Adhyaya 139: The Glory of Varāha’s Rite: Merits of Cow-dung Plastering, Sweeping, Singing, Instrumental Music, and Dance (with a Truth-Vow Exemplum)

Verse 1

अथ सौकरमाहात्म्यम्॥ श्रीवराह उवाच॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि लिप्यमानस्य यत्फलम्॥ सर्वं ते कथयिष्यामि यथा प्राप्नोति मानवः॥

ບັດນີ້ເລີ່ມກ່າວເຖິງ ‘ເສົາກະຣະ-ມະຫາຕະມະຍະ’ ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ໂອ ເທວີ ຈົ່ງຟັງຄຳຂອງເຮົາຕາມຄວາມແທ້ ກ່ຽວກັບຜົນແຫ່ງການຂຽນ/ຈາລຶກນີ້; ເຮົາຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງທັງໝົດ ວ່າມະນຸດຈະບັນລຸໄດ້ແນວໃດ

Verse 2

गृहीत्वा गोमयं भूमे मम वेश्मोपलेपयेत्॥ न्यस्तानि तत्र यावन्ति पदानि च विलिम्पतः॥

ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ ຈົ່ງນຳຂີ້ງົວມາ ແລ້ວພຶງສາດ/ສະແປກເຮືອນຂອງເຮົາ; ແລະໃນທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງສາດຢູ່ ມີຮອຍຕີນຖືກວາງໄວ້ຫຼາຍເທົ່າໃດ—ຜົນກໍສອດຄ່ອງຕາມຈຳນວນນັ້ນ

Verse 3

तावद्वर्षसहस्राणि दिव्यानि दिवि मोदते॥ यदि द्वादशवर्षाणि लिप्यते मम कर्मसु॥

ຜູ້ໃດພາກພຽນຂຽນ/ຈາລຶກກ່ຽວກັບກຳ ແລະ ພິທີກຳຂອງເຮົາ ເປັນເວລາ 12 ປີ ຜູ້ນັ້ນຈະເສີນສຸກໃນສະຫວັນຕະຫຼອດພັນປີທິບຕາມຈຳນວນນັ້ນ.

Verse 4

जायते विपुले शुद्धे धनधान्यसमाकुले॥ दिव्यैर्नमस्कृतो देवि कुशद्वीपं च गच्छति॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ນັ້ນເກີດໃນແຜ່ນດິນກວ້າງໃຫຍ່ແລະບໍລິສຸດ ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ; ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຈາກເທວະ ແລ້ວຍັງໄປຮອດ ກຸສະທະວີປ (Kuśadvīpa) ອີກດ້ວຍ.

Verse 5

कुशद्वीपमनुप्राप्य सहस्राणि च जीवति॥ दश चैव तु वर्षाणां मम भक्तो महाञ्छुचिः॥

ເມື່ອໄປຮອດ ກຸສະທະວີປ (Kuśadvīpa) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊີວິດຢູ່ເປັນພັນໆ (ປີ); ແລະສາວົກຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ຈະເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະບໍລິສຸດຢູ່ສິບປີໂດຍແທ້.

Verse 6

कुशद्वीपात्परिभ्रष्टो मम कर्मपरायणः॥ राजा वै जायते सुभ्रु सर्वधर्मेषु निष्ठितः॥

ແມ່ນແຕ່ພົ້ນຫຼືຕົກຈາກ ກຸສະທະວີປ (Kuśadvīpa) ແລ້ວກໍຕາມ ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນກຳທີ່ເຮົາກຳນົດໄວ້, ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ, ຈະເກີດເປັນກະສັດໂດຍແທ້ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທຳທັງປວງ.

Verse 7

तेन तस्य प्रभावेण मम कर्मपरायणः॥ भक्तौ व्यवस्थितश्चापि सर्वशास्त्राणि पृच्छति॥

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຜົນນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນກຳທີ່ເຮົາກຳນົດໄວ້ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິ ຈະສອບຖາມແລະຄົ້ນຄວ້າສາດຣາ (śāstra) ທັງປວງ.

Verse 8

देवि कारयते सर्वं मम चायतनानि च॥ कारयित्वा यथान्यायं मम लोकं स गच्छति॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ການງານທັງປວງສຳເລັດ—ຮວມທັງສະຖານບູຊາແລະວິຫານຂອງເຮົາ—ເມື່ອໃຫ້ເຮັດຖືກຕ້ອງຕາມວິທີວິນັຍ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 9

गोमयस्य तु वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे॥ गोमयन्तु समासाद्य यावल्लोकोऽनुगच्छति॥

ບັດນີ້ເຮົາຈະກ່າວເຖິງຂີ້ງົວ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ. ເມື່ອໄດ້ຂີ້ງົວແລ້ວ ບຸນກຸສົນຂອງມັນຈະຕິດຕາມຜູ້ນັ້ນຕາບໃດທີ່ໂລກຍັງດຳລົງຢູ່.

Verse 10

गोमयानां च नेता वै स्वर्गलोके महीयते॥ ततः स शाल्मले द्वीपे रमते च मुदा युतः॥

ແລະຜູ້ເປັນຜູ້ນຳໃນການຈັດຫາ/ນຳໃຊ້ຂີ້ງົວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນສະຫວັນໂລກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳລານໃນ ຊາລະມະລະ-ດວີປ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 11

एकादशसहस्राणि एकादशशतानि च॥ शाल्मलात्तु परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः॥

ເປັນເວລາ ໜຶ່ງໝື່ນໜຶ່ງພັນ ແລະ ໜຶ່ງພັນໜຶ່ງຮ້ອຍ (ປີ); ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອຕົກຈາກ ຊາລະມະລະ (ໂລກ/ດວີປ) ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນກະສັດຜູ້ຖືທຳ.

Verse 12

मद्भक्तश्चैव जायेत सर्वधर्मविदां वरः॥ अथ द्वादशवर्षाणि मच्छ्रितः सुदृढव्रतः॥

ແລະຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ—ເປັນຜູ້ຍອດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ທຳທັງປວງ. ຕໍ່ມາຕະຫຼອດສິບສອງປີ ເຂົາອາໄສເຮົາເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນພຣະຕະຂອງຕົນ.

Verse 13

वहते गोमयं सुष्ठु मम लोकं स गच्छति॥ स्नानोपलेपने भूमे सलिलं यो ददाति च॥

ຜູ້ໃດທີ່ຂົນຂີ້ງົວຢ່າງດີ (ເພື່ອກິດອັນສັກສິດ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ແລະ ໂອ ແມ່ທຣະນີ, ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ນ້ຳເພື່ອອາບນ້ຳ ແລະເພື່ອທາພື້ນດິນ,

Verse 14

तस्य पुण्यं महाभागे शृणु तत्त्वेन निष्कलम्॥ यावन्तो बिन्दवस्तत्र पानीयस्य वसुन्धरे॥

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ຈົ່ງຟັງບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຕາມຄວາມເປັນຈິງ ໂດຍບໍ່ຂາດຕົກ. ໂອ ວະສຸນທຣາ, ຈຳນວນຫຍອດນ້ຳດື່ມທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນມີເທົ່າໃດ,

Verse 15

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते॥ स्वर्गलोकात्परिभ्रष्टः क्रौचद्वीपं च गच्छति॥

ຕາມຈຳນວນນັ້ນເປັນພັນໆປີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຊີຍຊູໃນສະຫວັນໂລກ. ແລ້ວເມື່ອຕົກຈາກສະຫວັນ ກໍໄປຍັງ ກຣາວຍະທະວີປ ດ້ວຍ.

Verse 16

क्रौञ्चद्वीपात्परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः॥ तेनैव गुणयोगेन श्वेतद्वीपं च गच्छति॥

ເມື່ອຕົກຈາກ ກຣາວຍະທະວີປ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນກະສັດຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ. ໂດຍການປະກອບພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄວາມດີນັ້ນເອງ ຈຶ່ງໄປຍັງ ເສວຕະທະວີປ ດ້ວຍ.

Verse 17

सम्मार्जनं प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे॥ यां गतिं पुरुषा यान्ति स्त्रियो वा कर्मसु स्थिताः॥

ເຮົາຈະອະທິບາຍເລື່ອງການກວາດແລະການຊຳລະໃຫ້ສະອາດ; ໂອ ວະສຸນທຣາ ຈົ່ງຟັງເຖີດ—ນັ່ນຄືຄະຕິທີ່ບຸລຸດ ຫຼື ສະຕຣີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບ ເມື່ອດຳລົງຢູ່ໃນກິດເຫຼົ່ານີ້

Verse 18

शुचिर्भागवतः शुद्धोऽपराधविवर्जितः ॥ यावन्तः पांसवो भूमेरुड्डीयन्ते तु चालिताः

ຜູ້ໃດບໍລິສຸດ ເປັນພາກະວະຕະຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະເຈົ້າ ສະອາດ ແລະປາສຈາກການລ່ວງເກີນ—ເມື່ອກວນດິນໃຫ້ຝຸ່ນລອຍຂຶ້ນຈໍານວນເທົ່າໃດ ກໍໄດ້ບຸນເທົ່ານັ້ນ (ດຸດຈໍານວນປີ/ມາດຕາ).

Verse 19

तत्र स्थित्वा चिरङ्कालं राजा भवति धार्मिकः ॥ ततो भुक्त्वा सर्वभोगान्स्थित्वा संसारसागरे

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາຍາວນານ ລາວຈະເປັນກະສັດຜູ້ທຳມະ; ຫຼັງຈາກເສບສຸກທຸກຢ່າງແລ້ວ ກໍຍັງດໍາເນີນຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣະຕໍ່ໄປ.

Verse 20

श्वेतद्वीपं ततो गच्छेन्मत्कर्मनिरतः शुचिः ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्व गदतो मम

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ ແລະອຸທິດໃຈໃນພິທີກຳຂອງເຮົາ ພຶງໄປຍັງ Śvetadvīpa. ແລະອີກຢ່າງ ເຮົາຈະກ່າວເພີ່ມ—ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງເຮົາ.

Verse 21

गायनं ये प्रकुर्वन्ति मम कर्मपरायणाः ॥ तेषां यद्यत्फलं भूमे शृणुष्व गदतो मम

ຜູ້ທີ່ຮ້ອງເພງສັນລະເສີນ ໂດຍອຸທິດໃຈໃນພິທີກຳຂອງເຮົາ—ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ ຈົ່ງຟັງ; ເຮົາຈະກ່າວເຖິງຜົນທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບແຕ່ລະຢ່າງ.

Verse 22

गीयमानस्य गीतस्य यावदक्षरपङ्क्तयः ॥ तावद्वर्षसहस्राणि इन्द्रलोके महीयते

ໃນເພງທີ່ກໍາລັງຮ້ອງຢູ່ ມີແຖວອັກສອນຈໍານວນເທົ່າໃດ ລາວຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ (Indraloka) ເປັນເວລາພັນປີເທົ່ານັ້ນ.

Verse 23

रूपवाग्गुणवान् सिद्धः सर्ववेदविदां वरः ॥ नित्यं पश्यति तत्रस्थो देवराजं न संशयः

ຜູ້ມີຮູບງາມແລະຄຸນຄ່າ ເປັນຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ວິເທດທັງປວງອັນຍອດ—ຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວຍ່ອມເຫັນທ້າວອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງເທວະ ຢູ່ເປັນນິດ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 24

मद्भक्तश्चैव जायेत इन्द्रलोकपथे स्थितः ॥ सर्वकर्मगुणश्रेष्ठस्तत्रापि मम पूजकः

ຜູ້ນັ້ນເກີດມາເປັນຜູ້ພັກຕະຂອງເຮົາ ຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງໄປສູ່ໂລກຂອງອິນທຣາ; ເປັນຜູ້ຍອດໃນການກະທຳແລະຄຸນຄ່າທັງປວງ ແລະແມ່ນແຕ່ທີ່ນັ້ນກໍຍັງເປັນຜູ້ບູຊາເຮົາ

Verse 25

इन्द्रलोकात्परिभ्रष्टो मम गीतपरायणः ॥ नन्दनोपवने रम्ये रमन्देवगणैः सह

ເມື່ອຫຼຸດພົ້ນຈາກໂລກອິນທຣາແລ້ວ ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນເຮົາ ຍ່ອມສຳລານໃນສວນນັນທະນະອັນງາມ ພ້ອມກັບຫມູ່ເທວະ

Verse 26

ततः स भूमौ जायेत वैष्णवैः सह संस्थितः ॥ गायन्मम यशो नित्यं भक्त्या परमया युतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນເກີດຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ ອາໄສຢູ່ກັບຫມູ່ວາຍສະນະວະ; ຂັບຮ້ອງກຽດຕິຄຸນຂອງເຮົາເປັນນິດ ພ້ອມດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ

Verse 27

मत्प्रसादात्स शुद्धात्मा मम लोकं हि गच्छति

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດນັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາແທ້ໆ

Verse 28

धरन्युवाच ॥ अहो गीतप्रभावो वै यस्त्वया कीर्त्तितो महान् ॥ के च गीतप्रभावेण सिद्धिं प्राप्ता महौजसः ॥

ທຣະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ້! ອານຸພາບແຫ່ງບົດເພງອັນສັກສິດທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນນັ້ນ ຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້. ແລ້ວຜູ້ໃດບ້າງ ທີ່ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການຂັບຮ້ອງນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ (siddhi) ເປັນຜູ້ມີພະລັງວິນຍານອັນແຮງກ້າ?”

Verse 29

वराह उवाच ॥ तत्रैव चाश्रमे भद्रे चाण्डालः कृतनिश्चयः ॥ दूराज्जागरने याति मम भक्तौ व्यवस्थितः ॥

ວຣາຫະກ່າວວ່າ: “ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໃນອາສຣົມໜຶ່ງ ໂອ້ຜູ້ເປັນມງຄົລ ມີຈັນດາລຜູ້ແນ່ນອນໃນປະສົງ ມາຈາກໄກເພື່ອຈັດຈາກການຕື່ນເຝົ້າຍາມຄ່ຳ ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ”

Verse 30

गायमानश्च गीतानि संवत्सरगणान्बहून् ॥ श्वपाकः स गुणज्ञश्च मद्भक्तश्चैव सुन्दरी ॥

“ເຂົາຂັບຮ້ອງບົດເພງຕໍ່ເນື່ອງຫຼາຍວົງຈອນປີ; ຊະວະປາກນັ້ນເປັນຜູ້ຮູ້ຈັກຄຸນຄ່າແຫ່ງຄຸນທຳ ແລະ ໂອ້ນາງຜູ້ງາມ ເຂົາກໍເປັນພັກຕະຂອງເຮົາດ້ວຍ”

Verse 31

कौमुदस्य तु मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी ॥ सुप्ते गते येन जाते वीणामादाय चङ्क्रमात् ॥

“ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນກໍມຸດ (Kaumuda) ຂ້າງຂຶ້ນ (śukla-pakṣa) ວັນທະວາດະສີ (dvādaśī) ເມື່ອຄວາມຫຼັບໄດ້ຜ່ານໄປ ແລະເຂົາຕື່ນຂຶ້ນ ເຂົາໄດ້ຈັບວີນາ (vīṇā) ແລ້ວເລີ່ມເດີນໄປມາ”

Verse 32

जाग्रंस्तत्र स चाण्डालो गृहीतो ब्रह्मरक्षसा ॥ अल्पप्राणः श्वपाको वै बलवान्ब्रह्मराक्षसः ॥

“ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຕື່ນເຝົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈັນດາລຜູ້ນັ້ນຖືກບຣະຫມະຣາກຊະສະ (brahmarākṣasa) ຈັບໄວ້. ຊະວະປາກນັ້ນຫາຍໃຈອ່ອນລົງ ແຕ່ບຣະຫມະຣາກຊະສະນັ້ນມີກຳລັງແຮງກ້າ”

Verse 33

दुःखशोकेन सन्तप्तो न शक्नोति विचेष्टितुम् ॥ तेन प्रोक्तः श्वपाकेण बलवान्ब्रह्मराक्षसः ॥

ຖືກຄວາມທຸກແລະຄວາມໂສກເຜົາໃຈ ລາວຈຶ່ງບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້। ແລ້ວຊະວະປາກະໄດ້ກ່າວກັບພຣະຫມຣາກຊະສະຜູ້ມີ຤ິດນັ້ນ។

Verse 34

किं त्वया चेष्टितं मह्यं यस्त्वेवं परिधावसि ॥ श्वपाकवचनं श्रुत्वा तेन वै ब्रह्मरक्षसा ॥

“ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງແກ່ຂ້າ ຈຶ່ງແລ່ນວຸ່ນວາຍແບບນີ້?” ເມື່ອພຣະຫມຣາກຊະສະໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຊະວະປາກະ ກໍ (ຕອບ/ກ່າວຕໍ່)។

Verse 35

ततः प्रोवाच तं श्वादं मानुषाहारलोलुपः ॥ अथेह दशरात्रं मे निराहारस्य तिष्ठतः ॥

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມລະໂມບໃນອາຫານມະນຸດ ລາວຈຶ່ງກ່າວກັບຊະວາດະວ່າ “ຢູ່ນີ້ ຂ້າໄດ້ຢືນຢັນອົດອາຫານມາສິບຄືນ…”

Verse 36

विधात्रा विहितस्त्वं वा आहारः पारणाविधौ ॥ अद्य तां भक्षयिष्यामि सवसामांसशोणितैः ॥

ວິທາຕຣິ ຜູ້ຈັດສັນໄດ້ກໍານົດເຈົ້າເປັນອາຫານຂອງຂ້າ ໃນພິທີປາຣະນາແຫ່ງການຢຸດອົດອາຫານ। ມື້ນີ້ຂ້າຈະກິນເຈົ້າ ພ້ອມທັງໄຂມັນ ເນື້ອ ແລະເລືອດ।

Verse 37

राक्षसं छन्दयामास मम भक्त्या व्यवस्थितः ॥ एवमेतन्महाभाग भक्ष्योऽहं समुपागतः ॥

ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ຂ້າ ລາວພະຍາຍາມເກລີ້ຍກ່ອມຣາກຊະສະວ່າ “ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ໂອ ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ; ຂ້າໄດ້ມາຮອດນີ້ໃນຖານະອັນຄວນໃຫ້ກິນ”

Verse 38

अवश्यमेतत्कर्तव्यं धात्रा दत्तं यथा तव ॥ किं त्वहं देवदेवस्य भक्त्या गातुं च जागरे ॥

ສິ່ງນີ້ແມ່ນຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດແນ່ນອນ ດັ່ງທີ່ ທາຕາ (ຜູ້ສ້າງ) ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ເຈົ້າ. ແຕ່ຂ້ອຍ ເນື່ອງດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ເທວະເທວະ ປາດຖະນາຈະໄປ ແລະຖືການຕື່ນເຝົ້າ (ຊາຄະຣະນ) ເພື່ອວຣະຕະຂອງຂ້ອຍ.

Verse 39

उद्यंस्तत्र गत्वाहमुपास्य विधिना हरिम् ॥ पश्चात्खादस्व मां रक्षो जागराद्विनिवर्तितम् ॥

ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ຂ້ອຍຈະໄປທີ່ນັ້ນ ແລະນະມັດສະການພຣະຫຣິຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາກຊະສະ ຈົ່ງກິນຂ້ອຍ ເມື່ອຂ້ອຍກັບມາຈາກການຕື່ນເຝົ້າ (ຊາຄະຣະນ) ແລ້ວ.

Verse 40

विष्णोः सन्तोषणार्थाय यतो मे व्रतमास्थितम् ॥ जागरे विनिवृत्ते मां भक्षय त्वं यदीच्छति ॥

ເພື່ອໃຫ້ພຣະວິດສະນຸພໍໃຈ ຂ້ອຍໄດ້ຖືວຣະຕະນີ້. ເມື່ອການຕື່ນເຝົ້າ (ຊາຄະຣະນ) ສຳເລັດແລ້ວ ຈົ່ງກິນຂ້ອຍ—ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາ.

Verse 41

श्वपाकस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्मरक्षः क्षुधार्दितः ॥ उवाच पुरुषं वाक्यं श्वपाकं तदनन्तरम् ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຊະວະປາກະ ພຣະຫມະຣາກຊະສະຜູ້ຖືກຄວາມຫິວທຸກທໍລະມານ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຕໍ່ຊາຍນັ້ນ ຄືຊະວະປາກະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳດັ່ງນີ້.

Verse 42

मिथ्या किं भाषसे मूढ पुनरेष्यामि तेऽन्तिकम् ॥ मृत्योर्मुखमनुप्राप्य पुनर्जीवति मानवः ॥

ເຈົ້າຄົນໂງ່, ເຈົ້າເວົ້າມຸສາເພາະຫຍັງ? ຂ້ອຍຈະກັບມາຫາເຈົ້າອີກ. ເມື່ອເຖິງປາກແຫ່ງຄວາມຕາຍແລ້ວ ມະນຸດຈະມີຊີວິດຄືນອີກໄດ້ບໍ?

Verse 43

रक्षसो मुखविभ्रष्टः पुनरागन्तुमिच्छसि ॥ राक्षसस्य वचः श्रुत्वा चाण्डालस्तमथाब्रवीत् ॥

“ເມື່ອຫຼຸດອອກຈາກປາກຂອງຣາກສະແລ້ວ ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຈະກັບມາອີກບໍ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຣາກສະ ຈັນດາລຈຶ່ງຕອບກັບເຂົາ

Verse 44

यद्यप्यहं हि चाण्डालः पूर्वकर्मविदूषितः ॥ सम्प्राप्तो मानुषं भावं विहितेनान्तरात्मना ॥

“ແມ່ນແທ້ ຂ້ອຍເປັນຈັນດາລ ຖືກມົນທິນດ້ວຍກຳເກົ່າ; ແຕ່ໂດຍປະຕິຍານໃນອັນຕະຣາຕະມັນທີ່ຖືກສ້າງຕັ້ງຕາມທຳ ຂ້ອຍໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນມະນຸດ”

Verse 45

शृणु मत्समयं रक्षो येनाहं पुनरागमम् ॥ दूराज्जागरनं कृत्वा लोकस्य द्विजराक्षस ॥

“ຟັງຄໍາສັນຍາຂອງຂ້ອຍເຖີດ ໂອ ຣາກສະ ດ້ວຍຄໍາສັນຍານີ້ຂ້ອຍຈະກັບມາອີກ. ເມື່ອໄດ້ກະທໍາການຕື່ນເຝົ້າ (jāgaraṇa) ຈາກໄກເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ໂອ ‘ຣາກສະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ’ (brahmarākṣasa)…”

Verse 46

सत्येन सिद्धिं प्राप्ता हि ऋषयो ब्रह्मवादिनः ॥ सत्येन दीयते कन्या सत्यं जल्पन्ति ब्राह्मणाः ॥

“ດ້ວຍສັດຈະ ບັນດາຣິສີຜູ້ກ່າວພຣະພຣະຫມັນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສໍາເລັດ (siddhi) ແທ້. ດ້ວຍສັດຈະ ຈຶ່ງມີການມອບກັນຍາ (kanyādāna) ໃນພິທີແຕ່ງງານ; ແລະດ້ວຍສັດຈະ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍຈຶ່ງເວົ້າຈາ”

Verse 47

सत्यं जयन्ति राजानस्त्रीण्येतान्यब्रुवन्नृतम् ॥ सत्येन गम्यते स्वर्गो मोक्षः सत्येन चाप्यते ॥

“ດ້ວຍສັດຈະ ກະສັດທັງຫຼາຍຍ່ອມຊະນະ—ທັງສາມນີ້ບໍ່ເວົ້າຄໍາຕົວະ. ດ້ວຍສັດຈະ ຈຶ່ງໄປເຖິງສະຫວັນ; ແລະໂມກສະ (mokṣa) ກໍໄດ້ຮັບດ້ວຍສັດຈະເຊັ່ນກັນ”

Verse 48

सत्येन तपते सूर्यः सोमः सत्येन राज्यते ॥ षष्ठ्यष्टमीममावास्यामुभे पक्षे चतुर्दशी ॥

ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ພະອາທິດຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມຮ້ອນ; ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ພະຈັນ (ໂສມ) ຈຶ່ງສ່ອງແສງແລະຄອງອຳນາດ. ໃນວັນທີ 6, 8, ອະມາວາສະຍາ ແລະວັນທີ 14 ທັງສອງປັກ ສັດຈິງແມ່ນຫຼັກຄ້ຳຈຸນ.

Verse 49

अस्नातानां गतिं यास्ये यद्यहं नागमे पुनः ॥ गुरुपत्नीं राजपत्नीं योऽभिगच्छति मोहितः ॥

“ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ກັບມາອີກ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄະຕິຂອງຜູ້ທີ່ຕາຍໂດຍບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະ—ນີ້ແມ່ນຄຳປະຕິຍານຂອງຂ້ອຍ. ຜູ້ໃດຫຼົງໄຫຼເຂົ້າໄປຫາ ເມຍຂອງຄູ ຫຼື ເມຍຂອງກະສັດ—”

Verse 50

तां गतिं सम्प्रपद्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥ याजकानां च ये लोका ये च मिथ्याभिभाषिणाम् ॥

“ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ກັບມາອີກ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍເຖິງຄະຕິນັ້ນເທົ່າກັນ—ໂລກທີ່ຈັດໄວ້ໃຫ້ແກ່ຍາຊະກະຜູ້ສົກປົ່ນ ແລະແກ່ຜູ້ເວົ້າຄຳຕົວະ.”

Verse 51

तां गतिं सम्प्रपद्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥ ब्रह्मघ्ने च सुरापे वा स्तेने भग्नव्रते तथा ॥

“ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ກັບມາອີກ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍເຖິງຄະຕິນັ້ນເທົ່າກັນ—ຄະຕິຂອງຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຫຼືຜູ້ດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ຫຼືຂໂຈນ, ແລະຜູ້ຝ່າຝືນວຣະຕະ (ພຣະຕິຍານ).”

Verse 52

तेषां गतिं प्रपद्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥ श्वपाकवचनं श्रुत्वा तुष्टो ब्राह्मणराक्षसः ॥

“ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ກັບມາອີກ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍເຂົ້າສູ່ຄະຕິຂອງພວກເຂົາ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງ śvapāka (ຄົນນອກວັນນະ/ຜູ້ເຮັດວຽກປ່າຊ້າ) ພຣາຫມັນ-ຣາກຊະສະ ກໍພໍໃຈ.

Verse 53

उवाच मधुरं वाक्यं गच्छ शीघ्रं नमोऽस्तु ते ॥ ब्रह्मराक्षसमुक्त्वा तु श्वपाकः कृतनिश्चयः ॥

ລາວໄດ້ເວົ້າຄໍາຫວານວ່າ “ຈົ່ງໄປໄວໆ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ” ເມື່ອໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພຣະຫມຣາກສະ ແລ້ວ ສະວະປາກະຜູ້ແນ່ນອນໃນປະຕິຍານ—

Verse 54

पुनर्गायति मह्यं वै मम भक्तौ व्यवस्थितः ॥ अथ प्रभाते विमले गीते नृत्ये च जागरे ॥

ລາວຮ້ອງເພງໃຫ້ຂ້າອີກຄັ້ງ ແທ້ຈິງ—ດໍາລົງຢູ່ໃນພັກຕິຕໍ່ຂ້າ. ແລ້ວໃນຍາມອະຮຸນອັນແຈ້ງໃສ ຫຼັງຈາກການຮ້ອງເພງ ການຟ້ອນລໍາ ແລະການຈາກຣະນະຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ—

Verse 55

उवाच मधुरं वाक्यं चाण्डालं कृतनिश्चयम् ॥ क्व यासि त्वरितः साधो न च त्वं गन्तुमर्हसि ॥

ລາວເວົ້າຄໍາຫວານຕໍ່ ຈັນດາລະ ຜູ້ແນ່ນອນໃນປະຕິຍານວ່າ “ໂອ ສາທຸ, ເຈົ້າຈະໄປໃສດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ? ເຈົ້າບໍ່ຄວນໄປ”

Verse 56

जानन्कौणपपं तं च न त्वं मर्त्तुमिहार्हसि ॥ पुरुषस्य वचः श्रुत्वा चाण्डालः पुनरब्रवीत् ॥

“ເຖິງຈະຮູ້ວ່າເຂົາເປັນຄົນບາບຊົ່ວຊ້າ ເຈົ້າກໍບໍ່ຄວນຕາຍຢູ່ນີ້” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງບຸລຸດນັ້ນ ຈັນດາລະຈຶ່ງເວົ້າອີກຄັ້ງວ່າ:

Verse 57

समयो मे कृतः पूर्वं राक्षसेन हि भक्षता ॥ तेन तत्र गमिष्यामि सत्यं च परिपालयन् ॥

ຈັນດາລະກ່າວວ່າ “ກ່ອນໜ້ານີ້ ຂ້າໄດ້ເຮັດຂໍ້ຕົກລົງກັບ ຣາກສະ ຜູ້ຈະກິນຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈະໄປທີ່ນັ້ນ ໂດຍຮັກສາສັດຈະ (ຄວາມຈິງ) ໃຫ້ຄົງຢູ່”

Verse 58

ततः स पद्मपत्राक्षः श्वपाकं प्रत्युवाच ह॥ मधुरां गिरमादाय विहितेनान्तरात्मना

ແລ້ວທ່ານຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງໃບດອກບົວ ໄດ້ເວົ້າກັບ śvapāka; ດ້ວຍໃຈພາຍໃນທີ່ສະຫງົບສຳລວມຕາມວິທີ ແລະເອົາຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານມາກ່າວ។

Verse 59

मा गच्छ तत्र चाण्डाल यत्रासौ पापराक्षसः॥ जीवितार्थाय सत्यस्य न दोषः परिहापनात्

“ຢ່າໄປທີ່ນັ້ນ ໂອ ຈັນດາລ ບ່ອນທີ່ຣາກຊະສະຜູ້ບາບນັ້ນຢູ່. ເພື່ອຮັກສາຊີວິດ ການຖອນຈາກຖ້ອຍຄຳສັດຈະ ບໍ່ເປັນໂທດ.”

Verse 60

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा श्वपाकः संशितव्रतः॥ उवाच मधुरं वाक्यं मरणे कृतनिश्चयः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງທ່ານແລ້ວ śvapāka ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ໂດຍຕັ້ງໃຈແນ່ຕໍ່ຄວາມຕາຍແລ້ວ

Verse 61

नाहमेवं करिष्यामि यन्मां त्वं परिभाषसे॥ न चाहं नाशये सत्यमेतन्मे निश्चितं व्रतम्

“ຂ້ອຍຈະບໍ່ເຮັດຕາມທີ່ທ່ານແນະນຳ; ແລະຂ້ອຍຈະບໍ່ທຳລາຍສັດຈະ—ນີ້ແມ່ນວຣະຕະທີ່ຂ້ອຍຕັ້ງໃຈແນ່ແລ້ວ”

Verse 62

सत्यमूलं जगत्सर्वं कुलं सत्ये प्रतिष्ठितम्॥ सत्यमेव परो धर्म आत्मा सत्ये प्रतिष्ठितः

“ໂລກທັງປວງມີສັດຈະເປັນຮາກຖານ; ວົງຕະກູນ ແລະຄວາມສືບຕໍ່ຂອງສັງຄົມ ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ. ສັດຈະເທົ່ານັ້ນແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ; ແມ່ນແຕ່ອາຕະມາກໍຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ”

Verse 63

न चैवाहं तदुत्सृज्य असत्यः स्यां कदाचन॥ नाहं मिथ्या चरिष्यामि गच्छ तात नमोऽस्तु ते

ແລະຂ້າພະເຈົ້າ ເມື່ອລະທິ້ງສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈະບໍ່ເຄີຍເປັນຜູ້ກ່າວຄຳບໍ່ຈິງເລີຍ। ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ປະພຶດຄວາມຫຼອກລວງ। ໄປເຖີດ ທ່ານພໍ່; ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ।

Verse 64

आगतोऽस्मि महाभाग मा विलम्बय भक्षय॥ त्वत्प्रसादादहं गन्ता वैष्णवं स्थानमुत्तमम्

ຂ້າພະເຈົ້າມາແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ຢ່າຊັກຊ້າ ຈົ່ງກິນຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ। ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ວາສະນາໄວສະນະອັນສູງສຸດ।

Verse 65

एतानि मम गात्राणि भक्षयस्व यथेष्टतः॥ पिबोष्णं रुधिरं मह्यं पीडितोऽसि क्षुधा भृशम्

ຈົ່ງກິນອະໄວຍະວະເຫຼົ່ານີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຕາມທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ। ຈົ່ງດື່ມເລືອດອຸ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ທ່ານຖືກຄວາມຫິວທຳລາຍຢ່າງໜັກ।

Verse 66

तर्पयस्व स्वमात्मानं कुरुष्व मम वै हितम्॥ श्वपाकस्य वचः श्रुत्वा ततः स ब्रह्मराक्षसः

ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຕົນເອງອິ່ມໃຈ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ। ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງສະວະປາກະແລ້ວ ບຣະຫມະຣາກສະນັ້ນ…

Verse 67

उवाच मधुरं वाक्यं श्वपाकं तदनन्तरम्॥ साधु तुष्टोऽस्म्यहं वत्स सत्यं धर्मं च पालितम्

ທັນທີຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ກ່າວຄຳອ່ອນຫວານແກ່ສະວະປາກະວ່າ “ດີແທ້ ລູກເອີຍ; ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈແລ້ວ—ສັດຈະ ແລະ ທຳມະ ໄດ້ຖືກຮັກສາໄວ້”

Verse 68

चण्डालस्याविधिज्ञस्य यस्य ते मतिरीदृशी॥ ब्रह्मरक्षोवचः श्रुत्वा श्वपाकः सत्यसङ्गरः॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຫມຣາກສະ ສະວະປາກະຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນຄວາມຈິງ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ສຳລັບຈັນດາລະຜູ້ບໍ່ຮູ້ພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໃຈຂອງທ່ານຈະເປັນແບບນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 69

उवाच मधुरं वाक्यं ब्रह्मराक्षसमेव तु॥ यद्यप्यहं वै चाण्डालः सर्वकर्मविवर्जितः॥

ລາວໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານຕໍ່ພຣະຫມຣາກສະວ່າ: “ແມ່ນແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຈັນດາລະ ແລະຖືກກັນອອກຈາກກິດ (ພິທີກຳ) ທັງປວງ….”

Verse 70

तथापि सत्यं वक्तव्यं ब्रह्मराक्षस नित्यशः॥ श्वपाकवचनं श्रुत्वा ब्रह्मरक्षो भयानकम्॥

“ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂອ ພຣະຫມຣາກສະ ຄວາມຈິງຄວນກ່າວເສມອ” ເມື່ອພຣະຫມຣາກສະຜູ້ນ່າຢ້ານໄດ້ຍິນຄຳຂອງສະວະປາກະ ກໍ (ຕອບ).

Verse 71

उवाच मधुरं वाक्यं श्वपाकं संहितव्रतम्॥ यत्त्वया गीयते रात्रौ विष्णोर्जागरणं प्रति॥

ລາວເວົ້າຢ່າງອ່ອນຫວານຕໍ່ສະວະປາກະຜູ້ຮັກສາວັດຢ່າງສົມ່ຳເສມວ່າ: “ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຂັບຮ້ອງໃນຍາມຄ່ຳ ເພື່ອການຕື່ນເຝົ້າ (ຊາກະຣະນ) ແດ່ພຣະວິດສະນຸ….”

Verse 72

फलं गीतस्य मे देहि यदीच्छेर्जীৱितं स्वकम्॥ ततो मोक्ष्यामि कल्याण भक्ष्यामि न च भीषणः॥

“ຈົ່ງໃຫ້ຜົນ (ບຸນ) ຈາກບົດຮ້ອງຂອງເຈົ້າແກ່ຂ້າ ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາຊີວິດຂອງຕົນ. ແລ້ວໂອ ຜູ້ດີ ຂ້າຈະປ່ອຍເຈົ້າ; ຂ້າຈະບໍ່ກິນເຈົ້າ—ຢ່າຢ້ານ”

Verse 73

भक्षयामीति चोक्त्वा मां गीतपुण्यं किमिच्छसि॥ श्वपाकवचनं श्रुत्वा ब्रह्मरक्षोऽब्रवीत्पुनः॥

“ຂ້ອຍຈະກິນເຈົ້າ” ເວົ້າແລ້ວ ລາວຖາມວ່າ “ເຈົ້າປາດຖະນາບຸນຈາກບົດຮ້ອງຂອງຂ້ອຍສິ່ງໃດ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຊະວະປາກະ ບຣະຫມະຣາກຊະສາຈຶ່ງເວົ້າອີກຄັ້ງ।

Verse 74

देहि मे त्वेकयामीयं पुण्यं गीतस्य वै परम्॥ ततो मोक्ष्यसि भक्ष्येण सङ्गतः पुत्रदारकैः॥

“ຈົ່ງໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ບຸນອັນສູງສຸດແຫ່ງບົດຮ້ອງຂອງເຈົ້າ—ບຸນຂອງການຕື່ນຢາມພຽງໜຶ່ງຄືນ। ແລ້ວເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກການຖືກກິນ ແລະໄດ້ຮ່ວມພົບກັບລູກຊາຍແລະເມຍຂອງເຈົ້າ.”

Verse 75

श्रुत्वा राक्षसवाक्यानि चाण्डालो गीतलोभितः॥ उवाच मधुरं वाक्यं राक्षसं कृतनिश्चयः॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຣາກຊະສາ ຈັນດາລະຜູ້ຖືກຢຸຍົງໂດຍຄຸນຄ່າຂອງບົດຮ້ອງ ຈຶ່ງຕັ້ງໃຈແນ່ນອນ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄໍາອ່ອນຫວານກັບຣາກຊະສາ।

Verse 76

न गायनफलṃ दद्मि ब्रह्मरक्षस्तवेप्सितम्॥ भक्षयस्व यथान्यायं रुधिरं पिब चेप्सितम्॥

“ໂອ ບຣະຫມະຣາກຊະສາ, ຜົນບຸນຈາກການຮ້ອງຂອງຂ້ອຍທີ່ເຈົ້າປາດຖະນາ ຂ້ອຍບໍ່ໃຫ້. ຈົ່ງກິນຂ້ອຍຕາມທຳນຽມຂອງເຈົ້າ; ແລະຖ້າປາດຖະນາ ຈົ່ງດື່ມເລືອດເຖີດ.”

Verse 77

एतेन तारितोऽस्मीति तव गीतफलेन वै॥ श्रुत्वा वाक्यानि चाण्डालो राक्षसस्य निवारयन्॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຣາກຊະສາວ່າ “ໂດຍຜົນແຫ່ງບົດຮ້ອງຂອງເຈົ້ານີ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງພົ້ນໄພແທ້” ຈັນດາລະຈຶ່ງຫ້າມປ້ອງ ແລະຂັດຂວາງຣາກຊະສາບໍ່ໃຫ້ກະທຳ।

Verse 78

उवाच मधुरं वाक्यं चाण्डालो विस्मयान्वितः ॥ किं त्वया विकृतं कर्म तद्ब्रूहि मम राक्षस ॥

ຈັນດາລຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນວ່າ: “ກຳໃດທີ່ເຈົ້າເຮັດຜິດພາດ? ຈົ່ງບອກຂ້າ, ໂອ ຣາກສະ.”

Verse 79

कर्मणो यस्य दोषेण राक्षसत्वं समागतः ॥ श्वपाकवचनं श्रुत्वा ब्रह्मरक्षो महायशाः ॥

ເນື່ອງຈາກໂທດໃນກຳອັນໜຶ່ງ ລາວຈຶ່ງຕົກສູ່ສະພາບເປັນຣາກສະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງສະວະປາກະ ພຣະພຣາມະ-ຣາກສະຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ (ຈຶ່ງຕອບ)

Verse 80

श्वपाकवचनं श्रुत्वा राक्षसः पुनरब्रवीत् ॥ एकगीतस्य मे देहि यत्त्वया विष्णुसंसदि ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງສະວະປາກະ ຣາກສະກ່າວອີກວ່າ: “ຈົ່ງປະທານບົດສັນລະເສີນພຽງບົດດຽວນັ້ນໃຫ້ຂ້າ ທີ່ເຈົ້າເຄີຍຂັບຮ້ອງໃນສະພາຂອງພຣະວິສະນຸ”

Verse 81

उवाच मधुरं वाक्यं दुःखसन्तप्तमानसः ॥ नाम्ना वै सोमशर्माहं चरको ब्रह्मयोनिजः ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍຄວາມໂສກ ລາວກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນວ່າ: “ຂ້າຊື່ ໂສມະຊະຣະມັນ; ຂ້າເປັນຕະປະສີຜູ້ຈາລິກ (ຈະຣະກະ) ເກີດໃນສາຍພຣາຫມະນ”

Verse 82

प्रवर्तमाने यज्ञे तु कदाचिद्दैवयोगतः ॥ उदरे जातशूलोऽहं तेन पञ्चत्वमागतः ॥

ໃນຂະນະທີ່ພິທີຍັຊະຍະກຳລັງດຳເນີນ ຄັ້ງໜຶ່ງໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ຄວາມເຈັບແສບໃນທ້ອງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ເນື່ອງຈາກນັ້ນຂ້າຈຶ່ງພົບຄວາມຕາຍ

Verse 83

अथ पञ्चमहाराात्रे ह्यसमाप्ते क्रतौ तथा ॥ अस्य यज्ञस्य दोषेण मातङ्ग शृणु मे वचः ॥

ຕໍ່ມາ ໃນຄືນທີຫ້າ ເມື່ອພິທີຍັດຍະຍັງບໍ່ສຳເລັດ ເນື່ອງຈາກຄວາມບົກພ່ອງໃນຍັດຍະນີ້—ໂອ ມາຕັງກະ—ຈົ່ງຟັງຄຳຂອງເຮົາ।

Verse 84

राक्षसत्वमनुप्राप्तस्तेन दुष्टेन कर्मणा ॥ मन्त्रहीनं मया तत्र स्वरहीनं च तत्कृतम् ॥

ດ້ວຍກຳອັນຊົ່ວນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຕົກສູ່ສະພາບເປັນຣາກສະສະ। ທີ່ນັ້ນ ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດ ຂາດມົນຕຣາ ແລະຂາດສຽງສະວະທີ່ຖືກຕ້ອງດ້ວຍ।

Verse 85

मोचयस्वाधमं पापाद्विष्णुगीतॆन सत्वरम् ॥ ब्रह्मरक्षोवचः श्रुत्वा श्वपाकः संशितव्रतः ॥

“ຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍນີ້—ອອກຈາກບາບໂດຍໄວ ດ້ວຍວິສນຸ-ຄີຕະ।” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະພຣະມະ-ຣາກສະສະ ຊະວະປາກະຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວັດ (ກໍພ້ອມຈະຕອບ)

Verse 86

सूत्रहीनं तथा तत्र प्राग्वंशादि कृतं मया ॥ परिमाणं च रूपं च मया तत्रोपलक्षितम् ॥

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ສ້າງປຣາກວັງສະ ແລະສິ່ງປະກອບອື່ນໆ ໂດຍບໍ່ມີສາຍສູດ/ເຊືອກກຳນົດແນວທີ່ຖືກຕ້ອງ; ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດຂະໜາດ ແລະຮູບຮ່າງ (ຢ່າງຜິດ)

Verse 87

कृतस्य तस्य दोषेण योनिं प्राप्तोऽस्मि राक्षसीम् ॥ स्वगीतफलदानेन निस्तारयितुमर्हसि ॥

ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງການກະທຳນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຍົນິເປັນຣາກສະສີ। ໂດຍການປະທານຜົນແຫ່ງບົດຂັບຮ້ອງຂອງທ່ານເອງ ທ່ານຄວນຊ່ວຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າມພົ້ນຈາກສະພາບນີ້

Verse 88

बाढमित्येव तद्वाक्यं राक्षसं प्राब्रवीत्तदा ॥ एतस्य मम गीतस्य सुस्वरस्य फलं तु यत्

ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຣາກສະວ່າ “ບາຑມ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະໃນເວລານັ້ນກ່າວຕໍ່ວ່າ “ບັດນີ້ ສ່ວນຜົນແຫ່ງບົດເພງຂອງຂ້າ ທີ່ຮ້ອງດ້ວຍທຳນອງອ່ອນຫວານ—”

Verse 89

ददामि राक्षस त्वं चेन्मुच्यसे शुद्धमानसः ॥ यस्तु गायति संयुक्तं गीतकं विष्णुसन्निधौ

“ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ ໂອ ຣາກສະ ຖ້າເຈົ້າພົ້ນດ້ວຍໃຈອັນບໍລິສຸດ; ແຕ່ຜູ້ໃດຮ້ອງບົດເພງທີ່ຈັດຮຽງຖືກຕ້ອງ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະວິສະນຸ—”

Verse 90

स तारयति दुर्गाणीत्युक्त्वा तद्दत्तवान् फलम् ॥ एवं तस्मात्फलं प्राप्य श्वपाकाद्राक्षसस्तदा

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ທ່ານນັ້ນນຳໃຫ້ຂ້າມພົ້ນຄວາມລຳບາກ” ແລ້ວ ຈຶ່ງປະທານຜົນທີ່ສັນຍາໄວ້ ດັ່ງນັ້ນເມື່ອໄດ້ຜົນນັ້ນແລ້ວ ຣາກສະນັ້ນ—ຜູ້ເຄີຍຢູ່ໃນສະພາບຕ່ຳຕ້ອຍດຸຈ śvapāka—ໃນເວລານັ້ນ…

Verse 91

कृत्वा सुविपुलं कर्म स ब्रह्मत्वमुपागतः ॥ एतद्गीतफलं देवि प्राप्नोति मनुजो भुवि

ເມື່ອໄດ້ກະທຳກິດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ ລາວກໍບັນລຸສະພາວະແຫ່ງພຣະພຣົມ (brahmatva) ໂອ ເທວີ ນີ້ແມ່ນຜົນແຫ່ງບົດເພງນີ້ ທີ່ມະນຸດອາດໄດ້ຮັບໃນໂລກ

Verse 92

मह्यं जागरतो भद्रे गीयमानं मनस्विनि ॥ यस्तु गायति सुश्रोणि कौमुदीं द्वादशीं प्रति

“ສຳລັບຂ້າ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າຖືການຕື່ນເຝົ້າ (jāgaraṇa) ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ໂອ ນາງຜູ້ມີປັນຍາ—ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຜູ້ໃດຮ້ອງໃນວັນດວາດະຊີ ແຫ່ງລະດູກໍາມຸດີ (ຄືນເພັງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ)—”

Verse 93

सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥ यस्तु गायति गीतानि मम जागरणे सदा

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຜູກພັນທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ຮ້ອງບົດເພງສັກກະລະໃນພິທີຈາກຣະນະ (ຕື່ນເຝົ້າ) ຂອງເຮົາເປັນນິດ—

Verse 94

सर्वसङ्गात्प्रमुक्तो वै मम लोकं स गच्छति ॥ एतत्ते कथितं देवि गायनस्य फलं महत्

ແທ້ຈິງ ເມື່ອພົ້ນຈາກຄວາມຜູກພັນທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ໂອ ເທວີ ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວເຖິງຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການຮ້ອງສັນລະເສີນ

Verse 95

यस्य गीतस्य शब्देन तरेत्संसारसागरम् ॥ वादित्रस्य प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

ດ້ວຍສຽງແຫ່ງບົດເພງ ທີ່ທຳໃຫ້ຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣະໄດ້. ບັດນີ້ເຮົາຈະອະທິບາຍການໃຊ້/ອານຸສົງຂອງເຄື່ອງດົນຕີ; ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ຈົ່ງຟັງ

Verse 96

प्राप्तवान्मानुषो येन देवेभ्यः सबलां स्वयम् ॥ शम्पातालप्रयोगेण सन्निपातेन वा पुनः

ໂດຍວິທີນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຮັບດ້ວຍຕົນເອງຈາກເທວະດາ ‘ສະບະລາ’ (ທານອັນອຸດົມ/ງົວອັນສົມບູນ). ຈະເປັນດ້ວຍການນຳໃຊ້ວິທີ ‘ຊັມປາຕາລະ’ ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງດ້ວຍ ‘ສັນນິປາຕະ’ (ການຊຸມນຸມຮ່ວມກັນ)

Verse 97

नववर्षसहस्राणि नववर्षशतानि च ॥ कुबेरभवनं गत्वा मोदते वै यदृच्छया

ເປັນເວລາເກົ້າພັນປີ ແລະອີກເກົ້າຮ້ອຍປີດ້ວຍ ເມື່ອໄປເຖິງວັງຂອງກຸເບຣະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໂດຍແທ້ ປານດັ່ງໄດ້ມາໂດຍໂຊກດີ

Verse 98

कुबेरभवनाद्भ्रष्टः स्वच्छन्दगमनालयः॥ शम्यादितालसंपातैर्मम लोकं स गच्छति॥

ແມ່ນແຕ່ຕົກຈາກວິຫານຂອງກຸເບຣ ແຕ່ຍັງມີທີ່ພັກອາໄສທີ່ໄປມາໄດ້ຕາມໃຈ; ໂດຍການກະທົບຈັງຫວະຕາລະເລີ່ມດ້ວຍ «ຊະມະຍາ» ຜູ້ນັ້ນບັນລຸໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 99

नृत्यमानस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे। मानवो येन गच्छेत् तु छित्त्वा संसारबन्धनम्॥

ເຮົາຈະອະທິບາຍຜົນຂອງຜູ້ຟ້ອນລໍາ; ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ—ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ມະນຸດຈະກ້າວໄປໄດ້ ຫຼັງຈາກຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະ।

Verse 100

फलं प्राप्नोति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः॥ रूपवान् गुणवान् शूरः शीलवान् सत्पथे स्थितः॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນກຳທີ່ເຮັດເພື່ອເຮົາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນ: ຮູບງາມ ມີຄຸນຄ່າ ກ້າຫານ ມີສີນ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນທາງດີ।

Verse 101

मद्भक्तश्चैव जायेत संसारपरिमोचितः॥ यस्तु जागरितो नित्यं गीतवाद्येन नर्तकः॥

ແລະຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນພະພັກຕະຂອງເຮົາ ພົ້ນຈາກສັງສາຣະ—ໂດຍສະເພາະນັກຟ້ອນລໍາຜູ້ຕື່ນຮູ້ຢູ່ເສມອ ມີເພງແລະດົນຕີປະກອບ।

Verse 102

जम्बूद्वीपं समासाद्य राजराजस्तु जायते॥ सर्वकर्मसमायुक्तो रक्षिता वै महीपतिः॥

ເມື່ອໄປຮອດຊັມບູທະວີບ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນກະສັດເຫນືອກະສັດທັງປວງ; ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສາມາດໃນກິດທຸກຢ່າງ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງແທ້ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ।

Verse 103

मद्भक्तश्चैव जायेत मम कर्मपरायणः॥ उपहार्याणि पुष्पाणि मम कर्मपरायणः॥

ຜູ້ນັ້ນເກີດມາເປັນຜູ້ພັກດີຂອງເຮົາ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນກຳທີ່ເຮັດເພື່ອເຮົາ; ນຳດອກໄມ້ທີ່ຄວນຖວາຍມາບູຊາ—ເປັນຜູ້ອຸທິດກຳແກ່ເຮົາເທົ່ານັ້ນ។

Verse 104

यो मामुपनयेद्भूमे मम कर्मपथे स्थितः॥ पुष्पाणि तत्र यावन्ति मम मूर्द्धनि धारयेत्॥

ໂອ ແຜ່ນດິນ, ຜູ້ໃດຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງກຳເພື່ອເຮົາ ແລະນຳເຄື່ອງບູຊາມາຫາເຮົາ—ມີດອກໄມ້ຫຼາຍເທົ່າໃດ ກໍໃຫ້ວາງທັງໝົດໄວ້ເທິງສີສະຂອງເຮົາ.

Verse 105

स कृत्वा पुष्कलं कर्म मम लोकं स गच्छति॥ एतत्ते कथितं देवि भक्तानां तु महौजसाम्॥

ເຂົາໄດ້ກະທຳການຮັບໃຊ້ອັນຫຼາຍແລະປະເສີດ ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ໂອ ເທວີ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ ກ່ຽວກັບຜູ້ພັກດີຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ.

Verse 106

मम भक्तसुखार्थाय सर्वसंसारमोक्षणम्॥ य एतत्पठते भूमे कल्यमुत्थाय मानवः॥

ເພື່ອຄວາມສຸກຂອງຜູ້ພັກດີຂອງເຮົາ—ຄຳສອນນີ້ເປັນວິທີໃຫ້ພົ້ນຈາກສັງສາຣາທັງປວງ. ໂອ ແຜ່ນດິນ, ມະນຸດຜູ້ໃດຕື່ນຂຶ້ນໃນເວລາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລ້ວອ່ານສິ່ງນີ້…

Verse 107

स तु तारयते जन्तुर्दश पूर्वान्दशापरान्॥ न पठेन्मूर्खमध्ये तु पिशुनानां पुरो न च॥

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແທ້: ບັນພະບຸລຸດ 10 ແລະຜູ້ສືບຕໍ່ 10. ແຕ່ບໍ່ຄວນອ່ານທ່າມກາງຄົນໂງ່ ແລະບໍ່ຄວນອ່ານຕໍ່ໜ້າຜູ້ນິນທາໃສ່ຮ້າຍ.

Verse 108

पठेद्भागवतानां च मध्ये मुक्तिरतात्मनाम्॥ अश्रद्दधाने क्रूरे वा न पठेद्देवले तथा॥

ຄວນສວດຄໍາສອນນີ້ໃນທ່າມກາງຜູ້ພັກດີທີ່ມຸ່ງຫາໂມກສະ. ແຕ່ບໍ່ຄວນສວດຕໍ່ໜ້າຜູ້ບໍ່ມີສັດທາ ຫຼືຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ແລະຕາມທີ່ກໍານົດນີ້ ບໍ່ຄວນສວດໃນເຂດວັດດ້ວຍ.

Verse 109

मा पठेच्छास्त्रदूषाय अध्यायं वा कदाचन॥ यदीच्छेत्परामां सिद्धिं मम लोके महीयते॥

ບໍ່ຄວນສວດແມ່ນແຕ່ບົດໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ຜູ້ບິດເບືອນຄໍາພີສາດສະຕຣາ. ຜູ້ໃດປາດຖະໜາສິດທິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນໂລກຂອງເຮົາ ເນື່ອງຈາກຄວາມສໍາລວມແລະວິໄນນັ້ນ.

Verse 110

समीपे यदि वा दूरे गत्वा नयति गोमयम्॥ यावन्ति तत्पदान्यस्य तावद्वर्ष सहस्रकम्॥

ຈະໄປຈາກໃກ້ຫຼືໄກ ຖ້າຜູ້ໃດໄປແລ້ວຂົນຂີ້ງົວ (gomaya) ມາເພື່ອກິດທີ່ກໍານົດ ຈໍານວນກ້າວທີ່ເດີນໄປເທົ່າໃດ ກໍກ່າວວ່າໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພັນປີເທົ່ານັ້ນ.

Verse 111

जातः सुविमलो भद्रे शरदीव यथा शशी॥ श्वपाकश्चापि सुश्रोणि मम चैवोपगायकः॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ລາວເກີດມາບໍລິສຸດຜ່ອງໃສທັງປວງ ດັ່ງດວງຈັນໃນລະດູສາຣະທ. ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ແມ່ນແຕ່ śvapāka (ຜູ້ຖືກນັບວ່າຕໍ່າຕາມຈັດຊັ້ນເກົ່າ) ກໍຈະເປັນຜູ້ຂັບຮ້ອງຮັບໃຊ້ຂ້ອຍໂດຍແທ້.

Verse 112

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि त्रिंशद्वर्षशतानि च॥ पुष्करद्वीपमासाद्य स्वच्छन्दगमनालयः॥

ເປັນເວລາສາມໝື່ນປີ ແລະອີກສາມຮ້ອຍປີ ເມື່ອໄປຮອດ Puṣkara-dvīpa ແລ້ວ ລາວພໍານັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍມີການໄປມາຢ່າງເສລີເປັນວິຖີຊີວິດ.

Verse 113

यदीच्छेत्सिद्धिकल्यानं मङ्गलं च मम प्रियम्॥ धर्माणां परमो धर्मः क्रियाणां परमा क्रिया॥

ຖ້າຜູ້ໃດປາຖະໜາສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ) ກະລະຍານ (ຄວາມຜາສຸກ) ແລະ ມັງຄະລະ—ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ—ນີ້ແມ່ນທຳອັນສູງສຸດໃນບັນດາທຳທັງຫມົດ ແລະ ເປັນການປະຕິບັດອັນສູງສຸດໃນບັນດາການປະຕິບັດທັງປວງ।

Verse 114

तावद्वर्षशतान्याशु स्वर्गलोके महीयते॥ स्वर्गलोकात्परिभ्रष्टः शाकद्वीपं स गच्छति॥

ເຂົາຈະຖືກຍົກຍ້ອງຢ່າງວ່ອງໄວໃນສະຫວັນໂລກ ເປັນເວລາຫຼາຍຮ້ອຍປີ। ເມື່ອຕົກຈາກສະຫວັນໂລກແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຍັງ Śāka-dvīpa (ສາກະທະວີບ)។

Verse 115

सूत उवाच॥ तस्य तद्वचनं श्रुत्वा माधवस्य यशस्विनी॥ कृताञ्जलिपुटा भूयः प्रत्युवाच वसुन्धरा॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງມາຘະວະແລ້ວ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວຕອບອີກຄັ້ງ।

Verse 116

तृप्तिं यास्यामि परमां विधात्रा विहितां मम॥ ब्रह्मरक्षोवचः श्रुत्वा श्वपाको गीतलालसः॥

“ຂ້ອຍຈະບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈອັນສູງສຸດ ທີ່ວິທາຕຣ (ຜູ້ກຳນົດ) ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຂ້ອຍ।” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຫມຣັກສັສ ແລ້ວ śvapāka ຜູ້ຫຼົງໃນບົດເພງ ກໍ (ຕາມເນື້ອເລື່ອງທີ່ຕໍ່ໄປ) ໄດ້ຕອບສະໜອງ/ກະທຳ।

Verse 117

सत्येन पुनरेष्यामि मन्यसे यदि मुञ्च माम्॥ सत्यमूलं जगत्सर्वं लोकाः सत्ये प्रतिष्ठिताः॥

“ດ້ວຍສັດຈະ (satya) ຂ້ອຍຈະກັບຄືນມາອີກ; ຖ້າເຈົ້າເຫັນດີ ຈົ່ງປ່ອຍຂ້ອຍເຖີດ। ຈັກກະວານທັງປວງມີສັດຈະເປັນຮາກ; ໂລກທັງຫມົດຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນສັດຈະ।”

Verse 118

नमो नारायणायेति श्वपाकः परिवर्त्तते॥ ततस्त्वरितमागत्य पुमांस्तस्याग्रतः स्थितः॥

ເມື່ອເວົ້າວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍ” (ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ) ຊະວະປາກະ (ຜູ້ຖືກຂັບອອກ) ກໍຫັນກັບ. ແລ້ວຊາຍຄົນໜຶ່ງກໍມາຮອດຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາ.

Verse 119

एवमुक्त्वा श्वपाकोऽपि नित्यं सत्यव्रते स्थितः॥ राक्षसं समनुप्राप्तस्तमुवाचाथ पूजयन्॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຊະວະປາກະຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ—ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນເສມອໃນສັດຕະຍະວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ)—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາຣາກສະສະ ແລະເວົ້າກັບເຂົາ ພ້ອມກັບການນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 120

ब्रह्मरक्षोवचः श्रुत्वा श्वपाकः प्रत्युवाच ह॥ मनोऽज्ञातमिदं वाक्यं ब्रह्मरक्षो निभाषसे॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພຣະຫມຣາກສະສະ ຊະວະປາກະກໍຕອບວ່າ: “ໂອ ພຣະຫມຣາກສະສະ, ຖ້ອຍຄຳທີ່ທ່ານເວົ້ານີ້ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ແຈ້ງໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຈິດໃຈ.”

Verse 121

सूत्रमन्त्रपरिभ्रष्टो यज्ञकर्मसु निष्ठितः॥ ततोऽहं याजयाम्यज्ञान् लोभमोहप्रपीडितः॥

ແມ່ນແຕ່ຫຼຸດຫຼິ້ນຈາກສູດຣະ ແລະ ມັນຕຣະ ຂ້ອຍກໍຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນກິດຂອງຍັດຍະກຳ. ຕໍ່ມາ ຖືກລົບ (ຄວາມໂລບ) ແລະ ໂມຫະ (ຄວາມຫຼົງ) ກົດດັນ ຂ້ອຍຈຶ່ງໃຫ້ຄົນອະວິຊາ ປະກອບຍັດຍະ.