HomeUpanishadsSarvasaraVerse 19
Previous Verse
Next Verse

Verse 19

Sarvasara

नाहं भवाम्यहं देवो नेन्द्रियाणि दशैव तु ।

न बुद्धिर्न मनः शश्वन्नाहङ्कारस्तथैव च ॥

अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रो बुद्ध्यादीनां हि सर्वदा ।

साक्ष्यहं सर्वदा नित्यश्चिन्मात्रोऽहं न संशयः ॥

नाहं कर्ता नैव भोक्ता प्रकृतेः साक्षिरूपकः ।

मत्सान्निध्यात्प्रवर्तन्ते देहाद्या अजडा इव ॥

स्थाणुर्नित्यः सदानन्दः शुद्धो ज्ञानमयोऽमलः ।

आत्माहं सर्वभूतानां विभुः साक्षी न संशयः ॥

ब्रह्मैवाहं सर्ववेदान्तवेद्यं नाहं वेद्यं व्योमवातादिरूपम् ।

रूपं नाहं नाम नाहं न कर्म ब्रह्मैवाहं सच्चिदानन्दरूपम् ॥

न । अहम् । भवामि । अहम् । देवः । न । इन्द्रियाणि । दश । एव । तु ।

न । बुद्धिः । न । मनः । शश्वत् । न । अहङ्कारः । तथा । एव । च ।

अप्राणः । हि । अमनाः । शुभ्रः । बुद्धि-आदीनाम् । हि । सर्वदा ।

साक्षी । अहम् । सर्वदा । नित्यः । चित्-मात्रः । अहम् । न । संशयः ।

न । अहम् । कर्ता । न । एव । भोक्ता । प्रकृतेः । साक्षि-रूपकः ।

मत्-सान्निध्यात् । प्रवर्तन्ते । देह-आद्याः । अजडाः । इव ।

स्थाणुः । नित्यः । सदा-आनन्दः । शुद्धः । ज्ञान-मयः । अमलः ।

आत्मा । अहम् । सर्व-भूतानाम् । विभुः । साक्षी । न । संशयः ।

ब्रह्म । एव । अहम् । सर्व-वेदान्त-वेद्यम् । न । अहम् । वेद्यम् । व्योम-वात-आदि-रूपम् ।

रूपम् । न । अहम् । नाम । न । अहम् । न । कर्म । ब्रह्म । एव । अहम् । सत्-चित्-आनन्द-रूपम् ।

nāhaṃ bhavāmy ahaṃ devo nendriyāṇi daśaiva tu |

na buddhir na manaḥ śaśvan nāhaṅkāras tathaiva ca ||

aprāṇo hy amanāḥ śubhro buddhyādīnāṃ hi sarvadā |

sākṣy ahaṃ sarvadā nityaś cinmātro ’haṃ na saṃśayaḥ ||

nāhaṃ kartā naiva bhoktā prakṛteḥ sākṣirūpakaḥ |

matsānnidhyāt pravartante dehādyā ajadā iva ||

sthāṇur nityaḥ sadānandaḥ śuddho jñānamayo ’malaḥ |

ātmāhaṃ sarvabhūtānāṃ vibhuḥ sākṣī na saṃśayaḥ ||

brahmaivāhaṃ sarvavedāntavedyaṃ nāhaṃ vedyaṃ vyomavātādirūpam |

rūpaṃ nāhaṃ nāma nāhaṃ na karma brahmaivāhaṃ saccidānandarūpam ||

ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນການ «ເກີດຂຶ້ນ/ກາຍເປັນ» ນີ້ ບໍ່ແມ່ນເທວະ ແລະບໍ່ແມ່ນອິນທຣີຍະທັງສິບ. ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນພຸດທິ ບໍ່ແມ່ນມະນະ ແລະບໍ່ແມ່ນອະຫັງກາຣ. ຂ້ອຍເຫນືອກວ່າປຣານ ເຫນືອກວ່າໃຈ ບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ—ເປັນສັກຂີພະຍານຕໍ່ພຸດທິແລະທຸກສິ່ງຢູ່ເສມອ. ຂ້ອຍເປັນສັກຂີພະຍານຕະຫຼອດການ ເປັນນິດ ເປັນຈິດລ້ວນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ເສວຍຜົນ; ຂ້ອຍເປັນຮູບແຫ່ງສັກຂີຂອງປຣະກຣິຕິ. ດ້ວຍການສະຖິດໃກ້ຂອງຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນ ກາຍແລະອື່ນໆຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວ ດັ່ງກັບສິ່ງບໍ່ຮູ້ສຶກກໍກະທຳໄດ້. ຂ້ອຍນິ່ງມັ່ນ ເປັນນິດ ເປັນອານັນດະຕະຫຼອດ ບໍລິສຸດ ເປັນຍານລ້ວນ ບໍ່ມີມົນທິນ. ຂ້ອຍເປັນອາຕະມັນຂອງສັດທັງປວງ ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ເປັນສັກຂີ—ບໍ່ສົງໄສ. ຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ ທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດານຕະທັງປວງ; ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນວັດຖຸໃຫ້ຮູ້ທີ່ມີຮູບເປັນອາກາດ ລົມ ແລະອື່ນໆ. ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຮູບ ບໍ່ແມ່ນນາມ ບໍ່ແມ່ນກຳ; ຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ ມີສະພາວະເປັນ ສັດ-ຈິດ-ອານັນດະ.

I am not (this) becoming; I am not a god; nor am I the ten senses. I am neither intellect nor mind; likewise I am not the ego-sense. I am without vital-breath, indeed without mind, pure—ever the witness of intellect and the rest. I am always the witness, eternal, consciousness alone—without doubt. I am not the agent, nor indeed the enjoyer; I have the form of the witness of Prakṛti. By my mere presence the body and the rest function, as if non-insentient things (were acting). I am unmoving, eternal, ever-blissful, pure, made of knowledge, stainless. I am the Self of all beings, all-pervading, the witness—without doubt. I alone am Brahman, knowable through all Vedānta; I am not an object of knowledge having the form of space, wind, and the like. I am not form, I am not name, I am not action; I alone am Brahman, of the nature of existence-consciousness-bliss.

Ātman–Brahman identity; sākṣī-caitanya (witness-consciousness); akartṛtva/abhoktṛtva; neti-netiMahavakya: Directly supports Atharva-Veda mahāvākya “ayam ātmā brahma” (Māṇḍūkya) and aligns with “ahaṃ brahmāsmi” (Bṛhadāraṇyaka) through explicit “brahmaivāham”.AtharvaChandas: Mixed; predominantly anuṣṭubh-style ślokas with a concluding longer pāda/śloka (non-strict classical meter); overall treated as metrical prose/śloka in later Upaniṣadic style.