Adhyaya 255

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तस्यैव पश्चिमे भागे ऋषीणां पुण्यकर्मणाम्

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາທີຣະຖະ (ທ່າຂ້າມອັນສັກສິດ) ທີ່ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ. ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງມັນ ແມ່ນສະຖານຂອງບັນດາລຶສີຜູ້ກະທຳບຸນອັນບໍລິສຸດ…»

Verse 2

तस्मिंस्त्रिनेत्रा मत्स्याश्च दृश्यंतेऽद्यापि भामिनि । अंगिरा गौतमोऽगस्त्यः सुमतिः सुसखिस्तथा

ໃນແດນອັນສັກສິດນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈົນທຸກມື້ນີ້ຍັງເຫັນປາທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍເປັນສາມຕາ. ທີ່ນັ້ນຍັງເຄີຍມີລຶສີ ອັງຄິຣະ, ໂກຕະມະ, ອະກັສຕະຍະ, ສຸມະຕິ ແລະ ສຸສະຂິ ອາໄສຢູ່.

Verse 3

विश्वामित्रः स्थूलशिराः संवर्त्तः प्रतिमर्द्दनः । रैभ्यो बृहस्पतिश्चैव च्यवनः कश्यपो भृगुः

ວິສະວາມິຕຣະ, ສະຖູລະສິຣະ, ສັມວັດຕະ, ປຣະຕິມັຣດະນະ, ໄຣພະຍະ ແລະ ພຣິຫັສປະຕິ; ພ້ອມດ້ວຍ ຈະຍະວະນະ, ກັສຍະປະ ແລະ ພຣຶກຸ—ລ້ວນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 4

दुर्वासा जामदग्न्यश्च मार्कंडेयोऽथ गालवः । उशनाऽथ भरद्वाजो यवक्रीतस्त्रितस्तथा

ດຸຣວາສະ, ຈາມະດັກນະຍະ, ມາຣະກັນເດຍະ ແລະ ຕໍ່ມາ ກາລະວະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ອຸຊະນາ, ພະຣະດວາຈະ, ຢະວະກຣີຕະ ແລະ ຕຣິຕະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 5

नारदः पर्वतश्चैव वसिष्ठोऽरुंधती तथा

ນາຣະດະ ແລະ ປະຣະວະຕະ ພ້ອມທັງ ວະສິດຖະ—ກັບ ອະຣຸນທະຕີ ດ້ວຍ—ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 6

काण्वोऽथ गौतमो धौम्यः शतानन्दोऽकृतव्रणः । जमदग्निस्तथा रामो बकश्चेत्येवमादयः । कृष्णद्वैपायनश्चैव पुत्रशिष्यैः समन्वितः

ຕໍ່ມາມີ ການວະ, ໂກຕະມະ, ທໍມະຍະ, ສະຕານັນດະ ແລະ ອະກຣິຕະວຣະນະ; ພ້ອມທັງ ຈະມະດັກນິ, ຣາມະ ແລະ ບະກະ—ພວກມຸນີອື່ນໆອີກ. ແລະ ກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ກໍມາ ພ້ອມລູກຊາຍ ແລະ ສິດຂອງທ່ານ.

Verse 7

एतत्क्षेत्रं समा साद्य प्रभासं मुनिसत्तमाः । तपस्तेपुर्महात्मानो विविधं परमाद्भुतम्

ເມື່ອມາຮອດກະເສດອັນສັກສິດນີ້—ປະພາສະ—ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເຫຼົ່າມະຫາອາດຕະມາ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະຫຼາຍປະເພດ ອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 8

एवं ते नियतात्मानो दमयुक्तास्तपस्विनः । समाधिना जिगीषन्ते ब्रह्मलोकं सनातनम्

ດັ່ງນັ້ນ ນັກຕະປະເຫຼົ່ານັ້ນ ມີໃຈຄວບຄຸມຕົນ ແລະ ປະກອບດ້ວຍຄວາມສຳລວມ; ໂດຍສະມາທິ ພວກເຂົາມຸ່ງຊະນະພັນທະໂລກີ ແລະ ເຂົ້າສູ່ ພຣະພຣະຫມໂລກ ອັນອະມະຕະ.

Verse 9

अथाभवदनावृष्टिः कदाचिन्महती प्रिये । कृच्छ्रं प्राप्तो ह्यभूत्तत्र सर्वलोकः क्षुधार्दितः

ຕໍ່ມາ ໃນຄາວໜຶ່ງ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເກີດໄພແຫ້ງແລ້ງອັນໃຫຍ່ ຝົນບໍ່ຕົກ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ປະຊາຊົນທັງປວງໃນທີ່ນັ້ນ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກຫນັກ ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍບີບຄັ້ນ.

Verse 10

ततो निरन्ने लोकेऽस्मिन्नात्मानं ते परीप्सवः । मृतं कुमारमादाय कृच्छ्रं प्राप्तास्तदाऽपचन्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໂລກນີ້ກາຍເປັນບໍ່ມີອາຫານ ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ປາດຖະນາຮັກສາຊີວິດຕົນ ໄດ້ນໍາເອົາເດັກຊາຍທີ່ຕາຍແລ້ວ; ຕົກຢູ່ໃນຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ ແລ້ວຈຶ່ງປຸງສຸກໃນເວລານັ້ນ।

Verse 11

अथोपरिचरस्तत्र क्लिश्यमानान्हि तानृषीन् । दृष्ट्वा राजा वृषादर्भिः प्रोवाचेदं वचस्तदा

ຕໍ່ມາ ກະສັດອຸປະຣິຈະຣະ ເຫັນບັນດາລິສີເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍາລັງທຸກທໍລະມານ ຈຶ່ງຢືນພ້ອມວຶສະ-ດັຣພະ (ງົວຜູ້ແລະຫຍ້າດັຣພະ) ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້ໃນເວລານັ້ນ।

Verse 12

राजोवाच । प्रतिग्रहो ब्राह्मणानां दृष्टा वृत्तिरनिंदिता । तस्मात्प्रतिग्रहं मत्त गृह्णीध्वं मुनिपुंगवाः

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ການຮັບທານແມ່ນຖືກເຫັນວ່າເປັນວິຖີດໍາລົງຊີວິດອັນບໍ່ມີມົນທິນສໍາລັບພຣາຫມະນະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຮັບທານນີ້ຈາກຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 13

मुद्गान्माषांश्च व्रीहींश्च तथा रत्नानि कांचनम् । युष्माकं संप्रदास्यामि यच्चान्यदपि दुर्ल्लभम् । निवर्त्तध्वमतः सर्वे ह्येतस्मात्पातकात्परम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບຖົ່ວມຸດກະ (ຖົ່ວຂຽວ), ຖົ່ວມາສະ (ຖົ່ວດໍາ), ແລະເຂົ້າ, ພ້ອມທັງເພັດນິລະມະນີແລະຄໍາ—ພ້ອມທັງສິ່ງອື່ນໃດກໍຕາມທີ່ຫາຍາກ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກທ່ານທັງໝົດຈົ່ງຫັນກັບ; ເພາະທານນີ້ແທ້ໆເປັນທາງໃຫ້ຂ້າມພົ້ນບາບນີ້.”

Verse 14

ऋषय ऊचुः । तज्जानंतः कथं राजन्गृह्णीमस्ते प्रतिग्रहम्

ລິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຮູ້ຄວາມຈິງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ກະສັດ, ພວກເຮົາຈະຮັບທານຂອງທ່ານໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 15

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजी । दशध्वजि समा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

ນັກຮົບລົດສົງຄາມມີບາບເທົ່າກັບຄົນຂ້າສັດສິບຄົນ; ຜູ້ຖືທຸງເທົ່າກັບນັກຮົບລົດສິບຄົນ; ແມ່ຍິງໂສເພນີເທົ່າກັບຜູ້ຖືທຸງສິບຄົນ; ແລະກະສັດເທົ່າກັບໂສເພນີສິບຄົນ.

Verse 16

यो राज्ञां प्रतिगृह्णाति ब्राह्मणो लोभमोहितः । तामिस्रादिषु घोरेषु नरकेषु स पच्यते

ພຣາຫມັນໃດຖືກຄວາມໂລບຫຼອກລວງ ແລ້ວຮັບຂອງກຳນັນຈາກກະສັດ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທໍລະມານດັ່ງຖືກຕົ້ມໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ເຊັ່ນ ຕາມິສຣະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 17

तद्गच्छ कुशलं तेऽस्तु सह दानेन पार्थिव । अन्येषां दीयतामेतदित्युक्त्वा ते वनं ययुः

ແລ້ວພວກເຂົາກ່າວວ່າ “ຈົ່ງໄປ—ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫງົບມີແກ່ທ່ານ ພ້ອມກັບທານນີ້ ໂອ ກະສັດ. ຈົ່ງໃຫ້ສິ່ງນີ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ.” ເວົ້າແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄປສູ່ປ່າ.

Verse 18

अथ राज्ञः समादेशात्तत्र गत्वा च मंत्रिणः । ऊदुम्बराणि व्यकिरन्हेमगर्भाणि भूतले

ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງກະສັດ ບັນດາລັດຖະມົນຕີໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະໂປຍກະຈາຍໝາກອຸດຸມບະຣະທີ່ອຸ້ມທອງ ລົງເທິງພື້ນດິນ.

Verse 19

अथ तानि व्यचिन्वंश्च ऋषयो वरवर्णिनि । गुरूणीति विदित्वा तु न ग्राह्याण्यंगिराऽब्रवीत्

ແລ້ວບັນດາລິສີເລີ່ມເກັບກ່ຽວມັນ, ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ; ແຕ່ເມື່ອຮູ້ວ່າມັນ “ໜັກ” ດ້ວຍໂທດອັນຫນັກໜ່ວງ, ອັງຄິຣາກ່າວວ່າ “ບໍ່ຄວນຮັບເອົາ.”

Verse 20

अत्रिरुवाच । नास्महेनास्महे मूढ वयमज्ञानबुद्धयः । हैमानीमानि जानीमः प्रतिबुद्धाः स्म जाड्यतः

ອັດຕຣິກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ໂງ່, ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮູ້ຈິງ; ປັນຍາຂອງພວກເຮົາເປັນອະວິຊາ. ພວກເຮົາເຄີຍເຫັນວ່າເປັນຄໍາ, ແລະບັດນີ້ໄດ້ຕື່ນຈາກຄວາມທຶບທື່ນແລ້ວ»។

Verse 21

वसिष्ठ उवाच । धर्मार्थं संचयो यस्य द्रव्याणां स न शस्यते । तपःसंचयनं मन्ये वसिष्ठो धनसंचयम्

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດສະສົມຊັບສິນໂດຍອ້າງວ່າເພື່ອທຳມະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຄວນສັນລະເສີນແທ້. ຂ້າພະເຈົ້າ ວະສິດຖະ ເຫັນວ່າການສະສົມຕະປະ (tapas) ປະເສີດກວ່າການສະສົມຄວາມຮັ່ງມີ»។

Verse 22

त्यजध्वं संचयान्सर्वाञ्जातीनां समुपद्रवान् । न हि संचयवान्कश्चिद्दृश्यते निरुपद्रवः

ຈົ່ງປະຖິ້ມການສະສົມທັງປວງ ເພາະມັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກທ້ອນແກ່ຜູ້ຄົນທຸກຊັ້ນ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ສະສົມບໍ່ເຄີຍຖືກເຫັນວ່າຢູ່ໂດຍປາສຈາກພະຍຸພັດ.

Verse 23

यथायथा न गृह्णाति ब्राह्मणोऽसत्प्रतिग्रहम् । तथातथाऽनिशं चास्य ब्रह्मतेजस्तु वर्धते

ຕາມທີ່ພຣາຫມັນບໍ່ຮັບຂອງຂວັນທີ່ບໍ່ຖືກທຳນຽມ ເທົ່າໃດ, ເທົ່ານັ້ນແຫຼະ—ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ—ຣັດສະມີທາງວິນຍານ ຄື ພຣະສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຈະເພີ່ມພູນ.

Verse 24

अकिंचनत्वं राज्यं च तुलया समतोलयम् । अकिंचनत्वमधिकं राज्यादपि न संशयः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊັ່ງຄວາມເປັນອະກິນຈະນະ (ບໍ່ມີອັນໃດຄອບຄອງ) ແລະ ຄວາມເປັນກະສັດ ໃນຕາຊັ່ງອັນດຽວກັນ; ແລະຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດນັ້ນປະເສີດກວ່າກະສັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 25

कश्यप उवाच । अनर्थो ब्राह्मणस्यैष यदर्थनिचयो महान् । अर्थैश्वर्यविमूढोऽपि श्रेयसो भ्रश्यते द्विजः

ກັດຊະປະ ກ່າວວ່າ: ນີ້ແມ່ນຄວາມພິນາດຂອງພຣາຫມະນະ ຄືການສະສົມຊັບສິນຫຼາຍ. ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທີ່ຫຼົງໄຫຼໃນຊັບແລະອໍານາດ ຈະຕົກຫ່າງຈາກຄຸນຄ່າອັນສູງສຸດ.

Verse 26

अर्थसंपद्विमोहाय बहुशोकाय चैव हि । तस्मादर्थमनर्थाख्यं श्रेयोऽर्थी दूरतस्त्यजेत्

ຄວາມຮັ່ງມີທາງວັດຖຸ ແທ້ຈິງນໍາໄປສູ່ຄວາມຫຼົງ ແລະຄວາມໂສກເສົ້າຫຼາຍປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃຝ່ຫາຄຸນຄ່າສູງສຸດ ຄວນປະຖິ້ມໄວ້ໃຫ້ໄກ ຊັບທີ່ແທ້ແລ້ວເອີ້ນວ່າ “ຄວາມພິນາດ”.

Verse 27

यस्य धर्मार्थमप्यर्थास्तस्यापि न हि दृश्यते । प्रक्षालनाद्धि पंकस्य दूरादस्पर्शनं वरम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າ ຊັບສິນເພື່ອທໍາມະ ກໍຍັງບໍ່ເຫັນຄວາມປອດໄພ. ດີກວ່າການລ້າງຂີ້ຕົມ ຄືການຫຼີກບໍ່ໃຫ້ແຕະຕ້ອງມັນແຕ່ໄກ.

Verse 28

भरद्वाज उवाच । जीर्यंति जीर्यतः केशा दंता जीर्यंति जीर्यतः । चक्षुः श्रोत्रे च जीर्येते तृष्णैका न तु जीर्यते

ພະຣະດວາຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອແກ່ ຜົມກໍແກ່; ເມື່ອແກ່ ແຂ້ວກໍແກ່. ຕາແລະຫູກໍເສື່ອມ—ແຕ່ຕັນຫາພຽງຢ່າງດຽວ ບໍ່ເສື່ອມແກ່.

Verse 29

सूची सूत्र तथा वस्त्रे समानयति सूचिका । तद्वत्संसारसूत्रस्य तृष्णा सूची विधीयते

ດັ່ງທີ່ເຂັມນໍາເສັ້ນດ້າຍແລະຜ້າໃຫ້ມາຮ່ວມກັນ, ສັນດຽວກັນ ຕັນຫາຖືກກໍານົດເປັນເຂັມ ທີ່ເຢັບເສັ້ນດ້າຍແຫ່ງສັງສານໃຫ້ຕິດຕໍ່ກັນ.

Verse 30

यथा शृंगं रुरोः काये वर्द्धमाने हि वर्द्धते । अनंतपारा दुर्वारा तृष्णा दुःखप्रदा सदा । अधर्मबहुला चैव तस्मात्तां परिवर्जयेत्

ເຫມືອນຂອງເຂົາກວາງທີ່ເຕີບຕາມກາຍ, ຕັນຫາກໍເຕີບຕາມຊີວິດ. ຕັນຫາບໍ່ມີຝັ່ງ, ຍາກຈະຫ້າມ, ແລະນໍາທຸກຂ໌ເສມອ; ມັນເຕັມໄປດ້ວຍອະທັມ, ດັ່ງນັ້ນຄວນລະທິ້ງມັນ.

Verse 31

गौतम उवाच । संतुष्टः को न शक्नोति फलैश्चापि हि वर्त्तितुम् । सर्वोऽपींद्रियलोभेन संकटान्यभिगाहते

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: ຜູ້ມີຄວາມພໍໃຈ ຈະຢູ່ໄດ້ບໍ່ຫຼື ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຜົນໄມ້ລ້ວນ? ແຕ່ສັດໂລກທັງປວງ ເພາະຄວາມໂລບຂອງອິນທຣີ ຈຶ່ງດໍາດິ່ງເຂົ້າສູ່ຄວາມຄັບຂ້ອງ.

Verse 32

सर्वत्र संपदस्तस्य संतुष्टं यस्य मानसम् । उपानद्गूढपादस्य ननु चर्मावृतेव भूः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໃຈພໍໃຈ, ຄວາມຮັ່ງມີພົບໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ແທ້ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ຕີນຖືກປົກດ້ວຍຮອງເທົ້າ ກໍເຫມືອນກັບວ່າແຜ່ນດິນທັງໝົດຖືກປູດ້ວຍໜັງ.

Verse 33

संतोषामृततृप्तानां यत्सुखं शांतचेतसाम् । कुतस्तद्धनलुब्धानां सुखं चाशांतचेतसाम्

ຄວາມສຸກຂອງຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ ທີ່ອິ່ມເຕັມດ້ວຍນ້ໍາອະມຣິຕະແຫ່ງຄວາມພໍໃຈ—ຈະມີໄດ້ແນວໃດສໍາລັບຜູ້ໂລບໃນຊັບສິນ ຜູ້ທີ່ໃຈບໍ່ສະຫງົບ?

Verse 34

विश्वामित्र उवाच । कामं कामयमानस्य यदि कामः स सिद्ध्यति । तथैनमपरः कामो भूयो विध्यति बाणवत्

ວິສວາມິດຕະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຖ້າຄວາມປາຖະໜາຂອງຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຢາກໄດ້ ສໍາເລັດຕາມປາຖະໜາ, ຄວາມປາຖະໜາອື່ນກໍຈະມາທິ່ມແທງລາວຊໍ້າໆ ເຫມືອນລູກສອນ.

Verse 35

न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति । हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्द्धते

ຄວາມປາຖະໜາໃນກາມະບໍ່ເຄີຍສະຫງົບດ້ວຍການເສບສົມກາມະ; ເຫມືອນໄຟທີ່ໄດ້ຮັບຮາວິດ ຍິ່ງລຸກໂຊນຫນັກຂຶ້ນ.

Verse 36

कामानभिलषन्लोभान्न नरः सुखमेधते । समालभ्य तरुच्छायां भवनं वाञ्छो नरः

ຄົນຜູ້ໂລບແລະຫາກາມະບໍ່ຢຸດ ບໍ່ອາດເຕີບໃຫຍ່ເປັນສຸກໄດ້. ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮອດຮົ່ມໄມ້ ກໍຍັງປາຖະໜາເຮືອນ.

Verse 37

चतुःसागरसंयुक्तां यो भुंक्ते पृथिवीमिमाम् । एकस्तु वनवासी च स कृतार्थो न पार्थिवः

ແມ່ນແຕ່ກະສັດຜູ້ຄອງໂລກນີ້ທີ່ຖືກລ້ອມດ້ວຍສະຫມຸດສີ່ ກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ສຳເລັດຄວາມໝາຍ; ຜູ້ຢູ່ປ່າຜູ້ດຽວນັ້ນແຫຼະຄືຜູ້ເຕັມພ້ອມແທ້.

Verse 38

जमदग्निरुवाच । प्रतिग्रहसमर्थो यस्तपो वर्द्धयते महान् । न करोति तपस्तस्य जायते च सहस्रधा

ຈະມະດັກນິກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ສາມາດຮັບທານໄດ້ ແຕ່ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກັບເພີ່ມພູນຕະປະ ແລະບໍ່ຮັບ—ຕະປະຂອງຜູ້ນັ້ນເກີດຂຶ້ນແລະທະວີພັນເທົ່າ.

Verse 39

प्रतिग्रहसमर्थानां निवृत्तानां प्रतिग्रहात् । य एव ददतां लोकास्त एवाप्रतिगृह्णताम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ມີສິດຮັບທານແຕ່ຫັນຫນີຈາກການຮັບ ໂລກສະຫວັນທີ່ຜູ້ໃຫ້ທານໄດ້ບັນລຸ ຜູ້ບໍ່ຮັບກໍໄດ້ບັນລຸເຊັ່ນກັນ.

Verse 40

अरुंधत्युवाच । बिसतंतुर्यथा नित्यं समंतान्नालसंस्थितः । तृष्णा चैवमनाद्यंता तथा देहाश्रिता सदा

ອະຣຸນທະຕີ ກ່າວວ່າ: ເຫມືອນເສັ້ນໃຍດອກບົວທີ່ແຜ່ຢູ່ໃນກ້ານບົວເປັນນິດ, ຕັນຫາອັນບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ກໍຕິດພຶງຢູ່ກັບກາຍເສມອ.

Verse 41

या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः । योऽसौ प्राणांतिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्

ຕັນຫານັ້ນ ຄົນມີຄວາມຄິດຜິດລະທິ້ມຍາກ, ແລະມັນບໍ່ແກ່ເຖົ້າເຖິງແມ່ນຄົນຈະແກ່; ມັນແມ່ນໂລກທີ່ພາໃຫ້ຊີວິດສິ້ນ. ຄວາມສຸກເປັນຂອງຜູ້ທີ່ລະຕັນຫານັ້ນໄດ້.

Verse 42

चंडोवाच । उग्रात्प्रतिग्रहाद्यस्माद्बिभ्यत्येते महेश्वराः । बलीयांसो दुर्बलवत्तथा चैव बिभेम्यहम्

ຈັນດະ ກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກການຮັບຂອງກຳນັນຢ່າງຮຸນແຮງ (ບໍ່ສົມຄວນ) ນີ້, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອຸທິດຕົນອັນແຂງແກ່ຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ ກໍຍັງຢ້ານ. ແມ່ນວ່າມີພະລັງ ແຕ່ກໍສັ່ນເຫມືອນຄົນອ່ອນແອ—ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍກໍຢ້ານເຊັ່ນກັນ.”

Verse 43

पशुमुख उवाच । यदाचरंति विद्वांसः सदा धर्मपरायणाः । तदेव विदुषा कार्यमात्मनो हितमिच्छता

ປະສຸມຸກ ກ່າວວ່າ: “ສິ່ງໃດທີ່ນັກຮູ້ ຜູ້ຍຶດທຳມະເປັນຫຼັກຢູ່ເສມອ ປະພຶດປະຕິບັດ, ນັ້ນແຫຼະທີ່ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເຮັດ ເມື່ອປາດຖະໜາປະໂຫຍດແທ້ແກ່ຕົນ.”

Verse 44

ईश्वर उवाच । इत्युक्त्वा हेमगर्भाणि त्यक्त्वा तानि फलानि च । ऋषयो जग्मुरन्यत्र सर्व एव दृढव्रताः

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ບັນດາລືສີທັງປວງຜູ້ມີວຣະຕະແນ່ນອນ ໄດ້ປະຖິ້ມຜົນທອງນັ້ນໄວ້ ແລະໄປຍັງທີ່ອື່ນ.”

Verse 45

ततस्ते विचरंतो वै ददृशुः सुमहत्सरः । पद्मिनीभिः समाकीर्णं सर्वतो वरवर्णिनि

ແລ້ວພວກເຂົາເດີນທາງພະຍົນໄປ ກໍໄດ້ເຫັນສະລະນ້ຳໃຫຍ່ຫຼາຍ ທີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກບົວທຸກທິດ ໂອ ນາງຜິວງາມເອີຍ।

Verse 46

तस्मिन्देशे तदा प्राप्तः परिव्राजः शुनोमुखः । तेनैव सहितास्तत्र स्नाताः सर्वे महर्षयः

ໃນຖິ່ນນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ນັກບວດພະຍົນ «ຊຸໂນມຸຂະ» ກໍມາຮອດ; ແລະພ້ອມກັບທ່ານ ບັນດາລິສີໃຫຍ່ທັງປວງກໍອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 47

तत्रावतारं कृत्वा तैर्गृहीतानि बिसानि तु । निक्षिप्य सरसस्तीरे चक्रुः पुण्यां जलक्रियाम्

ເມື່ອພວກເຂົາລົງສູ່ນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ກໍເກັບເອົາສາຍບົວ (ບິສາ) ໄວ້; ນຳໄປວາງທີ່ຝັ່ງສະລະ ແລ້ວປະກອບພິທີນ້ຳອັນເປັນກຸສົນແລະຊຳລະບາບ।

Verse 48

अथोत्तीर्य जलात्तस्मात्ते समेत्य परस्परम् । बिसानि तान्यपश्यंत इदं वचनमब्रुवन्

ແລ້ວພວກເຂົາຂຶ້ນຈາກນ້ຳນັ້ນ ແລະມາຊຸມກັນ; ເມື່ອບໍ່ເຫັນສາຍບົວເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວຄຳນີ້ວ່າ।

Verse 49

ऋषय ऊचुः । केन क्षुधाभितप्तानामस्माकं पापकर्मणा । बिसानि तानि सर्वाणि हृतानि च मुनीश्वराः

ບັນດາລິສີກ່າວວ່າ: «ໃຜໜໍ—ດ້ວຍກຳບາບອັນໃດຕໍ່ພວກເຮົາຜູ້ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທຳລາຍ—ຈຶ່ງໄດ້ລັກເອົາສາຍບົວເຫຼົ່ານັ້ນໄປທັງໝົດ, ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ?»

Verse 50

ते शंकमानास्त्वन्योन्यं पर्यपृच्छन्द्विजोत्तमाः । चक्रुस्ते शपथान्सर्वे यथान्यायं च भामिनि

ເພາະສົງໄສກັນແລະກັນ ບັນດາຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຖາມກັນໄປມາ ແລະທຸກຄົນໄດ້ປະຕິຍານສາບານອັນສັກສິດ ຕາມຫຼັກທຳອັນຖືກຕ້ອງ ໂອ ນາງຜູ້ໃຈຮ້ອນ।

Verse 51

कश्यप उवाच । सर्वभक्षः स भवतु न्यासलोपं करोतु सः । कूटसाक्षित्वमभ्येतु बिसस्तैन्यं करोति यः

ກັດຊະປະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດລັກກ້ານບົວນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນຜູ້ກິນທຸກຢ່າງ; ຂໍໃຫ້ເຂົາລະເມີດຂອງຝາກທີ່ຖືກມອບໄວ້ (ນຍາສ); ແລະຂໍໃຫ້ເຂົາຕົກໃນບາບການເປັນພະຍານປອມ»។

Verse 52

वसिष्ठ उवाच । अनृतौ मैथुनं यातु पर नारीं विशेषतः । अतिथिः स्यात्तथान्योन्यं बिसस्तैन्यं करोति यः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດກະທຳບິສະສະໄຕນຍະ (ການລັກນ້ອຍໆ ເຊັ່ນລັກກ້ານບົວ) ຈະຫຼົງໃນກາມະທີ່ບໍ່ຖືກການ ໂດຍພິເສດກັບເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ; ແລະຈະເປັນແຂກທີ່ບໍ່ໝັ້ນຄົງ ຍ້າຍໄປມາຈາກເຮືອນໜຶ່ງສູ່ອີກເຮືອນໜຶ່ງ»។

Verse 53

भरद्वाज उवाच । नृशंसो वै स भवतु समृद्ध्या चाप्यहंकृ तः । मत्सरी पिशुनश्चैव बिसस्तैन्यं करोति यः

ພະຣະດວາຊະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດກະທຳບິສະສະໄຕນຍະ ຈະກາຍເປັນຄົນໂຫດຮ້າຍ; ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີ ກໍຈະເກີດອະຫັງການຄວາມຈອງຫອງ. ຍັງຈະເປັນຄົນອິດສາ ແລະຊອກຫາຄວາມຜິດຄົນອື່ນດ້ວຍ»។

Verse 54

विश्वामित्र उवाच । नित्यं कामरतः सोस्तु दिवा सेवतु मैथुनम् । नीचकर्मरतश्चैव बिसस्तैन्यं करोति यः

ວິສະວາມິດຕະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດກະທຳບິສະສະໄຕນຍະ ຈະຕິດກາມະຢ່າງບໍ່ຂາດ; ຈະໄລ່ຫາການເສບສົມແມ່ນແຕ່ກາງວັນ; ແລະຈະຫມົດໃຈໃນການກະທຳຕ່ຳຊ້າ»។

Verse 55

जमदग्निरुवाच । कन्यां यच्छतु वृद्धाय स भूयाद्वृषलीपतिः । अस्तु वार्द्धुषिको नित्यं बिसस्तैन्यं करोति यः

ຈະມະດັກນິ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດກະທຳ «ບິສະສະໄຕນຍະ» ຈະຕ້ອງຍົກສາວນ້ອຍໃຫ້ແກ່ຊາຍເຖົ້າ; ເຂົາຈະເປັນຜົວຂອງຍິງຜູ້ມີຄວາມປະພຶດຕ່ຳ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນດອກເບ້ຍຕະຫຼອດໄປ।

Verse 56

गौतम उवाच । स गृह्णात्वविकादानं करोतु हयविक्रयम् । प्रकरोतु गुरोर्निंदां बिसस्तैन्यं करोति यः

ໂກຕະມະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດກະທຳ «ບິສະສະໄຕນຍະ» ຈະຮັບເອົາຂອງທີ່ບໍ່ຄວນຮັບ, ປະກອບການຂາຍມ້າ, ແລະຍັງກ່າວນິນທາຄູອາຈານຂອງຕົນຢ່າງເປີດເຜີຍ।

Verse 57

अत्रिरुवाच । मातरं पितरं नित्यं दुर्मतिः सोऽवमन्यताम् । शूद्रं पृच्छतु धर्मार्थं बिसस्तैन्यं करोति यः

ອະຕຣິ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດກະທຳ «ບິສະສະໄຕນຍະ» ຈະເປັນຄົນຈິດໃຈຊົ່ວ ແລະດູໝິ່ນແມ່ພໍ່ຢູ່ເປັນນິດ; ຍັງໄປຖາມເລື່ອງທຳມະຈາກຜູ້ບໍ່ສົມຄວນອີກດ້ວຍ।

Verse 58

अरुन्धत्युवाच । करोतु पत्युः पूर्वं सा भोजनं शयनं तथा । नारी दुष्टसमाचारा बिसस्तैन्यं करोति या

ອະຣຸນທະຕີ ກ່າວວ່າ: ຍິງໃດກະທຳ «ບິສະສະໄຕນຍະ» ຈະກາຍເປັນຍິງຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ; ນາງກິນແລະນອນກ່ອນຜົວ ໂດຍບໍ່ເຄົາລົບຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 59

चण्डोवाच । स्वामिनः प्रतिकूलास्तु धर्मद्वेषं करोतु च । साधुद्वेषपरा चैव बिसस्तैन्यं करोति या

ຈັນຑະ ກ່າວວ່າ: ຍິງໃດກະທຳ «ບິສະສະໄຕນຍະ» ຈະກາຍເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານນາຍ/ຜົວ, ເກີດຄວາມຊັງຊັງຕໍ່ທຳມະ, ແລະມຸ່ງໝັ້ນດູໝິ່ນຜູ້ດີຜູ້ມີຄຸນທຳເປັນພິເສດ।

Verse 60

पशुमुख उवाच । परस्य प्रेष्यतां यातु सदा जन्मनिजन्मनि । सर्वधर्म क्रियाहीनो बिसस्तैन्यं करोति यः

ປະສຸມຸຂາ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກະທໍາການລັກກ້ານບົວ (bisastainya) ຈະເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຜູ້ອື່ນ ຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ ແລະຂາດຈາກການປະຕິບັດທຳ ແລະພິທີກຳສາສະໜາທັງປວງ.”

Verse 61

शुनोमुख उवाच । वेदान्स पठतु न्यायाद्गृहस्थः स्यात्प्रियातिथिः । सत्यं वदतु चाजस्रं बिसस्तैन्यं करोति यः

ຊຸໂນມຸຂາ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ທີ່ກະທໍາ bisastainya (ລັກກ້ານບົວ) ກັບກາຍເປັນຄົນຄອບຄົວ ອ່ານພຣະເວດຕາມຫຼັກການ, ເປັນເຈົ້າເຮືອນທີ່ແຂກຮັກໃຄ່, ແລະເວົ້າຄວາມຈິງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.”

Verse 62

ऋषय ऊचुः । इष्टमेतद्द्विजातीनां यस्त्वया शपथः कृतः । त्वया कृतं बिसस्तैन्यं सर्वेषां नः शुनोमुख

ພວກລິສີ ກ່າວວ່າ: “ນີ້ແທ້ໆແມ່ນສິ່ງທີ່ນ່າປາຖະໜາສໍາລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຕາມຄໍາສາບານທີ່ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້. ແຕ່ໂອ ຊຸໂນມຸຂາ, ການລັກກ້ານບົວຂອງພວກເຮົາທັງປວງ ເຈົ້າເປັນຜູ້ກະທໍາ.”

Verse 63

शुनोमुख उवाच । मया हृतानि सर्वेषां बिसानीमानि वै द्विजाः । धर्मं वै श्रोतुकामेन जानीध्वं मां पुरंदरम्

ຊຸໂນມຸຂາ ກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ກ້ານບົວເຫຼົ່ານີ້ຂອງພວກເຈົ້າທັງປວງ ຂ້ອຍໄດ້ນໍາໄປ. ຈົ່ງຮູ້ຈັກຂ້ອຍວ່າເປັນ ປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ມາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງທຳ.”

Verse 64

अलोभादक्षया लोका जिता वै मुनिसत्तमाः । प्रार्थयध्वं वरं शुभ्रं सर्वमेव ह्यसंशयम्

“ດ້ວຍຄວາມບໍ່ໂລບ, ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນຖືກຊະນະໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍພອນອັນບໍລິສຸດ—ທຸກສິ່ງທີ່ຄວນໄດ້ຮັບ ຈະເປັນຂອງພວກເຈົ້າ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 65

ऋषय ऊचुः । इहागत्य नरो यस्तु त्रिरात्रोपोषितः शुचिः । कृत्वा स्नानं पितॄंस्तर्प्य श्राद्धं कुर्यात्समाहितः

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດມາຮອດບ່ອນນີ້ ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະອົບໂປສະຖະ (ອົບວາສ) ສາມຄືນ; ແລ້ວອາບນ້ຳ ຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະແດ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະເຮັດພິທີ śrāddha ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ»។

Verse 66

सर्वतीर्थोद्भवं तस्य पुण्यं भूयात्पुरंदर । नाधोगतिमवाप्नोति विबुधैस्सह मोदताम् । तथेत्युक्त्वा ततः शक्रस्त त्रैवान्तर्हितोऽभवत्

«ໂອ ພຸຣັນດະຣະ, ຂໍໃຫ້ບຸນທີ່ເຂົາໄດ້ ເທົ່າກັບບຸນທີ່ເກີດຈາກຕີຣຖະທັງປວງ. ເຂົາຈະບໍ່ຕົກສູ່ພົບພູມຕ່ຳ; ຂໍໃຫ້ເຂົາຊື່ນບານກັບເທວະທັງຫຼາຍ»។ ເມື່ອກ່າວວ່າ «ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ» ແລ້ວ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍຫາຍໄປຈາກທີ່ນັ້ນ।

Verse 255

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य ऋषितीर्थमाहात्म्य वर्णनं नाम पञ्चपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ, ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ຄຳກະວີ, ໃນພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນພາກທຳອິດ ປຣະພາສະກເສດຣະມາຫາຕມະຍະ, ບົດທີ່ຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຤ິສິຕີຣຖະ» ຄື ບົດທີ 255 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।