Adhyaya 43
ບົດນີ້ກ່າວເຖິງການຊີ້ນຳການເດີນທາງຈາກທິດທາງຂອງພຣະອີສະວະຣາແກ່ເທວີ ໃຫ້ໄປຫາລິງຄະທີ່ພຣະສູຣຍະໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາ ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງໂສເມສະ ແລະຢູ່ໃນລະຍະ “ເຈັດຄັນທະນູ”। ລິງຄະນັ້ນຊື່ ອາທິຕະເອສະວະຣາ ແລະຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ (sarva-pātaka-nāśana)។ ມີການລະລຶກເຖິງເທຣຕາຍຸກ ວ່າມະຫາສະໝຸດເຄີຍບູຊາລິງຄະນີ້ດ້ວຍເພັດນິລະມະນີເປັນເວລາຍາວ ເພື່ອຢືນຢັນອຳນາດຂອງສະຖານທີ່ໃນເວລາຕຳນານ। ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີນາມຮອງວ່າ ຣັດເນສະວະຣາ “ເຈົ້າແຫ່ງເພັດພອຍ”। ພິທີກຳນົດໃຫ້ອາບນ້ຳດ້ວຍ pañcāmṛta ແລະບູຊາດ້ວຍເພັດ 5 ຢ່າງ ຕາມດ້ວຍການຖວາຍບູຊາແບບຣາຊະອຸປະຈາຣ (rājopacāra) ຕາມວິທີ (vidhi)។ ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບການຖວາຍທານເມຣຸ (Meru-dāna) ແລະຜົນລວມຂອງຍັດຍະ ແລະທານທັງຫມົດ ພ້ອມທັງຍົກສູງສາຍບັນພະບຸລຸດຝ່າຍພໍ່ແລະແມ່। ການເຫັນຣັດເນສະວະຣາຊ່ວຍຊຳລະບາບຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ ວັຍໜຸ່ມ ວັຍຜູ້ໃຫຍ່ ຫາວັຍເຖົ້າ। ຍັງມີການສັນລະເສີນທານວົວ (dhenu-dāna) ໂດຍສັນຍາການພົ້ນທຸກໃຫ້ 10 ຊົນລຸ້ນກ່ອນ ແລະ 10 ຊົນລຸ້ນຫຼັງ; ຜູ້ໃດສວດ Śatarudrīya ທາງຂວາຂອງເທວະພາຍຫຼັງບູຊາລິງຄະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະບໍ່ເກີດອີກ. ທ້າຍບົດຍຳ້ວ່າການຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈ້ອງ ເປັນທາງຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະກຳ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे लिंगं सूर्यप्रतिष्ठितम् । सोमेशात्पश्चिमे भागे धनुषां सप्तके स्थितम् । आदित्येश्वरनामानं सर्वपातकनाशनम्
ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຄວນໄປຫາ ລິງຄະ ທີ່ພຣະອາທິດໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາ; ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ໂສເມຊະ (Someśa) ຫ່າງໄປເຈັດ ທະນຸສະ, ມີນາມວ່າ ອາທິດເຢສະວະຣະ (Ādityeśvara) ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.
Verse 2
त्रेतायुगे महादेवि समुद्रेण महात्मना । रत्नैः संपूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये
ໃນຍຸກເຕຣຕາ ໂອ ມະຫາເທວີ ມະຫາສະມຸດຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ບູຊາລິງຄະນີ້ດ້ວຍອັນມະນີຮັດຕະນະ ຕະຫຼອດສິບພັນປີ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ।
Verse 3
तेन रत्नेश्वरंनाम सांप्रतं प्रथितं क्षितौ । पंचामृतेन संस्नाप्य पंचरत्नैः प्रपूजयेत्
ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ມັນໂດງດັງໃນໂລກວ່າ «ຣັດເນສະວະຣະ»। ຫຼັງຈາກອາບສະນານດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ ແລ້ວ ຄວນບູຊາດ້ວຍອັນມະນີຫ້າປະການ।
Verse 4
ततो राजोपचारेण पूजयेद्विधिवन्नरः । एवं कृते महादेवि मेरुदानफलं लभेत्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະນຸດຄວນບູຊາດ້ວຍຣາຊະອຸປະຈາຣ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ ໂອ ມະຫາເທວີ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບມະຫາທານ «ເມຣຸດານ».
Verse 5
सर्वेषां चैव यज्ञानां दानानां नात्र संशयः
ແທ້ຈິງ ນີ້ແມ່ນຜົນບຸນຂອງຍັດຍາທັງປວງ ແລະທານທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।
Verse 6
तीर्थानां चापि सर्वेषां यच्चान्यत्सुकृतं भुवि । उद्धरेत्पितृवर्गं च मातृवर्गं च मानवः
ແລະຍັງໄດ້ຜົນບຸນຂອງຕີຣະຖະທັງປວງ ແລະກຸສົນອື່ນໆທັງໝົດທີ່ມີໃນແຜ່ນດິນ. ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ມະນຸດຍົກຊູກູ້ພົນພໍ່ ແລະພົນແມ່ໄດ້ພ້ອມກັນ।
Verse 7
बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । क्षालयेच्चैव तत्सर्वं दृष्ट्वा रत्नेश्वरं नरः
ບາບໃດທີ່ເຄີຍກະທໍາໃນວັຍເດັກ, ວັຍໜຸ່ມ, ຫຼືແມ່ນໃນວັຍເຖົ້າ—ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນຣັດເນສະວະຣະ ຍ່ອມຊໍາລະລ້າງໄດ້ທັງໝົດ।
Verse 8
धेनुदानं प्रशंसंति तस्मिन्स्थाने महर्षयः । धेनुदस्तारयेन्नूनं दश पूर्वान्दशापरान्
ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍສັນລະເສີນການຖວາຍທານໂຄ. ແນ່ນອນ ຜູ້ໃຫ້ໂຄຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນສິບຊົນລຸ້ນກ່ອນ ແລະສິບຊົນລຸ້ນຫຼັງ।
Verse 9
देवस्य दक्षिणे भागे यो जपेच्छतरुद्रियम् । संपूज्य विधिवल्लिंगं न स भूयः प्रजायते
ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງເທວະ ຜູ້ໃດສວດ ສະຕະຣຸດຣີຍະ ແລະບູຊາລິງຄະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດອີກເທື່ອ.
Verse 10
एवं संक्षेपतः प्रोक्तमादित्येशमहोदयम् । श्रुत्वाऽवधार्य यत्नेन मुच्यते कर्मबंधनैः
ດັ່ງນີ້ ໂດຍຫຍໍ້ ມະຫາສະຫງ່າຣາສີຂອງອາທິຕະເຢສະ ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ. ຜູ້ໃດຟັງ ແລະຈື່ຈໍາໄວ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງກັມ.
Verse 43
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आदित्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 43 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາສະຫງ່າຣາສີຂອງອາທິຕະເຢສະວະຣະ» ໃນປຣະພາສະຂັນຑະ—ພາຍໃນ ປຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະ—ແຫ່ງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ.