Adhyaya 24

Verse 1

देव्युवाच । कस्मिन्काले जगन्नाथ तत्र लिंगं प्रतिष्ठितम् । कथमाराधनं चक्रे कृतार्थो रोहिणीपतिः

ເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ໃນເວລາໃດລິງຄະຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນ? ແລະພຣະຈັນ—ຜົວຂອງໂຣຫິນີ—ເມື່ອສຳເລັດປະສົງແລ້ວ ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາຢ່າງໃດ?

Verse 2

ईश्वर उवाच । त्रेतायुगे च दशमे मनोर्वैवस्वतस्य हि । संजातो रोहिणीनाथो युक्तो दुर्वाससा प्रिये

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນຍຸກເຕຣຕາ ໃນຄັ້ງທີສິບແຫ່ງໄວວັດສະວະຕະມະນຸ, ພຣະຈັນ—ເຈົ້າແຫ່ງໂຣຫິນີ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະມີຄວາມຜູກພັນກັບດຸຣວາສະ, ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 3

तस्मिन्काले तदा तत्र गते वर्षसहस्रके । ततः कृत्वा तपश्चायं प्रत्यक्षीकृतशंकरः

ໃນເວລານັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຜ່ານໄປຄົບພັນປີ ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະ (ຕະປັດ) ແລະດ້ວຍພະລັງຕະປະນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ປາກົດຕໍ່ໜ້າຕົນເອງ។

Verse 4

लिंगं प्रतिष्ठयामास ब्रह्मणा लोककर्तॄणा । पुनर्वर्षसहस्रं तु पूजयामास शंकरम्

ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະ ໂດຍພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ; ແລະຕໍ່ມາ ອີກພັນປີ ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 5

ततः संपूज्य विधिना निजकार्यार्थसिद्धये । स्तुतिं चक्रे निशानाथः प्रत्यक्षीकृतशंकरः

ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ເພື່ອໃຫ້ການງານຂອງຕົນສຳເລັດ; ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄືນ (ຈັນທຣະ) ຜູ້ໄດ້ເຫັນພຣະສັງກະຣະຕໍ່ໜ້າ ໄດ້ເລີ່ມກ່າວສັນລະເສີນເປັນສະຕຸຕິ।

Verse 6

चंद्र उवाच । नास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः । नास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः

ຈັນທຣະກ່າວວ່າ: “ບໍ່ມີເທວະໃດເທົ່າທຽມກັບ ສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ແລະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງໃດເທົ່າທຽມກັບ ສະຣະວະ.” (ກ່າວຊ້ຳເພື່ອເນັ້ນ)

Verse 7

यं पठंति सदा सांख्याश्चितयंति च योगिनः । परं प्रधानं पुरुषं तस्मै ज्ञेयात्मने नमः

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ນັກສາງຂະຍະສະເຫຼີມສະເຫຼີຍສະເຫຼີມສະເຫຼີຍຢູ່ເສມອ ແລະທີ່ໂຍຄີທັງຫຼາຍພິຈາລະນາໃນສະມາທິ—ພຣະອົງນັ້ນ ແມ່ນຫຼັກການສູງສຸດ ແລະເປັນບຸຣຸສະອັນລ້ຳເລີດ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີສະພາບເປັນສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ສູງສຸດ।

Verse 8

उत्पत्तौ च विनाशे च कारणं यं विदुर्बुधाः । देवासुरमनुष्याणां तस्मै ज्ञानात्मने नमः

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າເປັນເຫດໃນການເກີດແລະການດັບສູນ ຂອງເທວະ, ອະສຸຣ, ແລະມະນຸດ—ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນປັນຍາບໍລິສຸດ।

Verse 9

यमव्ययमनाद्यंतं यं नित्यं शाश्वतं ध्रुवम् । निष्कलं परमं ब्रह्म तस्मै योगात्मने नमः

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະບໍ່ມີທ້າຍ; ຜູ້ເປັນນິດ ຖາວອນ ແລະໝັ້ນຄົງ—ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດອັນບໍ່ມີສ່ວນ—ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນໂຍຄະ।

Verse 10

यः पवित्रं पवित्राणामादिदेवो महेश्वरः । पुनाति दर्शनादेव तस्मै तीर्थात्मने नमः

ພຣະອົງແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດໃນບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດທັງປວງ, ເປັນອາດິເທວະ ມະເຫສະວະຣະ; ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ແຕ່ການເຫັນ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນຕີຣຖະ।

Verse 11

यतः प्रवर्त्तते सर्वं यस्मिन्सर्वं विलीयते । पालयेद्यो जगत्सर्वं तस्मै सर्वात्मने नमः

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເກີດຂຶ້ນ; ໃນພຣະອົງນັ້ນ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງລະລາຍ; ແລະພຣະອົງທຳນຸບຳລຸງໂລກທັງປວງ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອາດຕະຂອງທຸກສິ່ງ।

Verse 12

अनिष्टोमादिभिर्यज्ञैर्यं यजंति द्विजातयः । संपूर्णदक्षिणैरेव तस्मै यज्ञात्मने नमः

ດ້ວຍຍັດຍະເຊັ່ນ ອະນິດໂສຕະມະ ບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ບູຊາພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍທັກຊິນາອັນຄົບຖ້ວນ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນຍັດຍະ।

Verse 13

ईश्वर उवाच । एवं स संस्तुते यावद्दिवारात्रौ निशाकरः । अब्रवीद्भगवान्प्रीतः प्रहसन्निव शंकरः

ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: ເມື່ອພຣະຈັນຍັງສັນລະເສີນພຣະອົງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ພຣະສັງກະຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຊົມຊື່ນດັ່ງຍິ້ມ ໄດ້ຕັດຂຶ້ນ។

Verse 14

शंकर उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स स्तोत्रेणानेन शीतगो । वरं वरय भद्रं ते भूयो यत्ते मनोगतम्

ພຣະສັງກະຣະຕັດວ່າ: «ໂອ້ ລູກເອີຍ, ໂອ້ ຊີຕະໂກ (ພຣະຈັນຜູ້ເຢັນ), ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້. ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ສິ່ງໃດທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ»។

Verse 15

चंद्र उवाच । यदि देयो वरोऽस्माकं यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो । सांनिध्यं कुरु देवेश लिंगेऽस्मिन्सर्वदा विभो

ພຣະຈັນຕັດວ່າ: «ຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຖ້າພຣະອົງພໍໃຈຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ ພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ້ ຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວສັບພະສິ່ງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະນີ້ຕະຫຼອດໄປ»។

Verse 16

ये त्वां पश्यंति चात्रस्थं भक्त्या परमया युताः । तेषां तु परमा सिद्धिस्त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर

«ຜູ້ໃດທີ່ເຫັນພຣະອົງຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນຖານະທີ່ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ; ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ຄວາມສໍາເລັດອັນສູງສຸດເກີດຂຶ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ້ ຈອມເທວະ»।

Verse 17

शंभुरुवाच । अग्रे तु मम सांनिध्यमस्मिंल्लिंगे महाप्रभो । विशेषतोऽधुना चंद्र तव भक्त्या निरंतरम्

ພຣະຊັມພູຕັດວ່າ: «ແທ້ຈິງ ກ່ອນນີ້ພຣະສະນິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາຢູ່ໃນລິງຄະນີ້ແລ້ວ ໂອ້ ມະຫາປຣະພູ. ແຕ່ບັດນີ້ ໂອ້ ຈັນທຣະ, ເນື່ອງດ້ວຍພັກຕິທີ່ບໍ່ຂາດສາຍຂອງເຈົ້າ, ມັນຈະປາກົດຢູ່ທີ່ນີ້ຢ່າງພິເສດ»។

Verse 18

स्थातव्यमद्यप्रभृति क्षेत्रेऽस्मिन्नुमया सह । यस्मात्त्वया प्रभा लब्धा क्षेत्रेऽस्मिन्मत्प्रसादतः । तस्मात्प्रभासमित्येवं नामास्य प्रभविष्यति

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ເຮົາຈະພັກອາໄສໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ພ້ອມກັບນາງອຸມາ. ເນື່ອງຈາກໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງ (ປຣະພາ) ໃນກະເສດຕະນີ້ ດັ່ງນັ້ນສະຖານທີ່ນີ້ຈະມີນາມວ່າ «ປຣະພາສາ» ແລະຈະໂດງດັງ।

Verse 19

यस्मात्प्रतिष्ठितं लिंगं त्वया सोम शुभं मम । सोमनाथेति मे नाम तस्मात्ख्यातिं गमिष्यति

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ໂອ ໂສມາ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອັນມົງຄຸນຂອງເຮົາ ດັ່ງນັ້ນນາມຂອງເຮົາ «ໂສມະນາຖ» ຈະໂດງດັງໃນໂລກ।

Verse 20

यन्ममाग्रेतनं नामख्यातं ब्रह्मावसानिकम् । सोमनाथेति च पुनस्तदेव प्रचरिष्यति । द्रक्ष्यंति हि नरा ये मामत्रस्थं भक्तितत्पराः

ນາມເກົ່າຂອງເຮົາ ທີ່ໂດງດັງຈົນສິ້ນສຸດແຫ່ງຍຸກຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈະກັບມາໃຊ້ອີກເທື່ອໃນນາມ «ໂສມະນາຖ». ເພາະຜູ້ຄົນທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ ຈະໄດ້ເຫັນເຮົາຢູ່ນີ້ ໃນສະຖານທີ່ນີ້ແທ້ໆ।

Verse 21

शृणु तेषां फलं वत्स भविष्यति निशाकर । न तेषां जायते व्याधिर्न दारिद्र्यं न दुर्गतिः । न चेष्टेन वियोगश्च मम चंद्र प्रभावतः

ຟັງເຖິງຜົນທີ່ຈະເກີດແກ່ເຂົາເຈົ້າເຖີດ ລູກເອີຍ, ໂອ ນິສາກະຣາ. ເຂົາເຈົ້າຈະບໍ່ມີໂລກໄພ ບໍ່ມີຄວາມທຸກຍາກ ບໍ່ມີຊະຕາກຳຊົ່ວ; ແລະຈະບໍ່ພົບການພັດພາກຈາກສິ່ງທີ່ຮັກ—ໂດຍອຳນາດຂອງເຮົາ, ໂອ ຈັນທຣາ.

Verse 22

यात्रां कुर्वंति ये भक्त्या मम दर्शनकांक्षिणः । पदे पदेश्वमेधस्य तेषां फलमुदाहृतम्

ຜູ້ໃດທີ່ເດີນທາງຈາລິກ (ຢາຕຣາ) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ປາຖະໜາຈະໄດ້ດາຣະຊະນະຂອງເຮົາ—ໃນທຸກກ້າວຢ່າງ ຜົນແຫ່ງຍັນຍະ «ອັສວະເມດະ» ຖືກປະກາດວ່າເປັນຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 23

किं कृतैर्बहुभिर्यज्ञैरुपवासैर्निशाकर । सकृत्पश्यंति मां येऽत्र ते सर्वे लेभिरे फलम्

ໂອ ນິສາກະຣາ, ຈະຕ້ອງການຍັງໃດອີກກັບຍັດຍາຫຼາຍໆ ຫຼື ການອົດອາຫານຫຼາຍໆ? ຜູ້ໃດເຫັນຂ້າພະເຈົ້າທີ່ນີ້ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ທຸກຄົນນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນທີ່ສັນຍາໄວ້।

Verse 24

एकमासोपवासं तु कुरुते भक्तितत्परः । यावद्वर्षसहस्रं तु एकः पश्यंति मामिह

ຜູ້ສັດທາມຸ່ງໃນພັກຕິ ອາດອົດອາຫານໄດ້ໜຶ່ງເດືອນ; ແຕ່ຜູ້ໃດເຫັນຂ້າພະເຈົ້າທີ່ນີ້ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມໄດ້ບຸນສົມຄວນດັ່ງຜົນແຫ່ງພັນປີຂອງການປະພຶດນັ້ນ।

Verse 25

द्वाभ्यामपि फलं तुल्यं नास्ति काचिद्विचारणा

ທັງສອງກໍລະນີ ຜົນບຸນທາງທຳມະເທົ່າກັນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຫຼື ການພິຈາລະນາອື່ນໃດອີກ।

Verse 26

एको भवेद्ब्रह्मचारी यावज्जीवं निशाकर । सकृत्पश्यति मामत्र समं ताभ्यां फलं स्मृतम्

ໂອ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ນິສາກະຣາ), ຜູ້ໜຶ່ງອາດດຳລົງຊີວິດທັງໝົດເປັນພຣະຫມະຈາຣິນ; ແຕ່ອີກຜູ້ໜຶ່ງເຫັນຂ້າພະເຈົ້າທີ່ນີ້ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ—ທັງສອງຖືກຈື່ຈຳວ່າໄດ້ຜົນເທົ່າກັນ।

Verse 27

एको दानानि सर्वाणि प्रयच्छति द्विजातये । एकः पश्यति मामत्र समं ताभ्यां फलं स्मृतम्

ຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ທານທຸກປະເພດແກ່ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ); ອີກຜູ້ໜຶ່ງເຫັນຂ້າພະເຈົ້າທີ່ນີ້—ກ່າວກັນວ່າທັງສອງໄດ້ຜົນເທົ່າກັນ।

Verse 28

एको व्रतानि सर्वाणि कुरुते मृगलांछन । अन्यः पश्यति मामत्र समं ताभ्यां फलं स्मृतम्

ໂອ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍກວາງ! ຄົນໜຶ່ງປະພຶດວຣະຕະທັງປວງ; ອີກຄົນໜຶ່ງເຫັນພຣະອົງຢູ່ນີ້—ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 29

एकस्तीर्थानि कुरुते जपजाप्यानि भूरिशः । अन्यः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

ຄົນໜຶ່ງໄປຕີຣະຖະຫຼາຍໆ ແລະເຮັດຈະປະ (japa) ກັບການສວດທ່ອງຢ່າງຫຼາຍ; ອີກຄົນໜຶ່ງເຫັນພຣະອົງຢູ່ນີ້—ຜົນບຸນຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 31

एकस्तु भृगुपातेन याति मृत्युं निशाकर । अन्यः पश्यति मामत्र समं ताभ्यां फलं स्मृतम्

ໂອ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ! ຄົນໜຶ່ງເຖິງຄວາມຕາຍໂດຍ “ການຕົກຂອງພຣຶກຸ”; ອີກຄົນໜຶ່ງເຫັນພຣະອົງຢູ່ນີ້—ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 32

एकः स्नाति सदा माघं प्रयागे नरसत्तमः । अन्यः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດຄົນໜຶ່ງອາບນ້ຳຕະຫຼອດເດືອນມາຄະ ທີ່ປຣະຍາກ; ອີກຄົນໜຶ່ງເຫັນພຣະອົງຢູ່ນີ້—ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 33

एकः पिण्डप्रदानं च पितृतीर्थे समाचरेत् । अन्यः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

ຄົນໜຶ່ງຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ຢ່າງຖືກພິທີ ທີ່ຕີຣະຖະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ; ອີກຄົນໜຶ່ງເຫັນພຣະອົງຢູ່ນີ້—ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 34

गोसहस्रप्रदो ह्येको ब्राह्मणे वेदपारगे । एकः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

ຄົນໜຶ່ງບໍລິຈາກງົວໜຶ່ງພັນໃຫ້ແກ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ; ອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້—ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 35

पञ्चाग्निं साधयेदेको ग्रीष्मकाले सुदारुणे । एकः पश्यति मामत्र फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

ຄົນໜຶ່ງປະພຶດຕະປະສະຍາ ‘ໄຟຫ້າ’ ອັນຮຸນແຮງໃນລະດູຮ້ອນອັນໂຫດຮ້າຍ; ອີກຄົນໜຶ່ງເຫັນຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້—ຜົນບຸນຖືກປະກາດວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 36

स्नातः सोमग्रहे चन्द्र सोमवारे च भक्तितः । यो मां पश्यति सर्वेषामेतेषां लभते फलम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນເວລາຈັນທະຄາດ ແລະດ້ວຍສັດທາໃນວັນຈັນ ໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ (ໂສມນາຖ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນຂອງພິທີສັກສິດທັງປວງນີ້.

Verse 37

सरस्वती समुद्रश्च सोमः सोमग्रहस्तथा । दर्शनं सोमनाथस्य सकाराः पञ्च दुर्ल्लभाः

ສະຣັສວະຕີ, ທະເລ, ໂສມ (ພຣະຈັນ), ຈັນທະຄາດ, ແລະການໄດ້ດາຣະຊັນຂອງໂສມນາຖ—‘ສະ-ກາຣ’ ຫ້າປະການນີ້ ຫາໄດ້ຍາກຢິ່ງ.

Verse 38

नैरंतर्येण षण्मासान्विधिना यः प्रपूजयेत् । पुण्यं तदेव सफलं लभते विषुवार्चनात्

ຜູ້ໃດບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເປັນເວລາຫົກເດືອນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸນອັນດຽວກັນ—ໃຫ້ສຳເລັດຜົນຄົບຖ້ວນ—ໂດຍການບູຊາໃນວັນວິສຸວັດ (ວັນກາງຄືນກາງວັນເທົ່າກັນ).

Verse 39

एतदेव तु विज्ञेयं ग्रहणे चोत्तरायणे । संक्रांतिदिनच्छिद्रेषु षडशीतिमुखेषु च

ຫຼັກການນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພຶງຮູ້ວ່າໃຊ້ໄດ້ໃນເວລາຄຣາສ, ໃນການເຄື່ອນຂຶ້ນສູ່ທິດເໜືອຂອງດວງອາທິດ (ອຸຕຕະຣາຍະນ), ໃນວັນສັງກຣານຕິ ແລະຈຸດຕໍ່ສຳຄັນຂອງມັນ, ພ້ອມທັງໃນຂະນະມົງຄຸນ «ຫົກ-ແປດສິບຫົກ» ດ້ວຍ.

Verse 40

मासैश्चतुर्भिर्यत्पुण्यं विधिनाऽपूज्य शंकरम् । कार्त्तिक्यां स लभेत्पुण्यं चैत्र्यां तद्द्विगुणं स्मृतम् । पुण्यमेतत्तु फाल्गुन्यामाषाढ्यामेवमेव तु

ບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຕາມພິທີຖືກຕ້ອງຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ—ບຸນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ; ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ກ່າວຈື່ວ່າເປັນສອງເທົ່າ. ມາດຕະຖານບຸນດຽວກັນນີ້ ກໍສອນໄວ້ສຳລັບເດືອນພາລກຸນະ ແລະ ອາສາດຫະ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 41

एको दद्याद्गवां लक्षं दोग्ध्रीणां वेदपारगे । एको ममार्चयेल्लिंगं तस्य पुण्यं ततोऽधिकम्

ຄົນໜຶ່ງອາດຈະຖວາຍງົວໜຶ່ງແສນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າ ຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແລະມີງົວໃຫ້ນົມ; ແຕ່ອີກຄົນໜຶ່ງ ດ້ວຍການບູຊາລິງຄະຂອງເຮົາ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ.

Verse 42

मासेमासे च योऽश्नीयाद्यावज्जीवं सुरेश्वरि । यश्चार्च्चयेत्सकृल्लिंगं सममेतन्न संशयः

ໂອ ພຣະຣາຊິນີແຫ່ງເທວະດາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະພຶດການຖວາຍອາຫານ/ວັດຕະປະຕິບັດອັນສັກສິດເດືອນລະເດືອນຕະຫຼອດຊີວິດ, ແລະຜູ້ທີ່ບູຊາລິງຄະແຕ່ຄັ້ງດຽວ—ບຸນຂອງທັງສອງເທົ່າກັນ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 43

तपःशीलगुणोपेते पात्रे वेदस्य पारगे । सुवर्णकोटिं यद्दत्त्वा तत्फलं कुसुमेन तु

ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າ ຜູ້ມີຕະປະ, ມີສີນ ແລະຄຸນຄ່າ, ຜູ້ຊຳນານໃນເວດ—ຜົນໃດທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍຄຳໜຶ່ງໂກຕິ, ຜົນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ດ້ວຍການຖວາຍດອກໄມ້ພຽງດອກດຽວ (ແດ່ພຣະສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 44

अर्कपुष्पेऽपि चैकस्मिञ्छिवाय विनिवेदिते । दश दत्त्वा सुवर्णानि यत्फलं तदवाप्नुयात्

ແມ່ນແຕ່ນໍາດອກອາຣກາພຽງດອກດຽວໄປຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ ກໍໄດ້ຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍຄໍາສິບຊິ້ນ។

Verse 45

अर्कपुष्पसहस्रेभ्यः करवीरं विशिष्यते । करवीर सहस्रेभ्यो द्रोणपुष्पं विशिष्यते

ດອກກະຣະວີຣະດອກດຽວ ດີກວ່າດອກອາຣກາພັນດອກ; ແລະດອກດໂຣນະດອກດຽວ ດີກວ່າດອກກະຣະວີຣະພັນດອກ।

Verse 46

द्रोणपुष्पसहस्रेभ्यो ह्यपामार्गं विशिष्यते । अपामार्गसहस्रेभ्यः कुशपुष्पं विशिष्यते । कुशपुष्प सहस्रेभ्यः शमीपुष्पं विशिष्यते

ໃນດອກດໂຣນະພັນດອກ ດອກອະປາມາຣກະເຫນືອກວ່າ; ໃນອະປາມາຣກະພັນດອກ ດອກກຸສະເຫນືອກວ່າ; ແລະໃນກຸສະພັນດອກ ດອກຊະມີເຫນືອກວ່າ ສໍາລັບການບູຊາ।

Verse 47

शमीपुष्पं बृहत्याश्च कुसुमं तुल्यमुच्यते । करवीरसमा ज्ञेया जातीविजयपाटलाः

ດອກຊະມີ ຖືກກ່າວວ່າມີຄຸນຄ່າເທົ່າກັບດອກບຣະຫະຕີ; ແລະດອກຊາຕີ, ວິຊະຍະ, ປາຕະລາ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເທົ່າກັບກະຣະວີຣະ ສໍາລັບການຖວາຍບູຊາ।

Verse 48

श्वेतमंदार कुसुमं सितंपद्मसमं भवेत् । नागचंपकपुन्नागधत्तूरकुसुमं स्मृतम्

ດອກມັນດາຣະສີຂາວ ຖືກນັບວ່າເທົ່າກັບດອກບົວຂາວ; ແລະດອກນາຄະຈັມປະກະ, ປຸນນາຄະ, ທັດທູຣະ ກໍຖືກຈື່ຈໍາວ່າເທົ່າກັນ (ເປັນດອກຖວາຍບູຊາ)។

Verse 49

केतकीजातिमुक्तं च कन्दयूथीमदन्तिकाः । शिरीषसर्जजंबूककुसुमानि विवर्ज्जयेत्

ດອກເກຕະກີ, ດອກຊາຕີ ແລະ ດອກມຸກຕາ ພ້ອມທັງ ກັນດາ, ຢູທີ, ມະດັນຕິກາ ໃຊ້ບູຊາໄດ້; ແຕ່ຄວນເວັ້ນດອກຊິຣີສ, ສັຣຈະ ແລະ ຊັມບູກ ໃນພິທີນີ້.

Verse 50

आकुलीकुसुमं पत्रं करंजेन्द्रसमुद्भवम् । बिभीतकानि पुष्पाणि कुसुमानि विवर्ज्जयेत्

ຄວນເວັ້ນດອກອາກຸລີ ແລະ ໃບທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນກະຣັມຈະ (ພ້ອມພວກພັນທີ່ກ່ຽວ) ພ້ອມທັງດອກບິບີຕະກະ; ດອກເຫຼົ່ານີ້ຄວນຖືກປະຕິເສດໃນພິທີນີ້.

Verse 51

कनकानि कदंबानि रात्रौ देयानि शंकरे । देवशेषाणि पुष्पाणि दिवा रात्रौ च मल्लिका

ດອກກະນະກະ ແລະ ດອກກະດຳບະ ຄວນຖວາຍແດ່ພຣະສັງກະຣະ ໃນຍາມຄ່ຳ. ດອກທີ່ເປັນ ‘ເທວະ-ເສດ’ (ຂອງເຫຼືອຈາກການຖວາຍແດ່ເທວະອື່ນ) ບໍ່ຄວນໃຊ້; ແຕ່ດອກມັລລິກາ (ດອກມະລິ) ຖວາຍໄດ້ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 52

प्रहरं तिष्ठते मल्ली करवीरमहर्निशम् । कीटकेशापविद्धानि रात्रौ पर्युषितानि च

ດອກມັລລີ (ດອກມະລິ) ສົດຢູ່ໄດ້ແຕ່ໜຶ່ງປະຫາຣະ (ໜຶ່ງຍາມ); ແຕ່ດອກກະຣະວີຣະ ຢູ່ໄດ້ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ດອກທີ່ຖືກແມງໄມ້ຫຼືເສັ້ນຜົມປົ່ນເປື້ອນ ແລະ ດອກທີ່ຄ້າງຄືນຈົນເກົ່າ ກໍຄວນປະຕິເສດເຊັ່ນກັນ.

Verse 53

स्वयं पतितपुष्पाणि त्यजेदुपहतानि च । तुलसी शतपत्रं च गन्धारी दमनस्तथा

ຄວນຖິ້ມດອກທີ່ຕົກເອງ ແລະ ດອກທີ່ຖືກທຳລາຍ. ສ່ວນດອກທີ່ໃຊ້ບູຊາໄດ້ ມີ ຕຸລະສີ, ສະຕະປັດຕະຣະ (ດອກຮ້ອຍກີບ/ຄ້າຍກຸຫຼາບ), ກັນທາຣີ ແລະ ດະມະນະ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 54

सर्वासां पत्रजातीनां श्रेष्ठो मरुबकः स्मृतः । एतैः पुष्पविशेषैस्तु पूज्यः सोमेश्वरः सदा

ໃນບັນດາໃບທຸກຊະນິດ «ມະຣຸບະກະ» ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຍອດຢ່າງ. ດ້ວຍດອກໄມ້ພິເສດເຫຼົ່ານີ້ ຄວນບູຊາພຣະໂສເມສະວະຣະ ຢູ່ເສມອ.

Verse 55

यात्रायाः फलमाप्नोति स्वर्गलोके महीयते । एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तरधीयत

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຈາລິກບຸນ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກສະຫວັນ. ເມື່ອກ່າວຄຳນັ້ນແລ້ວ ກໍຫາຍໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 56

चन्द्रमा यक्ष्मणा मुक्तः स्वस्थाननिरतोऽभवत् । आहूय विश्वकर्माणं प्रासादं पर्यकल्पयत् । शुद्धस्फटिकसंकाशं गोक्षीरधवलोज्ज्वलम्

ພຣະຈັນທຣາໄດ້ພົ້ນຈາກໂຣກຍັກສະມາ ແລະກັບໄປສູ່ຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ. ພຣະອົງເອີ້ນວິສະວະກັມມະນມາ ແລະໃຫ້ສ້າງພຣະຣາຊວັງ—ສະຫວ່າງດັ່ງຜະລຶກບໍລິສຸດ ແລະຂາວສຸດດັ່ງນົມງົວ.

Verse 57

प्रासादं मेरुनामानं हेमप्राकारतोरणम् । चतुर्दशान्ये परितः प्रासादाः परिकल्पिताः । तेषां नामानि वक्ष्यामि प्रत्येकं तानि मे शृणु

ໄດ້ສ້າງພຣະຣາຊວັງນາມວ່າ «ເມຣຸ» ມີກຳແພງແລະປະຕູໂຕຣະນະເປັນຄຳ. ຮອບໆນັ້ນ ຍັງໄດ້ຈັດວາງພຣະຣາຊວັງອື່ນອີກສິບສີ່. ຂ້ອຍຈະກ່າວຊື່ຂອງພວກນັ້ນທີລະຫຼັງ—ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍ.

Verse 58

केसरी सर्वतोभद्रो नदनो नन्दिशालकः । नन्दीशो मन्दरश्चैव श्रीवृक्षो ह्यमृतोद्भवः

«ເກສະຣີ», «ສັຣວະໂຕພັດຣະ», «ນະດະນະ», «ນັນດິຊາລະກະ»; «ນັນດີຊະ», «ມັນດະຣະ»; ແລະ «ສຣີວຶກສະ», «ອະມຣິໂຕດພະວະ»—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມຂອງພຣະຣາຊວັງບາງຫຼັງ.

Verse 59

हिमवान्हेमकूटश्च कैलासः पृथिवीजयः । इन्द्रनीलो महानीलो भूधरो रत्नकूटकः

ຫິມະວານ, ເຮມະກູດ, ໄກລາສ, ປຶຖະວີຊະຍະ; ອິນທຣະນີລ, ມະຫານີລ, ພູທະຣ, ແລະ ຣັດນະກູດະກະ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນພຣາສາດຕາມນາມເຊັ່ນກັນ.

Verse 60

वैडूर्यः पद्मरागश्च वज्रको मुकुटोज्ज्वलः । ऐरावतो राजहंसो गरुडो वृषभस्तथा

ໄວດູຣະຍະ, ປັດມະຣາກ, ວັຊຣະກະ, ແລະ ມຸກຸດໂອຊະວະລ; ໄອຣາວະຕະ, ຣາຊະຫັງສະ, ຄະຣຸດ, ແລະ ວຶຣະສະພະ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນພຣາສາດຕາມນາມເຊັ່ນກັນ.

Verse 61

मेरुः प्रासादराजा च देवानामालयो हि सः । आदौ पञ्चाण्डको ज्ञेयः केसरीनामतः स्थितः

«ເມຣຸ» ແມ່ນກະສັດແຫ່ງພຣາສາດ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນເປັນອາໄລຂອງເທວະດາ. ໃນຕອນຕົ້ນ ຄວນຮູ້ຈັກສະຖານບູຊາ «ປັນຈານດະກະ» ທີ່ສະຖາປະນາໄວ້ໃນນາມ «ເກສະຣີ».

Verse 62

चतुर्थांशा च तद्वृद्धिर्यावन्मेरुः प्रकीर्तितः

ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງມັນ ຖືກກ່າວວ່າ ເພີ່ມຂຶ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນສີ່ ຕາມລຳດັບການວັດ ຈົນເຖິງຂະໜາດຂອງ «ເມຣຸ».

Verse 63

एवं पृथक्कारयित्वा प्रासादांश्च चतुर्दश । ब्रह्मादीनां देवतानां समीपस्थानवासिनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໃຫ້ສ້າງພຣາສາດທັງສິບສີ່ແຍກກັນແລ້ວ (ຈຶ່ງຈັດວາງ) ເພື່ອເທວະດາທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ພຳນັກຢູ່ຕາມສະຖານທີ່ໃກ້ຄຽງ.

Verse 64

दश चान्यान्भूधरादीन्वृषभान्तान्वरानने । आदौ कपर्द्दिनं कृत्वा प्रासादान्पर्यकल्पयत्

ແລະຍັງມີພຣາສາດອື່ນອີກສິບຫຼັງ—ເລີ່ມຈາກ «ພູທະຣະ» ໄປຈົນເຖິງ «ວຶສະພະ» ໂອ ນາງໜ້າງາມ. ທ່ານໄດ້ຕັ້ງ «ກະປັຣດິນ» ເປັນອັນດັບທໍາອິດ ແລ້ວຈຶ່ງຈັດວາງພຣາສາດທັງຫຼາຍຢ່າງຖືກຄວນ.

Verse 65

मेरुः प्रासादराजो वै स तु सोमेश्वरे कृतः । त्रेतायुगे तु दशमे मनोवैर्वस्वतस्य च

«ເມຣຸ» ນີ້—ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນຈອມແຫ່ງພຣາສາດ—ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນທີ່ «ໂສເມສະວະຣະ». ມັນຖືກກໍ່ສ້າງໃນຍຸກເຕຣຕາ, ໃນມັນວັນຕະຣະທີ່ສິບ, ໃນການເວລາຂອງມະນຸ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງວິວັສວັດ.

Verse 66

कारयित्वा मंडपांश्च प्रतिष्ठाप्य यथाविधि । नदानां तु शतं कृत्वा वापीकूप सहस्रकम्

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ກໍ່ສ້າງມັນດະປະ (ສາລາ) ແລະອະທິຖານປະຕິສະຖາປະນາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ເຮັດທາງນໍ້າໄຫຼຮ້ອຍສາຍ ແລະຍັງໃຫ້ສ້າງບໍ່ນໍ້າຂັ້ນ (ວາປີ) ແລະບໍ່ນໍ້າອີກພັນແຫ່ງ.

Verse 67

गृहाणां तु सहस्राणि दीनानाथाश्रयाणि च । कारयित्वा विधानेन विप्रेभ्यः प्रददौ पृथक्

ທ່ານໄດ້ໃຫ້ກໍ່ສ້າງເຮືອນນັບພັນ—ທັງເປັນທີ່ພັກພິງໃຫ້ຄົນທຸກຍາກ ແລະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ—ແລ້ວຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ກໍໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກພຣາຫມັນແຕ່ລະຄົນແຍກກັນໄປ.

Verse 68

निवेश्य नगरं सोमः श्रीसोमेश्वरसन्निधौ । स्वकर्मणां प्रचारार्थमथाभ्यर्थयत द्विजान्

ໂສມະໄດ້ສ້າງຕັ້ງນະຄອນໜຶ່ງ ຢູ່ໃນພຣະສະນິດຂອງ «ສຣີ ໂສເມສະວະຣະ» ດັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ແລ້ວໂສມະຈຶ່ງຂໍຮ້ອງພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເພື່ອໃຫ້ຫນ້າທີ່ທາງທຳຂອງພວກເຂົາຖືກສືບຕໍ່ ແລະເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 69

सोमोऽस्मि भवतां राजा प्रसादात्परमेष्ठिनः । तथापि विनयेनैव भक्त्यां विज्ञापयामि वः

ຂ້າແມ່ນ ໂສມະ ກະສັດຂອງພວກເຈົ້າ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ແຕ່ກໍຍັງ ຂ້າຂໍກ່າວວິນຍາບັດດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະ ຄວາມສັດທາພັກດີ ຕໍ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 70

धनं हिरण्यरत्नादि धान्यं व्रीहियवादिकम् । गोमहिष्यादिपशवो वस्त्राणि विविधानि च

ມີຊັບສິນ—ຄຳ ແລະ ເພັດນິລະມິດ—ມີເຂົ້າ ແລະ ເຂົ້າບາເລ; ມີງົວ ຄວາຍ ແລະ ສັດລ້ຽງອື່ນໆ, ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 71

कदलीनालिकेराणि तांबूलीपूगमालिनः । मनोऽभिरामचरमा आरामाः परितः स्थिताः

ສວນອຸທິຍານຕັ້ງຢູ່ຮອບດ້ານ—ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນກ້ວຍ ແລະ ຕົ້ນມະພ້າວ—ປະດັບດ້ວຍໃບໝາກ ແລະ ຕົ້ນໝາກຫມາກ; ຊື່ນບານແກ່ໃຈ ແລະ ອຸດົມດ້ວຍຜົນຜະລິດອັນນ່າຊົມ.

Verse 72

जंबूद्वीपाधिपाः सर्वे भवतामत्रवासि नाम् । आदेशं च करिष्यंति शिरस्याधाय शोभनम्

ບັນດາຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງ ຊຳບູທະວີປ ທັງໝົດ ຈະປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ພຳນັກຢູ່ນີ້ ໂດຍຍົກໄວ້ເທິງສີສະ ເປັນພາລະອັນງາມຄວນແກ່ການນັບຖື.

Verse 73

द्वीपांतरादागतैश्च कर्पूरागुरुचंदनैः । अन्यैश्च विविधैर्द्रव्यैः संपूर्णा भवतां गृहाः

ເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າຈະເຕັມໄປດ້ວຍການບູນ—ກະພູນ, ໄມ້ອະກຸຣຸ, ໄມ້ຈັນທະນາ—ທີ່ນຳມາຈາກເກາະອື່ນໆ, ແລະ ດ້ວຍຂອງມີຄ່າຫຼາຍຊະນິດອື່ນອີກ.

Verse 74

पण्यानां शतसंख्यानां व्यवहारनिदर्शिनः । ब्रह्मोत्तराणि तन्वंति वणिजो लाभकांक्षिणः

ພໍ່ຄ້າຜູ້ປາຖະໜາກຳໄລ ແລະຊຳນານໃນການຄ້າ ຂະຫຍາຍການຊື້ຂາຍເປັນຮ້ອຍຊະນິດສິນຄ້າ ແຕ່ກໍກະທຳໂດຍຍົກພຣາຫມັນໄວ້ເປັນອັນດັບທຳອິດ ແລະຖວາຍສິ່ງທີ່ຄວນແກ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 75

भवत्सु भृत्यभावेन वर्त्तमाना हितैषिणः । ते चान्ये च तथा पौरा नावसीदंति कर्हिचित्

ພວກເຂົາດຳລົງຢູ່ດ້ວຍໃຈເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ທ່ານ ແລະປາຖະໜາຄວາມດີງາມໃຫ້ທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາ ແລະຄົນອື່ນໆ ພ້ອມທັງຊາວເມືອງ ຈຶ່ງບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກເລີຍໃນເວລາໃດໆ.

Verse 76

एवं संपूर्णविभवैर्भवद्भिः श्रेयसे मम । क्रतुक्रिया वितन्यंतां विधिवद्भूरिदक्षिणाः

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຜູ້ມີພອນພຽງພໍຄົບຖ້ວນ ຈົ່ງກະທຳເພື່ອຄວາມເຈຣິນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ຂໍໃຫ້ພິທີຍັດຍາ ແລະກິດກຳກຣະຕຸ ຖືກຂະຫຍາຍ ແລະປະກອບຕາມພິທີການ ພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາ ແລະທານອັນອຸດົມ.

Verse 77

ब्रह्मादीनि च सर्वाणि प्रवर्तंतामहर्निशम् । दीनांधकृपणादीनां क्रियतामार्तिनाशनम्

ຂໍໃຫ້ກິດງານທັງປວງທີ່ເລີ່ມຈາກການສຶກສາພຣະເວດ ແລະການບູຊາ (brahma-ādi) ດຳເນີນໄປທັງກາງວັນກາງຄືນ; ແລະຂໍໃຫ້ຄວາມທຸກທ້ອນຂອງຄົນຈົນ, ຄົນຕາບອດ, ຄົນຂັດສົນ ແລະອື່ນໆ ຖືກລົບລ້າງດ້ວຍການກະທຳອັນເມດຕາ.

Verse 78

अभ्यागतानामौचित्यादातिथ्यं च विधीयताम् । तीर्थयात्राप्रसंगेन समेतानां महात्मनाम्

ແລະສຳລັບຜູ້ມາຮອດ ຂໍໃຫ້ຈັດການຕ້ອນຮັບແຂກຕາມຄວາມເໝາະສົມ; ໂດຍສະເພາະແກ່ມະຫາອາດມະຜູ້ໃຈຍິ່ງ ຜູ້ມາຊຸມນຸມກັນທີ່ນີ້ໃນວາລະການເດີນທາງຈາລິກໄປຕີຣຖະ (tīrtha).

Verse 79

ब्रह्मर्षीणामाश्रमेषु दीयतामाश्रयाः सदा । मयात्र स्थापितं लिंगं सर्वकालं दृढव्रताः

ຂໍໃຫ້ມີທີ່ພຶ່ງແລະການອຸປະຖຳ ຢູ່ເສມອາສຣົມຂອງພຣະຣິສີພຣະພຣະຫມ (Brahmarṣi) ຕະຫຼອດໄປ. ທີ່ນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະ (Liṅga) ໄວ້; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະຂອງທ່ານທຸກເວລາ.

Verse 80

पवित्रैरुपचारैश्च पूजयंतु द्विजोत्तमाः । अष्टौ प्रमाणपुरुषाः पौराणां कार्यदर्शिनः

ຂໍໃຫ້ດວິໂຈຕະມະ (dvijottama) ບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍອຸປະຈາຣະແລະເຄື່ອງບູຊາອັນບໍລິສຸດ. ແລະຈົ່ງແຕ່ງຕັ້ງບຸລຸດຜູ້ເປັນຫຼັກ 8 ຄົນ—ຮູ້ພູຣານະ ແລະຊໍານານໃນການກຳກັບກິດການປະຊາຊົນ—ເປັນມາດຕະຖານແຫ່ງການນໍາທາງ.

Verse 81

व्यवहारानवेक्षध्वं स्मृत्याचारविशारदाः । व्यवस्थां मत्कृतामेतां भवंतोऽत्र द्विजोत्तमाः

ພວກທ່ານ ດວິໂຈຕະມະ ຜູ້ຊໍານານໃນ Smṛti ແລະຈາຣິຍະອັນຖືກຕ້ອງ ຈົ່ງກວດກາການພິພາດ ແລະການຕິດຕໍ່ທາງພົນລະເມືອງໃນທີ່ນີ້; ຈົ່ງດໍາລົງລະບຽບທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຈັດຕັ້ງໄວ້ນີ້.

Verse 82

धारयंतु महात्मानो दिग्गजा इव मेदिनीम् । एवं प्रभुत्वमास्थाय स्थानेऽस्मिञ्छिवशालिनि

ຂໍໃຫ້ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ (ມະຫາອາດມາ) ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນນີ້ ເຫມືອນດິກຄະຊາ (ຊ້າງທິດ) ຄ້ຳຈຸນໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຮັບອໍານາດອັນຊອບທໍາໃນສະຖານທີ່ນີ້ອັນມີພຣະສິວະສະຖິດ ຈົ່ງຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງແລະລະບຽບ.

Verse 83

श्रुतिस्मृतिपुराणोक्तान्धर्मानाचरत द्विजाः । निशम्य सोमस्य वचो विनीतमिति ते द्विजाः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນຖ່ອມຕົນຂອງ ໂສມະ (Soma) ແລ້ວ ດວິຈາເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຮັບເອົາການປະພຶດທໍາຕາມທັມມະທີ່ກ່າວໄວ້ໃນ Śruti, Smṛti ແລະ Purāṇa.

Verse 84

उवाच कौशिकस्तेषु गोत्राणां प्रथमो द्विजः । साधूपदिष्टमस्माकं द्विजराजेन सर्वथा

ແລ້ວ ກໍສິກະ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຕະກູນເຫຼົ່ານັ້ນ ກ່າວວ່າ: «ສິ່ງທີ່ກະສັດແຫ່ງດວິຊະສອນໃຫ້ພວກເຮົາ ຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ»।

Verse 85

सर्वमेतत्करिष्यामः किंतु किंचिन्निशामय । नियोगतः पूजयतां शिवनिर्माल्यसेविनाम्

«ພວກເຮົາຈະເຮັດທຸກຢ່າງນີ້; ແຕ່ຂໍໃຫ້ຟັງອີກຂໍ້ໜຶ່ງ: ຕາມການແຕ່ງຕັ້ງຢ່າງເປັນທາງການ ຈົ່ງໃຫ້ກຽດ ແລະ ບູຊາແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ນິຣມາລະຍະ—ເຄື່ອງເຫຼືອບູຊາອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ»។

Verse 86

पातित्यं जायतेऽस्माकं श्रुतिस्मृतिविगर्हितम् । श्रुतिस्मृती हि रुद्रस्य यस्मादाज्ञाद्वयं महत्

«ສໍາລັບພວກເຮົາ ຈະເກີດການຕົກຕໍ່າເປັນບາບ ອັນຖືກຊຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ຕໍ່ານທານ; ເພາະຊຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ແມ່ນຄໍາສັ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ສອງປະການຂອງຣຸດຣະ»។

Verse 87

कस्तदुल्लंघयेन्मूढः प्राणैः कंठग तैरपि

«ຜູ້ໂງ່ຄົນໃດຈະກ້າລ່ວງລະເມີດນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງຕົນຂຶ້ນມາຮອດຄໍກໍຕາມ?»

Verse 88

अष्टमूर्तेः पुनर्मूर्त्तावग्नौ देवमुखे मखान् । कुर्वाणाः श्रुतिमार्गेण प्रीणयामोऽखिलं जगत्

«ເຮັດມະຄະຍະຊະ (ພິທີບູຊາ) ລົງໃນໄຟ—ປາກຂອງເທວະ, ອັນເປັນຮູບປະກົດອີກຄັ້ງຂອງພຣະອົງຜູ້ມີຮູບແປດ—ຕາມທາງແຫ່ງເວດ, ພວກເຮົາເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຊື່ນບານ»।

Verse 89

जगद्भगवतो रूपं व्यक्तमेत त्पुरद्विषः । मिथो विभिन्नमित्येतदभिन्नं पुनरीश्वरात्

ຈັກກະວານທີ່ປາກົດນີ້ ແມ່ນຮູບອົງຂອງພຣະພະຄະວານ—ຜູ້ທຳລາຍເມືອງສາມ; ແມ່ນຈະເຫັນຄືວ່າແຍກກັນ ແຕ່ກໍບໍ່ແຍກຈາກພຣະອີສະວະຣະສູງສຸດ.

Verse 90

अग्नौ प्रास्ताहुतिः सम्यगादित्यमुपतिष्ठते । आदित्याज्जायते वृष्टिर्वृष्टेरन्नं ततः प्रजाः

ອາຫຸຕິທີ່ຖວາຍລົງໃນໄຟຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມເຖິງພຣະອາທິດ; ຈາກພຣະອາທິດເກີດຝົນ, ຈາກຝົນເກີດອາຫານ, ແລະຈາກນັ້ນສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງຈະເຈີຣິນ.

Verse 91

श्रुतिस्मृतिपुराणादिसदभ्यासप्रसंगिनाम् । तत्तदर्थेषु पुण्यार्थं प्रवृत्ताखिलकर्मणाम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຝຶກຝົນສຶກສາຢ່າງດີຢູ່ເປັນນິດ ຕາມສຣຸຕິ, ສມຣິຕິ, ປຸຣານະ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ທີ່ກະທຳກິດທັງປວງເພື່ອບຸນ ຕາມຄວາມໝາຍແລະເປົ້າໝາຍຂອງແຕ່ລະຢ່າງ—

Verse 92

अस्माकमवकाशोऽपि विरलो लिंग पूजने । रुद्रजाप्यैर्महायज्ञैर्यजानाश्चैवमीश्वरम्

ແມ່ນແຕ່ໂອກາດຂອງພວກເຮົາໃນການບູຊາລິງຄະກໍຫາຍາກ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາບູຊາພຣະອົງແບບນີ້—ດ້ວຍການສວດຈາບຣຸດຣະ ແລະຍັດໃຫຍ່ໆ.

Verse 93

यथाक्षणं यथाकालं लिंगं वेदमुपास्महे । यत्तु तेऽभिमतं सोम श्रीसोमेश्वरपूजनम् । तच्च संपादयिष्यामः सविशेषं महामते

ໃນທຸກຂະນະແລະທຸກເວລາທີ່ຄວນ ພວກເຮົານົບນ້ອມບູຊາລິງຄະ ແລະພຣະເວດ. ແລະສິ່ງທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ, ໂອ ໂສມາ—ການບູຊາພຣະສຣີໂສເມສະວະຣະ—ນັ້ນພວກເຮົາຈະຈັດໃຫ້ເປັນພິເສດ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ.

Verse 94

येन त्वदीप्सितं सिध्येत्तमुपायं निशामय । गौरीशंकरसंवादं श्रुत्वा भगवतो मुखात्

ຈົ່ງຟັງວິທີທີ່ຈະໃຫ້ຄວາມປາດຖະນາຂອງເຈົ້າສຳເລັດ—ເມື່ອໄດ້ຟັງສົນທະນາຂອງ ເກົາຣີ ແລະ ສັງກະຣາ ຈາກພຣະອົງໂດຍຕົງ।

Verse 95

नारदः प्राह नः पूर्वं कथयामस्तमेव ते । ब्रह्मदेवद्विषः पूर्वं शतशो दैत्यदानवाः । तपोभिरुग्रैर्विविधैः शंकरं प्रतिपेदिरे

ນາຣະດະເຄີຍເວົ້າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງແຕ່ກ່ອນ; ບັດນີ້ພວກເຮົາຈະເລົ່າເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ. ໃນອະດີດ ດາຍຕະ ແລະ ດານະວະ ນັບຮ້ອຍ—ສັດຕູຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ສັງກະຣາ ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງ ແລະ ຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 96

तेषामत्युग्रतपसामनन्यासक्तचेतसाम् । प्रसादमीश्वरश्चक्रे कारुण्यामृतसागरः

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນຜູ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ມີໃຈຈົ່ງຮັກພັກດີບໍ່ແບ່ງສອງ, ພຣະເຈົ້າ—ມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຂົາ।

Verse 97

स हि त्रिभुवनस्वामी देवदेवो महेश्वरः । अपेक्षते वरं दातुं भक्तिमेवानपायिनीम्

ເພາະພຣະມະເຫສະວະຣາ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ, ເທວະເທວະ—ເມື່ອຈະປະທານພອນ ພຣະອົງມອງຫາແຕ່ຄວາມພັກດີອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວເທົ່ານັ້ນ।

Verse 98

ददौ स भुवनैश्वर्य्यप्रायानभिमतान्वरान् । तेषां भक्त्यैव संतुष्टो देवब्रह्मद्विषामपि

ພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍຄວາມພັກດີຂອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ ແລະໄດ້ປະທານພອນຕາມທີ່ປາດຖະນາ—ພອນທີ່ເກືອບເທົ່າກັບອຳນາດເປັນເຈົ້າເຫນືອໂລກທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ແກ່ຜູ້ທີ່ເປັນສັດຕູຂອງເທວະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາກໍຕາມ।

Verse 99

ब्रह्मणा विष्णुना चापि यस्यांतो नाधिगम्यते । तस्यातर्क्यप्रभावस्य को नु वेदाशयं प्रभोः

ແມ້ແຕ່ພະພົມ ແລະ ພະວິຊະນຸ ກໍບໍ່ສາມາດໄປເຖິງຂອບເຂດຂອງພະອົງໄດ້; ສໍາລັບພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອໍານາດເໜືອເຫດຜົນນັ້ນ ໃຜເລົ່າຈະຮູ້ເຈດຕະນາພາຍໃນຂອງພະອົງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ?

Verse 100

दुर्वृत्तेभ्योऽपि दैत्येभ्यस्तपोभिर्वरदायिनम् । पप्रच्छ स्वच्छ्हृदया पार्वती परमेश्वरम्

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ບໍລິສຸດ, ພະນາງປາວະຕີ ໄດ້ທູນຖາມພະປໍຣະເມສວນ - ຜູ້ທີ່ປະທານພອນຜ່ານການບໍາເພັນຕົບະ - ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນພວກໄດດຍະທີ່ມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວກໍຕາມ.

Verse 101

पार्वत्युवाच । भगवन्प्रसादं ते प्राप्य धृष्यंतो भुवनत्रयम् । उपद्रवंतींद्रमुखान्देवान्संक्षोभयंति च

ພະນາງປາວະຕີ ກ່າວວ່າ: "ຂ້າແດ່ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານຈາກພະອົງແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ກ້າຫານ ແລະ ກໍ່ກວນພວກເທວະດາທີ່ມີພະອິນເປັນຜູ້ນໍາ, ເຮັດໃຫ້ສາມໂລກຕົກຢູ່ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍ."

Verse 102

वरं ददासि किं तेषां तादृशानां दुरात्मनाम् । जगतः स्वस्तये येषां न मनागपि चेष्टितम्

"ເປັນຫຍັງພະອົງຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍເຊັ່ນນັ້ນ - ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ພະຍາຍາມເຖິງແມ່ນແຕ່ເລັກນ້ອຍເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງໂລກ?"

Verse 103

त्वया दत्तवरानेतान्दिव्यान्भोगोपभोगिनः । अवधीर्य तवैश्वर्यं कथं विष्णुर्निहंति च

"ຜູ້ທີ່ເສບສຸກກັບຄວາມສຸກແຫ່ງສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບພອນຈາກພະອົງ - ໂດຍບໍ່ສົນໃຈອໍານາດຂອງພະອົງ - ພະວິຊະນຸຈະສັງຫານພວກເຂົາໄດ້ແນວໃດ?"

Verse 104

हतानां च पुनस्तेषां का गतिः स्याद्वद प्रभो

ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຂ້າ, ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ຈຸດຫມາຍປາຍທາງໃດ? ບອກຂ້າພະເຈົ້າແດ່, ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 105

ईश्वर उवाच । सात्त्विका राजसाश्चैव तामसाश्चेति वै त्रिधा । भवंति लोकास्तेष्वेते तमःप्राया दुरासदाः

ພຣະອິດສວນ ກ່າວວ່າ: 'ໂລກມີສາມປະເພດຄື ສັດຕະວະ, ຣາຊະສະ ແລະ ຕາມະສະ. ໃນບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ສັດເຫຼົ່ານີ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມືດ ແລະ ຍາກທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງ.'

Verse 106

सुरैः सह स्पर्धमानास्तपोभिरपि तामसैः । मां भजंते मुहुर्मोहाज्जगदुत्सादनोद्यताः

ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ (ຕາມະສະ), ແຂ່ງຂັນກັບເທວະດາດ້ວຍການບຳເພັນຕົບະ ແລະ ຕັ້ງໃຈທຳລາຍໂລກ—ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼ ພວກເຂົາຍັງກັບມາບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 107

वरं ददामि यत्तेषां भक्तिस्तत्र तु कारणम् । अहं हि भक्त्या सुग्राह्यो नात्र कार्या विचारणा

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າປະທານພອນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ, ຄວາມສັດທາ (ພັກດີ) ແມ່ນສາເຫດທີ່ແທ້ຈິງ. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍດ້ວຍຄວາມພັກດີ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາຕື່ມອີກໃນເລື່ອງນີ້.

Verse 108

तपोनुरूपानासाद्य वरांस्ते पापकारिणः । विष्णुना यन्निहन्यते तच्च देवि निबोध मे

ຄົນບາບເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຮັບພອນຕາມການບຳເພັນຕົບະຂອງພວກເຂົາ; ແຕ່ສິ່ງທີ່ຖືກຂ້າໂດຍ ພຣະວິຊະນຸ—ໂອ້ ເທວີ—ຈົ່ງເຂົ້າໃຈສິ່ງນັ້ນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 109

अहं हरिश्च यद्भिन्नौ गुणभागोऽत्र कारणम् । परमार्थादभिन्नौ च रहस्यं परमं ह्यदः

ຖ້າຮຣິ (Hari) ແລະຂ້ອຍເບິ່ງຄືຈະແຕກຕ່າງ ການແບ່ງສ່ວນຂອງຄຸນະ (guṇa) ແມ່ນເຫດຢູ່ນີ້. ແຕ່ໃນສັດຈະສູງສຸດ ພວກເຮົາບໍ່ແຕກຕ່າງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບອັນສູງສຸດແທ້.

Verse 111

वहामि शिरसा भक्त्या त्वदीक्षाशंकितोऽपि सन् । अपि विष्णुस्त्रिभुवनं परित्रातुं व्यवस्थया

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຍັງຫວາດຫວັນຕໍ່ສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ ຂ້ອຍກໍຍົກພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍພັກດີ. ເພາະສະນັ້ນ ວິສນຸກໍຕາມການຈັດວາງອັນກຳນົດ ປົກປ້ອງສາມໂລກ.

Verse 112

मामुपास्य चिरं लेभे चक्रं दुष्टनिबर्हणम् । त्वां च तस्य महामायामप्रमेयात्मनो हरेः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຂ້ອຍດົນນານ ລາວໄດ້ຮັບຈັກຣາ (ຈັກ) ອັນກຳຈັດຄົນຊົ່ວ. ແລະພຣະອົງດ້ວຍ ໄດ້ເປັນມະຫາມາຍາຂອງຮຣິ ຜູ້ມີອັດຕະພາບຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 113

आराधयामि तद्भक्त्या त्रिजगजन्मकारणम् । शिरस्याधाय चान्यां मे शक्तिरूपां तथा हरिः

ດ້ວຍພັກດີນັ້ນ ຂ້ອຍບູຊາຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດສາມໂລກ. ແລະຮຣິກໍເຊັ່ນກັນ ຍົກພະລັງອີກປະການໜຶ່ງຂອງຂ້ອຍ ໃນຮູບແຫ່ງສັກຕິ ໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວນົບນ້ອມບູຊາຂ້ອຍ.

Verse 114

अजोऽपि जन्मान्यासाद्य लोकरक्षां करोति वै । हंतुं हिरण्यकशिपुं नरसिंहवपुश्च सः

ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເປັນຜູ້ບໍ່ເກີດ ກໍຍັງຮັບເອົາການເກີດເພື່ອປົກປ້ອງໂລກ. ແລະເພື່ອສັງຫານຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຮູບກາຍນະຣະສິງຫະ.

Verse 115

जगज्जिघांसुः शमितो मया शरभ रूपिणा । मां च बाणपरित्राणे त्रिशूलोद्यमकारिणम्

ເມື່ອເຂົາມີໃຈຈະທຳລາຍໂລກທັງປວງ ເຂົາຖືກຂ້າປະຫານລົງໂດຍຂ້າ ໃນຮູບ «ສາຣະພະ»; ແລະຂ້າຍັງເປັນຜູ້ຍົກຕຣິສູນ ເພື່ອປົກປ້ອງບານາອີກດ້ວຍ.

Verse 116

मानुष्येऽप्यवतारेऽसौ स्तंभयित्वा स लीलया । प्रभावं महिमानं च वर्द्धयन्मामकं हरिः । वरिवस्यति मां नित्यमंतरात्मापि मे विभुः

ແມ່ນແຕ່ໃນອະວະຕານເປັນມະນຸດ ພຣະຫຣິກໍຍັງຫຼິ້ນລີລາຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະຢັບຢັ້ງສິ່ງຕໍ່ຕ້ານທັງປວງ; ພຣະອົງເພີ່ມພູນພຣະສະຫງ່າລາສີ ແລະມະຫິມາຂອງຂ້າ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງຂ້າ—ບູຊາຂ້າຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 117

अथाहं परमात्मानमेनमाद्यंतवर्जितम् । ध्यानयोगैः समाधौ च भावयामि निरंतरम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈຶ່ງພິຈາລະນາພຣະປະຣະມາດຕະມາອົງນີ້ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ແລະບໍ່ມີປາຍ ໂດຍວິທີໂຍກະແຫ່ງສະມາທິ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນສະມາທິຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 119

तदेवं नावयोर्भेदो विद्यते पारमार्थिकः । भेदं च तारतम्यं च मूढा एव वितन्वते

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສັດຈະອັນສູງສຸດ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງອັນແທ້ຈິງລະຫວ່າງພວກເຮົາ; ມີແຕ່ຄົນຫຼົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຂະຫຍາຍຄວາມແບ່ງແຍກ ແລະລຳດັບສູງຕ່ຳ.

Verse 120

मयि भक्त्यवसाने तु हरेः संदर्शनेन च । क्रोधदर्पाभिभूतत्वान्न मुक्तिं प्राप्नुवंति ते

ແຕ່ເມື່ອຄວາມພັກດີຕໍ່ຂ້າສິ້ນສຸດ ແລະແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະຫຣິ ພວກເຂົາກໍບໍ່ບັນລຸມຸກຕິ; ເພາະຖືກຄວາມໂກດ ແລະຄວາມຈອງຫອງຄອບງຳ.

Verse 121

आवयोस्तु प्रभावेन ते पुनर्द्धौतकल्मषाः । ब्रह्मर्षीणां कुले जन्म संप्राप्ता मुक्तिहेतुकम्

ແຕ່ໂດຍອານຸພາບຂອງພວກເຮົາທັງສອງ ພວກເຂົາຖືກຊໍາລະມົນທິນອີກຄັ້ງ ແລະໄດ້ເກີດໃນສາຍຕະກູນຂອງພຣະຣິສີພຣະພຣະຫມາ—ການເກີດນັ້ນເປັນເຫດໃຫ້ເຖິງມົກຂະ।

Verse 122

ब्रह्मचारिव्रता दूर्ध्वं योगं पाशुपतं श्रिताः । प्राचीनकर्मसंस्कारात्ते पुनर्मामुपासते

ເຂົາເຈົ້າຮັກສາວຣະຕະພຣະຫມະຈາຣິຍະ ແລະເຂົ້າພຶ່ງພາຍໂຍກະປາສຸປະຕະອັນສູງສົ່ງ; ແລະເນື່ອງຈາກສັງສະກາຣະຈາກກຳເກົ່າ ພວກເຂົາຈຶ່ງກັບມານະມັດສະການບູຊາຂ້າພະເຈົ້າອີກ.

Verse 123

भक्तियोगेन चास्थाय व्रतं पाशुपतादिकम् । श्मशानवासिनो नग्ना अपरे चैकवाससः

ອາໄສຢູ່ໃນພັກຕິໂຍກະ ພວກເຂົາຮັບປະຕິບັດວຣະຕະປາສຸປະຕະ ແລະວຣະຕະອື່ນໆ; ບາງຄົນຢູ່ປ່າຊ້າ, ບາງຄົນເປືອຍກາຍ, ແລະບາງຄົນນຸ່ງພຽງຜ້າຜືນດຽວ.

Verse 124

भिक्षाभुजो भूतिभृतो मल्लिंगान्यर्च्चयंति ते । तथा मदेकाग्रधियो मद्ध्यानैकदृढव्रताः

ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ແລະຖືພາຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (bhūti) ພວກເຂົານະມັດສະການບູຊາເຄື່ອງໝາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຈິດໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າຈົດຈໍ່ຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວ ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະດຽວ ຄືການພິຈາລະນາຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 125

ये त्वामपि नमस्यंति जगतां मम चेश्वरीम् । देहावसानयोगेन मुक्तिं तेषां ददाम्यहम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ນະມັດສະການຕໍ່ເຈົ້າ—ໂອ ພຣະນາງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະເປັນພຣະນາງຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ—ໃນຍາມທີ່ກາຍສິ້ນສຸດ ໂດຍການປະສານຢູ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານມົກຂະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ.

Verse 126

सारूप्यसालोक्यमयीं मय्यावेशितचेतसाम् । सायुज्यमुक्तये नायं योगः पाशुपतो यतः । स्मृत्याचारेण मुनिभिः स सद्भिस्तेन गर्हितः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຝັງຢູ່ໃນພຣະອົງ (ໃນຂ້າ) ທາງນີ້ໃຫ້ຜົນເຊັ່ນ ສາຣູປະຍະ ແລະ ສາໂລກະຍະ; ແຕ່ ໂຍກະປາຊຸປະຕະ ບໍ່ແມ່ນທາງໄປສູ່ ສາຍຸຊະມຸກຕິ. ເນື່ອງຈາກຂັດກັບຈາຣະຍາຕາມສະມຣິຕິ ຈຶ່ງຖືກມຸນີ ແລະ ສັດບຸລຸດຕໍານິ.

Verse 127

द्विजा ऊचुः । तीर्थयात्राप्रसंगेन तानि होपगतान्द्विजान् । स्वमानमुपनेष्यामो भक्त्यावर्ज्जितमानसान्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໃນໂອກາດແຫ່ງການເດີນທາງຈາລະນະໄປຕີຣະຖະ, ພວກເຮົາຈະນໍາພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ມາຮອດບ່ອນນີ້—ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຂາດພັກຕິ—ໃຫ້ກັບຄືນສູ່ການສໍາລວມຕົນ ແລະ ຈາຣະຍາອັນຖືກຕ້ອງ.”

Verse 128

शुचिभिक्षान्नकौपीनकमण्डल्वादिसत्कृताः । अनन्यकार्य्याः सततमिहागत्य तपस्विनः

ດ້ວຍການນັບຖືທີ່ໄດ້ຮັບອາຫານບິນທະບາດອັນບໍລິສຸດ, ກົບປີນ (ຜ້ານຸ່ງ), ກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ໍາ) ແລະ ສິ່ງຈໍາເປັນອື່ນໆ, ນັກຕະປະສະວິນ—ບໍ່ມີວຽກອື່ນ—ມາທີ່ນີ້ເປັນນິດ ແລະ ດໍາລົງຊີວິດໃນຕະປະຢ່າງສະໝໍາເສມ.

Verse 129

भवत्प्रदत्तैर्विविधैरुपहारैरतंद्रिताः । तत्त्वतस्तत्त्वसंख्यास्ते शिवधर्मैकतत्पराः

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊານານາປະເພດທີ່ທ່ານມອບໃຫ້, ພວກເຂົາຖືກຫຼ້ຽງດູໂດຍບໍ່ເມື່ອຍລ້າ. ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ຮູ້ຈັກຕັດຕະວະຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນທັງໝົດໃນທາງດຽວແຫ່ງທຳມະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 130

श्रीसोमेश्वरमभ्यर्च्य तव श्रेयोऽभिवर्द्धकाः । मुक्तिमंते गमिष्यंति देवस्यातिसुदुर्ल्लभाम्

ເມື່ອບູຊາພຣະສີໂສເມສະວະຣະ ແລະ ເພີ່ມພູນຄວາມສະຫວັດດີຂອງທ່ານດ້ວຍການນັ້ນ, ໃນທ້າຍສຸດພວກເຂົາຈະໄປຮອດມຸກຕິອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານ.

Verse 131

ततोऽन्येऽथ ततोऽप्यन्ये ततश्चान्ये तपोधना । परीक्षितास्तु तेऽस्माभिर्भवितारो निशापते

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຄົນອື່ນໆ ແລະຍັງມີອື່ນຕໍ່ໆໄປ—ຜູ້ມີທະປະສະຍາອຸດົມຫຼາຍ—ຈະມາອີກ; ແລະພວກເຂົາກໍຈະຖືກພວກເຮົາກວດສອບ, ໂອ ຈອມແຫ່ງຄືນ.

Verse 132

द्विजा ऊचुः । इत्याह भगवान्देव्या पृष्टः स च त्रिलोचनः । तत्रैव नारदः सर्वं संवादं शिवयेरितम्

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນແລ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີສາມຕາ ໄດ້ກ່າວເມື່ອຖືກເທວີຖາມ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ນາຣະດະໄດ້ຟັງບົດສົນທະນາທັງໝົດ ທີ່ຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ເວົ້າໄວ້.

Verse 133

श्रुत्वा नः कथयामास कथां गोष्ठीषु पृच्छताम् । तव चास्माभिरधुना सर्वमेतदुदीरितम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ພວກເຮົາ ເມື່ອພວກເຮົາຖາມໃນວົງສົນທະນາ; ແລະບັດນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວທັງໝົດນີ້ແກ່ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 134

एवमुक्तस्तु तैः प्रीतः सोमः स्वभवनं ययौ । तदाज्ञया च तत्सर्वं यथोक्तं तेऽपि कुर्वते

ເມື່ອຖືກພວກເຂົາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໂສມະກໍຍິນດີ ແລະໄປສູ່ວິຫານຂອງຕົນ; ແລະດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ພວກເຂົາກໍປະຕິບັດທຸກຢ່າງຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 135

देव्युवाच । एवं प्रभावो देवेशः सोमेशः पापनाशनः । केनोपायेन तुष्येत व्रतेन नियमेन वा

ເທວີກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນແທ້ ອານຸພາບຂອງຈອມເທວະ ໂສເມສະວະຣະ ຜູ້ທໍາລາຍບາບ ຊ່າງຍິ່ງໃຫຍ່. ດ້ວຍວິທີໃດພຣະອົງຈຶ່ງພໍພຣະໄທ—ດ້ວຍວຣະຕະໃດ ຫຼືດ້ວຍນິຍະມະໃດ?

Verse 136

ईश्वर उवाच । कथयामि स्फुटं धर्म्मं मानुषाणां हिताय वै । स येन तुष्यते देवः शृणु त्वं सुरसुन्दरि

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວທຳມະໃຫ້ແຈ້ງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາງຜູ້ງາມດັ່ງເທວະ—ດ້ວຍສິ່ງໃດພຣະເຈົ້າຈຶ່ງພໍພຣະໄທ.

Verse 137

नित्योपवासनक्तानि व्रतानि विविधानि च । तीर्थे दानानि सर्वाणि पात्रे दत्तान्यशेषतः

ການອົບວາດອາຫານເປັນນິດ ແລະການຮັກສາພິທີຍາມຄ່ຳ, ວຣະຕະຫຼາຍປະເພດ; ແລະທານທຸກຢ່າງທີ່ຖວາຍໃນທີ່ທີຣະຖະອັນສັກສິດ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 138

तपश्च तप्तं तेनैव स्नातं तेनैव पुष्करे । केदारे तु जलं तेन गत्वा पीतं तु निश्चितम्

ໂດຍຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ຕະປະສະຈຶ່ງຖືກປະຕິບັດຢ່າງແທ້. ໂດຍຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ການອາບນ້ຳທີ່ປຸສກະຣະຈຶ່ງສຳເລັດ. ແລະໄປຍັງເກດາຣະ ກໍໄດ້ດື່ມນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນແນ່ນອນ.

Verse 139

तेन दृष्टं वरारोहे ज्योतिर्लिंगं महाप्रभम् । सोमवारव्रतं दिव्यं येन चीर्णं तु संश्रये

ໂອ ນາງຜູ້ງາມສະໂພກ, ໂດຍຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ໄດ້ເຫັນຈະໂຍຕິຣລິງຄະອັນສ່ອງແສງ ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະໂດຍຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ວຣະຕະວັນຈັນອັນທິບພະຍະ ໄດ້ຖືກປະຕິບັດ—ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢັນດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ.

Verse 140

किमन्यैर्बहुभिर्दानैर्दत्तैः पात्रेषु सुन्दरि

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຈະຈຳເປັນຫຍັງອີກກັບທານອື່ນໆຫຼາຍຢ່າງ ແມ່ນແມ່ນວ່າໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນຮັບກໍຕາມ?

Verse 141

पूजितं येन भावेन सोमवारदिनाष्ट कम् । तेन सर्वं कृतं देवि चीर्णं तत्र महाव्रतम्

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍຈິດໃຈເຊື່ອມສັດທາ ໃນວັນຈັນທັງແປດວັນ; ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ທຸກສິ່ງສໍາເລັດ, ມະຫາວຣະຕະກໍເຫມືອນຖືປະຕິບັດຄົບຖ້ວນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 142

इतिहासमिमं पूर्वं कथयामि तव प्रिये । यथावृत्तं महादेवि सोमवारव्रतं प्रति

ຜູ້ຮັກເອີຍ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າປະຫວັດເກົ່ານີ້ໃຫ້ເຈົ້າຟັງ, ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ ກ່ຽວກັບວຣະຕະວັນຈັນ.

Verse 143

ईश्वर उवाच । कैलासस्य महेशानि उत्तरे च व्यवस्थिता । निषधोपरि विस्तीर्णा पुरी नाम स्वयंप्रभा

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ມະເຫສານີ, ທາງເໜືອຂອງໄກລາສະ ມີນະຄອນໜຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງນິສະທະ ແຜ່ກວ້າງໃຫຍ່, ມີນາມວ່າ ສະວະຍັມປະພາ “ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ”.

Verse 144

नानारत्नसुशोभाढ्या नानागन्धर्वसंकुला । सर्वावयवसंपूर्णा शक्रस्येवामरावती

ປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມສະຫວ່າງຂອງແກ້ວມະນີນານາຊະນິດ, ແອອັດດ້ວຍຫມູ່ຄະນະຄັນທະວະ, ສົມບູນພ້ອມທຸກປະການ—ດັ່ງອະມະຣາວະຕີ ນະຄອນຂອງສັກຣະ.

Verse 145

घनवाहननामा च गन्धर्वस्तत्र तिष्ठति । भुंक्ते तत्र महाभोगान्देवैरपि सुदुर्लभान्

ທີ່ນັ້ນມີຄັນທະວະຊື່ ຄະນະວາຫະນະ ພໍານັກຢູ່; ແລະເຂົາໄດ້ເສວຍສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ເປັນຄວາມສຸກທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 146

नवयौवनसंयुक्ता भार्या तस्य मनोहरा । प्रौढवाक्या सुशीला च पीनोन्नतपयोधरा

ພັນລະຍາຂອງລາວງາມຈັບໃຈ—ປະກອບດ້ວຍວັຍໜຸ່ມໃໝ່ ວາຈາສຸກງອນຮອບຄອບ ມີສິນທຳດີ ແລະອົງອົບອຸ່ນສົມສ່ວນ ສະງ່າງາມອ່ອນຊ້ອຍ।

Verse 147

तया सार्द्धं तु सम्भोगान्भुंक्ते गंधर्वनायकः । उत्पन्ना तस्य कालेन पुत्री पुत्राष्टकोपरि

ພ້ອມກັບນາງ ຈອມນາຍແຫ່ງຄະນະຄັນທະວະ ໄດ້ເສບສຸກຄູ່ຄອງ; ແລະເມື່ອເວລາສົມຄວນ ບຸດຣີຄົນໜຶ່ງໄດ້ເກີດ—ຫຼັງຈາກມີບຸດຊາຍແປດຄົນແລ້ວ।

Verse 148

सर्वावयवसंपन्ना सर्वविज्ञानवेदिनी । गंधर्वसेना विख्याता नाम्ना सा परमेश्वरि

ໂອ ພຣະນາງຜູ້ສູງສຸດ! ນາງສົມບູນທຸກອະວະຍະວະ ແລະຮູ້ແຈ້ງທຸກສາຂາວິຊາ; ນາງໂດຍນາມເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ຄັນທະວະເສນາ”.

Verse 149

कन्यानां तु सहस्रेषु प्रवरा रूपशालिनी । कौतूहलेन सा पित्रा प्रोक्ता क्रीडस्व भामिनि

ໃນບັນດາສາວນ້ອຍນັບພັນ ນາງເປັນຜູ້ເລີດທີ່ສຸດ ງາມສະຫງ່າ. ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມຢາກຮູ້ ພໍ່ຂອງນາງໄດ້ກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຫຼິ້ນເພີນໃຈເຖີດ ໂອ ນາງຜູ້ກ້າຫານ!”

Verse 150

उद्याने रमणीयेऽत्र नानाद्रुमलताकुले । वृक्षैरनेकैः संकीर्णे फलपुष्पसमन्विते

ຢູ່ນີ້ໃນສວນອັນຮື່ນຮົມ ມີຕົ້ນໄມ້ນານາພັນ ແລະເຄືອໄມ້ພັນພົວ; ໜາແນ້ນດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ນັບບໍ່ຖ້ວນ ອຸດົມດ້ວຍໝາກໄມ້ແລະດອກໄມ້।

Verse 151

एवं सा रमते नित्यं कन्यापरिवृता सदा । एवं दृष्ट्वा क्रीडमाना माता भर्तारमब्रवीत्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຊື່ນບານທຸກວັນ ແລະມີສາວນ້ອຍຫຼາຍຄົນລ້ອມຮອບຢູ່ເສມອ. ແມ່ເຫັນນາງຫຼິ້ນຢ່າງນັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າກັບຜົວຂອງນາງ.

Verse 152

जीवितं निष्फलं स्वामिन्मम ते सह बांधवैः । यस्येदृशी गृहे कन्या तिष्ठते भर्तृवर्ज्जिता

«ທ່ານເຈົ້າຂ້າ, ຊີວິດຂອງພວກເຮົາ—ຂອງທ່ານ, ຂອງຂ້າ, ແລະຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ—ຍ່ອມໄຮ້ຜົນ ຕາບໃດທີ່ລູກສາວເຊັ່ນນີ້ຍັງຢູ່ໃນເຮືອນ ໂດຍບໍ່ມີຜົວ».

Verse 153

इत्युक्तः स तु गंधर्वो भार्यां वचनमब्रवीत् । अन्वेषयामि भर्त्तारं पुत्र्यर्थे तु मनोहरम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຄັນທະວະນັ້ນຈຶ່ງເວົ້າກັບເມຍວ່າ: «ຂ້າຈະອອກຊອກຫາຜົວທີ່ງາມ ແລະສົມຄວນ ເພື່ອລູກສາວຂອງເຮົາ».

Verse 154

इत्युक्त्वाऽह्वाप यामास पुत्रीं तां घनवाहनः । आहूता पितृमातृभ्यां त्वरिताऽगत्य सुन्दरि

ເມື່ອເວົ້າຈົບ ຄະນະວາຫະນະກໍເອີ້ນລູກສາວນັ້ນມາ. ເມື່ອຖືກພໍ່ແມ່ເອີ້ນ ນາງຜູ້ງາມກໍຮີບມາໂດຍໄວ.

Verse 155

अनुक्रमेण सर्वेषां पतिता पादयोः शुभा । आदेशं देहि मे तात कि नु कार्यं मयाऽधुना

ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ ໄດ້ກົ້ມກາບລົງທີ່ຕີນຂອງທຸກຄົນຕາມລຳດັບ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ພໍ່ເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງຊີ້ບອກຂ້າ; ບັດນີ້ຂ້າຄວນເຮັດຫຍັງ?»

Verse 156

उक्तं च घनवाहेन हर्षितेन वचस्ततः । हे पुत्रि तव यः कश्चिद्वरः संप्रति रोचते । दिव्यं द्रक्ष्ये त्वत्सदृशं गंधर्वाणां शिरोमणिम्

ແລ້ວ ຄະນະນັ້ນ ຄະນະວາຫະນະ ຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ລູກສາວເອີຍ, ຜູ້ສູ່ຂໍຄົນໃດທີ່ເຈົ້າພໍໃຈໃນບັດນີ້—ພໍ່ຈະພາເຈົ້າເຫັນຜູ້ດິວຍະ ຜູ້ເທົ່າທຽມເຈົ້າ ເປັນມະນີຍອດໃນຫມູ່ຄັນທະວະ»។

Verse 157

इत्युक्ता क्रोधताम्राक्षी पितरं वाक्यमब्रवीत् । मम रूपस्य कोट्यंशे किं कोप्यस्ति जगत्त्रये । तच्छ्रुत्वा चाद्भुतं वाक्यं पिता माता च मोहितौ

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ມີດວງຕາແດງດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ກ່າວກັບພໍ່ວ່າ: «ໃນໂລກທັງສາມ ມີໃຜບໍ່ທີ່ມີຄວາມງາມເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງລ້ານສ່ວນຂອງຂ້ອຍ?» ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາອັນນ່າພິສົດນັ້ນ ພໍ່ແລະແມ່ກໍຕະລຶງງົດງາມໃຈ।

Verse 158

सर्वे विषादमापन्ना बांधवाश्च परे जनाः । अशोभनमिदं वाक्यं कन्यया यत्प्रभाषितम् । इत्युक्त्वा तु गताः सर्वे जननीजनबांधवाः

ບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງທັງໝົດ ແລະຜູ້ຄົນອື່ນໆ ຕ່າງຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໝອງ ໂດຍກ່າວວ່າ: «ຄໍາທີ່ນາງກ່າວນີ້ ບໍ່ງາມບໍ່ຄວນ»। ເວົ້າແລ້ວ ທຸກຄົນ—ຝ່າຍແມ່ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ—ກໍພາກັນຈາກໄປ।

Verse 159

सा तत्रैव महोद्याने रमते सखिसंयुता । हिंडोलके समारूढा वसंते मासि भामिनि

ນາງຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໃນສວນໃຫຍ່ອັນງາມສົດ ກໍສະໜຸກສົນານ ພ້ອມກັບໝູ່ສາວສະຫາຍ; ນາງຜູ້ງາມນັ້ນ ຂຶ້ນນັ່ງຊິງຊ້າ ໃນເດືອນແຫ່ງລະດູວັດສັນ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸດ).

Verse 160

तावद्दिव्यविमानस्थः शिखण्डी गणनायकः । गच्छन्खे ददृशे कन्यां रूपौदार्य्यसमाकुलाम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ສິຂັນດີ ຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະນະນາຍົກ) ນັ່ງຢູ່ໃນວິມານດິວຍະ ກໍກໍາລັງເດີນທາງໃນຟ້າ ແລະໄດ້ເຫັນກັນຍານັ້ນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະສະຫງ່າງາມແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ.

Verse 161

गीतवाद्येन नृत्येन रमतीं दुदुभिस्वनैः । स माध्याह्निकसंध्यायामवतीर्य विमानतः

ນາງກຳລັງເພີນພອນດ້ວຍບົດຮ້ອງ ດົນຕີ ແລະການຟ້ອນລຳ ທ່າມກາງສຽງກອງດຸດຸບິ; ໃນເວລາສັນທະຍາຕອນທ່ຽງ ພຣະອົງໄດ້ລົງຈາກວິມານອາກາດ។

Verse 162

क्रीडमानोऽप्सरोभिस्तु तत्रोद्याने स्थितस्ततः । शुश्राव वाक्यं कन्याया गंधर्वदुहितुस्तदा

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງກຳລັງເພີນພອນກັບອັບສະຣາ ແລະຢືນຢູ່ໃນສວນນັ້ນ; ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນາງສາວ—ບຸດສາວຂອງຄັນທະວະ (Gandharva).

Verse 163

न कोऽपि सदृशो लोके मम रूपेण दृश्यते । देवो वा दानवो वापि कोट्यंशे मम रूपतः

«ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີໃຜທີ່ຈະເຫັນວ່າງາມເທົ່າຂ້ອຍ. ຈະເປັນເທວະ ຫຼືອະສຸຣ (ດານະວະ) ກໍບໍ່ມີໃຜທຽບໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງສ່ວນໃນສິບລ້ານຂອງຮູບຂ້ອຍ»។

Verse 164

इति वाक्यं ततः श्रुत्वा गणः क्रोधसमन्वितः । शशाप तां सुचार्वंगीं साहंकारां गणेश्वरः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຄະນະ (Gaṇa) ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະສາບແຊ່ງນາງຜູ້ມີອວຍະວະງາມ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍອະຫັງການ—ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 165

गण उवाच । मां दृष्ट्वा यद्विशालाक्षि रूपसौभाग्यगर्विता । समाक्षिपसि गंधर्वान्देवाद्यांश्चैव गर्विता

ຄະນະກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຕາກວ້າງ, ເຈົ້າເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສໃນຄວາມງາມ ແລະສິຣິມົງຄຸນຂອງເຈົ້າ; ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍ ເຈົ້າກໍດູໝິ່ນຄັນທະວະ ແລະແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ກັບຜູ້ອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ»។

Verse 166

तस्मात्ते गर्वसंयुक्ते कुष्ठमंगे भविष्यति । श्रुत्वा शापं ततः कन्या भयभीता तपस्विनी

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສ ໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ຈະເກີດຂຶ້ນໃນກາຍ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສາບ ນາງກະສິກາ—ຜູ້ຖືຕະປະ—ກໍຢ້ານກົວຈົນສັ່ນສະທ້ານ.

Verse 167

साष्टांगं प्रणिपत्याथानुग्रहार्थमयाचत । भगवन्मम दीनायाः शापस्यानुग्रहं प्रभो । प्रयच्छ त्वं महा भाग नैवं कर्त्री पुनः क्वचित्

ແລ້ວນາງກໍກົ້ມກາບລົງດ້ວຍອະວະ 8 ປະການ ແລະວອນຂໍພຣະກະລຸນາວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງໂຜດປະທານອະນຸເຄາະຕໍ່ຄຳສາບນີ້ແກ່ຂ້າຜູ້ອັບຈົນ. ໂອ ຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ, ຂໍປະທານເຖີດ; ຂ້າຈະບໍ່ກະທຳເຊັ່ນນີ້ອີກເລີຍ»។

Verse 168

इत्युक्तस्तव कारुण्याच्छिखण्डी गणनायकः । अनुग्रहं ददौ तस्या गंधर्वदुहितुस्तदा

ເມື່ອນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍພຣະເມດຕາກະລຸນາຂອງທ່ານ ສິຂັນດີ ຜູ້ນຳໝູ່ຄະນະ (ຄະນະນາຍົກ) ກໍໄດ້ປະທານອະນຸເຄາະແກ່ນາງ ບຸດຣີແຫ່ງຄັນທະວະ ໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 169

शिखण्ड्युवाच । जातिरूपेण संयुक्तो विद्याहंकारसंपदा । यो येन गर्वितः प्राणी स तं प्राप्य विनश्यति

ສິຂັນດີກ່າວວ່າ: «ສັດຜູ້ມີຊາດກຳເນີດແລະຄວາມງາມ ພ້ອມດ້ວຍວິຊາ ອະຫັງກາຣ (ອັດຕາ) ແລະຊັບສົມບັດ—ສິ່ງໃດທີ່ມັນຍິ່ງຍໂສດ້ວຍ ເມື່ອໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ມັນກໍພິນາດເພາະສິ່ງນັ້ນເອງ»।

Verse 170

तस्माद्गर्वो नैव कार्यो गर्वस्यैतत्फलं स्मृतम् । शृणुष्वानुग्रहं बाले श्रुत्वा चैवावधारय

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນປູກຝັງຄວາມຍິ່ງຍໂສ; ນີ້ແມ່ນຜົນຂອງຄວາມຍິ່ງຍໂສທີ່ຖືກຈື່ຈຳ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງອະນຸເຄາະທີ່ຂ້າຈະປະທານ ໂອ ເດັກນ້ອຍ; ຟັງແລ້ວ ຈົ່ງຈື່ຈຳໃຫ້ໝັ້ນ.

Verse 171

हिमवद्वनमध्यस्थो गोशृंग ऋषिपुंगवः । करिष्यत्युपकारं स एवमुक्त्वा गतः प्रिये

ໃນກາງປ່າຫິມາວັນ ມີພຣະລິສີ ໂກສຶງຄະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງລິສີ; ທ່ານຈະອຸປະການເຈົ້າ. ເວົ້າແລ້ວ ທ່ານກໍໄປ ໂອ້ ຜູ້ຮັກ.

Verse 172

तावत्संध्या समायाता तत्क्षणाद्भुवनांतरे

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ສັນທະຍາ—ເວລາຕົກຄ່ຳ—ກໍມາຮອດ; ໃນພິລຶກນັ້ນເທົ່າກັນ ເລື່ອງລາວກໍຜັນໄປອີກພາກໜຶ່ງ.

Verse 173

ततो गंधर्व्वतनया भग्नोत्साहा नतानना । परित्यज्य वनं रम्यमागता पितुरंतिके

ແລ້ວນັ້ນ ບຸດສາວຂອງຄັນທະວະ—ໃຈທໍ້ ໜ້າກົ້ມ—ໄດ້ລະທິ້ງປ່າອັນງາມ ແລະມາຮອດຕໍ່ໜ້າພໍ່ຂອງນາງ.

Verse 174

कथयामास तत्सर्वं कारणं कुष्ठसंभवम् । तच्छ्रुत्वा शोकसंतप्तौ पितरौ विगतप्रभौ

ນາງໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງ—ເຫດທີ່ນຳໃຫ້ເກີດໂລກກຸດຖະ. ເມື່ອພໍ່ແມ່ໄດ້ຟັງ ກໍຖືກຄວາມໂສກເຜົາໃຈ ແລະຄວາມສະຫວ່າງເກົ່າກໍຈາງຫາຍ.

Verse 175

हिमवंतं गिरिं प्राप्तौ त्वरितौ सुतया सह । गोशृंगस्य ऋषेस्तत्र ददृशाते तथाश्रमम्

ພໍ່ແມ່ໄດ້ຮີບໄປພ້ອມບຸດສາວ ແລະມາຮອດພູຫິມາວັນ. ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນອາສຣົມຂອງພຣະລິສີ ໂກສຶງຄະ.

Verse 176

तत्र मध्यस्थितं दृष्ट्वा गोशृंगमृषिपुंगवम् । प्रणम्य दण्डवद्भूमौ स्तुत्वा स्तोत्रैरनेकधा

ເມື່ອເຫັນພຣະລິສີ ໂກສຣິງຄະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງລິສີ ນັ່ງຢູ່ກາງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍກາບນົບ ນອນກົງດິນດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕູຕິຫຼາຍປະການ।

Verse 177

उपविष्टोग्रतस्तस्य प्रणिपत्य पुनःपुनः । प्रोवाच वचनं तत्र पूर्ववृत्तं यथाऽभवत्

ເຂົານັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານ ແລະກາບນົບຊ້ຳໆ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເລົ່າເຫດການກ່ອນໜ້າຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງທຸກປະການ।

Verse 178

कथिते चैव वृत्तांते पुनः पप्रच्छ कारणम् । पृष्टे तु कारणे तत्र गंधर्वः प्रोक्तवांस्तदा

ເມື່ອເລົ່າເລື່ອງລາວຈົບແລ້ວ ເຂົາກໍຖາມອີກເທື່ອເຖິງເຫດປັດໃຈ; ແລະເມື່ອຖືກຖາມເຖິງເຫດນັ້ນ ຄັນທະວະກໍໄດ້ກ່າວໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 179

गंधर्व उवाच । दुहितुर्मे शरीरं तु व्याधिकुष्ठेनपीडितम् । येनोपशमनं याति तत्त्वं कर्त्तुमिहार्हसि

ຄັນທະວະກ່າວວ່າ: «ກາຍຂອງລູກສາວຂ້າພະເຈົ້າຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍໂລກກຸດຖະ (ເຮື້ອນ). ຂໍທ່ານບອກວິທີອັນແທ້ຈິງທີ່ຈະໃຫ້ມັນສົງບົບ; ທ່ານຄວນຊີ້ແຈງຢາແກ້ໃນທີ່ນີ້»।

Verse 180

प्रसादं कुरु विप्रर्षे मम दीनस्य सांप्रतम् । यथा कुष्ठं शमं याति मम पुत्र्यास्तु कारणम्

«ໂອ ພຣະລິສີພຣາຫມັນ ຂໍທ່ານໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງທຸກທໍລະມານ. ຂໍຊີ້ແຈງວິທີທີ່ໂລກກຸດຖະຂອງລູກສາວຂ້າພະເຈົ້າຈະສົງບົບ ແລະສະຫງົບສຸກ»।

Verse 181

गोशृंग उवाच । भारते तु महातेजास्तिष्ठत्युदधिसन्निधौ । देवः सोमेश्वरोनाम सर्वदेवनमस्कृतः

ໂກສຶງຄະ ກ່າວວ່າ: «ໃນພາຣະຕະ ມີພຣະເທວະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ ສະຖິດໃກ້ມະຫາສະມຸດ ນາມວ່າ ໂສເມສະວະຣະ ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ»។

Verse 182

क्षणं कृत्वा हि संपूज्य एकाहारेण मानवैः । सर्वव्याधिविनाशाय सर्वकार्यार्थसिद्धये

ເມື່ອກຳນົດເວລາດ້ວຍວິໄນ ແລະ ບູຊາພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ມະນຸດຜູ້ກິນອາຫານພຽງມື້ດຽວຕໍ່ວັນ ຈະໄດ້ເພື່ອທຳລາຍໂຣຄາທັງປວງ ແລະ ໃຫ້ສຳເລັດປະໂຫຍດທີ່ປາຖະໜາທຸກປະການ।

Verse 183

सोमवारव्रतेनेशं समाराधय शंकरम् । एवं कृते व्याधिनाशस्तव पुत्र्या भविष्यति

ດ້ວຍວຣະຕະວັນຈັນ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາພຣະເຈົ້າ ສັງກະຣະ ດ້ວຍສັດທາເຕັມປ່ຽມ. ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ຄວາມເຈັບໄຂ້ຂອງລູກສາວເຈົ້າ ຈະຖືກທຳລາຍແນ່ນອນ.

Verse 184

ईश्वर उवाच । इति तद्वचनं श्रुत्वा महर्षेर्भावितात्मनः । तत्र गंतुं मनश्चक्रे सोमेशाराधनं प्रति

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນຂອງມະຫາຣິສີ ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດແລະໝັ້ນຄົງ ເຂົາຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຈະໄປທີ່ນັ້ນ ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ການບູຊາໂສເມສະວະຣະ»។