Adhyaya 142: The Greatness of Esoteric Practice: Menstrual Impurity, Mental Equanimity, and Seasonal Conjugal Ethics

Verse 1

अथ गुह्यकर्ममाहात्म्यं ॥ सूत उवाच ॥ ततो देववचः श्रुत्वा धर्मकामाऽ वसुन्धरा ॥ कृताञ्जलिपुटा भूत्वा प्रसादयति माधवम् ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງເທວະແລ້ວ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ຜູ້ມຸ່ງໃນທຳ ໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະທູນຂໍໃຫ້ ມາທະວະ (ພຣະວິດສະນຸ) ພໍພຣະໄທ।

Verse 2

धरण्युवाच ॥ दास्यां मे प्रणयं कृत्वा विज्ञाप्यं शृणु माधव ॥ मृदुना च स्वभावेन वक्ष्यामि त्वां जनार्दन ॥

ແຜ່ນດິນກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງຮັບເອົາຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີແບບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຂ້າພະອົງແລ້ວ ໂອ ມາທະວະ ຂໍໃຫ້ຟັງຄຳທູນຂອງຂ້າພະອົງ. ໂອ ຈະນາຣະດະນ ຂ້າພະອົງຈະກ່າວດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ।

Verse 3

अल्पप्राणबलाः नार्यः यत्त्वया परिभाषितम् ॥ अशक्ताः सहितुं ह्येताः क्षुधात्वनशनेऽबलाः ॥

ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍມີກຳລັງກາຍນ້ອຍ; ສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນ ພວກນາງບໍ່ອາດອົດທົນໄດ້. ເພາະອ່ອນແຮງຈາກຄວາມຫິວ ແລະການຂາດອາຫານ ຈຶ່ງບໍ່ອາດຮັບໄວ້ໄດ້।

Verse 4

भुञ्जमानाः नराः ह्यत्र रजसा यान्ति शं परम् ॥ अन्नं ह्यनुग्रहं देव येन ते कर्म संश्रिताः ॥

ໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ຄົນທີ່ບໍລິໂພກອາຫານ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນສະພາວະທີ່ປະກອບດ້ວຍຣະຈັສ (rajas) ກໍອາດບັນລຸສະວັດດີອັນສູງສຸດໄດ້. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ອາຫານແທ້ໆແມ່ນຮູບແຫ່ງພຣະອະນຸກຣະຫ໌; ໂດຍອາຫານນີ້ເຂົາຈຶ່ງອາໄສຢູ່ໃນໜ້າທີ່ແລະກຳກັບກຳຂອງຕົນ।

Verse 5

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा माधव्याः स तु माधवः ॥ प्रहस्य भावशुद्धात्मा तत एवमभाषत ॥

ເມື່ອມາທະວີ (ຄືແຜ່ນດິນ) ກ່າວຄຳນັ້ນແລ້ວ ມາທະວະຜູ້ມີຈິດໃນບໍລິສຸດ ໄດ້ຍິ້ມແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ໄປດັ່ງນີ້।

Verse 6

श्रीवराह उवाच ॥ साधु देवि वरारोहे मम कर्मव्यवस्थिते ॥ पृष्टोऽहं परमं गुह्यं मम भक्तसुखावहम् ॥

ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ດີແທ້ ໂອ ເທວີຜູ້ມີຮູບງາມ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນລະບຽບແຫ່ງຈັນຍາທີ່ເຮົາກໍານົດ. ເຈົ້າໄດ້ຖາມເຮົາເຖິງເລື່ອງລັບຍິ່ງ ອັນນໍາຄວາມສຸກສະຫງົບແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງເຮົາ.

Verse 7

स्पृष्टा या रजसा देवि मम कर्मपरायणा ॥ मां संस्पृशन्तु तत्रस्थं यत्र तिष्ठामि सुन्दरि ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ຖືກສຳຜັດໂດຍຣະຈັສ (rajas) ແຕ່ຍັງອຸທິດຕົນຕໍ່ວິນັຍການປະພຶດທີ່ເຮົາກໍານົດ ຂໍໃຫ້ນາງສຳຜັດເຮົາ ຢູ່ບ່ອນທີ່ເຮົາຢືນຢູ່ ໂອ ຜູ້ງາມ.

Verse 8

यदि भावस्तदा कश्चिद्भोजने कायसाधने ॥ चित्तं न्यस्य मयि क्षोणि भोक्तव्यं च न संशयः ॥

ຖ້າໃນເວລາກິນເພື່ອຄ້ຳຈຸນກາຍ ມີເຈດຕະນາທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລ້ວ—ໂອ ແຜ່ນດິນ—ຈົ່ງວາງໃຈໄວ້ໃນເຮົາ ແລ້ວຈຶ່ງກິນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 9

न सा लिप्यति दोषेण भुञ्जमाना रजस्वला ॥ अञ्जलिं शिरसा कृत्वा मयोक्तं मन्त्र उत्तमम् ॥

ນາງຜູ້ເປັນ rajasvalā ເມື່ອກິນອາຫານກໍບໍ່ຖືກມົນທິນໂດຍໂທດ ຫາກນາງປະນົມມື (ອັນຈະລິ) ເທິງສີສະ ແລ້ວນອບນ້ອມ ແລະສວດມົນຕຣາອັນປະເສີດທີ່ເຮົາກ່າວໄວ້.

Verse 10

स्नात्वा सा तु महाभागे पञ्चमात्तु दिनात्पुनः ॥

ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຫຼັງຈາກວັນທີຫ້າ ນາງອາບນ້ຳອີກຄັ້ງ…

Verse 11

यथार्हं कुरुते कर्म मच्चित्ता मत्परायणा ॥ प्राप्नुयात्पुरुषत्वं च न्यस्तसंसारचिन्तनात् ॥

ຜູ້ໃດປະພຶດກຳຕາມຄວາມຄວນ ມີຈິດຕັ້ງຢູ່ໃນເຮົາ ແລະອຸທິດຕົນແດ່ເຮົາ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມເປັນບຸລຸດແທ້ ໂດຍວາງຄວາມຄິດຫ່ວງໃຍເລື່ອງສັງສາຣະລົງໄປ।

Verse 12

धरण्युवाच ॥ पुरुषा वा स्त्रियो वापि न पुमांसो न वा स्त्रियः ॥ कथं दोषेण मुच्यन्ते जन्मसंसारबन्धनात् ॥

ທະຣະນີກ່າວວ່າ: “ຈະເປັນຜູ້ຊາຍ ຫຼືຜູ້ຍິງ ຫຼືບໍ່ແມ່ນຊາຍບໍ່ແມ່ນຍິງ ພວກເຂົາຈະພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງການເກີດແລະສັງສາຣະໄດ້ແນວໃດ ໃນຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບ ‘ໂດສະ’ (doṣa)?”

Verse 13

श्रीवराह उवाच ॥ इन्द्रियाणि निगृह्याथ चित्तमप्यनुवेश्य च ॥ मयि संन्यासयोगेन मम कर्मपरायणः ॥

ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຂົມຂືນອິນທຣີຍະແລ້ວ ແລະນຳຈິດໃຫ້ຫັນເຂົ້າພາຍໃນ ໂດຍໂຍຄະແຫ່ງສັນນະຍາສ ຈົ່ງເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນກຳທີ່ອຸທິດແດ່ເຮົາ”

Verse 14

मम योगेषु संन्यासमेकचित्तो दृढव्रतः ॥ एवं कुर्वन्महाभागे स्त्रियो वा पुन्नपुंसकम् ॥

ໃນວິນັຍໂຍຄະຂອງເຮົາ ຈົ່ງປະພຶດສັນນະຍາສ ດ້ວຍຈິດເປັນໜຶ່ງ ແລະມັ່ນຄົງໃນປະຕິຍານ; ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ຈະເປັນຍິງ ຫຼື ປຸນນະປຸງສະກະ (ບໍ່ແມ່ນຊາຍບໍ່ແມ່ນຍິງ) …

Verse 15

ज्ञानसंन्यासयोगं वा यदीच्छेत्परमां गतिम् ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ຫຼືຖ້າຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມບັນລຸອັນສູງສຸດ ກໍພຶງດຳເນີນໂຍຄະແຫ່ງສັນນະຍາສໂດຍປັນຍາ (ຍານ). ແລະເຮົາຈະອະທິບາຍອີກສິ່ງໜຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ

Verse 16

मनो बुद्धिश्च चित्तं च ते ह्यनीशाः शरीरणाम् ॥ एकचित्तं मनः कृत्वा ज्ञानेन पृथुलोचने ॥

ມະໂນ, ພຸດທິ ແລະ ຈິດຕະ—ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ຈິງບໍ່ແມ່ນເຈົ້ານາຍຂອງຜູ້ມີກາຍ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ (ປຣຶຖະວີ) ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມະໂນເປັນໜຶ່ງດ້ວຍຍານ.

Verse 17

समचित्तं प्रपद्यन्ते न ते लिप्यन्ति मानवाः ॥ सर्वभक्ष्याणि भक्षन्तः पेयापेयांस्तथैव च ॥

ເຂົາເຈົ້າບັນລຸຄວາມເສມອັນເທົ່າກັນໃນຈິດ; ຄົນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ຖືກເປື້ອນມົນທິນ—ແມ່ນແຕ່ກິນອາຫານທຸກຢ່າງ ແລະ ດື່ມທັງທີ່ຄວນດື່ມ ແລະ ບໍ່ຄວນດື່ມ.

Verse 18

समं चित्तं मयि यदि तदा तस्य न च क्रिया ॥ चित्तं मनश्च बुद्धिश्च मत्संस्थं च समं यदि ॥

ຖ້າຈິດຕະເສມອັນເທົ່າກັນ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນເຮົາ ແລ້ວ ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີກຳກິລິຍາທີ່ຜູກມັດ. ຖ້າຈິດຕະ, ມະໂນ ແລະ ພຸດທິ ຕັ້ງຢູ່ໃນເຮົາຢ່າງເສມກັນ…

Verse 19

रात्रिन्दिवं मुहूर्तं वा क्षणं वा यदि वा कला ॥ निमेषं वा त्रुटिं वाथ देवि चित्तं समं कुरु ॥

ຈະເປັນຕະຫຼອດຄືນແລະວັນ ຫຼື ໜຶ່ງມຸຫູຣຕະ ຫຼື ຊົ່ວຂະນະ ຫຼື ເວລາສັ້ນຫຼາຍ—ແມ່ນແຕ່ກະພິບຕາ ຫຼື ພຽງຊົ່ວພິບຕາ—ໂອ ເທວີ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຈິດເສມກັນ.

Verse 20

सदा दिवानिशोश्चैव कुर्वन्तः कर्मसङ्करम् ॥ तेऽपि यान्ति परां सिद्धिं यदि चित्तं व्यवस्थितम् ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ກະທໍາກຳງານປະປົນກັນຢູ່ເທື່ອງໆ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ເຂົາເຈົ້າກໍຍັງບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດໄດ້ ຖ້າຈິດຕະຕັ້ງມັ້ນດີ.

Verse 21

जाग्रतः स्वपतो वापि शृण्वतः पश्यतोऽपि वा ॥ यो मां चित्ते चिन्तयति मच्चिन्तस्य च किं भयम् ॥

ຈະຕື່ນຢູ່ຫຼືນອນຫຼັບ, ຈະຟັງຢູ່ຫຼືແມ່ນເບິ່ງຢູ່ກໍຕາມ—ຜູ້ໃດລະລຶກຖຶງເຮົາໃນໃຈ; ຜູ້ທີ່ຄວາມຄິດຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນເຮົາ ຈະມີຄວາມຢ້ານຫຍັງໄດ້?

Verse 22

दुर्वृत्तमपि चाण्डालं ब्राह्मणं चापथि स्थितम् ॥ तं तु देवि प्रशंसामि नान्यचित्तं कदाचन ॥

ແມ່ນຈັນດາລຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ຫຼືແມ່ນພຣາຫມັນທີ່ຢືນຢູ່ໃນທາງຜິດ—ໂອ ເທວີ, ເຮົາສັນລະເສີນຜູ້ທີ່ຈິດບໍ່ເຄີຍເບື້ອງໄປຫາອື່ນນອກຈາກເຮົາເລີຍ

Verse 23

यजन्तः सर्वधर्मज्ञा ज्ञानसंस्कारसंस्कृताः ॥ मयि चित्तं समाधाय मम कर्मपरायणाः ॥

ຜູ້ທີ່ບູຊາ—ຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຫ່ງທຳ, ຖືກຂັດເກົາດ້ວຍວິໄນແລະສັງສະການແຫ່ງປັນຍາ—ວາງຈິດໄວ້ໃນເຮົາ ແລະອຸທິດຕົນໃນການກະທຳທີ່ເຮັດເພື່ອເຮົາ

Verse 24

ये मत्कर्माणि कुर्वन्ति मया हृदि समाश्रिताः ॥ सुखं निद्रां समाधाय स्वपन्तः कर्मसंस्थिताः ॥

ຜູ້ທີ່ເຮັດກິດຂອງເຮົາ ໂດຍອາໄສເຮົາໃນດວງໃຈ—ເຂົ້າສູ່ການນອນຢ່າງສະບາຍ ແລະນອນຢູ່ແຕ່ຍັງຕັ້ງມັ່ນໃນໜ້າທີ່

Verse 25

येषां प्रशान्तं चित्तं वै तेऽपि देवि मम प्रियाः ॥ सर्वमात्मनि कर्म स्वं शुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥

ຜູ້ທີ່ຈິດສະງົບສະຫງົບແທ້—ພວກເຂົານັ້ນດ້ວຍ ໂອ ເທວີ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ ການກະທຳທັງປວງຂອງຕົນຕັ້ງຢູ່ໃນອາດມັນ ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອັບມົງຄຸນກໍຕາມ

Verse 26

प्राप्नुवन्ति च दुःखानि भ्रमच्चित्ता नराधमाः ॥ चित्तं नाशो हि लोकस्य चित्तं मोक्षस्य कारणम् ॥

ຄົນຕໍ່າຊ້າຜູ້ມີຈິດໃຈຟຸ້ງຊ່ານພາລະເລີນ ຍ່ອມປະສົບທຸກຂ໌ທັງຫຼາຍ. ເພາະຈິດນີ້ແທ້ເປັນເຫດໃຫ້ພິນາດໃນພາວະໂລກີ ແລະຈິດນີ້ແທ້ເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ໂມກສະ (ຫຼຸດພົ້ນ)

Verse 27

तस्माच्चित्तं समाधाय मां प्रपद्यस्व मेदिनी ॥ न्यस्य ज्ञानं च योगं च एकचित्ता भजस्व माम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເມດິນີ (ແຜ່ນດິນ) ຈົ່ງຮວບຮວມຈິດໃຈໃຫ້ຕັ້ງມັ່ນ ແລ້ວຂໍພຶ່ງພາອົງຂ້າ. ຈົ່ງວາງໄວ້ຊຶ່ງຍານ ແລະ ໂຍຄະ (ເປັນວິນັຍປະຕິບັດ) ແລ້ວບູຊາຂ້າດ້ວຍຈິດດຽວ

Verse 28

मया चैव पुरा सृष्टं प्रजार्थेन वसुन्धरे ॥ मासे मासे तु गन्तव्यमृतुकाले व्यवस्थितम् ॥

ໂອ ວສຸນທະຣາ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງການມີບຸດຫຼານ ຂ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງຂໍ້ກຳນົດນີ້ແຕ່ກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ເດືອນຕໍ່ເດືອນ ພຶງດຳເນີນຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບລະດູການອັນສົມຄວນ

Verse 29

एकचित्तं समाधाय यदीच्छेत् तु मम प्रियम् ॥ न गच्छेद्यदि मासे तु ऋतुकालव्यवस्थितम् ॥

ເມື່ອຮວບຮວມຈິດໃຈໃຫ້ເປັນຈຸດດຽວ—ຖ້າປາຖະໜາສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າ—ກໍຢ່າດຳເນີນໃນເດືອນທີ່ບໍ່ໄດ້ກຳນົດເປັນການແຫ່ງລະດູອັນສົມຄວນ

Verse 30

पितरस्तस्य हन्यन्ते दश पूर्वा दशापराः ॥ न तत्र कामलोभेन मोहेन च वसुन्धरे ॥

ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າຈະໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍ—ສິບກ່ອນ ແລະ ສິບຫຼັງ. ໃນເລື່ອງນັ້ນ ໂອ ວສຸນທະຣາ ຢ່າກະທຳດ້ວຍກາມແລະຄວາມໂລບ ຫຼືດ້ວຍໂມຫະ (ຄວາມຫຼົງ)

Verse 31

शयने न स्त्रियं पश्येद्यदीच्छेच्छुद्धिमुत्तमाम् ॥ कौतुके कृतकृत्ये तु मम कर्मपरायणः ॥

ຜູ້ໃດປາຖະນາຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດ ພຶງບໍ່ເບິ່ງສະຕຣີໃນເວລານອນ. ແຕ່ເມື່ອພິທີ “ກໍຕຸກະ” ສຳເລັດຕາມຄວນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນພຶງຕັ້ງໃຈໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສອນໄວ້.

Verse 32

त्यक्त्वानङ्गं च मोहं च पित्रर्थाय स्त्रियं व्रजेत् ॥ द्वितीयां न स्पृशेन्नारीं लोभमोहात्कथंचन ॥

ພຶງລະທິ້ງກາມແລະຄວາມຫຼົງ ແລ້ວເຂົ້າຫາພັນລະຍາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ບັນພະບຸລຸດ (ເພື່ອສືບສາຍ/ພິທີບັນພະບຸລຸດ)। ໃນວັນທີສອງ ຢ່າແຕະຕ້ອງສະຕຣີໃດໆ ບໍ່ວ່າກໍລະນີໃດ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບຫຼືຄວາມຫຼົງ.

Verse 33

न संस्पृशेत्तृतीयां तु चतुर्थी न कदाचन ॥ कृते संभोगधर्मे तु कृतकौतुकसंस्थितः ॥

ໃນວັນທີສາມ ຢ່າແຕະຕ້ອງ (ນາງ) ແລະໃນວັນທີສີ່ ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງເລີຍ. ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດກົດທຳແຫ່ງການຮ່ວມພັນຕາມຄວນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຢືນຢັນວ່າໄດ້ສຳເລັດການຖືປະຕິບັດ “ກໍຕຸກະ”.

Verse 34

जलस्नानं ततः कुर्याद् अन्यवस्त्रपरिग्रहम् ॥ अपूर्णे ऋतुकाले तु योऽभिगच्छेद्रजस्वलाम् ॥

ຫຼັງຈາກນັ້ນພຶງອາບນ້ຳ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງອື່ນ. ແຕ່ຖ້າກ່ອນທີ່ໄລຍະ r̥tu ຈະຄົບຖ້ວນ ມີຜູ້ໃດເຂົ້າໄປຫາສະຕຣີທີ່ກຳລັງມີປະຈຳເດືອນ,

Verse 35

रेतःपाः पितरस्तस्य एवमेतन्न संशयः ॥ एकां तु पुरुषो याति द्वितीयां काममोहितः ॥

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຈະກາຍເປັນ “ຜູ້ດື່ມນ້ຳເຊື້ອ” (retah-pā) ແທ້ດັ່ງນີ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ບຸລຸດໄປຫາຄັ້ງທຳອິດ (ວັນທຳອິດ); ຄັ້ງທີສອງ ເຂົາໄປໂດຍຖືກກາມແລະຄວາມຫຼົງຊັກນຳ.

Verse 36

तृतीयां वा चतुर्थीं वा तदा स पुरुषोऽधमः ॥ सर्वस्यैव तु लोकस्य समयोऽयं हि मत्कृतः ॥

ຖ້າເຂົາໄປໃນວັນທີສາມ ຫຼື ວັນທີສີ່ (ເກີນເວລາອັນຄວນ) ຜູ້ຊາຍນັ້ນຖືກນັບວ່າເປັນຄົນຕໍ່າຊ້າ. ເພາະວ່າຂໍ້ກຳນົດ (samaya) ສຳລັບໂລກທັງປວງນີ້ ແມ່ນຂ້າເຈົ້າເປັນຜູ້ສະຖາປະນາໄວ້ແທ້.

Verse 37

न गच्छति च यः क्रोधान्मोहाद्वा पुरुषाधमः ॥ ऋतौ ऋतौ भ्रूणहत्यां प्राप्नोति पुरुषश्चरन् ॥

ແລະຜູ້ຊາຍຕໍ່າຊ້າຜູ້ບໍ່ໄປຕາມເວລາອັນຄວນ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດ ຫຼື ຄວາມຫຼົງ—ເມື່ອປະພຶດແບບນີ້ ໃນທຸກລະດູ (ṛtu) ລາວຍ່ອມໄດ້ຮັບບາບເທົ່າກັບການຂ້າຕົວອ່ອນ.

Verse 38

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ ज्ञानं तु चित्तयोगस्य कर्मयोगस्य यत्क्रिया ॥

ແລະຂ້າເຈົ້າຈະປະກາດອີກສິ່ງໜຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ: ຄື ຄວາມຮູ້ທີ່ເກີ່ຍວກັບ citta-yoga ແລະ ການປະພຶດ/ກິລິຍາ (kriyā) ທີ່ເກີ່ຍວກັບ karma-yoga.

Verse 39

कर्मणा यान्ति मत्स्थानं यान्ति मद्गाननिष्ठिताः ॥ यान्ति योगविदः स्थानं नास्ति चान्या परा गतिः ॥

ດ້ວຍການກະທຳ (karma) ພວກເຂົາຍ່ອມໄປເຖິງທີ່ສະຖິດຂອງຂ້າເຈົ້າ; ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນຂ້າເຈົ້າ ກໍໄປເຖິງເຊັ່ນກັນ. ຜູ້ຮູ້ຢູກະຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຖານະຂອງຕົນ—ບໍ່ມີເສັ້ນທາງອັນສູງສຸດອື່ນໃດນອກຈາກນີ້.

Verse 40

ज्ञानं योगं च सांख्यं च नास्ति चित्तव्यपाश्रितम् ॥ लभन्ते पुष्कलां सिद्धिं मम मार्गानुसारिणः ॥

ຄວາມຮູ້ (jñāna) ໂຢຄະ ແລະ ສາງຂະຍະ (Sāṃkhya) ບໍ່ອາດມີໄດ້ ຫາກບໍ່ອາໄສ citta (ຈິດ). ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມມັກຂອງຂ້າເຈົ້າ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ອັນອຸດົມສົມບູນ.

Verse 41

अथ तत्र चतुर्थे तु दिने प्राप्ते वसुन्धरे ॥ कृत्वा वै सिद्धिकर्माणि न गच्छत्यपराणि च ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເມື່ອວັນທີ່ສີ່ມາຮອດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະກອບພິທີກຳແຫ່ງຄວາມສຳເລັດເພື່ອການຊຳລະແລ້ວ ບໍ່ພຶງໄປສູ່ກິດອື່ນອີກ.

Verse 42

ततः स्नानेन कुर्वीत शिरसो मलशोधनम् ॥ शुक्लाम्बरधरो भूत्वा चित्तं कृत्वा समाहितम् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງອາບນ້ຳເພື່ອຊຳລະມົນທິນແຫ່ງສີສະ; ແລ້ວນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງຂາວ ແລະເຮັດໃຈໃຫ້ສະຫງົບຮວບຮວມເປັນສະມາທິ.

Verse 43

ततो बुद्धिं मनश्चैव समं कृत्वा वसुन्धरे ॥ पश्चात्कुर्वन्ति कर्माणि सदा ते मे हृदि स्थिताः ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເມື່ອເຮັດໃຫ້ປັນຍາ (ບຸດທິ) ແລະໃຈ (ມະນະ) ສົມດຸນເທົ່າກັນແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະກອບກິດຕ່າງໆ; ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຍ່ອມສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງເຮົາເສມອ.

Verse 44

यस्तु भागवतो भूत्वा ऋतुकाले व्यवस्थितः ॥ वायुभक्षस्ततस्तिष्ठेद्भूमे त्रीणि दिनानि च ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເປັນພາຄະວະຕະຜູ້ມີພັກດີ ແລະຕັ້ງຢູ່ຕາມລະດູການອັນຄວນ ແລ້ວກາຍເປັນວາຍຸພັກສະ (ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍປຣານ/ອາກາດ) —ໂອ ແຜ່ນດິນ, ພຶງຢູ່ແບບນັ້ນຢູ່ເທິງດິນສາມວັນ.

Verse 45

मम प्रापणकं कृत्वा ततः कुर्वन्ति भोजनम् ॥ अञ्जलिं शिरसा कृत्वा मयोक्तं कर्म सस्मितम् ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບກິດແຫ່ງການອຸທິດເພື່ອ ‘ເຂົ້າເຖິງເຮົາ’ ແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານ; ເຮັດອັນຈະລີພ້ອມກົ້ມສີສະ ແລະປະກອບພິທີຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ.

Verse 46

तत एतेन मन्त्रेण शुद्धा भूमे रजस्वलाः ॥ ये तु कुर्वन्ति कर्माणि स्नातास्नातानि भागशः ॥

ແລ້ວໂດຍມົນຕຣານີ້ ໂອ ແມ່ທຣະນີ ສະຕຣີຜູ້ມີລະດູຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ—ຄືຜູ້ທີ່ປະຕິບັດກຳຕາມພິທີ ຈະອາບນ້ຳແລ້ວຫຼືບໍ່ອາບ ກໍຕາມສ່ວນທີ່ຄວນເຮັດ।

Verse 47

एवं दुष्यति नो देवि नारी वा पुरुषोऽपि वा ॥ कुर्वन्ति मम कर्माणि ते यथावन्मम प्रियाः ॥

ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ ບໍ່ວ່າສະຕຣີຫຼືບຸລຸດກໍບໍ່ເປື້ອນມົນ ຖ້າປະຕິບັດພິທີກຳຂອງເຮົາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ຜູ້ທີ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນແມ່ນຜູ້ທີ່ເຮົາຮັກ।

Verse 48

सर्वाण्यनुदिनं भद्रे मम चित्तानुसारिणः ॥ प्राप्नुयात्पुरुषः स्त्री वा रजसा दूषिता अपि ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ຂໍ້ປະຕິບັດທັງປວງນີ້ ມີໄວ້ທຸກມື້ສຳລັບຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມຈິດປະສົງຂອງເຮົາ; ບຸລຸດຫຼືສະຕຣີ ແມ່ນແມ່ນຖືກຮະຈັສກະທົບ ກໍຍັງບັນລຸຜົນໄດ້।

Verse 49

एकचित्तस्ततो भूत्वा भूमे चेन्द्रियनिग्रहात् ॥ मम योगेष्टसंन्यासं यदीच्छेत्परमां गतिम् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ ໂອ ແມ່ທຣະນີ ໂດຍການສຳລວມອິນຊີ ຖ້າຜູ້ໃດປາຖະໜາຄະຕິອັນສູງສຸດ ພຶງຮັບສັນຍາສະອັນເປັນທີ່ພໍໃຈໃນໂຍຄະຂອງເຮົາ।

Verse 50

एवं कुर्वन्ति ये नित्यं स्त्रियः पुंसो नपुंसकम् ॥ ज्ञाने सत्यप्ययोगानां मम कर्मसु कर्मणाम् ॥

ດັ່ງນີ້ແລ ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດເປັນນິດ—ສະຕຣີ ບຸລຸດ ແລະຜູ້ໃນປະເພດທີສາມດ້ວຍ; ແມ່ນແມ່ນມີຄວາມຮູ້ ແຕ່ສຳລັບຜູ້ບໍ່ຝຶກວິນັຍໃນໂຍຄະ ການປະກອບກຳໃນພິທີຂອງເຮົາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຍັງເປັນຕົວຊີ້ຂາດ।

Verse 51

अद्यापि मां न जानन्ति नराः संसारसंश्रिताः ॥ ते वै भूमे विजानन्ति ये तद्भक्त्या व्यवस्थिताः ॥

ແມ່ນແຕ່ບັດນີ້ ຜູ້ຄົນທີ່ຍຶດຕິດຢູ່ໃນສັງສານກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າ. ແຕ່ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິນັ້ນ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າໃຈຂ້າແທ້.

Verse 52

मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च ॥ चक्रवत्परिवर्तन्ते यन्मोहान्मां न जानते ॥

ແມ່ແລະພໍ່ນັບພັນ ລູກແລະຄູ່ຄອງນັບຮ້ອຍ ວຽນກັບໄປກັບມາດຸດລໍ້—ເພາະຖືກໂມຫະຫຼອກລວງ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າ

Verse 53

अज्ञाननेनावृतो लोको मोहेन च वशीकृतः ॥ सङ्गैश्च बहुभिर्बद्धस्तेन चित्तं न संन्यसेत् ॥

ໂລກຖືກປົກຄຸມດ້ວຍອະວິຊາ ແລະຖືກໂມຫະຄອບງຳ; ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດຫຼາຍປະການ ຈຶ່ງບໍ່ລະຈິດໄດ້

Verse 54

गच्छत्यन्यत्र माता वै पिता चान्यत्र गच्छति ॥ पुत्राश्चान्यत्र गच्छन्ति दासश्चान्यत्र गच्छति ॥

ແມ່ຍ່ອມໄປບ່ອນອື່ນແທ້ ພໍ່ກໍໄປບ່ອນອື່ນ; ລູກກໍໄປບ່ອນອື່ນ ແລະຄົນຮັບໃຊ້ກໍໄປບ່ອນອື່ນ

Verse 55

अल्पकालपरं चैव माससंवत्सरेति च ॥ भविष्यन्ति पुनः कृत्वा न मे मूर्त्या सहासते ॥

ເຂົາເຈົ້າມຸ່ງແຕ່ໄລຍະສັ້ນ—“ໜຶ່ງເດືອນ”, “ໜຶ່ງປີ”—ແລ້ວເມື່ອກະທຳແລ້ວກໍກັບມາອີກ ພວກເຂົາບໍ່ພັກອາໄສຢູ່ໃນຄວາມຄົບຄູ່ກັບຮູບປະກົດຂອງຂ້າ

Verse 56

यस्यैतद्विदितं सर्वं न्यासयोगं वसुन्धरे ॥ योगे न्यस्य सदात्मानं मुच्यते न च संशयः ॥

ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງທັງໝົດນີ້—ໂອ ວສຸນທຣາ—ຄືວິທີນະຍາສະ-ໂຍກະ ແລ້ວວາງອາດມັນຂອງຕົນໃນໂຍກະນັ້ນເປັນນິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບມົກສະແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 57

य एतच्छृणुयान्नित्यं कल्यमुत्थाय मानवः ॥ पुष्कलां लभते सिद्धिं मम लोकं च गच्छति ॥

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ຕື່ນຂຶ້ນຍາມອາລຸນ ແລ້ວຟັງຂໍ້ຄຳນີ້ເປັນນິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ຢ່າງອຸດົມ ແລະຍັງໄປຮອດໂລກຂອງເຮົາດ້ວຍ।

Verse 58

एतत्ते कथितं भद्रे रहस्यं परमं महत् ॥ त्वया पृष्टं च यद्देवि मम भक्तसुखावहम् ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ຄວາມລັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະສູງສຸດນີ້ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ। ແລະໂອ ເທວີ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ ກໍໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວ—ເພື່ອຄວາມສຸກສະບາຍແກ່ພວກພັກຕະຂອງເຮົາ।

Verse 59

( अनादिमध्यान्तमजं पुराणं रजस्वला देववरं नमामि ॥ ) तत एतेन मन्त्रेण भुक्त्वा देवि रजस्वला ॥ करोति यानि कर्माणि न तैर्दुष्येत कर्हिचित् ॥

(“ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະເທວະຜູ້ສູງສຸດ—ເກົ່າແກ່, ບໍ່ເກີດ, ແລະບໍ່ມີຕົ້ນ-ກາງ-ປາຍ—ໂອ ຣະຈັສວະລາ।” ) ຕໍ່ມາ ໂອ ເທວີ ຍິງຜູ້ຢູ່ໃນສະພາບຣະຈັສວະລາ ເມື່ອຮັບປະທານອາຫານໂດຍອາໄສມົນຕຣານີ້ ກຳມະໃດໆທີ່ນາງກະທຳ ກໍບໍ່ຖືກນັບວ່າເປັນມົນທິນໃນເວລາໃດໆເລີຍ।

Verse 60

यत्किञ्चित्कुर्वतः कर्म पद्मपत्रमिवाम्भसि ॥ संयोगान्न च लिप्येत समत्वादेव नान्यथा ॥

ກຳມະໃດໆທີ່ຜູ້ໃດກະທຳ ກໍເຫມືອນໃບບົວຢູ່ເທິງນ້ຳ; ແມ່ນຈະສຳຜັດກໍບໍ່ເປື້ອນຕິດ—ເພາະສະມະຕາ (ຄວາມເສມອາລົມ) ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫດອື່ນ।

Verse 61

मच्चित्तः सततं यो मां भजेत नियतव्रतः ॥ मत्पार्श्वं प्राप्य परमं मद्भावायोपपद्यते

ຜູ້ໃດທີ່ຕັ້ງຈິດໄວ້ໃນເຮົາເປັນນິດ ແລະບູຊາເຮົາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ພ້ອມຮັກສາພຣະຕະຢ່າງມີວິໄນ—ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມໃກ້ຊິດອັນສູງສຸດກັບເຮົາແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຄວນເຂົ້າຮ່ວມໃນພາວະເປັນຂອງເຮົາ.

Verse 62

ऋतुकाले तु सर्वासां पित्रर्थं भोग इष्यते ॥ ऋतुकालाभिगामी यो ब्रह्मचार्येव संमतः

ໃນເວລາຣຶຕຸກາລ (ກາລແຫ່ງຄວາມອຸດົມສົມບູນ) ການຮ່ວມສຳພັນສາມີພັນລະຍາຖືກເຫັນວ່າອະນຸຍາດໄດ້ສຳລັບທຸກຄົນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປິຕຣ (ການສືບສາຍແລະຄວາມຕໍ່ເນື່ອງແຫ່ງພິທີ). ຜູ້ໃດເຂົ້າຫາຊີວິດຄູ່ພຽງແຕ່ໃນກາລທີ່ຄວນ ຜູ້ນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງວ່າມີວິໄນເທົ່າບຣະຫມະຈາຣີ.

Verse 63

तत्र मन्त्रः – आदिर्भवान्गुप्तमनन्तमध्यो रजस्वला देव वयं नमामः ॥ उपोषितास्त्रीणि दिनानि चैवं मुक्तौ रतं वासुदेवं नमामः

ທີ່ນັ້ນມີມັນຕຣາວ່າ: “ພຣະອົງເປັນປະຖົມ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ເຊື່ອງເຮັດ; ພຣະອົງເປັນອະນັນຕະ ແລະເປັນມັດຊິມ—ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ໃນສະພາວະຣະຊັສວະລາ (ໄລຍະມີປະຈຳເດືອນ) ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມ. ເມື່ອອົບວາສ 3 ວັນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ວາສຸເທວະ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).”

Verse 64

जायन्ते चात्मनः स्थाने स्वस्वकर्मसमुद्भवे ॥ ज्ञानमूढा वरारोहे नराः संसारमोहिताः

ເຂົາເຈົ້າເກີດຄືນໃໝ່ໃນຖານະຂອງຕົນ ອັນເກີດຈາກກຳຂອງແຕ່ລະຄົນ. ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມເອີຍ ມະນຸດຜູ້ມືດບອດໃນປັນຍາ ຖືກມົວເມົາໂດຍສັງສາຣະ