Adhyaya 343

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । शीराभूषणपूर्वेण कोटितीर्थाच्च पश्चिमे

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາ ກະປິເລສະວະຣະ ອັນປະເສີດ. ມັນຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ໂກຕິຕີຣຖະ ແລະທາງຕາເວັນອອກຂອງ ຊີຣາພູສະນະ».

Verse 2

जरद्गवेशाद्दक्षिणे समुद्रोत्तरतस्तथा । एतद्वै कापिलं क्षेत्रं नापुण्यैः प्राप्यते नरैः

ມັນຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງ ຈະຣັດກະເວສະ ແລະຢູ່ທາງເໜືອຂອງທະເລເຊັ່ນກັນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດ ກາປິລະ ທີ່ມະນຸດຜູ້ຂາດບຸນຍາບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້.

Verse 3

कपिलेन पुरा देवि यत्र तप्तं तपो महत् । वर्षाणामयुतं साग्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्

ໂອ ເທວີ, ໃນການກ່ອນ ກະປິລະໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະເມື່ອໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາ ມະເຫສະວະຣະ ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕໍ່ໄປອີກ ສິບພັນປີ ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ.

Verse 4

समाहूता तत्र देवी कपिलधारा महानदी । समुद्रमध्ये साऽद्यापि पुण्यवद्भिः प्रदृश्यते

ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ເຊີນນາງເທວີ—ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ນາມ ກະປິລະທາຣາ—ໃຫ້ມາ. ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຜູ້ມີບຸນຍັງເຫັນນາງຢູ່ກາງທະເລ.

Verse 5

तत्र स्नात्वा महादेवि कपिलाषष्ठ्यां विशेषतः । कपिलां दापयेत्तत्र गोकोटिफलभाग्भवेत्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍສະເພາະໃນວັນ ກະປິລາ-ສະສະຖີ, ຄວນຖວາຍທານງົວສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ຈະໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນເທົ່າກັບຜົນຂອງການຖວາຍງົວສິບລ້ານຕົວ.

Verse 6

सर्वेषां चैव पापानां प्रायश्चित्तमिदं स्मृतम् । कपिलेश्वरं तु संपूज्य कन्याकोटिफलं लभेत्

ນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນການແກ້ບາບສຳລັບບາບທັງປວງ. ເມື່ອບູຊາກະປິເລສະວະຣະ (Kapileśvara) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຜົນຂອງການຍົກຍ້າຍລູກສາວສິບລ້ານຄົນໃຫ້ແຕ່ງງານເປັນທານ.

Verse 7

देव्युवाच । आश्चर्यं मम देवेश कपिलषष्ठ्या महेश्वर । विधानं श्रोतुमिच्छामि दानमन्त्रादि पूर्वकम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ກະປິລາ-ສະສະຖີນີ້ ນ່າອັດສະຈັນສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງພິທີວິທີຂອງມັນ ເລີ່ມຈາກກົດແຫ່ງທານ ແລະມັນຕຣາຕ່າງໆ.”

Verse 8

ईश्वर उवाच । जन्मजीवितमध्ये तु यद्येका लभ्यते नरैः । संयोगयुक्ता सा षष्ठी तत्किं देवि ब्रवीम्यहम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໃນຊ່ວງເກີດແລະຊີວິດຂອງມະນຸດ, ຖ້າໄດ້ພົບສະສະຖີແມ່ນແຕ່ວັນດຽວ ທີ່ປະກອບດ້ວຍສັງຄົມອັນມົງຄຸນ—ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອັນໃດອີກໄດ້?”

Verse 9

प्रौष्ठपद्यसिते पक्षे षष्ठ्यामंगारको यदि । व्यतीपातश्च रोहिण्यां सा षष्ठी कपिला स्मृता

ໃນປັກຂາຂາວຂອງເດືອນ ປຣໂອດຖະປະດີ ຖ້າວັນທີ 6 ຕົງກັບດາວອັງຄານ ແລະມີໂຍກ ວະຕີປາຕ ກັບນັກຂັດ ໂຣຫິນີ ແລ້ວ ສະສຖີນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ກະປິລາ»។

Verse 10

तत्र क्षेत्रे नरः स्नात्वा अथवार्कस्थले शुभे । मृदा शुक्ल तिलैश्चैव कपिलासंगमे शुभे

ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວ ຫຼືບໍ່ກໍ່ທີ່ອາຣກະສະຖາລະອັນເປັນມົງຄຸນ ຄວນປະກອບພິທີດ້ວຍດິນຊຳລະ ແລະເມັດງາຂາວ ທີ່ຈຸດບັນຈົບອັນເປັນມົງຄຸນຂອງກະປິລາ।

Verse 11

कृतस्नानजपः पश्चात्सूर्यायार्घ्यं निवेदयेत् । रक्तचंदनतोयेन करवीरयुतेन च । कृत्वार्घपात्रं शिरसि मंत्रेणानेन दापयेत्

ເມື່ອອາບນ້ຳພິທີ ແລະສວດຈະປະ (japa) ສຳເລັດແລ້ວ ຄວນຖວາຍອາຣຄະຍະແດ່ພຣະສູຣຍະ ດ້ວຍນ້ຳຫອມຈາກຈັນທະນະແດງ ແລະປົນດອກກະຣະວີຣ. ຍົກພາຊະນະອາຣຄະຍະໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຖວາຍພ້ອມສວດມັນຕຣາຕໍ່ໄປນີ້।

Verse 12

नमस्त्रैलोक्यनाथाय उद्भासितजगत्त्रय । वेदरश्मे नमस्तुभ्यं गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

ນະໂມແດ່ພຣະນາຖແຫ່ງໂລກທັງສາມ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຈັກກະວານສາມພາກ. ໂອ ລຳແສງແຫ່ງເວດະ ນະໂມແດ່ທ່ານ—ຂໍຈົ່ງຮັບອາຣຄະຍະນີ້; ຂໍນະໂມແດ່ທ່ານ।

Verse 13

सूर्यं प्रदक्षिणीकृत्य संपूज्य कपिलेश्वरम् । उपलिप्ते शुभे देशे पुष्पाक्षतविभूषिते

ເມື່ອໄດ້ເດີນວຽນຂວາຮອບພຣະສູຣຍະ ແລະບູຊາພຣະກະປິເລສະວະຣະຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນໄປຍັງສະຖານທີ່ມົງຄຸນທີ່ທາປູນໃໝ່ແລະຊຳລະແລ້ວ ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ).

Verse 14

स्थापयेदव्रणं कुम्भं चन्दनोदकपूरितम् । पंचरत्नसमायुक्तं दूर्वापुष्पाक्षतान्वितम्

ຄວນຕັ້ງກະລະສະ (kalaśa) ທີ່ບໍ່ມີຕໍາໜິ ໃຫ້ເຕັມນ້ໍາຫອມຈັນທະນາ ພ້ອມດ້ວຍອັນມະນີ 5 ປະການ ແລະມີຫຍ້າດູຣວາ ດອກໄມ້ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ປະກອບກັນ។

Verse 15

रक्तवस्त्रयुगच्छन्नं ताम्रपात्रेण संयुतम् । रथो रुक्मफलस्यैव एकचित्रविचित्रितः

ຄວນຈັດເຮັດລົດພິທີ (ratha) ໂດຍຄຸມດ້ວຍຜ້າສີແດງສອງຜືນ ພ້ອມພາຊະນະທອງແດງ ແລະປະດັບດ້ວຍລາຍພິເສດອັນດຽວ ເພື່ອຖວາຍຣຸກມະ-ຜະລະ (rukma-phala)។

Verse 16

सौवर्णपलसंयुक्तां मूर्तिं सूर्यस्य कारयेत् । कुंभस्योपरि संस्थाप्य गंधपुष्पैः समर्चयेत्

ຄວນໃຫ້ສ້າງພະຮູບຂອງສູຣຍະ (Sūrya) ໃຫ້ມີຄໍາຕາມມາດຕາວັດພະລະສະ (palasa) ແລ້ວນໍາໄປຕັ້ງໄວ້ເທິງກະລະສະ ແລະບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍຂອງຫອມແລະດອກໄມ້।

Verse 17

कपिलेश्वरसान्निध्ये मण्डपे होमसंस्कृते । आदित्यं पूजयेद्देवं नामभिः स्वैर्यथोदितैः

ໃນມັນດະປະ (maṇḍapa) ທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດເພື່ອພິທີໂຮມະ (homa) ແລະໃນພຣະສະນິດຂອງກະປິເລສະວະຣະ (Kapileśvara) ຄວນບູຊາພຣະເທວະອາທິຕະຍະ (Āditya) ໂດຍເອີ້ນພຣະນາມຂອງພຣະອົງຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 18

आदित्यभास्कर रवे भानो स्वयं दिवाकर । प्रभाकर नमस्तुभ्यं ससारान्मां समुद्धर

ໂອ ອາທິຕະຍະ, ພາສະກະຣະ, ຣະວິ, ພານຸ—ຜູ້ເປັນດິວາກະຣະ ຜູ້ສ້າງກາງວັນແທ້—ໂອ ປະພາກະຣະ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ; ຂໍຈົ່ງຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນຈາກສາຍນ້ໍາແຫ່ງສັງສານີ້.

Verse 19

भुक्तिमुक्तिप्रदो यस्मात्तस्माच्छांतिं प्रयच्छ नः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມົກສະ ດັ່ງນັ້ນຂໍພຣະອົງປະທານສັນຕິແກ່ພວກເຮົາ।

Verse 20

प्रार्थनामन्त्रः । नमोनमस्ते वरद ऋक्सामयजुषांपते । नमोऽस्तुविश्वरूपाय विश्वधाम्ने नमोऽस्तु ते

ມົນອະທິຖານ: ນະໂມນະມັດແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣິກ-ສາມ-ຍະຊຸສ. ຂໍນະໂມແດ່ຮູບສາກົນ; ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງຈັກກະວານ.

Verse 21

अमृतं देवि ते क्षीरं पवित्रमिह पुष्टिदम् । त्वत्प्रसादात्प्रमुच्यंते मनुजाः सर्वपातकैः

ໂອ ເທວີ, ນ້ຳນົມຂອງພຣະນາງເປັນອະມຣິຕະ, ບໍລິສຸດໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃຫ້ພະລັງອາຫານ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະນາງ ມະນຸດຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 22

ब्रह्मणोत्पादिते देवि वह्निकुण्डान्महाप्रभे । नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वदेवनमस्कृते

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ຖືກພຣະພຣະຫມາສ້າງຂຶ້ນ, ຜູ້ບັງເກີດຈາກຫຼຸມໄຟ, ໂອ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ! ຂໍນະໂມແດ່ພຣະນາງ ກະປິລາ ຜູ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງກໍນົບນ້ອມ.

Verse 23

सर्वदेवमये देवि सर्वतीर्थमये शुभे । दातारं पूजयानं मां ब्रह्मलोकं नय स्वयम्

ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜູ້ປະກອບດ້ວຍເທວະທັງປວງ ແລະ ຕີຣຖະທັງປວງ! ຂໍພຣະນາງນຳຂ້ອຍ—ຜູ້ບູຊາພຣະນາງໃນຖານະຜູ້ໃຫ້ທານ—ໄປສູ່ໂລກພຣະພຣະຫມາ ໂດຍພຣະອຳນາດຂອງພຣະນາງເອງ.

Verse 24

पूजामंत्रः । एवं संपूज्य कपिलां कुम्भस्थं च दिवाकरम् । ब्राह्मणे वेदविदुष उभयं प्रतिपादयेत्

ມົນພິທີບູຊາ: ເມື່ອໄດ້ບູຊາຄະປິລາ ແລະ ພຣະອາທິດ (ທິວາກະຣະ) ທີ່ສະຖາປະນາໃນຄຸມພະນ້ຳ ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ, ພຶງຖວາຍທັງສອງແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດາ ຢ່າງເປັນພິທີ.

Verse 25

व्यासाय सूर्यभक्ताय मंत्रेणानेन दापयेत्

ດ້ວຍມົນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພຶງໃຫ້(ທານ)ແກ່ ພຣະວະຍາສະ ຜູ້ເປັນສາວົກຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະອາທິດ.

Verse 26

दिव्यमूर्त्तिर्जगच्चक्षु र्द्वादशात्मा दिवाकरः । कपिलासहितो देवो मम मुक्तिं प्रयच्छतु

ຂໍໃຫ້ ທິວາກະຣະ—ພຣະອາທິດ—ຜູ້ມີຮູບອັນທິບ, ເປັນດວງຕາຂອງຈັກກະວານ, ມີສະພາບສິບສອງປະການ, ພ້ອມດ້ວຍຄະປິລາ, ຈົ່ງປະທານມຸກຕິແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 27

यस्मात्त्वं कपिले पुण्या सर्वलोकस्य पावनी । प्रदत्ता सह सूर्येण मम मुक्तिप्रदा भव

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ໂອ ຄະປິລາ ຜູ້ບໍລິສຸດ, ເປັນຜູ້ຊຳລະລ້າງໂລກທັງປວງ; ເມື່ອຖວາຍພ້ອມກັບພຣະອາທິດ ຈົ່ງເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 28

पलेन दक्षिणा कार्या तदर्धार्धेन वा पुनः । शक्तितो दक्षिणायुक्तां तां धेनुं प्रतिपादयेत्

ຄວນໃຫ້ດັກຊິນາ 1 ປະລາ ຫຼື ຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ. ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ເມື່ອເພີ່ມດັກຊິນາແລ້ວ ພຶງຖວາຍໂຄນັ້ນເປັນທານຢ່າງເປັນພິທີ.

Verse 29

योऽनेन विधिना कुर्या त्षष्ठीं कपिलसंज्ञिताम् । सोऽश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ ເພື່ອຖືວຣະຕະ «ສະສະຖີ» ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກະປິລາ» ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການບູຊາອັສວະເມດະ ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ។

Verse 30

यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वदानेषु यत्फलम् । तत्फलं सर्वमाप्नोति यः षष्ठीं कपिलां चरेत्

ຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກຕີຣະຖະທັງປວງ ແລະຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກທານທັງປວງ—ຜູ້ໃດຖື «ກະປິລາ-ສະສະຖີ» ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນທັງໝົດນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 31

कपिलाकोटिसहस्राणि कपिलाकोटिशतानि च । सूर्यपर्वणि यद्दत्त्वा तत्फलं कोटिशो भवेत्

ໃນວັນບຸນອັນສັກສິດຂອງພຣະອາທິດ (ສູຣະຍະ-ປັຣວັນ) ຖ້າຜູ້ໃດຖວາຍທານທີ່ເນື່ອງກັບ «ກະປິລາ» ເປັນຫຼາຍເຖິງຫຼາຍກະຕິ ແລະຫຼາຍຮ້ອຍກະຕິ ຜົນບຸນຈາກການນັ້ນຈະທະວີຄູນເປັນລ້ານໆເທົ່າ।

Verse 32

कोटिगोरोम संख्यानि वर्षाणि वरवर्णिनि । तावत्स वसते स्वर्गे यः षष्ठीं कपिलां चरेत्

ໂອ ນາງຜູ້ມີສີສັນງາມເລີດ, ຈຳນວນປີທີ່ນັບໄດ້ດ້ວຍ «ກະຕິແຫ່ງຂົນງົວ» ມີເທົ່າໃດ, ຜູ້ທີ່ຖື «ກະປິລາ-ສະສະຖີ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະພັກອາໄສໃນສະຫວັນເທົ່ານັ້ນນານ।

Verse 33

ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि यत्पापं पूर्वसंचितम् । तत्सर्वं नाशमायाति इत्याह कपिलो मुनिः

ບາບໃດກໍຕາມທີ່ສະສົມມາແຕ່ອະດີດ ຈະເຮັດດ້ວຍຄວາມຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ—ບາບນັ້ນທັງໝົດຈະສູນສິ້ນໄປ; ດັ່ງນີ້ມຸນີ «ກະປິລະ» ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 343

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपि लधाराकपिलेश्वरमाहात्म्ये कपिलाषष्ठीव्रतविधानमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພຣະພາສະຂັນດະ ຕອນທີ 7; ໃນ «ພຣະພາສະເຂດຣະ ມາຫາຕະມະຍະ» ຕອນທີ 1; ໃນມາຫາຕະມະຍະຂອງ ກະປິລະທາຣາ ແລະ ກະປິເລສະວະຣະ—ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາຄຸນຄ່າແຫ່ງວິທີປະຕິບັດພຣະວຣະຕະ ກະປິລາ-ສະສະຖີ» ແມ່ນບົດທີ 343 ຈົບລົງແລ້ວ।