Adhyaya 261
ອັດທະຍາຍນີ້ເປັນການສົນທະນາທາງເທວະວິທະຍາຂອງພຣະອີສະວະຣະຕໍ່ພຣະເທວີ ໂດຍນໍາພາໃຫ້ໄປຫາແມ່ນ້ໍານຍັງກຸມະຕີ (Nyankumatī) ທີ່ພຣະສຳພູໄດ້ວາງໄວ້ໃນ “ມະຣະຍາດາ” (maryādā) ເພື່ອຄວາມສະຫງົບສັນຕິຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດ (kṣetra-śānti)។ ຕໍ່ມາໄດ້ກ່າວເຖິງຈຸດທາງທິດໃຕ້ທີ່ມີອານຸພາບທໍາລາຍບາບຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາຢ່າງຖືກຕ້ອງ (snāna) ແລ້ວເຮັດສຣາດທະ (śrāddha) ຈະຊ່ວຍໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພົ້ນຈາກສະພາບນະລົກ। ມີການກໍານົດເວລາ: ໃນເດືອນໄວສາຂະ (Vaiśākha) ຊ່ວງຂ້າງຂຶ້ນ ວັນທີ 3 (śukla-tṛtīyā) ຄວນອາບນ້ໍາ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ດ້ວຍງາ (sesame) ຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ແລະນ້ໍາ; ຜົນຂອງສຣາດທະນີ້ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເທົ່າກັບການປະກອບທີ່ແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ (Gaṅgā) ໂດຍຜູກໂຍງພູມສັນຖານ ພິທີກໍາ ແລະຜົນບຸນໃຫ້ເປັນຂໍ້ປະຕິບັດຕີຣຖະຢ່າງກະທັດຮັດແຕ່ຄົບຖ້ວນ។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र न्यंकुमती नदी । मर्यादार्थं समानीता क्षेत्रशांत्यै च शंभुना
ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ແມ່ນ້ຳ ຍັງກຸມະຕີ ຖືກພຣະສັມພູນຳມາ ເພື່ອເປັນເຂດແດນອັນສັກສິດ ແລະເພື່ອຄວາມສະຫງົບສະຫງົບຂອງກະເສດຕຣະອັນສັກສິດ।
Verse 2
तस्यैव दक्षिणे भागे सर्वपापप्रणाशिनी । तस्यां स्नात्वा च वै सम्यग्यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वान्नरकान्नात्र संशयः
ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງບ່ອນນັ້ນ ມີສະຖານທີ່/ລຳນ້ຳທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ນັ້ນ ແລ້ວປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຈະຊ່ວຍພໍ່ບັນພະບຸລຸດທັງໝົດໃຫ້ພົ້ນຈາກນະຣົກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।
Verse 3
वैशाखे शुक्लपक्षे तु तृतीयायां च भामिनि । स्नात्वा तु तर्पयेद्भक्त्या तिलदर्भजलैः प्रिये । श्राद्धं कृतं भवेत्तेन गंगायां नात्र संशयः
ໃນເດືອນ ໄວສາຂະ (Vaiśākha) ໃນຂ້າງເດືອນສວ່າງ ໃນວັນຕິຖີທີ 3 ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຄວນຖວາຍ tarpaṇa ດ້ວຍສັດທາ ໂດຍໃຊ້ງາ, ຫຍ້າ darbha ແລະນ້ຳ. ດ້ວຍການນັ້ນ ຖືກນັບວ່າໄດ້ປະກອບ śrāddha ເທົ່າກັບເຮັດທີ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā)—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।
Verse 261
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ, ໃນພາກທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ», ໃນພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາດມະຍະ», ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຍັງກຸມະຕີ» ຄື ບົດທີ 261 ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।