Adhyaya 279

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि च्यवनार्कमनुत्तमम् । हिरण्यापूर्वभागस्थं च्यवनेन प्रतिष्ठितम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ «ຈະວະນາຣະກະ» ອັນສູງສຸດ (ສະຖານບູຊາພຣະສຸຣິຍະ) ທີ່ຢູ່ດ້ານຕາເວັນອອກຂອງ ຮິຣັນຍາ ແລະຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍ ຈະວະນະ.

Verse 2

सर्वकामप्रदं नृणां पूजितं विधिवन्नरैः । सप्तम्यां च विधानेन यः स्तोष्यति रविं नरः

ມັນເປັນທີ່ບູຊາໂດຍມະນຸດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະປະທານຄວາມປາດຖະນາທຸກປະການແກ່ຊົນ. ແລະຜູ້ໃດໃນວັນສັບຕະມີ (ວັນທີ 7) ສັນລະເສີນ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ຕາມຂໍ້ກຳນົດ…

Verse 3

अष्टोत्तरशतैर्नाम्नां सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । शृणु तानि महादेवि शुचिर्भूत्वा समाहितः

ຜູ້ນັ້ນມີສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະສັນລະເສີນ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍນາມ 108 ປະການຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ຈົ່ງຟັງນາມເຫຼົ່ານັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ—ເມື່ອເຈົ້າບໍລິສຸດ ແລະມີໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 4

क्षणं त्वं कुरु देवेशि सर्वं वक्ष्याम्यशेषतः । धौम्येन तु यथापूर्वं पार्थाय सुमहात्मने

ຂໍເຈົ້າໃຫ້ເວລາຂ້ອຍພຽງຊົ່ວຄາວ ໂອ ນາງເທວະເອສິ; ຂ້ອຍຈະກ່າວທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ດັ່ງທີ່ໃນອະດີດ ທ່ານ ທໍມະຍະ ໄດ້ສອນແກ່ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 5

नामाष्टशतमाख्यातं तच्छृणुष्व महामते । सूर्योऽर्यमा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः

ນາມ 108 ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ຟັງ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ: ສູຣຍະ, ອັຣຍະມາ, ພະກະ, ຕະວັດສະຕາ, ປູສັນ, ອັຣກະ, ສະວິຕຣິ, ຣະວິ.

Verse 6

गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्द्धाता प्रभाकरः । पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणः

ພຣະອົງແມ່ນ ກະພັດສະຕິມານ, ອະຈະ, ກາລະ, ມຣິຕຍຸ, ທາຕຣິ, ປຣະພາກະຣະ; ແລະເປັນ ແຜ່ນດິນ, ນ້ຳ, ໄຟ/ແສງ, ອາກາດ, ລົມ—ທີ່ພຶ່ງພາອັນສູງສຸດ.

Verse 7

सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोंऽगारक एव च । इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः सौरिः शनैश्चरः

ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ໂສມະ (ພຣະຈັນ), ບຣິຫັສປະຕິ, ສຸກຣະ, ບຸທະ, ແລະ ອັງກາຣະກະ; ເປັນ ອິນທຣະ; ເປັນ ວິວັສວານ ຜູ້ມີລຳແສງອັນລຸກໂຊນ; ເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ; ແລະເປັນ ສາວຣິ—ຊະໄນຊະຈະຣະ ໂດຍພຣະອົງເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຖືກສັນລະເສີນຜ່ານອຳນາດຜູ້ປົກຄອງຟ້າ.

Verse 8

ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः । वैद्युतो जाठरश्चाग्निरिंधनस्तेजसां पतिः

ພຣະອົງແມ່ນ ພຣະພຣົມ, ຣຸທຣະ, ແລະ ວິສນຸ; ພຣະອົງແມ່ນ ສະກັນທະ, ໄວສຣະວະນະ (ກຸເບຣະ), ແລະ ຍະມະ. ພຣະອົງແມ່ນໄຟຟ້າຜ່າ, ໄຟຍ່ອຍອາຫານ, ໄຟບູຊາ, ເປັນເຊື້ອໄຟທີ່ຫຼ້ຽງໄຟນັ້ນ, ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງທັງປວງ.

Verse 9

धर्मध्वजो वेदकर्त्ता वेदांगो वेदवाहनः । कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः

ພຣະອົງແມ່ນທຸງແຫ່ງທັມມະ; ເປັນຜູ້ສ້າງເວທະ; ເປັນອະໄວຍະວະຂອງເວທະ; ແລະເປັນຜູ້ທີ່ຊູມຊອງເວທະ. ພຣະອົງແມ່ນ ກຣິຕະ, ເຕຣຕາ, ດວາປະຣະ, ແລະ ກະລິ—ທີ່ພຶ່ງພາຂອງເທວະອະມະຕະທັງປວງ.

Verse 10

कलाकाष्ठामुहूर्त्ताश्च पक्षा मासा अहर्निशाः । संवत्सरकरोऽश्वस्थः कालचक्रो विभावसुः

ພຣະອົງເປັນກະລາ ເປັນກາສຖາ ແລະເປັນມຸຫູຣຕ; ເປັນປັກຂາ ເປັນເດືອນ ແລະເປັນວັນກັບຄືນ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດປີ ເປັນຜູ້ດຳລົງຢູ່ນິລັນດອນ ເປັນລໍ້ແຫ່ງກາລ ແລະເປັນຜູ້ສ່ອງແສງອັນຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 11

पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः । लोकाध्यक्षः प्रजाध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः

ພຣະອົງເປັນປຸຣຸສະ (Puruṣa) ນິລັນດອນ ແລະເປັນໂຍຄີສູງສຸດ; ທັງປາກົດ ແລະບໍ່ປາກົດ, ເປັນບູຮານອັນບໍ່ມີການເສື່ອມ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂລກ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັດທັງປວງ, ເປັນວິສະວະກັມມາ (Viśvakarmā) ຊ່າງສາກົນ, ແລະເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ।

Verse 12

वरुणः सागरोंशुश्च जीवन्तो जीवनोऽरिहा । भूताश्रयो भूतपतिः सर्वभूतनिषेवितः

ພຣະອົງເປັນວະຣຸນະ (Varuṇa); ເປັນທະເລ ແລະເປັນປະກາຍແສງຂອງທະເລ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ມີຊີວິດ, ເປັນຊີວິດເອງ, ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ. ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ, ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ແລະເປັນຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງບູຊາຮັບໃຊ້।

Verse 13

स्रष्टा संवर्त्तको वह्निः सर्वस्यादिकरोऽमलः । अनंतः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງ (Sraṣṭā) ແລະເປັນຜູ້ນຳທຸກສິ່ງເຂົ້າສູ່ການລະລາຍ (Saṃvarttaka); ພຣະອົງເປັນວະຫນິ—ໄຟ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດແຫ່ງທຸກສິ່ງ ອັນບໍ່ມີມົນທິນ. ພຣະອົງເປັນອະນັນຕະ (Ananta), ກະປິລະ (Kapila), ພານຸ (Bhānu); ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາ ແລະເປັນຜູ້ມີໜ້າທຸກທິດ—ສະຖິດຢູ່ທົ່ວໄປ.

Verse 14

जयो विषादो वरदः सर्वधातुनिषेवितः । समः सुवर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः

ພຣະອົງເປັນໄຊຊະນະ (Jaya) ແລະເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມເສົ້າໝອງ; ເປັນຜູ້ປະທານພອນ (Varada) ແລະແຜ່ຊຶມໃນທາດທັງປວງແຫ່ງກາຍ. ພຣະອົງເທົ່າທຽມບໍ່ເລືອກຂ້າງ; ດັ່ງຄຳທອງ; ເປັນປະຖົມແຫ່ງສັດທັງປວງ; ເຄື່ອນໄຫວວ່ອງໄວ; ແລະເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນລົມຫາຍໃຈ—ປຣານ (prāṇa).

Verse 15

धन्वंतरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः । द्वादशात्माऽरविंदाक्षः पिता माता पितामहः

ພຣະອົງແມ່ນ ທັນວັນຕະຣິ; ແມ່ນ ທູມະເກຕຸ; ເປັນພຣະເທວະເດີມ ບຸດຂອງ ອະດິຕິ. ພຣະອົງມີສະພາບ 12 ປະການ; ດວງຕາດັ່ງດອກບົວ; ແລະເປັນພໍ່ ແມ່ ແລະປູ່—ຕົ້ນທາງແຫ່ງວົງສາທັງປວງ।

Verse 17

एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः । नाम्नामष्टोत्तरशतं प्रोक्तं शक्रेण धीमता

ດັ່ງນີ້ ພຣະສູຣຍະ ຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນຢ່າງສະເໝີ—ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ມີນາມ 108 ປະການ ທີ່ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 18

शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यस्तु तदनन्तरम् । धौम्याद्युधिष्ठिरः प्राप्य सर्वान्कामानवाप्तवान्

ຈາກພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ມັນໄດ້ມາເຖິງ ນາຣະດະ; ແລ້ວຕໍ່ມາເຖິງ ທໍາມະຍະ (Dhaumya). ຢຸທິສຖິຣະ ໄດ້ຮັບຈາກ ທໍາມະຍະ ແລະໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 19

एतानि कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः । नामानि यः पठेन्नित्यं सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດອ່ານຫຼືສວດນາມເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະສູຣຍະ—ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ—ເປັນປະຈໍາທຸກມື້ ຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 20

सुरपितृमनुजयक्षसेवितमसुरनिशाचरसिद्धवंदितम् । वरकनकहुताशनप्रभं त्वमपि नम हिताय भास्करम्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຕົນ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາ ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ)—ຜູ້ທີ່ເທວະ, ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ), ມະນຸດ ແລະ ຢັກສະ ຮັບໃຊ້; ອະສຸຣະ, ນິຊາຈະຣະ (ຜູ້ເດີນຍາມຄ່ຳ) ແລະ ສິດທະ ສັນລະເສີນ; ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະພາດັ່ງຄໍາອັນປະເສີດ ແລະໄຟອັນໂຮງໄຫມ້।

Verse 21

सूर्योदये यस्तु समाहितः पठेत्स पुत्रलाभं धनरत्नसंचयान् । लभेत जातिस्मरतां सदा नरः स्मृतिं च मेधां च स विंदते पुमान्

ຜູ້ໃດທີ່ໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ອ່ານສະຕະວະນີ້ດ້ວຍໃຈສະຫງົບສະຫມາທິ ຈະໄດ້ບຸດ ແລະການສະສົມຊັບສິນກັບອັນມະນີ. ຜູ້ນັ້ນຈະລະລຶກຊາດກ່ອນໄດ້ເສມອ ແລະໄດ້ຄວາມຈໍາກັບປັນຍາ.

Verse 22

इमं स्तवं देववरस्य यो नरः प्रकीर्त्तयेच्छुद्धमनाः समाहितः । स मुच्यते शोकदवाग्निसाराल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान्

ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງມັ່ນ ປະກາດສະຕະວະນີ້ແດ່ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໄຟປ່າແຫ່ງຄວາມໂສກ ແລະໄດ້ສິ່ງປາຖະໜາຕາມໃຈ.

Verse 279

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनादित्यमाहात्म्यसूर्याष्टोत्तरशतनाम माहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ສະໂລກ, ໃນພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ, ແລະໃນພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະຍະ», ບົດທີ 279 ຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຈະຍະວະນາ-ອາທິຕະຍະ ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ 108 ນາມພຣະສູຣະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.