Adhyaya 281

Verse 1

ईश्वर उवाच । कस्यचित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ प्रिये । कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນກາລະໜຶ່ງ ອັດສະວິນສອງພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເທວະ ໄດ້ເຫັນນາງສຸກັນຍາ—ພຶ່ງອອກຈາກການອາບນ້ຳ ແລະ ຮູບກາຍປາກົດແຈ້ງ»។

Verse 2

तां दृष्ट्वा दर्शनीयांगीं देवराजसुतामिव । ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनावथ

ເມື່ອເຫັນນາງ—ຜູ້ມີອະວະງາມ ດັ່ງທິດາຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ—ອັສວິນທັງສອງ (ນາສັດຍະ) ຮີບເຂົ້າໄປ ແລ້ວກ່າວວາຈາ।

Verse 3

कस्य त्वमसि वामोरु किं वनेऽस्मिंश्चिकीर्षसि । इच्छावस्त्वां च विज्ञातुं तत्त्वमाख्याहि शोभने

«ໂອ ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ, ເຈົ້າເປັນຂອງໃຜ? ແລະໃນປ່ານີ້ ເຈົ້າປາດຖະນາຈະເຮັດຫຍັງ? ພວກເຮົາປາດຖະນາຮູ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງ, ໂອ ຜູ້ງາມ»។

Verse 4

ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ । शर्यातितनयां वित्तं भार्यां च च्यवनस्य माम्

ຕໍ່ມາ ສຸກັນຍາ ນຸ່ງຫົ່ມຢ່າງສຸພາບ ໄດ້ກ່າວແກ່ເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງສອງວ່າ: «ຈົ່ງຮູ້ເຖີດ ຂ້າແມ່ນທິດາຂອງ ຊາຣະຍາຕິ ແລະເປັນພັນລະຍາຂອງ ຈະຍະວະນະ»।

Verse 5

ततोऽश्विनौ प्रहस्यैनामब्रूतां पुनरेव तु । कथं त्वं च विदित्वा तु पित्रा दत्ताऽगता वने

ແລ້ວອັສວິນທັງສອງ ຢິ້ມຫົວເບົາໆ ແລ້ວກ່າວກັບນາງອີກຄັ້ງ: «ເປັນແນວໃດຫນໍ ເຈົ້າທັງຮູ້ຢູ່ແລ້ວ ແຕ່ຖືກບິດາຍົກໃຫ້ ແລະມາຢູ່ໃນປ່າ?»

Verse 6

भ्राजसे गगनोद्देशे विद्युत्सौदामनी यथा । न देवेष्वपि तुल्यां हि तव पश्याव भामिनि

«ເຈົ້າສ່ອງສະຫວ່າງໃນປ່ານີ້ ດັ່ງຟ້າຜ່າໃນທ້ອງຟ້າ; ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະ ພວກເຮົາກໍບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດທຽບເທົ່າເຈົ້າ, ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ»។

Verse 7

सर्वाभरणसंपन्ना परमांबरधारिणी । मामैवमनवद्यांगि त्यजैनमविवेकिनम्

ນາງຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ ແລະນຸ່ງຜ້າອັນປະເສີດ—ໂອ ຜູ້ມີອວຍະວະບໍ່ມີມົນທິນ—ຈົ່ງເລືອກຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ; ຈົ່ງລະທິ້ງຊາຍຜູ້ບໍ່ຮູ້ຈັກພິຈາລະນານີ້ເຖີດ।

Verse 8

कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं भुवि । त्वमुपास्ये हि कल्याणि कामभावबहिष्कृतम्

ເປັນເຈົ້າຜູ້ງາມດັ່ງນີ້ ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງໄປຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມແກ່ຊຳຮຸດຈົນແຕກສະລາຍ—ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ຜູ້ຖືກຂັບອອກຈາກຊີວິດແຫ່ງກາມ?

Verse 9

असमर्थं परित्राणे पोषणे वा शुचिस्मिते । सा त्वं च्यवनमुत्सृज्य वरयस्वैकमावयोः

ໂອ ຜູ້ຍິ້ມອັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ນັ້ນບໍ່ສາມາດປົກປ້ອງເຈົ້າ ຫຼືລ້ຽງດູເຈົ້າໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງ ຈະວະນະ ແລະເລືອກໜຶ່ງໃນພວກເຮົາສອງເປັນສາມີເຖີດ।

Verse 10

पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः । एवमुक्ता सुकन्या सा सुरौ ताविदमब्रवीत्

ໂອ ນາງສາວຜູ້ງາມສະຫວ່າງດັ່ງຄັນທິບ, ຢ່າໃຫ້ວັຍໜຸ່ມຂອງເຈົ້າສູນເປົ່າເພື່ອເຫດແຫ່ງສາມີ. ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ສຸກັນຍາ ໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ແກ່ເທວະທັງສອງ.

Verse 11

रताऽहं च्यवने पत्यौ न चैवं परिशंकतम् । तावब्रूतां पुनश्चैतामावां देवभिषग्वरौ

ນາງກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ ຈະວະນະ ຜົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຢ່າໄດ້ສົງໄສຢ່າງອື່ນເລີຍ.” ແລ້ວເທວະແພດຜູ້ປະເສີດທັງສອງ ກ່າວກັບນາງອີກຄັ້ງ.

Verse 12

युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव । ततस्तस्यावयोश्चैव पतिमेकतमं वृणु

«ພວກເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສາມີຂອງເຈົ້າເປັນໜຸ່ມ ແລະງາມສົມບູນ. ຫຼັງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກເຮົາເປັນສາມີຂອງເຈົ້າ»។

Verse 13

एतेन समयेनावां शमं नय सुमध्यमे । सा तयोर्वचनाद्देवि उपसंगम्य भार्गवम् । उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति

«ໃນເວລານີ້ ໂອ ນາງຜູ້ມີແອວອ່ອນງາມ ຈົ່ງນຳໃຈໃຫ້ສະຫງົບ»។ ຕາມຄຳຂອງທັງສອງ ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພາຣກະວະ (ຈະຍະວະນ) ແລະກ່າວຕໍ່ບຸດຂອງພຣຶກຸ ຕາມທີ່ທັງສອງໄດ້ບອກນາງໄວ້।

Verse 14

तद्वाक्यं च्यवनो भार्यामुवाचाद्रियतामिति । इत्युक्ता च्यवनेनाथ सुकन्या तावुवाच वै

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ຈະຍະວະນະໄດ້ກ່າວກັບພັນລະຍາວ່າ «ຈົ່ງຮັບໄວ້ເຖີດ»। ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກຈະຍະວະນ ສຸກັນຍາຈຶ່ງກ່າວກັບອັສວິນທັງສອງ।

Verse 15

एवं देवौ भवद्भ्यां यत्प्रोक्तं तत्कियतां लघु । इत्युक्तौ भिषजौ तत्र तया चैव सुकन्यया । ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः

ສຸກັນຍາກ່າວວ່າ «ໂອ ເທວະທັງສອງ ຂໍໃຫ້ສິ່ງທີ່ທ່ານກ່າວໄວ້ ຈົ່ງສຳເລັດໂດຍໄວ»។ ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະແພດທັງສອງໄດ້ກ່າວກັບທ່ານທິດາກະສັດວ່າ «ຈົ່ງໃຫ້ສາມີຂອງເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ»។

Verse 16

ततोऽपश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह । अश्विनावपि तद्देवि ततः प्राविशतां जलम्

ຕໍ່ມາ ຈະຍະວະນະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳຢ່າງໄວ ເພື່ອປາດຖະໜາຮູບງາມ (ຄວາມໜຸ່ມ)។ ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ນາງເທວີ ອັສວິນທັງສອງກໍເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 17

ततो मुहूर्त्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्ततः । दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः

ບໍ່ດົນຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍຂຶ້ນຈາກສະລະນ້ຳນັ້ນ. ທຸກຄົນມີຮູບກາຍທິບ ເປັນໜຸ່ມ ແລະປະດັບຕຸ້ມຫູສ່ອງແສງງາມ.

Verse 18

दिव्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्द्धनाः । तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे

ພວກເຂົານຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງທິບ ເຮັດໃຫ້ໃຈປິຕິຍິນດີ. ທຸກຄົນກ່າວພ້ອມກັນວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ເຈົ້າຈົ່ງເລືອກຜູ້ໃດກໍໄດ້ຕາມປາຖະໜາ.”

Verse 19

अस्माकमीप्सितं भद्रे यतस्त्वं वरवर्णिनी । यत्र वाप्यभि कामासि तं वृणीष्व सुशोभने

ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ ຜິວພັນງາມຍິ່ງ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ພວກເຮົາປາຖະໜາໃຫ້ເລືອກ, ບ່ອນໃດທີ່ໃຈເຈົ້າເອີ້ນຫາ ຈົ່ງເລືອກຜູ້ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ງາມ.

Verse 20

सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् । निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवि वव्रे पतिं स्वकम्

ນາງໄດ້ພິຈາລະນາເບິ່ງພວກເຂົາທັງໝົດທີ່ຢືນຢູ່ ມີຮູບລັກສະນະເທົ່າກັນ. ແລ້ວນາງຜູ້ສູງສົງ ຕັດສິນໃຈດ້ວຍໃຈແລະປັນຍາອັນແຈ້ງ ເລືອກສາມີຂອງນາງເອງ.

Verse 21

लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यां वयोरूपमवस्थितः । हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः

ເມື່ອໄດ້ພັນລະຍາແລ້ວ ຈະຍະວະນະກໍຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບວັຍໜຸ່ມ ແລະຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ລະສີຜູ້ມີລັດສະໝີໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ນາສັດຍາທັງສອງ (ອັດສະວິນ).

Verse 22

यदहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः । कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवान्निजाम् । तद्ब्रूतं वै विधास्यामि भवतोर्यदभीप्सितम्

ເນື່ອງດ້ວຍພຣະຄຸນຂອງທ່ານທັງສອງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ; ແມ່ນແຕ່ເຄີຍເຖົ້າ ກໍໄດ້ຮັບເມຍຂອງຕົນຄືນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວສິ່ງທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດແກ່ທ່ານທັງສອງແນ່ນອນ.

Verse 23

अश्विनावूचतुः । आवां तु देवभिषजौ न च शक्रः करोति नौ । सोमपानार्हतां तस्मात्कुरु नौ सोमपायिनौ

ອັສວິນທັງສອງກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາແມ່ນແພດຂອງເທວະດາ ແຕ່ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ບໍ່ໃຫ້ພວກເຮົາມີສິດດື່ມໂສມ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາສົມຄວນແກ່ການດື່ມໂສມ—ເຮັດໃຫ້ເຮົາເປັນຜູ້ດື່ມໂສມ»

Verse 24

च्यवन उवाच । अहं वां यज्ञभागार्हौ करिष्ये सोमपायिनौ

ຈະວະນະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານທັງສອງສົມຄວນໄດ້ຮັບສ່ວນໃນຍັດ ແລະເປັນຜູ້ດື່ມໂສມ»

Verse 25

ईश्वर उवाच । ततस्तौ हृष्टमनसौ नासत्यौ दिवि जग्मतुः । च्यवनोऽपि सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ແລ້ວນາສັດຍະທັງສອງ ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ. ຈະວະນະກັບສຸກັນຍາກໍຫຼິ້ນຢ່າງຊື່ນບານ ດຸດຄູ່ເທວະດາ.

Verse 281

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वर माहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນມີ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 7 ຄື ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນພຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕມະຍະ ພາກທຳອິດ, ບົດທີ 281 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຈະວະເນສະວະຣະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.