Adhyaya 83

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य पूर्वेण संस्थिताम् । योगेश्वरीं महादेवीं योगसिद्धिफलप्रदाम्

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ພຣະເທວີໂຢເກສະວະຣີ ມະຫາເທວີ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງສະຖານນັ້ນ, ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງສິດທິໂຢກະ.

Verse 2

तदुत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणु श्रद्धासमन्विता । पुरा दानवशार्दूलो महिषाख्यो महाबलः

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງກຳເນີດຂອງນາງ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍສັດທາ. ໃນອະດີດການ ມີຜູ້ກ້າແກ່ກອງດານະວະ ດຸດດັ່ງເສືອໃຫຍ່ ຊື່ວ່າ ມະຫິສາຂະ ຜູ້ມີກຳລັງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 3

बभूव प्रवरो देवि सर्वदेवभयंकरः । कामरूपी स लोकांस्त्रीन्वशीकृत्वाऽभवत्सुखी

ໂອ ເທວີ, ລາວໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ເລີດທີ່ສຸດ ແລະເປັນທີ່ຫວາດຫວັນແກ່ເທວະທັງປວງ. ລາວປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມໃຈ ແລະໄດ້ຄອບງຳສາມໂລກ ຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ.

Verse 4

कस्मिंश्चिदथ काले तु ब्रह्मणा लोककारिणा । सृष्टा मनोहरा कन्या रूपेणाप्रतिमा दिवि

ຕໍ່ມາ ໃນການເວລາໜຶ່ງ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງໂລກ ໄດ້ສ້າງໃນສະຫວັນ ນາງສາວຜູ້ງາມຈັບໃຈ ມີຄວາມງາມຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້.

Verse 5

अतपत्सा तपो घोरं कन्या रूपवती सती । नारदेन ततो दृष्टा सा कदाचिद्वरानने

ນາງກະສິດທີ່ມີສິນທຳ ແລະງາມສົດ ໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນດຸຮ້າຍແຮງ. ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ພຣະນາຣະດະໄດ້ເຫັນນາງໃນຄາວໜຶ່ງ.

Verse 6

ततः स सहसा देवि विस्मयं परमं गतः । अहो रूपमहो धैर्यमहो कान्तिरहो वयः

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ, ໂອ ເທວີ, ທ່ານກໍຖືກຄວາມພິສົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄອບງຳທັນທີ. “ໂອ້ ຄວາມງາມ! ໂອ້ ຄວາມອົດທົນ! ໂອ້ ລັດສະໝີ! ໂອ້ ພະລັງໜຸ່ມ!”

Verse 7

इत्येवं चिन्तयंस्तत्र नारीं वचनमब्रवीत् । कुरुष्वात्मप्रदानं मे न मे दारपरिग्रहः । तवाहं दर्शनाद्देवि कामवाणेन पीडितः

ຄິດຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: “ຈົ່ງມອບຕົນໃຫ້ແກ່ຂ້າ. ຂ້າບໍ່ປາຖະໜາການຮັບເອົາເປັນພັນລະຍາຕາມພິທີ. ໂອ ຜູ້ດຸດດັ່ງເທວີ, ແຕ່ພຽງເຫັນເຈົ້າ ຂ້າກໍຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະເທວະທຳລາຍໃຈ.”

Verse 8

साऽब्रवीन्न हि मे कार्यं कामधर्मेण सत्तम । कौमारं व्रतमासाद्य साधयिष्ये यथेप्सितम्

ນາງຕອບວ່າ: “ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າບໍ່ມີທຸລະກັບທາງແຫ່ງກາມະ. ເມື່ອຮັບເອົາວຣະຕະແຫ່ງຄວາມເປັນກະສິດ (ພຣະຕິຍາຂອງການເປັນພຣະວິຣະຈິນ), ຂ້າຈະບັນລຸສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ.”

Verse 9

न च मन्युस्त्वया कार्यो ह्यस्मिन्नर्थे कथंचन । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स मुनिर्नारदः प्रिये

“ແລະໃນເລື່ອງນີ້ ເຈົ້າຢ່າໃຫ້ຄວາມໂກດເກີດຂຶ້ນເລີຍ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ, ພຣະມຸນີນາຣະດະ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—…

Verse 10

समुद्रान्तेऽगमद्दिव्यां पुरीं महिषपालिताम् । अर्चितो हि मुनिस्तेन महिषेण महात्मना

ທີ່ຂອບທະເລ ທ່ານໄດ້ໄປຮອດນະຄອນອັນທິບທິວະ ທີ່ມະຫິສະເປັນຜູ້ປົກຄອງ. ມຸນີນັ້ນໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາຈາກມະຫິສະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 11

पृष्ट्वा ह्यनामयं देवि दत्त्वा चार्घ्यमनुत्तमम् । सोऽब्रवीत्प्राञ्जलिर्भूत्वा किमागमनकारणम् । ब्रूहि यत्ते व्यवसितं सर्वं कर्त्तास्मि नारद

ໂອ ເທວີ, ຫຼັງຈາກຖາມໄຖ່ຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) ອັນສູງສຸດແລ້ວ, ລາວໄດ້ກ່າວດ້ວຍຝາມືປະນົມ: “ເຫດໃດຈຶ່ງມາ? ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕັ້ງໃຈ; ຂ້າຈະເຮັດທັງໝົດ, ໂອ ນາຣະດະ.”

Verse 12

अथोवाच मुनिस्तत्र महिषं दानवेश्वरम् । कन्यारत्नं समुत्पन्नं जंबूद्वीपे महासुर

ແລ້ວມຸນີໄດ້ກ່າວຢູ່ນັ້ນຕໍ່ມະຫິສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ: “ໂອ ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ມີນາງສາວດັ່ງແກ້ວມະນີເກີດຂຶ້ນໃນຊັມບູທະວີປະ.”

Verse 13

स्वर्गे मर्त्ये च पाताले न दृष्टं न च मे श्रुतम् । तादृग्रूपमहं येन कामबाणवशीकृतः

“ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກມະນຸດ ແລະໃນປາຕາລະ ຄວາມງາມເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ; ໂດຍຮູບນັ້ນ ຂ້າຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະຄອບງຳ.”

Verse 14

स श्रुत्वा वचनं तस्य कामस्योत्पादनं परम् । जगाम यत्र सा साध्वी क्षेत्रे प्राभासिके स्थिता

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແລະຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າໄດ້ກໍ່ເກີດ, ລາວຈຶ່ງໄປຍັງບ່ອນທີ່ນາງຜູ້ດີນັ້ນພັກອາໄສ—ໃນຂອບເຂດສັກສິດແຫ່ງປຣະພາສະ.

Verse 15

तामेव प्रार्थयामास बलेन महता वृतः । भार्या भव त्वं मे भीरु भुंक्ष्व भोगान्मनोरमान् । एतत्तपो महाभागे विरुद्धं यौवनस्य ते

ຖືກລ້ອມດ້ວຍກຳລັງໃຫຍ່ ລາວໄດ້ອ້ອນວອນນາງພຽງຜູ້ດຽວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ຂີ້ຢ້ານ, ຈົ່ງເປັນເມຍຂອງຂ້າ; ຈົ່ງເສບສຸກອັນພໍໃຈກັບຂ້າ. ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາ, ຕະປະນີ້ຂັດກັບວັຍໜຸ່ມຂອງເຈົ້າ»។

Verse 16

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा जहास वरवर्णिनी । तस्या हसंत्या देवेशि शतशोऽथ सहस्रशः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ນາງຜູ້ງາມລ້ຳໄດ້ຫົວເຮາະ. ແລະເມື່ອນາງຫົວເຮາະ—ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ—ສຽງນັ້ນກ້ອງກັງວານເປັນຮ້ອຍໆ ແມ່ນກະທັ້ງພັນໆ ຄັ້ງ۔

Verse 17

निश्वासात्सहसा नार्यः शस्त्रहस्ता भयानकाः । ताभिर्विध्वंसितं सैन्यं महिषस्य दुरात्मनः

ຈາກລົມຫາຍໃຈຂອງນາງ ໃນພິບຕາດຽວ ນາງນັກຮົບອັນນ່າຢ້ານ ຖືອາວຸດໃນມື ກໍ່ຜຸດຂຶ້ນມາ. ໂດຍພວກນາງນັ້ນ ກອງທັບຂອງມະຫິສະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ຖືກທຳລາຍແຕກພັງຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 18

तस्मिन्निपात्यमाने तु सैन्ये दानवसत्तमः । क्रोधं कृत्वा ततः शीघ्रं तामेवाभिमुखो ययौ

ເມື່ອກອງທັບນັ້ນກຳລັງຖືກຟັນລົງ ດານະວະຜູ້ເລີດທີ່ສຸດກໍ່ເກີດໂທສະ ແລ້ວຮີບຮ້ອນຫັນໜ້າໄປຫານາງ ແລະກ້າວເຂົ້າໄປຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 19

विधुन्वन्स हि ते तीक्ष्णशृंगेऽभीक्ष्णं भयानके । तया सार्धं च सुमहत्कृत्वा युद्धं महासुरः

ມະຫາອະສຸລະນັ້ນ ສັ່ນເຂົາອັນແຫຼມຄົມ ແລະນ່າຢ້ານຂອງຕົນຊ້ຳໆ; ແລ້ວກໍ່ກໍ່ສົງຄາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງກັບນາງ.

Verse 20

शृंगाभ्यां जगृहे देवीं सा तस्योपरि संस्थिता । पद्भ्यामाक्रम्य शूलेन निहतो दैत्यपुंगवः

ມັນໄດ້ຈັບເທວີດ້ວຍເຂົາທັງສອງ ແຕ່ເທວີຍືນຢູ່ເທິງມັນ ແລະຢ່າງດ້ວຍຕີນ ຈຶ່ງປັກດ້ວຍຫອກ ສັງຫານຈອມດາຍຕະຮູບງົວນັ້ນ।

Verse 21

छिन्ने शिरसि खङ्गेन तद्रूपो निःसृतः पुमान् । रौद्रोऽपि स गतः स्वर्गं दैत्यो देव्यस्त्रपातितः

ເມື່ອຫົວຖືກຟັນຂາດດ້ວຍດາບ ຈາກຮ່າງນັ້ນມີຊາຍຮູບອອກມາ। ແມ່ນແຕ່ດຸຮ້າຍ ແຕ່ດາຍຕະຜູ້ຖືກອາວຸດເທວີປາດລົງ ກໍໄດ້ໄປສະຫວັນ।

Verse 22

ततो देवगणाः सर्वे महिषं वीक्ष्य निर्जितम् । महेंद्राद्याः स्तुतिं चक्रुर्देव्यास्तुष्टेन चेतसा

ຕໍ່ມາ ເທວະຫມູ່ທັງປວງ ເຫັນມະຫິສະຖືກພິຊິດ ແລ້ວມະເຫນທຣາເປັນຕົ້ນ ກໍພາກັນສັນລະເສີນເທວີ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ।

Verse 23

देवा ऊचुः । नमो देवि महाभागे गम्भीरे भीमदर्शने । नयस्थिते सुसिद्धांते त्रिनेत्रे विश्वतोमुखि

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການ ແດ່ເທວີຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ, ຜູ້ລຶກລ້ຳ ແລະນ່າຢ້ານໃນພະລັກ; ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳແຫ່ງການປົກຄອງອັນຖືກຕ້ອງ, ຜູ້ສົມບູນໃນສິດທານ, ຜູ້ມີສາມຕາ, ແລະຜູ້ມີໜ້າຫັນໄປທົ່ວທິດ।

Verse 24

विद्याविद्ये जये जाप्ये महिषासुरमर्दिनि । सर्वगे सर्वविद्येशे देवि विश्वस्वरूपिणि

ໂອ ເທວີ—ເຈົ້າແມ່ນທັງວິທະຍາ ແລະອະວິທະຍາ; ເຈົ້າແມ່ນຊັຍຊະນະ ແລະຈາປະອັນສັກສິດທີ່ຕ້ອງສວດຊ້ຳ; ຜູ້ປະຫານມະຫິສາສຸຣ; ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວິທະຍາທັງປວງ—ເທວີຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນທັງມວນ!

Verse 25

वीतशोके ध्रुवे देवि पद्मपत्रायतेक्षणे । शुद्धसत्त्वे व्रतस्थे च चण्डरूपे विभावरि

ໂອ ເທວີ ຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມໂສກ ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ມີດວງຕາດັ່ງກີບໃບບົວ ບໍລິສຸດໃນສັດຕະວະ ຕັ້ງຢູ່ໃນວຣະຕະອັນສັກສິດ ມີຮູບອັນດຸຮ້າຍ ໂອ ຄືນອັນສະຫວ່າງໄສ!

Verse 26

ऋद्धिसिद्धिप्रदे देवि कालनृत्ये धृतिप्रिये । शांकरि ब्राह्मणि ब्राह्मि सर्वदेवनमस्कृते

ໂອ ເທວີ ຜູ້ປະທານຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະສິດທິສຳເລັດ; ຜູ້ເປັນການຟ້ອນລຳຂອງເວລາ; ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງຄວາມອົດທົນ; ຊາງກະຣີ, ບຣາຫມະນີ, ບຣາຫມີ—ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ!

Verse 27

घंटाहस्ते शूल हस्ते महामहिषमर्दिनि । उग्ररूपे विरूपाक्षि महामायेऽमृते शिवे

ໂອ ເທວີ ຜູ້ຖືກະດິ່ງໃນມືໜຶ່ງ ແລະຖືຕຣິສູນໃນອີກມືໜຶ່ງ; ຜູ້ປະຫານມະຫາຄວາຍອະສູຣອັນແຂງກ້າ; ຜູ້ມີຮູບອັນດຸຮ້າຍ ດວງຕາກວ້າງ; ໂອ ມະຫາມາຍາ ໂອ ອະມຣິຕະ ໂອ ສິວາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ!

Verse 28

सर्वगे सर्वदे देवि सर्वसत्त्वमयोद्भवे । विद्यापुराणशल्यानां जननि भूतधारिणि

ໂອ ເທວີ ຜູ້ໄປໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຜູ້ເປັນເທວະແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແລະຜູ້ປະທານທຸກຢ່າງ; ຜູ້ເກີດຂຶ້ນເປັນແກ່ນສານຂອງສັດທັງປວງ; ມານດາແຫ່ງວິທະຍາ ແລະປູຣານະ; ຜູ້ອຸ້ມຊູ ແລະຄ້ຳຈຸນສັດທັງຫມົດ!

Verse 29

सर्वदेवरहस्यानां सर्वसत्त्ववतां शुभे । त्वमेव शरणं देवि विद्याऽविद्ये श्रियेऽश्रिये

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ທ່ານແມ່ນແກ່ນລັບອັນເລິກຊຶ້ງຂອງເທວະທັງປວງ ແລະຂອງສັດມີຊີວິດທັງຫມົດ. ທ່ານເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງ ໂອ ເທວີ—ທັງເປັນວິທະຍາ ແລະອະວິທະຍາ, ທັງເປັນສິຣີ ແລະອະສິຣີ.

Verse 30

एवं स्तुता सुरैर्देवि प्रणम्य ऋषिभिस्तथा । उवाच हसती वाक्यं वृणुध्वं वरमुत्तमम्

ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ແລະ ຖືກລິສີທັງຫຼາຍກໍ່ກາບນົບແລ້ວ, ພຣະເທວີຍິ້ມ ແລະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງເລືອກພອນອັນປະເສີດ»។

Verse 31

देवा ऊचुः । स्तवेनानेन ये देवि स्तुवन्त्यत्र नरोत्तमाः । ते संतु कामैः संपूर्णा वरवर्षा निरंतरम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວີ, ຜູ້ເປັນມະນຸດຜູ້ປະເສີດທີ່ສັນລະເສີນພຣະອົງຢູ່ນີ້ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້, ຂໍໃຫ້ເຂົາເຕັມພ້ອມດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ແລະ ມີພອນອັນດີຍິ່ງຫຼັ່ງໄຫຼບໍ່ຂາດ»។

Verse 32

अस्मिन्क्षेत्रे त्वया वासो नित्यं कार्यः शुचिस्मिते

ໂອ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດສະຫວ່າງໄສ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້ຕະຫຼອດໄປ।

Verse 33

एवमस्त्विति सा देवी देवानुक्त्वा वरानने । विसृज्य ऋषिसंघांश्च तत्रैव निरताऽभवत्

ພຣະເທວີຜູ້ມີໃບໜ້າງາມກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ»; ແລ້ວກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ສົ່ງຄືນຫມູ່ລິສີ, ນາງກໍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນບໍລິສຸດ।

Verse 34

आश्वयुक्छुक्लपक्षस्य नवम्यां यो वरानने । उपवासपरो भूत्वा तां प्रपश्यति भक्तितः । तस्य पापं क्षयं याति तमः सूर्योदये यथा

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຜູ້ໃດໃນວັນທີ 9 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນອາສະວະຍຸຊະ, ຖືອົບພະວາສ (ອົບພະວາສ) ແລະ ເບິ່ງນາງດ້ວຍພັກຕິ, ບາບຂອງເຂົາຈະສິ້ນໄປ ເຫມືອນຄວາມມືດຫາຍໄປເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ।

Verse 35

य एतत्पठति स्तोत्रं प्रातरुत्थाय मानवः । न भीः संपद्यते तस्य यावज्जीवं नरस्य वै

ຜູ້ໃດຕື່ນເຊົ້າແລ້ວສວດສະໂຕຕຣະນີ້ ຄວາມຢ້ານກົວຈະບໍ່ມາຮອດເຂົາ ຕະຫຼອດຊີວິດຂອງເຂົາ।

Verse 36

आश्वयुक्छुक्लपक्षे या अष्टमी मूलसंयुता । सा महानामिका प्राणा येषां तस्यां गताः शुभे

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ໃນເດືອນອາສວຍຸຊະ ຂ້າງຂຶ້ນ ວັນທີ 8 ທີ່ປະກົບກັບນັກສັດຣາ ມູລາ ເອີ້ນວ່າ “ມະຫານາມິກາ”. ຜູ້ໃດທີ່ລົມຫາຍໃຈຊີວິດຈາກໄປໃນວັນນັ້ນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີພອນ।

Verse 37

तेषां स्वर्गे ध्रुवं वासो वीरास्तेऽप्सरसां प्रियाः

ສໍາລັບວິລະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ການພໍານັກໃນສະຫວັນແນ່ນອນ; ເຂົາເຈົ້າຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງອັບສະຣາ।

Verse 38

मन्वन्तरेषु सर्वेषु कल्पादिषु सुरेश्वरि । एष एव क्रमः प्रोक्तो विशेषं शृणु सांप्रतम्

ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ, ໃນມັນວັນຕະຣະທັງປວງ ແລະໃນວົງຈັກເວລາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍກັລປະ ກໍໄດ້ສອນລໍາດັບນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງລາຍລະອຽດພິເສດໃນປັດຈຸບັນ।

Verse 39

आश्वयुक्छुक्लपक्षे या पंचमी पापनाशिनी । तस्यां संपूजयेद्रात्रौ खड्गमंत्रैर्विभूषितम्

ໃນເດືອນອາສວຍຸຊະ ຂ້າງຂຶ້ນ ວັນທີ 5 ອັນທໍາລາຍບາບ ຄວນບູຊາໃນຍາມຄ່ໍາ ດາບທີ່ປະດັບແລະອຸດົມດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງດາບ।

Verse 40

मंडपं कारयेत्तत्र नवसप्तकरं तथा । प्रागुदक्प्रवणे देशे पताकाभिरलंकृतम् । योगेश्वर्याः संनिधाने विधिना कारयेद्द्विजः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນໃຫ້ສ້າງມັນດະປະຕາມຂະໜາດທີ່ກຳນົດ ໃນພື້ນດິນລາດໄປທາງຕາເວັນອອກແລະທາງເໜືອ ປະດັບດ້ວຍທຸງປ້າຍ ແລະກະທຳຕາມພິທີ ໃນພຣະສະນິດຂອງ ໂຢເກສະວະຣີ.

Verse 41

आग्नेय्यां कारयेत्कुण्डं हस्तमात्रं सुशोभनम् । मेखलात्रयसंयुक्तं योन्याऽश्वत्थदलाभया

ໃນທິດອາກເນຍ ຄວນເຮັດກຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ) ທີ່ງາມສະອາດ ຂະໜາດໜຶ່ງສອກ ມີເມຄະລາສາມຊັ້ນລ້ອມຮອບ ມີຖານຮູບໂຢນີ ແລະປະດັບ/ໝາຍໄວ້ດ້ວຍໃບອັສວັດຖະ.

Verse 42

शास्त्रोक्तं मन्त्रसंयुक्तं होतव्यं पायसं ततः । ततः खड्गं तु संस्नाप्य पंचामृतरसेन वै । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्मंत्रपूर्वं द्विजोत्तमैः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມທີ່ຄຳພີສອນ ແລະພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາ ຄວນຖວາຍປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມຫວານ) ລົງໃນໄຟ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາບດາບດ້ວຍນ້ຳສານະຂອງປັນຈາມຣິຕະ ແລ້ວຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ຄວນບູຊາມັນດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ ໂດຍມີການສະດຸດມັນຕຣານຳໜ້າ.

Verse 43

अभीर्विशसनं खड्गः प्राणिभूतो दुरासदः । अगम्यो विजयश्चैव धर्माधारस्तथैव च । इत्यष्टौ तव नामानि स्वयमुक्तानि वेधसा

«ບໍ່ຫວາດກົວ», «ຜູ້ຂ້າຟັນ», «ດາບ», «ຜູ້ມີຊີວິດ», «ບໍ່ອາດຕ້ານທານ», «ບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ», «ໄຊຊະນະ», ແລະ «ຖານຮອງແຫ່ງທຳມະ»—ນີ້ແມ່ນນາມທັງແປດຂອງເຈົ້າ ທີ່ພຣະຜູ້ສ້າງ (ເວທະສະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 44

नक्षत्रं कृत्तिका तुभ्यं गुरुर्देवो महेश्वरः । हिरण्यं च शरीरं ते धाता देवो जनार्दनः । पिता पितामहो देव स्वेन पालय सर्वदा

ນັກສັດຕະຣາຂອງເຈົ້າແມ່ນ ກຣິຕຕິກາ; ຄູອາຈານເທວະຂອງເຈົ້າແມ່ນ ມະເຫສະວະຣະ. ກາຍຂອງເຈົ້າເປັນຄຳ; ຜູ້ຄ້ຳຈຸນເຈົ້າແມ່ນ ພຣະເຈົ້າຈະນາຣະດະນະ. ໂອ ເທວະ, ດ້ວຍພະລັງຂອງເຈົ້າເອງ ຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາເສມອ—ທັງເປັນພໍ່ ແລະ ປູ່ຜູ້ເທວະ.

Verse 45

इति खड्गमन्त्रः । एवं संपूज्य विधिना तं खङ्गं ब्राह्मणोत्तमैः । भ्रामयेन्नगरे रात्रौ नान्दीघोषपुरःसरम्

ດັ່ງນີ້ແມ່ນ “ມົນຕຣາແຫ່ງດາບ”. ເມື່ອບູຊາດາບນັ້ນຕາມພິທີໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດແລ້ວ ຄວນພາມັນເດີນວຽນຮອບເມືອງຍາມຄ່ຳ ໂດຍມີສຽງສັນລະເສີນມົງຄຸນນຳໜ້າ।

Verse 46

सर्वसैन्येन संयुक्तस्तत्र ब्राह्मणपुंगवैः । एवं कृत्वा विधानं तु पुनर्योगेश्वरीं नयेत् । उच्चार्य मन्त्रमेवं वै खङ्गं तस्यै समर्पयेत्

ມີກອງທັບທັງໝົດ ແລະພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງຮ່ວມກັນ; ເມື່ອເຮັດພິທີຕາມບັນຍັດແລ້ວ ຈຶ່ງນຳກັບໄປຫາ ໂຍເກສະວະຣີ. ພ້ອມທັງຂັບຂານມົນຕຣານີ້ ແລ້ວຖວາຍດາບແກ່ນາງ।

Verse 47

अञ्जनेन समालेख्य चन्दनेन विलेपितम् । बिल्वपत्रकृतां मालां तस्यै देव्यै निवेदयेत्

ເມື່ອແຕ້ມປະດັບ(ພຣະຮູບ)ດ້ວຍອັນຊະນະ ແລະທາດ້ວຍຈັນທະນະແລ້ວ ຄວນນຳພວງມາລາທີ່ຮ້ອຍຈາກໃບບິລະວະ ຖວາຍແດ່ພຣະເທວີນັ້ນ।

Verse 48

दुर्गे दुर्गार्तिहे देवि सर्व दुर्गतिनाशिनि । त्राहि मां सर्वदुर्गेषु दुर्गेऽहं शरणं गतः

ໂອ ທຸຣຄາ—ໂອ ເທວີຜູ້ດັບທຸກແຫ່ງຄວາມຄັບຂັນ, ຜູ້ທຳລາຍຊະຕາກຳອັນຊົ່ວຮ້າຍທັງປວງ—ໂປດປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນອັນຕະລາຍທຸກປະການ. ໂອ ທຸຣຄາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າມາພຶ່ງພາເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 49

दत्त्वैवमर्घ्यं देवेशि तत्र खङ्गं च जागृयात् । नित्यं संपूज्य विधिना अष्टम्यां यावदेव हि

ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນຈອມເທວະ, ເມື່ອຖວາຍອັຣຄະຍະດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນເຝົ້າຍາມດາບນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລະບູຊາມັນທຸກມື້ຕາມພິທີ ຈົນຮອດວັນອັດຖະມີດ້ວຍແທ້।

Verse 50

तद्रात्रौ जागरं कृत्वा प्रभाते ह्यरुणोदये । पातयेन्महिषान्मेषानग्रतो गतकंधरान्

ໃນຄືນນັ້ນ ຈົ່ງຕື່ນເຝົ້າວິກິລ; ເມື່ອເຊົ້າອະຣຸນໂອດະຍ ແສງຕາເວັນແດງຂຶ້ນ ຄວນໃຫ້ຂ້າຄວາຍແລະແກະຜູ້ ວາງນໍາໜ້າພຣະເທວະ ໂດຍເປີດຄໍໃຫ້ເຫັນ ເພື່ອເປັນເຄື່ອງບູຊາ।

Verse 51

शतमर्धशतं वापि तदर्धार्धं यथेच्छया । सुरासवभृतैः कुंभैस्तर्पयेत्परमेश्वरीम्

ຈະເປັນຮ້ອຍ ຫຼືຫ້າສິບ ຫຼືອີກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ ຕາມປາຖະນາ; ໂດຍໃຊ້ໄຫ (ກຸມພະ) ທີ່ເຕັມດ້ວຍສຸຣາແລະອາສະວະ ຈົ່ງທໍາຕັຣປະນະ ເພື່ອບູຊາພຣະບຣະເມສະວະຣີ ຜູ້ສູງສຸດ।

Verse 52

कापालिकेभ्यस्तद्देयं दासीदासजने तथा । ततोऽपराह्नसमये नवम्यां स्यन्दने स्थिताम्

ເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນ ຄວນໃຫ້ແກ່ນັກບວດກາປາລິກະ ແລະໃຫ້ແກ່ຂ້າຮັບໃຊ້ຍິງຊາຍດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນ ໃນເວລາບ່າຍຂອງວັນນະວະມີ ຈົ່ງອັນເຊີນພຣະເທວີໃຫ້ປະທັບເທິງລົດພິທີ।

Verse 53

योगेशीं भ्रामयेद्राष्ट्रे स्वयं राजा स्वसैन्यवान् । नदद्भिः शंखपटहैः पठद्भिर्बटुचारणैः

ພຣະຣາຊາເອງ ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບ ຄວນນໍາພຣະໂຍເກສີ ເດີນຂະບວນຮອບອານາຈັກ; ມີສັງຂ໌ແລະປະຖະຫະ (ກອງກະທົບ) ດັງກັງວານ ແລະມີເດັກນັກຮຽນກັບນັກຂັບຮ້ອງ ສວດສັນລະເສີນຢູ່ເທິງທາງ।

Verse 54

भूतेभ्यश्च बलिं दद्यान्मंत्रेणानेन भामिनि । सरक्तं सजलं सान्नं गन्धपुष्पाक्षतैर्युतम्

ແລະຕໍ່ບັນດາພູຕະ (ວິນຍານ) ຈົ່ງຖວາຍບະລິ ດ້ວຍມັນຕຣານີ້, ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ—ເປັນເຄື່ອງຖວາຍມີເລືອດ ມີນໍ້າ ມີອາຫານ ພ້ອມດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ)۔

Verse 55

त्रीन्वारांस्तु त्रिशूलेन दिग्विदिक्षु क्षिपेद्बलिम् । बलिं गृह्णन्त्विमे देवा आदित्या वसवस्तथा

ສາມເທື່ອ ໃຊ້ຕຣິຊູລ (ຫອກສາມງ່າ) ໂຍນບະລິໄປຕາມທິດ ແລະ ທິດຍ່ອຍ. «ຂໍໃຫ້ເທວະເຫຼົ່ານີ້ຮັບບະລິ—ທັງອາທິຕະຍະ ແລະ ວະສຸ ດ້ວຍ»।

Verse 56

मरुतोऽथाश्विनौ रुद्राः सुपर्णाः पन्नगा ग्रहाः । सौम्या भवंतु तृप्ताश्च भूताः प्रेताः सुखावहाः

ຂໍໃຫ້ມະຣຸດ, ອັສວິນ, ຣຸດຣະ, ສຸປັນນະ, ນາກ ແລະ ຄຣາຫະ (ພະລັງງານທີ່ຍຶດກຸມ) ຈົ່ງອ່ອນໂຍນ ແລະ ອິ່ມໃຈ. ຂໍໃຫ້ພູຕະ ແລະ ເປຣຕະ ເມື່ອພໍໃຈ ຈົ່ງນຳຄວາມສຸກສະບາຍມາໃຫ້.

Verse 57

य एवं कुर्वते यात्रां ब्राह्मणाः क्षेत्रवासिनः । न तेषां शत्रवो नाग्निर्न चौरा न विनायकाः । विघ्नं कुर्वंति देवेशि योगेश्वर्याः प्रसादतः

ໂອ ເທວີ, ພຣາຫມັນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້ ແລະ ປະຕິບັດຍາຕຣາດັ່ງນີ້ ຈະບໍ່ຖືກຮົບກວນໂດຍສັດຕູ, ບໍ່ໂດຍໄຟ, ບໍ່ໂດຍໂຈນ, ບໍ່ໂດຍພະລັງງານຂັດຂວາງ. ເນື່ອງດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ໂຢເກສະວະຣີ, ອຸປະສັກໃດໆ ບໍ່ອາດເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້.

Verse 58

सुखिनो भोगभोक्तारः सर्वातंकविवर्जिताः । भवन्ति पुरुषा भक्ता योगेश्वर्या निरंतरम्

ຜູ້ຄົນທີ່ເປັນພັກຕະຂອງ ໂຢເກສະວະຣີ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ຈະເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸກ ເປັນຜູ້ເສວຍພົບພາບອັນຄວນ ແລະ ພົ້ນຈາກທຸກຄວາມທຸກຍາກອັນຕະລາຍທັງປວງ.

Verse 59

इत्येष ते समाख्यातो योगेश्वर्या महोत्सवः । पठतां शृण्वतां चैव सर्वाशुभविनाशनः

ດັ່ງນີ້ ມະໂຫດສະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ໂຢເກສະວະຣີ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ; ສຳລັບຜູ້ທີ່ສວດອ່ານ ແລະ ຜູ້ທີ່ຟັງ ມັນເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມອັບມົງຄົນທັງປວງ.

Verse 60

शूलाग्रभिन्नमहिषासुरपृष्ठपीठामुत्खातखड्ग रुचिरांगदबाहुदंडाम् । अभ्यर्च्य पंचवदनानुगतं नवम्यां दुर्गां सुदुर्गगहनानि तरंति मर्त्याः

ມະນຸດຜູ້ໃດ ໃນວັນນະວະມີ (ວັນທີ 9 ຂອງຈັນທະຄະຕິ) ບູຊາພຣະເທວີດຸຣຄາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ນາງຜູ້ມີອາສນະຕັ້ງເທິງຫຼັງຂອງອະສຸຣະມະຫິສາສຸຣະທີ່ຖືກປາຍຕຣິສູລຜ່າ, ແຂນປະດັບກຳໄລງາມ ແລະຊູດາບຂຶ້ນ—ຈະຂ້າມພົ້ນອຸປະສັກອັນລຶກລັບ ແລະນ່າຢ້ານກົວໄດ້.

Verse 83

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये योगेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 83 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ໂຢເກສະວະຣີ» ໃນພຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນພຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະ ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນສັມຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄຳກອນ.