Adhyaya 58

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ द्वितीयां ते वच्मि शक्तिं देवि क्रियात्मिकाम् । प्रभासस्थां महादेवीं देवानां प्रीतिदायिनीम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ ໂອ ພຣະນາງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງ ສັກຕິອັນທີສອງ—ພະລັງທີ່ເປັນຮູບແຫ່ງກິດຈະກຳອັນສັກສິດ. ນາງແມ່ນມະຫາເທວີຜູ້ສະຖິດຢູ່ປຣະພາສະ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 2

सोमेशाद्वायवे भागे षष्टिधन्वतरे स्थिता । तत्र पीठं महादेवि योगिनीगणवन्दितम्

ນາງສະຖິດຢູ່ທາງທິດວາຍະວະຍະ (ທິດລົມ) ຈາກໂສເມສະວະຣະ ຫ່າງໄປຫົກສິບ ທະນຸ. ທີ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ມີພີຖະ (pīṭha) ອັນສັກສິດ ທີ່ຝູງໂຍຄິນີທັງຫຼາຍນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 3

तस्मिन्स्थाने स्थितं देवि पातालविवरं महत् । तस्मिन्महाप्रभे स्थाने रक्षारूपेण संस्थिताम्

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະນາງ, ມີຮູເປີດໃຫຍ່ລົງໄປສູ່ປາຕາລະ. ໃນຈຸດທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງແຮງນັ້ນ ນາງສະຖິດຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງຜູ້ປົກປ້ອງ (ຣັກສາ-ຣູປ).

Verse 4

पातालनिधि निक्षेपदिव्यौषधिरसायनम् । क्षेत्रमध्ये स्थितं सर्वं तदर्चनरतो लभेत्

ຂຸມຊັບແຫ່ງປາຕາລາ ແລະ ຢາທິບພະ, ຣະສາຍະນະອັນເປັນນ້ຳອະມິດ—ທັງໝົດນີ້ຕັ້ງຢູ່ໃນເຂດສັກສິດ. ຜູ້ມຸ່ງມັ່ນບູຊາຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນອານຸສົງທັງປວງ.

Verse 5

भैरवीति च तद्देव्याः पूर्वं नाम प्रकीर्त्तितम् । अस्मिन्पुनश्चांतरे तु अष्टाविंशे चतुर्युगे । त्रेतायुगमुखे राजा अजापालो बभूव ह

ໃນກ່ອນການ ພຣະເທວີນັ້ນໄດ້ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ “ໄພຣະວີ”. ບັດນີ້ ໃນມັນວັນຕະຣະນີ້—ໃນວົງຈອນທີ 28 ຂອງຈະຕຸຣະຍຸກ—ເມື່ອເລີ່ມຕົ້ນໄຕຣຕາຍຸກ ມີກະສັດນາມ ອະຊາປາລາ ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 6

तेन चागत्य क्षेत्रेस्मिन्पंचवर्षशतानि च । भैरवी पूजिता देवी व्याधिग्रस्तेन भामिनि

ລາວໄດ້ເດີນທາງມາຮອດເຂດສັກສິດນີ້ ແລະຕະຫຼອດ 500 ປີ ຜູ້ຖືກໂລກາພະຍາດບີບຄັ້ນນັ້ນ ໄດ້ບູຊາພຣະເທວີໄພຣະວີຢູ່ນີ້, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ.

Verse 7

ततः प्रोवाच तं देवी संतुष्टा राजसत्तमम् । अलं क्लेशेन राजर्षे तुष्टाहं तव भक्तितः

ແລ້ວພຣະເທວີຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ກ່າວກັບກະສັດຜູ້ປະເສີດວ່າ: “ພໍແລ້ວເຖີດ ກັບຄວາມລຳບາກ, ໂອ ຣາຊະຣິສີ; ຂ້າພໍໃຈແລ້ວເນື່ອງຈາກຄວາມພັກດີຂອງເຈົ້າ.”

Verse 8

इत्युक्तः स तदा राजा कृताञ्जलिपुटः सुधीः । प्रणम्योवाच तां देवीमानंदास्राविलेक्षणः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ປະນົມມືເປັນອັນຊະລີ ແລະກົ້ມກາບ ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວີ ດ້ວຍດວງຕາຊຸ່ມນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມປິຕິ.

Verse 9

यदि तुष्टासि मे देवि वरार्हो यदि वाप्यहम् । सर्वे रोगाः शरीरान्मे नाशं यांतु बहिः कृताः

ໂອ ເທວີເຈົ້າ, ຖ້າພຣະນາງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າສົມຄວນຮັບພອນ, ຂໍໃຫ້ໂລກໄພທັງປວງອອກຈາກກາຍຂ້າພະເຈົ້າ ຖືກຂັບອອກ ແລະໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 10

एवमुक्ता तु सा देवी पुनः प्रोवाच तं नृपम् । सर्वमेव महाराज यथोक्तं ते भविष्यति

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເທວີພຣະນາງໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາຊາອີກຄັ້ງວ່າ: “ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ທຸກສິ່ງຈະເກີດຂຶ້ນຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້.”

Verse 11

इत्युक्ते तु तदा देव्या तस्य राज्ञः कलेवरात् । निर्गता व्याधयस्तत्र अजारूपेण वै पृथक्

ເມື່ອເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂລກໄພທັງຫຼາຍກໍອອກຈາກກາຍຂອງພຣະຣາຊາ ປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນ ໃນຮູບເປັນແບ້.

Verse 12

सहस्राणां तु पञ्चैव नियतं सार्द्धमेव च । इति वृत्ते महादेव्या पुनः प्रोक्तो नराधिपः

ຈໍານວນຂອງພວກນັ້ນຖືກກໍານົດແນ່ນອນເປັນ ຫ້າພັນຫ້າຮ້ອຍ. ເມື່ອເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ມະຫາເທວີໄດ້ກ່າວກັບຈອມກະສັດອີກຄັ້ງ.

Verse 13

राजन्नेतानजारूपान्व्याधीन्पालय कृत्स्नशः । किंकुर्वाणा भविष्यंति तवैवादेशकारिणः

“ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຄຸ້ມຄອງແລະລ້ຽງດູໂລກໄພເຫຼົ່ານີ້ທີ່ໄດ້ເອົາຮູບແບ້—ໃຫ້ຄົບທຸກຕົວ. ພວກນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າ ປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 14

अजापालेति ते नाम ख्यातं लोके भविष्यति । तव नाम्ना मम नाम अजापालेश्वरीति च । भविष्यति धरापृष्ठे तच्च यावच्चतुर्युगम्

ນາມຂອງເຈົ້າຈະໂດງດັງໃນໂລກວ່າ «ອະຊາປາລາ» (ຜູ້ຮັກສາແບ້). ແລະໂດຍນາມຂອງເຈົ້າ ນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເປັນ «ອະຊາປາເລສະວະຣີ». ກຽດຊື່ນີ້ໃນແຜ່ນດິນຈະຢູ່ຄົງຈົນກວ່າສີ່ຍຸກຈະສິ້ນສຸດ.

Verse 15

अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां योऽत्र मां पूजयिष्यति । तस्याष्टगुणमैश्वर्यं दास्ये तुष्टा न संशयः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ບ່ອນນີ້ ໃນວັນອັດຖະມີ ແລະວັນຈະຕຸຣະທັດສີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານອິດທິລາດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແປດປະການໃຫ້ເຂົາ ໂດຍຄວາມພໍໃຈ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 16

अश्वयुक्छुक्लाष्टम्यां च त्रिः कृत्वा तु प्रदक्षिणाम् । सोमेशं मध्यतः कृत्वा संस्नाप्याभ्यर्च्य मां पृथक् । तस्य वर्षत्रयं राजन्न भीः शोको भविष्यति

ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂາວ ເດືອນອາສະວະຍຸຊະ ເມື່ອໄດ້ເດີນປະທັກສິນາສາມຮອບ ໂດຍວາງໂສເມສະວະຣະໄວ້ກາງ ແລ້ວອາບນ້ຳອົງເທວະ ບູຊາສັກກາລະ ແລະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າແຍກຕ່າງຫາກດ້ວຍ—ໂອ ພະຣາຊາ—ຕະຫຼອດສາມປີຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ ຫຼືຄວາມໂສກເສົ້າເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາ.

Verse 17

या तु वंध्या भवेन्नारी रोगिणी दुर्भगा तथा । तयोक्ता नवमी कार्या ममाग्रे तुष्टिवर्द्धिनी

ຍິງໃດທີ່ເປັນຫມັນ ຫຼືເຈັບໄຂ້ ຫຼືມີຊະຕາກຳບໍ່ດີ ນາງຄວນປະຕິບັດພິທີນະວະມີຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ (ເທວີ) ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມພໍໃຈແລະພອນປະໂຫຍດ.

Verse 18

ईश्वर उवाच । इत्युक्त्वा तु तदा देवी तत्रैवांतर्हिताऽभवत् । प्रभासक्षेत्रमध्यस्थः स राजातुलविक्रमः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວີໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍຫາຍໄປໃນທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ແລະພະຣາຊາຜູ້ມີວິກຣະມະຫາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ກໍຢູ່ກາງປຣະພາສະກເສດຕຣະນັ້ນ.

Verse 19

पालयामास धर्मात्मा तानजान्व्याधिरूपिणः । औषधीर्विविधाकारास्तेषां याः पुष्टिहेतवः

ພະຣາຊາຜູ້ມີທຳມະນັ້ນ ໄດ້ອຸປະຖຳຮັກສາແບ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ກາຍເປັນຮູບແຫ່ງໂລກພະຍາດ ແລະບຳລຸງດ້ວຍສະຫມຸນໄພຫຼາຍຊະນິດ—ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ ແລະມີກຳລັງແຂງແຮງ។

Verse 20

तत्र वर्षशतं साग्रं पुष्टिं नीता अजाः पृथक् । महानिधानसंस्थानमजापालेन निर्मिंतम्

ທີ່ນັ້ນ ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີເຕັມ ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ ແບ້ທັງຫຼາຍຖືກບຳລຸງໃຫ້ອຸດົມສົມບູນແຍກເປັນສ່ວນໆ. ແລະຜູ້ລ້ຽງແບ້ໄດ້ສ້າງສະຖານທີ່ຄັງສົມບັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂຶ້ນ।

Verse 21

अथ तस्याः प्रसादेन स राजा पृथुविक्रमः । सप्तद्वीपाधिपो जातः सूर्यवंशविभूषणः

ຕໍ່ມາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງນາງ ພະຣາຊາຜູ້ມີວິກຣະມະກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງເຈັດທະວີບ ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວົງສຸລິຍະວົງສາ।

Verse 22

देव्युवाच । अत्याश्चर्यमिदं देव अजा देव्याः समुद्भवम् । पुनश्च श्रोतुमिच्छामि तस्य राज्ञोद्भुतं महत्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ແບ້ເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນຈາກເທວີ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງອີກ ອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ຂອງພະຣາຊານັ້ນ.”

Verse 23

कथं राजा स देवेश सप्तद्वीपां वसुन्धराम् । शशास एक एवासौ कथं ते व्याधयः कृताः

ພະຣາຊານັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນທີ່ມີເຈັດທະວີບ ດ້ວຍພຽງຜູ້ດຽວໄດ້ແນວໃດ? ແລະໂລກພະຍາດເຫຼົ່ານັ້ນ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ?

Verse 24

ईश्वर उवाच । पुरा बभूव राजर्षिर्दिलीप इति विश्रुतः । दीर्घो नाम सुतस्तस्य रघुस्तस्मादजायत

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: ໃນການກ່ອນ ມີຣາຊະຣິສີຜູ້ໂດງດັງນາມ ດິລີປ. ບຸດຂອງທ່ານຊື່ ດີຣຄະ ແລະຈາກທ່ານນັ້ນ ຣະຄຸ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 25

अजःपुत्रो रघोश्चापि तस्माद्यश्चातिवीर्यवान् । स भैरवीं समाराध्य कृत्वा व्याधीनजागणान्

ອະຊະ ກໍເປັນບຸດຂອງ ຣະຄຸ ເຊັ່ນກັນ; ແລະຈາກທ່ານນັ້ນ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໄດ້ປາກົດ. ທ່ານໄດ້ບູຊາ ພຣະນາງໄພຣະວີ ແລະໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຣກພະຍາດກາຍເປັນຝູງແບ້ຫຼາຍໆ.

Verse 26

पालयामास संहृष्टो ह्यजापालस्ततोऽभवत् । तस्मिन्काले बभूवाथ रावणो राक्षसेश्वरः

ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ທ່ານໄດ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ແລະຈຶ່ງໄດ້ຕັ້ງມັ່ນເປັນ “ອະຊາປາລະ” ຜູ້ພິທັກຮັກສາ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ຣາວະນະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສາ ກໍໄດ້ຜຸດຂຶ້ນມາໂດດເດັ່ນ.

Verse 27

लंकास्थितः सुरगणान्नियुयोज स्वकर्मसु । अखंडमंडलं चन्द्रमातपत्रं चकार ह

ຢູ່ໃນນະຄອນລັງກາ ທ່ານໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຝູງເທວະດາປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ. ແລະທ່ານໄດ້ໃຫ້ດວງຈັນເປັນພະລາຊະສະຫວັດດີ ຮູບວົງກົມສົມບູນ ບໍ່ຂາດຕອນ.

Verse 28

इन्द्रं सेनापतिं चक्रे वायुं पांसुप्रमार्जकम् । वरुणं दूतकर्मस्थं धनदं धनरक्षकम्

ທ່ານໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ອິນທຣະ ເປັນແມ່ທັບ; ວາຍຸ ເປັນຜູ້ກວາດຝຸ່ນ; ວະຣຸນະ ເປັນຜູ້ສົ່ງສານ; ແລະ ທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາຊັບສົມບັດ.

Verse 29

यमं संयमनेऽरीणां युयुजे मन्त्रणे मनुम् । मेघाश्छर्दंति लिंपंति द्रुमाः पुष्पाणि चिक्षिपुः

ພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ພຣະຍົມເພື່ອຄວບຄຸມສັດຕູ ແລະໃຊ້ມະນຸເພື່ອການປຶກສາ. ເມກໄດ້ຫຼັ່ງລົງດັ່ງພອນອຸດົມ ແລະຕົ້ນໄມ້ໄດ້ໂປຍດອກໄມ້ລົງມາ.

Verse 31

प्रेक्षणीयेऽप्सरोवृंदं वाद्ये विद्याधरा वृताः । गंगाद्याः सरितः पाने गार्हपत्ये हुताशनः

ເພື່ອເປັນທິວທັດ ມີຝູງອັບສະຣາ; ເພື່ອດົນຕີ ມີຫມູ່ວິດຍາທະຣາຫ້ອມລ້ອມ. ເພື່ອດື່ມ ມີແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກຄົງຄາ; ແລະເພື່ອໄຟເຮືອນ ມີຮຸຕາຊະນະ (ອັກນິ) ເອງ.

Verse 32

विश्वकर्मांगसंस्कारे तेन शिल्पी नियोजितः । तिष्ठंति पार्थिवाः सर्वे पुरः सेवाविधायिनः

ເພື່ອການປະດັບກາຍ ແລະການຂັດເກົາລະອຽດ ພຣະອົງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຊ່າງວິສະວະກັມມະ. ແລະກະສັດແຫ່ງໂລກທັງປວງຢືນຢູ່ເບື້ອງໜ້າ ປະກອບການຮັບໃຊ້.

Verse 33

दृश्यंते भास्वरै रत्नैः प्रस्खलंतो विभूषणैः । तान्दृष्ट्वा रावणः प्राह प्रहस्तं प्रतिहारकम्

ເຫັນພວກເຂົາສ່ອງປະກາຍດ້ວຍແກ້ວມະນີອັນສະຫວ່າງ ແລະເຄື່ອງປະດັບລື່ນຫຼຸດກະທົບກັນມີສຽງ. ເຫັນແລ້ວ ຣາວະນະໄດ້ກ່າວກັບພຣະຫັດສະ ຜູ້ປະຕິຫານ.

Verse 34

सेवां कर्त्तुं मम स्थाने ब्रूहि केऽत्र समागताः । उवाच स प्रणम्याग्रे दण्डपाणिर्निशाचरः

“ເພື່ອມາຮັບໃຊ້ໃນສຳນັກຂອງຂ້າ—ຈົ່ງບອກວ່າ ໃຜແດ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ນີ້?” ຣາວະນະຖາມດັ່ງນັ້ນ. ແລ້ວດັນຑະປານິ ຜູ້ທ່ອງຮາຕຣີ ໄດ້ກ້ົມກາບຢູ່ເບື້ອງໜ້າ ແລະກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 35

एष काकुत्स्थो मांधाता धुन्धुमारो नलोऽर्जुनः । ययातिर्नहुषो भीमो राघवोऽयं विदूरथः

ທີ່ນີ້ມີ ກາກຸດສະຖະ, ມາມທາຕຣິ, ທຸນທຸມາຣະ, ນະລະ ແລະ ອັຣຊຸນ; ຍະຍາຕິ, ນະຫຸສ, ພີມ; ຣາຄະວະນີ້ ແລະ ວິດູຣະຖະ.

Verse 36

एते चान्ये च बहवो राजान इह चागताः । सेवाकरास्तव स्थाने नाजापाल इहो गतः

ພຣະຣາຊາເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອື່ນໆອີກຫຼາຍພຣະອົງ ກໍມາຮອດທີ່ນີ້ ເພື່ອຮັບໃຊ້ໃນສຳນັກຂອງພຣະອົງ; ແຕ່ ອະຊາປາລ ບໍ່ໄດ້ມາທີ່ນີ້.

Verse 37

रावणः कुपितः प्राह शीघ्रं दूत विसर्जय । इत्युक्त्वा प्रहितो दूतो धूम्राक्षो नाम राक्षसः

ຣາວະນະ ໂກດເກີນ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງສົ່ງທູດໄປໃນທັນທີ!» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະອົງກໍສົ່ງທູດໄປ—ຣາກສະສະຊື່ ທຸມຣາກສະ.

Verse 38

धूम्राक्ष गच्छ ब्रूहि त्वमजापालं ममा ज्ञया । सेवां कर्त्तुं ममागच्छ करं वा यच्छ पार्थिव

«ທຸມຣາກສະ ເຈົ້າຈົ່ງໄປ ແລະ ບອກອະຊາປາລ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ: ‘ຈົ່ງມາຮັບໃຊ້ຂ້າ; ຫາກບໍ່, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຖວາຍບັນດານ (ສ່ວນສ່ວຍ).’»

Verse 39

अथवा चन्द्रहासेन त्वां करिष्ये विकंधरम् । रावणेनैवमुक्तस्तु धूम्राक्षो गरुडो यथा

«ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ຂ້າຈະໃຊ້ ຈັນທຣະຫາສະ ຕັດໃຫ້ເຈົ້າໄຮ້ຫົວ!» ເມື່ອຣາວະນະຂູ່ດັ່ງນີ້ ທຸມຣາກສະກໍພຸ່ງອອກໄປໄວດັ່ງ ຄຣຸດ (Garuḍa).

Verse 40

संप्राप्तस्तां पुरीं रम्यां तव राजकुलं गतः । ददर्शायांतमेकं स अजापालमजावृतम्

ເມື່ອເຂົາໄປຮອດນະຄອນອັນງາມນັ້ນ ແລະເຂົ້າສູ່ເຂດພະຣາຊວັງ ກໍໄດ້ເຫັນ ອະຊາປາລ ກຳລັງເຂົ້າມາ ຢູ່ຜູ້ດຽວ ແຕ່ຖືກຝູງແບ້ລ້ອມຮອບ।

Verse 41

मुक्तकेशं मुक्तकच्छं स्वर्णकंबलधारिणम् । यष्टिस्कंधं रेणुवृतं व्याधिभिः परिवारितम्

ເຂົາມີຜົມປ່ອຍລົງ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼຸດຫຼວມ ສວມຜ້າຫົ່ມສີຄຳ; ພິງໄມ້ເທົ້າ ຖືກຝຸ່ນຄຸມ ແລະຖືກໂລກໄພລ້ອມຮອບ।

Verse 42

निघ्नंतमिव शार्दूलं सर्वोपद्रवनाशनम् । मह्यामालिख्य नामानि विनिघ्नंतं द्विषां गणम्

ເຫມືອນເສືອທີ່ກຳລັງຟາດຟັນສັດຕູ ເຂົາປາກົດເປັນຜູ້ທຳລາຍໄພພິບັດທັງປວງ—ຂຽນຊື່ລົງໃນດິນ ແລ້ວດ້ວຍນັ້ນກົດຂີ່ຝູງສັດຕູໃຫ້ພິນາດ।

Verse 43

स्नातं भुक्तं निजस्थाने कृतकृत्यं मनुं यथा । दृष्ट्वा हृष्टमनाः प्राह धूम्राक्षो रावणोदितम्

ເມື່ອເຫັນວ່າເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳ ໄດ້ຮັບປະທານ ແລະນັ່ງຢູ່ທີ່ຂອງຕົນ ສຳເລັດພະກິດດັ່ງມະນຸ ແລ້ວ, ທຸມຣາກສະ ຜູ້ມີໃຈຍິນດີ ກໍໄດ້ກ່າວຂໍ້ຄວາມຕາມທີ່ຣາວະນະສັ່ງໄວ້।

Verse 44

अजापालोऽपि साक्षेपं प्रत्यु क्त्वा कारणोत्तरम् । प्रेषयामास धूम्राक्षं ततः कृत्यं समादधे

ອະຊາປາລ ກໍຕອບກັບຢ່າງເຂັ້ມງວດ ພ້ອມຍົກເຫດຜົນຕອບໂຕ; ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງ ທຸມຣາກສະ ໃຫ້ຈາກໄປ ແລະຕໍ່ມາກໍເລີ່ມປະກອບພິທີ ກຣິຕະຍາ (kṛtya)។

Verse 45

ज्वरमाकारयित्वा तु प्रोवाचेदं महीपतिः । गच्छ लंकाधिपस्थानमाचर त्वं यथोदितम्

ແລ້ວກະສັດໄດ້ເອີ້ນວິນຍານໄຂ້ (ຊະວະຣະ) ມາ ແລະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງໄປຫາສະຖານພຳນັກຂອງຈອມເຈົ້າແຫ່ງລັງກາ ແລະປະພຶດຕາມທີ່ໄດ້ສັ່ງໄວ້ຢ່າງເຕັມທີ»।

Verse 46

नियुक्तस्त्वजपालेन ज्वरो दिवि जगाम ह । गत्वा च कंपयामास रावणं राक्षसेश्वरम्

ຊະວະຣະ ຜູ້ຖືກອາຊາປາລະ ແຕ່ງຕັ້ງ ໄດ້ເດີນທາງຜ່ານຟ້າ; ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ກໍເຮັດໃຫ້ຣາວະນະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສະ ສັ່ນສະເທືອນ।

Verse 47

रावणस्तं विदित्वा तु ज्वरं परमदारुणम् । प्रोवाच तिष्ठतु नृपस्तेन मे न प्रयोजनम्

ຣາວະນະ ເມື່ອຮູ້ວ່າ ຊະວະຣະນັ້ນ ໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ກໍກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ກະສັດນັ້ນຢູ່ຕາມເດີມ; ຂ້າບໍ່ມີທຸລະກັບເຂົາ»।

Verse 48

ततः स विज्वरो राजा बभूव धनदानुजः । एवं तस्य चरित्राणि संति चान्यानि कोटिशः

ຕໍ່ມາ ກະສັດນັ້ນ—ນ້ອງຊາຍຂອງຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ (ກຸເບຣະ)—ກໍພົ້ນຈາກໄຂ້. ດັ່ງນັ້ນ ກິດຈະການແລະອັດສະຈັນອື່ນໆຂອງພຣະອຳນາດນັ້ນ ມີອີກນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 49

अजापालस्य देवेशि सूर्यवत्त्विट्किरीटिनः । तेनैषाऽराधिता देवी अजापालेन धीमता । सर्वरोगप्रशमनी सर्वो पद्रवनाशिनी

ໂອ ພຣະເທວີເຈົ້າ, ອາຊາປາລະ ຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ສວມມົງກຸດສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ໄດ້ບູຊາພຣະເທວີນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ພຣະນາງຊົງບັນເທົາໂລກທຸກຢ່າງ ແລະທຳລາຍໄພພິບັດທັງປວງ.

Verse 50

पूजयेत्तां विधानेन भोगेप्सुर्यदि मानवः । गंधैर्धूपैरलंकारैर्वस्त्रैरन्यैश्च भक्तितः

ຖ້າມະນຸດປາຖະນາຄວາມຮັ່ງມີ ແລະ ຄວາມເພີດເພີນ ຈົ່ງບູຊານາງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍສັດທາ ຖວາຍກິ່ນຫອມ ທູບ ເຄື່ອງປະດັບ ເສື້ອຜ້າ ແລະ ທານອື່ນໆ.

Verse 51

इति ते कथितं सर्वमजादेव्याः समुद्भवम् । सर्वदुःखोपशमनं सर्वपातकनाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນເຖິງກຳເນີດຂອງ ອະຊາເທວີ; ຄຳເລົ່າອັນສັກສິດນີ້ບັນເທົາທຸກທັງປວງ ແລະ ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 58

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजापालेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 58 ຊື່ວ່າ «ການພັນນາມະຫິມາຂອງ ອະຊາປາເລສະວະຣີ» ໃນ ປະພາສະຂັນດາ ຂອງ ສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ພາຍໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີສັມຫິຕາ ໃນ ປະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະຍະ.