Adhyaya 129: Initiation for the Four Social Orders, Sandhyā Mantra Procedure, and the Merit of Offering Water in a Copper Vessel

Verse 1

अथ चतुर्वर्णदीक्षा ॥ श्रीवराह उवाच ॥ भूषितालङ्कृतं कृत्वा मम कर्मपरायणः ॥ शुक्लं यज्ञोपवीतं च देयं नवगुणं तथा ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນພິທີດີກສາສຳລັບສີ່ວັນນະ. ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອປະດັບຕົນໃຫ້ງາມ ແລະ ຕັ້ງໃຈໃນກິດທີ່ເຮົາກຳນົດ ຄວນມອບຍັຊໂຍປະວີຕະສີຂາວ ທີ່ຖັກດ້ວຍເກົ້າສາຍ.”

Verse 2

शिरसा चाञ्जलिं कृत्वा वसुधा पुनरब्रवीत् ॥ धरण्युवाच ॥ एतन्मां परमं गुह्यं तद्भक्तां वक्तुमर्हसि ॥ सन्ध्यां वै केन मन्त्रेण तव कर्मपरायणाम् ॥ वद भागवतीं शुद्धां तव कर्मविनिश्चिताम् ॥ ततॊ भूमिवचः श्रुत्वा भूतानां प्रभवोऽव्ययः ॥ वराहरूपो भगवान् प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ माधवि तत्त्वेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ कथयिष्यामि ते भद्रे प्रवरं गुह्यमुत्तमम् ॥ यथावद्विदितं भूपैः पुण्या भागवताः शुभाः ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि शुचिसंसारमोक्षणीम् ॥ कुर्वीतैव परां सन्ध्यां यथावदिति निश्चितम् ॥ जलाञ्जलिं ततो गृह्य मम भक्त्या व्यवस्थितः ॥ मुहूर्तध्यानमास्थाय इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः— भवोद्भवमादिव्यक्तरूपमात्रं सर्वे देवा ब्रह्मा रुद्रस्त्वादृक्सममासीद्ध्यानयोगस्थिताः ते सन्ध्यासंस्था वासुदेवं नमति वयं देवमादिव्यक्तरूपमात्मसप्तदिवसं तथापि संसारार्थं कर्म तत्करणमेव सन्ध्यासंस्था वासुदेव नमोऽस्तु ते ॥ मन्त्राणां परमो मन्त्रस्तपतां परमं तपः ॥ आचारं कुरुते ह्येवं मम लोकं स गच्छति ॥ गुह्यानां परमं गुह्यं रहस्यं परमुत्तमम् ॥ य एवं पठते नित्यं न स पापेन लिप्यते ॥ नादीक्षिताय दातव्यं नोपवीते कथंचन ॥ दीक्षितायैव दातव्यमुपपन्ने तथैव च ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवि तत्त्वेन मे शृणु ॥ न दीपमपि गृह्णाति दत्तं भागवतैः शुभैः ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि गृह्य दीपकमुत्तमम् ॥ जानुसंस्थां ततः कृत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत ॥ मन्त्रः— ॐ नमो भगवतेऽनुग्रह तेजसे विष्णो सर्वदेवास्त्वाग्निसंस्थाः प्रविष्टा एवं चाग्निस्तव तेजसा भविष्यति स्वतेजसा मामाशु मन्त्रस्य तेजसा संसारार्थं देव गृह्यं दीपकं मन्त्रं मूर्त्तिमन्त्रं श्वो भूत्वा इमं कर्म निष्फलम् ॥ तत्करोति यथान्याय्यं दीपकं ददते नरः ॥ तारिताः पितरस्तेन निष्कलाश्च पितामहाः ॥ गन्धेन तिलकं दद्याल्ललाटे मम सुन्दरी ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि कर्म लोकसुखावहम्

ເມື່ອປະນົມມື ແລະ ກົ້ມສີສະ ພຣະທຣະນີໄດ້ກ່າວອີກວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບສູງສຸດ; ພຣະອົງຄວນສອນໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ. ການປະຕິບັດສັນທະຍາ (sandhyā) ອັນຕັ້ງໝັ້ນໃນກິດວັດຂອງພຣະອົງ ຄວນເຮັດດ້ວຍມົນຕຣາໃດ? ຂໍພຣະອົງຊີ້ແຈງບົດພາຄະວະຕະອັນບໍລິສຸດ ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ກຳນົດ.” ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະທຣະນີ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ແຫ່ງກຳເນີດສັດທັງປວງ ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບວະຣາຫະ ໄດ້ຕອບວ່າ: “ໂອ ມາທະວີ, ເພາະເຈົ້າຖາມດ້ວຍຄວາມຈິງ ເຮົາຈະບອກຄວາມລັບອັນດີເລີດ ແລະ ສູງສຸດ—ທີ່ກະສັດທັງຫຼາຍຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເປັນມົງຄຸນ ແລະ ໃຫ້ບຸນ. ເມື່ອປະຕິບັດກິດວັດຂອງເຮົາອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ປົດປ່ອຍຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະແລ້ວ ພຶງປະຕິບັດສັນທະຍາສູງສຸດຕາມວິທີ. ຈາກນັ້ນ ຕັກນ້ຳໃສ່ຝາມືທີ່ປະນົມ ຕັ້ງໝັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ເຂົ້າສູ່ສະມາທິຊົ່ວຄາວ ແລ້ວຈຶ່ງສວດມົນຕຣານີ້ …” ຕໍ່ມາກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາສູງສຸດໃນບັນດາມົນຕຣາ ແລະ ເປັນຕະປະສູງສຸດ; ຜູ້ສວດທຸກມື້ບໍ່ຖືກມົນທິນແຫ່ງບາບ. ຍັງກຳຊັບວ່າ ບໍ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮັບດີກສາ ແຕ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບດີກສາເທົ່ານັ້ນ. ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກ່າວພິທີຖວາຍປະທີບດ້ວຍມົນຕຣາທີສອງແດ່ພຣະວິສນຸ ໂດຍເຊື່ອມປະທີບກັບຮັດສະມີທິບ; ແລະ ປິດທ້າຍດ້ວຍຄຳສັ່ງໃຫ້ທາຕິລະກະຫອມທີ່ໜ້າຜາກ ພ້ອມພິທີອື່ນໆ ທີ່ກ່າວວ່ານຳຄວາມສຸກໃນໂລກ

Verse 3

येन मन्त्रेण दातव्यं ललाटे तिलकं मम ।

“ຕິລະກະຂອງເຮົາຄວນທາທີ່ໜ້າຜາກດ້ວຍມົນຕຣາໃດ?”

Verse 4

मन्त्रः— मुखमण्डनं चिन्तय वासुदेव त्वया प्रयुक्तं च मयोपनीतम् ॥ एतेन चित्रं कुरु वासुदेव मम चैवं कुरु संसारमोक्षम् ॥

ມົນຕຣາ: “ໂອ ວາສຸເທວ, ຈົ່ງພິຈາລະນາເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງໃບໜ້າ—ທີ່ພຣະອົງໄດ້ທາໃຫ້ ແລະ ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ດ້ວຍນີ້ ໂອ ວາສຸເທວ, ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະ ງາມ; ແລະ ຂໍປະທານການພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ”

Verse 5

एतेन मन्त्रेण चित्रकं मे दद्याल्ललाटे तिलकं धरित्री ॥ ततः सुमनसो गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ໂອ ພຣະທຣະນີ, ພຶງທາເຄື່ອງໝາຍປະດັບ—ຕິລະກະ—ໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກເພື່ອເຮົາ. ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຖືດອກໄມ້ ແລະ ສວດມົນຕຣານີ້

Verse 6

मन्त्रः— इमाः सुमनसः सौमनस्याय भगवन् सर्वं सुमनसं कुरु त्वयैते सौमनस्याय निर्मिता गृहीताः स्वाहा ।

ມົນຕຣາ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອຄວາມດີງາມແຫ່ງຈິດ; ຂໍໃຫ້ທຸກສິ່ງມີຈິດດີ. ດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ພຣະອົງສ້າງເພື່ອຄວາມດີງາມແຫ່ງຈິດ; (ຂ້າພະເຈົ້າ) ຮັບໄວ້—ສະວາຫາ”

Verse 7

एवं सुमनसो दत्त्वा धूपं चैव निवेदयेत् ॥ ततो गृहीत्वा धूपं तु सुगन्धं सुमनोहरम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖວາຍດອກໄມ້ແລ້ວ ພຶງນໍາຖວາຍທູບດ້ວຍ। ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຈັບທູບທີ່ຫອມຟຸ້ງ ແລະຊື່ນໃຈ ເພື່ອດໍາເນີນການບູຊາຕໍ່ໄປ។

Verse 8

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ मन्त्रः— सुगन्धानि तवाङ्गानि स्वभावेनैव केशव ॥

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນະ” ແລ້ວ ພຶງສະທ້ອນມົນຕຣານີ້ວ່າ: “ໂອ ເກສະວະ ອະວັຍວະຂອງພຣະອົງຫອມໂດຍສະພາບທໍາມະຊາດ”

Verse 9

अमुना चैव धूपेन धूपितानि तवाऽनघ ॥ तवाङ्गानां सुगन्धेन सर्वं सौगन्धिकं कुरु ॥

“ດ້ວຍທູບນີ້ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ອະວັຍວະຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກອົບຄວັນແລ້ວ; ດ້ວຍກິ່ນຫອມແຫ່ງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ທຸກສິ່ງຫອມຟຸ້ງທົ່ວໝົດ”

Verse 10

यथावृत्तं तु गृह्णामि मम भक्तैः सुखावहम् ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि गृह्य दीपमनुत्तमम् ॥

“ດັ່ງທີ່ປະຕິບັດຕາມພິທີ ເຮົາຮັບ(ເຄື່ອງຖວາຍ) ນັ້ນ ອັນນໍາຄວາມສຸກມາໂດຍຜ່ານຜູ້ມີພັກຕິຂອງເຮົາ. ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີກຳເພື່ອເຮົາແລ້ວ ຈົ່ງຢືນຢົກປະທີບອັນຍອດຢ່າງນັ້ນ”

Verse 11

जानुसंस्थं ततः कृत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ຈາກນັ້ນ ວາງໄວ້ໃນລະດັບຫົວເຂົ່າ ແລ້ວພຶງສະທ້ອນມົນຕຣານີ້

Verse 12

मन्त्रः— नमो भगवते तेजते विष्णो सर्वे देवास्त्वग्निसंस्थाः प्रतिष्ठा ॥ एवं चाग्निस्तव तेजसा प्रतिष्ठितो तेजश्चात्मा स्वयमेव ॥

ມົນຕຣາ: “ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ເປັນພະພຣະພາກະວານ ຜູ້ມີເທຊະອັນສະຫວ່າງ. ທວງເທວະທັງປວງຕັ້ງມັ່ນໃນອັກນີ (Agni) ເປັນຖານ. ດັ່ງນັ້ນອັກນີຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍເທຊະຂອງພຣະອົງ ແລະເທຊະນັ້ນເອງແມ່ນອາດມັນ (Ātman) ໂດຍສະພາບຂອງຕົນແທ້.”

Verse 13

मन्त्रश्च— तेजः संसारान्मोचयितुं देव गृह्णीष्व दीपं द्युतिमन्तश्च ॥ मूर्तिश्च भूत्वा इदं कर्म निष्कलम् ॥

ແລະ (ນີ້ແມ່ນ) ມົນຕຣາ: “ໂອ ເທວະ, ເພື່ອປົດປ່ອຍສັດທັງຫຼາຍຈາກສັງສາຣ (saṁsāra) ຂໍຈົ່ງຮັບປະທີບ/ໂຄມໄຟອັນມີຄວາມສະຫວ່າງ. ແລະເມື່ອປາກົດເປັນຮູບ (mūrti) ແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພິທີນີ້ເປັນ niṣkala ຄືບໍ່ຂາດຕົກບົກພ່ອງ.”

Verse 14

मां करोति यथान्यायं दीपकं ददते नरः ॥ तारिताः पितरस्तेन निष्कलाश्च पितामहाः ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍປະທີບແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຕາມທຳນຽມອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍກຳນັ້ນ ປິຕຣ (pitṛ) ຂອງເຂົາຈະຖືກນຳຂ້າມໄປສູ່ຄວາມເກສົມ ແລະປິຕາມະຫະ (pitāmaha) ກໍເປັນ niṣkala ຄືພົ້ນຈາກຄວາມຂາດຕົກບົກພ່ອງ.

Verse 15

नारायणवचः श्रुत्वा विस्मिता च वसुन्धरा ॥ वराहरूपिणं देवं प्रत्युवाच वसुन्धरा ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ກໍປະຫລາດໃຈ; ແລ້ວວະສຸນທະຣາໄດ້ຕອບກັບພຣະເທວະຜູ້ມີຮູບເປັນ ວະຣາຫະ (Varāha)។

Verse 16

श्रुता मया भागवतास्तव कर्मपरायणाः ॥ शेषसंश्रवणार्थाय मनो धावति सत्पथे ॥

(ວະສຸນທະຣາ ກ່າວວ່າ:) “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນເຖິງພວກ ພາຄະວະຕະ (Bhāgavata) ຜູ້ເປັນຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນກຳແລະພິທີຂອງພຣະອົງ. ເພື່ອຈະໄດ້ຟັງສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພຸ່ງໄປຕາມ ສັດປະຖະ (satpatha) ຄືເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຈິງ.”

Verse 17

तव प्रापणकं कृत्यं केषु पात्रेषु कारयेत् ॥ एतदाचक्ष्व तत्त्वेन येन तुष्यति माधवः ॥

ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ພິທີຖວາຍບູຊາແດ່ທ່ານ ຄວນເຮັດໃນພາຊະນະໃດບ້າງ? ຈົ່ງອະທິບາຍຕາມຄວາມຈິງ ເພື່ອໃຫ້ພຣະມາຘະວະພໍພຣະໄທ

Verse 18

ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा लोकनाथोऽब्रवीदिदम् ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यानि पात्राणि रोचते ॥

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງແຜ່ນດິນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງຕາມຄວາມຈິງ ໂອ ເທວີ—ນີ້ແມ່ນພາຊະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັບໄດ້”

Verse 19

सर्वाणि तानि त्यक्त्वेह ताम्रं च मम रोचते ॥ एतन्नारायणाच्छ्रुत्वा धर्मकामा वसुन्धरा ॥

“ໃນທີ່ນີ້ ຈົ່ງວາງພາຊະນະອື່ນໆທັງໝົດໄວ້ ທອງແດງເທົ່ານັ້ນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ” ເມື່ອວສຸນທະຣາຜູ້ໃຝ່ທຳໄດ້ຟັງຈາກນາຣາຍະນະແລ້ວ (ຈຶ່ງຕອບ/ສືບຕໍ່)

Verse 20

उवाच मधुरं वाक्यं लोकनाथं जनार्द्दनम् ॥ एतन्मे परमं गुह्यं ताम्रं ते रोचते कथम् ॥

ນາງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານແດ່ພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບສູງສຸດສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນເພາະຫຍັງທອງແດງຈຶ່ງເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະອົງ?”

Verse 21

ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा अनादिरपराजितः ॥ लोकानां प्रवरः श्रेष्ठः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງແຜ່ນດິນ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມ ແລະບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ—ຜູ້ປະເສີດແລະເປັນຫົວໜ້າໃນຫມູ່ສັດໂລກ—ໄດ້ຕອບວສຸນທະຣາ

Verse 22

शृणु तत्त्वेन मे भूमे कथ्यमानं मयाऽनघे ॥ एकाग्रं चित्तमाधाय येन ताम्रं मम प्रियम् ॥

ໂອ ແຜ່ນດິນແມ່ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງແທ້ຕາມທີ່ເຮົາກ່າວ. ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃຫ້ເປັນເອກະຈິດ ເພື່ອເຮົາຈະບອກວ່າເຫດໃດທອງແດງຈຶ່ງເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ.

Verse 23

सप्तयुगसहस्राणि आदिकालेऽथ माधवि ॥ यथा ताम्रं समुत्पन्नं यथैव प्रियदर्शनम् ॥

ໂອ ມາດະວີ ໃນການເກົ່າແກ່ດັ້ງເດີມ—ຕະຫຼອດເຈັດພັນຍຸກ—ເຮົາຈະອະທິບາຍວ່າທອງແດງເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະແນວໃດຈຶ່ງເປັນສິ່ງນ່າເບິ່ງ ແລະເປັນທີ່ນັບຖື.

Verse 24

पूर्वं कमलपत्राक्षि गुडाकेशो महासुरः ॥ ताम्ररूपं समादाय ममैवाराधने रतः ॥

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ ໃນອະດີດ ອະສູຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນາມ ກຸຑາເກສະ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນທອງແດງ ແລ້ວອຸທິດຕົນບູຊາເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 25

तत आराधितस्तेन वर्षाणां तु चतुर्दश ॥ सहस्राणि विशालाक्षि धर्मकामेन निश्चलम् ॥

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ບູຊາເຮົາເປັນເວລາສິບສີ່ພັນປີ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທີ່ສອດຄ່ອງກັບທຳມະ.

Verse 26

अहं तु तपसा तुष्टस्तीव्रेण कृतनिश्चयात् ॥ ततस्ताम्रमये रम्ये यत्र ताम्रसमुद्भवः ॥

ເຮົາພໍໃຈດ້ວຍຕະປະອັນແຮງກ້າ ແລະຄວາມຕັ້ງໃຈອັນໝັ້ນຄົງຂອງເຂົາ. ແລ້ວຈຶ່ງປາກົດສະຖານທີ່ອັນງາມທີ່ເຮັດດ້ວຍທອງແດງ ໃນທີ່ນັ້ນມີແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງທອງແດງ.

Verse 27

दृष्ट्वाश्रमं महादेवि किञ्चिदेव सुभाषितम् ॥ ततो जानुस्थितो भूत्वा मम एष विचिन्तयेत् ॥

ໂອ ມະຫາເທວີ ເມື່ອໄດ້ເຫັນອາສຣົມ ແລະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນດີງາມແລ້ວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນພຶງຄຸກເຂົ່າແລະພິຈາລະນາລະລຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 28

गुडाकेश महाभाग ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ तुषितोऽस्म्यनया भक्त्या दुराराध्योऽपि सुव्रत ॥

ໂອ ກຸຑາເກສະ ຜູ້ມີພາກດີ ຈົ່ງບອກເຖີດ ວ່າເຮົາຄວນເຮັດສິ່ງໃດໃຫ້ເຈົ້າ? ໂອ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວັດຕະ ເຮົາພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິນີ້ ແມ່ນແຕ່ເຮົາເປັນຜູ້ບູຊາໃຫ້ພໍໃຈໄດ້ຍາກ

Verse 29

यत्त्वया चिन्तितं सौम्य कर्मणा मनसा गिरा ॥ वरं ब्रूहि महाभाग तुभ्यं यद्रोचतेऽनघ ॥

ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຄິດໄວ້ດ້ວຍການກະທໍາ ດ້ວຍໃຈ ຫຼືດ້ວຍວາຈາ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ ຈົ່ງກ່າວຂໍພອນນັ້ນ; ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າພໍໃຈ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າ

Verse 30

एवं मम वचः श्रुत्वा गुडाकेशोऽब्रवीदिदम् ॥ कराभ्यामञ्जलिं कृत्वा विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງວາຈາຂອງເຮົາແລ້ວ ກຸຑາເກສະຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ ໂດຍປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນບໍລິສຸດ

Verse 31

यदि तुष्टोऽसि मे देव समस्तेनान्तरात्मना ॥ जन्मनां तु सहस्राणि त्वयि भक्तिर्दृढा अस्तु मे ॥

ໂອ ເທວະ ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍໃຈພາຍໃນທັງມວນ ແລ້ວຂໍໃຫ້ຄວາມພັກຕິຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພຣະອົງໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດພັນເກີດ

Verse 32

चक्रेण वधमिच्छामि त्वया मुक्तेन केशव ॥

ໂອ ເກສະວະ, ຂ້າປາຖະໜາໃຫ້ຕາຍດ້ວຍຈັກຣາທີ່ທ່ານປ່ອຍອອກມາ.

Verse 33

चक्रेण पातितस्यैतद्वसामांसानि किं चन ॥ ताम्रं नाम भवेदेव पवित्रीकरणं शुभम् ॥

ຈາກຜູ້ທີ່ຖືກຈັກຣາຟັນລົ້ມ ໄຂມັນແລະເນື້ອທັງຫມົດ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຢ່າງໃດ ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ທອງແດງ’; ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນເປັນວິທີຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 34

तेन पात्रं ततः कृत्वा शुभधर्मविनिश्चितः ॥ तस्मिन् प्रापणकं कृत्वा शुद्धे वै ताम्रभाजने ॥

ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພາຊະນະຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃນທຳອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຈັດເຮັດພາຊະນະສໍາລັບການຖວາຍ ໃນພາຊະນະທອງແດງທີ່ຊໍາລະແລ້ວ.

Verse 35

निवेदिते परा प्रीतिर्भवत्‍वेतन्मनोगतम् ॥ प्रसन्नो यदि मे देव ह्येष मे दीयतां वरः ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍແລ້ວ ຂໍໃຫ້ເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ—ນີ້ແມ່ນຄວາມໃນໃຈຂ້າ. ໂອ ພຣະເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າ ຂໍໃຫ້ປະທານພອນນີ້ແກ່ຂ້າເຖີດ.

Verse 36

यच्चिन्तितोऽसि देवेश उग्रे तपति तिष्ठता ॥ बाढमित्येव सोऽप्युक्तो यावल्लोकस्थितिर्मया ॥

ດັ່ງທີ່ທ່ານປາຖະໜາ ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ—ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຍືນຢູ່ໃນຕະປະອັນດຸຮ້າຍ—ຂ້າກໍໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ ‘ຈົ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ’ ຕາບໃດທີ່ໂລກຍັງດໍາລົງຢູ່.

Verse 37

तत्ताम्रभाजने मह्यं दीयते यत्सुपुष्कलम् ॥ अतुला तेन मे प्रीतिर्भूमे जानीहि सुव्रते ॥

ເນື່ອງຈາກມີການຖວາຍບູຊາອັນອຸດົມຫຼາຍໃຫ້ແກ່ຂ້າໃນພາຊະນະທອງແດງ ຄວາມພໍໃຈຂອງຂ້າຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ໂອ ພູມິ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ ຈົ່ງຮູ້ໄວ້.

Verse 38

माङ्गल्यं च पवित्रं च ताम्रं तेन प्रियं मम ॥ त्वं च द्रक्ष्यसि तच्चक्रं मध्यसंस्थे दिवाकरे ॥

ທອງແດງເປັນມງຄົນ ແລະເປັນສິ່ງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ເພາະສະນັ້ນມັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ. ແລະເຈົ້າຈະເຫັນຈັກຣານັ້ນເມື່ອດວງອາທິດຢູ່ກາງຟ້າ.

Verse 39

वैशाखस्य तु मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी ॥ मम तेजोमयं चक्रं त्वां वधिष्यत्यसंशयम् ॥

ໃນເດືອນໄວສາຂະ ໃນຝ່າຍເດືອນສວ່າງ ວັນທີ 12 (ທວາດະສີ) ຈັກຣາຂອງຂ້າອັນເປັນປະກາຍຮັດສະມີ ຈະປະຫານເຈົ້າແນ່ນອນ.

Verse 40

एष्यसे मम लोकाय एवमेतन्न संशयः ॥ एवमुक्त्वा गुडाकेशं तत्रैवान्तरहितोऽभवम् ॥

“ເຈົ້າຈະມາສູ່ໂລກຂອງຂ້າ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແນ່ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ ກຸຑາເກຊະ ແລ້ວ ຂ້າກໍອັນຕະທານໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 41

चक्राद्वधमभीप्सन्वै सोऽपि मत्कर्मणि स्थितः ॥ दिने दिने विशिष्टं तु शुभं कुर्वंस्तपस्यति ॥

ປາຖະນາຈະຕາຍໂດຍຈັກຣາ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍຕັ້ງຢູ່ໃນວັດປະຕິບັດຂອງຂ້າ; ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ເຂົາເຮັດກຸສົນອັນວິເສດ ແລະບໍາເພັນຕະປະ.

Verse 42

विष्णुसंस्थो भविष्यामि कदाहमिति चिन्तयन् ॥ एवं स्थितस्य तस्याथ वैशाखस्य तु द्वादशी ॥

Thinking, “When shall I become established in Viṣṇu?”, while he remained in that state, then the twelfth day of Vaiśākha arrived.

Verse 43

शुक्लपक्षस्य सम्प्राप्ता तस्यां धर्मविनिश्चितः ॥ विष्णुपूजां ततः कृत्वा प्रार्थयामास मां प्रतिम् ॥

When that (day) in the bright fortnight arrived, resolved in dharma, he then performed worship of Viṣṇu and petitioned me, facing (my) image.

Verse 44

मुञ्च मुञ्च प्रभो चक्रमपि वह्निसमप्रभम् ॥ आत्मा मे नीयतां शीघ्रं निकृत्त्याङ्गानि सर्वशः ॥

“Release, release, O Lord, the discus—radiant like fire. Let my self be taken swiftly, cutting off the limbs entirely.”

Verse 45

तदैव चक्रेण विपाटितोऽसौ प्राप्तोऽपि मां भागवतप्रधानः ॥ ताम्रं तु तन्मांसमसृक् सुवर्णमस्थीनि रूप्यं बहुधातवश्च ॥ रङ्गं च सीसं त्रपुधातुसंस्थं कांस्यं च रीतिश्च मलस्तु तेषाम् ॥

At that very moment, struck and torn apart by the discus, that foremost devotee reached me. His flesh became copper; his blood became gold; his bones became silver; and various other minerals as well. Tin and lead arose, established among the metals; and bronze and brass—while impurities are (also) among them.

Verse 46

एतद्भागवतैः कार्यं मम प्रियकरैः सदा ॥ एवं ताम्रं समुत्पन्नमिति मे रोचते हि तत् ॥

This is to be done by devotees—those who are always dear to me. Thus, (the account that) copper arose in this manner is what I accept as fitting.

Verse 47

दीक्षितैर्वै भागवतैः पाद्यार्घ्यादौ च दीयते ॥ एवं दीक्षाविधिः प्रोक्त एवं ताम्रसमुद्भवः ॥

ແທ້ຈິງ ໂດຍບັນດາພະສາວົກພາກະວະຕະຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ ພຶງຖວາຍບູຊາເລີ່ມດ້ວຍ ປາດຍະ (ນ້ຳລ້າງພະບາດ) ແລະ ອະຣະຄະຍະ ເປັນຕົ້ນ. ດັ່ງນີ້ ວິທີດີກສາໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ; ແລະຂໍ້ປະຕິບັດທີ່ກ່ຽວກັບພາຊະນະທອງແດງ (ຕາມຣະ) ກໍຖືກອະທິບາຍໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 48

देवि तत्त्वेन कथितः किमन्यत् परिपृच्छसि ॥ भूमिरुवाच ॥ देवदेव कथं सन्ध्यां दीक्षितः कुरुते वद ॥

“ໂອ ເທວີ, ໄດ້ອະທິບາຍຕາມ ຕັດຕະວະ (ຫຼັກຄວາມຈິງ) ແລ້ວ; ເຈົ້າຍັງຈະຖາມອັນໃດອີກ?” ພູມີກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວ, ຈົ່ງບອກ—ຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ ປະຕິບັດພິທີສັນທະຍາ ແນວໃດ?”

Verse 49

केन मन्त्रेण वा भक्तस्तव कर्मपरायणः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु माधवि तत्त्वेन सन्ध्यामन्त्रमनुत्तमम् ॥

“ຫຼືດ້ວຍມັນຕຣາໃດ ສາວົກຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການປະຕິບັດກຳ—ຈຶ່ງເຮັດ?” ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ມາດະວີ, ຕາມຕັດຕະວະ ມັນຕຣາສັນທະຍາອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.”

Verse 50

यथा वदन्ति वै सूर्यं सन्ध्यां पूर्वां परां तथा ॥ जलाञ्जलिं गृहीत्वा तु मम भक्त्या व्यवस्थितः ॥

ດັ່ງທີ່ເຂົາເວົ້າເຖິງພຣະອາທິດ ສຳພັນກັບສັນທະຍາກ່ອນ ແລະ ສັນທະຍາຫຼັງ (ຍາມຮຸ່ງ ແລະ ຍາມແລງ) ຉັນໃດ, ຜູ້ປະຕິບັດກໍຉັນນັ້ນ ເມື່ອຮັບນ້ຳເປັນອັນຈະລີແລ້ວ ກໍຢືນຢັນຢູ່ໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 51

मुहूर्त्तं ध्यानमास्थाय इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ सिक्थानि तत्र यावन्ति ताम्रप्रापणके धरे ॥

ເມື່ອຕັ້ງສະມາທິເປັນເວລາໜຶ່ງ ມຸຫູຣຕະ ແລ້ວ ພຶງຂັບຂານມັນຕຣານີ້. ຈຳນວນຢອດນ້ຳ/ອະນຸພາກທີ່ຢູ່ເທິງດິນ ທີ່ບ່ອນວາງພາຊະນະນ້ຳທອງແດງ (ຕາມຣະ-ປຣາປະນະກະ) ມີຫຼາຍເທົ່າໃດ ຜົນກໍຍິ່ງໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 52

तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके स मोदते ॥

ຕາມຈຳນວນພັນປີເທົ່ານັ້ນ ລາວຍ່ອມຊື່ນບານຢູ່ໃນໂລກຂອງເຮົາ

Verse 53

मन्त्रः — भवोद्भवमादिव्यक्तरूपमादित्यं सर्वे देवा ब्रह्मरुद्रेन्द्रास्त्वां च ॥ कृष्णे यथासीद्ध्यानयोगस्थितास्ते सन्ध्यासंस्था वासुदेवं नमन्ति ॥

ມົນຕຣາ: “ພຣະອົງແມ່ນແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນ ເປັນຮູບປາກົດແຕ່ດັ້ງເດີມ—ຄືພຣະອາທິດ ເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍ ພຣະພຣະຫມາ, ຣຸດຣະ, ແລະອິນທຣະ ແລະພຣະອົງເອງ (ກໍສະຖິດຢູ່) ດັ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍກະແຫ່ງສະມາທິໃນພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພິທີສັນທະຍາ ກໍນົບນ້ອມພຣະວາສຸເທວະ”

Verse 54

वयं देवमादिमव्यक्तरूपं कृत्वा चात्मनि देव संस्थास्तथापि ॥ संसारार्थं कर्म तत्करणमेव सन्ध्यासंस्था वासुदेव नमो नमः ॥

“ໂອ ເທວະ! ພວກເຮົາໄດ້ສະຖາປະນາໃນຕົນເອງ ພຣະເທວະດັ້ງເດີມຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ປາກົດ ແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງສັງສາຣະ ການກະທຳແລະເຄື່ອງມືຂອງການກະທຳກໍຖືກປະຕິບັດ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພິທີສັນທະຍາ ກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ວາສຸເທວະ ນະໂມ ນະມະ’”

Verse 55

गृहाणेमं च मे धूपं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि यथा दीपं निवेदयेत् ॥

“ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາທູບບູຊານີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັນເປັນອຸບາຍເພື່ອພົ້ນຈາກສັງສາຣະທັງປວງ ຕໍ່ໄປຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ຄວນນຳເສີນປະທີບ (dīpa) ແນວໃດ”

Verse 56

तानि ते कथयिष्यामि त्वया मे पूर्वपृच्छितम् ॥ सौवर्णं राजतं कांस्यं येषु दद्यात्प्रपाणकम् ॥

ເລື່ອງເຫຼົ່ານັ້ນ—ທີ່ທ່ານເຄີຍຖາມຂ້າພະເຈົ້າກ່ອນ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ: ຄື ຄຳ, ເງິນ, ແລະທອງສຳຣິດ ໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄວນຈັດໃຫ້ມີ prapāṇaka (ພາຊະນະນ້ຳ/ການແຈກນ້ຳ)

Verse 57

चतुर्बाहुं च मां दृष्ट्वा मम कर्मपरायणः ॥ प्रणतः प्राञ्जलिः प्राह शिरो भूमौ निधाप्य सः ॥ तं च दृष्ट्वा मया प्रोक्तं प्रसन्नेनान्तरात्मना ॥

ເມື່ອເຂົາເຫັນຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມີສີ່ແຂນ ເຂົາຜູ້ອຸທິດໃຈໃນກິດພິທີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກໍກາບລົງ ປະນົມມື ແລະເວົ້າໂດຍວາງສີສະລົງກັບພື້ນດິນ។ ເຫັນເຂົາເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນສະຫງົບຜ່ອງໃສ।

Verse 58

तावत्ताम्रस्थितो भूत्वा मम संस्थो भविष्यसि ॥ ततः प्रभृति ताम्रात्मा गुडाकेशो व्यवस्थितः ॥

‘ຕະຫຼອດໄລຍະນັ້ນ ເຈົ້າຈະຕັ້ງຢູ່ໃນທອງແດງ (ໝາຍເຖິງການເກືອກກຽວກັບທອງແດງ) ແລະຈະດຳລົງຢູ່ໃນວັດຕະປະຕິບັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ। ຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ກຸຑາເກສະກໍຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນເປັນຜູ້ມີສະພາບ “ດຸດທອງແດງ/ເກືອກກຽວກັບທອງແດງ”’

Verse 59

ताम्रपात्रेण वै भूमे प्रापणं यत्प्रदीयते ॥ सिक्थे सिक्थे फलं तस्य शृणुष्व गदतो मम ॥

‘ໂອ ພູມິ! ການຖວາຍບູຊາໃດໆ ທີ່ຖວາຍລົງໃນແຜ່ນດິນໂດຍອາໄສພາຊະນະທອງແດງ ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງມັນຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວ: ທຸກໆມາດຕາຂອງຂີ້ເຜິ້ງ ຍ່ອມມີຜົນບຸນສອດຄ່ອງກັນ’

Verse 60

अनेनैव हि मन्त्रेण सन्ध्यां कुर्यात्तु दीक्षितः ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ດ້ວຍມົນຕຣນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ຮັບດີກສາແລ້ວພຶງປະກອບພິທີສັນທະຍາ