Adhyaya 21

Verse 1

देव्युवाच । श्रुतं सर्वमशेषेण चन्द्रस्योत्पत्ति कारणम् । चिह्नं यथाऽभवत्तस्य सांप्रतं तत्प्रकीर्त्तय

ເທວີກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ເຖິງເຫດແຫ່ງການກໍເກີດຂອງພຣະຈັນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງເລົ່າຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ ເຖິງເຄື່ອງໝາຍພິເສດທີ່ປາກົດເທິງພຣະອົງ.”

Verse 2

ईश्वर उवाच । ब्रह्मणस्तु पुरा देवि दक्षो नाम सुतोऽभवत् । प्रजाः सृजेति उद्दिष्टः पूर्वं दक्षः स्वयंभुवा

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນເກົ່າ ໂອ ເທວີ, ພຣະພຣະຫມາມີພຣະບຸດຊື່ ທັກສະ (Dakṣa). ແຕ່ເດີມ ທັກສະໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຈາກ ສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃຫ້ສ້າງສັນປະຊາຊົນແລະສືບພັນ»।

Verse 3

षष्टिं दक्षोऽसृजत्कन्या वैरिण्यां वै प्रजापतिः । ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश

ພຣະປຣະຊາປະຕິ ທັກສະ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸດຣີ 60 ອົງ ຈາກ ໄວຣິນີ (Vairiṇī). ໃນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ມອບ 10 ອົງໃຫ້ ທັມມະ (Dharma) ແລະ 13 ອົງໃຫ້ ກັດຍະປະ (Kaśyapa).

Verse 4

सप्त विशतिं सोमाय चतस्रोऽरिष्टनेमिने । द्वे चैव भृगुपुत्राय द्वे कृशाश्वाय धीमते

ພຣະອົງໄດ້ມອບ 27 ອົງໃຫ້ ໂສມະ (Soma), 4 ອົງໃຫ້ ອະຣິດຕະເນມິ (Ariṣṭanemi), 2 ອົງໃຫ້ ບຸດຂອງ ພຣຶກຸ (Bhṛgu), ແລະ 2 ອົງໃຫ້ ກຣິຊາສະວະ (Kṛśāśva) ຜູ້ມີປັນຍາ.

Verse 5

द्वे चैवांगिरसे तद्वत्तासां नामानि विस्तरात् । शृणु त्वं देवि मातॄणां प्रजाविस्तरमादितः

ແລະດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຍັງໄດ້ມອບ 2 ອົງໃຫ້ ອັງຄິຣະສະ (Aṅgiras). ບັດນີ້ ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງໂດຍລະອຽດ ນາມຂອງແມ່ທັງຫຼາຍນັ້ນ ແລະການແຜ່ຂະຫຍາຍແຫ່ງລູກຫຼານ ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ.

Verse 6

मरुत्वती वसुर्जामी लंबा भानुररुन्धती । संकल्पा च मुहूर्ता च साध्या विश्वा च भामिनि

ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, (ນາມເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນ) ມະຣຸດວະຕີ (Marutvatī), ວະສຸ (Vasu), ຈາມີ (Jāmī), ລັມບາ (Lambā), ພານຸ (Bhānu), ອະຣຸນທະຕີ (Arundhatī), ແລະຍັງມີ ສັງກັລປາ (Saṃkalpā), ມຸຫູຣຕາ (Muhūrtā), ສາດຫຍາ (Sādhyā), ແລະ ວິສວາ (Viśvā).

Verse 7

धर्म पत्न्यः समाख्याता दक्षः प्राचेतसो ददौ । अदितिर्दितिर्दनुस्तद्वदरिष्टा सुरसैव च

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະຫາສະພາບຂອງພຣະທັມມະ ຄືພຣະມະເຫສີທັງຫຼາຍ ໄດ້ຖືກເອີ້ນນາມແລ້ວ. ດັກສະ ບຸດແຫ່ງປຣາເຈຕະສ ກໍໄດ້ມອບອະດິຕິ, ດິຕິ, ດະນຸ ແລະອະຣິດສະຕາ, ສຸຣະສາ ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 8

सुरभिर्विनता चैव नाम्ना क्रोधवशा त्विला । कद्रूस्त्विषा वसुस्तद्वत्तासां पुत्रान्वदामि वै

ຍັງມີ ສຸຣະພິ ແລະ ວິນະຕາ ອີກດ້ວຍ; ອື່ນໆ ມີນາມ ກໂຣທະວະສາ ແລະ ທະວິລາ; ແລະ ກັດຣູ, ທະວິສາ, ວະສຸ ກໍເຊັ່ນກັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງບຸດຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນແນ່ນອນ।

Verse 9

विश्वेदेवास्तु विश्वायाः साध्या साध्यानजीजनत् । मरुत्वत्यां मरुत्वंतो वसोस्तु वसवस्तथा

ຈາກ ວິສວາ ເກີດເປັນ ວິສເວເທວະ; ແລະຈາກ ວິສວາ ນັ້ນ ສາດຫຍາ ໄດ້ໃຫ້ກໍເກີດ ສາດຫຍາ. ຈາກ ມະຣຸດວະຕີ ເກີດເປັນ ມະຣຸດ; ແລະຈາກ ວະສຸ ກໍເກີດເປັນ ວະສຸ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 10

भानोस्तु भानवस्तेन मुहूर्त्तायां मुहूर्त्तकाः । लंबाया घोषनामानो नागवीथिस्तु जामिजा

ຈາກ ພານຸ ເກີດເປັນ ພານະວະ; ແລະຈາກ ມຸຫູຣຕາ ເກີດເປັນ ມຸຫູຣຕະກະ. ຈາກ ລຳບາ ເກີດຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂຆສະນາມະນະ; ແລະຈາກ ຈາມິ ເກີດເປັນ ນາຄະວີທິ.

Verse 11

संकल्पायास्तु संकल्पो धर्मपुत्रा दश स्मृताः । आपो ध्रुवश्च सोमश्च धरश्चैवानलोऽनिलः

ຈາກ ສັງກັລປາ ເກີດເປັນ ສັງກັລປະ. ບຸດຂອງພຣະທັມມະ ມີສິບອົງ ຖືກຈື່ຈຳໄວ້: ອາປະ, ທຣຸວະ, ໂສມະ, ທະຣະ, ແລະອະນະລະ ກັບ ອະນິລະ.

Verse 12

प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोष्टौ प्रकीर्तिताः । आपस्य पुत्रा वैदंड्यः श्रमः शान्तो ध्वनिस्तथा

ປຣັດຍູສະ ແລະ ປຣະພາສະ ຖືກກ່າວຂານວ່າ ເປັນວະສຸ 8 ອົງ. ສ່ວນອາປະ ມີບຸດຄື ໄວດັນດະຍະ, ສຣະມະ, ສານຕະ ແລະ ທະວະນິ.

Verse 13

ध्रुवस्य पुत्रो भगवान्कालो लोकप्रकालनः । सोमस्य भगवाञ्छर्वो ध्रुवश्च गृहबोधनः

ບຸດຂອງ ທຣຸວະ ແມ່ນພຣະກາລະ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຜູ້ຄວບຄຸມວົງຈອນແຫ່ງໂລກ. ບຸດຂອງ ໂສມະ ແມ່ນພຣະຊັຣວະ; ແລະ ທຣຸວະ ຍັງຖືກກ່າວວ່າ ເປັນຜູ້ປຸກເຮືອນເຮືອນໃຫ້ຕື່ນຮູ້.

Verse 14

हुतहव्यवहश्चैव धरस्य द्रविण स्मृतः । मनोजवोऽनिलस्यासीदविज्ञातगतिस्तथा

ຮຸຕະຫະວະຍະວະຫະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ເປັນບຸດຂອງ ທະຣະ ແລະ ດຣະວິນະ ກໍດ້ວຍ. ຈາກ ອະນິລະ ເກີດມີ ມະໂນຊະວະ ແລະ ອະວິຊະຍາຕະຄະຕິ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 15

देवलो भगवान्योगी प्रत्यूषस्याभवन्सुताः । बृहस्पतेस्तु भगिनी भुवना ब्रह्मवादिनी

ພຣະເທວະລະ ຜູ້ເປັນໂຍຄີອັນປະເສີດ ເກີດເປັນບຸດຂອງ ປຣັດຍູສະ. ແລະ ພຸວະນາ—ນ້ອງສາວຂອງ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ—ເປັນຜູ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ຮູ້ສັດທຳ.

Verse 16

प्रभासस्य तु सा भार्या वसूनामष्टमस्य च । विश्वकर्मा सुतस्तस्य शिल्पकर्त्ता प्रजापतिः

ນາງນັ້ນເປັນພັນລະຍາຂອງ ປຣະພາສະ ວະສຸອົງທີ 8. ບຸດຂອງນາງແມ່ນ ວິສະວະກັມມາ ຊ່າງຜູ້ສ້າງແຫ່ງຈັກກະວານ—ປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ປັ້ນແຕ່ງສິລະປະຫັດຖະກຳ.

Verse 17

तुषितानां तु साध्यानां नामान्येतानि वच्मि ते । मनोऽनुमन्ता प्राणश्च नरोऽपानश्च वीर्यवान्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວນາມຂອງສາດຍະໃນພວກທຸສິຕະ: ມະໂນ, ອະນຸມັນຕາ, ປຣານ, ນະຣະ, ອະປານ ແລະ ວີຣະຍະວານ.

Verse 18

भक्तिर्भयोऽनघश्चैव हंसो नारायणस्तथा । विभुश्चैव प्रभुश्चैव साध्या द्वादश कीर्तिताः

ພັກຕິ, ພະຍະ, ອະນະຄະ; ຮັງສະ ແລະ ນາຣາຍະນະ; ວິພຸ ແລະ ປຣະພຸ ດ້ວຍ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດເປັນສາດຍະສິບສອງ.

Verse 19

कश्यपस्य प्रवक्ष्यामि सन्ततिं वरवर्णिनि । अंशो धाता भगस्त्वष्टा मित्रोऽथ वरुणो र्यमा

ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດສາຍສະກຸນຂອງກັສຍະປະ: ອັມສະ, ທາຕາ, ພະຄະ, ຕະວັດຕຣິ, ມິຕຣະ, ວະຣຸນະ ແລະ ອະຣະຍະມາ.

Verse 20

विवस्वान्सविता पूषा ह्यंशुमान्विष्णुरेव च । एते सहस्रकिरणा आदित्या द्वादश स्मृताः

ວິວັສວານ, ສະວິຕຣິ, ປູສັນ, ອັມຊຸມານ ແລະ ວິສນຸ ດ້ວຍ—ຜູ້ມີລັງສີນັບພັນເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນອາທິຕຍະສິບສອງ.

Verse 21

अजैकपादहिर्बुध्न्यो विरूपाक्षोऽथ रैवतः । हरश्च बहुरूपश्च त्र्यंबकश्च सुरेश्वरः

ອະໄຈກະປາດ, ອະຫິຣບຸດນະຍະ, ວິຣູປາກສະ, ແລະ ໄຣວະຕະ; ຮະຣະ, ບະຫຸຣູປະ, ຕຣະຍັມບະກະ, ແລະ ສຸເຣສະວະຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດໃນບັນດາປາງຂອງຣຸທຣະ.

Verse 22

सावित्रश्च जयन्तश्च पिनाकी चापराजितः । एते रुद्राः समाख्याता एकादश गणेश्वराः

ສາວິຕຣະ, ຊະຍັນຕະ, ປິນາກີ, ອະປະຣາຊິຕະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຣຸດຣະທີ່ຖືກປະກາດ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄະນະເທວະ 11 ອົງ।

Verse 23

दितिः पुत्रद्वयं लेभे कश्यपाद्बलगर्वितम् । हिरण्यकशिपुं श्रेष्ठं हिरण्याक्षं तथानुजम्

ດິຕິ ໄດ້ເກີດບຸດສອງຄົນຈາກ ກັສຍະປະ ຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສໃນພະລັງ: ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ຜູ້ເລີດ ແລະ ຮິຣັນຍາກສະ ຜູ້ເປັນນ້ອງ.

Verse 24

हिरण्यकशिपोर्दैत्यैः श्लोकोगीतः पुरातनैः

ກ່ຽວກັບ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ພວກໄດຕະຍະໂບຮານ ໄດ້ຂັບຮ້ອງສະໂລກະເກົ່າແກ່ ເພື່ອສັນລະເສີນ।

Verse 25

राजा हिरण्यकशिपुर्यांयामाशां निरीक्षते । तस्यां तस्यां दिशि सुरा नमश्चक्रुर्महर्षिभिः । हिरण्यकशिपोः पुत्राश्चत्वारः सुमहाबलाः

ກະສັດ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ເບິ່ງໄປທາງໃດ ໃນທິດນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍ—ພ້ອມດ້ວຍມະຫາຣິສີ—ກໍໄດ້ກະທຳນະມັດສະການ. ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ມີບຸດສີ່ຄົນ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 26

प्रह्लादः पूर्वजस्तेषामनुह्रादस्ततः परः । ह्रादश्चैव ह्रदश्चैव पुत्राश्चैते प्रकीर्तिताः

ໃນພວກເຂົາ ປຣະຫລາດະ ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ອະນຸຫຣາດະ; ແລະ ຫຣາດະ ກັບ ຫຣະດະ—ບຸດເຫຼົ່ານີ້ຖືກນັບລຽງໄວ້ດັ່ງນີ້।

Verse 27

उभौ सुन्दोपसुन्दौ तु ह्रदपुत्रौ बभूवतुः । ह्रादस्य पुत्रस्त्वेकोऽभून्मूक इत्यभिविश्रुतः

ສຸນດະ ແລະ ອຸປະສຸນດະ ທັງສອງ ເກີດເປັນບຸດຂອງ ຮຣະດະ (Hrada)។ ຮຣາດາ (Hrāda) ມີບຸດພຽງຜູ້ດຽວ ຜູ້ທີ່ໂດ່ງດັງວ່າ ມູກະ (Mūka)។

Verse 28

मारीचः सुंदपुत्रस्तु ताडकायामजायत । दण्डके निहतः सोऽयं राघवेण वलीयसा

ມາຣີຈະ (Mārīca) ບຸດຂອງ ສຸນດະ (Sunda) ເກີດຈາກ ຕາດະກາ (Tāḍakā)។ ແລະເຂົາຖືກສັງຫານໃນປ່າ ດັນຑະກະ (Daṇḍaka) ໂດຍ ຣາຄະວະ (Rāghava—Rāma) ຜູ້ກ້າແຂງ।

Verse 29

मूको विनिहतश्चापि कैराते सब्यसाचिना । संह्रादस्य तु दैत्यस्य निवातकवचाः कुले

ໃນເຫດການ ກິຣາຕະ (Kirāta) ນັ້ນດ້ວຍ, ມູກະ (Mūka) ຖືກ ສະວຽະສາຈີ (Savyasācī—Arjuna) ສັງຫານ. ແລະໃນສາຍຕະກູນຂອງ ໄດຕະຍະ ສັມຮຣາດະ (Saṃhrāda) ໄດ້ເກີດມີ ນິວາຕະກະວະຈະ (Nivātakavaca) ທັງຫຼາຍ.

Verse 30

तिस्रः कोट्यस्तु विख्याता निहताः सव्यसाचिना । गवेष्ठी कालनेमिश्च जंभो वल्कल एव च

ສະວຽະສາຈີ (Savyasācī—Arjuna) ໄດ້ສັງຫານສັດຕູອັນໂດ່ງດັງຈຳນວນສາມໂກຕິ; ຄື ກະເວດຖີ (Gaveṣṭhī), ກາລະເນມິ (Kālanemi), ຈັມພະ (Jambha) ແລະ ວັນກະລະ (Valkala) ດ້ວຍ.

Verse 31

जृंभः षष्ठोनुजस्तेषां स्मृताः प्रह्रादसूनवः । शुंभश्चैव निशुंभश्च गवेष्ठिनः सुतौ स्मृतौ

ຈຣຶມພະ (Jṛmbha) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນນ້ອງຊາຍຄົນທີຫົກໃນພວກນັ້ນ; ພວກເຂົາຖືກກ່າວວ່າເປັນບຸດຂອງ ປຣະຮຣາດະ (Prahrāda). ແລະ ຊຸມພະ (Śuṃbha) ກັບ ນິຊຸມພະ (Niśuṃbha) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບຸດຂອງ ກະເວດຖີ (Gaveṣṭhī).

Verse 32

धनुकश्चासिलोमा च शुंभपुत्रौ प्रकीर्तितौ । विरोचनस्य पुत्रस्तु बलिरेकः प्रतापवान्

ທະນຸກະ ແລະ ອະສິໂລມາ ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນບຸດສອງອົງຂອງ ຊຸມພະ। ແລະ ບະລິ ບຸດຂອງ ວິໂຣຈະນະ ເປັນຜູ້ດຽວ ມີວິລະກຳອັນກ້າຫານ।

Verse 33

हिरण्याक्षसुताः पंच विक्रांताः सुमहाबलाः । अन्धकः शकुनिश्चैव कालनाभस्तथैव च

ບຸດຫ້າອົງຂອງ ຮິຣັນຍາກສະ ເປັນຜູ້ກ້າຫານ ແລະ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ। ໃນນັ້ນມີ ອັນທະກະ, ຊະກຸນິ, ແລະ ກາລະນາພະ ດ້ວຍ।

Verse 34

महानाभश्च विक्रांतो भूतसंतापनस्तथा । शतं शतसहस्राणि निहतास्तारकामये

ມະຫານາພະ ຜູ້ກ້າຫານ ແລະ ພູຕະສັນຕາປະນະ ກໍຢູ່ໃນນັ້ນດ້ວຍ। ໃນສົງຄາມເພື່ອ ຕາຣະກາ ມີຜູ້ຖືກສັງຫານເປັນແສນໆເປັນຫມື່ນໆ।

Verse 35

इति संक्षपतः प्रोक्ता कश्यपान्वयसंततिः । यया व्याप्तं जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्

ດັ່ງນີ້ ໂດຍຫຍໍ້ ໄດ້ກ່າວເຖິງສາຍສືບຕະກູນຂອງ ກັດສະຍະປະ (Kaśyapa) ອັນແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວໂລກ ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະ ມະນຸດ।

Verse 36

अथ याः कन्यका दत्ताः सप्तविंशतिरिंदवे । तासां मध्ये महादेवि प्रिया तस्य च रोहिणी

ບັດນີ້ ໃນບັນດານາງພຣະກັນຍາ 27 ນາງ ທີ່ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ ພຣະຈັນທຣະ—ໃນນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ໂຣຫິນີ ແມ່ນນາງທີ່ພຣະອົງຮັກຍິ່ງ।

Verse 37

अथ नक्षत्रनाथस्य तासां मध्येतिवल्लभा । बभूव रोहिणी देवी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ແລ້ວໃນບັນດານາງເຫຼົ່ານັ້ນ ນາງເທວີ ໂຣຫິນີ ໄດ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະຈັນ ຈອມແຫ່ງນັກສັດຕະ—ຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງພຣະອົງເສຍອີກ.

Verse 38

सर्वास्ताः संपरित्यज्य रोहिण्या सहितो रहः । रेमे कामपरीतात्मा वनेषूपवनेषु च । रमणीयेषु देशेषु कन्दरेषु गुहासु च

ພຣະອົງລະທິ້ງນາງອື່ນທັງໝົດ ແລ້ວຢູ່ຢ່າງລັບໆກັບໂຣຫິນີ ດ້ວຍໃຈຖືກກາມະຄອບງຳ ຈຶ່ງເພີດເພີນ—ໃນປ່າ ແລະສວນປ່າ, ໃນຖິ່ນທີ່ງາມ, ໃນຊ່ອງຜາພູ ແລະໃນຖ້ຳຫີນ.

Verse 39

अथ ता दुःखसंपन्नाः पत्न्यः शेषा यशस्विनि । जग्मुश्च शरणं दक्षं वचनं चेदमब्रुवन्

ແລ້ວບັນດາພຣະມະເຫສີທີ່ເຫຼືອ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຄອບງຳ, ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກ, ພາກັນໄປພຶ່ງພາດັກສະ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 40

सोमः सर्वा तिक्रम्य रोहिण्या सह मोदते । संवत्सरसहस्रं तु क्रीडमानो यथासुखम्

ໂສມະ (ພຣະຈັນ) ຂ້າມຜ່ານນາງອື່ນທັງໝົດ ແລ້ວເພີດເພີນຢູ່ກັບໂຣຫິນີແຕ່ຜູ້ດຽວ—ຫຼິ້ນສະນຸກຕາມຄວາມພໍໃຈຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດພັນປີ.

Verse 41

अवशिष्टास्तु षड्विंशन्मलिना विगतश्रियः । पाणिग्रहणमारभ्य रोहिण्या सह चंद्रमाः

ແຕ່ນາງທີ່ເຫຼືອອີກຊາວຫົກນັ້ນ ກັບກາຍເປັນໝອງມົວ ແລະສູນເສຍສະຫງ່າລາສີ; ນັບແຕ່ພິທີຈັບມືແຕ່ງງານ ພຣະຈັນກໍຢູ່ກັບໂຣຫິນີແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 42

संवत्सरसहस्रं तु जानात्येकां स शर्वरीम् । परित्यक्ता वयं तात शशिना दोषवर्जिताः

ຕະຫຼອດພັນປີ ລາວຮູ້ຈັກພຽງແຕ່ຄືນດຽວກັບພວກເຮົາ; ໂອ້ພໍ່ຜູ້ເຄົາລົບ ພວກເຮົາຖືກພຣະຈັນທິ້ງ ແມ່ນວ່າບໍ່ມີຄວາມຜິດເລີຍ।

Verse 43

स रेमे सह रोहिण्या अस्माकमसुखप्रदः । अस्माकं दुःखदग्धानां श्रेयोऽतो मरणं भवेत्

ລາວເລີນຫຼິ້ນກັບໂຣຫິນີ ໃຫ້ແຕ່ຄວາມທຸກແກ່ພວກເຮົາ; ສໍາລັບພວກເຮົາຜູ້ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມໂສກເຜົາ ຄວາມຕາຍຍັງດີກວ່ານີ້।

Verse 44

तासां तद्वचनं श्रुत्वा दुःखार्तानां प्रजापतिः । ब्रह्मतेजः समायुक्तः पुत्रीस्नेहेन कर्षितः । जगाम यत्र ऋक्षेशो वचनं चेदमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລູກສາວທັງຫຼາຍຜູ້ທຸກທໍລະມານ ພຣະປະຊາປະຕິ (ທັກສະ) ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພະລັງພຣະພຣະຫມັນ ແລະຖືກຄວາມຮັກລູກສາວດຶງໃຈ ໄດ້ໄປຫາພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດາວ ແລະກ່າວຄໍານີ້।

Verse 45

समं वर्त्तस्व कन्यासु मामकासु निशाकर । अन्यथा दोषभागी त्वं भविष्यसि न संशयः

“ໂອ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຄືນ ພຣະຈັນເອີຍ, ຈົ່ງປະພຶດຢ່າງເທົ່າທຽມຕໍ່ລູກສາວຂອງຂ້າ; ບໍ່ຊັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບຄວາມຜິດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 46

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा लज्जयावनतः स्थितः । बाढमित्येव ऋक्षेंद्रो दक्षस्य पुरतोऽब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດາວ ກໍກົ້ມຫົວຢືນດ້ວຍຄວາມອາຍ; ແລ້ວກ່າວຕໍ່ໜ້າທັກສະວ່າ “ດີແທ້, ຈະເປັນຕາມນັ້ນ.”

Verse 47

अद्यप्रभृति विप्रर्षे समं वर्त्तयितास्म्यहम् । पुत्रीभिस्तव सत्यं वै शपेऽहं शपथेन ते

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ໂອ ພຣະພຣາຫມັນຣິສີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະພຶດຢ່າງເທົ່າທຽມກັບບຸດຣີຂອງທ່ານທັງຫມົດ. ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສາບານດ້ວຍຄໍາສາບານແກ່ທ່ານ.

Verse 48

एवं प्रतिज्ञासंयुक्ते निशानाथे तदांबिके । सर्वा रूपेण संयुक्तास्तस्य कन्या निवेदिताः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈອມແຫ່ງຄືນ (ພຣະຈັນ) ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄໍາປະຕິຍານຂອງຕົນ, ໂອ ແມ່ອຳບິກາ, ບຸດຣີທັງຫມົດນັ້ນຖືກນໍາໄປຖວາຍແກ່ພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍຮູບງາມແລະປະກາຍສະຫວ່າງອີກຄັ້ງ.

Verse 49

दक्षः स्वभवनं गत्वा निर्वृतिं परमां गतः । चन्द्रोऽपि पूर्ववद्देवि रोहिण्यां निरतोऽभवत्

ດັກສະ ກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ແລະໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ. ແຕ່ພຣະຈັນ, ໂອ ເທວີ, ດັ່ງເກົ່າກ່ອນ ຍັງຄົງອຸທິດໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງໃຫ້ແກ່ ໂຣຫິນີ.

Verse 50

संपरित्यज्य ताः सर्वाः कामोपहतमानसः । अथ भूयस्तु ताः सर्वा दक्षं वचनमब्रुवन्

ພຣະຈັນໄດ້ລະທິ້ງພວກນາງທັງຫມົດ ເນື່ອງຈາກໃຈຖືກກາມຕັນຫາຄອບງໍາ ແລະຫັນໜີໄປ. ແລ້ວພວກນາງທັງຫມົດກໍກ່າວຄໍາຕໍ່ ດັກສະ ອີກຄັ້ງ.

Verse 51

मलिनास्ताः कृशांग्यश्च दीनाः सर्वा विचेतसः । ततो दृष्ट्वा तथारूपं दक्षो मोहमुपागतः

ພວກນາງກາຍເປັນມົວໝອງ ຮ່າງກາຍຜອມບາງ ທຸກທ້ອນ ແລະທຸກນາງຈິດໃຈສັບສົນ. ເມື່ອດັກສະເຫັນຮູບພາບນັ້ນ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງງົດ.

Verse 52

लब्धसंज्ञः पुनः सोऽपि क्रोधोद्भूततनूरुहः । उवाच सर्वाः स्वाः पुत्रीः किमित्थं मलिनांबराः । किमिदं निष्प्रभाः सर्वाः कथयध्वं ममानघाः

ເມື່ອໄດ້ສະຕິຄືນມາ ທ່ານນັ້ນໂກດຈົນຂົນລຸກ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ບຸດສາວທັງປວງວ່າ: «ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້ານຸ່ງຜ້າມົນມົວເປື້ອນ? ເປັນຫຍັງທຸກຄົນຈຶ່ງໄຮ້ປະກາຍ? ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ»។

Verse 53

असुरान्सानुगांश्चैव ये चान्ये सुरसत्तमाः । अद्य शापहतान्पुत्र्यः करिष्यामि न संशयः

«ແມ່ນແຕ່ອະສຸຣາພ້ອມບໍລິວານ ແລະຜູ້ອື່ນໆອີກ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ—ມື້ນີ້ ບຸດສາວເອີຍ ຂ້າຈະຟາດຟັນພວກນັ້ນດ້ວຍຄໍາສາບແຊ່ງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 54

एवमुक्तास्तु दक्षेण सर्वास्ताः समुदैरयन्

ເມື່ອດັກສະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກນາງທັງໝົດກໍເວົ້າຂຶ້ນພ້ອມກັນ।

Verse 55

न चास्माकं निशानाथ ऋतुमात्रमपि प्रभो । प्रयच्छति पुनस्तेन युष्मत्पार्श्वं समागताः

«ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄືນຄ່ຳ ບໍ່ໄດ້ປະທານໃຫ້ພວກເຮົາ ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນນາຍ ແມ່ນແຕ່ສ່ວນແຫ່ງລະດູການດຽວຂອງການຢູ່ໃກ້ຊິດ; ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງກັບມາຢູ່ຂ້າງທ່ານອີກ»។

Verse 56

अनादृत्य तु ते वाक्यं रोहिण्यां निरतो रहः । रेमे कामपरीतात्मा अस्माकं शोकवर्द्धनः

«ໂດຍບໍ່ໃສ່ໃຈຄໍາສອນຂອງທ່ານ ລາວໄດ້ຫມົດໃຈຢູ່ກັບໂຣຫິນີຢ່າງລັບໆ; ໃຈຖືກກາມຕັນຫາຫໍ້ຫຸ້ມ ລາວສະໜຸກສະໜານ—ແຕ່ເພີ່ມພູນຄວາມໂສກຂອງພວກເຮົາ»។

Verse 57

तासां तद्वचनं श्रुत्वा दक्षः कोपमुपागतः । गत्वा चंद्रं महादेवि शशाप प्रमुखे स्थितम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງທັງຫຼາຍ ດັກສະກໍເກີດໂກດກຽວ. ໂອ ມະຫາເທວີ, ທ່ານໄປຫາພະຈັນ ແລະສາບແຊ່ງຕໍ່ໜ້າ ໃນຂະນະທີ່ພະຈັນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານ.

Verse 58

अनादृत्य हि मे वाक्यं यस्मात्त्वं रोहिणीरतः । संत्यज्य पुत्रीश्चास्माकं शेषा दोषेण वर्जिताः । तस्माद्यक्ष्मा शरीरं ते ग्रसिष्यति न संशयः

“ເພາະເຈົ້າບໍ່ເຄົາລົບຄໍາຂອງຂ້າ ແລະຫຼົງຮັກແຕ່ໂຣຫິນີ, ປະຖິ້ມລູກສາວອື່ນໆຂອງພວກເຮົາຜູ້ບໍ່ມີຜິດ; ດັ່ງນັ້ນ ຍັກສະມາ (ວັນນະໂລກ) ຈະກິນກອບຮ່າງກາຍເຈົ້າ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 59

एतस्मिन्नेव काले तु यक्ष्मा पर्वतपुत्रिके । दक्षेण तु समादिष्टस्तस्य कायं समाविशत्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໂອ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ, ຍັກສະມາຜູ້ເປັນໂລກພະຍາດ ທີ່ດັກສະໄດ້ສັ່ງໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ກາຍຂອງລາວ.

Verse 60

यक्ष्मणा ग्रस्तकायोऽसौ क्षयं याति दिनेदिने

ເມື່ອຖືກຍັກສະມາກິນກອບກາຍ ລາວກໍຊຸດໂຊມລົງທຸກມື້ ຄ່ອຍໆເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 61

एवं सोमस्तु दक्षेण कृतशापो गतप्रभः । पपात वसुधां देवि निश्चेष्टो रोहिणीयुतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂສມະຜູ້ຖືກດັກສະສາບແຊ່ງ ກໍສູນເສຍລັດສະຫມີ. ໂອ ເທວີ, ລາວລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ນິ່ງສະຫງົບບໍ່ໄຫວ ມີໂຣຫິນີຢູ່ຄຽງຂ້າງ.

Verse 62

लब्ध्वसंज्ञो मुहूर्तेन रोहिणीवाक्य मब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຟື້ນສະຕິຄືນມາໃນໄລຍະສັ້ນໆ ລາວໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ນາງໂຣຫິນີ।

Verse 63

देवि कार्यं किमधुना त्वत्पित्रा शापितो ह्यहम् । क्षयकुष्ठेन संयुक्तः किं करोम्यधुना प्रिये

«ໂອ ເທວີ, ບັດນີ້ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ? ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຖືກພໍ່ຂອງເຈົ້າສາບແຊ່ງແທ້. ຖືກຄວາມຊອກຊ້ຳແຫ່ງໂລກຜອມຊູບ ແລະ ໂລກຂີ້ທູດຄຸດທະ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງ?»

Verse 64

एवमुक्ता रोहिणी तु बाष्पव्याकुललोचना । दक्षशापहतं दृष्ट्वा सोमं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໂຣຫິນີມີດວງຕາວຸ້ນວາຍດ້ວຍນ້ຳຕາ; ເຫັນໂສມະຖືກຄໍາສາບຂອງທັກສະກະທົບ ນາງຈຶ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄໍານີ້।

Verse 65

येन शापस्तु ते दत्तस्तमेव शरणं व्रज । स ते शापाभिभूतस्य नूनं श्रेयो विधास्यति

«ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ໃຫ້ຄໍາສາບແກ່ເຈົ້າ ຈົ່ງໄປພຶ່ງພາຜູ້ນັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງ. ທ່ານນັ້ນຈະຈັດສັນສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດໃຫ້ແນ່ນອນ ສໍາລັບເຈົ້າຜູ້ຖືກຄໍາສາບຄອບງໍາ»

Verse 66

लप्स्यसे तत्प्रसादात्त्वं प्रभां पूर्वोचितां शुभाम्

«ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຄືນມາຊຶ່ງປະພາອັນມົງຄຸນ ຄວາມສະຫວ່າງງາມທີ່ເຄີຍເປັນຂອງເຈົ້າແຕ່ກ່ອນ»

Verse 67

रोहिण्या वचनं श्रुत्वा गतो दक्षसमीपतः । चंद्रः प्रोवाच विनयाद्वाष्प व्याकुललोचनः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ໂຣຫິນີ ແລ້ວ ຈັນທຣະ (ຈັນທຣາ) ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ ທັກສະ; ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ດວງຕາຖືກກວນໂດຍນ້ໍາຕາ ແລ້ວກ່າວວາຈາ।

Verse 69

त्वया क्रोधपरीतेन कारणे वाप्यकारणे । अनुकंपां च मे कृत्वा कार्यं शापस्य मोक्षणम्

«ບໍ່ວ່າຈະມີເຫດ ຫຼືບໍ່ມີເຫດ, ເຈົ້າຜູ້ຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາ ໄດ້ປະກາດຄໍາສາບໃສ່ຂ້າ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາກະລຸນາ ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້າພົ້ນຈາກຄໍາສາບ»।

Verse 70

विदितं तु महाभाग शप्तोहं येन कर्मणा । कुरुष्वानुग्रहं दक्ष मम दीनस्य याचतः

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຮູ້ແລ້ວວ່າດ້ວຍກຳໃດຂ້າຈຶ່ງຖືກສາບ. ໂອ ທັກສະ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທານອະນຸກຣະຫະ—ເມດຕາຕໍ່ຂ້າຜູ້ທຸກຍາກ ຜູ້ກໍາລັງວອນຂໍ.»

Verse 71

एवं विलपमानस्य सोमस्य तु महात्मनः । अनुग्रहे मतिं कृत्वा इदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອ ໂສມະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຄໍາຄວນຄິດຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງນັ້ນ, (ທັກສະ) ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະອະນຸກຣະຫະ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 72

दक्ष उवाच । मया शापहतः सोम त्रातुं शक्यो न दैवतैः । यद्यद्ब्रवीम्यहं सोम तत्तथेति न संशयः

ທັກສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ໂສມະ, ເຈົ້າຖືກຄໍາສາບຈາກຂ້າ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຊ່ວຍບໍ່ໄດ້. ແຕ່ ໂອ ໂສມະ, ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າກ່າວ ຈົ່ງຮູ້ວ່າຈະເປັນໄປຕາມນັ້ນແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 73

आयुः कर्म च वित्तं च विद्या निधनमेव च । पूर्वसृष्टानि यान्येव संभवंति हि तानि वै

ອາຍຸ, ກຳ, ຊັບສິນ, ວິຊາ ແລະແມ່ນກະທັ້ງຄວາມຕາຍ—ສິ່ງໃດທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ສິ່ງນັ້ນແທ້ໆຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ.

Verse 74

असुराश्च सुराश्चैव ये चान्ये यक्षराक्षसाः । सर्वेपि शक्ता न त्रातुं वर्जयित्वा महेश्वरम्

ອະສຸຣາ ແລະ ເທວະດາ, ພ້ອມທັງສັດອື່ນໆ—ຢັກສະ ແລະ ຣາກສະສະ—ບໍ່ມີໃຜຊ່ວຍຊີວິດເຈົ້າໄດ້ ນອກຈາກພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 75

एषां शापो मया दत्तोऽनुग्रहीष्य ति शंकरः । नान्यस्त्रातुं भवेच्छक्तो विना पशुपतिं भवम् । तत्त्वं शीघ्रतरं गच्छ समाराधय शंकर

ຄຳສາບນີ້ເຮົາໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາແລ້ວ; ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຈະໂປດປານ. ບໍ່ມີໃຜອື່ນຊ່ວຍໄດ້ ນອກຈາກ ພະພະວະ (Bhava) ພຣະປະສຸປະຕິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທັນທີ ໄປໃຫ້ໄວ ແລະບູຊາພຣະສັງກະຣະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 76

न शक्तोऽन्यः पुनश्चंद्रः कर्तुं त्वां निर्मलं पुनः । वर्जयित्वा महादेवं शितिकंठमुमापतिम्

ໂອ ຈັນທຣະ (Candra), ບໍ່ມີໃຜອື່ນສາມາດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າບໍລິສຸດຄືນໄດ້ ນອກຈາກ ພຣະມະຫາເທວະ, ພຣະສິຕິກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ), ອຸມາປະຕິ.

Verse 77

दक्षस्य च वचः श्रुत्वा कृतांजलिपुटः स्थितः । प्रत्युवाच तदा सोमः प्रहष्टेनांतरात्मना

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງ ທັກສະ (Dakṣa) ແລ້ວ, ໂສມະ (Soma) ຢືນຢູ່ດ້ວຍຝາມືປະນົມ; ແລ້ວໂສມະຈຶ່ງຕອບ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນທີ່ຊື່ນບານ.

Verse 78

भगवन्यदि तुष्टोसि मम भक्तस्य सुव्रत । अनुग्रहे कृता बुद्धिस्तदाचक्ष्व कुतः शिवः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນພະຍົມພັກດີ, ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນປະເສີດ—ເມື່ອພຣະທັຍຂອງພຣະອົງມຸ່ງຈະປະທານພຣະກະລຸນາ ຂໍຈົ່ງບອກວ່າ ພຣະສິວະຢູ່ໃສ?

Verse 79

कस्मिन्स्थाने मया दक्ष द्रष्टव्योऽसौ महेश्वरः । तत्स्थानानि चरिष्यामि यानि तानि वदस्व मे

ໂອ ທັກສະ ຜູ້ຮູ້ຮອບ, ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະນັ້ນ ຢູ່ສະຖານທີ່ໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເດີນທາງໄປຕາມມັນ—ຈົ່ງປະກາດໃຫ້ຮູ້ເຖີດ.

Verse 80

दक्ष उवाच । शृणु सोम प्रयत्नेन श्रुत्वा चैवावधारय । वारुणीं दिशमाश्रित्य सागरानूपसन्निधौ

ທັກສະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ ໂອ ໂສມ, ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຟັງແລ້ວຈົ່ງຈື່ຈຳໃຫ້ໝັ້ນ. ຫັນໄປສູ່ທິດຂອງວາຣຸນະ (ທິດຕາເວັນຕົກ) ໃກ້ທະເລ ແລະ ບ່ອນຊຸ່ມຊື່ນຕາມຝັ່ງ…»

Verse 81

कृतस्मरस्यापरतो धन्वंतरशतत्रये । लिंगं महाप्रभावं च स्वयंभूतं व्यवस्थितम्

ເກີນຈາກບ່ອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຣິຕສະມະຣາ ໄປອີກ, ຫ່າງອອກໄປສາມຮ້ອຍ ທັນວັນຕະຣະ, ມີລິງຄະອັນມີອຳນາດມະຫາສິດ ເປັນສະວັຍພູ (ເກີດຂຶ້ນເອງ) ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 82

सूर्य्यबिंबसमप्रख्यं सर्प मेखलमंडितम् । कुक्कुटांडकमानं तद्भूमिमध्ये व्यवस्थितम्

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ, ປະດັບດ້ວຍງູເປັນສາຍຄາດ; ມີຂະໜາດປະມານໄຂ່ໄກ່, ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ກາງພື້ນດິນແທ້ໆ.

Verse 83

स्पर्शलिंगं हि तद्विद्धि तद्भक्त्या ज्ञास्यते भवान् । तत्र संनिहितो देवः शंकरः परमेश्वरः

ຈົ່ງຮູ້ເຖິງວ່າ ນັ້ນແມ່ນ «ສະປັຣຊະ-ລິງຄະ» (ລິງຄະທີ່ຮູ້ແຈ້ງໂດຍການສຳຜັດອັນສັກສິດ)។ ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ມັນ ເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ; ເພາະທີ່ນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ) ປະທັບຢູ່ຢ່າງເຕັມພຣະອົງ।

Verse 85

प्रशस्य देवदेवेशमात्मानं निर्मलं कुरु । यस्याशु वरदानेन प्राप्स्यसे रूपमुत्तमम्

ຈົ່ງສັນລະເສີນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ (ເທວະເທວະເອສະ) ແລະ ຈົ່ງຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ. ໂດຍການປະທານພອນຢ່າງວ່ອງໄວຂອງພຣະອົງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຮູບອັນປະເສີດ.

Verse 94

गच्छ त्वं तपसोग्रेण आराधय सुरेश्वरम्

ຈົ່ງໄປເຖີດ ແລະ ດ້ວຍຕະປະສະອັນແຮງກ້າ ຈົ່ງບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ.

Verse 168

कुरुष्वानुग्रहं दक्ष प्रसन्नेनांतरात्मना । कोपं त्यज महर्षे त्वं ममोपरि दयां कुरु

ຂໍຈົ່ງໂປດປະທານອະນຸເຄາະແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ດັກຊະ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນທີ່ສະຫງົບແລະປິຕິ. ຈົ່ງລະຄວາມໂກດ ໂອ ມະຫາຣິສີ; ຈົ່ງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.