Adhyaya 85

Verse 1

देव्युवाच । तत्र संनिहिता प्रोक्ता या त्वया वृषभध्वज । कथं देव समायाता कुरुक्षेत्रान्महानदी । किं प्रभावा तु सा प्रोक्ता फलं स्नानादिकेन किम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຣິສະພະທະວະຈະ), ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ແມ່ນ້ຳຊື່ ສັມນິຫິຕາ ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ນັ້ນມາຈາກ ກຸຣຸເກສະຕຣະ ແນວໃດ ໂອ ພຣະເທວະ? ອຳນາດຂອງນາງເປັນຢ່າງໃດ ແລະຜົນຈາກການອາບນ້ຳແລະອື່ນໆ ແມ່ນຫຍັງ?”

Verse 2

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यत्र संनिहिता शुभा । पापघ्नी सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຂ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ສັມນິຫິຕາອັນເປັນມົງຄຸນ ສະຖິດຢູ່ໃສ; ນາງທຳລາຍບາບຂອງສັດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ເຫັນກໍດີ ຫຼືແຕ່ສຳຜັດກໍດີ.”

Verse 3

आदिनारायणाद्देवि पश्चिमे धनुषां त्रये । संस्थिता सा महादेवी सरिद्रूपा महानदी

ໂອ ເທວີ, ທາງຕາເວັນຕົກຈາກ ອາດິນາຣາຍະນະ ໄປສາມຄວາມຍາວຄັນທະນູ, ມະຫາເທວີນັ້ນສະຖິດຢູ່—ເປັນມະຫານະດີ ຮັບຮູບເປັນສາຍນ້ຳ.

Verse 4

कथयामि समासेन तदुत्पत्तिं शृणु प्रिये । जरासंधभयाद्देवि विष्णुः परिजनैः सह

ຂ້ອຍຈະເລົ່າໂດຍຫຍໍ້ເຖິງກຳເນີດຂອງນາງ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ຜູ້ຮັກຂອງຂ້ອຍ. ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ ຈະຣາສັນທະ, ພຣະວິສນຸ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ…

Verse 5

गृहीत्वा यादवान्सर्वान्बालवृद्धवणिग्जनान् । स शून्यां मथुरां कृत्वा प्रभासं समुपागतः

ພຣະອົງໄດ້ຮວບຮວມຊາວຢາດະວະທັງໝົດ—ເດັກນ້ອຍ, ຜູ້ເຖົ້າ, ແລະພໍ່ຄ້າ—ແລ້ວເຮັດໃຫ້ມະຖຸຣາເປັນເມືອງວ່າງ ແລະຈຶ່ງມາຮອດປຣະພາສະ.

Verse 6

समुद्रं प्रार्थयामास स्थानं संवासहेतवे । एतस्मिन्नेव काले तु देवदेवो दिवाकरः

ພຣະອົງໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ທະເລ ເພື່ອຂໍສະຖານທີ່ອັນເໝາະສົມໃນການພຳນັກ. ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ເທວະເທວະ—ພຣະອາທິດ—ກໍ…

Verse 7

संग्रस्तो राहुणा देवि पर्वकाले ह्युपस्थिते । तं दृष्ट्वा यादवाः सर्वे विषादं परमं गताः

ໂອ ເທວີ, ໃນເວລາປະຣະວັນ (ເວລາຄຣາສ) ເມື່ອມາຮອດ, ພຣະອາທິດຖືກຣາຫຸກົດກັ້ນ. ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ຊາວຢາດະວະທັງໝົດກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ.

Verse 8

अप्राप्ताः संनिहित्यायां तानुवाच जनार्द्दनः । मा विषादं यदुश्रेष्ठा व्रजध्वं मयि संस्थिते

ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະເຖິງ ສຳນິຫິຕີ, ພຣະຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຍະດຸ; ຈົ່ງໄປຕໍ່ ໂດຍໃຫ້ໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນເຮົາ»។

Verse 9

दृश्यतां मत्प्रभावोऽद्य धर्मा र्थमिह भूतले । आनयिष्याम्यहं सम्यक्पुण्यं सांनिहितं सरः

«ມື້ນີ້ ຈົ່ງໃຫ້ເຫັນອຳນາດຂອງເຮົາ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງທຳມະໃນແຜ່ນດິນນີ້. ເຮົາຈະນຳອອກມາແນ່ນອນ ສະຫຼອງນ້ຳສຳນິຫິຕະອັນເປັນບຸນ (ຕີຣຖະ)»។

Verse 10

एवमुक्त्वा स भगवान्समाधिस्थो बभूव ह । एवं संध्यायतस्तस्य विष्णोरमिततेजसः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍເຂົ້າສູ່ສະມາທິ. ເມື່ອພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີຣັດສະຫມີຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ ພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນີ້—

Verse 11

प्रादुर्भूता ततस्तस्य वारिधाराऽग्रतः शुभा । बिभेद्य धरणीपृष्ठं स्नानार्थं चासुरद्विषः

ຕໍ່ມາ ນ້ຳສາຍອັນເປັນມົງຄຸນ ກໍປາກົດຂຶ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ແລະແຍກຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ—ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ປະຫານອະສຸຣະ ຈັດສະຖານທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດ.

Verse 12

तत स्ते यादवाः सर्वे रामसांबपुरोगमाः । चक्रुः स्नानं महादेवि राहुग्रस्ते दिवाकरे

ຕໍ່ມາ ຍະດຸວາທັງໝົດ—ມີຣາມະ ແລະ ສາມບະ ເປັນຜູ້ນຳ—ໄດ້ກະທຳການອາບນ້ຳສັກສິດ, ໂອ້ ມະຫາເທວີ, ໃນຍາມທີ່ຣາຫຸກືນດວງອາທິດ (ຄຣາສ).

Verse 13

प्राप्तपुण्या बभूवुस्ते संनिहित्यासमुद्भवम् । कुरुक्षेत्रस्य यात्रायाः प्राप्य सम्यक्फलं हि ते

ພວກເຂົາໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນທີ່ເກີດຈາກສານນິຫິຕີ ແລະໄດ້ຮັບຜົນສົມບູນຂອງການຈາລິກໄປກຸຣຸເກດຕຣະ।

Verse 14

एवं तत्समनुप्राप्तं पुण्यं सान्निहितं सरः । तत्र स्नात्वा महादेवि राहुग्रस्ते दिवाकरे । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ສະຣະສານນິຫິຕະອັນເປັນບຸນໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ. ໂອ ມະຫາເທວີ, ເມື່ອພຣະອາທິດຖືກຣາຫູກັບກຸມ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນຂອງຍັດຍາອັກນິດໂຕມ ຢ່າງຄົບຖ້ວນບໍ່ເຫຼືອ.

Verse 15

यस्तत्र भोजयेद्विप्रं षड्रसं विधिपूर्वकम् । एकेन भोजितेनैव कोटिर्भवति भोजिता

ຜູ້ໃດໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຕາມພິທີ ພ້ອມດ້ວຍລົດທັງຫົກ; ເພີຍແຕ່ລ້ຽງຄົນດຽວ ບຸນກໍເທົ່າກັບລ້ຽງໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 16

यस्तत्र कारयेद्धोमं संनिहित्यासमीपतः । एकैकाहुतिदानेन कोटिहोमफलं लभेत्

ຜູ້ໃດໃຫ້ກະທຳພິທີໂຮມະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ສານນິຫິຕຍາ; ເພີຍແຕ່ຖວາຍອາຫຸຕິແຕ່ລະຄັ້ງ ກໍໄດ້ຜົນເທົ່າກັບໂຮມະໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 17

मन्त्रजाप्यं तु कुरुते तत्र स्थाने स्थितो यदि । एकैकमंत्रजाप्येन कोटिजाप्यफलं लभेत्

ຖ້າຜູ້ໃດຢູ່ປະຈຳໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ແລະເຮັດມັນຕຣະ-ຈະປະຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ເພີຍແຕ່ຈະປະມັນຕຣະແຕ່ລະຄັ້ງ ກໍໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຈະປະໜຶ່ງໂກຕິຄັ້ງ.

Verse 18

सुवर्णदानं दातव्यं तत्र यात्राफलेप्सुभिः । स्नात्वा संपूजनीयश्च आदिदेवो जनार्द्दनः

ຜູ້ໃດປາຖະນາຜົນບຸນເຕັມທີ່ຈາກການຈາລິກບຸນທີ່ນັ້ນ ຄວນຖວາຍທານເປັນຄໍາ. ຫຼັງຈາກອາບນໍ້າແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ອາດິເທວະຜູ້ເປັນປະຖົມເຈົ້າ.

Verse 19

इति वै कथितं सम्यक्फलं सांनिहितं तव । श्रुतं पापहरं नृणां सम्यक्छ्रद्धावतां प्रिये

ດັ່ງນີ້ ຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງສັມນິຫິຕະຍາ (Saṃnihityā) ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອຟັງດ້ວຍສັດທາແທ້ ມັນເປັນຜູ້ລ້າງບາບໃຫ້ມະນຸດ.

Verse 85

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संनिहित्यामाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 85 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາມະຫາສະຫງ່າຂອງສັມນິຫິຕະຍາ” ໃນພາກທຳອິດຂອງ ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະຍະ ໃນຂັນດະທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ ຂອງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.