Adhyaya 107

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ पूजाविधानं ते कथयामि समासतः । भक्तिभेदान्पृथक्तस्य ब्रह्मणो बालरूपिणः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ເຮົາຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າໂດຍຫຍໍ້ ວິທີການບູຊາ—ພ້ອມທັງຮູບແບບຄວາມພັກດີທີ່ແຕກຕ່າງ—ຕໍ່ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ຜູ້ຖືກບູຊາໃນຮູບເດັກເທວະ.

Verse 2

रथयात्राविधानं तु स्तोत्रमंत्रविधिक्रमम् । विविधा भक्तिरुद्दिष्टा मनोवाक्कायसंभवा

ກົດລະບຽບຂອງພິທີຣະຖະ-ຢາຕຣາ (ຂະບວນລົດບູຊາ) ແລະລຳດັບທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງສະໂຕຕຣະ ແລະມັນຕຣະ—ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມພັກດີຖືກສອນວ່າມີຫຼາຍປະການ ເກີດຈາກໃຈ ຄຳເວົ້າ ແລະກາຍ.

Verse 3

लौकिकी वैदिकी चापि भवेदाध्यात्मिकी तथा । ध्यानधारणया या तु वेदानां स्मरणेन च । ब्रह्मप्रीतिकरी चैषा मानसी भक्तिरुच्यते

ຄວາມພັກດີອາດເປັນແບບໂລກີ, ແບບໄວດິກ ແລະແບບອາດຍາດມິກ. ຄວາມພັກດີທີ່ປະຕິບັດດ້ວຍການພິຈາລະນາ (ທຽນ) ແລະການຍຶດຈິດໃຫ້ໝັ້ນ, ພ້ອມກັບການລະລຶກເຖິງວິດາ—ອັນນຳຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ພຣະພຣະຫມັນ—ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ບັກຕິທາງໃຈ (ມານະສີ).

Verse 4

मंत्रवेदनमस्कारैरग्निश्राद्धविधानकैः । जाप्यैश्चारण्यकैश्चैव वाचिकी भक्तिरुच्यते

ດ້ວຍມັນຕຣາ, ການສວດເວທ, ການນົບນ້ອມ, ພິທີໄຟ ແລະ ພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຕາມວິທີ, ພ້ອມທັງຈະປະ (japa) ແລະ ວິນັຍຢູ່ປ່າ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ ພັກຕິທາງວາຈາ (vācikī bhakti).

Verse 5

व्रतोपवासनियमैश्चितेंद्रियनिरोधिभिः । कृच्छ्र सांतपनैश्चान्यैस्तथा चांद्रायणादिभिः

ດ້ວຍວຣະຕະ (ຄໍາປະຕິຍານ), ການອົດອາຫານ ແລະ ນິຍະມະທີ່ຂັບຄຸມອິນທຣີຍະ; ດ້ວຍຕະປະສະເຊັ່ນ kṛcchra ແລະ sāṃtāpana; ແລະດ້ວຍການຖືວຣະຕະ cāndrāyaṇa ແລະອື່ນໆ—(ພັກຕິປາກົດຜ່ານການປະຕິບັດທາງກາຍ)។

Verse 6

ब्रह्मोक्तैश्चोपवासैश्च तथान्यैश्च शुभव्रतैः । कायिकी भक्तिराख्याता त्रिविधा तु द्विजन्मनाम्

ດ້ວຍການອົດອາຫານທີ່ຖືກບັນຍັດໃນຄໍາສອນອັນສັກສິດ (brahma-ordained) ແລະດ້ວຍວຣະຕະອັນດີງາມອື່ນໆ—ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ພັກຕິທາງກາຍ (kāyikī bhakti) ແລະມີສາມປະເພດສໍາລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija).

Verse 7

गोघृतक्षीरदधिभिर्मध्विक्षुसुकुशोदकैः । गंधमाल्यैश्च विविधैर्वस्तुभिश्चोपपादिभिः

ດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍງົວ (ghee), ນົມ ແລະ ດະທິ (curd); ດ້ວຍນ້ໍາເຜິ້ງ, ອ້ອຍ ແລະ ນ້ໍາຄຸສະອັນບໍລິສຸດ (kuśa-water); ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະ ພວງມາລາຫຼາກຫຼາຍ, ພ້ອມທັງເຄື່ອງບູຊາອັນເໝາະສົມຫຼາຍປະເພດ—(ການນະມັດສະການຖືກປະກອບ).

Verse 8

घृतगुग्गुलधूपैश्च कृष्णागुरुसुगंधिभिः । भूषणै हैमरत्नाद्यैश्चित्राभिः स्रग्भिरेव च

ດ້ວຍທູບຈາກ ghee ແລະ guggulu ທີ່ຫອມດ້ວຍໄມ້ອາກຸຣຸດໍາ (kṛṣṇāguru); ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທອງ ແລະ ແກ້ວມະນີຕ່າງໆ; ແລະດ້ວຍພວງມາລາອັນງາມວິຈິດ—(ຖວາຍບູຊາ).

Verse 9

न्यासैः परिसरैः स्तोत्रैः पताकाभिस्तथोत्सवैः । नृत्यवादित्रगीतैश्च सर्ववस्तूपहारकैः

ດ້ວຍການວາງນະຍາສະ (nyāsa), ການເດີນວຽນຮອບ, ບົດສັນລະເສີນ, ທຸງປ້າຍ ແລະ ງານບຸນ; ດ້ວຍຟ້ອນລຳ, ດົນຕີ ແລະ ເພງ; ພ້ອມການຖວາຍຂອງທຸກຢ່າງ—ພິທີບູຊາຈຶ່ງຖືກຈັດຂຶ້ນ.

Verse 10

भक्ष्यभोज्यान्न पानैश्च या पूजा क्रियते नरैः । पितामहं समुद्दिश्य सा भक्तिर्लौकिकी मता

ການບູຊາທີ່ມະນຸດເຮັດດ້ວຍຂອງຫວານ, ອາຫານປຸງສຸກ, ເຂົ້າແລະທັນຍາຫານ, ພ້ອມເຄື່ອງດື່ມ—ໂດຍອຸທິດແດ່ Pitāmaha (ພຣະພຣະຫມາ)—ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ພັກຕິແບບໂລກີ (laukikī).

Verse 11

वेदमंत्रहविर्भागैः क्रिया या वैदिकी स्मृता

ພິທີກຳທີ່ຈື່ຈຳວ່າ “ແບບເວດິກ” ນັ້ນ ແມ່ນການປະກອບພິທີດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງເວດ ແລະ ດ້ວຍສ່ວນທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງຮະວິສ (havis) ໃນການຖວາຍໄຟ.

Verse 12

दर्शे च पौर्णमास्यां च कर्त्तव्यं चाग्निहोत्रजम् । प्राशनं दक्षिणादानं पुरोडाश इति क्रिया

ໃນວັນເດືອນດັບ (ດາຣະ) ແລະ ວັນເດືອນເຕັມ (ເພົານະມາສີ) ຄວນປະກອບພິທີທີ່ເກີດຈາກອັກນິໂຫຕຣະ—ຄື ການຊິມຂອງຖວາຍ (prāśana), ການໃຫ້ດັກຊິນາ (dakṣiṇā), ແລະ ການຖວາຍເຂົ້າປັ້ນປູໂຣດາຊະ (puroḍāśa); ນີ້ແມ່ນຂັ້ນຕອນທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 13

इष्टिर्धृतिः सोमपानं याज्ञियं कर्म सर्वशः । ऋग्यजुः सामजाप्यानि संहिताध्ययनानि च । क्रियते ब्रह्माणमुद्दिश्य सा भक्तिर्वेदिकोच्यते

ອິດຕິ (iṣṭi) ການບູຊາຍັນ, ຄວາມໝັ້ນຄົງ (dhṛti), ການດື່ມໂສມະ, ແລະ ກຳຍັນທັງປວງ; ການສວດຈາປະຂອງ Ṛk, Yajus, Sāman ແລະ ການຮຽນອ່ານສັມຫິຕາ—ເມື່ອປະກອບໂດຍມີພຣະພຣະຫມາເປັນເປົ້າໝາຍ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ພັກຕິແບບເວດິກ”.

Verse 14

प्राणायामपरो नित्यं ध्यानवान्विजितेंद्रियः । भैक्ष्यभक्षी व्रती चापि सर्वप्रत्याहृतेंद्रियः

ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນໃນປຣານາຍາມະຢ່າງສະເໝີ, ມີສະມາທິ ແລະຊະນະອິນທຣີ; ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນດະບາດ ຮັກສາວຣະຕະ ແລະຖອນອິນທຣີທັງປວງ—ນີ້ແມ່ນຜູ້ປະຕິບັດມີວິໄນ.

Verse 15

धारणं हृदये कृत्वा ध्यायमानः प्रजेश्वरम् । हृत्पद्मकर्णिकासीनं रक्तवर्णं सुलोचनम्

ເຮັດການຕັ້ງຈິດ (ທາຣະນາ) ໃນຫົວໃຈ ແລ້ວພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ (ປຣະຊາປະຕິ/ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ນັ່ງຢູ່ກາງກະພຸກດອກບົວໃນຫົວໃຈ, ມີສີແດງ ແລະດວງຕາງາມ.

Verse 16

पश्यन्नुद्द्योतितमुखं ब्रह्माणं सुकटीतटम् । रक्तवर्णं चतुर्बाहुं वरदाभयहस्तकम् । एवं यश्चिंतयेद्देवं ब्रह्मभक्तः स उच्यते

ເຫັນພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີໃບໜ້າສ່ອງສະຫວ່າງ, ສະໂພກແລະແອວງາມ, ມີສີແດງ, ມີສີ່ແຂນ, ຖືມຸດຣາປະທານພອນ ແລະປະທານອະໄພ; ຜູ້ໃດຄິດຄຳນຶງພຣະເທວະນີ້ດັ່ງນີ້ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ.

Verse 17

विधिं च शृणु मे देवि यः स्मृतः क्षेत्रवासिनाम्

ແລ້ວຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າເຈົ້າ, ໂອ ເທວີ, ກົດແຫ່ງການປະພຶດທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ສຳລັບຜູ້ອາໄສໃນກະເສດຣະອັນສັກສິດ.

Verse 18

निर्ममा निरहंकारा निःसंगा निष्परिग्रहाः । चतुर्वर्गेपि निःस्नेहाः समलोष्टाश्मकांचनाः

ປາສະຈາກຄວາມເປັນ “ຂອງຂ້ອຍ”, ປາສະຈາກອະຫັງກາຣ, ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະບໍ່ສະສົມ; ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຈຸດໝາຍສີ່ປະການແຫ່ງຊີວິດກໍບໍ່ຫຼົງຕິດ, ເຫັນກ້ອນດິນ, ຫີນ, ແລະຄຳ ເທົ່າກັນ.

Verse 19

भूतानां कर्मभिर्नित्यं त्रिविधैरभयप्रदाः । प्राणायामपरा नित्यं परध्यानपरायणाः

ດ້ວຍກຳສາມປະການ ພວກເຂົາຍ່ອມປະທານອະໄພແກ່ສັດທັງຫຼາຍເປັນນິດ; ອຸທິດໃຈໃນປຣານາຍາມ ແລະ ພິຈາລະນາສູ່ພຣະອົງສູງສຸດໂດຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 20

जापिनः शुचयो नित्यं यतिधर्मक्रियापराः । सांख्ययोगविधिज्ञा ये धर्मविच्छिन्नसंशयाः

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ສວດຈະປະ (japa) ຢ່າງສະເໝີ, ບໍລິສຸດເປັນນິດ; ອຸທິດໃນວິນັຍແລະກິດຂອງຍະຕິ; ຮູ້ວິທີສາງຂະຍະ ແລະ ໂຍຄະ, ຄວາມສົງໄສໃນທັມມະຖືກຕັດຂາດແລ້ວ।

Verse 21

ब्रह्मपूजारता नित्यं ते विप्राः क्षेत्रवासिनः । तैर्यथा पूजनीयो वै बालरूपी पितामहः

ພຣາຫມັນຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນກະເສດຣະອັນສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມຍິນດີໃນການບູຊາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເປັນນິດ; ໂດຍພວກເຂົາ ພຣະປິຕາມະຫະ—ພຣະພຣະຫມາໃນຮູບເດັກນ້ອຍ—ຄວນຖືກບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 22

तथाहं कीर्त्तयिष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । स्नात्वा तु विमले तीर्थे शुक्लांबरधरः शुचिः । पूजोपहारसंयुक्तस्ततो ब्रह्माणमर्चयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະກ່າວອະທິບາຍ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈອັນເປັນໜຶ່ງ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດ ນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລະ ຮັກສາຄວາມສະອາດ, ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ ແລ້ວຈຶ່ງຄວນບູຊາພຣະພຣະຫມາ।

Verse 23

पूर्वं संस्नाप्य विधिना पंचामृतरसोदकैः । गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम्

ກ່ອນອື່ນ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນອາບສົດພຣະອົງດ້ວຍນ້ຳແລະນ້ຳຫວານແຫ່ງປັນຈາມຣິຕະ (pañcāmṛta): ນ້ຳປັດສະວະງົວ, ຂີ້ງົວ, ນົມ, ນົມສົ້ມ, ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee), ແລະນ້ຳທີ່ຊຳລະດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ (kuśa).

Verse 24

गायत्र्या गृह्य गोमूत्रं गंधद्वारेति गोमयम् । आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति वै दधि

ດ້ວຍມົນຕຣາ «ຄາຍະຕຣີ» ໃຫ້ນໍານ້ໍາປັດສະວະງົວ; ດ້ວຍ «ຄັນທະດວາຣ» ໃຫ້ນໍາຂີ້ງົວ; ດ້ວຍ «ອາປະຍາຍັສວະ» ໃຫ້ນໍານ້ໍານົມ; ແລະດ້ວຍ «ດະທິກຣາວ» ໃຫ້ນໍານົມສົ້ມ—ພິທີດໍາເນີນດັ່ງນີ້ແທ້.

Verse 25

तेजोऽसि शुक्रमित्याज्यं देवस्य त्वा कुशोदकम् । आपोहिष्ठेति मंत्रेण पंचगव्येन स्नापयेत्

ດ້ວຍ «ເຕໂຈ’ສິ ຊຸກຣັມ» ໃຫ້ໃຊ້ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee); ດ້ວຍ «ເທວັສຍະ ຕວາ» ໃຫ້ໃຊ້ນ້ໍາຄຸຊະ; ແລະດ້ວຍມົນຕຣາ «ອາໂປຫິດຖະ» ຄວນອາບເທວະດາດ້ວຍ ປັນຈະຄະວະຍະ (pañcagavya).

Verse 26

कपिलापंचगव्येन कुशवारियुतेन च । स्नापयेन्मंत्रपूतेन ब्रह्मस्नानं हि तत्स्मृतम्

ຄວນອາບ (ເທວະດາ) ດ້ວຍປັນຈະຄະວະຍະຂອງງົວສີຄາປິລາ (ສີນ້ໍາຕານອ່ອນ) ພ້ອມນ້ໍາຄຸຊະ ທີ່ຖືກຊໍາລະດ້ວຍມົນຕຣາ; ນີ້ແມ່ນທີ່ຈື່ຈໍາກັນວ່າ «ພຣະຫມາ-ສະນານ».

Verse 27

वर्षकोटिसहस्रैस्तु यत्पापं समुपार्जितम् । सुरज्येष्ठं तु संस्नाप्य दहेत्सर्वं न संशयः

ບາບໃດໆທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດພັນໂກຕິປີ ເມື່ອໄດ້ອາບ «ສຸຣະ-ຊະເຢດຖະ» (ຜູ້ເປັນເອກໃນໝູ່ເທວະ) ບາບນັ້ນຈະຖືກເຜົາຫມົດສິ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 28

एवं संस्नाप्य विधिना ब्रह्माणं बालरूपिणम् । कर्पूरागरुतोयेन ततः संस्नापयेद्द्विजः

ເມື່ອອາບພຣະພຣະຫມາໃນຮູບເດັກນ້ອຍຕາມພິທີແລ້ວ, ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄວນອາບອີກຄັ້ງດ້ວຍນ້ໍາທີ່ຫອມດ້ວຍກາມຟໍ (camphor) ແລະ ອະກະຣຸ (agaru).

Verse 29

एवं कृत्वार्च्चयेद्देवं गायत्रीन्यासयोगतः । मूर्ध्नः पादतलं यावत्प्रणवं विन्यसेद्बुधः

ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະເທວະຕາ ຕາມວິທີ «ຄາຍະຕຣີ-ນຍາສ»; ຜູ້ຮູ້ຄວນວາງ «ປຣະນະວະ» (ໂອມ) ຈາກຍອດສະຫຼອງຫົວ ລົງຮອດຝາຕີນ.

Verse 30

तकारं विन्यसेन्मूर्ध्नि सकारं मुखमण्डले । विकारं कंठदेशे तु तुकारं चांगसंधिषु

ພຶງວາງພະຍາງ «ta» ທີ່ຍອດສະຫຼອງຫົວ, «sa» ທີ່ບ່ອນໃບໜ້າ; «vi» ທີ່ຄໍ; ແລະ «tu» ທີ່ຂໍ້ຕໍ່ຂອງອະວະຍະວະ.

Verse 31

वकारं हृदि मध्ये तु रेकारं पार्श्वयोर्द्वयोः । णिकारं दक्षिणे कुक्षौ यकारं वामसंज्ञिते

ວາງພະຍາງ «va» ໃນກາງຫົວໃຈ; «ra» ທີ່ຂ້າງກາຍທັງສອງ; «ṇa» ທີ່ທ້ອງຂ້າງຂວາ; ແລະ «ya» ທີ່ຂ້າງຊ້າຍ.

Verse 32

भकारं कटिनाभिस्थं गोकारं पार्श्वयोर्द्वयोः । देकारं जानुनोर्न्यस्य वकारं पादपद्मयोः

ວາງພະຍາງ «bha» ທີ່ແອວແລະບ່ອນສະດື; «go» ທີ່ຂ້າງກາຍທັງສອງ; ວາງ «de» ທີ່ຫົວເຂົ່າທັງສອງ ແລ້ວວາງ «va» ທີ່ພະບາດດັ່ງດອກບົວ.

Verse 33

स्यकारमंगुष्ठयोर्न्यस्य धीकारमुरसि न्यसेत् । मकारं जानुमूले तु हि कारं गुह्यमाश्रितम्

ວາງພະຍາງ «sya» ທີ່ນິ້ວໂປ້ງທັງສອງ ແລ້ວວາງ «dhī» ທີ່ອົກ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນວາງ «ma» ທີ່ໂຄນຫົວເຂົ່າ ແລະ «hi» ຈັດໄວ້ໃນບ່ອນລັບ (ອະໄວຍະວະເພດ).

Verse 34

धिकारं हृदये न्यस्य योकारं चाधरोष्ठके । योकारं च तथैवान्यमुत्तरोष्ठे न्यसेत्सुधीः

ໃຫ້ວາງພະຍາງ «dhi» ໄວ້ໃນດວງໃຈ ແລ້ວວາງ «yo» ໄວ້ທີ່ຮິມຝີປາກລຸ່ມ; ແລະ «yo» ອີກອັນ ໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ຮິມຝີປາກເທິງ ໂດຍຜູ້ຮູ້ທັນ.

Verse 35

नकारं नासिकाग्रे तु प्रकारं नेत्रमाश्रितम् । चोकारं च भ्रुवोर्मध्ये दकारं प्राणमाश्रितम्

ໃຫ້ວາງພະຍາງ «na» ທີ່ປາຍດັ່ງ; «pra» ໃຫ້ອາໄສຢູ່ໃນຕາ; «co» ຢູ່ກາງຄິ້ວ; ແລະ «da» ໃຫ້ອາໄສຢູ່ໃນລົມຫາຍໃຈຊີວິດ (ປຣານ).

Verse 36

यात्कारं च ललाटांते विन्यसेद्वै सुरेश्वरि । न्यासं कृत्वाऽत्मनो देहे देवे कुर्यात्तथा प्रिये

ແລ້ວໃຫ້ວາງພະຍາງ «yāt» ທີ່ປາຍໜ້າຜາກ, ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດນຍາສາ (nyāsa) ໃນກາຍຕົນແລ້ວ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ແກ່ພຣະເທວະດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 37

सर्वोपहारसंपन्नं कृत्वा सम्यङ्निरीक्षयेत् । कुंकुमागरुकर्पूरचंदनेन विमिश्रितम्

ເມື່ອຈັດເຕັມເຄື່ອງບູຊາທັງປວງແລ້ວ ຈົ່ງພິຈາລະນາກວດເບິ່ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ສິ່ງນັ້ນປະສົມດ້ວຍຫຍ້າຝຣັ່ງ (saffron), ໄມ້ອະກະຣູ (agarwood), ກາມຟໍ (camphor) ແລະ ໄມ້ຈັນ (sandalwood).

Verse 38

गंधतोयैरुपस्कृत्य गायत्र्या प्रणवेन च । प्रोक्षयेत्सर्वद्रव्याणि पश्चादर्चनमारभेत्

ເມື່ອຊຳລະສິ່ງຂອງດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະດ້ວຍຄາຖາ ກາຍະຕຣີ ພ້ອມທັງ ປຣະນະວະ (Oṃ) ແລ້ວ, ຈົ່ງພອຍນ້ຳປະພົມໃສ່ວັດຖຸພິທີທັງປວງ; ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມການບູຊາ.

Verse 39

दिव्यै पुष्पैः सुगंधैश्च मालतीकमलादिभिः । अशोकैः शतपत्रैश्च बकुलैः पूजयेत्क्रमात्

ຄວນບູຊາຕາມລຳດັບ ດ້ວຍດອກໄມ້ທິບທີ່ຫອມຫວນ ເຊັ່ນ ດອກມາລະຕີ ແລະ ດອກບົວ ພ້ອມດ້ວຍດອກອະໂສກ ດອກຮ້ອຍກີບ ແລະ ດອກບະກຸລ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 40

कृष्णागरुसुधूपेन घृतदीपैस्तथोत्तमैः । ततः प्रदापयेत्तत्र नैवेद्यं विविधं क्रमात्

ດ້ວຍທູບອະກະຣຸສີດຳອັນດີເລີດ ແລະ ດວງໄຟນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ອັນປະເສີດ; ແລ້ວຈຶ່ງຄວນນຳເຄື່ອງນາໄວເດຍ ຫຼາກຫຼາຍມາຖວາຍທີ່ນັ້ນ ຕາມລຳດັບ।

Verse 41

खण्डलड्डुकश्रीवेष्टकांसाराशोकपल्लवैः । स्वस्तिकोल्लिपिकादुग्धा तिलवेष्टकिलाटिकाम्

ຄວນຖວາຍຂອງບູຊາ—ຊິ້ນລັດດູ (laddus), ຜ້າຫໍ່ອັນເປັນມົງຄຸນ, ພາຊະນະ ແລະ ຍອດອ່ອນອະໂສກ—ພ້ອມທັງນົມສຳລັບຂຽນເຄື່ອງໝາຍສະວັດສະຕິກະ ແລະ ເຂົ້າໜົມກິລາຕິກາທີ່ຫໍ່ດ້ວຍງາ ໃນພິທີບູຊານັ້ນ।

Verse 42

फलानि चैव पक्वानि मूलमंत्रेण दापयेत् । ऋग्वेदं च यजुर्वेदं सामवेदं च पूजयेत्

ຄວນຖວາຍໝາກໄມ້ສຸກງອມ ໂດຍສະດຸດມູນມັນຕຣາ; ແລະຄວນບູຊາ ຣິກເວດ, ຢະຊຸຣເວດ, ແລະ ສາມະເວດ ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 43

ज्ञानं वैराग्यमैश्वर्यं धर्मं संपूजयेद्बुधः । ईशानादिक्रमाद्देवि दिशासु विदिशासु च

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນສັກກາລະບູຊາ ປັນຍາຮູ້, ວິໄຣາຄະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ), ອິດທິອຳນາດ (ໄອສະວັຣຍະ), ແລະ ທັມມະ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ໂອ ເທວີ, ຄວນເຮັດໃນທິດ ແລະ ທິດກາງ ໂດຍເລີ່ມຕາມລຳດັບຈາກ ອີຊານະ (ທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ).

Verse 44

चतुर्द्दशविद्यास्थानानि ब्रह्मणोऽग्रे प्रपूजयेत् । हृदयानि ततो न्यस्य देवस्य पुरतः क्रमात्

ກ່ອນອື່ນ ພຶງບູຊາສະຖານວິຊາທັງສິບສີ່ ຕໍ່ໜ້າພຣະພຣະຫມາ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງມົນຕຣາ «ຫົວໃຈ» ຕາມລຳດັບ ໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະ.

Verse 45

आपोहिष्ठेति ऋगियं हृदयं परिकीर्त्तितम् । ऋतं सत्यं शिखा प्रोक्ता उदुत्यं नेत्रमादिशेत्

«ອາໂປ ຮິ ສຖາ…» ພຣະຄຳຣິກເວດນີ້ ຖືກປະກາດເປັນ «ຫົວໃຈ» (hṛdaya). «ຣິຕັມ ສັດຍັມ…» ຖືກສອນເປັນ «ຈຸກຜົມ» (śikhā) ແລະ «ອຸດຸ ຕຍັມ…» ໃຫ້ກຳນົດເປັນ «ຕາ» (netra).

Verse 46

चित्रं देवानामित्येवं सर्वलोकेषु विश्रुतम् । ब्रह्मंस्ते छादयामीति कवचं समुदाहृतम्

«ຈິຕຣັມ ເທວານາມ…» ອັນໂດງດັງໃນທຸກໂລກ ຖືກປະກາດເປັນ «ເກາະປ້ອງກັນ» (kavaca). ແລະ «Brahmaṃs te chādayāmi» ຖືກສວດເປັນຜ້າຄຸ້ມຄອງປ້ອງກັນ.

Verse 47

भूर्भुवः स्वरितीरेश पूजनं परिकीर्तितम् । गायत्र्या पूजयेद्देवमोंकारेणाभिमंत्रितम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຝັ່ງນ້ຳ (tīra), ການບູຊາດ້ວຍ «bhūr bhuvaḥ svaḥ» ຖືກສອນໄວ້. ພຶງບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍຄາຍະຕຣີ, ຫຼັງຈາກອະພິມັນຕຣາດ້ວຍພະຍາງ «Oṃ».

Verse 48

प्रणवेनापरान्सर्वानृग्वेदादीन्प्रपूजयेत् । गायत्री परमो मंत्रो वेदमाता विभावरी

ດ້ວຍ «ປຣະນະວະ» (Oṃ) ພຶງບູຊາທຸກຢ່າງອື່ນ—ທັງຣິກເວດ ແລະເວດອື່ນໆ—ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ຄາຍະຕຣີແມ່ນມົນຕຣາສູງສຸດ, ແມ່ແຫ່ງເວດ, ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ.

Verse 49

गायत्र्यक्षरतत्त्वैस्तु ब्रह्माणं यस्तु पूजयेत् । उपोष्य पंचदश्यां तु स याति परमं पदम्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະພຣະຫມາ ດ້ວຍຫຼັກອັກສອນອັນສັກສິດແຫ່ງຄາຍະຕຣີ ແລະຖືອຸໂປສະຖາ (ອົດອາຫານ) ໃນວັນທີ 15 ຂອງເດືອນ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 50

संसारसागरं घोरमुत्तितीर्षुर्द्विजो यदि । प्रभासे कार्त्तिके मासि ब्रह्माणं पूजयेत्सदा

ຖ້າຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ປາຖະໜາຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານອັນນ່າຢ້ານ ໃນປຣະພາສະ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກ ຄວນບູຊາພຣະພຣະຫມາເປັນນິດ।

Verse 51

यस्य दर्शनमात्रेण अश्वमेध फलं लभेत् । कस्तं न पूजयेद्विद्वान्प्रभासे बालरूपिणम्

ຜູ້ທີ່ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ—ຜູ້ຮູ້ຈັກທັມຈະບໍ່ບູຊາພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນກຸມານ ທີ່ປຣະພາສະໄດ້ແນວໃດ?

Verse 52

यस्यैकदिवसप्रांते सदेवासुरमानवाः । विलयं यांति देवेशि कस्तं न प्रतिपूजयेत्

ໃນທ້າຍຂອງວັນດຽວຂອງພຣະອົງ ເທວະ ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດທັງຫມົດກໍລະລາຍສູ່ຄວາມສູນ—ໂອ ເທວະເອສີ (ເທວີແຫ່ງເທວະ) ໃຜຈະບໍ່ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ?

Verse 53

पिता यः सर्वदेवानां भूतानां च पितामहः । यस्मादेष स तैः पूज्यो ब्राह्मणैः क्षेत्रवासिभिः

ພຣະອົງເປັນບິດາແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແລະເປັນປິຕາມະຫະ (ປູ່ໃຫຍ່) ຂອງສັດທັງຫມົດ; ເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຄວນຖືກບູຊາໂດຍພວກເຂົາ ແລະໂດຍພຣາຫມະນະຜູ້ອາໄສໃນເຂດສັກສິດນີ້।

Verse 54

रुद्ररूपी विश्वरूपी स एव भुवनेश्वरः । पौर्णमास्यामुपोषित्वा ब्रह्माणं जगतां पतिम् । अर्चयेद्यो विधानेन सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງຣຸດຣະ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງສາກົນ—ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ຜູ້ໃດຖືອຸໂປສົດໃນວັນເຕັມດວງຈັນ ແລະບູຊາພຣະພຣະຫມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha).

Verse 55

कार्त्तिके मासि देवस्य रथयात्रा प्रकीर्त्तिता । यां कृत्वा मानवो भक्त्या याति ब्रह्मसलोकताम्

ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ພິທີແຫ່ລົດພຣະອົງ (ຣະຖະຍາຕຣາ) ຖືກປະກາດໃຫ້ຮູ້. ຜູ້ໃດປະຕິບັດດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 56

कार्त्तिके मासि देवेशि पौर्णमास्यां चतुर्मुखम् । मार्गेण चर्मणा सार्द्धं सावित्र्या च परंतपः

ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໃນວັນເຕັມດວງຈັນເດືອນກາຣຕຕິກະ ພຣະຈອມເຈົ້າສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ພ້ອມທັງເສັ້ນທາງອັນສັກສິດ, ຜືນໜັງຄຸ້ມ, ແລະພຣະສາວິຕຣີ ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ, ຄວນໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນຂະບວນ.

Verse 57

भ्रामयेन्नगरं सर्वं नानावाद्यैः समन्वितम् । स्थापयेद्भ्रामयित्वा तु सकलं नगरं नृपः

ພຣະຣາຊາຄວນໃຫ້ຂະບວນແຫ່ວຽນຮອບເມືອງທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍດົນຕີນານາຊະນິດ. ແລ້ວເມື່ອວຽນຮອບແລ້ວ ພຣະຣາຊາຄວນໃຫ້ຈັດຕັ້ງເມືອງທັງໝົດໃຫ້ເປັນລະບຽບດີອີກຄັ້ງ.

Verse 58

ब्राह्मणान्भोजयित्वाग्रे शांडिलेयं प्रपूज्य च । आरोपयेद्रथे देवं पुण्यवादित्रनिःस्वनैः

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະບູຊາຊານດິເລຍ (Śāṇḍileya) ຢ່າງຄວນຄ່າ; ແລ້ວຈຶ່ງອັນເຊີນພຣະອົງຂຶ້ນສູ່ລົດ ທ່າມກາງສຽງດົນຕີສັກສິດອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 59

रथाग्रे शांडिलीपुत्रं पूजयित्वा विधानतः । ब्राह्मणान्वाचयित्वा च कृत्वा पुण्याहमंगलम्

ທີ່ຫນ້າລົດຮົບ ໄດ້ບູຊາບຸດຂອງ ສານດິລີ ຕາມພິທີການ ແລະໃຫ້ພຣາຫມັນສວດພອນ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີ «ປຸນຍາຫາ» ອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 60

देवमारोपयित्वा तु रथे कुर्यात्प्रजागरम् । नानाविधैः प्रेक्षणकैर्ब्रह्मशेषैश्च पुष्कलैः

ແລ້ວເມື່ອອັນເຊີນພຣະເທວະຂຶ້ນສູ່ລົດຮົບ ຄວນຈັດພິທີຕື່ນຍາມຕະຫຼອດຄືນ (ປຣະຈາກະຣະ) ດ້ວຍການສະແດງພິທີສັກສິດຫຼາຍຢ່າງ ແລະຖວາຍ «ພຣະຫມະ-ເສດ» ຢ່າງອຸດົມ.

Verse 61

नारोढव्यं रथे देवि शूद्रेण शुभमिच्छता । नाधर्मेण विशेषेण मुक्त्वैकं भोजकं प्रिये

ໂອ ເທວີ ຜູ້ເປັນຊູດຣະຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມມົງຄຸນ ບໍ່ຄວນຂຶ້ນລົດຮົບ. ແລະບໍ່ຄວນກະທຳດ້ວຍອະທັມ—ຍົກເວັ້ນແຕ່ຂໍ້ຍົກເວັ້ນດຽວ ຄື «ໂພຊະກະ» ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ຖືກກຳນົດໃນພິທີນີ້.

Verse 62

ब्रह्मणो दक्षिणे पार्श्वे सावित्रीं स्थापयेत्प्रिये । भोजकं वामपार्श्वे तु पुरतः पंकजं न्यसेत्

ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຄວນຕັ້ງ ສາວິຕຣີ ໄວ້ທາງຂວາຂອງ ພຣະພຣະຫມາ; ທາງຊ້າຍໃຫ້ຕັ້ງ «ໂພຊະກະ» ຜູ້ຮັບໃຊ້; ແລະທາງຫນ້າໃຫ້ວາງດອກບົວ.

Verse 63

एवं तूर्यनिनादैश्च शंखशब्दैश्च पुष्कलैः । भ्रामयित्वा रथं देवि पुरं सर्वं च दक्षिणम् । स्वस्थाने स्थापयेद्भूयः कृत्वा नीराजनं बुधः

ດັ່ງນັ້ນ ທ່າມກາງສຽງດົນຕີ ແລະສຽງສັງຂ໌ອັນກຶກກ້ອງ ໂອ ເທວີ ເມື່ອໄດ້ນຳລົດຮົບວຽນຮອບເມືອງທັງໝົດ ແລະເຄື່ອນໄປຕາມທິດຂວາອັນເປັນມົງຄຸນ ນັກປັນຍາຄວນນຳກັບໄປຕັ້ງໄວ້ທີ່ເດີມ ຫຼັງຈາກປະກອບນີຣາຈະນະ (ອາຣາຕີ).

Verse 64

य एवं कुरुते यात्रां भक्त्या यश्चापि पश्यति । रथं वाऽकर्षयेद्यस्तु स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम्

ຜູ້ໃດປະຕິບັດຂະບວນແຫ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ—ຜູ້ໃດແມ່ນແຕ່ເບິ່ງເຫັນ—ຫຼືຜູ້ໃດລາກລົດຮົບ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā)។

Verse 65

यो दीपं धारयेत्तत्र ब्रह्मणो रथपृष्ठगः । पदेपदेऽश्वमेधस्य स फलं विंदते महत्

ຜູ້ໃດຖືດວງໄຟຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະຢືນຢູ່ເທິງ (ຫຼືໄປກັບ) ລົດຮົບຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດຸດດັ່ງພິທີອັສວເມທ (Aśvamedha) ໃນທຸກກ້າວຍ່າງ।

Verse 66

यो न कारयते राजा रथयात्रां तु ब्रह्मणः । स पच्यते महादेवि रौरवे कालमक्षयम्

ໂອ ມະຫາເທວີ! ກະສັດຜູ້ບໍ່ໃຫ້ຈັດພິທີລົດຮົບ (ຣະຖະຍາຕຣາ) ຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈະຖືກທໍລະມານໃນນະລົກ ຣໍຣະວະ (Raurava) ຕະຫຼອດເວລາອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 67

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन राष्ट्रस्य क्षेममिच्छता । रथयात्रां विशेषेण स्वयं राजा प्रवर्त्तयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ປາດຖະນາຄວາມສະຫງົບສຸກແຫ່ງອານາຈັກ ກະສັດຄວນພະຍາຍາມທຸກປະການ ແລະເປັນພິເສດ ຄວນເປີດເລີ່ມພິທີລົດຮົບນີ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 68

प्रतिपद्ब्राह्मणांश्चापि भोजयेद्वि धिवत्सुधीः । वासोभिरहतैश्चापि गन्धमाल्यानुलेपनैः

ໃນວັນປະຕິປັດ (Pratipad) ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຖວາຍການນັບຖືດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໃໝ່ບໍ່ເຄີຍໃຊ້ ພ້ອມທັງນ້ຳຫອມ ພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງທາຫອມ।

Verse 69

कार्त्तिके मास्यमावास्यां यस्तु दीपप्रदीपनम् । शालायां ब्रह्मणः कुर्यात्स गच्छेत्परमं पदम्

ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ຜູ້ໃດຈຸດປະທີບໃນສາລາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 70

उत्सवेषु च सर्वेषु सर्वकाले विशेषतः । पूजयेयुरिमं विप्रा ब्रह्माणं जगतां गुरुम्

ໃນບຸນງານທຸກຢ່າງ ແລະໃນທຸກເວລາ ໂດຍພິເສດ ພວກພຣາຫມັນຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະພຣະຫມາ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກທັງປວງນີ້।

Verse 71

यथाकृत्यप्रयोगेण सम्यक्छ्रद्धा समन्विताः । पूज्यो दिव्योपचारेण यथावित्तानुसारतः

ຜູ້ມີສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະປະຕິບັດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຄວນບູຊາພຣະອົງດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນທິບ ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ।

Verse 72

एवं ते कथितं देवि पूजामाहात्म्यमुत्तमम् । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं ब्रह्मणः बालरूपिणः

ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວເຖິງມະຫາອານຸພາບອັນສູງສຸດແຫ່ງການບູຊາ ຄືມະຫາອານຸພາບຂອງປຣະພາສະເຂດ ບ່ອນທີ່ພຣະພຣະຫມາສະຖິດໃນຮູບເດັກນ້ອຍ।

Verse 73

तस्याहं कथयिष्यामि नाम्नामष्टोत्तरं शतम् । प्रदत्त्वा च पठित्वा च यज्ञायुतफलं लभेत्

ບັດນີ້ ຂ້າຈະປະກາດນາມ ๑๐๘ ປະການຂອງພຣະອົງ। ຜູ້ໃດມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ ແລະອ່ານສະດຸດສະດອງ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການບູຊາຍັດ ๑໐,໐໐໐ ຄັ້ງ।

Verse 74

गायत्र्या लक्षजाप्येन सम्यग्जप्तेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्तोत्रस्यास्य उदीरणात्

ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການຈະປາ «ກາຍະຕຣີ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໜຶ່ງແສນຄັ້ງ ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ຍ່ອມໄດ້ຈາກການສະດຸດສະຕົດນີ້.

Verse 75

इदं स्तोत्रवरं दिव्यं रहस्यं पापनाशनम् । न देयं दुष्टबुद्धीनां निन्दकानां तथैव च

ສະຕົດອັນປະເສີດນີ້ ເປັນທິບພະ ເປັນຄວາມລັບ ແລະທຳລາຍບາບ. ບໍ່ຄວນມອບໃຫ້ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຫຼືຜູ້ກ່າວຫມິ່ນ.

Verse 76

ब्राह्मणाय प्रदातव्यं श्रोत्रियाय महात्मने । विष्णुना हि पुरा पृष्टं ब्रह्मणः स्तोत्रमुत्त्मम्

ຄວນມອບໃຫ້ພຣາຫມັນ ຜູ້ຮູ້ວິທີວິເທດ ແລະຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່. ເພາະໃນການກ່ອນ ພຣະວິສນຸໄດ້ຖາມເຖິງສະຕົດອັນສູງສຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 77

केषुकेषु च स्थानेषु देवदेव पितामह । संचिन्त्यस्तन्ममाचक्ष्व त्वं हि सर्वविदुत्तम

ໂອ ພຣະເທວະເທວາ ໂອ ພິຕາມະຫາ, ໃນສະຖານທີ່ໃດໆ ແລະທີ່ສັກສິດໃດໆ ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງ? ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາແລ້ວບອກຂ້າພະເຈົ້າ—ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮູ້ດີທີ່ສຸດ.

Verse 78

ब्रह्मोवाच । पुष्करेऽहं सुरश्रेष्ठो गयायां प्रपितामहः । कान्यकुब्जे वेदगर्भो भृगुक्षेत्रे चतुर्मुखः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ທີ່ປຸສກະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນ «ສຸຣະເສຣດຖະ»; ທີ່ກະຍາ ເປັນ «ປຣະປິຕາມະຫາ». ທີ່ການຍະກຸບຈະ ເປັນ «ເວດະຄັຣພະ», ແລະທີ່ພຣຶກຸເຂດ ເປັນ «ຈະຕຸຣະມຸຂະ».

Verse 79

कौबेर्यां सृष्टिकर्ता च नन्दिपुर्यां बृहस्पतिः । प्रभासे बालरूपी च वाराणस्यां सुरप्रियः

ໃນ ກໍເບຣີ (Kauberī) ຂ້າແມ່ນຜູ້ສ້າງ; ໃນ ນັນດີປູຣີ (Nandīpurī) ຂ້າແມ່ນ ບຣິຫັສປະຕິ (Bṛhaspati)។ ໃນ ປຣະພາສ (Prabhāsa) ຂ້າປາກົດເປັນຮູບເດັກນ້ອຍ; ໃນ ວາຣານາສີ (Vārāṇasī) ຂ້າແມ່ນ ສຸຣະປຣິຍ (Surapriya)។

Verse 80

द्वारावत्यां चक्रदेवो वैदिशे भुवनाधिपः । पौंड्रके पुण्डरीकाक्षः पीताक्षो हस्तिनापुरे

ໃນ ດວາຣາວະຕີ (Dvārāvatī) ຂ້າແມ່ນ ຈັກຣະເທວ (Cakradeva); ໃນ ໄວດິຊະ (Vaidiśa) ຂ້າແມ່ນ ພູວະນາທິປະ (Bhuvanādhipa)। ໃນ ເປົານຑຣະກະ (Pauṇḍraka) ຂ້າແມ່ນ ປຸນຑະຣີກາກສະ (Puṇḍarīkākṣa); ໃນ ຫັສຕິນາປູຣະ (Hastināpura) ຂ້າແມ່ນ ປີຕາກສະ (Pītākṣa)។

Verse 81

जयंत्यां विजयश्चासौ जयन्तः पुरुषोत्तमे । वाडेषु पद्महस्तोऽहं तमोलिप्ते तमोनुदः

ໃນ ຊະຍັນຕີ (Jayantī) ຂ້າຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ວິຊະຍະ (Vijaya); ໃນ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ (Puruṣottama) ຂ້າແມ່ນ ຊະຍັນຕະ (Jayanta)។ ໃນ ວາຑະ (Vāḍa) ຂ້າແມ່ນຜູ້ມືຖືດອກບົວ; ໃນ ຕະໂມລິບຕະ (Tamolipta) ຂ້າແມ່ນຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ.

Verse 82

आहिच्छत्र्यां जनानंदः काञ्चीपुर्यां जनप्रियः । कर्णाटस्य पुरे ब्रह्मा ऋषिकुण्डे मुनिस्तथा

ໃນ ອາຫິຈຉະຕຣາ (Āhicchatrā) ຂ້າແມ່ນ ຈະນານັນດະ (Janānanda) ຜູ້ໃຫ້ປະຊາຊົນຊື່ນບານ; ໃນ ການຈີປູຣີ (Kāñcīpurī) ຂ້າແມ່ນ ຈະນະປຣິຍະ (Janapriya) ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງປະຊາ. ໃນເມືອງ ກັນນາຕະ (Karṇāṭa) ຂ້າແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā); ແລະທີ່ ຣິສິກຸນຑະ (Ṛṣikuṇḍa) ຂ້າຖືກນັບຖືເປັນ ມຸນິ (Sage)។

Verse 83

श्रीकण्ठे श्रीनिवासश्च कामरूपे शुभंकरः । उच्छ्रियाणे देवकर्त्ता स्रष्टा जालंधरे तथा

ໃນ ສຣີກັນຖະ (Śrīkaṇṭha) ຂ້າແມ່ນ ສຣີນິວາສະ (Śrīnivāsa); ໃນ ກາມະຣູປະ (Kāmarūpa) ຂ້າແມ່ນ ສຸພັງກະຣະ (Śubhaṅkara) ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ. ໃນ ອຸຈຉຣິຍານະ (Ucchriyāṇa) ຂ້າແມ່ນ ເທວະກັດຕຣິ (Devakartṛ) ຜູ້ກໍ່ກຳເນີດເທວະ; ແລະໃນ ຈາລັນທະຣະ (Jālandhara) ຂ້າແມ່ນຜູ້ສ້າງ.

Verse 84

मल्लिकाख्ये तथा विष्णुर्महेन्द्रे भार्गवस्तथा । गोनर्दः स्थविराकारे ह्युज्जयिन्यां पितामहः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ທີ່ມັລລິກາຂະຍະ ຂ້າເປັນພຣະວິສນຸ; ທີ່ມະເຫນທຣະ ຂ້າເປັນພຣະພາຣຄະວະ. ທີ່ໂກນະຣະດະ ຂ້າປາກົດເປັນຮູບຜູ້ເຖົ້າ; ແລະທີ່ອຸຈະຍິນີ ຂ້າເປັນພິຕາມະຫະ (ປູ່ໃຫຍ່).

Verse 85

कौशांब्यां तु महादेवो ह्ययोध्यायां तु राघवः । विरंचिश्चित्रकूटे तु वाराहो विन्ध्यपर्वते

ທີ່ເກົາສາມບີ ຂ້າເປັນມະຫາເທວະ; ທີ່ອະໂຍທະຍາ ຂ້າເປັນຣາຄະວະ (ພຣະຣາມ). ທີ່ຈິຕຣະກູຏ ຂ້າເປັນວິຣັນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ); ແລະທີ່ພູວິນທະຍະ ຂ້າເປັນວາຣາຫະ.

Verse 86

गंगाद्वारे सुरश्रेष्ठो हिमवन्ते तु शंकरः । देहिकायां स्रुचाहस्तः पद्महस्तस्तथाऽर्बुदे

ທີ່ຄັງຄາດວາຣະ ຂ້າເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນໝູ່ເທວະ; ທີ່ຫິມະວັນ ຂ້າເປັນສັງກະຣະ. ທີ່ເດຫິກາ ຂ້າເປັນຜູ້ມືຖືສຣຸຈາ (ຊ້ອນບູຊາ); ແລະທີ່ອັຣບຸດະ ຂ້າເປັນຜູ້ມືຖືດອກບົວ.

Verse 87

वृन्दावने पद्मनेत्रः कुश हस्तश्च नैमिषे । गोपक्षेत्रे च गोविन्दः सुरेन्द्रो यमुनातटे

ທີ່ວຣິນດາວະນະ ຂ້າເປັນຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ; ທີ່ໄນມິສະ ຂ້າເປັນຜູ້ຖືຫຍ້າກຸສະ. ທີ່ໂກປະເຂດຕຣະ ຂ້າເປັນໂກວິນດະ; ແລະທີ່ຝັ່ງຢະມຸນາ ຂ້າເປັນສຸເຣນດຣະ ຈອມເທວະ.

Verse 88

भागीरथ्यां पद्मतनुर्जनानन्दो जनस्थले । कौंकणे च स मध्वक्षः काम्पिल्ये कनकप्रभः

ທີ່ແມ່ນ້ຳພາຄີຣະຖີ ຂ້າເປັນປັດມະຕະນຸ ຜູ້ມີຮູບດັ່ງດອກບົວ; ທີ່ຊະນະສະຖະລະ ຂ້າເປັນຊະນານັນດະ. ທີ່ໂກງກະນະ ຂ້າເປັນມັດວັກສະ; ແລະທີ່ກາມປິລຍະ ຂ້າສ່ອງສະຫວ່າງເປັນກະນະກະປຣະພະ ຜູ້ຮັງສີທອງ.

Verse 89

खेटके चान्नदाता च शंभुश्चैव क्रतुस्थले । लंकायां चैव पौलस्त्यः काश्मीरे हंसवाहनः

ທີ່ ເຂດະກະ ພຣະອົງແມ່ນ ອັນນະດາຕາ—ຜູ້ປະທານອາຫານ; ທີ່ ກຣະຕຸສະຖະລະ ພຣະອົງແມ່ນ ສັມພູ (Śambhu). ທີ່ ລັງກາ ພຣະອົງແມ່ນ ເປົາລັສຕະຍະ (Paulastya); ທີ່ ກາສະມີຣະ ພຣະອົງແມ່ນ ຫັມສະວາຫະນະ—ຜູ້ປະທັບເທິງຫົງສາ.

Verse 90

वसिष्ठश्चार्बुदे चैव नारदश्चोत्पलावने । मेधके श्रुतिदाता च प्रयागे यजुषां पतिः

ທີ່ ອັຣບຸດະ ພຣະອົງແມ່ນ ວະສິດຖະ (Vasiṣṭha); ທີ່ ອຸດປະລາວະນະ ພຣະອົງແມ່ນ ນາຣະດະ (Nārada). ທີ່ ເມທະກະ ພຣະອົງແມ່ນ ສຣຸຕິດາຕາ—ຜູ້ປະທານຄວາມຮູ້ພຣະເວດ; ທີ່ ປຣະຍາກະ ພຣະອົງແມ່ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງ ຢະຊຸສ (Yajus).

Verse 91

शिवलिंगे सामवेदो मर्कटे च मधुप्रियः । नारायणश्च गोमन्ते विदर्भायां द्विज प्रियः

ທີ່ ສິວະລິງຄະ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ສາມະເວດ (Sāmaveda); ທີ່ ມາຣະກະຕະ ພຣະອົງມີນາມວ່າ ມະທຸປຣິຍະ (Madhupriya)—ຜູ້ຮັກຄວາມຫວານ. ທີ່ ໂກມັນຕະ ພຣະອົງແມ່ນ ນາຣາຍະນະ; ທີ່ ວິດັຣພາ ພຣະອົງໂດງດັງວ່າ ດວິຊະປຣິຍະ—ຜູ້ຮັກຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງອົງດຽວຖືກສັນລະເສີນໃນສະຖານທີ່ສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ.

Verse 92

अंकुलके ब्रह्मगर्भो ब्रह्मवाहे सुतप्रियः । इन्द्रप्रस्थे दुराधर्षश्चंपायां सुरमर्दनः

ທີ່ ອັງກຸລະກະ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມະຄັນພະ (Brahmagarbha); ທີ່ ພຣະຫມະວາຫະ ພຣະອົງແມ່ນ ສຸຕະປຣິຍະ (Sutapriya)—ຜູ້ພໍໃຈໃນລູກຫຼານຜູ້ມີທຳ. ທີ່ ອິນທຣະປຣັສຖະ ພຣະອົງໂດງດັງວ່າ ດຸຣາທັຣສະ (Durādharṣa)—ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກທ້າທາຍ; ແລະທີ່ ຈັມປາ ພຣະອົງແມ່ນ ສຸຣະມັຣດະນະ (Suramardana)—ຜູ້ບົດຂີ້ສັດຕູ. ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣຖະທັງຫຼາຍປະກາດພຣະອຳນາດແລະພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ.

Verse 93

विरजायां महारूपः सुरूपो राष्ट्रवर्धने । कदंबके जनाध्यक्षो देवाध्यक्षः समस्थले

ທີ່ ວິຣະຈາ ພຣະອົງແມ່ນ ມະຫາຣູປະ (Mahārūpa)—ຜູ້ມີຮູບອັນກວ້າງໃຫຍ່; ທີ່ ຣາສະຕຣະວັຣທະນະ ພຣະອົງແມ່ນ ສຸຣູປະ (Surūpa)—ຜູ້ມີຄວາມງາມອັນມົງຄຸນ. ທີ່ ກະດັມບະກະ ພຣະອົງແມ່ນ ຈະນາທະຍັກສະ (Janādhyakṣa)—ຜູ້ກຳກັບສັດທັງປວງ; ແລະທີ່ ສະມັສຖະລະ ພຣະອົງແມ່ນ ເທວາທະຍັກສະ (Devādhyakṣa)—ຜູ້ກຳກັບເທວະທັງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣຖະຈຶ່ງປະກາດອຳນາດອັນຄອບຄຸມສາກົນຂອງພຣະອົງ.

Verse 94

गंगाधरो रुद्रपीठे सुपीठे जलदः स्मृतः । त्र्यंबके त्रिपुरारिश्च श्रीशैले च त्रिलोचनः

ທີ່ ຣຸດຣະປີຖະ ພຣະອົງເປັນ «ຄັງຄາທະຣະ» ຜູ້ທອງຮັບແມ່ນ້ຳຄັງຄາ; ທີ່ ສຸປີຖະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຊະລະດະ»। ທີ່ ຕຣະຍັມບະກະ ພຣະອົງເປັນ «ຕຣິປຸຣາຣິ» ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣາ; ທີ່ ສຣີໄສລະ ພຣະອົງເປັນ «ຕຣິໂລຈະນະ» ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ—ສະຖານສັກສິດແຕ່ລະແຫ່ງປະກາດສິຣິຂອງພຣະສິວະຕ່າງກັນ।

Verse 95

महादेवः प्लक्षपुरे कपाले वेधनाशनः । शृङ्गवेरपुरे शौरिर्निमिषे चक्रधारकः

ທີ່ ປລັກສະປຸຣະ ພຣະອົງຖືກນະມັດສະການວ່າ «ມະຫາເທວະ»; ທີ່ ກະປາລະ ພຣະອົງເປັນ «ເວທະນາສະນະ» ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກທີ່ທະລຸທະລວງ. ທີ່ ສຣິງຄະເວຣະປຸຣະ ພຣະອົງເປັນ «ເຊົາຣິ»; ແລະທີ່ ນິມິສະ ພຣະອົງເປັນ «ຈັກຣະທາຣະກະ» ຜູ້ຖືຈັກຣະ—ແຜນທາງຈາລິກທຳມະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະນາມອັນທິບພະ.

Verse 96

नन्दिपुर्यां विरूपाक्षो गौतमः प्लक्षपादपे । माल्यवान्हस्तिनाथे तु द्विजेन्द्रो वाचिके तथा

ທີ່ ນັນດິປຸຣີ ພຣະອົງເປັນ «ວິຣູປາກສະ»; ທີ່ ຕົ້ນປລັກສະ ພຣະອົງເປັນ «ໂຄຕະມະ». ທີ່ ຫັສຕິນາຖະ ພຣະອົງເປັນ «ມາລະຍະວານ»; ແລະທີ່ ວາຈິກະ ພຣະອົງເປັນ «ດວິເຈນທຣະ» ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ດັ່ງນີ້ສະຖານສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງຮັກສາປາງອັນນ່າເຄົາລົບຂອງພຣະອົງໄວ້।

Verse 97

इन्द्रपुर्यां दिवानाथो भूतिकायां पुरंदरः । हंसबाहुश्च चन्द्रायां चंपायां गरुडप्रियः

ທີ່ ອິນທຣະປຸຣີ ພຣະອົງເປັນ «ດິວານາຖະ» ຈອມເຈົ້າແຫ່ງກາງວັນ; ທີ່ ພູຕິກາ ພຣະອົງເປັນ «ປຸຣັນດະຣະ». ທີ່ ຈັນທຣາ ພຣະອົງເປັນ «ຫັງສະບາຫຸ»; ແລະທີ່ ຈັມປາ ພຣະອົງເປັນ «ຄະຣຸຑະປຣິຍະ» ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຄະຣຸຑະ—ດັ່ງນີ້ຕີຣຖະທັງຫຼາຍປະກາດຄວາມສະຫວ່າງອັນຟ້າສະຫວັນຂອງພຣະອົງ।

Verse 98

महोदये महायक्षः सुयज्ञः पूतके वने । सिद्धेश्वरे शुक्लवर्णो विभायां पद्मबोधकः

ທີ່ ມະໂຫດະຍະ ພຣະອົງເປັນ «ມະຫາຍັກສະ»; ໃນປ່າ ປູຕະກະ ພຣະອົງເປັນ «ສຸຍັຊຍະ». ທີ່ ສິດເທສະວະຣະ ພຣະອົງເປັນ «ຊຸກລະວັນນະ» ຜູ້ມີສີຂາວສະຫວ່າງ; ແລະທີ່ ວິພາ ພຣະອົງເປັນ «ປັດມະໂບທະກະ» ຜູ້ປຸກໃຫ້ຕື່ນຮູ້ດ້ວຍດອກບົວແຫ່ງປັນຍາ—ດັ່ງນີ້ພູມສັກສິດສອນຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ການຮູ້ແຈ້ງ।

Verse 99

देवदारुवने लिंगी उदकेथ उमापतिः । विनायको मातृस्थाने अलकायां धनाधिपः

ໃນປ່າເທວະດາຣຸ ພຣະອົງປະທັບເປັນ ລິງກີ (ປະກົດເປັນລິງກະ) ; ທີ່ ອຸດະເກຖ ພຣະອົງເປັນ ອຸມາປະຕິ (ຄູ່ຄອງຂອງອຸມາ). ທີ່ ມາຕຣຶສະຖານ ພຣະອົງເປັນ ວິນາຍະກ; ແລະທີ່ ອະລະກາ ພຣະອົງເປັນ ທະນາທິປະ (ເຈົ້າແຫ່ງຊັບ) — ດັ່ງນັ້ນຕີຣະຖະທັງຫຼາຍຈຶ່ງສັກກາລະພຣະສິວະ ແລະເທວະທີ່ຄ້ຳຈຸນລະບຽບໂລກ ແລະທາງວິນຍານ.

Verse 100

त्रिकूटे चैव गोविंदः पाताले वासुकिस्तथा । कोविदारे युगाध्यक्षः स्त्रीराज्ये च सुरप्रियः

ທີ່ ຕຣິກູຕະ ພຣະອົງເປັນ ໂກວິນດະ; ໃນ ປາຕາລະ ພຣະອົງເປັນ ວາສຸກິ. ທີ່ ໂກວິດາຣະ ພຣະອົງເປັນ ຍຸກາທະຍັກສະ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຍຸກ); ແລະໃນ ສະຕຣີຣາຊະຍະ ພຣະອົງເປັນ ສຸຣະປຣິຍະ (ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະ). ດັ່ງນັ້ນປຸຣານະຈຶ່ງບອກພຣະພາບຂອງອົງພຣະເຈົ້າ ຈາກພູເຂົາໄປຮອດໂລກໃຕ້ ແລະດິນແດນອັນພິສວົງ.

Verse 101

पूर्णगिर्यां सुभोगश्च शाल्मल्यां तक्षकस्तथा । अमरे पापहा चैव अंबिकायां सुदर्शनः

ທີ່ ປູຣະນະຄິຣິ (Pūrṇagiri) ຂ້າພະອົງຖືກຮຽກວ່າ ສຸພໂພກ; ທີ່ ຊາລມະລີ ເປັນ ຕັກສະກະ. ທີ່ ອະມະຣະ ເປັນ ປາປະຫາ—ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ແລະທີ່ ອັມບິກາ ເປັນ ສຸດັຣຊະນະ.

Verse 102

नरवाप्यां महावीरः कान्तारे दुर्गनाशनः । पद्मवत्यां पद्मगृहो गगने मृगलाञ्छनः

ທີ່ ນະຣະວາປີ ຂ້າພະອົງເປັນ ມະຫາວີຣະ; ໃນ ການຕາຣະ ຂ້າພະອົງເປັນ ທຸຣກະນາຊະນະ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມລຳບາກ. ທີ່ ປັດມະວະຕີ ຂ້າພະອົງເປັນ ປັດມະຄຣຶຫະ; ແລະທີ່ ກະກະນະ ຂ້າພະອົງເປັນ ມຣຶກະລານຈະນະ.

Verse 103

अष्टोत्तरं नामशतं यत्रैतत्परिपठ्यते । तत्रैव मम सांनिध्यं त्रिसंध्यं मधुसूदन

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມີການສະດຸດສະດອງອ່ານ «ນາມະ 108» ຊຸດນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ທີ່ນັ້ນແທ້—ໂອ ມະທຸສູດະນ—ການປະທັບຢູ່ຂອງຂ້າພະອົງຈະດຳລົງ ໃນສາມສັນທະຍາ: ເຊົ້າ, ທ່ຽງ, ແລງ.

Verse 104

तेषामपि यस्त्वेकं पश्येद्वै बालरूपिणम् । सर्वेषां लभते पुण्यं पूर्वोक्तानां च वेधसाम्

ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນແມ່ນແຕ່ຮູບດຽວ ທີ່ປາກົດເປັນຮູບເດັກນ້ອຍ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນຂອງບັນດາການປາກົດອັນສັກສິດທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນທັງໝົດ។

Verse 105

एतैर्यो नामभिः कृष्ण प्रभासे स्तौति मां सदा । स्थानं मे विजयं लब्ध्वा मोदते शाश्वतीः समाः

ໂອ ກຣິດສະນາ, ຜູ້ໃດໃນປຣະພາສາ ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດດ້ວຍນາມເຫຼົ່ານີ້ ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພຳນັກອັນມີໄຊຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກໍຈະຊື່ນບານຕະຫຼອດການອັນຍາວນານ.

Verse 106

मानसं वाचिकं चैव कायिकं चैव दुष्कृतम् । तत्सर्वं नाशमायाति मम स्तोत्राऽनु कीर्तनात्

ຄວາມຜິດທັງປວງ ທັງທາງໃຈ ທາງວາຈາ ແລະທາງກາຍ ລ້ວນຖືກທຳລາຍໄປ ໂດຍການຂັບຮ້ອງສະດຸດີບົດສັນລະເສີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 107

पुष्पोपहौरर्धूपैश्च ब्राह्मणानां च तर्पणैः । ध्यानेन च स्थिरेणाशु प्राप्यते यत्फलं नरैः । तत्फलं समवाप्नोति मम स्तोत्रानु कीर्तनात्

ຜົນທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບຢ່າງໄວ ດ້ວຍການບູຊາດອກໄມ້ ດ້ວຍທານແລະທູບ ດ້ວຍການບຳລຸງແລະເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນພໍໃຈ ແລະດ້ວຍສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງ—ຜົນນັ້ນເອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບດ້ວຍການຂັບຮ້ອງບົດສັນລະເສີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 108

ब्रह्महत्यादिपापानि इह लोके कृतान्यपि । अकामतः कामतो वा तानि नश्यंति तत्क्षणात्

ບາບທີ່ເລີ່ມດ້ວຍພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແລະບາບອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ກະທຳໃນໂລກນີ້ ບໍ່ວ່າເຮັດໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ ຫຼືໂດຍຕັ້ງໃຈ ກໍຈະສູນສະລາຍໃນທັນທີ.

Verse 109

इदं स्तोत्रं ममाभीष्टं शृणुयाद्वा पठेच्च वा । स मुक्तः पातकैः सर्वैः प्राप्नुयान्महदीप्सितम्

ບົດສັນລະເສີນນີ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ. ຜູ້ໃດຟັງກໍດີ ຫຼືສວດທ່ອງກໍດີ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະບັນລຸເປົ້າໝາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 110

अन्यद्रहस्यं ते वच्मि शृणु कृष्ण यथार्थतः

ເຮົາຈະກ່າວຄຳສອນລັບອື່ນໃຫ້ເຈົ້າ. ຈົ່ງຟັງໃຫ້ແຈ້ງ ໂອ ກຣິດສະນະ, ຕາມຄວາມຈິງດັ່ງທີ່ມັນເປັນ.

Verse 111

आग्नेयं तु यदा ऋक्षं कार्तिक्यां भवति क्वचित् । महती सा तिथिर्ज्ञेया प्रभासे मम वल्लभा

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ນັກຂັດຕະ “ອາກເນຍ” ເກີດຂຶ້ນໃນການຖືພຣະວັດກາຕິກີ, ວັນນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນຕິຖິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະສູງສົ່ງ—ໂດຍສະເພາະທີ່ປຣະພາສະ, ເພາະເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ.

Verse 112

प्राजापत्यं यदा ऋक्षं तिथौ तस्यां भवेद्यदि । सा महाकार्तिकी पुण्या देवानामपि दुर्लभा

ຖ້າໃນຕິຖິນັ້ນເອງ ນັກຂັດຕະ “ປຣາຊາປັດຕະຍະ” ເກີດຂຶ້ນ, ກາຕິກີນັ້ນຈະເປັນ “ມະຫາກາຕິກີ” ອັນບໍລິສຸດ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດ—ຫາຍາກແມ່ນແຕ່ສຳລັບເທວະດາທັງຫຼາຍ.

Verse 113

मंदे वार्के गुरौ वाऽपि कार्तिकी कृत्तिकायुता । तत्राश्वमेधिकं पुण्यं दृष्ट्वा वै बालरूपिणम्

ເມື່ອກາຕິກີປະກົບກັບນັກຂັດຕະ “ກຣິດຕິກາ”—ຈະເປັນໃນອຳນາດຂອງສະເຕີນ, ພຣະອາທິດ, ຫຼືພຣະພຶຫັດກໍຕາມ—ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າໃນຮູບເດັກນ້ອຍ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍະ “ອັດສະວະເມດະ”.

Verse 114

विशाखासु यदा सूर्यः कृत्तिकासु च चन्द्रमाः । स योगः पद्मको नाम प्रभासे दुर्लभो हरे

ເມື່ອພະອາທິດຢູ່ໃນ ວິສາຂາ ແລະ ພະຈັນຢູ່ໃນ ກຶດຕິກາ ການປະສົມນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ປັດມະກະ-ໂຢກ» ຊຶ່ງຫາໄດ້ຍາກຫຼາຍທີ່ ປະພາສະ, ໂອ ຮະຣິ.

Verse 115

तस्मिन्योगे नरो दृष्ट्वा प्रभासे बालरूपिणम् । पापकोटियुतो वाऽपि यमलोकं न पश्यति

ໃນໂຢກນັ້ນ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮູບເປັນເດັກນ້ອຍ ຢູ່ປະພາສະ ແມ່ນແມ່ນຈະແບກບາບນັບເປັນໂກດິ ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນໂລກຂອງຍະມະ.

Verse 116

ईश्वर उवाच । इत्येवं कथितं स्तोत्रं ब्रह्मणा हरये पुनः । मया तव समाख्यातं माहात्म्यं ब्रह्मदैवतम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນີ້ ບົດສັນລະເສີນນີ້ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຊ້ຳອີກແກ່ ພຣະຮະຣິ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ມະຫາຕະພາບອັນເປັນເທວະ ແລະຮັບຮອງໂດຍພຣະພຣະຫມາ.

Verse 117

सर्वपापहरं नृणां श्रुतं सर्वार्थसाधकम् । भूमिदानं च दातव्यं तत्र यात्राफलेप्सुभिः

ສຳລັບມະນຸດ ການໄດ້ຟັງນີ້ຊ່ວຍລ້າງບາບທັງປວງ ແລະບັນລຸເປົ້າໝາຍອັນຄວນຄ່າທຸກປະການ. ຜູ້ໃດປາດຖະໜາຜົນແຫ່ງການຈາລິກໄປທີ່ນັ້ນ ຄວນຖວາຍທານເປັນດິນດ້ວຍ.

Verse 118

कमंडलुः श्वेतवस्त्रं महादानानि षोडश । तत्रैव देवि देयानि ब्रह्मणे बालरूपिणे

ກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ), ຜ້າຂາວ, ແລະທານໃຫຍ່ສິບຫົກປະການ—ໂອ ເທວີ—ຄວນຖວາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນແກ່ພຣາຫມັນ ເພື່ອບູຊາພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນເດັກນ້ອຍ.

Verse 119

महापर्वणि संप्राप्ते कुर्युः पारायणं द्विजाः । सर्वे ते ब्राह्मणा देवि क्षेत्रमध्यनिवासिनः

ເມື່ອມະຫາງານບຸນມາຮອດ ພວກທະວິຊະຄວນເຮັດປາຣາຍະນະ (ສວດສົມບູນທັງໝົດ)។ ໂອ ເທວີ, ພຣາຫມັນທັງປວງນັ້ນພັກອາໄສຢູ່ໃນໃຈກາງຂອງກະເສດອັນສັກສິດ।