Adhyaya 290

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुबेरस्थानमुत्तमम् । यत्र सिद्धः पुरा देवि कुबेरो धनदोऽभवत्

ພຣະອີສວະຣະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຍັງສະຖານທີ່ອັນປະເສີດ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະຖານຂອງກຸເບຣະ. ທີ່ນັ້ນ ໃນອະດີດ ກຸເບຣະໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ ແລະໄດ້ເປັນ ທະນະດາ—ຜູ້ປະທານຊັບສິນ.

Verse 2

ब्राह्मणश्चौररूपेण तत्र स्थानेऽवसत्पुरा । स च मे भक्तियोगेन पुरा वै धनदः कृतः

ໃນອະດີດ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຮູບລັກຂອງຂະໂມຍ. ແລະໂດຍພັກຕິໂຍກະຕໍ່ຂ້າ, ເຂົາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນ ທະນະດາ—ຜູ້ໃຫ້ຊັບສິນ—ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 3

देव्युवाच । कथं स ब्राह्मणो भूत्वा चौररूपो नराधमः । तन्मे कथय देवेश धनदः स यथाऽभवत्

ເທວີກ່າວວ່າ: ພຣາຫມັນນັ້ນ ເມື່ອກາຍເປັນໂຈນ ເປັນຄົນຕໍ່າຊ້າ ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ເປັນ “ທະນະດະ” ໄດ້ແນວໃດ? ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ।

Verse 4

ईश्वर उवाच । तस्मिन्नर्थे महादेवि यद्वृत्तं चौत्तमेंऽतरे । कथयिष्यामि तत्सर्वं शिवमाहात्म्यसूचकम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ມະຫາເທວີ, ກ່ຽວກັບເລື່ອງນັ້ນ ແລະສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງອັນປະເສີດນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງທັງໝົດ—ເປັນເລື່ອງທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນມະຫິມາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 5

कश्चिदासीद्द्विजो देवि देवशर्मेति विश्रुतः । प्रभासक्षेत्रनिलयो न्यंकुमत्यास्तटेऽवसत्

ໂອ້ ເທວີ, ໃນການກ່ອນມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ມີນາມລືຊາວ່າ “ເທວະຊະຣະມາ”. ທ່ານອາໄສຢູ່ໃນພຣະກະເສດປະພາສະ ແລະຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ນຽງກຸມະຕີ.

Verse 6

पुत्रक्षेत्रकलत्रादिव्यापारैकरतः सदा । विहायाथ स गार्हस्थ्यं धनार्थं लोभ मोहितः । प्रचचार महीमेतां सग्रामनगरांतराम्

ທ່ານໝົດໃຈຢູ່ແຕ່ກິດການເກືອບທັງໝົດທີ່ກ່ຽວກັບລູກ, ນາ, ເມຍ ແລະອື່ນໆ. ຕໍ່ມາທ່ານລະທິ້ງຫນ້າທີ່ແຫ່ງຄົນຄອບຄົວ; ຖືກລໍ້ລວງໂດຍຄວາມໂລບຢາກໄດ້ຊັບ, ທ່ານພາຕົນເອງພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້ ຜ່ານບ້ານແລະເມືອງ.

Verse 7

भार्या तस्य विलोलाक्षी तस्य गेहाद्विनिर्गता । स्वच्छंदचारिणी नित्यं नित्यं चानंगमोहिता

ເມຍຂອງທ່ານ ຜູ້ມີດວງຕາວອກແວກ ໄດ້ອອກຈາກເຮືອນຂອງທ່ານ. ນາງດຳເນີນຊີວິດຕາມໃຈຕົນເອງເປັນນິດ, ແລະຖືກຄວາມຫຼົງໃນກາມະຣາຄະຄອບງຳ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 8

तस्यां कदाचित्पुत्रस्तु शूद्राज्जातो विधेर्वशात् । दुष्टात्माऽतीव निर्मुक्तो नाम्ना दुःसह इत्यतः

ໃນນາງນັ້ນ ຄັ້ງໜຶ່ງ ມີລູກຊາຍເກີດຈາກຊູດຣະ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ. ຈິດໃຈຊົ່ວ ແລະບໍ່ມີການຄວບຄຸມ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ «ດຸຫະສະຫະ» (ທົນຍາກ).

Verse 9

सोऽथ कालेन महता नामकर्मप्रवर्तितः । व्यसनोपहतः पापस्त्यक्तो बन्धुजनैस्तथा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ລາວກໍເຕີບໃຫຍ່ຕາມຊື່ແລະກຳກິລິຍາຂອງຕົນ. ຖືກຄວາມຊົ່ວແລະກິເລດທຳລາຍ ເປັນຄົນບາບ ແລະຖືກຍາດພີ່ນ້ອງລະທິ້ງ.

Verse 10

पूजोपकरणं द्रव्यं स कस्मिंश्चिच्छिवालये । बहुदोषामुखे दृष्ट्वा हर्तुकामोऽविशत्ततः

ໃນວິຫານພຣະສິວະແຫ່ງໜຶ່ງ ລາວເຫັນວັດຖຸແລະເຄື່ອງບູຊາຖືກວາງໄວ້ໂດຍເປີດເຜີຍ ສ່ຽງຕໍ່ຄວາມເສຍຫາຍຫຼາຍປະການ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະລັກ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປ.

Verse 11

यावद्दीपो गतप्रायो वर्त्तिच्छेदोऽभवत्किल । तावत्तेन दशा दत्ता द्रव्यान्वेषणकारणात्

ເມື່ອໂຄມໄຟໃກ້ຈະດັບ ແລະໄສ້ຖືກຕັດຂາດ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລາວຖືກຟາດລົງ—ເນື່ອງຈາກກຳລັງຄົ້ນຫາຂອງມີຄ່າ.

Verse 12

प्रबुद्धश्चोत्थितस्तत्र देवपूजाकरो नरः । कोऽयं कोयमिति प्रोच्चैर्व्याहरत्परिघायुधः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຊາຍຜູ້ປະກອບພິທີບູຊາເທວະດາ ຕື່ນຂຶ້ນແລະລຸກພຸ້ນຂຶ້ນ. ຖືຄ້ອນ/ຄອນເປັນອາວຸດ ແລ້ວຮ້ອງດັງໆວ່າ «ໃຜ? ໃຜ?»

Verse 13

स च प्राणभयान्नष्टः शूद्रजश्चापि मूढधीः । विनिन्दन्नात्मनो जन्म कर्म चापि सुदुःखित

ເພາະຢ້ານອັນຕະລາຍແກ່ຊີວິດ ລາວຈຶ່ງຫນີໄປ; ເກີດຈາກຊູດຣະ ແລະປັນຍາທຶບ ລາວຄ່ຳຄວນ—ຕຳນິກຳເນີດແລະກຳຂອງຕົນ—ຖືກທຸກຂ໌ຄອບງຳ.

Verse 14

पुरपालैर्हतोऽवन्यां मृतः कालादभूच्च सः । गंधारविषये राजा ख्यातो नाम्ना सुदुर्मुखः

ຖືກຍາມເມືອງຂ້າໃນປ່າ ລາວກໍຕາຍຕາມການເວລາ. ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເປັນກະສັດໃນແດນຄັນທາຣະ ມີນາມລືຊາ “ສຸດຸຣມຸຂະ”.

Verse 15

गीतवाद्यरतस्तत्र वेश्यासु निरतो भृशम् । प्रजोपद्रवकृन्मूर्खः सर्वधर्मबहिष्कृतः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວຫຼົງໃນການຮ້ອງເພງແລະດົນຕີ ແລະຫມົກມຸ່ນກັບນາງຄະນິກາຢ່າງໜັກ. ເປັນຄົນໂງ່ທີ່ກົດຂີ່ປະຊາ ຈຶ່ງຖືກຂັບອອກຈາກທຳມະທັງປວງ.

Verse 16

किन्त्वर्चयन्सदैवासौ लिंगं राज्यक्रमागतम् । पुष्पस्रग्धूपनैवेद्यगंधादिभिरमन्त्रवत्

ແຕ່ກໍຍັງ ລາວບູຊາລິງຄະທີ່ສືບຕໍ່ມາຕາມລຳດັບກະສັດຢູ່ເສມອ; ຖວາຍດອກໄມ້ ພວງມາລາ ທູບ ເນໄວດຍະ ນ້ຳຫອມ ແລະອື່ນໆ—ແມ່ນວ່າບໍ່ມີມັນຕຣາກໍຕາມ.

Verse 17

मुख्येषु च सदा काले देवतायतनेषु च । दद्यात्स बहुलान्दीपान्वर्तिभिश्च समुज्ज्वलान्

ແລະໃນເວລາສຳຄັນທັງຫຼາຍ ໃນວິຫານຂອງເທວະດາ ລາວຈະຖວາຍດວງໄຟຫຼາຍດວງ ໃຫ້ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍໄສ້ໄຟທີ່ລຸກໂຊນ.

Verse 18

कदाचिन्मृगयासक्तो बभ्राम स च वीर्यवान् । प्रभास क्षेत्रमागात्य पूर्वसंस्कारभावितः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຊາຍຜູ້ກ້າຫານນັ້ນ ມີໃຈຫມົດໄປກັບການລ່າສັດ ໄດ້ເດີນພະເລີນໄປມາ ແລະມາຮອດທົ່ງສັກສິດ «ປຣະພາສະ» ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສັງຂານ (saṃskāra) ແຕ່ກ່ອນນຳພາ।

Verse 19

परैरभिहतो युद्धे न्यंकुमत्यास्तटे शुभे । शिवपूजाविधानेन विध्वस्ताशेषपातकः

ຢູ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ນ້ຳ «ນຽງກຸມະຕີ» ໃນສົງຄາມ ລາວຖືກຜູ້ອື່ນຕີລົງ; ແຕ່ໂດຍການປະຕິບັດພິທີບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບາບທັງປວງຖືກທຳລາຍສິ້ນ।

Verse 20

ततो विश्रवसश्चासौ पुत्रोऽभूद्भुवि विश्रुतः । यः स एव महातेजाः सर्वयज्ञाधिपो बली

ຕໍ່ມາ ໃນໂລກນີ້ ລາວໄດ້ເກີດເປັນບຸດອັນໂດງດັງຂອງ «ວິສຣະວັສ»; ຜູ້ນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ມີພະລັງຫນັກ ມີຣັດສະມີໃຫຍ່ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍາທັງປວງ।

Verse 21

कुबेर इति धर्मात्मा श्रुतशीलसमन्वितः । लिंगं प्रतिष्ठयामास न्यंकुमत्याश्च पूर्वतः

ຜູ້ມີທຳມະນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮູ້ ແລະຈັນຍາບັນອັນດີ ໂດງດັງນາມວ່າ «ກຸເບຣະ» ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະ ຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳ ນຽງກຸມະຕີ।

Verse 22

कौबेरात्पश्चिमे भागे सोमनाथेति विश्रुतम् । संपूज्य च यथेशानं न्यंकुमत्यास्तटे शुभे । स्तोत्रेणानेन चास्तौषीद्भक्त्या तं सर्वकामदम्

ທາງຕາເວັນຕົກຈາກ «ກາວເບຣະ» ມີສະຖານທີ່ອັນໂດງດັງນາມວ່າ «ໂສມະນາຖະ»। ທີ່ນັ້ນ ຢູ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ນ້ຳ ນຽງກຸມະຕີ, ລາວໄດ້ບູຊາ «ອີສານະ» ຕາມຄວນ ແລະໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສະໂຕຕຣະນີ້ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ।

Verse 23

मूर्तिः क्वापि महेश्वरस्य महती यज्ञस्य मूलोदया तुम्बी तुंगफलावती च शतशो ब्रह्माण्डकोटिस्तथा । यन्मानं न पितामहो न च हरिर्ब्रह्माण्डमध्यस्थितो जानात्यन्यसुरेषु का च गणना सा संततं वोऽवतात्

ທີ່ໃດທີ່ໜຶ່ງ ມີພຣະຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະມະເຫສວຣະ ເປັນຕົ້ນກຳເນີດແຫ່ງຍັດຍະ ດັ່ງເຄືອຟັກທີ່ສູງສົ່ງມີຜົນຫນັກເຕັມ ແລະດັ່ງຈັກກະວານນັບຮ້ອຍໂກຕິ. ຂະໜາດຂອງພຣະອົງ ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣົມ) ກໍບໍ່ຮູ້, ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຜູ້ຢູ່ກາງຈັກກະວານກໍບໍ່ຮູ້—ແລ້ວເທວະອື່ນໆຈະນັບໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ພຣະຮູບສູງສຸດນັ້ນ ປົກປ້ອງທ່ານຕະຫຼອດໄປ.

Verse 24

नमाम्यहं देवमजं पुराणमु पेन्द्रमिन्द्रावरराजजुष्टम् । शशांकसूर्याग्निसमाननेत्रं वृषेन्द्रचिह्नं प्रलयादिहेतुम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະເທວະຜູ້ບໍ່ເກີດ ຜູ້ເກົ່າແກ່ດັ່ງດຶກດຳບັນ—ຜູ້ທີ່ອຸເປນດຣະ (ພຣະວິສນຸ) ແລະອິນດຣະ ຈອມເທວະທັງປວງ ຍັງເຄົາລົບ; ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະໄຟ; ຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍພະອຸສົບ (ງົວພະອຸສົບ); ເປັນເຫດແຫ່ງປຣະລະຍະ ແລະເປັນຕົ້ນເຫດແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນທັງປວງ.

Verse 25

सर्वेश्वरैकत्रिबलैकबन्धुं योगाधिगम्यं जगतोऽधिवासम् । तं विस्मयाधारमनंतशक्तिं ज्ञानोद्भवं धैर्यगुणाधिकं च

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະແຕ່ຜູ້ດຽວແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາແຕ່ຜູ້ດຽວ ແລະເປັນຍາດສະນິດຂອງສາມໂລກ; ຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະ; ເປັນທີ່ສະຖິດພາຍໃນຂອງຈັກກະວານ. ພຣະອົງເປັນຖານແຫ່ງຄວາມອັດສະຈັນ ມີພະລັງອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ເກີດຈາກປັນຍາບໍລິສຸດ ແລະເຕັມພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄວາມຫນັກແນ່ນອນ.

Verse 26

पिनाकपाशांकुशशूलहस्तं कपर्दिनं मेघसमानघोषम् । सकालकण्ठं स्फटिकावभासं नमामि शंभुं भुवनैकनाथम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະສັມພຸ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ—ຜູ້ມືຖືຄັນທະນູປິນາກະ ເຊືອກບ່ວງ ອັງກຸສ ແລະຕຣິສູນ; ຜູ້ມີຜົມຈັດຕາ ມີສຽງກັງວານດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ; ຜູ້ມີຄໍປາກົດເຄື່ອງໝາຍຂອງກາລະ ແລະມີຮັດສະມີໃສດັ່ງຜົນຶກແກ້ວ.

Verse 27

कपालिनं मालिनमादिदेवं जटाधरं भीमभुजंगहारम् । प्रभासितारं च सहस्रमूर्तिं सहस्रशीर्षं पुरुषं विशिष्टम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະກະປາລິນ ຜູ້ຖືກະໂຫຼກ, ພຣະມາລິນ ຜູ້ປະດັບພວງມາລາ, ພຣະອາດິເທວະ ຜູ້ເປັນເທວະເດີມ; ຜູ້ຖືຜົມຈັດຕາ, ຜູ້ປະດັບງູອັນນ່າຢ້ານເປັນສາຍຄໍ; ຜູ້ເປັນຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ—ມີຮູບນັບພັນ ມີສີສະນັບພັນ—ພຣະບຸຣຸສະຜູ້ສູງສົ່ງອັນວິເສດ.

Verse 28

यदक्षरं निर्गुणमप्रमेयं सज्योतिरेकं प्रवदंति संतः । दूरंगमं वेद्यमनिंद्यवन्द्यं सर्वेषु हृत्स्थं परमं पवित्रम्

ຄວາມຈິງອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ ແລະບໍ່ອາດວັດໄດ້—ບັນດາສັນຕະບຸລຸດກ່າວວ່າ ເປັນແສງດຽວອັນສະຫວ່າງ. ໄປໄດ້ໄກແຕ່ຮູ້ໄດ້, ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະຄວນແກ່ການນະມັດສະການ, ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງທຸກຜູ້, ບໍລິສຸດສູງສຸດ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 29

तेजोनिभं बालमृगांकमौलिं नमामि रुद्रं स्फुरदुग्रवक्त्रम् । कालेन्धनं कामदमस्तसंगं धर्मासनस्थं प्रकृतिद्वयस्थम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງແສງໄຟ, ມີຈັນທຣານ້ອຍເປັນມົງກຸດ; ໃບໜ້າດຸດັນສ່ອງພະລັງ. ພຣະອົງໃຊ້ກາລະເປັນເຊື້ອໄຟ, ປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທໍາ, ປອດຈາກການຍຶດຕິດ, ປະທັບເທິງອາສນະແຫ່ງທໍາ, ແລະຢູ່ເຫນືອຄູ່ຄວາມສອງຂອງປຣະກຣິຕິ.

Verse 30

अतीन्द्रियं विश्वभुजं जितारिं गुणत्रयातीतमजं निरीहम् । तमोमयं वेदमयं चिदंशं प्रजापतीशं पुरुहूतमिन्द्रम् । अनागतैकध्वनिरूपमाद्यं ध्यायंति यं योगविदो यतीन्द्राः

ເຫນືອກວ່າປະສາດສຳຜັດ, ອຸ້ມອົງສາກົນ, ຜູ້ຊະນະສັດຕູ; ເຫນືອກວ່າສາມຄຸນ (ກຸນະ), ບໍ່ເກີດ ແລະບໍ່ກະທໍາ—ມືດດັ່ງຄວາມລຶກລັບແຕ່ເປັນວິທີແຫ່ງເວດ, ເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງຈິດຮູ້ບໍລິສຸດ; ອົງຈອມແຫ່ງປຣະຊາປະຕິ, “ອິນທຣະ” ຜູ້ຖືກເອີ້ນຫາຫຼາຍ; ອົງດັ້ງເດີມທີ່ຮູບແບບເປັນສຽງດຽວອັນບໍ່ເກີດຂອງອະວະຍັກຕະ—ບັນດາຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ແລະຍະຕິຜູ້ສູງສຸດ ພາກັນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ.

Verse 31

संसारपाशच्छिदुरं विमुक्तः पुनः पुनस्त्वां प्रणमामि देवम्

ໂດຍພຣະອົງ—ຜູ້ຕັດຂາດບ່ວງພັນແຫ່ງສັງສາຣ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະອົງ ຊໍ້າໆອີກເທື່ອ.

Verse 32

निरूपमास्यं च बलप्रभावं न च स्वभावं परमस्य पुंसः । विज्ञायते विष्णुपितामहाद्यैस्तं वामदेवं प्रणमाम्यचिंत्यम्

ຮູບພຣະພັກ ແລະພະລັງອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ກະທັ້ງສະພາບແທ້ຂອງບຸລຸດສູງສຸດນັ້ນ ກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສນຸ, ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະອື່ນໆ. ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະວາມະເທວະ ຜູ້ອັນຄິດບໍ່ເຖິງ.

Verse 33

शिवं समाराध्य तमुग्रमू्र्त्तिं पपौ समुद्रं भगवानगस्त्यः । लेभे दिलीपोऽप्यखिलांश्च कामांस्तं विश्वयोनिं शरणं प्रपद्ये

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຖືກພິທີ ໃນຮູບອັນດຸຮ້າຍນ່າກົວ ພຣະອະກັດສະຕະຍະຜູ້ມີບຸນໄດ້ດື່ມທະເລຈົນໝົດ; ແມ່ນແຕ່ພຣະຣາຊາດິລີປະກໍໄດ້ສົມປາດຖະໜາທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶງພາພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄັນທີ່ກໍເກີດໂລກທັງປວງ.

Verse 34

देवेन्द्रवन्द्योद्धर मामनाथं शम्भो कृपाकारुणिकः किल त्वम् । दुःखाऽर्णवे मग्नमुमेश दीनं समुद्धर त्वं भव शंकरोऽसि

ໂອ ຊຳພູ ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາຍັງນົບນ້ອມ—ຂໍຈົ່ງຍົກຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶງ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງແມ່ນຄວາມເມດຕາແລະກະລຸນາເອງ. ໂອ ອຸເມສະ ຂ້າພະເຈົ້າຈົມໃນທະເລແຫ່ງທຸກຂ໌ ອັນອ່ອນແອ—ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍຍົກຂຶ້ນ ເພາະພຣະອົງແມ່ນ ສັງກະຣະ ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ.

Verse 35

संपूजयन्तो दिवि देवसंघा ब्रह्मेन्द्ररुद्रा विहरंति कामम् । तं स्तौमि नौमीह जपामि शर्वं वन्देऽभिवंद्यं शरणं प्रपन्नः

ໃນສະຫວັນ ຝູງເທວະ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອິນທຣາ, ແລະ ຣຸດຣະ—ບູຊາພຣະອົງ ແລະສະໜຸກສະບາຍຕາມປາຖະໜາ. ພຣະສະຣະວະ (ສິວະ) ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນ; ທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະນຳນາມພຣະອົງດ້ວຍຈະປະ; ແລະບູຊາຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມທັງປວງ ໂດຍໄດ້ພຶງພາພຣະອົງແລ້ວ.

Verse 36

स्तुत्वैवमीशं विरराम यावत्तावत्स रुद्रोऽर्कसहस्रतेजाः । ददौ च तस्मै वरदोंऽधकारिर्वरत्रयं वैश्रवणाय देवः । सख्यं च दिक्पालपदं चतुर्थं धनाधिपत्यं च दिवौकसां च

ເມື່ອເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດັ່ງນີ້ແລ້ວຢຸດລົງ ຣຸດຣະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດພັນດວງ—ພຣະສິວະ ຜູ້ປາບອັນທະກະ ແລະຜູ້ປະທານພອນ—ໄດ້ປະທານພອນສາມປະການແກ່ ໄວສຣະວະນະ (ກຸເບຣະ): ຄວາມເປັນມິດກັບພຣະອົງ; ເປັນຂໍ້ທີ່ສີ່ ຕຳແໜ່ງຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລ); ແລະອຳນາດເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນຂອງເທວະໃນສະຫວັນ.

Verse 37

यस्मादत्र त्वया सम्यङ्न्यंकुमत्यास्तटे शुभे । आराधितोऽहं विधिवत्कृत्वा मूर्त्तिं महीमयीम्

ເນື່ອງຈາກວ່າ ຢູ່ທີ່ນີ້ ທີ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ນ້ຳ ນຽງກຸມະຕີ ເຈົ້າໄດ້ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຖືກພິທີ ໂດຍປັ້ນຮູບອົງຈາກດິນ.

Verse 38

तस्मात्तवैव नाम्ना तत्स्थानं ख्यातं भविष्यति । कुबेरनगरेत्येवं मम प्रीतिप्रदायकम्

ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານທີ່ນັ້ນຈະໂດ່ງດັງຕາມນາມຂອງເຈົ້າເອງ ໂດຍເອີ້ນວ່າ «ກຸເບຣະນະຄອນ» ແລະຈະເປັນບໍ່ແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມປິຕິແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 39

त्वया प्रतिष्ठितं लिंगमस्मात्स्थानाच्च पश्चिमे । उमानाथस्य विधिवत्सोमनाथेति तत्स्मृतम्

ລິງຄະທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະຕິສະຖາປະນາ ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຈາກສະຖານທີ່ນີ້ ໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງເພື່ອ «ອຸມານາຖ» (ພຣະສິວະ ອົງພຣະຜົວຂອງອຸມາ) ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ໂສມນາຖ».

Verse 40

श्रीपंचम्यां विधानेन यस्तच्च पूजयिष्यति । सप्तपुरुषावधिर्यावत्तस्य लक्ष्मीर्भविष्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ບູຊາພຣະລິງຄະນັ້ນ (ໂສມນາຖ) ໃນວັນ «ສຣີປັນຈະມີ» ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ ພຣະລັກສະມີແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີຈະສະຖິດຢູ່ກັບເຂົາ ຈົນຄົບເຈັດຊົນຊາດ.

Verse 290

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये कुबेरनगरोत्पत्तिकुबेरस्थापितसोमनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम नवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ ໃນພາກທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ»; ໃນພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະກເສດຣະມາຫາຕະມະ»; ໃນ «ນຍັງກຸມະຕີມາຫາຕະມະ»—ບົດທີ່ມີຊື່ «ການເລົ່າເຖິງການເກີດຂຶ້ນຂອງກຸເບຣະນະຄອນ ແລະການພັນລະນາມະຫິມາຂອງໂສມນາຖທີ່ກຸເບຣະປະຕິສະຖາປະນາ» ອັນເປັນບົດທີ 290 ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.