Adhyaya 68

Verse 1

ईश्वर उवाच । इति प्रोक्तानि ते देवि वक्त्रलिंगानि पंच वै । अथ ते संप्रवक्ष्यामि यत्र गौर्यास्तपो वनम् । स्थानं महाप्रभावं हि सुरसिद्धनिषेवितम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ, ລິງຄະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ວັກຕຣະ-ລິງຄະ’ ຫ້າປະການ ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງສະຖານທີ່ທີ່ ເທວີເກົາຣີ ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະ—ຕະໂປວະນະ—ອັນມີອໍານາດຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນທີ່ທ່ອງທ່ຽວຂອງເທວະ ແລະສິດທະທັງຫຼາຍ.”

Verse 2

सोमेशात्पूर्वदिग्भागे षष्टिधन्वंतरे स्थितम् । यत्र देव्या तपस्तप्तं सत्या वै पूर्वजन्मनि

ທາງທິດຕາເວັນອອກຈາກ ໂສເມສະ ມີສະຖານທີ່ນັ້ນ ຫ່າງໄປຫົກສິບຄວາມຍາວຄັນທະນູ—ບ່ອນທີ່ ພຣະເທວີ ໃນຊາດກ່ອນເປັນ ສະຕີ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ.

Verse 3

कृत्वा च प्रणयात्कोपं मया सार्द्धं वरानने । प्रभासक्षेत्रमासाद्य संस्थिता सा तपस्विनी

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຫຼັງຈາກນາງໂກດຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມຮັກ, ນາງຜູ້ບຳເນັດຕະປະສະຍານັ້ນ ໄດ້ມາຮອດ ປຣະພາສະກະເສດຣະ ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນຕະປະສະຍາ.

Verse 4

देव्युवाच । किमर्थं सा परित्यज्य सती त्वां तपसि स्थिता । कस्मिन्स्थाने स्थिता देवी एतन्मे विस्तराद्वद

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ເພາະເຫດໃດ ສະຕີ ຈຶ່ງລະທິ້ງສະພາບເກົ່າ ແລະຢືນຢູ່ໃນຕະປະສະຍາເພື່ອເຈົ້າ? ພຣະເທວີນັ້ນຢືນຢູ່ບ່ອນໃດ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ.”

Verse 5

ईचरौवाच । पुराऽसीस्त्वं महादेवि श्यामवर्णा मनस्विनी । नामार्थं च मया प्रोक्ता कालीति रहसि स्थिता

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີສີຄ່ຳ ແລະມີໃຈໝັ້ນຄົງ. ໃນຍາມທີ່ເຈົ້າຢູ່ໂດດດ່ຽວ, ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວອະທິບາຍນາມຂອງເຈົ້າວ່າ ‘ກາລີ’ ຢ່າງລັບໆ.”

Verse 6

सा श्रुत्वा विस्मयं वाक्यं भृशं रोषपरायणा । अब्रवीत्परुषं वाक्यं भृकुटी कुटिलानना

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນນ່າພິສົດນັ້ນ, ນາງກໍເອົາໃຈໄປທາງຄວາມໂກດຢ່າງແຮງ. ດ້ວຍຄິ້ວຂມວດ ແລະໃບໜ້າເຂັ້ມງວດ, ນາງໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳຮຸນແຮງ.

Verse 7

यस्मात्कालीत्यहं प्रोक्ता त्वया शंभोऽतिविप्लवात् । तस्माद्यास्यामि गौरीति भविष्यामि च यत्र हि

«ເນື່ອງຈາກພຣະອົງ ໂອ ສັມພູ ໄດ້ເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ‘ກາລີ’ ໃນຍາມບໍ່ສົມຄວນຢ່າງຫນັກ ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປ ແລະຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ເກົາຣີ’ ໃນບ່ອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ນັ້ນເອງ»।

Verse 8

एवमुक्त्वा महाभागा सखीगणसमावृता । गत्वा प्रभासक्षेत्रं सा प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । गौरीश्वरेति विख्यातं पूजयंती विधानतः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ມີຫມູ່ນາງສະຫາຍຫ້ອມລ້ອມ ໄດ້ໄປຍັງທົ່ງສັກສິດພຣະພາສາ (Prabhāsa-kṣetra)। ທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະມະເຫສວຣ (ເປັນລິງຄະ) ອັນຮູ້ຈັກວ່າ ‘ເກົາຣີສະວຣ’ ແລະບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 9

ततो लिंगसमीपस्था एकपादे स्थिता सती । लिंगमाराधयंती सा चकार सुमहत्तपः

ຕໍ່ມາ ນາງສະຕີຢືນຢູ່ໃກ້ລິງຄະ ໂດຍຢືນດ້ວຍຂາຂ້າງດຽວ। ນາງບູຊາລິງຄະ ແລະປະຕິບັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 10

पंचाग्निसाधिका देवी ग्रीष्म जाप्यपरायणा । वर्षास्वाकाशशयना हेमंते सलिलाशया

ພຣະເທວີໄດ້ປະຕິບັດວິໄນ ‘ໄຟຫ້າ’। ໃນລະດູຮ້ອນ ນາງໝັ້ນໃນການສວດຈະປະ (japa)। ໃນລະດູຝົນ ນາງນອນກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າເປີດ; ໃນລະດູໜາວ ນາງພັກຢູ່ໃນນ້ຳ।

Verse 11

यथा यथा तपो वृद्धिं याति तस्या महाप्रभा । तथातथा शरीरस्य गौरत्वं प्रतिपद्यते

ເມື່ອຕະປະອັນມີລັດສະຫມີຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງນາງ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນໆ ກາຍຂອງນາງກໍໄດ້ຮັບຄວາມຂາວຜ່ອງ ແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສ ເພີ່ມຂຶ້ນໆ ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 12

कालेन महता गौरी सर्वांगेणाथ साऽभवत् । ततो विहस्य भगवानुवाच शशिशेखरः

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ນາງໄດ້ກາຍເປັນ ພຣະເທວີ ກໍຣີ ຄົບຖ້ວນທຸກອະວະຍະ. ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ຍິ້ມ ແລະກ່າວວາຈາ.

Verse 13

गौरीति च मुहुर्वाक्यमुत्तिष्ठ व्रज मन्दिरम् । वरं वरय कल्याणि यत्ते मनसि वर्त्तते

ພຣະອົງເອີ້ນນາງຊ້ຳໆວ່າ “ກໍຣີ” ແລະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໄປສູ່ວິຫານຂອງເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ.”

Verse 14

गौर्युवाच । यो मामत्र स्थितां पश्येन्नारी वा पुरुषोऽथ वा । स भूयात्सुतसौभाग्यैः सप्तजन्मानि संयुतः

ກໍຣີກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍ ທີ່ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້ ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນແຫ່ງບຸດທາຍາດ ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ.”

Verse 15

गीतवाद्यादिकं नृत्यं यः कुर्यात्पुरतो मम । तस्यान्वये न दौर्भाग्यं भूयात्तव प्रसादतः

“ຜູ້ໃດທີ່ຟ້ອນລຳຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມດ້ວຍບົດຮ້ອງ ແລະເຄື່ອງດົນຕຣີ ແລະອື່ນໆ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຈົ້າ ຄວາມອັບມົງຄຸນຈະບໍ່ເກີດໃນວົງສານຂອງຜູ້ນັ້ນ.”

Verse 16

मया प्रतिष्ठितं लिंगं पूर्वमभ्यर्च्य मां ततः । पूजयिष्यति यो भक्त्या स यास्यति परं पदम्

“ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມສັດທາ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງສະຖານະອັນສູງສຸດ.”

Verse 17

गौरीश्वरेति विख्यातं नाम तस्य भवेत्प्रभो । तथेत्यहं प्रतिज्ञाय तत्र स्थाने स्थितो ऽभवम्

“ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ນາມອັນໂດງດັງຂອງສະຖານນັ້ນເປັນ ‘ເກົາຣີອິສວະຣ’.” ຂ້ອຍກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະປະຕິຍານ ຢູ່ສະຖານນັ້ນເອງ।

Verse 18

देव्या सह महादेवि प्रहृष्टेनांतरात्मना । अद्यापि अयने प्राप्ते उत्तरे दक्षिणेऽपि वा

“ໂອ ມະຫາເທວີ, ແມ່ເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່,” ຈົນທຸກມື້ນີ້ ເມື່ອອະຍະນະມາຮອດ—ຈະເປັນອຸດຕະຣາຍະນະ ຫຼື ທັກຂິນາຍະນະກໍຕາມ—ຂ້ອຍມາພ້ອມກັບເທວີ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນຊື່ນບານ।

Verse 19

गौरींस्थानं समभ्येति तत्र देव गुणैर्युतः । तस्मिन्नहनि यस्तत्र विशिष्टानि फलानि च । संप्रयच्छति विप्रेभ्यस्तस्य पुत्रा भवंति च

ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າເຖິງສະຖານອັນສັກສິດຂອງເກົາຣີ ແລະມີຄຸນທຳເທວະປະດັບ. ໃນວັນນັ້ນເອງ ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖວາຍຜົນໄມ້ອັນດີເລີດແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະມີບຸດຫຼານເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ।

Verse 20

पुत्रहीना तु या नारी नालिकेरं प्रयच्छति । पुत्रं सा लभते शीघ्रं सबलं लक्षणान्वितम्

ແມ່ຍິງຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ມີບຸດ ຖ້ານາງຖວາຍໝາກພ້າວ ນາງຈະໄດ້ບຸດໃນໄວໆນີ້ ແຂງແຮງ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນ।

Verse 21

घृतेन दीपकं तत्र या नारी संप्रयच्छति । रक्तवर्त्त्या महादेवि यावत्तस्यैव तंतव

“ໂອ ມະຫາເທວີ,” ແມ່ຍິງຜູ້ໃດທີ່ທີ່ນັ້ນ ຖວາຍຕະກຽງທີ່ເຕັມດ້ວຍກີ (ghṛta) ແລະໄສ້ຕະກຽງສີແດງ—ຕາມທີ່ເສັ້ນໄຍຂອງໄສ້ນັ້ນຍັງຄົງຢູ່…

Verse 22

तावज्जन्मांतराण्येव सा सौभाग्यमवाप्नुयात्

ຕາມຈໍານວນການເກີດຕໍ່ເນື່ອງນັ້ນ ນາງຈະໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນແທ້ໆ।

Verse 23

या नृत्यं कुरुते तत्र भक्त्या परमया युता । आरोग्यसुखसौभाग्यैः संयुक्ता सा भवेच्चिरम्

ແມ່ຍິງໃດທີ່ຟ້ອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ນາງຈະຢູ່ຄູ່ກັບສຸຂະພາບ ຄວາມສຸກ ແລະສິຣິມົງຄຸນເປັນເວລາດົນ।

Verse 24

तत्रांते सुमहत्कुडं तीर्थं स्वच्छोदपूरितम् । यः स्नानमाचरेत्तत्र मुच्यते सर्वपातकैः

ທີ່ປາຍສຸດຂອງບ່ອນນັ້ນ ມີສະລະນ້ໍາສັກສິດ (ຕີຣຖະ) ອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາໃສ. ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 25

यः श्राद्धं कुरुते तत्र पितॄनुद्दिश्य भक्तितः । स याति परमं स्थानं पितृभिः सह पुण्यभाक्

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ ເພື່ອອຸທິດແດ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ພ້ອມກັບປິຕຣະ ມີບຸນກຸສົນສົມບູນ।

Verse 26

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् । गीतवाद्यादिभिर्नृत्यै रात्रौ कुर्वीत जागरम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພະຍາຍາມທຸກຢ່າງເພື່ອເຮັດສຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ແລະໃນຕອນກາງຄືນ ຄວນຢູ່ຕື່ນເຝົ້າ (ຈາກຣະ) ດ້ວຍການຮ້ອງເພງ ດົນຕີ ແລະການຟ້ອນລໍາ।

Verse 27

दंपत्योः परिधानं च तत्र देयं सदक्षिणम् । यश्चैतत्पठते नित्यं तृतीयायां विशेषतः । पार्वत्याः पुरतो देवि स सौभाग्यमवाप्नुयात्

ທີ່ນັ້ນ ຄວນຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສໍາລັບຜົວເມຍເປັນທານ ພ້ອມດ້ວຍທັກສິນາ (dakṣiṇā) ອັນສົມຄວນ. ຜູ້ໃດສວດອ່ານບົດນີ້ເປັນນິດ—ໂດຍພິເສດໃນວັນຕຣິຕີຍາ (tṛtīyā)—ຕໍ່ໜ້າພຣະນາງປາຣວະຕີ, ໂອ ເທວີ, ຈະໄດ້ຮັບສຸພາກຍະ ແລະ ໂຊກດີ.

Verse 28

शृणुयाद्वाऽपि यो भक्त्या सम्यग्भक्तिपरायणः । सोऽपि सौभाग्यमाप्नोति यावज्जीवं न संशयः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ພຽງແຕ່ຟັງດ້ວຍສັດທາ ແລະເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ (bhakti) ຢ່າງແທ້ຈິງ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ຮັບສຸພາກຍະຕະຫຼອດຊີວິດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 68

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौरीतपोवनमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टषष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 68 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາອານຸພາບແຫ່ງປ່າຕະປະວະນະຂອງພຣະນາງເກົາຣີ» ໃນພຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນ «ພຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕະມະຍະ» ຂອງ ສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ.