Adhyaya 317

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं कंटकशोषिणीम् । उत्तरेण देवकुलाद्दक्षिणेनोन्नतात्स्थितात्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຶງໄປຫາເທວີ ກັນຕະກະໂຊສິນີ. ນາງສະຖິດຢູ່ທາງເໜືອຂອງເທວະກຸລາ ແລະ ທາງໃຕ້ຂອງສະຖານທີ່ຊື່ ອຸນນະຕາ»।

Verse 2

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये । उन्नताद्दक्षिणे भागे यजंते द्विजसत्तमाः

«ເຮົາຈະກ່າວເຖິງກໍາເນີດຂອງນາງ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈດຽວ. ທາງໃຕ້ຂອງອຸນນະຕາ ບັນດາດວິຊະສັດຕະມະ ປະກອບພິທີຍັຊະນາ»।

Verse 3

भृगुरत्रिर्मरीचिश्च भरद्वाजोऽथ कश्यपः । कण्वो मंकिश्च सावर्णिर्जातूकर्ण्यस्तथैव च

«ພຣະລິສີ ພຣຶກຸ, ອະຕຣິ, ແລະ ມະຣີຈິ; ພະຣະດວາຊ ແລະ ກັສຍະປະ; ກັນວະ, ມັງກິ, ສາວັນນິ, ແລະ ຈາຕູກັນນຍະ ດ້ວຍ—»

Verse 4

वत्सश्चैव वसिष्ठश्च पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । मनुर्यमोंऽगिरा विष्णुः शातातपपराशरौ

ແລະມີ ວັດສະ ແລະ ວະສິດຖະ; ປຸລັດຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ແລະ ກຣະຕຸ; ມະນຸ, ຍະມະ, ອັງຄິຣະສ, ວິດສະນຸ ແລະຍັງມີ ຊາຕາຕະປະ ແລະ ປະຣາຊະຣະ—

Verse 5

शांडिल्यः कौशिकश्चैव गौतमो गार्ग्य एव च । दाल्भ्यश्च शौनकश्चैव शाकल्यो गालवस्तथा

ຊານດິລຍະ ແລະ ກໍຊິກະ; ໂຄຕະມະ ແລະ ກາຣກຍະ ດ້ວຍ; ດາລບຍະ ແລະ ຊໍນະກະ; ຊາກະລຍະ ແລະດັ່ງນັ້ນ ກາລະວະ—

Verse 6

जाबालिर्मुद्गलश्चैव ऋष्यशृंगो विभांडकः । विश्वामित्रः शतानंदो जह्नुर्विश्वावसुस्तथा

ຊາບາລິ ແລະ ມຸດກະລະ; ຣິສຍະສຣິງກະ ແລະ ວິພານຑະກະ; ວິສວາມິດຕະຣະ, ຊະຕານັນດະ, ຊະຫນຸ ແລະດັ່ງນັ້ນ ວິສວາວະສຸ—

Verse 7

एते चान्ये च मुनयो यजंते विविधैर्मखैः । यज्ञवाटं च निर्माय ऋषितोयातटे शुभे

ມຸນີເຫຼົ່ານີ້ ແລະມຸນີອື່ນໆ ກໍປະກອບພິທີຍັດຍະຫຼາຍປະເພດ. ເຂົາໄດ້ສ້າງລານຍັດຍະ ແລ້ວບູຊາຢູ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນ ຂອງແມ່ນ້ຳຊື່ ‘ຣິສິໂຕຍາ’.

Verse 8

देवगन्धर्वनृत्यैश्च वेणुवीणानिनादितम् । वेदध्वनितघोषेण यज्ञहोमाग्निहोत्रजैः

ທີ່ນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍການຟ້ອນຂອງເທວະ ແລະ ຄັນທະວະ; ດ້ວຍສຽງຂຸ່ຍ ແລະ ວີນາ; ດ້ວຍສຽງສະທ້ອນແຫ່ງການສະດຸດສະດອງພຣະເວດ; ແລະດ້ວຍພິທີຍັດຍະ—ການຫອມບູຊາ ແລະ ອັກນິໂຫຕຣະປະຈຳວັນ.

Verse 9

धूपैः समावृतं सर्वमाज्यगंधिभिरर्चितम् । शोभितं मुनिभिर्दिव्यैश्चातुर्वेद्यैर्द्विजोत्तमैः

ສະຖານທີ່ທັງໝົດຖືກຫຸ້ມຫໍ່ດ້ວຍຄວັນທູບ, ບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງເນີຍໃສ, ແລະ ປະດັບປະດາດ້ວຍລືສີຜູ້ວິເສດ ແລະ ພາມຜູ້ຊົງຄຸນວຸດທິທີ່ຊ່ຽວຊານໃນພຣະເວດທັງສີ່.

Verse 10

एवंविधं प्रदेशं तु दृष्ट्वा दैत्या महाबलाः । समुद्रमध्यादायाता यज्ञविध्वंसहेतवे

ເມື່ອເຫັນສະຖານທີ່ເຊັ່ນນັ້ນ, ເຫຼົ່າອະສູນຜູ້ມີລິດເດດກໍໄດ້ອອກມາຈາກກາງມະຫາສະໝຸດ, ໂດຍມີເຈດຕະນາທີ່ຈະທຳລາຍພິທີບູຊາຍັນ.

Verse 11

मायाविनो महाकायाः श्यामवर्णा महोदराः । लंबभ्रूश्मश्रुनासाग्रा रक्ताक्षा रक्तमूर्धजाः

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ມີເວດມົນຄາຖາ, ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ໂຕ, ຜິວຄ້ຳ ແລະ ທ້ອງໃຫຍ່; ຄິ້ວຕົກ, ໜວດເຄົາໜາ, ດັງໃຫຍ່, ຕາແດງ ແລະ ຜົມສີແດງ.

Verse 12

यज्ञं समागताः सर्वे दैत्याश्चैव वरानने । तान्दृष्ट्वा मुनयः सर्वे रौद्ररूपान्भयंकरान्

ໂອ້ ພະແມ່ເຈົ້າຜູ້ມີໃບໜ້າງົດງາມ, ເຫຼົ່າອະສູນທັງໝົດນັ້ນໄດ້ມາທີ່ພິທີບູຊາ; ແລະ ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາໃນຮູບຮ່າງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ໂຫດຮ້າຍ, ເຫຼົ່າລືສີກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 13

केचिन्निपतिता भूमौ तथान्ये ऽग्नौ स्रुचीकराः । पत्नीशालां समाविष्टा हविर्धानं तथा परे

ບາງຄົນລົ້ມລົງກັບພື້ນ; ບາງຄົນແລ່ນໄປຫາໄຟ ພ້ອມທັງຖືບ່ວງຕັກນ້ຳມັນ. ບາງຄົນເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງຂອງພັນລະຍາຜູ້ປະກອບພິທີ, ແລະ ບາງຄົນກໍບຸກເຂົ້າໄປໃນສາງເກັບເຄື່ອງບູຊາ.

Verse 14

ऋत्विजस्तु सदोमध्ये स्थिता वाचंयमास्तथा

ແລ້ວພຣະປຸໂຣຫິດທັງຫຼາຍຢືນຢູ່ກາງສະດັດ (ຫໍຍັດ) ດ້ວຍການຂັບກັ້ນວາຈາ ສະຫງົບ ແລະ ນິ່ງງຽບ។

Verse 15

एवं देवि यदा वृत्तं मुनीनां च महात्मनाम् । तदाध्वर्युर्महातेजा धैर्यमालम्ब्य सादरः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ເມື່ອເຫດນັ້ນເກີດຂຶ້ນແກ່ບັນດາມຸນີ ແລະ ມະຫາວິນຍານ ແລ້ວອັດວາຣຍຸຜູ້ມີລັດສະຫມີຍິ່ງ ກໍຍຶດຄວາມກ້າຫານດ້ວຍຄວາມຫນັກແນ່ນ ແລະ ກະທຳດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 16

अग्निहोत्रं हविष्यं च हविर्विन्यस्य मन्त्रवित् । सुसमिद्धं जुहावाग्निं रक्षसां नाशहेतवे

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາໄດ້ຈັດວາງອັກນິໂຫຕຣະ ແລະ ຮະວິສຍະ (ເຄື່ອງບູຊາ) ແລ້ວຫຼັ່ງເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນດີ ເພື່ອເປັນເຫດແຫ່ງການທຳລາຍຣາກສະສາ.

Verse 17

हुते हविषि देवेशि तत्क्षणादेव चोत्थिता । शक्तिः शक्तित्रिशूलाढ्या चर्महस्ता महोज्ज्वला

ໂອ ເທວີ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແລ້ວ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະສັກຕິກໍຜຸດຂຶ້ນ ສະຫວ່າງໄສ ຖືຫອກແລະຕຣິຊູລ ມີໜັງສັດຢູ່ໃນມື ເປັນປະກາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 18

तया ते निहता दैत्या यज्ञविध्वंसकारिणः । ततस्तां विविधैः स्तोत्रैर्मुनयस्तुष्टुवुस्तदा

ໂດຍນາງ ພວກໄດຕະຍະຜູ້ທຳລາຍພິທີຍັດ ຖືກສັງຫານ. ແລ້ວບັນດາມຸນີກໍສັນລະເສີນນາງໃນທັນທີ ດ້ວຍບົດສະຕົດຫຼາຍປະເພດ.

Verse 19

प्रसन्ना भूयसी देवी तानृषीन्प्रत्युवाच ह । वरं वृणुध्वं मुनयो दास्यामि वरमुत्तमम्

ເທວີຜູ້ມີພຣະໃຈປິຕິຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາລິສີນັ້ນວ່າ: «ໂອ ມຸນີທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເລືອກພອນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານພອນອັນສູງສຸດ»។

Verse 20

ऋषय ऊचुः । कृतं वै सकलं कार्यं यज्ञा नो रक्षितास्त्वया । यदि देयो वरोऽस्माकं त्वया चासुरमर्द्दिनि

ບັນດາລິສີກ່າວວ່າ: «ວຽກທັງປວງທີ່ຄວນເຮັດ ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ; ພິທີຍັດຍະຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍທ່ານ. ຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ພວກເຮົາ, ໂອ ຜູ້ປາບອະສຸຣາ…»

Verse 21

अस्मिन्स्थाने सदा तिष्ठ मुनीनां हितकाम्यया । कंटकाः शोषिता दैत्यास्तेन कंटकशोषिणी । अद्यप्रभृति नामास्तु तेन देवि सदा त्विह

«ຂໍໃຫ້ພຣະນາງສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ບັນດາມຸນີ. ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກໄດຕະ—ດັ່ງ ‘ໜາມ’—ແຫ້ງຫາຍ (ຖືກທຳລາຍ) ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ນາມຂອງທ່ານໃນທີ່ນີ້ເປັນ ‘ກັນຕະກະໂຊສິນີ’ (ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໜາມແຫ້ງ). ຈາກມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ເທວີ ຂໍໃຫ້ນາມນັ້ນດຳລົງ ແລະທ່ານສະຖິດຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດ»។

Verse 22

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा सा देव्यन्तर्हिता तदा । अष्टम्यां वा नवम्यां वा पूजयिष्यति मा नवः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອນາງເທວີໄດ້ກ່າວວ່າ ‘ຈະເປັນດັ່ງນັ້ນ’ ແລ້ວ ນາງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາໃນທັນທີ. ໃນວັນອັດຖະມີ ຫຼື ວັນນະວະມີ ມະນຸດຈະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ (ທີ່ນີ້)»។

Verse 23

राक्षसेभ्यः पिशाचेभ्यो भयं तस्य न जायते । प्राप्नुयात्परमां सिद्धिं मानवो नात्र संशयः

ສຳລັບຜູ້ບູຊານັ້ນ ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຣາກສະສະ ແລະ ປິສາຈະ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ມະນຸດນັ້ນຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 317

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कंटकशोषणीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແມ່ນການສິ້ນສຸດໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ», ແລະໃນພາກທີ 1 «ປຣະພາສະເກດຕຣະ ມາຫາຕມະຍະ», ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ກັນຕະກະໂຊສິນີ» ແມ່ນບົດທີ 317.