Adhyaya 81

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवेशं दैत्यसूदनम् । पापघ्नं सर्वजंतूनां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ດາຍຕະສູດະນະ ຜູ້ທຳລາຍບາບຂອງສັດທັງປວງ ຜູ້ຢູ່ໃນພຣະພາສະເຂດຕະຣະ.

Verse 2

अनादियुगसंस्थानं सर्व कामप्रदं शुभम् । संसारसागरे घोरे स्थितं नौरिव तारणे

ເປັນສະຖານທີ່ເກົ່າແກ່ ຕັ້ງຢູ່ມາແຕ່ຍຸກອັນບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ, ເປັນມົງຄຸນ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນໄດ້ທັງປວງ; ຢືນຢູ່ໃນທະເລແຫ່ງສັງສານອັນນ່າຢ້ານ ດັ່ງເຮືອພາຂ້າມຝັ່ງ.

Verse 3

अन्ये सर्वेऽपि नश्यंति कल्पांते ब्रह्मणो दिने । एतानि मुक्त्वा देवेशि न्यग्रोधं सप्त कल्पगम

ສິ່ງອື່ນໆທັງໝົດ ຍ່ອມພິນາດໃນທ້າຍກັລປະ ໃນວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ. ແຕ່ເມື່ອລະສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງພຣະເຈົ້າເທວະ, ມີຕົ້ນນະຍະໂກຣດ (ໄຊ/ບັນຍັນ) ທີ່ດຳລົງຢູ່ຜ່ານເຈັດກັລປະ.

Verse 4

कल्पवृक्षं तथाऽगारं वैडूर्यं पर्वतोत्तमम् । श्रीदैत्यसूदनं देवं मार्कंडेयं महामुनिम्

ມີຕົ້ນກັລປະວຶກສະ (ຕົ້ນໄມ້ສົມປາດຖະໜາ) ແລະສະຖານພັກອັນສັກສິດ; ພູໄວດູຣະຍະ (Vaiḍūrya) ອັນຍອດຢ້ຽມ; ພຣະເທວະດາຍຕະສູດະນະອັນນ່າເຄົາລົບ; ແລະມະຫາມຸນີ ມາຣະກັນເດຍ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງອັນຄວນບູຊາທີ່ດຳລົງຢູ່.

Verse 5

अक्षयाश्चाव्ययाश्चैते सप्तकल्पानि सुन्दरि । देवि किं बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनःपुनः

ເຫຼົ່ານີ້ເປັນອະຄະຍະ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຕະຫຼອດເຈັດກັລປະ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ. ໂອ ເທວີ, ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ—ຈະພັນລະນາຊ້ຳໆອີກເພື່ອຫຍັງ?

Verse 6

श्रीदैत्यसूदनाद्देवि नान्यास्ति भुवि देवता । यवाकारं तु तस्यैव क्षेत्रपातकनाशनम्

ໂອ ເທວີ, ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີເທວະອື່ນໃດ ນອກຈາກ ພຣະໄດຕະຍະສູດນະ (Daityasūdana) ຜູ້ຄວນບູຊາ. ແມ່ນແຕ່ຮູບຮ່າງ/ຂອບເຂດທີ່ກ່ຽວກັບພຣະອົງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຍະວາກາຣ» ກໍທຳລາຍບາບແຫ່ງກະເສດສັກສິດນີ້ໄດ້.

Verse 7

सेवितं चर्षिभिः सिद्धैर्यक्षविद्याधरोरगैः । तस्य सीमां प्रवक्ष्यामि विष्णुक्षेत्रस्य भामिनि

ຖືກບູຊາແລະຮັບໃຊ້ໂດຍຣິສີ ແລະ ສິດທະ, ໂດຍຍັກສະ ວິດຍາທະຣະ ແລະ ນາກາ—ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຂອບເຂດແຫ່ງ ວິສນຸ-ກະເສດ (Viṣṇu-kṣetra) ນັ້ນ.

Verse 8

पूर्वे यमेश्वरं यावच्छ्रीसोमेशं तु पश्चिमे । उत्तरे तु विशालाक्षी दक्षिणे सरितां पतिः

ທາງຕາເວັນອອກ ຂອບເຂດຍາວໄປຮອດ ຍະເມສະວະຣະ (Yameśvara); ທາງຕາເວັນຕົກ ຮອດ ໂສເມສະ (Someśa) ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ. ທາງເໜືອມີ ວິຊາລາກຊີ (Viśālākṣī); ທາງໃຕ້ມີ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນຂອບເຂດສັກສິດ.

Verse 9

एतत्क्षेत्रं यवाकारं वैष्णवं पापनाशनम्

ກະເສດສັກສິດນີ້ ມີຮູບຮ່າງດັ່ງເມັດຂ້າວບາເລ (ຍະວາກາຣ), ເປັນວິສນຸວະ (Vaiṣṇava) ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 10

अत्र क्षेत्रे मृता ये तु पापिनोऽपि नरा ध्रुवम् । स्वर्गं गच्छंति ते सर्वे संतः सुकृतिनो यथा

ໃນກະເສດນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕາຍ—ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບກໍຕາມ—ໂດຍແນ່ນອນ ທຸກຄົນລ້ວນໄປສະຫວັນ ເຫມືອນຄົນດີຜູ້ມີບຸນກຸສົນ.

Verse 11

अत्र दत्तं हुतं जप्तं तपस्तप्तं कृतं हि यत् । तत्सर्वं चाक्षयं प्रोक्तं सप्तकल्पावधि प्रिये

ໂອ້ ຜູ້ຮັກ! ສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ທານຢູ່ນີ້, ບູຊາໃນຍັດ, ສວດຈະປະ, ຫຼື ບຳເນັດຕະປະ—ທັງໝົດນັ້ນຖືກກ່າວວ່າບໍ່ເສື່ອມສູນ ດຳລົງເຖິງ 7 ກັລປະ.

Verse 12

तत्रैकमपि यो देवि ब्राह्मणं भोजयिष्यति । विधिना विष्णुमुद्दिश्य कोटिर्भवति भोजिता

ໂອ້ ເທວີ! ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍອາຫານໃຫ້ພຣາຫມັນແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ຕາມພິທີ ແລະ ອຸທິດແດ່ພຣະວິສນຸ—ຜົນບຸນຈະເປັນດັ່ງໄດ້ຖວາຍແກ່ໜຶ່ງກໂຕິ.

Verse 13

तत्रोपवासं यः कुर्यान्नरो भक्तिसमन्वितः । एकेनैवोपवासेन उपवासायुतं फलम् । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा सोपवासो जितेंद्रियः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດທີ່ຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ດ້ວຍສັດທາ—ດ້ວຍການອົດອາຫານພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ຜົນເທົ່າກັບອົດອາຫານໜຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ. ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະ ແລະ ຖືອຸປະວາສດ້ວຍການຊະນະອິນທຣີຍະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນສູງສົ່ງນັ້ນ.

Verse 14

द्वादश्यां कार्त्तिके मासि दद्याद्विप्रेषु कांचनम् । विष्णुं संपूज्य विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः

ໃນວັນທວາດະສີ ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ຄວນໃຫ້ຄຳແກ່ພຣາຫມັນ. ເມື່ອບູຊາພຣະວິສນຸຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 15

देव्युवाच । दैत्यसूदननामेति कथं तस्य प्रकीर्तितम् । कस्मिन्काले तु देवेश तन्मे विस्तरतो वद

ເທວີກ່າວວ່າ: “ນາມ ‘ໄດຕະຍະສູດະນະ’ ຂອງພຣະອົງ ເປັນທີ່ລືອຊາໄດ້ແນວໃດ? ແລະ ໃນເວລາໃດ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ສິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໂດຍລະອຽດ.”

Verse 16

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम् । दैत्यसूदनदेवस्य पुरा वृत्तं महोदयम्

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າຈະປະກາດມະຫາອານຸພາບທີ່ທຳລາຍບາບ—ເລື່ອງລາວເກົ່າແກ່ອັນເປັນມົງຄຸນສູງ ຂອງພຣະເທວະ ໄດຕະຍະສູດນ»।

Verse 17

देवि तस्यैव नामानि कल्पेकल्पे भवंति वै । अनादिनिधनान्येव संभवन्ति पुनःपुनः

ໂອ ເທວີ, ພຣະນາມຂອງພຣະອົງນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໃນທຸກໆກັລປະ; ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ແລະປາກົດຂຶ້ນຊ້ຳໆອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ।

Verse 18

पूर्वकल्पे श्रिया वृत्तो वामनस्तु द्वितीयके । वज्रांगस्तु तृतीये वै तुरीये कमलाप्रियः

ໃນກັລປະກ່ອນ ພຣະອົງມີນາມວ່າ «Śriyā-vṛtta»; ໃນກັລປະທີສອງ «Vāmana»; ໃນກັລປະທີສາມ «Vajrāṅga»; ແລະໃນກັລປະທີສີ່ «Kamalāpriya» (ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະລັກສະມີ)។

Verse 19

पंचमे दुःखहर्त्ता च षष्ठे तु पुरुषोत्तमः । श्रीदैत्यसूदनो देवः कल्पे वै सप्तमे स्मृतः

ໃນກັລປະທີຫ້າ ພຣະອົງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «Duḥkhahartā» ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກ; ໃນກັລປະທີຫົກ «Puruṣottama» ບຸລຸດສູງສຸດ; ແລະໃນກັລປະທີເຈັດ ເປັນພຣະເທວະ «Śrī-Daityasūdana» ຜູ້ປາບໄດຕະຍະ.

Verse 20

तस्यैव नाम चोत्पत्तिं कथयामि यथार्थतः

ບັດນີ້ ຂ້າຈະເລົ່າຕາມຄວາມຈິງ ເຖິງກຳເນີດຂອງນາມນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 21

पुरा देवासुरे युद्धे दानवैर्देवकंटकैः । निर्जिता देवताः सर्वे जग्मुस्ते शरणं हरिम् । क्षीरोदवासिनं देवमस्तुवन्प्रणताः स्थिताः

ໃນອະດີດ ໃນສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະແລະອະສຸຣ ດານະວະ—ເປັນເຫມືອນໜາມຕໍ່ເທວະ—ໄດ້ຊະນະເທວະທັງປວງ. ແລ້ວເທວະທັງນັ້ນໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະຫຣິ ຜູ້ສະຖິດໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ແລະຍືນກົ້ມສະຫວາຍ ສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 22

देवा ऊचुः । जय देव जगन्नाथ दैत्यासुरविमर्द्दन । वाराहरूपमास्थाय उद्धृता वसुधा त्वया

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ໂອ້ ຈະກັນນາຖາ ຈອມໂລກ, ຜູ້ບົດບີ້ດາຍຕະແລະອະສຸຣ. ພຣະອົງຊົງຮັບຮູບວາຣາຫະ (ໝູປ່າ) ແລະຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ.”

Verse 23

उद्धृता मत्स्यरूपेण वेदा उदधिमध्यतः । कूर्मरूपी तथा भूत्वा क्षीरोदार्णवमंथनम्

ໃນຮູບມັດສະຍະ (ປາ) ພຣະອົງໄດ້ກູ້ຄືນພຣະເວທະຈາກກາງມະຫາສະໝຸດ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ເປັນຮູບກູຣມະ (ເຕົ່າ) ພຣະອົງໄດ້ຄ້ຳຈຸນການກວນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ.

Verse 24

कृत्वा त्वया जगन्नाथ उद्धृता श्रीर्नमो ऽस्तु ते । श्रीपतिः श्रीधरो देव आर्त्तानामर्तिनाशनः

ໂອ້ ຈະກັນນາຖາ, ໂດຍກິດຂອງພຣະອົງ ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ/ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ໄດ້ປາກົດແລະຖືກຍົກຂຶ້ນ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງ. ໂອ້ ພຣະເທວະ, ພຣະອົງແມ່ນສຣີປະຕິ ແລະສຣີທະຣະ, ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ທຸກຍາກ.

Verse 25

बलिर्वामनरूपेण त्वया बद्धोऽसुरारिणा । हिरण्याक्षो महादैत्यो हिरण्यकशिपुर्हतः

ບະລິ ຖືກພຣະອົງ—ສັດຕູແຫ່ງອະສຸຣ—ຜູກມັດ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຮັບຮູບວາມະນະ (ພຣາຫມະນນ້ອຍ). ຮິຣັນຍາກສະ ດາຍຕະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍຖືກປະຫານ, ແລະຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ກໍຖືກສັງຫານເຊັ່ນກັນ.

Verse 26

नारसिंहेन रूपेण अन्तरिक्षे धृतस्त्वया । देवमूल महादेव उद्धृतं भुवनं त्वया

ໂດຍຮັບຮູບນາຣະສິງຫະ ພຣະອົງໄດ້ຊູງຊູ້ຢູ່ໃນອາກາດກາງ. ໂອ້ ມະຫາເທວະ ຮາກຖານແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໂລກທັງຫມົດຖືກພຣະອົງຍົກຂຶ້ນ ແລະຄ້ຳຈຸນໄວ້.

Verse 27

त्वया विना जगन्नाथ भुवनं निष्प्रभी कृतम् । सूर्येणेव तु विक्रान्तं तमोभिरिव दानवैः

ໂອ້ ຈະກັນນາຖະ ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງ ໂລກຈະໝົດສະຫວ່າງ ຖືກດານະວະລຸກລານດັ່ງຄວາມມືດ. ແຕ່ໂດຍພຣະອົງ ມັນກໍສະຫວ່າງໄສ ແລະມີຊັຍ ດັ່ງພຣະອາທິດ.

Verse 28

श्रुत्वा स्तोत्रमिदं देवि विष्णुः कमललोचनः । उवाच देवान्ब्रह्माद्यान्क्षीरोदार्णव बोधितः

ໂອ້ ເທວີ ເມື່ອພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ໄດ້ຟັງສະໂຕດນີ້ແລ້ວ—ພຣະອົງຜູ້ຖືກປຸກໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ—ກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ.

Verse 29

भयं त्यजध्वं वै देवा दानवान्प्रति सर्वथा । अचिरेणैव कालेन घातयिष्यामि दानवान्

“ໂອ້ ເທວະທັງປວງ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ດານະວະໃຫ້ໝົດສິ້ນ. ໃນໄມ່ດົນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນ”

Verse 30

एवमुक्त्वाथ तैः सार्द्धमा जगाम जनार्द्दनः । दानवान्घातयामास स चक्रेण पृथक्पृथक्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈະນາຣັດດະນະກໍອອກໄປພ້ອມກັບພວກເຂົາ ແລະເລີ່ມສັງຫານດານະວະ ທີລະຄົນ ດ້ວຍຈັກຣະຂອງພຣະອົງ.

Verse 31

भयार्त्ता दानवाः सर्वे पलायनपरायणाः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य समुद्राभिमुखा भवन्

ດານະວາທັງປວງ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ແລະມຸ່ງແຕ່ຈະຫລົບໜີ ໄດ້ເຂົ້າເຖິງກະເສດພຣະພຣາພາສາ ແລ້ວຫັນໜ້າໄປທາງທະເລ।

Verse 32

नश्यमानास्ततो दृष्ट्वा दैत्यान्दैत्यविनाशनम् । संजघ्ने तान्स चक्रेण निःशेषान्सर्वदानवान्

ເມື່ອເຫັນວ່າພວກໄດຕະຍະກຳລັງຖືກທຳລາຍ ແລະກຳລັງສູນສິ້ນ ພຣະອົງຜູ້ທຳລາຍໄດຕະຍະ ໄດ້ຟັນຟາດດ້ວຍຈັກຣາ ຈົນດານະວາທັງປວງບໍ່ເຫຼືອເລີຍ।

Verse 33

हतेषु सर्वदैत्येषु देवब्राह्मणतापसैः । कल्याणमभवत्तत्र जगत्स्वस्थमनाकुलम्

ເມື່ອໄດຕະຍະທັງປວງຖືກສັງຫານແລ້ວ ຄວາມສຸກສະຫງົບກໍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ; ໂລກກາຍເປັນມັ່ນຄົງ ສຸຂະພາບດີ ແລະບໍ່ວຸ່ນວາຍ ສຳລັບເທວະ ພຣາຫມະນະ ແລະຕາປະສະ (ນັກບຳເນັດຕະປະ) ທັງຫຼາຍ।

Verse 34

तत्प्रभृत्येव देवस्य दैत्यसूदननाम तत् । एतन्माहात्म्यमतुलं कथितं तव सुन्दरि । दैत्यसूदनदेवस्य महाभाग्यं महोदयम्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ພຣະເທວະອົງນັ້ນຈຶ່ງມີນາມວ່າ “ໄດຕະຍະສູດະນ” (ຜູ້ປະຫານໄດຕະຍະ). ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ມາຫາດມະຍະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້—ໂຊກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະສະຫງ່າລາສີອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະໄດຕະຍະສູດະນ।

Verse 35

तं दृष्ट्वा न जडो नांधो न दरिद्रो न दुःखितः । जायते सप्त जन्मानि सत्यंसत्यं वरानने

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ ຈະບໍ່ເກີດເປັນຄົນໂງ່ ບໍ່ບອດ ບໍ່ທຸກຍາກ ແລະບໍ່ໂສກເສົ້າ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ຄວາມຈິງແທ້ ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ।

Verse 36

श्रवणद्वादशीं पुण्यां रोहिण्यां चाष्टमीं शुभाम् । शयनोत्थापनीं चैव नरः कृत्वा प्रयत्नतः

ຜູ້ໃດທີ່ພາກພຽນດ້ວຍໃຈສັດທາ ປະຕິບັດວັນບຸນ Śravaṇa-dvādaśī ອັນບໍລິສຸດ, ວັນ Rohiṇī-aṣṭamī ອັນເປັນມົງຄຸນ, ແລະພິທີ Śayanotthāpanī ເພື່ອປຸກພຣະອົງຈາກນິດຣາໂຍກະ…

Verse 37

एकैकेनोप वासेन उपवासायुतं फलम् । लभते नात्र सन्देहो दैत्यसूदनसन्निधौ

ດ້ວຍການອົບວາດຄັ້ງລະຄັ້ງ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບອົບວາດຫມື່ນຄັ້ງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ໃນພຣະສະນິດຂອງ Daityasūdana ເອງ.

Verse 38

चण्डालः श्वपचो वापि तिर्यग्योनिगतोऽपि वा । प्राणत्यागे कृते तस्मिन्नाच्युतं लोकमाप्नुयात्

ຈະເປັນຈັນດາລາ ຫຼືຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ ຫຼືແມ່ນເກີດໃນຄອບຄອງສັດກໍຕາມ—ຖ້າສະຫຼະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມຂອງ Acyuta (Viṣṇu).

Verse 39

कार्तिक्यां चैव वैशाख्यां मासमेकमुपोषयेत् । दैत्यसूदनमध्यस्थः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ໃນເດືອນ Kārttika ແລະເຊັ່ນດຽວກັນໃນເດືອນ Vaiśākha ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນອົບວາດຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ຢູ່ໃນພຣະສະນິດຂອງ Daityasūdana ແລະມີສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 40

एकैकेनोपवासेन कोटिकोटि पृथक्पृथक् । लभते तत्फलं सर्वं विष्णुक्षेत्रप्रभावतः

ດ້ວຍການອົບວາດຄັ້ງລະຄັ້ງ (ທີ່ນັ້ນ) ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນບຸນທັງໝົດ ແຍກເປັນສ່ວນໆ ເປັນລ້ານໆກະທັ້ງກະທັ້ງ—ເນື່ອງຈາກອຳນາດອັນພິເສດຂອງກະເສດພຣະວິດສະນຸ.

Verse 41

दीपं ददाति यस्तत्र मासं वा पक्षमेव वा । एकैक दीपदानेन कोटिदीपफलं लभेत्

ຜູ້ໃດຖວາຍປະທີບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄື່ງເດືອນ ດ້ວຍການຖວາຍປະທີບແຕ່ລະດວງ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບຖວາຍປະທີບນັບໂກດິ।

Verse 42

पंचामृतेन संस्नाप्य देवदेवं चतुर्भुजम् । एकादश्यां निराहारः पूजयित्वाऽच्युतो भवेत्

ໄດ້ອາບສະນານພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ ແລະໃນວັນເອກາດະຊີ ອົບວາສບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ ບູຊາພຣະອັຈຍຸຕ ຍ່ອມເຖິງສະພາບແຫ່ງອັຈຍຸຕ।

Verse 43

चातुर्मास्यं विधानेन दैत्यसूदनसन्निधौ । नियमेन क्षिपेद्यस्तु तस्य तुष्यति केशवः

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນສະນິດຂອງໄດຕະຍະສູດນະ (ພຣະວິດສະນຸ) ແລະປະຕິບັດວັດຈາຕຸຣມາສະຍະຕາມພິທີການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມທັງຜ່ານເວລານັ້ນດ້ວຍວິໄນ ພຣະເກສະວະຍ່ອມພໍພຣະໄທຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ।

Verse 44

अन्यक्षेत्रेषु यत्कृत्वा चातुर्मास्यानि कोटिशः । तत्फलं लभते सर्वं दैत्यसूदनदर्शनात्

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດອື່ນໆ ຜົນບຸນທີ່ຈະໄດ້ຈາກການປະຕິບັດຈາຕຸຣມາສະຍະນັບໂກດິ ທັງໝົດນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຄົບຖ້ວນ ແຕ່ພຽງໄດ້ດາຣະຊະນະ (ເຫັນ) ໄດຕະຍະສູດນະຢູ່ນີ້।

Verse 45

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् । तत्पुण्यं लभते सर्वं दैत्यसूदनदर्शनात्

ບຸນຜົນໃດທີ່ຈະໄດ້ຈາກການຖວາຍທານຈັກກະວານທັງປວງ ບຸນນັ້ນທັງໝົດຍ່ອມໄດ້ມາ ແຕ່ພຽງໄດ້ດາຣະຊະນະ (ເຫັນ) ໄດຕະຍະສູດນະຢູ່ນີ້।

Verse 46

एकादश्यां तु यस्तत्र कुरुते जागरं नरः । गीतनृत्यैस्तथा वाद्यैः प्रेक्षणीयैस्तथाविधैः । स याति वैष्णवं लोकं यं गत्वा न निवर्त्तते

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນວັນເອກາດະຊີ ຮັກສາການຕື່ນຍາມຄືນ ດ້ວຍການຮ້ອງເພງບູຊາ ຟ້ອນລໍາ ແລະດົນຕີ ພ້ອມພິທີອັນສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ໄປແລ້ວບໍ່ຫວນກັບມາເກີດອີກ।

Verse 47

हत्याऽयुतानीह सुसंचितानि स्तेयानि रुक्मस्य न सन्ति संख्या । निहंति केनापि पुरा कृतानि सर्वाणि भद्रा निशि जागरेण

ແມ່ນແຕ່ບາບການຂ້າຄົນນັບໝື່ນທີ່ສະສົມໄວ້ຢູ່ນີ້ ແລະການລັກຄຳນັບບໍ່ຖ້ວນ—ບາບທີ່ເຄີຍເຮັດມາແຕ່ກ່ອນ—ກໍຖືກທຳລາຍໄດ້, ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂດຍການຕື່ນຍາມຄືນ।

Verse 48

मार्गा न ते प्रेतपुरी न दूता वनं च तत्खेचरखड्गपत्रम् । स्वप्ने न पश्यंति च ते मनुष्या येषां गता जागरणेन भद्रा

ສຳລັບຜູ້ທີ່ສຳເລັດການຕື່ນຍາມຄືນອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ເສັ້ນທາງໄປສູ່ນະຄອນແຫ່ງເປຣຕະບໍ່ມີສຳລັບເຂົາ; ບໍ່ມີທູດຂອງພຣະຍະມະ ແລະບໍ່ມີປ່າອັນນ່າຢ້ານທີ່ໃບໄມ້ຄົມດັ່ງດາບ. ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ເຫັນຄວາມສະພຶງກົວນີ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນກໍບໍ່ເຫັນ।

Verse 49

कन्यासहस्रं विधिवद्ददाति रत्नैरलंकृत्य स्वधर्मबुद्ध्या । गवां सहस्रं कुरुजांगले तु तेषां परं जागरणेन विष्णोः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະຖວາຍສາວພັນນາງຕາມພິທີ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ດ້ວຍຈິດໃຈຮັກສາທຳມະ—ຫຼືຖວາຍງົວພັນຕົວໃນກຸຣຸຈາງກະລະ—ຜົນບຸນຂອງການຕື່ນຍາມຄືນແດ່ພຣະວິສນຸ ຖືກກ່າວວ່າສູງກວ່າທານເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 50

कृत्वा चैवोपवासं च योऽश्नाति द्वादशीदिने । नैवेद्यं तुलसीमिश्रं हत्याकोटिविनाशनम्

ຜູ້ໃດທຳອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ກ່ອນ ແລ້ວໃນວັນດວາດະຊີ ຮັບປະທານອາຫານທີ່ຖວາຍເປັນນາໄວເດຍ ປົນກັບໃບຕຸລະສີ—ການປະພຶດນີ້ທຳລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກນັບລ້ານ।

Verse 51

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । दैत्यसूदनदेवस्य किमन्यत्परिपृच्छसि

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ກ່າວມະຫິມາອັນທຳລາຍບາບ ຂອງພຣະໄດຕະສູດນະແລ້ວ. ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຖາມຫຍັງອີກ?

Verse 52

पीतवस्त्राणि देवस्य गां हिरण्यं च दापयेत् । स्नात्वा चक्रवरे तीर्थे मुच्यते सर्वपातकात्

ຄວນຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງສີເຫຼືອງແດ່ພຣະເຈົ້າ ແລະໃຫ້ທານງົວກັບຄຳດ້ວຍ. ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຈັກຣະຕີຣຖະອັນປະເສີດ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 81

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये श्रीदैत्यसूदनमाहात्म्यवर्णनंनामैकाशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 81 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງພຣະສີໄດຕະສູດນະ» ໃນພຣະພູຣານສະກັນດະອັນຄວນບູຊາ, ພາກປຣະພາສະຂັນດະ, ພາຍໃນ «ປຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະ», ໃນເອກາສີຕິ-ສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ.