Adhyaya 204

Verse 1

देव्युवाच । भगवन्देवदेवेश संसारार्णवतारक । सरस्वत्याश्च माहात्म्यं विस्तरात्कथयस्व मे

ເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ, ຈອມເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານ, ຂໍຈົ່ງເລົ່າມະຫິມາຂອງ ສະຣັສວະຕີ ຢ່າງລະອຽດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 2

यात्रागतानां देवेशि पुरुषाणां जितात्मनाम् । मुखद्वारे तु किं पुण्यं स्नानदाने च शंकर

ໂອ ຈອມເທວະ, ສໍາລັບບຸລຸດຜູ້ຝຶກຕົນ ທີ່ມາເຮັດຍາດຕະຣາ—ທີ່ ມຸກຄະດວາຣາ ມີບຸນອັນໃດ? ແລະການອາບນ້ໍາກັບການໃຫ້ທານ ມີອານຸສົງອັນໃດ, ໂອ ຊັງກະຣະ?

Verse 3

अवगाहनेन चान्यत्र फलं किंस्वित्प्रजायते । श्राद्धस्य किं विधानं तु के मंत्रास्तत्र के द्विजाः

ແລະການອາບນ້ໍາຢູ່ບ່ອນອື່ນ ຈະເກີດຜົນອັນໃດ? ທີ່ນັ້ນ ພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຄວນປະຕິບັດຢ່າງໃດ—ມີມັນຕຣາໃດຕ້ອງໃຊ້ ແລະຄວນເຊີນດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດ?

Verse 4

किं ग्राह्यं किञ्च भोक्तव्यं ब्राह्मणैः श्राद्धकर्मणि । कानि दानानि देयानि नृभिर्यात्रा फलेप्सुभिः

ໃນພິທີ ສຣາດທະ ບຣາຫມັນຄວນຮັບສິ່ງໃດ ແລະຄວນສັນລະເສີນອາຫານສິ່ງໃດ? ແລະຜູ້ຄົນທີ່ປາດຖະໜາຜົນແຫ່ງຍາດຕະຣາ ຄວນໃຫ້ທານສິ່ງໃດບ້າງ?

Verse 5

ईश्वर उवाच । शृणु देविप्रवक्ष्यामि दानश्राद्धविधिक्रमम् । सरस्वत्याश्च माहात्म्यं कीर्त्यमानं निबोध मे

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍລໍາດັບພິທີຂອງການໃຫ້ທານ ແລະ ສຣາດທະ. ແລະຈົ່ງເຂົ້າໃຈຈາກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງມະຫິມາຂອງ ສະຣັສວະຕີ ທີ່ກໍາລັງຖືກສັນລະເສີນ.

Verse 6

पुण्यं सारस्वतं तोयं यत्र तत्रावगाह्यते । सागरेण तु संमिश्रं देवानामपि दुर्लभम्

ນ້ຳອັນບຸນຂອງແມ່ນ້ຳສາຣະສະວະຕີ ບໍ່ວ່າຈະລົງອາບຢູ່ໃສກໍເກີດບຸນ. ເມື່ອປະສົມກັບທະເລ ຈຸດບັນຈົບນັ້ນຫາຍາກ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້ພົບ.

Verse 7

सरस्वती सर्वनदीषु पुण्या सरस्वती लोकसुखावगाहा । सरस्वतीं प्राप्य न दुःखिता नराः सदा न शोचंति परत्र चेह वा

ສາຣະສະວະຕີແມ່ນອັນບຸນອັນບໍລິສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງປວງ; ການລົງອາບໃນສາຣະສະວະຕີແມ່ນການຈົມຢູ່ໃນຄວາມສຸກຂອງໂລກ. ເມື່ອໄດ້ພົບສາຣະສະວະຕີ ມະນຸດບໍ່ຖືກທຸກໂສກ; ບໍ່ໂສກເສົ້າ ທັງໃນນີ້ ແລະໃນປາຣະໂລກ.

Verse 8

पुण्यं सारस्वतं तीर्थं पुण्यकृल्लभते नरः । दुर्लभं त्रिषु लोकेषु वैशाख्या सोमपर्वणि

ຕີຣະຖະສາຣະສະວະຕະແມ່ນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນບຸນ; ຜູ້ທີ່ສະສົມບຸນຈຶ່ງໄດ້ພົບພາ. ໃນສາມໂລກ ການໄດ້ຮັບຄວາມມົງຄຸນເຕັມທີ່ນັ້ນຫາຍາກ ໂດຍສະເພາະເມື່ອວັນພິທີໂສມາຕົງໃນເດືອນໄວສາຂະ.

Verse 9

अमा सोमेन संयुक्ता यदि तत्रैव लभ्यते । तत्र किं क्रियते देवि पर्वकोटिशतैरपि

ໂອ ເທວີ, ຖ້າວັນອະມາວາສະຍາທີ່ຄູ່ກັບໂສມາ ໄດ້ພົບຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແລ້ວທີ່ອື່ນໆ ແມ່ນຈະສຳເລັດຫຍັງໄດ້ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍວັນບຸນນັບຮ້ອຍລ້ານ?

Verse 10

चान्द्रायणानि कृच्छ्राणि महासां तपनानि च । प्रायश्चित्तानि दीयन्ते यत्र नास्ति सरस्वती

ບ່ອນໃດທີ່ບໍ່ມີສາຣະສະວະຕີ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງພຶ່ງພາພິທີຊຳລະບາບ—ວັດຕະຈັນທຣາຍະນະ, ກຣິດສະຣະ ແລະຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດອື່ນໆ. (ແຕ່ທີ່ນີ້ ສາຣະສະວະຕີເອງປະທານຄວາມບໍລິສຸດ)

Verse 11

यावदस्थि शरीरस्य तिष्ठेत्सारस्वते जले । तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके वसे न्नरः । जात्यन्धैस्ते समा ज्ञेया मृतैः पंगुभिरेव च

ຕາມທີ່ແມ່ນແຕ່ກະດູກຂອງຮ່າງກາຍຍັງຄົງຢູ່ໃນນ້ຳສາຣັສວະຕະ (ຕີຣຖະ) ນານເທົ່າໃດ ຜູ້ນັ້ນຈະພັກອາໄສໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ນານເທົ່ານັ້ນເປັນພັນໆປີ. ຜູ້ມີກຳລັງແຕ່ບໍ່ຮັບເອົາທີ່ພຶ່ງນີ້ ຄວນຖືວ່າເທົ່າກັບຄົນຕາບອດແຕ່ເກີດ—ແທ້ຈິງຄືຄົນຕາຍ ແລະຄົນຂາເປ້ຍ.

Verse 12

समर्था ये न पश्यन्ति प्रभासस्थां सरस्वतीम् । ते देशास्तानि तीर्थानि आश्रमास्ते च पर्वताः

ຜູ້ທີ່ມີກຳລັງແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຫັນນາງສາຣັສວະຕີຜູ້ສະຖິດຢູ່ປຣະພາສະ—ດິນແດນເຫຼົ່ານັ້ນ, ຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ, ອາສຣົມເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະພູເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເຂົາໄປຫາ ລ້ວນບໍ່ມີນ້ຳໜັກເທົ່າໃດ.

Verse 13

येषां सरस्वती देवी मध्ये याति सरिद्वरा । त्रैलोक्यपावनीं पुण्यां संश्रिता ये सरस्वतीम् । संसारकर्दमामोदमाजिघ्रन्ति न ते पुनः

ຜູ້ໃດທີ່ນາງສາຣັສວະຕີເທວີ—ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດ—ໄຫຼຜ່ານກາງຖິ່ນຂອງເຂົາ, ແລະຜູ້ໃດທີ່ພຶ່ງພາສາຣັສວະຕີອັນບຸນບໍລິສຸດ ຜູ້ຊຳລະສາມໂລກ—ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ດົມກິ່ນເໝັນຂອງຕົມຕົວແຫ່ງສັງສາຣະອີກເລີຍ.

Verse 14

शब्दविद्येव विस्तीर्णा मतैव जगतः प्रिया । सतां मतिरिव स्वच्छा रमणीया सरस्वती

ສາຣັສວະຕີແຜ່ກວ້າງດັ່ງວິຊາແຫ່ງສຽງ; ເປັນທີ່ຮັກຂອງໂລກດັ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງ; ໃສສະອາດດັ່ງປັນຍາຂອງຜູ້ດີ—ສາຣັສວະຕີນັ້ນຊ່າງນ່າຊົມຊື່ນຢ່າງແທ້.

Verse 15

त्रैलोक्यशोभितां देवीं दिव्य तोयां सुनिर्मलाम् । स नीचो यः पुमानेतां न वन्देत सरस्वतीम्

ສາຣັສວະຕີແມ່ນເທວີຜູ້ປະດັບສາມໂລກ; ນ້ຳຂອງນາງເປັນທິບ ແລະບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ຕ່ຳຕ້ອຍແທ້ແມ່ນຊາຍຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ກົ້ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ສາຣັສວະຕີນີ້.

Verse 16

स्वर्गनिश्रेणिसंभूता प्रभासे तु सरस्वती । नापुण्यवद्भिः संप्राप्तुं पुंभिः शक्या महानदी

ທີ່ປຣະພາສາ ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ເກີດຂຶ້ນດັ່ງຂັ້ນບັນໄດໄປສະຫວັນ. ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ນີ້ ຜູ້ບໍ່ມີບຸນບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້.

Verse 17

चन्द्रभागा च गंगा च तथा यत्र सरस्वती । देवास्ते न मनुष्यास्ते तिस्रो नद्यः पिबन्ति ये

ບ່ອນທີ່ມີ ຈັນທຣະພາກາ ແລະ ຄັງຄາ ພ້ອມທັງ ສະຣັສວະຕີ—ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳຈາກແມ່ນ້ຳທັງສາມ ຜູ້ນັ້ນເປັນເທວະ ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ.

Verse 18

सत्यमेव मया देवि जाह्नवी शिरसा धृता । याः काश्चित्सरितो लोके तासां पुण्या सरस्वती

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ຮັບແມ່ນ້ຳຈາຫນະວີ (ຄັງຄາ) ໄວ້ເທິງສີສະ. ແຕ່ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງປວງໃນໂລກ ສະຣັສວະຕີແມ່ນບໍລິສຸດສູງສຸດ ແລະໃຫ້ບຸນຫຼາຍສຸດ.

Verse 19

दर्शनेन सरस्वत्या राजसूयो न राजते । गंडूषश्चाश्वमेधाद्वै सर्व क्रतुवरं पयः

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ສະຣັສວະຕີ ພິທີຣາຊະສູຍະກໍຈືດຈາງ. ແລະນ້ຳຂອງນາງພຽງຄຳດຽວ ຍັງສູງກວ່າອັດສະວະເມດະ—ນ້ຳນາງແມ່ນຜົນບຸນອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາຍັດທັງປວງ.

Verse 21

वहन्ति येषां कालेन ते न काल वशा नराः । देवि किं बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनःपुनः । सरस्वत्याः परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ຜູ້ໃດທີ່ເວລາເອງໄຫຼໄປສຳລັບເຂົາ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນມະນຸດທີ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງເວລາ. ໂອ ເທວີ, ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ ຈະສັນລະເສີນຊ້ຳໆອີກເທື່ອ? ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ ຕີຣະຖະໃດສູງກວ່າ ສະຣັສວະຕີ.

Verse 22

तत्रैव दुर्लभं स्नानं यत्र सागरसंगमः । तत्र स्नानेन दानेन कोटियज्ञफलं लभेत्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ການອາບນ້ຳແມ່ນຫາຍາກແລະມີຄ່າ—ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳພົບທະເລ. ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລະໃຫ້ທານ ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຍັດຍະນັບໂກຕິ.

Verse 23

यत्र सारस्वतं तोयं सागरोर्मिसमाकुलम् । तत्र स्नास्यंति ये मर्त्या भाग्यवन्तो युगेयुगे

ບ່ອນທີ່ນ້ຳສາຣັສວະຕີ ຖືກຄື້ນທະເລກວນກະເທືອນແລະກົດກວນ; ຜູ້ມະນຸດທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຢູ່ທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ແມ່ນຜູ້ມີວາສະນາແທ້.

Verse 24

ते धन्यास्ते नमस्कार्यास्तेषां स्फीततरं यशः । येषां कलेवरं नॄणां सिक्तं सारस्वतैर्जलैः

ເຂົາເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີພອນ ແລະຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ; ຊື່ສຽງຂອງເຂົາເຈົ້າຍິ່ງເຈີຣິນ. ຜູ້ໃດທີ່ກາຍຖືກຊຳລະແລະຊຸກຊື້ນດ້ວຍນ້ຳສາຣັສວະຕີ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ດີງາມ.