Adhyaya 334

Verse 1

ईश्वर उवाच । भगवन्देवदेवेश संसारार्णवतारक पृच्छामि त्वामहं भक्त्या किञ्चित्कौतूहलात्पुनः

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ, ຈອມເທວະເທວະ, ຜູ້ພາຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານ; ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມພຣະອົງອີກຄັ້ງ ເນື່ອງຈາກຄວາມສົນໃຈນ້ອຍໜຶ່ງ।

Verse 2

यत्त्वया कथितं देव तलस्वामिमहोदयम् । किं तत्र कारणं देव तलो येन निपातितः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມປາກົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຕະລະ-ສະວາມິ; ໂອ ເທວະ, ເຫດໃດໃນທີ່ນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ ຕະລະ ຖືກລົ້ມລົງ?

Verse 3

कोऽसौ तलः समाख्यातः किंवीर्यः किंपरायणः । कस्मात्स्थानात्समुत्पन्नः कथं जातश्च मे वद

ຕະລະ ທີ່ເຂົາເອີ້ນຊື່ນັ້ນ ແມ່ນໃຜ? ມີລິດເດດແນວໃດ ແລະ ຍຶດໝັ້ນອະໄຫຼ່ໃດເປັນທີ່ພຶ່ງ? ເກີດຂຶ້ນຈາກສະຖານທີ່ໃດ ແລະ ເກີດມາແນວໃດ—ຂໍພຣະອົງບອກຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 4

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि रहस्यं पापनाशनम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तत्ते वक्ष्याम्य शेषतः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຜີຍຄວາມລັບອັນທຳລາຍບາບ ທີ່ບໍ່ໄດ້ບອກໃຫ້ໃຜ. ຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 5

देवा अपि न जानंति तलसोत्पत्तिकारणम् । पूर्वं कृतयुगे देवि गोविन्देति प्रकीर्तितः

ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ຮູ້ເຫດແຫ່ງການເກີດຂອງ ຕະລາ. ໃນກະຕະຍຸກ ໂອ ເທວີ, ພຣະອົງເຄີຍຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ໂກວິນດະ”.

Verse 6

त्रेतायां वामनः स्वामी स्तुतिस्वामी तृतीयके । कलौ युगे महादेवि तलस्वामी प्रकीर्तितः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນເທຣຕາຍຸກ ພຣະເຈົ້າອົງນີ້ຖືກຂານນາມວ່າ “ວາມະນະ-ສະວາມິນ”; ໃນຍຸກທີສາມ (ທະວາປະຣະ) ຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ສະຕຸຕິ-ສະວາມິນ”; ແລະໃນກະລິຍຸກ ຖືກສະຫຼອງວ່າ “ຕະລະ-ສະວາມິນ”.

Verse 7

तथा तप्तोदकस्वामी तस्य नामांतरं प्रिये । अधुना संप्रवक्ष्यामि तलोत्पत्तिं तव प्रिये

ແລະ ທີ່ຮັກ, “ຕັບໂຕດະກະ-ສະວາມິນ” ກໍເປັນອີກນາມໜຶ່ງຂອງພຣະອົງນັ້ນ. ບັດນີ້ ທີ່ຮັກເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າກຳເນີດຂອງ ຕະລາ ໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 8

आसीन्महेन्द्रनामा च दानवो रौद्ररूपधृक् । कोटिवर्षाणि तेनैव तपस्तप्तं पुरा प्रिये

ດົນນານມາແລ້ວ ທີ່ຮັກ, ມີດານະວະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ມະເຫນທຣະ ຜູ້ມີຮູບພາບດຸຮ້າຍ. ລາວໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມງວດເປັນລ້ານປີ.

Verse 9

स तपोबलमाविष्टो जिग्ये देवान्सवासवान् । जित्वा देवांस्ततः सर्वांस्ततः काले समागतः

ເຂົາຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍພະລັງຕະປະ (ຕາປັດສະຍາ) ແລະໄດ້ຊະນະພວກເທວະ ທັງອິນທຣະດ້ວຍ. ເມື່ອຊະນະເທວະທັງປວງແລ້ວ ຕາມການເວລາອັນຄວນ ເຂົາກໍມາຮອດເພື່ອການປະຈັນຫນ້າຄັ້ງຕໍ່ໄປ.

Verse 10

युद्धं स प्रार्थयामास मया सार्द्धं सुभीषणम् । ततोऽभवन्महायुद्धं ब्रह्माण्डक्षयकारकम्

ເຂົາໄດ້ຮ້ອງຂໍສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານ ໃຫ້ສູ້ກັບຂ້ອຍ. ແລ້ວກໍເກີດສົງຄາມໃຫຍ່ ທີ່ອາດທຳລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈັກກະວານ (ພຣະຫມັນດະ) ເອງ.

Verse 11

ततः कोपान्महायुद्धे मम देहाद्वरानने । ज्वाला तत्र समुत्पन्ना तन्मध्ये स तलोऽभवत्

ຕໍ່ມາ ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຈາກກາຍຂອງຂ້ອຍໄດ້ເກີດເປັນແປວໄຟດ້ວຍຄວາມໂກດ. ແລະໃນກາງແປວໄຟນັ້ນ ຕາລະ (Tala) ກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 12

तेन दृष्टो महेन्द्रोऽसौ गर्जन्गिरिगुहाश्रयः

ເມື່ອຕາລະ (Tala) ໄດ້ເຫັນເຂົາ, ມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ກໍຮ້ອງຄຳຮາມ ແລະໄປພຶ່ງພາຢູ່ໃນຖ້ຳພູ.

Verse 13

कथं गर्जसि हे मूढ युद्धं कुरु मया सह । इत्युक्ते तत्र देवेशि तेन युद्धमवर्तत

“ເຈົ້າຄົນໂງ່, ເຈົ້າຮ້ອງຄຳຮາມເຮັດຫຍັງ? ຈົ່ງສູ້ກັບຂ້ອຍ!” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ເທວະເອສີ, ເຂົາກໍເຂົ້າສູ່ການຮົບ.

Verse 14

तत्र प्रवर्त्तिते युद्धे तलमाहेन्द्रयोस्तयोः

ໃນທີ່ນັ້ນ ເມື່ອສົງຄາມໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ລະຫວ່າງສອງຜູ້ນັ້ນ—ຕະລາ ແລະ ມະເຫນທຣາ—

Verse 15

रुद्रवीर्यस्य युक्तेन तलेनोदारकर्मणा । मल्लयुद्धेन बलिना महेन्द्रो विनिपातितः

ແລ້ວມະເຫນທຣາຖືກຕະລາຜູ້ມີພະລັງຫນັກ—ຜູ້ກະທຳອັນສູງສົ່ງ ແລະ ປະກອບດ້ວຍວິຣະຍະຂອງຣຸດຣະ—ລົງລົບດ້ວຍການຕໍ່ສູ້ແບບມັລລະຢຸດທະອັນແຂງກ້າ ຈົນລົ້ມລົງ.

Verse 16

ततस्तं पतितं दृष्ट्वा विस्मयं स तलो गतः । गतप्राणं तदा ज्ञात्वा हर्षान्नृत्यमथाकरोत्

ຕໍ່ມາ ຕະລາເຫັນເຂົາລົ້ມລົງ ກໍເກີດຄວາມພິສົດໃຈ; ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາໄຮ້ຊີວິດແລ້ວ ກໍເລີ່ມຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 17

तस्मिन्संनृत्यमाने तु सर्वे स्थावरजंगमम् । चकंपे तु वरारोहे प्रभावात्तस्य वीर्यतः

ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງຟ້ອນລຳຢູ່ນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມເລີດ, ທຸກສິ່ງ—ທັງທີ່ຢູ່ນິ່ງ ແລະ ທີ່ເຄື່ອນໄຫວ—ກໍເລີ່ມສັ່ນສະເທືອນ ເນື່ອງດ້ວຍພະລັງແລະວິຣະຍະຂອງເຂົາ.

Verse 18

ततो भारभराकान्ता धरणी तलपीडिता । अतीवभयसंत्रस्ताः सदेवासुरमानुषाः

ຕໍ່ມາ ແຜ່ນດິນໂລກຖືກຕະລາຢ່າງຫນັກກົດທັບ ຈົນຮູ້ສຶກຫນັກອຶດອັດເກີນທົນ; ແລະທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ ລ້ວນຫວາດຫວັນຢ່າງຫນັກ.

Verse 19

क्षुभिता गिरयः सर्वे विद्रुताश्च महार्णवाः । तरवो निधनं जग्मुर्नद्यो वाहांश्च तत्यजुः

ພູເຂົາທັງປວງຖືກສັ່ນສະເທືອນ; ມະຫາສະມຸດໃຫຍ່ໆກໍກະເພື່ອນຄື້ນຄອງຢ່າງຮຸນແຮງ. ຕົ້ນໄມ້ພິນາດ ແລະ ແມ່ນ້ຳລະທິ້ງກະແສຂອງຕົນ.

Verse 20

गतप्रभावाः सूर्याद्या ज्योतींषि न विरेजिरे । त्रैलोक्यं व्याकुलीभूतं तलनृत्यप्रभावतः

ດວງສະຫວ່າງທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກພະອາທິດ ສູນເສຍລັດສະໝີ ບໍ່ສ່ອງແສງ. ສາມໂລກທັງປວງວຸ້ນວາຍ ເນື່ອງດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງການຟ້ອນຂອງຕາໂລ.

Verse 21

ततो देवगणाः सर्वे शरणं रुद्रमाययुः । वृत्तं यथावत्कथितं ततो रुद्र उवाच तान्

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາພະຣຸດຣະ. ເມື່ອໄດ້ເລົ່າເຫດການທັງໝົດຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ພະຣຸດຣະຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາ.

Verse 22

अवध्यो मे तलो देवाः पुत्रत्वे हि प्रतिष्ठितः । एवमुक्त्वा हृषीकेशं प्रभासक्षेत्रवासिनम्

“ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ຕາໂລນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄວນຂ້າ, ເພາະເຂົາຕັ້ງຢູ່ໃນຖານະເປັນບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.” ກ່າວແລ້ວ ພະຣຸດຣະຫັນພຣະທັດໄປຫາ ພະຫຣິສີເກສະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນປຣະພາສະເຂດສັກສິດ.

Verse 23

स्तुतिस्वामीतिनामानं स्थितं दुर्वाससः पुरः । प्रभासक्षेत्रसामीप्ये पूर्वभागे प्रतिष्ठितम्

(ພະຣຸດຣະຊີ້ໃຫ້ເຫັນ) ຜູ້ມີນາມວ່າ “ສະຕຸຕິສະວາມິນ” ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າອາສຣົມຂອງດຸຣວາສະ ແລະປະດິດສະຖານໃກ້ປຣະພາສະເຂດ ທາງທິດຕາເວັນອອກ.

Verse 24

तप्तोदकुंडसामीप्ये तत्र गच्छत भोः सुराः । कल्पेकल्पे तु तेनैव विध्यतेऽसौ हि दानवः

ໃກ້ສະລອງນ້ຳຮ້ອນ ຕັບໂຕດະກະ—ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ໂອ ພວກເທວະ. ໃນທຸກກັລປະ ດານະວະນີ້ຖືກປະຫານໂດຍພຣະອົງນັ້ນເອງ.

Verse 25

एवमुक्ते तदा देवाः प्रभासं क्षेत्रमागताः । तत्र ते विबुधा जग्मुर्यत्र तप्तोदकाधिपः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເທວະໄດ້ມາຮອດທົ່ງສັກສິດ ປຣະພາສະ; ແລ້ວບັນດາຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍໄດ້ໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຕັບໂຕດະກະປະທັບຢູ່.

Verse 26

दृष्ट्वा नारायणं तत्र देवाः श्रद्धासमन्विताः । तुष्टुवुः परया भक्त्या देवदेवं जनार्द्दनम्

ເມື່ອເຫັນນາຣາຍະນະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເທວະມີສັດທາເຕັມປຽມ; ແລ້ວໄດ້ສັນລະເສີນຈະນາຣັດດະນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 27

वैकुंठ त्राहि नो देवांस्तलेनोच्चाटिता वयम् । महेन्द्रक्रोधसंभूतरुद्रतेजोद्भवेन वै

“ໂອ ໄວກຸນຖະ, ຈົ່ງຊ່ວຍພວກເຮົາເທວະທັງຫຼາຍ! ພວກເຮົາຖືກຂັບອອກຈາກຖານທີ່ໂດຍການຟາດຄັ້ງໜຶ່ງ—ໂດຍຜູ້ເກີດຈາກຄວາມໂກດຂອງມະເຫນທຣະ ແລະກໍ່ກຳເນີດຈາກເຕໂຈອັນເຜົາໄໝ້ຂອງຣຸດຣະ.”

Verse 28

अस्माभी रुद्रसामीप्ये कार्यं सर्वं निवेदितम् । ततः प्रस्थापिताः सर्वे रुद्रेण परमेष्ठिना । तव पार्श्वे महादेव नस्त्वं देव गतिर्भव

“ໃກ້ພຣະຣຸດຣະ ພວກເຮົາໄດ້ທູນຖວາຍເລື່ອງທັງໝົດ. ແລ້ວພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ ໄດ້ສົ່ງພວກເຮົາທັງປວງມາ. ບັດນີ້ ຢູ່ຂ້າງພຣະອົງ ໂອ ມະຫາເທວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປັນເສັ້ນທາງຂອງພວກເຮົາ, ໂອ ເທວະ.”

Verse 29

इति श्रुत्वा वचस्तेषां देवदेवो जनार्द्दनः । दानवस्यवधार्थाय देवानां रक्षणाय च । चक्रे यत्नं महाबाहुः प्रभासक्षेत्रवल्लभः

ເມື່ອຊົງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ກໍ່ຊົງຕຽມຄວາມພະຍາຍາມ ເພື່ອປາບອະສູຣ ແລະປົກປ້ອງເທວະ. ພຣະອົງຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກໃນປຣະພາສະເຂດ ຊົງລົງມືໃນພາລະກິດນັ້ນ.

Verse 30

समाहूय तदा दैत्यं प्रभासक्षेत्रमध्यतः । युद्धं चक्रे ततो देवि विश्वप्रलयकारकम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນໄດຕະຍະໃຫ້ມາກາງປຣະພາສະເຂດ ແລະເລີ່ມການຮົບ—ໂອ ເທວີ—ອັນສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນ ດຸດດັ່ງຈະກໍ່ໃຫ້ໂລກພິນາດ.

Verse 31

ततस्तु देवाः सर्वे च स्वसैन्यपरिवारिताः । चक्रुर्युद्धं च दैत्येन सुमहल्लोमहर्षणम्

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງປວງ ມີກອງທັບຂອງຕົນລ້ອມຮອບ ກໍ່ຮົບກັບໄດຕະຍະ—ເປັນສົງຄາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຈົນຂົນລຸກຊູ່.

Verse 32

ततः पर्वतसंकाशं दृष्ट्वा दैत्यं महाबलम् । उवाच चपलापांगो गरुडकृतवाहनः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຊົງເຫັນໄດຕະຍະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຮ່າງດຸດດັ່ງພູເຂົາ ພຣະອົງຜູ້ມີສາຍຕາວ່ອງໄວ—ຜູ້ມີຄຣຸດເປັນພາຫະນະ—ກໍ່ຊົງກ່າວ.

Verse 33

अहो दैत्य महाबाहो मल्लयुद्धं ददस्व मे । त्वद्बाहुयुगलं दृष्ट्वा न युद्धे वांछितं मम

«ໂອ້! ໄດຕະຍະຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່, ຈົ່ງມອບການຕໍ່ສູ້ແບບມັລລະຍຸດ (ມວຍປ້ຳ) ໃຫ້ແກ່ຂ້າ. ເມື່ອເຫັນແຂນຄູ່ຂອງເຈົ້າແລ້ວ ຂ້າບໍ່ປາຖະໜາການຮົບຢ່າງອື່ນ»

Verse 34

नारायणवचः श्रुत्वा करमुद्यम्य दानवः । अभ्यधावत्तदा दैत्यः कालान्तकसमप्रभः

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງນາຣາຍະນະ ດານະວະຍົກມືຂຶ້ນ ແລ້ວພຸ້ນເຂົ້າໄປ; ດາຍຕະນັ້ນບຸກຈົນ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຜູ້ທຳລາຍໃນວາລະສິ້ນການເວລາ।

Verse 35

ततः प्रवर्तितं युद्धमन्योन्यं जयकांक्षिणोः । जंघाभ्यां पादबन्धेन बाहुभ्यां बाहुबंधनम्

ຈາກນັ້ນການຮົບກໍເລີ່ມຂຶ້ນ ຕໍ່ສູ້ກັນເພື່ອຊັຍຊະນະ; ຂາຖືກລັອກດ້ວຍແຂ່ງຂາ ແລະແຂນຖືກກອດຮັດຕໍ່ແຂນ ໃນການປະລະມືອັນໃກ້ຊິດ।

Verse 36

कंठेन बन्धयन्कंठमुदरेणोदरं तथा एतस्मिन्नन्तरे देवाः सभयाः संबभूविरे

ເຂົາທັງສອງລັອກຄໍກັບຄໍ ແລະທ້ອງກັບທ້ອງ ໃນການປະລະກາຍອັນໃກ້ຊິດ; ໃນຂະນະນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍກໍເກີດຄວາມຫວາດຫວັ່ນ।

Verse 37

ततः पीडासमाक्रांतो विष्णुः संस्मरते हरम् । तत्क्षणादागतो रुद्रः किं करोमि महाबलः

ຈາກນັ້ນ ວິດສະນຸຖືກກົດດັນດ້ວຍຄວາມເຈັບເມື່ອຍ ຈຶ່ງລະລຶກເຖິງຮະຣະ (ພຣະສິວະ). ໃນທັນໃດນັ້ນ ຣຸດຣະກໍມາຮອດ ແລະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ?»

Verse 38

विष्णुरुवाच । श्रांतोऽहं देवदेवेश मल्लयुद्धेन शंकर । तप्तोदकं कुरुष्वेह श्रमनाशाय सांप्रतम्

ວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະເທວະເອດ, ໂອ ຊັງກະຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອຍລ້າຈາກການຕໍ່ສູ້ແບບມັລລະຍຸດ. ຂໍໃຫ້ສ້າງນ້ຳຮ້ອນໃນທີ່ນີ້ໃນບັດນີ້ ເພື່ອລົບລ້າຄວາມເມື່ອຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»।

Verse 39

ततस्तलं हनिष्यामि क्षण मात्रेण भैरवम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຟາດລົງທີ່ພື້ນດິນ ແລະໃຫ້ພະລັງບໄພຣະວະ (Bhairava) ປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 40

ईश्वर उवाच । आदौ कृतयुगे कृष्ण उमया यत्कृतं पुरा । ऋषीणां श्रमनाशार्थं तप्तोदं तत्र निर्मितम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຣິດສະນະ, ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງກຣິຕະຍຸກ ສິ່ງທີ່ອຸມາເຄີຍກະທຳໄວ້ແຕ່ກ່ອນ—ທີ່ນັ້ນໄດ້ສ້າງບໍ່ນ້ຳຮ້ອນ ເພື່ອລົບຄວາມເມື່ອຍລ້າຂອງລຶສີ»।

Verse 41

तद्दैत्यपापमाहात्म्यात्पुनः शीतलतां गतम् । पुनस्तदुष्णतां नीतं ततः कल्पांतसंस्थितौ

ໂດຍອຳນາດແຫ່ງບາບຂອງອະສຸຣະ ມັນຈຶ່ງກັບເຢັນລົງອີກ; ຕໍ່ມາກໍຖືກນຳໃຫ້ຮ້ອນຄືນ ແລະດຳລົງຢູ່ເຊັ່ນນັ້ນຈົນສິ້ນກັລປະ।

Verse 42

एवमुक्त्वा तदा देवं वीक्षांचक्रे महेश्वरः । तृतीय लोचनेनैव ज्वालामालोपशोभिना

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະຈຶ່ງຈ້ອງມອງໄປຫາເທວະນັ້ນ ດ້ວຍຕາທີສາມອັນງາມສະຫງ່າ ປະດັບດ້ວຍພວງໄຟເປັນມາລາ।

Verse 43

तेन ज्वालासमूहेन व्याप्तं कुण्डं चतुर्दिशम् । तप्तोदकुण्डमभवत्तेन ख्यातं धरातले

ດ້ວຍມວນໄຟນັ້ນ ບໍ່ນ້ຳກໍແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວສີ່ທິດ. ມັນຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ຕັບໂຕດະກຸນດະ” ແລະໂດຍນາມນັ້ນກໍໂດ່ງດັງໃນໂລກມະນຸດ।

Verse 44

ततो नारायणेनेह क्षालितं गात्रसुत्तमम् । क्षालनात्तस्य देवस्य श्रमो नाशमुपागमत्

ແລ້ວພຣະນາຣາຍະນະ ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະຊຳລະກາຍອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ດ້ວຍການຊຳລະນັ້ນ ຄວາມເມື່ອຍລ້າຂອງເທວະນັ້ນກໍສູນໄປ.

Verse 45

ततस्तुष्टमना देवस्तीर्थानां दशकोटिकाः । स स्मृत्वा तत्र विधिवत्क्षिप्त्वा स्नात्वा वरानने

ແລ້ວເທວະນັ້ນມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ລະລຶກເຖິງຕີຣຖະທັງສິບໂກຕິ. ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍບູຊາຕາມພິທີ ອາບນ້ຳ ແລະປະກອບພິທີຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 46

ततश्चक्रे महायुद्धं तलेनातिभयंकरम् । जघान स तलं दैत्यं मुष्टिघातेन मस्तके

ແລ້ວກໍເກີດສົງຄາມໃຫຍ່ ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ກັບຕະລະ. ພຣະອົງຕີດ້ວຍກຳປັ້ນໃສ່ສະຫົວ ແລະປະຫານອະສຸຣະ (ໄດຕະຍະ) ຕະລະນັ້ນ.

Verse 47

तस्मिन्प्रवृत्ते तुमुले तु युद्धे चकंपिरे भूभिसमेतलोकाः । वित्रस्तदेवा न दिशो विरेजुर्महांधकारावृतमूर्छितं जगत्

ເມື່ອສົງຄາມອັນອື້ອື່ນນັ້ນເລີ່ມຂຶ້ນ ໂລກທັງຫຼາຍພ້ອມທັງແຜ່ນດິນກໍສັ່ນສະເທືອນ. ເທວະທັງຫຼາຍຕົກໃຈຢ້ານ ທິດທັງປວງບໍ່ສະຫວ່າງໄສອີກ ແລະຈັກກະວານກໍມືດມົນ ຖືກອະນທະການໃຫຍ່ປົກຄຸມ.

Verse 48

नष्टाश्च सिद्धा जगतोऽस्य शांतिं करोतु वै पापविनाशनो हरिः । त्राहीति देवेशि महर्षिसंघा भूतानि भीतानि तथा वदन्ति

ພວກສິດທະທັງຫຼາຍກະຈາຍຫາຍ ແລະຮ້ອງວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣິ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ຈົ່ງນຳຄວາມສະຫງົບມາໃຫ້ໂລກນີ້! ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ໂອ ຈອມເທວະ!” ດັ່ງນັ້ນ ຝູງມະຫາຣິສີ ແລະສັດທັງຫຼາຍທີ່ຫວາດກົວ ກໍກ່າວຄຳນັ້ນ.

Verse 49

ततो वै मल्लयुद्धेन पातितो भुवि दानवः । कंठमाक्रम्य पादेन खङ्गेन परिपीडितः

ຕໍ່ມາ ໃນການຕໍ່ສູ້ແບບນັກມວຍ ອະສູນຖືກໂຍນລົງສູ່ພື້ນດິນ. ຄໍຂອງມັນຖືກຢຽບກົດດ້ວຍຕີນ ແລະຖືກກົດຂັ້ນດ້ວຍດາບຢ່າງແຮງ.

Verse 50

हास्यं चकार दैत्योऽथ विष्णुनाऽक्रांतकंधरः । तमाह पुण्डरीकाक्ष किमेतद्धास्यकारणम्

ແລ້ວອະສູນ—ຜູ້ທີ່ຖືກພຣະວິສະນຸຢຽບກົດຄໍ—ກໍຫົວເຮາະ. ພຣະປຸນດະຣີກາກສະ (ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ) ຕັດຖາມວ່າ: “ເຫດໃດຈຶ່ງຫົວເຮາະ?”

Verse 51

वृद्धौ हर्षमवाप्नोति क्षये भवति दुःखितः । इत्येषा लौकिकी गाथा तत्ते दैत्य विपर्ययः

“ເມື່ອຮຸ່ງເຮືອງກໍໄດ້ຄວາມຍິນດີ; ເມື່ອເສື່ອມຖອຍກໍເສົ້າໝອງ”—ນີ້ແມ່ນຄໍາກ່າວທົ່ວໄປໃນໂລກ. ແຕ່ສໍາລັບເຈົ້າ ໂອ ອະສູນ ກັບກາຍເປັນກົງກັນຂ້າມ.

Verse 52

इत्युक्तस्तु तदा दैत्यः प्रत्युवाच जनार्द्दनम् । अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैवेदाभ्यासैरनेकधा

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອະສູນນັ້ນຈຶ່ງຕອບພຣະຈະນາຣະດະນະວ່າ: “ດ້ວຍຍັດຍາກຳຫຼາຍຢ່າງ ເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມະ ແລະດ້ວຍການຝຶກຝົນສຶກສາພຣະເວດຫຼາຍວິທີ…”

Verse 53

नित्योपवासनियमैः स्नानदानैर्जपादिभिः । निर्मलैर्योगयुक्तैश्च प्राप्यते यत्परं पदम्

“ດ້ວຍການອົບວາສະປະຈໍາວັນ ແລະນິຍະມະວິໄນ, ດ້ວຍການອາບນ້ໍາ, ການໃຫ້ທານ, ການສວດຈະປະ ແລະອື່ນໆ—ດ້ວຍການປະພຶດອັນບໍລິສຸດທີ່ປະກອບດ້ວຍໂຍກະ—ຈຶ່ງບັນລຸສະຖານະສູງສຸດນັ້ນ.”

Verse 54

तन्मया दुष्टभावेन प्राप्तं विष्णोः परं पदम् । इत्युक्ते भगवान्विष्णुर्वरदानपरोऽभवत्

«ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍມີໃຈຊົ່ວ ກໍຍັງໄດ້ບັນລຸພະບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ» ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍມຸ່ງໃຈຈະປະທານພອນ।

Verse 55

उवाच परमं वाक्यं तलं दैत्याधिनायकम् । वरं वरय दैत्येंद्र यत्ते मनसि संस्थितम्

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນສູງສຸດແກ່ ຕະລະ ຜູ້ນໍາແຫ່ງອະສູຣະວ່າ: «ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ ໂອ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ—ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ»។

Verse 56

इति विष्णोर्वचः श्रुत्वा प्रार्थयामास दानवः । ममाख्या वर्त्तते लोके तथा कुरु महीधर

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະວິດສະນຸແລ້ວ ດານະວະກໍທູນຂໍວ່າ: «ໂອ ມະຫີທະຣະ ຂໍໃຫ້ນາມຂອງຂ້ອຍດໍາລົງຢູ່ໃນໂລກ ແລະຖືກເອີ້ນຂານຕະຫຼອດໄປ»।

Verse 57

मार्गमासे तु शुक्लायामेकादश्यां समाहितः । यस्त्वां पश्यति भावेन तस्य पापं विनश्यतु

ໃນວັນເອກາດະສີອັນສະຫວ່າງໃນເດືອນມາກະສີຣະ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ—ຜູ້ໃດເຫັນເຈົ້າດ້ວຍສັດທາ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນສູນສິ້ນໄປ।

Verse 58

एवं भविष्यतीत्युक्त्वा देवो हर्षमुपागतः । नानादुंदुभयो नेदुः पुष्पवर्षं पपात च

ພຣະເທວະກ່າວວ່າ «ຈະເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ। ກອງກະຫຼອງສະຫວັນຫຼາຍຢ່າງດັງກ້ອງ ແລະຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງຈາກເທິງຟ້າ।

Verse 59

विष्णोर्मूर्ध्नि महाभागे लोकाः स्वस्था बभूविरे । ततो देवगणाः सर्वे नृत्यंति च मुदान्विताः । वदंति हर्षसंयुक्ता नारायणपरायणाः

ເທິງພະສີສະອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະວິສນຸ ໂລກທັງຫຼາຍກໍ່ສະຫງົບສຸກ ແລະຕັ້ງມັ່ນ. ຈາກນັ້ນ ໝູ່ເທວະທັງປວງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ກໍ່ຟ້ອນລໍາ ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມຍິນດີ—ມີນາຣາຍະນະເປັນທີ່ພຶ່ງພາສູງສຸດ.

Verse 60

एतत्तीर्थं महातीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । श्रमापनोदनं विष्णोर्ब्रह्महत्यादिशोधनम्

ຕີຣຖະນີ້ແມ່ນມະຫາຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ—ທັງຍັງຂັບໄລ່ຄວາມເມື່ອຍລ້າ. ອັນພຣະວິສນຸໄດ້ປະພອນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະເປັນຜູ້ຊຳລະມົນທິນໜັກເຊັ່ນ ບຣະຫມະຫັດຍາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 61

स्थितो नारायणस्तत्र भैरवस्तत्र शंकरः । क्षेत्रपालस्वरूपेण कालमेघेति विश्रुतः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາຣາຍະນະປະທັບຢູ່; ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ພຣະສັງກະຣະຢູ່ໃນພຣະນາມພໄຣຣະວະ—ໂດຍຮູບແບບເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາແດນສັກສິດ (ເຂດປາລ) ແລະໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ກາລະເມກະ».

Verse 62

तस्य यात्राविधिं वक्ष्ये गत्वा तत्र शुचिर्नरः । स्मरेद्विष्णुं महादेवि तलस्वामीति यः श्रुतः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງວິທີການເດີນທາງຈາລິກໄປບູຊາທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ຊາຍຜູ້ບໍລິສຸດຄວນລະລຶກເຖິງພຣະວິສນຸ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ທີ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ຍິນກັນວ່າ «ຕະລະສະວາມິນ».

Verse 63

स्तुयाद्विष्णुं महादेवि इदं विष्णुऋचा प्रिये । सहस्रशीर्षामंत्रेण तर्पणादि प्रकारयेत्

ຄວນສັນລະເສີນພຣະວິສນຸ, ໂອ ມະຫາເທວີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໂດຍໃຊ້ຣຶຈ (ṛc) ຂອງພຣະວິສນຸນີ້. ແລະດ້ວຍມັນຕຣະ «ສະຫັດສະຣະຊີຣສາ» ຄວນກະທຳຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແລະພິທີອື່ນໆ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 64

एवं स्नात्वा विधानेन दत्त्वा चार्घ्यं जनार्द्दने । संपूज्य गंधपुष्पैश्च वस्त्रैः पुष्पानुलेपनैः

ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແດ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ຈຶ່ງຄວນບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະດອກໄມ້ ພ້ອມຜ້ານຸ່ງຫົ່ມ ແລະນ້ຳຫອມຈາກດອກໄມ້।

Verse 65

मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत् । कर्पूरोशीरमिश्रेण मृगनाभियुतेन च

ຄວນຊະໂລມພຣະອົງດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ແລະນ້ຳອ້ອຍ ພ້ອມທັງຄຸງຄຸມະ (saffron); ອີກທັງດ້ວຍສ່ວນຜະສົມກາມຟໍ (camphor) ແລະອຸຊີຣະ (uśīra) ປະກອບດ້ວຍມັດສະ (musk) ອັນຫອມຫວານ।

Verse 66

वस्त्रैः संवेष्टयेत्पश्चाद्दद्यान्नैवेद्यमुत्तमम् । धर्मश्रवणसंयुक्तं कार्यं जागरणं ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຫໍ່ດ້ວຍຜ້າ ແລະຖວາຍນາຍເວດຍະ (naivedya) ອາຫານບູຊາອັນປະເສີດ. ແລ້ວຈຶ່ງຄວນຖືການຕື່ນຢາມຄືນ (jāgaraṇa) ພ້ອມກັບການຟັງທຳມະວ່າດວ່າດ້ວຍທັມມະ.

Verse 67

वृषभस्तत्र दातव्यः सुवर्णं वस्त्रयुग्मकम् । विप्राय वेदयुक्ताय श्रोत्रियाय प्रदापयेत्

ໃນທີ່ນັ້ນ ຄວນບໍລິຈາກງົວຜູ້ໜຶ່ງຕົວ ພ້ອມທັງຄຳ ແລະຜ້ານຸ່ງຫົ່ມເປັນຄູ່; ແລະຄວນມອບໃຫ້ພຣາຫມະນະ (Brāhmaṇa) ຜູ້ຮູ້ວິທີເວດະ ແລະເປັນຊໂຣຕຣິຍະ (śrotriya) ອັນຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 68

उपवासं ततः कुर्यात्तस्मिन्नहनि भामिनि । रुक्मिणीं च प्रपश्येत नमस्कृत्य जनार्द्दनम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ໃນວັນນັ້ນຄວນຖືອຸປະວາສະ (upavāsa) ຄືການອົດອາຫານ. ແລ້ວເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ແລ້ວ ຄວນໄດ້ເບິ່ງພຣະນາງຣຸກມິນີ (Rukmiṇī) ດ້ວຍ.

Verse 69

एवं कृत्वा नरो भक्त्या लभते जन्मजं फलम् । सर्वेषामेव यज्ञानां दानानां लभते फलम्

ຜູ້ໃດປະພຶດດັ່ງນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ຮັບຜົນກຸສົນທີ່ຕິດຕາມຂ້າມຊາດ; ໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຍັດຍາທັງປວງ ແລະທານທັງປວງ។

Verse 70

तथा च सर्वतीर्थानां व्रतानां लभते फलम् । उद्धरेत्तु पितुर्वर्गं मातृवर्गं तथैव च

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຜົນຂອງທີ່ທ່ອງທ່ຽວສັກສິດທັງປວງ ແລະວຣະຕະທັງປວງ; ຍັງຍົກຊູກຸນພໍ່ ແລະກຸນແມ່ໄດ້ດ້ວຍ.

Verse 71

जन्मप्रभृतिपापानां कृतानां नाशनं भवेत् । न दुःखं च न दारिद्र्यं दुर्भगत्वं न जायते

ບາບທີ່ເຮັດມາແຕ່ເກີດຈະຖືກທຳລາຍໝົດ. ບໍ່ມີທຸກຂ໌ ບໍ່ມີຄວາມທຸກຍາກ ແລະບໍ່ມີເຄາະຮ້າຍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 72

सप्त जन्मांतरं यावत्तलस्वामिप्रदर्शनात् । सुवर्णानां सहस्रेण ब्राह्मणे वेदपारगे । दत्तेन यत्फलं देवि तत्कुण्डे स्नानतो लभेत्

ຕະຫຼອດເຖິງເຈັດຊາດ ແຕ່ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນຕະລະສວາມີ ກໍໄດ້ຜົນ—ໂອ ເທວີ—ເທົ່າກັບຖວາຍຄຳພັນຊິ້ນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ; ບຸນນັ້ນໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນກຸນດະອັນສັກສິດ.

Verse 73

एवं तलस्वामिचरित्रमुत्तमं श्रुतं पुरा सिद्धमहर्षिसंघैः । श्रुत्वा प्रभावं तलदेवसन्निधौ प्राप्नोति सर्वं मनसा यदीप्सितम्

ດັ່ງນີ້ ປະຫວັດອັນສູງສົ່ງຂອງຕະລະສວາມີ ເຄີຍຖືກຟັງມາແຕ່ໂບຮານໂດຍຫມູ່ມະຫາລິສີຜູ້ສຳເລັດ. ຜູ້ໃດຟັງອຳນາດຂອງທ່ານ ໃນສະນິດຂອງເທວະແຫ່ງຕະລາ ຈະໄດ້ທຸກສິ່ງທີ່ໃຈປາຖະໜາ.

Verse 334

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुस्त्रिंशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງ ບົດທີ 334 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຕະລະສວາມິ» ໃນພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕມະຍະ» ຂອງພາກທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ» ໃນ ສຣີ ສກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ສຳຫິຕາ 81,000 ຄຳກະວີ.