse 23

न गच्छन्त्यत्र दातारः सर्वभूतहिते रताः ॥ शुश्रूषका मातृपित्रोर्न गच्छन्ति च ये नराः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃຫ້ທານຜູ້ຍິນດີໃນຄວາມຜາສຸກແຫ່ງສັດທັງປວງ ບໍ່ໄປ। ແລະຜູ້ທີ່ປະຄອງຮັບໃຊ້ມານດາບິດາດ້ວຍຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ກໍບໍ່ໄປເຊັ່ນກັນ।

Verse 24

तिलान् गां च हिरण्यं च पृथिवीं चापि शाश्वतीम् ॥ ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति न गच्छन्ति न संशयः ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍງາ, ງົວ, ຄໍາ, ແລະດິນແດນອັນຍືນຍົງ ແກ່ພຣາຫມະນະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄປ (ທີ່ນັ້ນ) —ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 25

यथोक्तं यजमानाश्च सत्रयाजिन एव च ॥ चातुर्मास्यकरा ये च ये द्विजा आहिताग्नयः ॥

ແລະຜູ້ເປັນຍະຊະມານະຜູ້ປະກອບຍັດຍະຕາມທີ່ກໍານົດ, ທັງຜູ້ປະກອບສັດຣະຍັດຍະ; ຜູ້ປະຕິບັດພິທີຈາຕຸຣມາສະຍະ; ແລະດວິຊະຜູ້ເປັນອາຫິຕາກນິ ຄືຜູ້ຕັ້ງໄຟສັກສິດໄວ້ແລ້ວ—ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍບໍ່ໄປ (ທີ່ນັ້ນ) ເຊັ່ນກັນ।

Verse 26

गुरुचित्तानुपालाश्च कृतिनो मौनयन्त्रिताः ॥ नित्यस्वाध्यायिनो दान्ताः सदा सभ्याश्च ये नराः

ບຸກຄົນທີ່ດຳເນີນຕາມຈິດປະສົງຂອງຄູອາຈານ, ມີວິໄນໃນການປະພຶດ, ສຳຮວມດ້ວຍຄວາມສງົບແຫ່ງວາຈາ, ສະຫວາດຢາຍເປັນນິດ, ຄວບຄຸມຕົນເອງ, ແລະສຸພາບອ່ອນນ້ອມເສມອ—

Verse 27

मां न पश्यन्ति ते चैव स्वात्मभावेन भाविताः ॥ अपर्वमैथुना ये च न गच्छन्ति जितेन्द्रियाः

—ເຂົາເຈົ້າບໍ່ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ (ໝາຍເຖິງບໍ່ຕົກໃນອຳນາດໂດຍກົງຂອງພຣະຍົມ) ເນື່ອງຈາກຖືກຫຼໍ່ຫຼອມດ້ວຍສະພາບໃຈແຫ່ງອາຕະມັນຂອງຕົນ; ແລະຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ ບໍ່ຮ່ວມເພດໃນການອັນບໍ່ຄວນ ຍ່ອມບໍ່ໄປສູ່ສະພາບນັ້ນ.

Verse 28

न गच्छन्ति हि तद्दोरं यत्र ते पापकर्मिणः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄປສູ່ສະຖານທີ່ອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ທີ່ບັນດາຜູ້ກະທຳບາບໄປຮອດ

Verse 29

नारद उवाच ॥ किं दानं श्रेय आहोस्वित्पात्रेण फलमुच्यते ॥ किं वा कर्म महत्कृत्वा स्वर्गलोके महीयते

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: ທານໃດແມ່ນຖືກນັບວ່າປະເສີດທີ່ສຸດ? ຜົນແຫ່ງການໃຫ້ ກ່າວວ່າຂຶ້ນກັບປາຕຣະ ຄືຜູ້ຮັບຫຼືບໍ່? ຫຼືກະທຳກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃດແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ຮັບກຽດສັກໃນສະຫວັນໂລກ?

Verse 30

रूपं वा धनधान्यं वा ह्यायुश्च कुलमेव वा ॥ प्राप्यते येन दानेन तन्ममाचक्ष्व सुव्रत

ຫຼືຄວາມງາມ, ຫຼືຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ, ຫຼືອາຍຸຍືນ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຕະກູນອັນສູງສົ່ງ—ດ້ວຍທານປະເພດໃດຈຶ່ງໄດ້ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້? ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 31

यम उवाच ॥ न शक्यं विस्तरेणेह वक्तुं वर्षशतैरपि ॥ शुभाशुभानां गतयो द्रष्टुं वा प्रष्टुमेव वा

ພະຍົມຕັດວ່າ: ໃນທີ່ນີ້ບໍ່ອາດອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຈະໃຊ້ເວລາເປັນຮ້ອຍປີ; ແລະກໍບໍ່ອາດເຫັນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ສອບຖາມໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງເສັ້ນທາງຂອງຜົນກຳດີແລະຜົນກຳຊົ່ວໄດ້।

Verse 32

किञ्चिन्मात्रं प्रवक्ष्यामि येन यत्प्राप्यते नरैः ॥ विविधानि च सौख्यानि प्रायशस्तु गुणागुणैः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວແຕ່ເພີຍນ້ອຍ—ມະນຸດໄດ້ຮັບແນວໃດ ແລະໄດ້ຫຍັງ; ຄວາມສຸກຫຼາຍປະເພດໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ເກີດຕາມຄຸນແລະໂທດ (ບຸນ-ບາບ) ນັ້ນເອງ।

Verse 33

रहस्यमिदमाख्यानं श्रूयतां मुनिसत्तम ॥ या गतिः प्राप्यते येन प्रेत्यभावे न संशयः

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ! ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນີ້ອັນເປັນຄຳສອນລັບ; ໂດຍວິທີນີ້ ຄະຕິທີ່ໄດ້ຮັບໃນພາວະຫຼັງຄວາມຕາຍ ຈະໄດ້ຮັບແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 34

तपसा प्राप्यते स्वर्गस्तपसा प्राप्यते यशः ॥ आयुःप्रकर्षो भोगाश्च भवति तपसैव तु

ດ້ວຍຕະປະ (tapas) ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ; ດ້ວຍຕະປະ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ສຽງ. ຄວາມຍືນຍາວແຫ່ງອາຍຸ ແລະການເສບສຸກທັງຫຼາຍ ກໍເກີດດ້ວຍຕະປະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 35

ज्ञानविज्ञानमारोग्यं रूपसौभाग्यसंपदः ॥ तपसा प्राप्यते भोगो मनसा नोपदिश्यते

ຄວາມຮູ້ ແລະຄວາມຮູ້ແຍກແຍະ (jñāna–vijñāna), ສຸຂະພາບດີ, ຄວາມງາມ ແລະສິຣິມົງຄຸນອັນເປັນສົມບັດ—ການເສບສຸກໄດ້ມາດ້ວຍຕະປະ; ບໍ່ແມ່ນໄດ້ດ້ວຍໃຈຄິດຢ່າງດຽວ।

Verse 36

एवं प्राप्नोति पुण्येन मौनेनाज्ञां महामुने ॥ उपभोगांस्तु दानेन ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອານຸພົນແຫ່ງບຸນ ໂອ ມະຫາມຸນີ ຜູ້ປະພຶດພຣະວຣະຕະມົນະ (ຄວາມສງົບວາຈາ) ຍ່ອມໄດ້ອໍານາດແລະສິດອອກຄໍາສັ່ງ. ດ້ວຍທານຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກໃນການເສວຍ ແລະດ້ວຍພຣະພຣົມຈັນຍາຍ່ອມໄດ້ພະລັງຊີວິດອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 37

पयोभक्ष्या दिवं यान्ति जायते द्रविणाढ्यता ॥ गुरुशुश्रूषया नित्यं श्राद्धदानॆन सन्ततिः ॥

ຜູ້ທີ່ດໍາລົງຊີວິດໂດຍບໍລິໂພກແຕ່ນົມ ຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ; ຈາກວິໄນນັ້ນເກີດຄວາມອຸດົມແຫ່ງຊັບສິນ. ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຄູອາຈານເປັນນິດ ແລະດ້ວຍທານບູຊາໃນພິທີ śrāddha ຍ່ອມໄດ້ສັນຕະຕິລູກຫຼານ.

Verse 38

गवाद्याः कालदीक्षाभिर्ये तु वा तृणशायिनः ॥ स्वयं त्रिषवणाद्ब्रह्म त्वपः पीत्वेष्टलोकभाक् ॥

ຜູ້ທີ່ຮັບວຣະຕະດີກສາທີ່ກໍານົດຕາມເວລາ ດໍາລົງຕົນດຸດໂຄເປັນຕົ້ນ ຫຼືຜູ້ທີ່ນອນເທິງຫຍ້າ; ແລະຜູ້ທີ່ປະພຶດວິໄນ triṣavaṇa ດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມດື່ມແຕ່ນ້ໍາ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນໂລກທີ່ປາດຖະໜາ (ຜົນພົບພາ).

Verse 39

क्रतुयष्टा दिवं याति चोपहारं च सुव्रत ॥ कृत्वा तु दशवर्षाणि नीरपानाद्विशिष्यते ॥

ຜູ້ປະກອບຍັດຍາ (kratu) ຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະໄດ້ຮັບເຄື່ອງບູຊາຕອບແທນດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ. ແຕ່ການຖືວຣະຕະດື່ມແຕ່ນ້ໍາຕະຫຼອດສິບປີ ຖືກກ່າວວ່າຍິ່ງປະເສີດເປັນພິເສດ.

Verse 40

रसानां प्रतिसंहारात् सौभाग्यमनुजायते ॥ आमिषस्य प्रतीहाराद्भवत्यायुष्मती प्रजा ॥

ຈາກການຖອນຕົນອອກຈາກລົດຊາດແລະຄວາມເພີດເພີນ ຄວາມໂຊກດີຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ. ຈາກການງົດເນື້ອສັດ (āmiṣa) ລູກຫຼານຍ່ອມມີອາຍຸຍືນ ແລະມີພອນ.

Verse 41

गन्धमाल्यनिवृत्त्या तु मूर्तिर्भवति पुष्कला ॥ अन्नदानेन च नरः स्मृतिं मेधां च विन्दति ॥

ດ້ວຍການງົດເວັ້ນຈາກນ້ຳຫອມແລະພວງມາລາ ຮູບກາຍຈະເຕັມພ້ອມແລະແຂງແຮງສົມບູນ. ແລະດ້ວຍການໃຫ້ທານເປັນອາຫານ ຄົນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຈື່ຈຳແລະປັນຍາ (ເມທາ).

Verse 42

छत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं रथं ह्युपानद्युगसम्प्रदानात् ॥ वस्त्रप्रदानेन सुरूपता च धनैश्च पुत्रैश्च भृताः भवन्ति ॥

ດ້ວຍການຖວາຍຮົ່ມ ຈະໄດ້ເຮືອນອັນປະເສີດ; ດ້ວຍການຖວາຍເກີບເປັນຄູ່ ຈະໄດ້ລົດຮົບ. ດ້ວຍການຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ ຈະໄດ້ຮູບງາມ; ແລະຈະມີທຣັບສິນແລະບຸດຊາຍເປັນທີ່ພຶ່ງ

Verse 43

पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवति शाश्वती ॥ अन्नपानप्रदानेन कामभोगैस्तु तृप्यते ॥

ດ້ວຍການໃຫ້ນ້ຳດື່ມເປັນທານ ຄວາມອິ່ມໃຈຈະຍືນຍົງ. ແລະດ້ວຍການໃຫ້ອາຫານແລະເຄື່ອງດື່ມ ຈະອິ່ມໃຈດ້ວຍຜົນແຫ່ງຄວາມສຸກຕາມປາຖະໜາ

Verse 44

पुष्पोपगन्धं च फलोपगन्धं यः पादपं स्पर्शयते द्विजाय ॥ स स्त्रीसमृद्धं हि सुरत्नपूर्णं गृहं हि सर्वोपचितं लभेत ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍໃຫ້ແກ່ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີກິ່ນຫອມດອກໄມ້ແລະກິ່ນຫອມຜົນໄມ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຮືອນທີ່ຮຸ່ງເຮືອງໃນຄອບຄົວ ເຕັມໄປດ້ວຍແກ້ວມະນີອັນປະເສີດ ແລະພ້ອມດ້ວຍຂອງໃຊ້ທຸກຢ່າງ

Verse 45

वस्त्रान्नपानीय-रसप्रदानात् प्राप्नोति तानेव रसप्रदानात् ॥ स्रग्धूपगन्धान्यनुलेपनानि पुष्पाणि गृह्याणि मनोरमाणि ॥

ຈາກການໃຫ້ທານເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ ອາຫານ ນ້ຳດື່ມ ແລະຣະສະ (ຂອງກິນດື່ມມີລົດຊາດ) ຜູ້ໃຫ້ຈະໄດ້ຜົນຕອບແທນຕາມສົມຄວນ. ແລະຈະໄດ້ພວງມາລາ ທູບແລະເຄື່ອງຫອມ ຄຣີມທາກາຍຫອມ ດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນອັນນ່າຊົມ

Verse 46

स स्त्रीसमृद्धं गजवाजिपूर्णं लभेदधिष्ठानवरं वरिष्ठम् ॥ धूपप्रदानेन तथा गवां च लोकानाप्नोति नरो वसूनाम्

ດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຸສົນນັ້ນ ບຸລຸດຍ່ອມໄດ້ສະຖານະອັນສູງສຸດ—ອຸດົມດ້ວຍສະຕຣີ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຊ້າງກັບມ້າ. ອີກທັງ ດ້ວຍການຖວາຍທູບ ແລະການໃຫ້ທານໂຄ ບຸລຸດຍ່ອມບັນລຸໂລກທີ່ເກີ່ຍວກັບພວກວະສຸ.

Verse 47

गजं तथा गोवृषभप्रदानैः स्वर्गे सुखं शाश्वतमामनन्ति ॥ घृतेन तेजः सुकुमारतां च प्राणद्युतिः स्निग्धता चापि तैलैः

ທ່ານທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ດ້ວຍການໃຫ້ທານຊ້າງ ແລະດັ່ງດຽວກັນໃຫ້ທານໂຄແລະໂຄຜູ້ (ວົວຜູ້) ຍ່ອມໄດ້ສຸກອັນຖາວອນໃນສະຫວັນ. ຖວາຍເນີຍໃສ (ຄຣິຕະ) ໄດ້ຕະຫຼອດແສງແລະຄວາມອ່ອນນຸ່ມ; ຖວາຍນ້ຳມັນ ໄດ້ຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງຊີວິດ ແລະຄວາມຊຸ່ມມັນດ້ວຍ.

Verse 48

क्षौद्रेण नानारसतृप्ततां च दीपप्रदानाद् द्युतिमाप्नुवन्ति

ຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງ (ກະເສົາດຣະ) ຍ່ອມໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈດ້ວຍລົດຊາດຫຼາກຫຼາຍ; ແລະດ້ວຍການໃຫ້ທານປະທີບ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 49

पायसेन वपुःपुष्टिं कृसरात्स्निग्धसौम्यताम् ॥ फलैस्तु लभते पुत्रं पुष्पैः सौभाग्यमेव च

ຖວາຍປາຍະສະ (ເຂົ້າຕົ້ມນົມຫວານ) ຍ່ອມໄດ້ການບຳລຸງກາຍ; ຈາກກຣິສະຣາ (ເຂົ້າປົນຖົ່ວ) ຍ່ອມໄດ້ຄວາມອ່ອນໂຍນຊຸ່ມມັນອັນສະຫງົບ. ຖວາຍໝາກໄມ້ ໄດ້ບຸດ; ຖວາຍດອກໄມ້ ໄດ້ສິຣິມົງຄົນແນ່ນອນ.

Verse 50

रथैर्दिव्यं विमानं तु शिबिकां चैव मानवः ॥ प्रेक्षणैरपि सौभाग्यं प्राप्नोतीह न संशयः

ດ້ວຍການໃຫ້ທານລົດຮົບ ບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ວິມານທິບ (ພາຫະນະຟ້າ) ແລະຊິບິກາ (ເສລີຍງ/ພາລະກີ) ດ້ວຍ. ແມ່ນແຕ່ການຈັດການສະແດງໃຫ້ເບິ່ງ (ປຣິກສະນະ) ກໍຍ່ອມໄດ້ສິຣິມົງຄົນໃນໂລກນີ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 51

अभयस्य प्रदानॆन सर्वकामानवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດປະທານ “ອະພະຍະ” ຄືຄວາມບໍ່ຢ້ານ (ການຄຸ້ມຄອງ/ການຮັບປະກັນ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ປາດຖະນາທັງປວງ

Verse 52

दुर्ल्लभं त्रिषु लोकेषु यच्च प्रियतरं तव ॥ तपोमयानां सर्वेषां द्विजातीनां च सुव्रत

ໂອ ຜູ້ມີວິນັຍດີ! ສິ່ງໃດທີ່ຫາໄດ້ຍາກໃນສາມໂລກ ແລະສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າຮັກຍິ່ງ—ຄໍາສອນນີ້ເພື່ອຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນຕະປະທັງປວງ ແລະເພື່ອພວກດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ດ້ວຍ

Verse 53

पतिव्रता न गच्छन्ति सत्यवाक्याश्च ये नराः ॥ अजिताश्चाशठाश्चैव स्वामिभक्ताश्च ये नराः

ແມ່ຍິງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ (ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ) ບໍ່ຕົກຈາກທາງອັນຄວນ; ແລະບຸລຸດຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງ, ຜູ້ມັ່ນຄົງບໍ່ຖືກຊະນະ (ອະຊິຕະ) ແລະບໍ່ຫລອກລວງ (ອະຊະຖະ), ພ້ອມທັງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ນາຍ—ຖືກສັນລະເສີນໃນນີ້

Verse 54

ब्राह्मणा अमरत्वं च प्राप्नुवन्ति न संशयः ॥ निवृत्ताः सर्वकामेभ्यो निराशाः सुजितेन्द्रियाः

ພຣາຫມັນຍ່ອມໄດ້ຮັບອະມະຕະພາບ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ຄືຜູ້ທີ່ຖອນຕົນຈາກຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ ບໍ່ຄາດຫວັງ ແລະຜູ້ທີ່ຊະນະອິນທຣີຍ໌ຂອງຕົນໄດ້ດີ

Verse 55

अहिंसया परं रूपं दीक्षया कुलजन्म च ॥ फलमूलाशिनो राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां भवेत्

ດ້ວຍອະຫິງສາ ຍ່ອມໄດ້ຮູບອັນປະເສີດ; ດ້ວຍດີກຊາ (ວິນັຍແຫ່ງພິທີຮັບສິນ/ການເຂົ້າສູ່ວິຖີ) ຍ່ອມໄດ້ເກີດໃນຕະກູນດີ. ຜູ້ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້ແລະຮາກ ກ່າວວ່າໄດ້ອໍານາດປົກຄອງ; ຜູ້ກິນໃບໄມ້ ຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນ

Verse 56

दत्त्वा द्विजेभ्यः स भवेत्सुरूपो रोगांश्च कांश्चिल्लभते न जातु ॥ बीजैरशून्यैः शयनाभिरामं दद्याद्गृहं यः पुरुषो द्विजाय

ຜູ້ໃດໃຫ້ທານແກ່ທະວິຊະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮູບງາມ ແລະບໍ່ເຄີຍເກີດໂລກໄພໃດໆ. ບຸລຸດຜູ້ໃດຖວາຍເຮືອນໃຫ້ພຣາຫມັນ ທີ່ມີເມັດພືດທັນຍາຫານບໍ່ຂາດ ແລະຈັດຕຽງນອນອັນຮື່ນຮົມ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນໃຫຍ່.