Adhyaya 235
ໃນອັດຍາຍນີ້ ພຣະອີສະວະຣະ ຊີ້ນຳໃຫ້ເທວີໄປເບິ່ງ «ຕຣິລິງຄະອັນສູງສຸດ» ທີ່ປະພາສະ-ເຂດ ຊຶ່ງຕັ້ງຕາມທິດ ແລະມີນາມຜູກພັນກັບພິທີບູຊາ (ຍັດຍະ). ລິງຄະທາງໃຕ້ຊື່ Śatamedha ໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບການທຳຍັດຍະ 100 ຄັ້ງ ແລະເກືອບກ່ຽວກັບການທຳຍັດຍະ 100 ຄັ້ງຂອງ Kārtavīrya; ການສະຖາປະນາລິງຄະນີ້ກ່າວວ່າທຳລາຍບາບທັງປວງ. ລິງຄະກາງໂດດເດັ່ນວ່າ Koṭimedha ຜູກພັນກັບພຣະພຣະຫມາທີ່ໄດ້ທຳຍັດຍະອັນດີເລີດນັບບໍ່ຖ້ວນ (ໂກຕິ) ແລະສະຖາປະນາພຣະມະຫາເທວະເປັນ «Śaṅkara ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ». ລິງຄະທາງເໜືອແມ່ນ Sahasrakratu (Sahasramedha) ກ່ຽວກັບ Śakra/Indra ຜູ້ທຳພິທີ 1000 ຄັ້ງ ແລະຕັ້ງລິງຄະໃຫຍ່ເປັນເທວະດັ້ງເດີມຂອງເທວະທັງຫຼາຍ. ອັດຍາຍນີ້ຍັງກ່າວເຖິງການບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມ (gandha) ແລະດອກໄມ້ (puṣpa) ພ້ອມການອະພິເສກດ້ວຍ pañcāmṛta ແລະນ້ຳ ໂດຍຢືນຢັນວ່າຜູ້ມີສັດທາຈະໄດ້ຜົນຕາມນາມຂອງລິງຄະ. ຜູ້ປາດຖະນາຜົນຍາດຕະຣາຢ່າງເຕັມຄວນເຮັດ go-dāna (ຖວາຍງົວ) ແລະສຸດທ້າຍກ່າວວ່າ «ຕີຣຖະ 10 ລ້ານ» ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍກຸ່ມຕຣິລິງຄະກາງເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບຢ່າງສາກົນ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येल्लिंगत्रयमनुत्तमम् । शतमेधं सहस्रमेधं कोटिमेधमिति क्रमात्
ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຄວນໄດ້ເຫັນ ລິງຄະສາມອົງອັນສູງສຸດ ທີ່ຖືກສະຖາປະນາໄວ້—ຕາມລຳດັບຊື່: ສະຕະເມດະ, ສະຫັດສະຣະເມດະ, ແລະ ໂກຕິເມດະ।
Verse 2
दक्षिणे शतमेधं तु शतयज्ञफलप्रदम् । कार्तवीर्य्येण तत्रैव कृतं यज्ञशतं पुरा
ທາງທິດໃຕ້ມີ ລິງຄະ «ສະຕະເມດະ» ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຍັດຍະຫນຶ່ງຮ້ອຍ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ກາຣຕະວີຣຍະ ໄດ້ປະກອບຍັດຍະຫນຶ່ງຮ້ອຍແທ້ໆ.
Verse 3
प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सर्वपातकनाशनम् । मध्यभागेऽत्र यल्लिंगं कोटिमेधेति विश्रुतम्
ໄດ້ສະຖາປະນາ ມະຫາລິງຄະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງແລ້ວ—ລິງຄະທີ່ຢູ່ກາງແຫ່ງບ່ອນນີ້ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ «ໂກຕິເມດະ».
Verse 4
तत्रेष्टा ब्रह्मणा पूर्वं कोटि संख्या मखोत्तमाः । संस्थाप्य तु महादेवं शंकरं लोकशंकरम
ທີ່ນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ປະກອບມະຂະ (ຍັດຍະ) ອັນຍອດຢ່າງ ຈຳນວນໜຶ່ງໂກຕິ. ແລະພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະມະຫາເທວະ—ສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກທັງປວງ.
Verse 5
तस्य उत्तरभागस्थं सहस्रक्रतुसंज्ञकम् । शक्रश्च देवराजोऽपि सहस्रं यष्टवान्क्रतून्
ໃນພາກເໜືອຂອງສະຖານນັ້ນ ມີ(ລິງຄະ)ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສະຫັດສະກຣະຕຸ». ທີ່ນັ້ນ ສັກຣະ—ກະສັດແຫ່ງເທວະ—ໄດ້ປະກອບຍັດຍາກຳ ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.
Verse 6
प्रतिष्ठाप्य महालिंगं देवानामादिदैवतम् । गंधपुष्पादिविधिना पंचामृतरसोदकैः
ເມື່ອໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາມະຫາລິງຄະ ອັນເປັນເທວະດັ້ງເດີມຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລ້ວ, ຄວນບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະດອກໄມ້ ຕາມພິທີ, ພ້ອມດ້ວຍນ້ຳຫວານແຫ່ງ «ປັນຈາມຣິຕະ».
Verse 7
स प्राप्नुयात्फलं देवि लिंगनामोद्भवं क्रमात् । गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
ໂອ ເທວີ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນ—ຕາມລຳດັບ—ອັນເກີດຈາກນາມຂອງລິງຄະເຫຼົ່ານີ້. ແລະທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນແຫ່ງການຈາລິກທີ່ສົມບູນ ຄວນຖວາຍທານເປັນງົວແນ່ນອນ.
Verse 8
दशलक्षाणि तीर्थानां तत्र तिष्ठंति भामिनि । लिंगत्रयं तथा मध्ये सर्वपातकनाशनम्
ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະຈຳນວນສິບລ້ານສະຖິດຢູ່. ແລະໃນກາງນັ້ນມີລິງຄະສາມອົງ ອັນທຳລາຍບາບທັງປວງ.
Verse 235
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दशाश्वमेधमाहात्म्ये शतमेधादि लिंगत्रयमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 235 ທີ່ມີຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາສະຫງ່າຂອງລິງຄະສາມອົງ ເລີ່ມດ້ວຍ ສະຕະເມທະ» ໃນພຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນ «ພຣະພາສະ-ເຂດຕະຣະມາຫາຕະມະຍະ» (ພາກມະຫາສະຫງ່າຂອງ ດະສາອັດສະວະເມທະ) ແຫ່ງ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນປະກອບດ້ວຍ 81,000 ຄາຖາ.