Verse 35
Nirvana
धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्यं मनोवागगोचरम्। अनित्यं जगद्यज्जनितं स्वप्नजगदभ्रगजादितुल्यम्। तथा देहादिसङ्घातं मोहगुणजालकलितं तद्रज्जुसर्पवत्कल्पितम्। विष्णुविद्यादिशताभिधानलक्ष्यम्। अङ्कुशो मार्गः। शून्यं न सङ्केतः। परमेश्वरसत्ता। सत्यसिद्धयोगो मठः। अमरपदं तत्स्वरूपम्। आदिब्रह्मस्वसंवित्। अजपा गायत्री। विकारदण्डो ध्येयः॥
धैर्य-कन्था । उदासीन-कौपीनम् । विचार-दण्डः । ब्रह्म-अवलोक-योग-पट्टः । श्रियाः पादुका । पर-इच्छा-चरणम् । कुण्डलिनी-बन्धः । पर-अपवाद-मुक्तः जीवन्-मुक्तः । शिव-योग-निद्रा च । खेचरी-मुद्रा च । परम-आनन्दी । निर्गत-गुण-त्रयम् । विवेक-लभ्यम् मनः-वाक्-अगोचरम् । अनित्यम् जगत् यत्-जनितम् स्वप्न-जगत्-अभ्र-गज-आदि-तुल्यम् । तथा देह-आदि-सङ्घातम् मोह-गुण-जाल-कलितम् तत्-रज्जु-सर्प-वत् कल्पितम् । विष्णु-विद्या-आदि-शत-अभिधान-लक्ष्यम् । अङ्कुशः मार्गः । शून्यम् न सङ्केतः । परम-ईश्वर-सत्ता । सत्य-सिद्ध-योगः मठः । अमर-पदम् तत्-स्वरूपम् । आदि-ब्रह्म-स्व-संवित् । अजपा गायत्री । विकार-दण्डः ध्येयः ।
dhairyakanthā | udāsīna-kaupīnam | vicāra-daṇḍaḥ | brahmāvaloka-yoga-paṭṭaḥ | śriyāḥ pādukā | parecchā-caraṇam | kuṇḍalinī-bandhaḥ | parāpavāda-mukto jīvanmuktaḥ | śivayoga-nidrā ca | khecarī-mudrā ca | paramānandī | nirgata-guṇa-trayam | viveka-labhyaṃ mano-vāg-agocaram | anityaṃ jagad yaj-janitaṃ svapna-jagad-abhragajādi-tulyam | tathā dehādi-saṅghātaṃ moha-guṇa-jāla-kalitaṃ tad-rajju-sarpavat-kalpitam | viṣṇu-vidyādi-śatābhidhāna-lakṣyam | aṅkuśo mārgaḥ | śūnyaṃ na saṅketaḥ | parameśvara-sattā | satya-siddha-yogo maṭhaḥ | amara-padaṃ tat-svarūpam | ādibrahma-sva-saṃvit | ajapā gāyatrī | vikāra-daṇḍo dhyeyaḥ ||
ເສື້ອຄຸມແມ່ນຄວາມອົດທົນມັ່ນຄົງ; ຜ້ານຸ່ງແມ່ນຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ (ອຸດາສີນ); ໄມ້ເທົ້າແມ່ນວິຈາຣ—ການພິຈາລະນາສືບສວນ; ສາຍຮັດໂຍຄະແມ່ນການເບິ່ງເຫັນພຣະພຣະມັນ; ເກີບແມ່ນສຣີ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງເປັນມົງຄຸນ; ການປະພຶດແມ່ນຕາມພຣະປະສົງສູງສຸດ; ການຜູກມັດແມ່ນການຄວບຄຸມກຸນຑະລິນີ. ຜູ້ພົ້ນຈາກຄໍາຕໍ່ວ່າອັນສູງສຸດ ແມ່ນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ (ຊີວັນມຸກຕະ). ມີນິດຣາແຫ່ງສິວະໂຍຄະ ແລະມີເຂຈຣີມຸດຣາ. ລາວເປັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍປຣະມານັນທະ ລ່ວງພົ້ນສາມຄຸນ—ໄດ້ດ້ວຍວິເວກ ເກີນຈິດແລະຄໍາເວົ້າ. ໂລກທີ່ເກີດຂຶ້ນນີ້ບໍ່ຖາວອນ ດັ່ງໂລກໃນຄວາມຝັນ ດັ່ງຊ້າງເມກ ແລະອື່ນໆ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ກອງປະກອບເລີ່ມຈາກຮ່າງກາຍ ທີ່ຖັກທໍດ້ວຍຕາຂ່າຍຄຸນແຫ່ງໂມຫະ ແມ່ນພຽງການສົມມຸດ ດັ່ງງູເທິງເຊືອກ. ເປົ້າໝາຍແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມນັບຮ້ອຍ ເຊັ່ນ “ວິສນຸ” ແລະ “ວິທະຍາ”. ອັງກຸສ (ເຄື່ອງກະຕຸ້ນຄວບຄຸມ) ແມ່ນທາງ; ຄວາມວ່າງບໍ່ແມ່ນເຄື່ອງຊີ້. ຄວາມຈິງແມ່ນສັດຕາ—ການດໍາລົງຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປຣະເມສວະຣ). ມັດຖະ (ອາສຣົມ) ແມ່ນໂຍຄະທີ່ສັດແທ້ ແລະສໍາເລັດ. ສະພາບນັ້ນເອງແມ່ນອະມະຣະປະທະ—ພາວະບໍ່ຕາຍ. ນັ້ນແມ່ນການຮູ້ຕົນເອງຂອງພຣະພຣະມັນດັ້ງເດີມ. ອະຈະປາ ແມ່ນ ຄາຍະຕຣີ. ໄມ້ເທົ້າແຫ່ງການແປປ່ຽນ (ວິກາຣະດັນຑະ) ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາ.
The cloak is fortitude; the loincloth is dispassion; the staff is inquiry; the belt of yoga is the vision of Brahman; the sandals are prosperity; the conduct is according to the Supreme will; the restraint is the binding (control) of Kuṇḍalinī. Free from the supreme reproach (blame), one is liberated while living. There is the sleep of Śiva-yoga, and the khecarī-mudrā. One is supremely blissful, having gone beyond the three guṇas—attainable through discrimination, beyond mind and speech. The world that is produced is impermanent, like a dream-world, like a cloud-elephant and the like. Likewise, the aggregate beginning with the body, woven of the net of the guṇas of delusion, is imagined like a snake on a rope. The aim is that which is designated by hundreds of names such as “Viṣṇu” and “Knowledge.” The goad is the path; emptiness is not the indicator. The reality is the existence of the Supreme Lord. The monastery is yoga that is true and accomplished. That very nature is the deathless state. It is the self-awareness of the primordial Brahman. The ajapā is the Gāyatrī. The staff of transformation is to be meditated upon.