Adhyaya 41
ບົດນີ້ເປັນຄໍາເລົ່າຂອງພຣະອີສະວະຣະ ກ່ຽວກັບລິງຄະອັນມີິດທານຸພາບ ທີ່ສະຖາປະນາໄວ້ທາງທິດຕາເວັນອອກ ສຳພັນກັບເທວີສະຣັສວະຕີ ແລະຢູ່ໃກ້ມະຫາສະໝຸດ. ເມື່ອເກີດວິກິດຈາກ «ວະດະວານະລະ» (ໄຟໃຕ້ທະເລ) ອັນທຳລາຍ, ເທວີໄດ້ນຳລິງຄະເຂົ້າໃກ້ທະເລ ບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຮັບໄຟນັ້ນໄວ້ ແລະໂຍນລົງສູ່ທະເລ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງເທວະທັງຫຼາຍ. ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງສະເຫຼີມສະຫຼອງດ້ວຍສຽງສັງຂ໌ ແລະກອງ, ມີຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງ ແລະຖວາຍນາມກຽດຕິແກ່ເທວີວ່າ «Devamātā» ເພາະການກະທຳນີ້ຍາກແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະອະສຸຣ. ພຣະອີສະວະຣະອະທິບາຍຕໍ່ວ່າ ເນື່ອງຈາກເທວີສະຖາປະນາລິງຄະອັນມງຄຸນນີ້ ແລະສະຣັສວະຕີໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນແມ່ນ້ຳດີທີ່ສຸດ ຜູ້ທຳລາຍບາບ, ລິງຄະຈຶ່ງໂດ່ງດັງນາມ «Bhairava» (Bhairaveśvara)។ ທ້າຍບົດມີຄໍາແນະນໍາ: ການບູຊາສະຣັສວະຕີ ແລະພຣະໄພຣະເວສະວະຣະ ໂດຍສະເພາະໃນວັນມະຫານະວະມີ ພ້ອມການອາບນ້ຳຕາມພິທີ ຈະກຳຈັດຄວາມບົກພ່ອງແຫ່ງວາຈາ (vāg-doṣa). ການບູຊາລິງຄະດ້ວຍອະພິເສກນ້ຳນົມ ແລະມົນຕຣາ «Aghora» ໃຫ້ຜົນເຕັມຂອງການຈາລິກ (yātrā-phala)។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे सरस्वत्या प्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं तु सोमेशादग्निगोचरे
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໃນພື້ນທີ່ນັ້ນເອງ ທາງທິດຕາເວັນອອກ ມີລິງຄະອັນມີອານຸພາບຍິ່ງ ທີ່ນາງສະຣັສວະຕີໄດ້ປະດິດສະຖານ; ຢູ່ສະຖານທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັກນິໂກຈະຣະ ໃກ້ກັບ ໂສເມສະ।
Verse 2
भैरवेश्वररूपस्तु वाडवः कुम्भसंस्थितः । यत्र देव्या समानीतः सागरस्य समीपतः
ທີ່ນັ້ນ ວາດະວະ (ໄຟໃຕ້ທະເລ) ຖືກນາງເທວີນໍາມາ ແລະບັນຈຸໄວ້ໃນໝໍ້; ມັນປາກົດເປັນຮູບ ພຣະພະຍາດບໄຮຣະເວສະວະຣະ ຢູ່ໃກ້ຊາຍທະເລ।
Verse 3
विश्रामार्थं क्षणं मुक्त्वा देव्या लिंगं प्रतिष्ठितम् । समभ्यर्च्य विधानेन गृहीत्वा वडवानलम् । समुद्रमध्ये चिक्षेप देवानां हितकाम्यया
ເພື່ອພັກຜ່ອນຊົ່ວຄາວ ນາງເທວີໄດ້ປະດິດສະຖານລິງຄະໜຶ່ງ; ແລ້ວບູຊາຕາມພິທີການຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ນາງໄດ້ຖືວາດະວານະລະ ແລະໂຍນລົງໃນກາງທະເລ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।
Verse 4
ततो हृष्टतरा देवाः शंखदुन्दुभिनिःस्वनैः । पूरयन्तोंऽबरं देवीमीडिरे पुष्पवृष्टिभिः
ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍຍິ່ງປິຕິ ເຕີມຟ້າດ້ວຍສຽງສັງຂ໌ ແລະ ກອງດຸນດຸບິ ສັນລະເສີນພຣະເທວີ ແລະ ໂປຍດອກໄມ້ລົງເປັນຝົນບູຊາ।
Verse 5
देवमातेति ते नाम कृत्वोचुस्तां तदा सुराः । कृत्वा तु भैरवं कार्यमसाध्यं देवदानवैः
ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຕັ້ງນາມນາງວ່າ «ເທວະມາຕາ» ແລະ ປະກາດນາມນັ້ນ; ເພາະນາງໄດ້ກະທຳກິດດຸດບໄພຣະວະ ອັນເທວະແລະອະສຸຣະກໍບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້।
Verse 6
प्रतिष्ठितवती चात्र यस्माल्लिंगं महोदयम् । त्वं सर्वसरितां श्रेष्ठा सर्वपातकनाशिनी । तस्माद्भैरवनामेति लिंगं ख्यातिं गमिष्यति
ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອັນມະຫາມົງຄຸນນີ້ໄວ້ທີ່ນີ້ ເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຍອດແຫ່ງສາຍນ້ຳທັງປວງ ແລະ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທຸກປະການ; ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະນີ້ຈະໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມ «ໄພຣະວະ».
Verse 7
इत्युक्ता तु तदा देवी भैरवेश्वरनैरृते । सागरस्य स्थिता रम्ये तत्र मूर्त्तिमती सती
ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ຢູ່ທາງທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ຂອງໄພຣະເວສະວະຣະ ຢືນຢູ່ຂ້າງທະເລອັນງາມ ແລະ ປາກົດເປັນຮູບກາຍອັນມີພຣະອົງຈິງ।
Verse 8
पूजयेत्तां विधानेन तं तथा भैरवेश्वरम् । महानवम्यां यत्नेन कृत्वा स्नानं विधानतः । सरस्वतीं पूजयित्वा वाग्दोषान्मुच्यतेऽखिलात्
ຄວນບູຊານາງຕາມພິທີກຳນົດ ແລະ ບູຊາໄພຣະເວສະວະຣະເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນວັນມະຫານະວະມີ ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະ ບູຊາພຣະສະຣັສວະຕີ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຜິດພາດແຫ່ງວາຈາທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ।
Verse 9
तस्या लिंगं तु संपूज्य संस्नाप्य पयसा पृथक् । अघोरेणैव विधिवत्सम्यग्यात्राफलं लभेत्
ເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄ໌ນັ້ນຕາມພິທີຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະອາບສະນານມັນແຍກຕ່າງຫາກດ້ວຍນົມ ພ້ອມປະກອບພິທີດ້ວຍມົນຕຣາ «ອະໂຄຣ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງການຈາລິກທີ່ສົມບູນ.
Verse 41
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भैरवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकचत्वारिंशोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນສັມຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ ໃນປຣະພາສະຂັນດະທີ 7 ໃນປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕມະຍະພາກທຳອິດ ບົດທີ 41 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ໄພຣະເວສະວະຣະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.