Adhyaya 208

Verse 1

देव्युवाच । इदं देयमिदं देयमिति प्रोक्तं तु यच्छ्रुतौ । दानादानविशेषांस्तु श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໃນຄຳສອນແຫ່ງສຣຸຕິ ມັກກ່າວຊ້ຳໆວ່າ ‘ອັນນີ້ຄວນໃຫ້, ອັນນີ້ຄວນໃຫ້’. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງໂດຍຄວາມແທ້ ເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງຂອງການໃຫ້ ແລະຂອງທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້»។

Verse 2

कानि दानानि शस्तानि कस्मै देयानि कान्यपि । कालं देशं च पात्रं च सर्वमाचक्ष्व मे विभो

ທານໃດບ້າງທີ່ຄວນສັນລະເສີນ ແລະຄວນໃຫ້ແກ່ໃຜແດ່? ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ເຖິງເວລາ ສະຖານທີ່ ແລະຜູ້ຮັບ (ພາດຣະ) ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 3

ईश्वर उवाच । वृथा जन्मानि चत्वारि वृथा दानानि षोडश । सुजन्मानि च चत्वारि महादानानि षोडश

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ການເກີດທີ່ເປົ່າປະໂຫຍດມີ 4 ປະເພດ ແລະທານທີ່ເປົ່າປະໂຫຍດມີ 16 ປະເພດ. ຍັງມີການເກີດອັນປະເສີດ 4 ປະເພດ ແລະມະຫາທານ 16 ປະເພດ»។

Verse 4

देव्युवाच । एतद्विस्तरतो ब्रूहि देवदेवजगत्पते

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ເທວະເທວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍເລື່ອງນີ້ໃຫ້ລະອຽດ»។

Verse 5

ईश्वर उवाच । वृथा जन्मानि चत्वारि यानि तानि निबोध मे । कुपुत्राणां वृथा जन्म ये च धर्मबहिष्कृताः । प्रवासं ये च गच्छंति परदाररताः सदा

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ ຊີວິດທີ່ສູນເປົ່າ 4 ປະເພດ. ຊີວິດຂອງຜູ້ເປັນລູກຊາຍຊົ່ວ ແມ່ນສູນເປົ່າ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ຖືກຂັບອອກຈາກທຳມະ. ແລະຜູ້ອອກໄປພະເນຈອນ ພ້ອມຄວາມຕິດໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນຢູ່ເສມອ—ຊີວິດນັ້ນກໍສູນເປົ່າ»

Verse 6

परपाकं च येऽश्नंति पर दाररताश्च ये । अप्रत्याख्यं वृथा दानं सदोषं च तथा प्रिये

ຜູ້ໃດກິນອາຫານທີ່ຄົນອື່ນປຸງແຕ່ງ ແລະຜູ້ໃດຕິດໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ—ການປະພຶດນັ້ນຖືກຕຳນິ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທານທີ່ບໍ່ຖືກຖ້ວນຕາມພິທີ ແມ່ນທານສູນເປົ່າ; ແລະທານທີ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງກໍສູນເປົ່າເຊັ່ນກັນ.

Verse 7

आरूढपतिते चैव अन्यायोपार्जितं धनम् । वृथा ब्रह्महने दानं पतिते तस्करे तथा

ທານທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຕົກຕ່ຳຈາກຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄຮ້ຜົນ; ແລະຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມຢຸດຕິທຳບໍ່ມີ ກໍມີມົນທິນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ທານທີ່ຖວາຍແກ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ ຫຼືແກ່ໂຈນທີ່ຕົກຕ່ຳ ບໍ່ໃຫ້ບຸນກຸສົນອັນສັກສິດ.

Verse 8

गुरोश्चाप्रीतिजनने कृतघ्ने ग्रामयाजके । ब्रह्मबन्धौ च यद्दत्तं यद्दत्तं वृषलीपतौ

ທຸກສິ່ງທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ບໍ່ພໍໃຈ, ແກ່ຄົນອົບອຸ່ນບໍ່ຮູ້ຄຸນ, ແກ່ປະໂຣຫິດບ້ານທີ່ທຳພິທີເພື່ອປາກທ້ອງໂດຍຂາດຄວາມສັກສິດ, ແກ່ “ພຣາຫມະນແຕ່ຊື່”, ຫຼືແກ່ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນຄູ່ຄອງຕ່ຳຊ້າບໍ່ຄວນ—ທານນັ້ນຖືກນັບວ່າສູນເປົ່າ.

Verse 9

वेदविक्रयिणे चैव यस्य चोपपतिर्गृहे । स्त्रीनिर्जिते च यद्दत्तं वृथादानानि षोडश

ທານທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຂາຍພຣະເວດ, ແກ່ຊາຍຜູ້ທີ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນມີຊາຍຊູ້ (ອຸປະປະຕິ) ຖືກລ້ຽງໄວ້, ຫຼືແກ່ຜູ້ຖືກຕັນຫາຄອບງຳ—ທັງໝົດນີ້ ພ້ອມກັບທີ່ກ່າວມາກ່ອນ ເປັນ “ທານໄຮ້ຜົນ” ສິບຫົກປະການ.

Verse 10

सुजन्म च सुपुत्राणां ये च धर्मे रता नराः । प्रवासं न च गच्छंति परदारपराङ्मुखाः

ຊາຍຜູ້ຍິນດີໃນທຳມະ ມີກຳເນີດດີ ແລະມີລູກຊາຍດີມີຄຸນ ບໍ່ອອກໄປພະເນຈອນໂດຍບໍ່ຈຳເປັນ ແລະຫັນໜ້າຫຼີກຈາກເມຍຂອງຄົນອື່ນ—ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຊີວິດຊອບທຳ।

Verse 11

गावः सुवर्णं रजतं रत्नानि च सरस्वती । तिलाः कन्या गजोश्वश्च शय्या वस्त्रं तथा मही

ງົວ, ຄຳ, ເງິນ, ແກ້ວມະນີ, ແລະ “ສະຣັສວະຕີ” ຄືອະນຸສົງການໃຫ້ວິຊາ; ໝາກງາ; ການມອບສາວພຣົມໃນພິທີແຕ່ງງານ; ຊ້າງແລະມ້າ; ຕຽງ; ເສື້ອຜ້າ; ແລະດິນ—ເຫຼົ່ານີ້ນັບເປັນມະຫາທານ।

Verse 12

धान्यं पयश्च च्छत्रं च गृहं चोपस्करान्वितम् । एतान्येव महादेवि महादानानि षोडश

ເຂົ້າເກັບ, ນົມ, ຮົ່ມ, ແລະເຮືອນທີ່ພ້ອມດ້ວຍຂອງຈຳເປັນ—ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆ ໂອ ມະຫາເທວີ, ແມ່ນມະຫາທານທັງສິບຫົກ।

Verse 13

गर्वावृतस्तु यो दद्याद्भयात्क्रोधात्तथैव च । भुंक्ते दानफलं तद्धि गर्भस्थो नात्र संशय

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ທານໂດຍຖືກຄຸ້ມຄອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສ ຫຼືໃຫ້ເພາະຄວາມຢ້ານ ຫຼືເພາະຄວາມໂກດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິໂພກຜົນຂອງທານນັ້ນຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນຄັນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 14

बालत्वेऽपि च सोऽश्नाति यद्दत्तं दंभकारणात् । मन्युना मंतुना चैव तथैवार्थस्य कारणात्

ແມ່ນແຕ່ໃນວັຍເດັກ ຜູ້ນັ້ນກໍຍັງຊິມຜົນຂອງທານທີ່ໃຫ້ເພື່ອອວດອ້າງ—ຈະໃຫ້ເພາະຄວາມຂຸ່ນເຄືອງ, ເພາະໃຈຄິດຄຳນວນ, ຫຼືເພາະຫວັງກຳໄລກໍຕາມ।

Verse 15

देशे काले च पात्रे च शुद्धेन मनसा तथा । न्यायार्जितं च यो दद्याद्यौवने स तदश्नुते

ຜູ້ໃດໃຫ້ທານດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ໃນສະຖານທີ່ແລະເວລາອັນຖືກຕ້ອງ ແກ່ຜູ້ຮັບອັນຄວນ ແລະດ້ວຍຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທໍາ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຊົມຊື່ນຜົນຂອງທານນັ້ນໃນວັຍໜຸ່ມ।

Verse 16

अन्यायेनार्जितं द्रव्यमपात्रे प्रतिपादितम् । क्लिष्टं च विधिहीनं च वृद्धभावे तदश्नुते

ແຕ່ຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມອະຍຸດຕິທໍາ ແລ້ວນໍາໄປມອບໃຫ້ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບ ໃຫ້ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ ຫຼືບໍ່ຖືກພິທີ—ຜົນຂອງມັນຈະໄດ້ຊິມໃນວັຍເຖົ້າ ແລະຍ່ອມຫຼຸດຖອຍພ້ອມຄວາມທຸກຍາກ।

Verse 17

तस्माद्देशे च काले च सुपात्रे विधिना नरः । शुभार्जितं प्रयुञ्जीत श्रद्धया शाठ्यवर्जितः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ແລະເວລາອັນຄວນ ມະນຸດຄວນມອບຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມດີ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ ຕາມພິທີວິທີ ດ້ວຍສັດທາ ແລະປາສຈາກການຫລອກລວງ।

Verse 18

स्वाध्यायाढ्यं योगवंतं प्रशांतं पुराणज्ञं पापभीरुं वदान्यम् । स्त्रीषु क्षान्तं धार्मिकं गोशरण्यं व्रतैः क्रान्तं तादृशं पात्रमाहुः

ຜູ້ທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ຄວນຮັບ» ແມ່ນຜູ້ອຸດົມດ້ວຍສະວາດະຍາຍ (ການສຶກສາເວດ) ມີຍົກຕົນໃນໂຍຄະ ສະງົບສຸກ ຮູ້ພູຣານະ ຢ້ານບາບ ໃຈກວ້າງ; ອົດທົນແລະສໍາລວມຕໍ່ສະຕຣີ ດໍາລົງທໍາ ເປັນທີ່ພຶ່ງໃຫ້ແກ່ງົວ ແລະຖືວຣະຕະຈົນເຂັ້ມແຂງ।

Verse 19

सत्यं दमस्तपः शौचं सन्तोषोऽनैर्ष्यमार्जवम् । ज्ञानं शमो दया दानमेतत्पात्रस्य लक्षणम्

ຄວາມຈິງ, ການສໍາລວມ, ຕະປະ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ຄວາມພໍໃຈ, ບໍ່ອິດສາ, ຄວາມຊື່ສັດຕົງ, ປັນຍາ, ຄວາມສະງົບໃນໃຈ, ຄວາມເມດຕາ, ແລະການໃຫ້ທານ—ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ຄວນຮັບ।

Verse 20

एवंविधे तु यत्पात्रे गामेकां तु प्रयच्छति । समानवत्सां कपिलां धेनुं सर्वगुणान्विताम्

ໃນກໍລະນີທີ່ຜູ້ຮັບສົມຄວນແບບນີ້ ຄວນຖວາຍງົວໜຶ່ງຕົວ—ງົວນົມສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ) ພ້ອມລູກງົວ ແລະຄົບຖ້ວນດ້ວຍຄຸນຄ່າດີທຸກປະການ।

Verse 21

रौप्यपादां स्वर्णशृङ्गीं रुद्रलोके महीयते । एकां गां दशगुर्दद्याद्गोशती च तथा दश

ງົວທີ່ກີບປະດັບດ້ວຍເງິນ ແລະເຂົາປະດັບດ້ວຍຄຳ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ. ຄວນຖວາຍງົວໜຶ່ງຕົວພ້ອມທັກສິນາ (dakṣiṇā) ສິບເທົ່າ; ແລະທຳນອງດຽວກັນ ອາດຖວາຍງົວຮ້ອຍຕົວພ້ອມທັກສິນາສິບເທົ່າໄດ້.

Verse 22

शतं सहस्रगुर्दद्यात्सर्वे समफलाः स्मृताः । सुशीला सोमसंपन्ना तरुणी च पयस्विनी । सवत्सा न्यायलब्धा च प्रदेया ब्राह्मणाय गौः

ອາດຖວາຍພ້ອມທັກສິນາຮ້ອຍເທົ່າ ຫຼືພັນເທົ່າ—ທັງໝົດນີ້ຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນເທົ່າກັນ. ງົວທີ່ຈະຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ຄວນມີນິໄສດີ ອຸດົມດ້ວຍອາຫານ, ຍັງໜຸ່ມ ແລະມີນ້ຳນົມ, ພ້ອມລູກງົວ, ແລະໄດ້ມາໂດຍທາງຊອບທຳ.

Verse 23

वंध्या सरोगा हीनांगी दुष्टा वृद्धा मृतप्रजा । अन्यायलब्धा दूरस्था नेदृशी गां प्रदापयेत्

ບໍ່ຄວນຖວາຍງົວແບບນີ້: ງົວເປັນໝັນ, ປ່ວຍໄຂ້, ອະວະຍະວະຂາດບົກພ່ອງ, ດຸຮ້າຍ, ແກ່ຊະລາ, ລູກຕາຍ, ໄດ້ມາໂດຍອະທຳ, ຫຼືຖືກເກັບໄວ້ໄກ (ບໍ່ໄດ້ມອບຈິງ).

Verse 24

यो हीदृशीं गां ददाति देवोद्देशेन मानवः । प्रत्युताधोगतिं याति क्लिश्यते च महेश्वरि

ແຕ່ມະນຸດຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍງົວອັນບໍ່ສົມຄວນແບບນີ້ ໂດຍອ້າງນາມເທວະ ກັບຈະຕົກລົງສູ່ຄວາມຕ່ຳຕ້ອຍ ແລະຈະຖືກທຸກທໍລະມານ, ໂອ ມະເຫສະວະຣີ.

Verse 25

रुष्टा क्लिष्टा दुर्बला व्याधिता च न दातव्या या च मूल्यैरदत्तैः । लेशो विप्रेभ्यो यया जायते वै तस्या दातुश्चाफलाः सर्वलोकाः

ງົວທີ່ໂກດ ທຸກທໍລະມານ ອ່ອນແອ ຫຼືເຈັບໄຂ້ ບໍ່ຄວນນໍາໄປຖວາຍ; ແລະງົວທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຈ່າຍຄ່າຕາມຄວນ ກໍບໍ່ຄວນຖວາຍ. ຖ້າດ້ວຍທານນັ້ນເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນະເກີດຄວາມຂັດໃຈແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ສໍາລັບຜູ້ໃຫ້ ຜົນບຸນໃນທຸກໂລກຍ່ອມເປັນໝັນ.

Verse 26

अतिथये प्रशान्ताय सीदते चाहिताग्नये । श्रोत्रियाय तथैकापि दत्ता बहुगुणा भवेत्

ແມ່ນແຕ່ງົວພຽງໂຕດຽວ ເມື່ອຖວາຍແກ່ແຂກຜູ້ສະງົບ, ແກ່ຜູ້ຂັດສົນ, ແກ່ອາຫິຕາກນິ (ຜູ້ຮັກສາໄຟບູຊາ), ຫຼືແກ່ສໂຣຕຣິຍະ ພຣາຫມະນະຜູ້ຮຽນຮູ້ເວທ, ຍ່ອມເປັນບຸນທະວີຄູນຫຼາຍເທົ່າ.

Verse 27

गां विक्रीणाति चेद्देवि ब्राह्मणो ज्ञानदुर्बलः । नासौ प्रशस्यते पात्रं ब्राह्मणो नैव स स्मृतः

ໂອ ເທວີ, ຖ້າພຣາຫມະນະຜູ້ອ່ອນແອໃນປັນຍາອັນແທ້ ຂາຍງົວ, ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນພາດຣະ (pātra) ຜູ້ຄວນຮັບທານ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ກໍບໍ່ຖືກນັບວ່າເປັນພຣາຫມະນະຕາມນັຍອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 28

बहुभ्यो न प्रदेयानि गौर्गृहं शयनं स्त्रियः । विभक्ता दक्षिणा ह्येषा दातारं नोपतिष्ठति

ງົວ, ເຮືອນ, ຕຽງນອນ, ແລະເມຍ ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຫຼາຍຄົນພ້ອມກັນ. ເພາະດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ນີ້ ເມື່ອແບ່ງອອກເປັນສ່ວນໆ ຍ່ອມບໍ່ມາອຸປະຖໍາ ຫຼືອໍານວຍຜົນແກ່ຜູ້ໃຫ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 29

प्रासादा यत्र सौवर्णाः शय्या रव्रोज्ज्वलास्तथा । वराश्चाप्सरसो यत्र तत्र गच्छंति गोप्रदाः

ບ່ອນໃດມີປະສາດຄໍາ, ມີຕຽງນອນສະຫວ່າງໄສອັນຮຸ່ງເຮືອງ, ແລະບ່ອນໃດມີອັບສະຣາອັນປະເສີດ, ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ຜູ້ຖວາຍງົວຍ່ອມໄປຮອດ.

Verse 30

नास्ति भूमिसमं दानं नास्ति गंगासमा सरित् । नास्ति सत्यात्परो धर्मो नान्यो देवो महेश्वरात्

ບໍ່ມີທານໃດເທົ່າກັບການຖວາຍດິນ; ບໍ່ມີແມ່ນ້ຳໃດເທົ່າກັບແມ່ນ້ຳຄັງຄາ. ບໍ່ມີທຳໃດສູງກວ່າຄວາມຈິງ, ແລະບໍ່ມີເທວະອື່ນນອກຈາກພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 31

उच्चैः पाषाणयुक्ता च न समा नैव चोषरा । न नदीकूलविकटा भूमिर्देया कदाचन

ບໍ່ຄວນຖວາຍດິນເມື່ອດິນນັ້ນສູງເກີນໄປ, ເຕັມໄປດ້ວຍຫີນ, ບໍ່ເສມ, ເຄັມ/ແຫ້ງແລ້ງ; ແລະດິນທີ່ຂຸລຂະຕາມຕາຝັ່ງແມ່ນ້ຳກໍບໍ່ຄວນໃຫ້ເລີຍ.

Verse 32

षष्टिवर्षसहस्राणि स्वर्गे वसति भूमिदः । आच्छेत्ता चानुमंता च तान्येव नरकं व्रजेत्

ຜູ້ຖວາຍດິນຈະຢູ່ໃນສະຫວັນຫົກໝື່ນປີ; ແຕ່ຜູ້ຍຶດເອົາດິນນັ້ນ ແລະຜູ້ອະນຸມັດໃຫ້ຍຶດ ຈະໄປນະລົກເທົ່າກັນຕາມໄລຍະນັ້ນ.

Verse 33

कुरुते पुरुषः पापं यत्किञ्चिद्वृत्तिकर्शितः । अपि गोचर्ममात्रेण भूमिदानेन शुद्ध्यति

ຄົນໜຶ່ງຖືກກົດດັນໂດຍການດຳລົງຊີວິດ ອາດກໍ່ບາບເລັກນ້ອຍໄດ້; ແຕ່ແມ່ນການຖວາຍດິນແມ່ນແຕ່ຂະໜາດເທົ່າໜັງງົວ ກໍຊ່ວຍໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້.

Verse 34

छत्रं शय्यासनं शंखो गजाश्वाश्चामराः स्त्रियः । भूमिश्चैषां प्रदानस्य शिवलोकः फलं स्मृतम्

ການຖວາຍຮົ່ມ, ຕຽງແລະອາສນະ, ຫອຍສັງຂ໌, ຊ້າງແລະມ້າ, ພັດຫາງຈາມຣະ, ນາງຮັບໃຊ້, ແລະດິນ—ຜົນຂອງການໃຫ້ເຫຼົ່ານີ້ ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະສິວະ (Śivaloka).

Verse 35

आदित्येऽहनि संक्रांतौ ग्रहणे चन्द्र सूर्ययोः । पारणैश्चैव गोदाने नोपोष्यः पौत्रवान्गृही

ໃນວັນອາທິດ, ໃນເວລາສັງກຣານຕິ (ການຍ້າຍດວງອາທິດ), ແລະໃນເວລາຄຣາສດວງຈັນຫຼືດວງອາທິດ—ທັງໃນເວລາປາຣະນະ (ແກ້ບວດ) ແລະເວລາຖວາຍທານໂຄ—ຄົນຄອບຄົວທີ່ມີຫຼານຊາຍ ບໍ່ຄວນອົດອາຫານ.

Verse 36

इन्दुक्षये तु संक्रान्त्यामेकादश्यां शते कृते । उपवासं न कुर्वीत यदीच्छेत्संततिं ध्रुवम्

ແຕ່ໃນເວລາດວງຈັນຫຼຸດຖອຍ, ໃນສັງກຣານຕິ, ແລະໃນວັນເອກາດະຊີ—ເມື່ອປະຕິບັດຄົບຮ້ອຍຄັ້ງແລ້ວ—ຜູ້ປາດຖະໜາລູກຫຼານອັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຄວນຖືອົດອາຫານ.

Verse 37

यथा शुक्ला तथा कृष्णा न विशेषोऽस्ति कश्चन । तथापि वर्धते धर्मः शुक्लायामेव सर्वदा

ດັ່ງທີ່ຄືກັນລະຫວ່າງຂ້າງເດືອນສວ່າງ ແລະຂ້າງເດືອນມືດ—ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງໃດເລີຍ; ແຕ່ທັງນີ້ ທຳມະຍ່ອມເພີ່ມພູນເປັນພິເສດໃນຂ້າງເດືອນສວ່າງເທົ່ານັ້ນເສມອ.

Verse 38

दशम्येकादशीविद्धा द्वादशी च क्षयं गता । नक्तं तत्र प्रकुर्वीत नोपवासो विधीयते

ເມື່ອວັນເອກາດະຊີຖືກວັນດະຊະມີ “ແຊກຊອນ” ແລະວັນດວາດະຊີເກີດຄະຊະຍະ (ຂາດຫາຍ) ໄປ—ໃນກໍລະນີນັ້ນ ຄວນປະຕິບັດແຕ່ “ນັກຕະ” ຄືກິນອາຫານຕອນກາງຄືນ; ບໍ່ໄດ້ບັນຍັດໃຫ້ອົດອາຫານເຕັມຮູບ.

Verse 39

उपोष्यैकादशीं यस्तु त्रयोदश्यां तु पारणम् । करोति तस्य नश्येत्तु द्वादश दद्वादशीफलम्

ຜູ້ໃດອົດອາຫານໃນວັນເອກາດະຊີ ແລ້ວໄປແກ້ບວດ (ປາຣະນະ) ໃນວັນຕຣະໂຢດະຊີ—ຜົນບຸນຂອງວັນດວາດະຊີຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນໄປ; ຄຸນຜົນຂອງດວາດະຊີຖືກທຳລາຍແທ້.

Verse 40

उपवासे तथा श्राद्धे न खादेद्दन्तधावनम् । दन्तानां काष्ठसंगाच्च हन्ति सप्तकुलानि वै

ໃນວັນອຸປະວາສ ແລະໃນເວລາປະກອບພິທີສຣາດທະ ບໍ່ຄວນຂົມໄມ້ຖູແຂ້ວ; ເພາະແຂ້ວສຳຜັດກັບໄມ້ ກ່າວວ່າທຳອັນຕະລາຍແກ່ວົງຕະກູນເຈັດຊັ້ນແທ້ໆ।

Verse 41

दर्शं च पौर्णमासं च पितुः सांवत्सरं दिनम् । पूर्वविद्धमकुर्वाणो नरकं प्रतिपद्यते

ພິທີວັນເດືອນດັບ (ດັຣຊະ) ແລະພິທີວັນເດືອນເຕັມ (ເປົາຣະນະມາສະ) ພ້ອມທັງວັນສຣາດທະປະຈຳປີຂອງບິດາ—ຜູ້ໃດບໍ່ປະກອບຕາມຫຼັກ ‘ປູຣະວິດທະ’ ອັນຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄປສູ່ນະຣົກ।

Verse 42

हानिश्च संततेः प्रोक्ता दौर्भाग्यं समवाप्नुयात् । द्रव्याभावेथ श्राद्धस्य विधिं वक्ष्यामि तत्त्वतः

ການສູນເສຍລູກຫຼານຖືກກ່າວໄວ້ເປັນຜົນ ແລະອາດໄດ້ຮັບຄວາມອັບໂຊກ. ບັດນີ້ ເມື່ອຂາດຊັບສິນສຳລັບສຣາດທະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວວິທີການສຣາດທະຕາມຄວາມຈິງ।

Verse 43

एकेनापि हि विप्रेण षट्पिण्डं श्राद्धमाचरेत् । षडर्घ्यान्पारयेत्तत्र तेभ्यो दद्याद्यथाविधि

ແມ່ນແຕ່ມີພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວ ກໍຄວນປະກອບສຣາດທະດ້ວຍປິນດະຫົກກ້ອນ; ທີ່ນັ້ນຈົ່ງປະກອບອາຣະຄະຍະຫົກຄັ້ງໃຫ້ຄົບ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍໃຫ້ທ່ານຕາມພິທີ।

Verse 44

पिता भुंक्ते द्विज करे मुखे भुंक्ते पितामहः । प्रपितामहस्तालुस्थः कण्ठे मातामहः स्मृतः

ບິດາຍ່ອມຮັບປະທານຈາກມືຂອງພຣາຫມັນ; ປູ່ຍ່ອມຮັບປະທານຢູ່ໃນປາກຂອງທ່ານ. ປູ່ທວດ (ປຣະປິຕາມະຫະ) ກ່າວວ່າສະຖິດຢູ່ທີ່ເພດານປາກ ແລະຕາຝ່າຍແມ່ (ມາຕາມະຫະ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າສະຖິດຢູ່ທີ່ຄໍ.

Verse 45

प्रमातामहस्तु हृदये वृद्धो नाभौ तु संस्थितः । अलाभे ब्राह्मणस्यैव कुशः कार्यो द्विजः प्रिये । इदं सर्वपुराणेभ्यः सारमुद्धत्य चोच्यते

ຕາມພຣະວາຈານີ້ “ປູ່ຝ່າຍແມ່ອັນຍິ່ງ” ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈ ແລະ “ຜູ້ເຖົ້າ” ສະຖິດຢູ່ທີ່ສະດື. ຖ້າບໍ່ອາດໄດ້ພົບພຣາຫມະນ ໂອ ຜູ້ຮັກ ຈົ່ງປັ້ນດວິຊະຈາກຫຍ້າກຸສະ; ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄໍາທີ່ດຶງອອກຈາກສານະສໍາຄັນຂອງປູຣານະທັງປວງ।

Verse 46

न चैतन्नास्तिके देयं पिशुने वेदनिन्दके । प्रातःप्रातरिदं श्राव्यं पूजयित्वा महेश्वरम्

ແລະບໍ່ຄວນມອບສິ່ງນີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ, ຜູ້ມີໃຈຮ້າຍ, ຫຼືຜູ້ດ່າທໍານອງເວດ. ຈົ່ງສວດຖ້ອຍຄໍານີ້ທຸກໆເຊົ້າ ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara).

Verse 47

कुलीनं सर्वशास्त्रज्ञं यथा देवं महेश्वरम् । अस्य धर्मस्य वक्तारं छत्रं दद्यात्प्रपूजयेत्

ຄວນເຄົາລົບຄູອາຈານຜູ້ມີຊາດຕະກູນດີ ແລະຮູ້ຊາສະຕຣາທັງປວງ ເຫມືອນກັບເຄົາລົບພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະເອງ. ແລະຄວນບູຊາຜູ້ອະທິບາຍທຳມະນີ້ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ພ້ອມຖວາຍຮົ່ມ (parasol) ເປັນທານ.

Verse 48

अपूज्याद्वाचकाद्यस्तु श्लोकमेकं शृणोति च । नासौ पुण्यमवाप्नोति शास्त्रचौरः स्मृतो हि सः

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຟັງແມ່ນແຕ່ບົດກະວີພຽງບົດດຽວ ຈາກຜູ້ອ່ານທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບບຸນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນ “ໂຈນແຫ່ງຄຳພີ”.

Verse 49

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजयेद्वाचकं बुधः । अन्यथा निष्फलं तस्य पुस्तकश्रवणं भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີເພື່ອບູຊາແລະເຄົາລົບຜູ້ອ່ານ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ການຟັງຄຳພີອັນສັກສິດຂອງເຂົາຈະເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 50

यस्यैव तिष्ठते गेहे शास्त्रमेतत्सदुर्लभम् । तस्य देवि गृहे तीर्थैः सह तिष्ठेच्छिवः स्वयम्

ໂອ ເທວີ, ເຮືອນໃດທີ່ຮັກສາຄຳພີອັນຫາຍາກນີ້ໄວ້, ໃນເຮືອນນັ້ນ ພຣະສິວະເອງຈະປະທັບຢູ່ ພ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະທັງຫຼາຍ.

Verse 51

बहुनात्र किमुक्तेन भवेन्मोक्षस्य भाजनम् । न चैतत्पिशुने देयं नास्तिके दंभसंयुते

ຈະກ່າວຫຍັງອີກ? ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນພາຊະນະແຫ່ງໂມກສະ. ແຕ່ຄຳສອນນີ້ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ນິນທາກ່າວຮ້າຍ ຫຼືຜູ້ບໍ່ເຊື່ອທີ່ປະກອບດ້ວຍຄວາມຫຼອກລວງ.

Verse 52

इदं शान्ताय दान्ताय देयं शैवद्विजन्मने

ສິ່ງນີ້ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ສະຫງົບ ແລະຜູ້ຝຶກຕົນ—ແກ່ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ເປັນສາວົກແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 208

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे दानपात्रब्राह्मणमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टोत्तरद्विशततमो ऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ», ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ, ໃນພາກທີ 7 ຊື່ «ປຣະພາສະຂັນດະ», ໃນພາກທີ 1 «ປຣະພາສະກເສດຣະ-ມາຫາຕມະຍະ», ພາຍໃນ «ສຣາດທະ-ກັລປະ», ຈົບບົດທີ 208 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງພຣາຫມະນະຜູ້ຄວນຮັບທານ».