Adhyaya 174: The Sanctifying Power of River Confluences: Release from the Preta-State and the Rite of Śravaṇa Dvādaśī with Vāmana Worship

Verse 1

श्रीवराह उवाच॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि महापातकनाशनम्॥ सङ्गमस्य प्रभावं हि पापिनामपि मुक्तिदम्॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ເຮົາຈະອະທິບາຍອີກປະການໜຶ່ງ—ການທຳລາຍມະຫາບາບ; ຄືອານຸພາບແຫ່ງສັງກະມະ (ຈຸດບັນຈົບ) ທີ່ໃຫ້ຄວາມພົ້ນແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບ.

Verse 2

अत्रैव श्रूयते पूर्वं ब्राह्मणः संशितव्रतः॥ महानामेति विख्यातः स्थितोऽसौ वनमाश्रितः॥

ໃນບ່ອນນີ້ເອງ ມີການເລົ່າສືບມາແຕ່ກ່ອນວ່າ: ມີພຣາຫມັນຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ມີນາມວ່າ “ມະຫານາມະ” ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ ແລະໄດ້ອາໄສປ່າເປັນທີ່ພຶ່ງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 3

स्वाध्याययुक्तो होमे च नित्ययुक्तः स योगवित्॥ जपहोमपरो नित्यं स्वकालं क्षपते च सः॥

ລາວປະກອບສະວາທະຍາຍ (ການສວດສຶກສາ) ແລະໂຫມະເປັນນິດ ມີວິໄນສະໝໍ້າເສມ ແລະຮູ້ຢ່າງດີໃນໂຍຄະ। ລາວອຸທິດໃຈໃຫ້ແກ່ຈະປະແລະໂຫມະທຸກວັນ ແລະໃຊ້ເວລາຕາມການກຳນົດຂອງຕົນ.

Verse 4

एवं कर्माणि कुर्वन्स ब्रह्मलोकजिगीषया॥ बहून्यब्दान्यतीतानि ब्राह्मणस्य वने तदा॥

ເມື່ອລາວກະທຳກຳມະເຊັ່ນນີ້ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຖິງພຣະພຣົມໂລກ ເວລາຫຼາຍປີກໍຜ່ານໄປສຳລັບພຣາຫມັນນັ້ນໃນປ່າໃນຄາວນັ້ນ.

Verse 5

तस्य बुद्धिरियं जाता तीर्थाभिगमनं प्रति॥ पुनस्तीर्थजलैरेतत्क्षालयामि कलेवरम्॥

ໃນໃຈຂອງລາວເກີດຄວາມຄິດເກືອບກັບການໄປຕີຣຖະວ່າ: “ເຮົາຈະຊຳລະກາຍນີ້ອີກຄັ້ງ ດ້ວຍນ້ຳຕີຣຖະອັນສັກສິດ”

Verse 6

प्रयातो विधिवत्साक्षात् सूर्यस्योदयणं प्रति ॥ असिकुण्डादितः कृत्वा दक्षिणां कोटिकां ततः

ລາວອອກເດີນທາງຕາມພິທີກຳຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວມຸ່ງຕົງໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະສຸລິຍະຂຶ້ນ; ເລີ່ມຈາກ ອະສິກຸນຑະ ແລ້ວຈຶ່ງວຽນຮອບທາງສັກສິດດ້ານໃຕ້។

Verse 7

तथा चोत्तरकोट्यां तु तथा मन्माथुरं च यत् ॥ क्रमेण सर्वतीर्थानि स्नात्वा मामपि पुष्करम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ທີ່ຈຸດຫັນທາງດ້ານເໜືອ ແລະທີ່ສະຖານທີ່ອັນເກີ່ຍວກັບ ມະຖຸຣາ ຂອງເຮົາ—ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະໃນທິຣຖະທັງປວງຕາມລຳດັບແລ້ວ (ລາວຕັ້ງໃຈ) ຈະອາບນ້ຳທີ່ ປຸສກະຣະ ຄືທີ່ເຮົາ ດ້ວຍ។

Verse 8

गत्वा सर्वाणि तीर्थानि स्नात्वा पूतो भवाम्यहम् ॥ इति कृत्वा मथुराया निर्जगामाथ स द्विजः

“ໄປຫາທິຣຖະທັງປວງ ແລະອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍລິສຸດ” ເມື່ອຕັ້ງປະຕິຍານດັ່ງນີ້ ດວິຊະນັ້ນຈຶ່ງອອກຈາກ ມະຖຸຣາ।

Verse 9

कृतपूजानमस्कारः अध्वानं प्रत्यपद्यत ॥ अध्वप्रपन्नो ह्यदृशत्पञ्चप्रेतान्सुभीषणान्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາ ແລະນົບນ້ອມຄຳນັບແລ້ວ ລາວກໍເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງ; ໃນຂະນະທີ່ເດີນຕາມທາງ ລາວເຫັນປຣະເຕະ 5 ຕົນທີ່ນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 10

ईषदुत्त्रस्तहृदयस्तिष्ठदुन्मील्य चक्षुषी ॥ आलम्ब्य स ततो धैर्यं त्रासमुत्सृज्य दूरतः

ດ້ວຍໃຈທີ່ຕົກໃຈຢູ່ນ້ອຍໜຶ່ງ ລາວຢືນຢຸດແລ້ວເປີດຕາ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຍຶດຄວາມກ້າຫານ ປ່ອຍວາງຄວາມຢ້ານ ແລະຢູ່ຫ່າງໄກຈາກພວກນັ້ນ।

Verse 11

पप्रच्छ मधुरालापः के यूयं रौद्रमूर्त्तयः ॥ भवन्तः कर्मणा केन दुष्कृतेन भयावहाः

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ລາວຈຶ່ງຖາມວ່າ: “ພວກເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຜູ້ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ? ເພາະກຳໃດ—ເພາະການກະທຳອັນຊົ່ວໃດ—ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ນ່າຫວາດຫວັນເຊັ່ນນີ້?”

Verse 12

एकस्थानात्सदा यूयं प्रस्थिताः कुत्र वा सदा ॥ प्रेता ऊचुः ॥ क्षुत्पिपासातुरा नित्यं बहुदुःखसमन्विताः

“ຈາກບ່ອນດຽວ ພວກເຈົ້າອອກເດີນທາງຢູ່ເສມອ—ແລ້ວໄປໃສຢູ່ຕະຫຼອດ?” ພວກເປຣຕາຕອບວ່າ: “ພວກເຮົາຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍທໍລະມານເປັນນິດ ແລະແບກທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ”

Verse 13

दुर्बुद्ध्या च वृताः सर्वे हीनज्ञानाः विचेतसः ॥ न जानीमो दिशं काचिद्विदिशं चापि चाध्वनि

“ພວກເຮົາທັງໝົດຖືກຄວາມຄິດຜິດຫຸ້ມຫໍ້ ຂາດປັນຍາ ແລະຈິດໃຈສັບສົນ; ເມື່ອພະເນຈອນຢູ່ໃນທາງ ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ທິດໃດເລີຍ ແມ່ນແຕ່ທາງຍ່ອຍກໍບໍ່ຮູ້”

Verse 14

नान्तरिक्षं महीम् चापि जानीमो दिवसं तथा ॥ यदेतद्दुःखमापन्नं सुखोदर्कफलं भवेत्

“ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ແມ່ນແຕ່ຟ້າ ຫຼືແຜ່ນດິນ ແລະບໍ່ຮູ້ວັນ—ຄືການຜ່ານໄປຂອງເວລາ. ຂໍໃຫ້ທຸກຂ໌ທີ່ຕົກມາເຖິງພວກເຮົານີ້ ມີຜົນບັ້ນປາຍເປັນຄວາມສຸກ”

Verse 15

अप्रकाममिदं भाति भास्करोदयणं प्रति ॥ अहं पर्युषितो नाम परः सूचिमुखस्ततः

“ເມື່ອພວກເຮົາຫັນໜ້າໄປສູ່ການອຸທັຍຂອງພະອາທິດ ມັນປາກົດແກ່ພວກເຮົາຢ່າງບໍ່ມີຄວາມຜ່ອນຄາຍ. ຂ້ອຍຊື່ ປະຣິຍຸສິຕ; ອີກຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ສູຈີມຸຂ”

Verse 16

शीघ्रगो रोधकश्चैव पञ्चमो लेखकस्तथा ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ प्रेतानां कर्मजातानां नाम्नां वै सम्भवः कुतः

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “(ມີ) ຊີຄຣະກ, ໂຣທະກ ແລະອີກຜູ້ທີ່ຫ້າຊື່ ‘ເລຂະກ’. ຕົ້ນກໍາເນີດຂອງນາມຂອງພຣີຕະ—ນາມທີ່ເກີດຈາກກຳ—ມາຈາກໃສ?”

Verse 17

किं तत्कारणमेतद्धि यूयं सर्वे सनामकाः ॥ प्रेत उवाच ॥ अहं स्वादु सदाश्नामि दद्मि पर्युषितं द्विजे

“ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນເຊັ່ນນີ້—ທ່ານທັງຫມົດຈຶ່ງມີນາມແບບນັ້ນ?” ພຣີຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍກິນແຕ່ຂອງອົບອຸ່ນອົບອົມອອກຫວານ, ແຕ່ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ (ດວິຊະ) ເປັນອາຫານບາສີ.”

Verse 18

एतत्कारणमुद्दिश्य नाम पर्युषितं द्विज ॥ सूचिता बहवोऽनेन विप्राश्चान्नादिकाङ्क्षिणः

“ໂດຍອ້າງເຫດນີ້, ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ນາມ ‘ປະຣິຍຸສິຕ’. ເພາະສິ່ງນີ້ ພຣາຫມັນຫຼາຍຄົນ—ຜູ້ປາຖະໜາອາຫານແລະອື່ນໆ—ຖືກຫລອກ/ຖືກຊີ້ໃຫ້ຮັບຂອງດ້ອຍ.”

Verse 19

एतत्कारणमुद्दिश्य शीघ्रगस्तेन शोच्यते ॥ एको गृहस्य मध्ये तु भुङ्क्ते द्विजभयेन हि

“ໂດຍອ້າງເຫດນີ້ ຈຶ່ງເອີ້ນລາວວ່າ ‘ຊີຄຣະກ’. ເພາະກົວພຣາຫມັນ ລາວຈຶ່ງກິນຢູ່ຄົນດຽວ—ພາຍໃນເຮືອນ.”

Verse 20

समारुह्योद्विग्नमना रोधकस्तेन शोच्यते ॥ मौनेनापि स्थितो नित्यं याचितोऽपि लिखेन्महीम्

“ເມື່ອປີນຂຶ້ນໄປດ້ວຍໃຈກະວົນກະວາຍ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ໂຣທະກ’ (ຜູ້ຂັດຂວາງ). ແມ່ນແຕ່ຢືນຢູ່ໃນຄວາມງຽບເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ຖືກຂໍ ລາວກໍພຽງ ‘ຂຽນ/ຂີດ’ ລົງໃນດິນ.”

Verse 21

अस्माकमपि पापिष्ठो लेखकस्तेन नाम वै ॥ मदेन लेखकॊ याति रोधकस्तु ह्यवाक्छिराः

ໃນພວກເຮົາເອງກໍມີຜູ້ບາບຫນັກທີ່ສຸດ ຄືຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘Lekhaka’; ເພາະເຫດນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ນັ້ນ. ຜູ້ຂຽນເດີນໄປດ້ວຍຄວາມເມົາແຫ່ງຄວາມຍິ່ງຍໂສ, ແຕ່ ‘Rodhaka’ ເຄື່ອນໄປດ້ວຍຫົວກົ້ມລົງ.

Verse 22

शीघ्रगः पङ्गुतां प्राप्तः परं सूचिमुखस्ततः ॥ उषितः केवलग्रीवो लम्बौष्ठो वै महोदरः

‘Śīghraga’ ໄດ້ຮັບສະພາບຂາເປ່; ຕໍ່ມາ (ອີກຜູ້ໜຶ່ງ) ກາຍເປັນ ‘ໜ້າດັ່ງປາຍເຂັມ’. (ອີກຜູ້ໜຶ່ງ) ‘Uṣita’ ມີແຕ່ຄໍ; (ອີກຜູ້ໜຶ່ງ) ປາກໜາ; ແລະ (ອີກຜູ້ໜຶ່ງ) ທ້ອງໃຫຍ່.

Verse 23

बृहद्वृषणशुष्काङ्गः पापादेव प्रजायते ॥ एतत्ते सर्वमाख्यातमात्मवृत्तान्त सम्भवम्

ຜູ້ທີ່ມີອັນດະໃຫຍ່ ແລະ ອະວະຍະວະແຫ້ງເຫືອດ ເກີດຈາກບາບເທົ່ານັ້ນ. ທັງໝົດນີ້ໄດ້ບອກແກ່ເຈົ້າແລ້ວ—ອັນເກີດຈາກບັນທຶກແຫ່ງການປະພຶດຂອງພວກເຮົາເອງ.

Verse 24

यदि ते श्रवणे श्रद्धा पृच्छ चान्यद्यदिच्छसि ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ ये जीवा भुवि तिष्ठन्ति सर्व आहारजीविनः

ຖ້າເຈົ້າມີສັດທາໃນການຟັງນີ້ ກໍຈົ່ງຖາມສິ່ງອື່ນໃດຕາມທີ່ປາຖະໜາ. ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ສັດທັງຫມົດທີ່ຢູ່ໃນໂລກ ລ້ວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານ.

Verse 25

युष्माकमपि चाहारं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ प्रेता ऊचुः ॥ शृणु चाहारमस्माकं सर्वभूतदयापर

ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງຢ່າງແທ້ຈິງເຖິງອາຫານຂອງພວກເຈົ້າດ້ວຍ. ພວກເປຣຕາກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງອາຫານຂອງພວກເຮົາ ໂອ ຜູ້ມີເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ.

Verse 26

यच्छ्रुत्वा निन्दसे नित्यं भूयो भूयश्च नित्यशः ॥ श्लेष्ममूत्रपुरीषेण योषितां च समन्ततः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ເຈົ້າກໍຕິຕຽນຢູ່ເປັນນິດ—ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ—ແລະເວົ້າເຖິງແມ່ຍິງທົ່ວທຸກແຫ່ງດ້ວຍຄຳວ່າ ເສມະ, ປັດສະວະ ແລະ ອຸຈະລະ।

Verse 27

गृहाणि त्यक्तशौचानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै ॥ बलिमन्त्रविहीनानि दानहीनानि यानि च

ໃນເຮືອນທີ່ລະທິ້ງຄວາມສະອາດບໍລິສຸດ ພວກເປຣຕາຍ່ອມໄດ້ບໍລິໂພກຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້—ໂດຍສະເພາະບ່ອນທີ່ຂາດບລີ(ເຄື່ອງບູຊາ) ແລະມັນຕຣາ ແລະຂາດການໃຫ້ທານ।

Verse 28

नित्यं च कलहो यत्र प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै ॥ अपात्रे प्रतिदत्तानि विधिहीनानि यानि च ॥ निन्दितानां द्विजातीनां जुगुप्सितकुलोद्भवे

ບ່ອນໃດມີການທະເລາະກັນເປັນນິດ ພວກເປຣຕາຍ່ອມໄດ້ບໍລິໂພກຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້; ອີກທັງສິ່ງທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ສົມຄວນຮັບ ແລະສິ່ງທີ່ໃຫ້ໂດຍບໍ່ຖືກຕາມພິທີວິທີ—ຮວມທັງສິ່ງທີ່ໃຫ້ແກ່ທະວິຊະຜູ້ຖືກຕິຕຽນ ຜູ້ເກີດຈາກຕະກູນທີ່ຖືກດູໝິ່ນ।

Verse 29

जातानां विहितानां च दुष्कृतं कर्म कुर्वताम् ॥ तेभ्यो दत्तं तदस्माकमुपतिष्ठति भोजने

ສຳລັບຜູ້ທີ່ແມ່ນມີຄຸນສົມບັດຕາມກຳເນີດ ແລະຕາມບົດບັນຍັດແຫ່ງສາດສະຕຣາ ແຕ່ຍັງກະທຳກຳຊົ່ວ—ສິ່ງທີ່ໃຫ້ແກ່ເຂົານັ້ນ ກໍມາປະກົດແກ່ພວກເຮົາ (ຄືເປຣຕາ) ເປັນອາຫານ।

Verse 30

एतत्पापतरं चान्यद्भोजनं दुष्टकर्मिणाम् ॥ निर्विण्णाः प्रेतभावेन पृच्छामः सुदृढव्रत

ແລະຍັງມີອີກປະການໜຶ່ງ: ‘ອາຫານ’ຂອງຜູ້ກະທຳກຳຊົ່ວນັ້ນ ຍິ່ງເປັນບາບຫນັກກວ່ານີ້ອີກ. ເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າຈາກພາວະເປັນເປຣຕາ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖາມທ່ານ, ໂອ້ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະ।

Verse 31

प्रेतो यथा न भवति तथा ब्रूहि तपोधन ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ एकरात्रत्रिरात्रेण कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ ຈົ່ງບອກວ່າມະນຸດຈະບໍ່ກາຍເປັນເປຣຕາໄດ້ແນວໃດ। ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ໂດຍພິທີປະຕິບັດຫນຶ່ງຄືນ ແລະ ສາມຄືນ, ໂດຍວຣະຕະກຣິຈຊຣະ, ຈັນທຣາຍະນະ ແລະອື່ນໆ—

Verse 32

व्रतैरभ्युद्यतः पूतो न प्रेतो जायते नरः ॥ मिष्टान्नपानदाता च सततं श्रद्धयान्वितः

ຜູ້ໃດບໍລິສຸດ ແລະຂະຫຍັນປະຕິບັດວຣະຕະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກາຍເປັນເປຣຕາ; ແລະຜູ້ໃດໃຫ້ທານອາຫານຫວານແລະນ້ຳດື່ມດ້ວຍສັດທາເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ເປັນເປຣຕາເຊັ່ນກັນ।

Verse 33

यतीनां पूजको नित्यं न प्रेतो जायते नरः ॥ त्रीणद्भिः पञ्च चैकेन वा प्रतिनित्यं तु पोषयेत्

ຜູ້ໃດນັບຖືບູຊາຍະຕິ (ນັກບວດ/ຜູ້ຖືຕະປະ) ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກາຍເປັນເປຣຕາ. ແລະຄວນຫຼຽວລ້ຽງຜູ້ອື່ນທຸກມື້ ດ້ວຍສາມສ່ວນ ຫຼື ຫ້າສ່ວນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຫນຶ່ງສ່ວນກໍໄດ້।

Verse 34

सर्वभूतदयालुश्च न प्रेतो जायते नरः ॥ देवातिथिषु पूजासु गुरुपूजासु नित्यशः

ແລະຜູ້ໃດມີເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກາຍເປັນເປຣຕາ—ຜູ້ທີ່ຂະຫຍັນໃນການບູຊາເທວະດາ ແລະຕ້ອນຮັບອາຕິຖິ (ແຂກ) ຢູ່ເປັນນິດ ພ້ອມທັງບູຊາຄູອາຈານເປັນປະຈໍາ।

Verse 35

रतो वै पितृपूजायां न प्रेतो जायते नरः ॥ जितक्रोधो ह्यमात्सर्यस्तृष्णासङ्गविवर्जितः

ຜູ້ໃດເພີ່ນພໍໃນການບູຊາປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກາຍເປັນເປຣຕາ; ແລະຜູ້ທີ່ຊະນະຄວາມໂກດ, ປາສຈາກຄວາມອິດສາ, ແລະຫຼຸດພົ້ນຈາກຕັນຫາກັບຄວາມຍຶດຕິດ।

Verse 36

क्षमा-युक्तो दान-शीलो न प्रेतो जायते नरः ॥ एकादशीं सितां कृष्णां सप्तमीं वा चतुर्दशीम् ॥

ຜູ້ຊາຍຜູ້ມີຄວາມອົດທົນ ແລະມີນິໄສໃຈບຸນທານ ບໍ່ເກີດເປັນເປຣດ. ການຖືປະຕິບັດວັນເອກາດະສີ ທັງຂ້າງຂຶ້ນຫຼືຂ້າງແຮມ ຫຼືວັນສັບຕະມີ ຫຼືວັນຈະຕຸຣະທະສີ—

Verse 37

देवांश्च वन्दते नित्यं न प्रेतो जायते हि सः ॥ प्रेता ऊचुः ॥ त्वत्तस्तच्छ्रुतमस्माभिर्यो न प्रेतोऽभिजायते ॥

ແລະຜູ້ໃດບູຊາເທວະທັງຫຼາຍເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ເກີດເປັນເປຣດແທ້. ເປຣດທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຈາກທ່ານ ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ (ຜູ້ໜຶ່ງ) ບໍ່ເກີດເປັນເປຣດ—”

Verse 38

प्रेतस्तु जायते केन तद्वद त्वं महामुने ॥ विप्र उवाच ॥ शूद्रान्नेन तु भुक्तेन ब्राह्मणो म्रियते यदि ॥

“ແຕ່ດ້ວຍຫຍັງຈຶ່ງເປັນເປຣດ? ຂໍທ່ານມະຫາມຸນີກ່າວໃຫ້ຊັດ.” ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຕາຍຫຼັງກິນອາຫານຂອງ (ຫຼືທີ່ສູດຣາໃຫ້) ສູດຣາ—”

Verse 39

तेनैव चोदरस्थेन स प्रेतो जायते ध्रुवम् ॥ नग्नकापालिपाषण्डसङ्गतासनभोजनैः ॥

ດ້ວຍອາຫານນັ້ນເອງທີ່ຍັງຄ້າງຢູ່ໃນທ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເປຣດແນ່ນອນ; ອີກທັງໂດຍການຄົບຫາກັບນັກບວດເປືອຍ, ຜູ້ຖືກະໂຫຼກ, ແລະພວກປາສັນຑະ/ນອກທາງ—ໂດຍນັ່ງແລະກິນຮ່ວມກັນ.

Verse 40

मनुष्यः प्रेततां याति स्पर्शेन सुतरां तथा ॥ पूर्वपुण्यं विनश्येत् तु प्रेतो भवति नित्यशः ॥

ດ້ວຍການສຳຜັດ/ການຄົບຄືນແບບນັ້ນ ມະນຸດຍິ່ງເຂົ້າສູ່ສະພາບເປຣດຫນັກຂຶ້ນ. ແລະບຸນເກົ່າກ່ອນຈະສູນສິ້ນ; ຜູ້ນັ້ນກາຍເປັນເປຣດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 41

पाषण्डाश्रमसंस्थश्च मद्यपः पारदारिकः ॥ वृथा-मांसरतो नित्यं स च प्रेतोऽभिजायते ॥

ຜູ້ໃດຕັ້ງຢູ່ໃນອາສຣົມປາສັນຑະ, ເປັນຜູ້ດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ຜິດປະເວນີ, ແລະຫມົກມຸ່ນກິນເນື້ອໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນເປັນນິດ—ຜູ້ນັ້ນກໍເກີດເປັນເປຣຕາເຊັ່ນກັນ।

Verse 42

देवस्वं ब्राह्मणस्वं च गुरोर्द्रव्यं हरेत्तु यः ॥ कन्यां ददाति शुल्केन स च प्रेतोऽभिजायते ॥

ຜູ້ໃດລັກຊັບສິນຂອງເທວະ, ຂອງພຣາຫມະນ, ຫຼືຊັບຂອງຄູອາຈານ; ແລະຜູ້ໃດໃຫ້ລູກສາວແຕ່ງງານໂດຍຮັບຄ່າຈ້າງ—ຜູ້ນັ້ນກໍເກີດເປັນເປຣຕາເຊັ່ນກັນ।

Verse 43

मातरं पितरं भ्रातृभगिन्यौ च स्त्रियं सुतम् ॥ अदुष्टान्यस्त्यजेत्सोऽपि प्रेतो भवति च ध्रुवम् ॥

ຜູ້ໃດປະຖິ້ມແມ່, ພໍ່, ອ້າຍນ້ອງຊາຍ, ເອື້ອຍນ້ອງສາວ, ເມຍ ຫຼືລູກ—ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຜິດ—ຜູ້ນັ້ນກໍຈະເປັນເປຣຕາແນ່ນອນ।

Verse 44

अयाज्ययाजनाच्चैव याज्यानां परिवर्जनात् ॥ रतो वा शूद्रसेवायां स प्रेतो जायते नरः ॥

ອີກທັງ ການປະກອບຍັດຍະໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນປະກອບໃຫ້, ແລະການລະເລີຍຜູ້ທີ່ຄວນປະກອບໃຫ້; ຫຼືການຫມົກມຸ່ນໃນການຮັບໃຊ້ຊູດຣະ—ມະນຸດນັ້ນຍ່ອມເກີດເປັນເປຣຕາ।

Verse 45

ब्रह्महा च कृतघ्नश्च गोग्घ्नो वै पञ्चपातकी ॥ भूमिकन्यापहर्ता च स प्रेतो जायते नरः ॥

ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ, ຜູ້ອະກະຕັນຍູ, ຜູ້ຂ້າງົວ—ຄືຜູ້ມີຄວາມຜິດໃນມະຫາປາຕະກະຫ້າປະການ—ແລະຜູ້ຊິງດິນ ຫຼືລັກພາກັນຍາ: ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຍ່ອມເກີດເປັນເປຣຕາ।

Verse 46

असद्भ्यः प्रतिगृह्णाति नास्तिकेभ्यो विशेषतः ॥ स पापो जायते प्रेत आहारादिविवर्जितः ॥

ຜູ້ໃດຮັບຂອງຂວັນ ຫຼື ການອຸປະຖຳຈາກຄົນຊົ່ວ—ໂດຍສະເພາະຈາກນາສຕິກ (ຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ)—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຄົນມີບາບ; ເກີດເປັນເປຣຕາ ຂາດອາຫານແລະສິ່ງຈໍາເປັນອື່ນໆ।

Verse 47

प्रेताः ऊचुः ॥ ये एतत्कर्म कुर्वन्ति मूढा अधर्मपरायणाः ॥ विरुद्धकारिणः पापास्तेषां काञ्चिद्गतिं वद ॥

ເປຣຕາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຜູ້ຫຼົງໂງ່ທີ່ເຮັດກຳແບບນີ້ ຍຶດອະທັມ ປະພຶດຂັດກັບຈັນຍາອັນຖືກ ແລະເປັນຄົນມີບາບ—ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກພວກເຮົາວ່າ ກະທັ້ງຈຸດໝາຍໃດຈະລໍຖ້າເຂົາ”

Verse 48

ब्राह्मण उवाच ॥ ये धर्मविमुखा मूढा दयादानविवर्जिताः ॥ तेषां गतिर्भवेदेका मथुरायान्तु सङ्गमे ॥

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຜູ້ຫຼົງໂງ່ທີ່ເບື້ອງຫນີຈາກທັມມະ ແລະຂາດເມດຕາກະລຸນາກັບການໃຫ້ທານ ມີທາງດຽວ: ໃຫ້ໄປຍັງສັງກະມະ (ຈຸດບັນຈົບນ້ຳ) ທີ່ມະຖຸຣາ”

Verse 49

श्रवणद्वादशीयोगे मासि भाद्रपदे तथा ॥ वामनं तत्र देवं तु पूजयेज्जुहुयात्तथा ॥

ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ເມື່ອເກີດໂຍກະທີ່ນັກສັດຕະຣະ ສຣາວະນະ ກົງກັບ ທວາດະສີ ທີ່ນັ້ນພຶງບູຊາພຣະວາມະນະເທວະ ແລະພຶງຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟພິທີ (ໂຮມະ) ດ້ວຍ

Verse 50

सुवर्णमन्नं वस्त्रं च छत्रोपानत्सुसंयुतम् ॥ तत्र स्नातो पितॄंस्तर्प्य दत्त्वा करकमेव च ॥

ຄວນໃຫ້ທານຄໍາ ອາຫານ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ—ພ້ອມຮົ່ມແລະເກີບ—ທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ພຶງທຳຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະຖວາຍກະຣະກະ ຄືຫມໍ້ນ້ຳ ດ້ວຍ

Verse 51

न ते प्रेता भविष्यन्ति मार्गस्थो यो नमस्यते ॥ विमानवरमारुह्य विष्णुलोकं स गच्छति ॥

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນເສັ້ນທາງໄດ້ກະທຳນະມັດສະການ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກາຍເປັນເປຣຕາ; ຂຶ້ນຂີ່ວິມານທິບອັນປະເສີດ ແລ້ວໄປຮອດໂລກຂອງພຣະວິສນຸ (ວິສນຸໂລກ)

Verse 52

तत्र तीर्थे नरः स्नातो हृष्टपुष्टो यथाश्रुतः ॥ ध्यातश्च कीर्त्तितो वापि तेन गङ्गावगाहिताः ॥

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຈະມີຄວາມຍິນດີແລະແຂງແຮງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນຕາມປະເພນີ; ແມ່ນແຕ່ຖືກພິຈາລະນາໃນສະມາທິ ຫຼືຖືກສັນລະເສີນ ກໍເຫມືອນໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ໂດຍບຸນນັ້ນ

Verse 53

तीर्थस्यैव तु माहात्म्यं प्रेतो भूत्वा शृणोति यः ॥ तस्याक्षयपदं विष्णोर्भवतीति मया श्रुतम् ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ—even ເຖິງຈະເປັນເປຣຕາແລ້ວ—ໄດ້ຟັງມະຫາຕະມະຍະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່) ຂອງຕີຣຖະນັ້ນ; ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນ ຈະເກີດຂຶ້ນຊຶ່ງອັກຊະຍະປະດະ (ສະຖານະບໍ່ເສື່ອມ) ອັນເນື່ອງດ້ວຍພຣະວິສນຸ

Verse 54

प्रेताः ऊचुः ॥ अस्माकं वद कल्याण व्रतस्यास्य विधिं परम् ॥ येन वै क्रियमाणेन प्रेतत्वात्तु विमुच्यते ॥

ເປຣຕາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເກື້ອກູນແຫ່ງຄວາມດີ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖິງວິທີອັນສູງສຸດຂອງວຣະຕະນີ້; ໂດຍການປະຕິບັດນັ້ນ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກພາວະເປັນເປຣຕາ”

Verse 55

वसिष्ठेन महाभागाः शृणुध्वं कथयाम्यहम् ॥ प्रेतानां मोक्षणं पुण्यं गतिप्रवरदायकम् ॥

“ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງ; ຂ້ອຍຈະເລົ່າຕາມທີ່ວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ໄດ້ສອນໄວ້: ວິທີອັນເປັນບຸນເພື່ອການປົດປ່ອຍເປຣຕາ ແລະປະທານຄະຕິອັນປະເສີດ”

Verse 56

मासि भाद्रपदे शुद्धा द्वादशी श्रवणान्विता ॥ तस्यां दत्तं हुतं स्नानं सर्वं लक्षगुणं भवेत् ॥

ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ເມື່ອທະວາດະຊີອັນບໍລິສຸດປະກົບກັບນັກສັດຣະ «ສຣາວະນະ» ໃນວັນນັ້ນ ການໃຫ້ທານ ການຖວາຍໃນໄຟພິທີ (ໂຮມ) ແລະການອາບນ້ຳຕາມພິທີ ລ້ວນໄດ້ຜົນເພີ່ມພູນເຖິງໜຶ່ງແສນເທົ່າ।

Verse 57

सङ्गमे च पुनः स्नात्वा पूजयित्वा तु वामनम् ॥ कलशं विधिना दत्त्वा तस्य पुण्यफलṃ शृणु ॥

ແລ້ວອາບນ້ຳອີກຄັ້ງທີ່ສັງກະມະ (ຈຸດບັນຈົບ) ແລະບູຊາພຣະວາມະນະ ຈາກນັ້ນຖວາຍກະລະຊະ (ໝໍ້ນ້ຳ) ຕາມພິທີ—ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງການກະທຳນັ້ນ।

Verse 58

कपिलानां शतं दत्त्वा हिरण्योपस्कराञ्चितम् ॥ तेन यत्फलमाप्नोति तद्द्वादश्यामखण्डितम् ॥

ເມື່ອຖວາຍງົວກະປິລາ (ສີນ້ຳຕານອອກທອງ) ໜຶ່ງຮ້ອຍຕົວ ພ້ອມປະດັບດ້ວຍຄຳ ແລະມີເຄື່ອງປະກອບອັນເໝາະສົມ ຜົນທີ່ໄດ້ຈາກທານນັ້ນ ຈະໄດ້ໃນວັນທະວາດະຊີນັ້ນໂດຍບໍ່ຂາດຕົກແຕ່ຢ່າງໃດ।

Verse 59

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ जातिस्मरो महायोगी मोक्षमार्गपरायणः ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອຕົກຈາກສະຫວັນ ພຣາຫມັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພຣະເວດ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ລະລຶກຊາດໄດ້ (ຊາຕິສະມະຣະ) ເປັນມະຫາໂຢຄີ ແລະອຸທິດຕົນໃນທາງແຫ່ງໂມກສະ।

Verse 60

ध्यानयुक्तेन भावेन मुक्तो यात्यपुनर्भवम् ॥ कनकं च सुसंपीतं सान्नं रत्नसमन्वितम् ॥

ເມື່ອຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍຈິດທີ່ປະກອບດ້ວຍການພິຈາລະນາສະມາທິ ລາວຈະໄປສູ່ສະພາບບໍ່ກັບມາເກີດອີກ (ອະປຸນະຣະພະວະ) ແລະ (ທີ່ນັ້ນມີ) ຄຳທີ່ເກັບຮັກສາດີ ອາຫານທີ່ຈັດຕຽມຢ່າງດີ ແລະສິ່ງຂອງທີ່ປະກອບດ້ວຍອັນມະນີຮັດຕະນະ।

Verse 61

यथालाभोपपन्नेन सौवर्णो वामनः कृतः ॥ उपानच्छत्रसंयुक्तो विधिमन्त्रपुरःसरः ॥

ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ ໃຫ້ສ້າງຮູບບູຊາພຣະວາມນະເປັນຄຳ; ຈັດໃຫ້ມີເກີບແລະຮົ່ມພຣະ, ປະກອບພິທີຕາມວິທີກຳນົດ ໂດຍນຳມົນຕຣາໄວ້ເປັນຫົວໜ້າ ແລະເຮັດຕາມລຳດັບ។

Verse 62

राक्षसत्वं न गच्छेत्तु श्रवणद्वादशीव्रतात् ॥ स्वर्गे च वसते तावद्यावदिन्द्राश्चतुर्दश ॥

ດ້ວຍການຖືວຣະຕະ «ສຣາວະນ-ດວາດະຊີ» ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຕົກໄປເປັນພາວະຣາກສະ; ແລະຈະຢູ່ໃນສະຫວັນຕາມໄລຍະທີ່ອິນດຣາທັງສິບສີ່ດຳລົງຢູ່។

Verse 63

कृत्वा च विधिवत्तस्य स्नानपूजादिकं नरः ॥ मन्त्रैस्तथाविधैर्होमैर्ब्राह्मणं चोपपादयेत् ॥

ແລະບຸກຄົນເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດການອາບນ້ຳພິທີ, ການບູຊາ ແລະກິດອື່ນໆ ຕາມວິທີກຳນົດແລ້ວ ຄວນຖວາຍການອຸປະຖຳແກ່ພຣາຫມະນະດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເໝາະສົມ ແລະພິທີໂຮມ (ບູຊາໄຟ) ຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງ।

Verse 64

(आवाहनम्) यत्त्वं नक्षत्ररूपेण द्वादश्यां नभसि स्थितः ॥ तन्नक्षत्रमहं वन्दे मनोवाञ्छितसिद्धये ॥

(ອາວາຫນະ) ເນື່ອງຈາກພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນນະພາກາດໃນວັນດວາດະຊີ ໃນຮູບແຫ່ງນັກສັດຕຣະ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການນັກສັດຕຣະນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈ।

Verse 65

( नक्षत्रम् ) नमः कमलनाभाय कमलालय केशव ॥ ( स्नानम् ) अमूर्त्ते सर्वतोव्यापिन् नारायण नमोऽस्तु ते ॥

(ນັກສັດຕຣະ) ນະມັດສະການແດ່ ເກສະວະ ຜູ້ມີນາບເປັນດອກບົວ ແລະເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງພຣະລັກສະມີ. (ສະນານ) ໂອ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ມີຮູບ ແລະແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທິດ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ।

Verse 66

सर्वव्यापिञ्जगद्योनॆ नमः सर्वमयाच्युत ॥ (पूजा) श्रवणद्वादशीयोगे पूजां गृहीष्व केशव

ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ແຜ່ຊ່ານທົ່ວສັບພະສິ່ງ ແຫຼ່ງກໍເກີດແຫ່ງຈັກກະວານ; ແດ່ອະຈະຍຸຕະຜູ້ປະກອບດ້ວຍທຸກສິ່ງ. ໃນຍາມທີ່ນັກສັດຕະຣາ ສຣາວະນະ ປະສົມກັບຕິຖີ ທະວາທະສີ, ໂອ ເກສະວະ ຂໍຈົ່ງຮັບການບູຊານີ້.

Verse 67

धूपोऽयं देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर ॥ (धूपम्) अच्युतानन्त गोविन्द वासुदेव नमोऽस्तु ते

ນີ້ແມ່ນທູບບູຊາ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ. ໂອ ອະຈະຍຸຕະ ອະນັນຕະ ໂຄວິນທະ ວາສຸເທວະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ

Verse 68

तेजसा सर्वलोकाश्च विवृताः सन्तु तेऽव्ययाः ॥ (दीपम्) त्वं हि सर्वगतं तेजो जनार्दन नमोऽस्तु ते

ດ້ວຍຣັດສະມີຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ໂລກທັງປວງປາກົດແຈ້ງ—ເປັນຂອງພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ເພາະພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນແສງສະຫວ່າງທີ່ແຜ່ຊ່ານທົ່ວທຸກແຫ່ງ ໂອ ຊະນາຣະດະນະ ຂໍນະມັດສະການ

Verse 69

अदितेर्गर्भमाधाय वैरोचनिशमाय च ॥ त्रिभिः क्रमैर् जिताः लोकाः वामनाय नमोऽस्तु ते

ເມື່ອພຣະອົງເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງອະດິຕິ ແລະເພື່ອປະລະງັບສາຍວົງຂອງວິໂຣຈະນະ ໂລກທັງປວງຖືກຊະນະດ້ວຍສາມກ້າວ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ວາມະນະ

Verse 70

(नैवेद्यम्) देवानां सम्मतश्चापि योगिनां परमां गतिः ॥ जलशायी जगद्योनॆ अर्घ्यं मे प्रति गृह्यताम्

(ໄນເວດຍະ) ພຣະອົງເປັນທີ່ຍອມຮັບໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ ແລະເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງໂຍຄີ. ໂອ ຊະລະຊາຍີ ຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ ແຫຼ່ງກໍເກີດແຫ່ງຈັກກະວານ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບອັຣຄະຍະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 71

(अर्घ्यम्) हव्यभुग्घव्यकर्त्ता त्वं होता हव्यं त्वमेव च ॥ सर्वमूर्त्ते जगद्योनॆ नमस्ते केशवाय च

(ເປັນອັຣຄະຍະ:) ພຣະອົງແມ່ນທັງຜູ້ເສວຍຮະວະຍະ ແລະຜູ້ກະທຳຮະວະຍະ; ພຣະອົງແມ່ນໂຫຕຣະປຸໂຣຫິດ ແລະຮະວະຍະນັ້ນກໍແມ່ນພຣະອົງເອງ. ໂອ້ຜູ້ມີຮູບທຸກຮູບ ແຫຼ່ງກຳເນີດໂລກ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ແລະແດ່ເກສະວະ.

Verse 72

(इति स्वाहा होमः) हिरण्यं अन्नं त्वं देव जलवस्त्रमयो भवान् ॥ (दक्षिणाम्) उपानच्छत्रदानेन प्रीतो भव जनार्दन

(ດັ່ງນີ້ດ້ວຍ “ສວາຫາ” ໃນໂຮມ:) ພຣະອົງແມ່ນຄຳ; ພຣະອົງແມ່ນອາຫານ ໂອ້ເທວະ; ພຣະອົງປະກອບເປັນນ້ຳ ແລະເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ. (ເປັນທັກສິນາ:) ຂໍໃຫ້ພຣະຈະນາຣະດະນ ພໍພຣະໄທ ດ້ວຍການຖວາຍຮອງເທົ້າ ແລະຮົ່ມ.

Verse 73

(वामनस्तुतिम्) अन्नं प्रजापतिर् विष्णुरुद्रचन्द्रेन्द्रभास्कराः ॥ अन्नं त्वष्टा यमोऽग्निश्च पापं हरतु मेऽव्ययः

(ສັນລະເສີນວາມະນະ:) ອາຫານແມ່ນປຣະຊາປະຕິ; ອາຫານແມ່ນວິສນຸ; ອາຫານແມ່ນຣຸດຣະ ຈັນທຣະ ອິນທຣະ ແລະພາສະກະຣະ (ຕາເວັນ). ອາຫານແມ່ນຕະວັດສະຕຣິ ຍະມະ ແລະອັກນິດ້ວຍ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ກຳຈັດບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 74

(करकदानम्) वामनो बुद्धिदाता च द्रवस्थो वामनः स्वयम् ॥ वामनस्तारकोभाभ्यां वामनाय नमोऽस्तु ये

(ໃນເວລາຖວາຍພາຊະນະ:) ວາມະນະແມ່ນຜູ້ປະທານປັນຍາ ແລະວາມະນະເອງສະຖິດຢູ່ໃນນ້ຳຫຼວງ. ດ້ວຍປະພານຳທາງ (ຕາຣະກະ) ຂອງວາມະນະ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ວາມະນະ.

Verse 75

(यजमानः) वामनं प्रतिगृह्णामि वामनो मे प्रयच्छति ॥ वामनस्तारकोभाभ्यां वामनाय नमो नमः

(ຜູ້ປະກອບຍັດຍະກ່າວ:) ຂ້າພະເຈົ້າຮັບເອົາວາມະນະ; ວາມະນະປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ດ້ວຍປະພານຳທາງຂອງວາມະນະ—ຂໍນະມັດສະການ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ວາມະນະ.

Verse 76

द्विजः प्रतिग्रहीता कपिलाङ्गेषु तिष्ठन्ति भुवनानि चतुर्दश ॥ दत्त्वा कामदुघां लोकाः भवन्ति सफलाः नृणाम् ॥

ທະວິຊະຜູ້ຮັບທານກ່າວວ່າ ໂລກທັງສິບສີ່ສະຖິດຢູ່ໃນອະວະຍະຂອງງົວກະປິລາ (ສີອອກແດງ). ເມື່ອຖວາຍງົວກາມະເທນູຜູ້ບັນດານປາດຖະໜາ ຈຸດໝາຍແລະຄະຕິຂອງມະນຸດຍ່ອມເກີດຜົນສຳເລັດ।

Verse 77

गोदानं मम पापच्छिदे तुभ्यं देवगर्भ सुपूजित ॥ मया विसर्जितो देव स्थानमन्यदलङ्कुरु ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍທານງົວນີ້ແດ່ທ່ານ ໂອ ຜູ້ຕັດບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ «ເທວະຄັນ» ຜູ້ຖືກບູຊາຢ່າງດີ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າປ່ອຍແລ້ວ ຂໍໃຫ້ທ່ານໄປປະດັບທີ່ພັກອື່ນເຖີດ.

Verse 78

विसर्जनम् एवं विद्वांस्तु द्वादश्यां यो नरः श्रद्धयान्वितः ॥ यत्र तत्र नभस्ये तु कृत्वा फलमवाप्नुयात् ॥

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ຮູ້ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທຳພິທີ «ວິສັດຊະນະ» (ປ່ອຍອອກ) ໃນວັນທະວາທະສີ ດ້ວຍສັດທາ—ໃນເດືອນນະພັດສະຍະ ບ່ອນໃດກໍໄດ້—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນ.

Verse 79

ब्राह्मण उवाच ॥ यस्तु सारस्वते तीर्थे यमुनायाश्च सङ्गमे ॥ करोति विधिनानेन तस्य पुण्यं शतोत्तरम् ॥

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຕີຣະຖະສະຣັສວະຕີ ແລະທີ່ສັງກະມະ (ຈຸດບັນຈົບ) ຂອງແມ່ນ້ຳຍະມຸນາ ປະກອບພິທີຕາມວິທີນີ້ ບຸນຍ໌ຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເພີ່ມພູນຮ້ອຍເທົ່າ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ.

Verse 80

मयापि श्रद्धया चैतत्कालं तीर्थस्य सेवनम् ॥ क्षेत्रसंन्यासरूपेण कृतभक्तिसमन्वितम् ॥

ຂ້າພະເຈົ້າເອງກໍ ດ້ວຍສັດທາ ໄດ້ຮັບໃຊ້ຕີຣະຖະໃນຊ່ວງເວລານີ້—ໂດຍປະຕິບັດໃນຮູບແບບ «ເຂດຕະ-ສັນຍາສ» (ການສະຫຼະຕົນໃນເຂດສັກສິດ) ພ້ອມດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 81

येन यूयं न शक्ता मां बाधितुं पापकर्मिणः ॥ श्रवणद्वादशीयोगे व्रतं तिथिसमन्वितम् ॥

ໂດຍເຫດນີ້ ພວກເຈົ້າ—ຜູ້ກະທຳກຳບາບ—ຈຶ່ງບໍ່ອາດບີບຄັ້ນຂ້າໄດ້; ນີ້ແມ່ນວຣະຕະທີ່ປະກອບກັບໂຍກະ «ສຣາວະນ-ດວາດະຊີ» ແລະມີຕິຖີອັນຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ।

Verse 82

श्रवणाद्वो गतिः साक्षात्साधु लक्ष्यामि चाधुना ॥ श्रीवराह उवाच ॥ एवं ब्रुवति विप्रे तु आकाशे दुन्दुभिस्वनः ॥ पुष्पवृष्टिर्भुव्यपतद्देवैर्मुक्ता सहस्रशः ॥

“ເພີ່ງໄດ້ຟັງ (ຄຳນີ້) ການໄປສູ່ສະພາບອັນສູງສົ່ງຂອງພວກເຈົ້າກໍເກີດຂຶ້ນທັນທີໂດຍກົງ; ດີແລ້ວ—ບັດນີ້ຂ້າຈະພິຈາລະນາໃຫ້ແນ່ຊັດ।” ພຣະສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣາຫມະນ໌ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ສຽງກອງດຸນດຸບິດັງຂຶ້ນໃນຟ້າ ແລະຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ ໂດຍເທວະດາປ່ອຍລົງມານັບພັນໆ।

Verse 83

प्रेतानां तु विमानानि आगतानि समन्ततः ॥ देवदूत उवाचेदं प्रेतानां शृण्वतां तदा ॥

ແລ້ວວິມານສຳລັບພວກເປຣຕາ ກໍມາຮອດຈາກທຸກທິດ. ໃນເວລານັ້ນ ທູດເທວະດາໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ ໃນຂະນະທີ່ເປຣຕາທັງຫຼາຍກຳລັງຟັງຢູ່।

Verse 84

अस्य विप्रस्य सम्भाषात्पुण्यसत्कीर्तितेन च ॥ प्रेतभावविमुक्ताः स्थ तीर्थस्य श्रवणादपि ॥

ດ້ວຍການສົນທະນາກັບພຣາຫມະນ໌ຜູ້ນີ້ ແລະດ້ວຍການກ່າວສັນລະເສີນເລື່ອງບຸນກຸສົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງພົ້ນຈາກສະພາບເປຣຕາ—ແມ່ນແຕ່ການໄດ້ຟັງເລື່ອງຂອງຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ກໍດ້ວຍ।

Verse 85

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सतां सम्भाषणं वरम् ॥ कर्तव्यस्तीर्थभावश्च व्रतभावश्च मानसे ॥

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ການສົນທະນາກັບສັດບຸຣຸດ (ຜູ້ດີ) ແມ່ນດີທີ່ສຸດ; ແລະຄວນປູກຝັງໃນໃຈທັງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ແລະຄວາມຕັ້ງໝັ້ນໃນວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານແຫ່ງສິນ)។

Verse 86

तीर्थाभिषेकिपुरुषाद्यथा तेषां दुरात्मनाम् ॥ प्रेतानामक्षयः स्वर्गः सरस्वत्याश्च सङ्गमात्

ສໍາລັບສັດຜູ້ມີຈິດຊົ່ວທີ່ກາຍເປັນ ‘ເປຣຕ’ ການບັນຈົບ (ສັງກະມະ) ແຫ່ງແມ່ນ້ໍາສະຣັສວະຕີ ປະທານສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ເຫມືອນຊາຍຜູ້ບໍລິສຸດດ້ວຍການອາບນ້ໍາພິທີທີ່ຕີຣຖະ.

Verse 87

प्राप्तं तीर्थप्रभावस्य श्रवणान्मुक्तिदं फलम् ॥ तिलकं सर्वधर्माणां पञ्चप्रेतत्वमुक्तिदम्

ເພີຍແຕ່ໄດ້ຟັງອໍານາດຂອງຕີຣຖະ ກໍໄດ້ຜົນອັນໃຫ້ໂມກສະ; ນັ້ນເປັນດັ່ງ ‘ຕິລະກະ’ ແຫ່ງທັມທັງປວງ ແລະໃຫ້ພົ້ນຈາກສະພາບ ‘ເປຣຕ’ ຫ້າປະເພດ.

Verse 88

यः पठेत्परया भक्त्या शृणुयाद्भक्तितत्परः ॥ करोति श्रद्धया युक्तो न प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດສວດອ່ານດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຫຼືຟັງດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ ແລະປະພຶດດ້ວຍສັດທາ—ຄົນນັ້ນບໍ່ເກີດເປັນ ‘ເປຣຕ’.

Verse 89

पिशाचसंज्ञकं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥ यस्य श्रवणमात्रेण न प्रेतो जायते नरः

ມີຕີຣຖະຊື່ ‘ປິສາຈ-ສັມຍະກະ’ ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ; ເພີຍແຕ່ໄດ້ຟັງກ່ຽວກັບມັນ ຄົນກໍບໍ່ເກີດເປັນ ‘ເປຣຕ’.

Verse 90

अरण्ये कण्टकवृते निर्जने शब्दवर्जिते ॥ तान्दृष्ट्वा विकृताकारानतितीव्रभयङ्करान्

ໃນປ່າທີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍໜາມ—ໂດດດ່ຽວ ແລະໄຮ້ສຽງ—ເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນຜູ້ມີຮູບຮ່າງບິດເບືອນ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼາຍ, ...

Verse 91

एतत्कारणमुद्दिश्य परः सूचীমुखस्ततः ॥ समर्थितो द्विजेनैव शीघ्रं याति यतो हि सः

ເພື່ອຊີ້ແຈງເຫດປັດໃຈນີ້ ຕໍ່ມາຜູ້ອື່ນນັ້ນ—“ສູຈີມຸຂະ”—ໄດ້ຮັບການເຮັ່ງເຮັດໂດຍພຣາຫມະນ ແລ້ວອອກເດີນທາງຢ່າງວ່ອງໄວ; ເພາະເຫດນັ້ນເຂົາຈຶ່ງໄປ.

Verse 92

गुरवो नैव पूज्यन्ते स्त्रीजितानि गृहाणि च ॥ यानि प्रकीर्णभाण्डानि प्रकीर्णोच्छेषणानि च

ຄູອາຈານບໍ່ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການ ແລະເຮືອນເຮືອນທີ່ຖືກຄອບງຳໂດຍຍິງ; ເຮືອນທີ່ພາຊະນະກະຈັດກະຈາຍ ແລະເສດອາຫານກໍກະຈາຍຢູ່…

Verse 93

उपवासपरो नित्यं न स प्रेतोऽभिजायते ॥ गां ब्राह्मणं च तीर्थानि पर्वतांश्च नदीस्तथा

ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ເປັນນິດ ຈະບໍ່ເກີດເປັນ “ເປຣຕະ”. ຄວນເຄົາລົບຕໍ່ງົວ ແລະພຣາຫມະນ ພ້ອມທັງທີ່ທິຣຖະສັກສິດ ພູເຂົາ ແລະແມ່ນ້ຳ…

Verse 94

गुरोर्धर्मोपदेष्टुश्च नित्यं हितमभीप्सतः ॥ न करोति वचस्तस्य स प्रेतो जायते नरः

ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງຄູຜູ້ສອນທຳມະ ແລະປາດຖະນາປະໂຫຍດໃຫ້ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນ “ເປຣຕະ”.

Verse 95

ब्राह्मण उवाच ॥ एवमेव व्रतस्यास्य विधानं कर्मसंहितम् ॥ पुराणं कथितं राज्ञे मान्धात्रे पृच्छते पुरा

ພຣາຫມະນກ່າວວ່າ: “ພິທີກົດເກນຂອງວຣຕະນີ້ ພ້ອມທັງກຳນົດກິດທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດ ເປັນດັ່ງນີ້ແທ້. ປຸຣານະນີ້ເຄີຍຖືກເລົ່າໃຫ້ພຣະຣາຊາ ມານທາຕຣະ ໃນການກ່ອນ ເມື່ອພຣະອົງທູນຖາມ.”

Verse 96

आगच्छ वरदानन्त श्रीपते मदनुग्रहात् ॥ सर्वगोपी निजांशेन स्थानमेतदलङ्कुरु ॥

ຈົ່ງເສດັດມາ ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ ອະນັນຕະ ໂອ ພຣະສຣີປະຕິ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ. ໂອ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ແຜ່ໄປທົ່ວ, ຈົ່ງປະດັບສະຖານທີ່ນີ້ດ້ວຍສ່ວນຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 97

(छत्रादिदानम्) पर्जन्यो वरुणः सूर्यः सलिलं केशवः शिवः ॥ अग्निर्वैश्रवणो देवः पापं हरतु मेऽव्ययः ॥

(ກ່ຽວກັບການຖວາຍຮົ່ມ ແລະທານອື່ນໆ:) ຂໍໃຫ້ ປັຣຊັນຍະ, ວະຣຸນະ, ພຣະອາທິດ, ນ້ຳທັງຫຼາຍ, ເກສະວະ, ສິວະ, ອັກນິ ແລະ ເທວະໄວສຣະວະນະ—ຂໍໃຫ້ພະລັງທິບອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ກຳຈັດບາບຂອງເຮົາ.

Verse 98

तावद्व्रतं तु कर्तव्यं यावदेकं क्षयं व्रजेत् ॥ तीर्थस्यैव प्रभावो हि प्रत्यक्षमिह दृश्यते ॥

ພຶງປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ ຈົນກວ່າຈະຮອດການສຳເລັດ/ສິ້ນສຸດເທື່ອໜຶ່ງ (ກະຊະຍະ). ເພາະອານຸພາບແຫ່ງຕີຣຖະ ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ນີ້ໂດຍປະຈັກ.