Adhyaya 10

Verse 1

ईश्वर उवाच । अन्यच्च कथयिष्यामि रहस्यं तव भामिनि । यत्र कस्य चिदाख्यातं तत्ते वच्मि वरानने

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຄວາມລັບອີກປະການໜຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າ; ສິ່ງທີ່ເຄີຍຖືກເຜີຍແກ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນບາງສະຖານທີ່, ນັ້ນແຫຼະຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວແກ່ເຈົ້າ, ໂອ ນາງໜ້າງາມ.

Verse 2

पृथ्वीभागे स्थितो ब्रह्मा अपां भागे जनार्द्दनः । तेजोभागस्थितो रुद्रो वायुभागे तथेश्वरः

ໃນສ່ວນແຫ່ງດິນ ພຣະພຣະຫມາ ສະຖິດຢູ່; ໃນສ່ວນແຫ່ງນ້ຳ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ສະຖິດຢູ່. ໃນສ່ວນແຫ່ງໄຟ ພຣະຣຸດຣະ ສະຖິດຢູ່; ແລະໃນສ່ວນແຫ່ງລົມ ພຣະອີສະວະຣະ ກໍສະຖິດຢູ່ເຊັ່ນກັນ.

Verse 3

आकाशभागसंस्थाने स्थितः साक्षात्सदाशिवः

ໃນດິນແດນແຫ່ງອາກາດ (ākāśa) ພຣະສະດາຊິວະ ສະຖິດຢູ່ໂດຍຕົງ ປາກົດພຣະອົງເອງ.

Verse 4

यस्ययस्यैव यो भागस्तस्मिंस्तीर्थानि यानि वै । तस्यतस्य न संदेहः स स एवेश्वरः स्मृतः

ພຣະເທວະອົງໃດຄອບຄອງສ່ວນໃດ—ຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດໃດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນດິນແດນນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ: ອຳນາດຜູ້ຄອບຄອງນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າແມ່ນ ພຣະອີສະວະຣະ ພຣະອົງເອງ.

Verse 5

छागलंडं दुगण्डं च माकोटं मण्डलेश्वरम् । कालिंजरं वनं चैव शंकुकर्णं स्थलेश्वरम्

ຊາກະລັນດະ ແລະ ດຸກັນດະ; ມາໂກຕະ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ມັນດະເລສະວະຣະ; ກາລິມຈະຣະ ແລະ ປ່າອັນສັກສິດ; ແລະ ສັງກຸກັນນະ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ສະຖະເລສະວະຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດໃນບັນດາພຣະອຳນາດອັນສັກສິດແຫ່ງກະເສດຣະ.

Verse 7

महाकालं मध्यमं च केदारं भैरवं तथा । पवित्राष्टकमेतद्धि जलसंस्थं वरानने

ມະຫາກາລະ, ມັດຍະມະ, ເກດາຣະ, ແລະ ພຣະໄພຣະວະ ເຊັ່ນດຽວກັນ—ນີ້ແທ້ແມ່ນ ‘ປະວິຕຣາອັດຖະກະ’ (Pavitrāṣṭaka) ທີ່ສະຖາປະນາໃນນ້ຳ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 8

अमरेशं प्रभासं च नैमिषं पुष्करं तथा । आषाढिं चैव दण्डिं च भारभूतिं च लांगलम्

ອະມະເຣຊະ ແລະ ປະພາສະ; ໄນມິສະ ແລະ ປຸສະກະຣະ; ທັງ ອາສາດິ, ດັນດິ, ພາຣະພູຕິ, ແລະ ລາງກະລະ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກນັບເປັນການປາກົດຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດໃນກະເສດຣະນີ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 9

आदि गुह्याष्टकं ह्येतत्तेजस्तत्त्वे प्रतिष्ठितम् । गया चैव कुरुक्षेत्रं तीर्थं कनखलं तथा

«ອັດຖະກະລັບດັ້ງເດີມ» ນີ້ ແທ້ຈິງຕັ້ງຢູ່ໃນຫຼັກຕັດຕະວະແຫ່ງ ເຕຊັສ (ພະລັງສະຫວ່າງ). ກະຍາ, ກຸຣຸເກສະຕຣະ ແລະ ຕີຣຖະກະນະຄະລະ ກໍຖືກຮວມຢູ່ໃນນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 10

विमलं चाट्टहासं च माहेन्द्रं भीमसंज्ञकम् । गुह्याद्गुह्यतरं ह्येतत्प्रोक्तं वाय्वष्टकं तव

ວິມະລະ ແລະ ອາັດຖະຫາສະ; ມາເຮນດຣະ ແລະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ພີມະ—ນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ເຈົ້າວ່າ «ວາຍວະອັດຖະກະ» ອັນລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລັບ.

Verse 11

वस्त्रापथं रुद्रकोटिर्ज्येष्ठेश्वरं महालयम् । गोकर्णं रुद्रकर्णं च वर्णाख्यं स्थापसंज्ञकम्

ວັດສະຣາປະຖະ; ຣຸດຣະໂກຕິ; ເຈສຖະເອສະວະຣະ; ມະຫາລະຍະ; ໂກກັນນະ ແລະ ຣຸດຣະກັນນະ; ແລະ ວັນນາຄະຍະ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ສະຖາປະ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກປະກາດໃນບັນດາການປາກົດຂອງຕີຣຖະເຊັ່ນກັນ।

Verse 12

पवित्राष्टकमेतद्धि आकाशस्थं वरानने । एतानि तत्त्वतीर्थानि सर्वाणि कथितानि वै

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, «ປະວິຕຣາອັດຖະກະ» ນີ້ ແທ້ຈິງສະຖິດຢູ່ໃນ ອາກາສະ (ຟ້າ). ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣຖະແຫ່ງຕັດຕະວະ ທັງປວງນີ້ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ຢ່າງແທ້ຈິງແລ້ວ।

Verse 13

यो यस्मिन्देवता तत्त्वे सा तन्माहात्म्यसूचिका । औदकं च महातत्त्वं विष्णोश्चातिप्रियं प्रिये

ເທວະດາໃດຢູ່ໃນຕັດຕະວະໃດ ການສະຖິດນັ້ນເປັນເຄື່ອງຊີ້ມະຫິມາຂອງຕັດຕະວະນັ້ນ. ແລະຕັດຕະວະໃຫຍ່ອັນເປັນນ້ຳ ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະວິສນຸ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 14

जलशायी स्मृतस्तेन नारायण इति श्रुतिः । आप्यतत्त्वं तु तीर्थानि यानि प्रोक्तानि ते मया

ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ຜູ້ນອນເທິງນ້ຳ”; ເພາະເຫດນີ້ໃນສຣຸຕິຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ນາຣາຍະນະ”. ຕີຣຖະທັງຫຼາຍທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ ແທ້ຈິງຕັ້ງຢູ່ໃນ ອາປະຍະ-ຕັດຕະວະ ຄືຫຼັກແຫ່ງນ້ຳ.

Verse 15

तानि प्रियाणि देवेशि ध्रुवं नारायणस्य वै । औदकं चैव यत्तत्त्वं तस्मिन्प्राभासिकं स्मृतम्

ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແນ່ນອນເປັນທີ່ຮັກຂອງນາຣາຍະນະ. ແລະຕັດຕະວະໃດໆທີ່ເປັນຂອງນ້ຳ (audaka) ໃນພຣາພາສະນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນແກ່ນ “ພຣາພາສິກະ”.

Verse 16

तत्र देवो लयं याति हरिर्जन्मनिजन्मनि । स वासुदेवः सूक्ष्मात्मा परात्परतरे स्थितः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຫຣິ—ອົງພຣະເຈົ້າ—ເຂົ້າສູ່ລະຍະ (ການລະລາຍ) ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ໃນການເກີດແຕ່ລະຊາດ. ພຣະວາສຸເທວະນັ້ນ ມີອາຕະມາອັນລະອຽດ ສະຖິດຢູ່ໃນພາວະທີ່ເກີນກວ່າຄວາມເກີນ.

Verse 17

स शिवः परमं व्योम अनादिनिधनो विभुः । तस्मात्परतरं नास्ति सर्वशास्त्रागमेषु च

ພຣະສິວະນັ້ນແມ່ນວຽມອັນສູງສຸດ—ຟ້າອັນສູງສຸດແຫ່ງຈິດຮູ້—ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີທ້າຍ ເປັນພຣະຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວທັງ. ເຫນືອກວ່າພຣະອົງບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສາດສະຕຣາ ແລະ ອາຄະມະທັງປວງ.

Verse 18

सिद्धांतागमवेदांतदर्शनेषु विशेषतः । तेषु चैव न भिन्नस्तु मया सार्द्धं यशस्विनि

ໂດຍພິເສດໃນທັດສະນະຂອງ ສິດທານຕະ, ອາຄະມະ ແລະ ເວດານຕະ ຄວາມຈິງນີ້ຖືກສອນ. ແມ່ນແຕ່ໃນນັ້ນເອງ ໂອ ຜູ້ມີກຽດ, ພຣະອົງນັ້ນບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ.

Verse 19

तस्मिन्स्थाने हरिः साक्षात्प्रत्यक्षेण तु संस्थितः । लिंगैश्चतुर्भिः संयुक्तो ज्ञायते न च केनचित्

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ພຣະຫຣິ (Hari) ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ ເປັນທີ່ປະຈັກຕໍ່ສາຍຕາ. ແຕ່ເຖິງຈະປະກອບດ້ວຍລິງຄະ (liṅga) ສີ່ປະການ ກໍບໍ່ມີໃຜຮູ້ແທ້ໄດ້.

Verse 20

मोक्षार्थं नैष्ठिकैर्वर्णैर्व्रतैश्चैव तु यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति भल्लुकातीर्थदर्शनात्

ຜົນໃດທີ່ໄດ້ຮັບເພື່ອມຸກຕິ ດ້ວຍວິໄນອັນໝັ້ນຄົງ ດ້ວຍໜ້າທີ່ຕາມວັນນະ ແລະດ້ວຍວຣະຕະ—ຜົນນັ້ນເອງ ໄດ້ຮັບພຽງແຕ່ໄດ້ດາຣະຊະນະ (darśana) ບັນລຸກາ ຕີຣຖະ (Bhallukā Tīrtha).

Verse 21

गोचर्ममात्रं तत्स्थानं समंतात्परिमण्डलम् । न हि कश्चिद्विजानाति विना शास्त्रेण भामिनि

ສະຖານທີ່ນັ້ນມີຂະໜາດພຽງແຕ່ເທົ່າໜັງງົວໜຶ່ງຜືນ ແລະເປັນວົງມົນຮອບດ້ານ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜຮູ້ໄດ້ ຫາກບໍ່ມີຄຳນຳຂອງຊາສະຕຣະ, ໂອ ຜູ້ງາມ.

Verse 22

विषुवं वहते तत्र नृणामद्यापि पार्वति । पंचलिंगानि तत्रैव पंचवक्त्राणि कानि चित्

ໂອ ພາຣະວະຕີ (Pārvatī), ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຜູ້ຄົນຍັງຖືກປະຕິບັດວິສຸວະ (equinox) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງມີລິງຄະ (liṅga) ຫ້າອົງ; ບາງອົງມີຫ້າໜ້າ.

Verse 23

कुक्कुटांडकमानानि महास्थूलानि कानिचित् । सर्पेण वेष्टितान्येव चिह्नितानि त्रिशूलिभिः

ບາງອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ ວັດໄດ້ດັ່ງໄຂ່ໄກ່. ຖືກງູພັນຮອບ ແລະຖືກໝາຍດ້ວຍຕຣິຊູນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 24

तेषां दर्शनमात्रेण कोटिलिंगार्चनफलम् । तस्मादिदं महाक्षेत्रं ब्रह्माद्यैः सेव्यते सदा

ເພີ່ງແຕ່ເຫັນພວກນັ້ນ ກໍໄດ້ຜົນເທົ່າກັບບູຊາລິງຄະໜຶ່ງກົດ. ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາເຂດສັກສິດນີ້ ຈຶ່ງຖືກບຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ບຳເລີງຮັບໃຊ້ຢູ່ເສມອ.

Verse 25

श्रुतिमद्भिश्च विप्रेंद्रैः संसिद्धैश्च तपस्विभिः । प्रतिमासं तथाष्टम्यां प्रतिमासं चतुर्दशीम्

ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ ແລະຕະປະສະວີຜູ້ສຳເລັດ ປະຕິບັດພິທີເປັນປະຈຳທຸກເດືອນ ໂດຍສະເພາະໃນວັນອັດຖະມີ ແລະວັນຈະຕຸຣະດະສີ.

Verse 26

शशिभानूपरागे वा कार्त्तिक्यां तु विशेषतः । प्रभासस्थानि लिंगानि प्रपूज्यन्ते वरानने

ໃນຄາວຈັນທຣະຄາດ ຫຼືສຸຣະຄາດ ຫຼືໂດຍພິເສດໃນເດືອນກາດຕິກາ ລິງຄະພຣະສິວະທີ່ປະພາສາ ຖືກບູຊາດ້ວຍສັດທາຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 27

संनिहत्यां कुरुक्षेत्रे सर्वस्तीर्थायुतैः सह । पुष्करं नैमिषं चैवं प्रयागं संपृथूदकम्

ສັນນິຫັດຍາ ທີ່ກຸຣຸເກສຕຣະ ພ້ອມກັບຕີຣຖະນັບອະຍຸດຫຼາຍ; ພຸສກະຣະ; ໄນມິສະ; ແລະປຣະຍາກະທີ່ນ້ຳກວ້າງໃຫຍ່—ຕີຣຖະອັນລືຊື່ເຫຼົ່ານີ້ຖືກລະລຶກໃນການສັນລະເສີນນີ້.

Verse 28

षष्टि तीर्थसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च । माघ्यांमाघ्यां समेष्यंति सरस्वत्यब्धिसंगमे

ໃນເດືອນມາຆະ ທຸກປີ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ແລະ ມະຫາສະມຸດ ຕີຣຖະ 60,000 ແລະອີກ 60 ໂກຕິ ມາຊຸມນຸມກັນ।

Verse 29

स्मरणात्तस्य तीर्थस्य नामसंकीर्तनादपि । मृत्युकालभवाद्वापि पापं त्यक्ष्यति सुव्रते

ໂອ ນາງຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ, ແມ່ນແຕ່ລະລຶກເຖິງຕີຣຖະນັ້ນ ຫຼື ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນນາມຂອງມັນ—ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມມໍລະນະ—ກໍຈະລະທິ້ງບາບໄດ້।

Verse 30

आनर्त्तसारं सौम्यं च तथा भुवनभूषणम् । दिव्यं पांचनदं पुण्यमादिगुह्यं महोदयम्

ສະຖານນີ້ເອີ້ນວ່າ ອານັດຕະສາຣ ແລະ ເຊົາມະ; ອີກທັງ ພຸວະນະພູສະນະ; ພາຍໃນຄວາມເທວະ ແລະ ຄວາມບຸນ ຄື ປາຍຈະນະດະ; ອາດິກຸຫຍະ; ແລະ ມະໂຫດະຍະ.

Verse 31

सिद्ध रत्नाकरं नाम समुद्रावरणं तथा । धर्माकारं कलाधारं शिवगर्भगृहं तथा

ມັນຍັງຮູ້ຈັກວ່າ ສິດທະຣັດນາກະຣະ ແລະ ສະມຸດຣາວະຣະນະ; ເອີ້ນວ່າ ທັມມາກາຣ ແລະ ກະລາທາຣ; ແລະອີກທັງ ຊິວະຄັຣພະຄຣຶຫະ.

Verse 32

सर्वदेवनिवेशं च सर्वपातकनाशनम् । अस्य क्षेत्रस्य नामानि कल्पे कल्पे पृथक्प्रिये

ມັນເປັນທີ່ພຳນັກຂອງເທວະທັງປວງ ແລະ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງຫມົດ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ນາມຂອງເຂດສັກສິດນີ້ ແຕກຕ່າງກັນໃນແຕ່ລະກັລປະ.

Verse 33

आयामादीनि जानीहि गुह्यानि सुरसुन्दरि । आद्ये कल्पे पुरा देवि प्रमोदनमिति स्मृतम्

ໂອ ນາງງາມແຫ່ງສະຫວັນ ຈົ່ງຮູ້ເຖິງຂະໜາດ ແລະ ລາຍລະອຽດອື່ນໆ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມລັບ. ໃນກະລະປະຕົ້ນ ແຕ່ກ່ອນ ໂອ ເທວີ ມັນຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ປຣະໂມທະນະ».

Verse 34

नन्दनं परितस्तस्य तस्यापि परतः शिवम् । शिवात्परतरं चोग्रं भद्रिकं परतः पुनः

ຮອບໆບ່ອນນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ «ນັນດະນະ»; ຖັດອອກໄປ ເປັນ «ຊິວະ»; ຖັດຈາກຊິວະອີກ ເປັນ «ອຸກຣະ»; ແລະ ຖັດອອກໄປອີກ ເປັນ «ພັດຣິກະ».

Verse 35

समिंधनं परं तस्मात्कामदं च ततः परम् । सिद्धिदं चापि धर्मज्ञं वैश्वरूपं च मुक्तिदम्

ຖັດຈາກນັ້ນແມ່ນ «ສະມິ່ມທະນະ»; ຖັດອອກໄປແມ່ນ «ກາມະດະ» ຜູ້ບັນດານຄວາມປາຖະໜາ. ຍັງມີ «ສິດທິດະ» ຜູ້ປະທານສິດທິ, «ທັມມະຍະ» ຜູ້ຮູ້ທັມມະ, «ໄວສະວະຣູປະ» ຮູບສາກົນ, ແລະ «ມຸກຕິດະ» ຜູ້ປະທານຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 36

तथा श्रीपद्मनाभं तु श्रीवत्सं तु महाप्रभम् । तथा च पापसंहारं सर्वकामप्रदं तथा

ດັ່ງນັ້ນຍັງມີ «ສຣີປັດມະນາພະ»; «ສຣີວັດສະ» ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ອີກທັງ «ປາປະສັງຫາຣະ» ຜູ້ທຳລາຍບາບ, ແລະ «ສັຣວະກາມະປຣະດະ» ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 37

मोक्षमार्गं वरा रोहे तथा देवि सुदर्शनम् । धर्मगर्भं तु धर्माणां प्रभासं पापनाशनम् । अतः परं भवन्तीह उत्पलावर्त्तिकानि च

ຍັງມີ «ໂມກສະມາຣຄະ» ເສັ້ນທາງແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ; «ວະຣາໂຣຫາ» ໂອ ເທວີ; ແລະ «ສຸດັຣຊະນະ» ທັດສະນະອັນມົງຄຸນ. ມີ «ທັມມະຄັຣພະ» ເປັນຄັນທ້ອງແຫ່ງທັມມະທັງປວງ; «ປຣະພາສະ» ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ເຫນືອຈາກນີ້ ທີ່ນີ້ຍັງປາກົດສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ «ອຸດປະລາວັດຕິກາ» ອີກດ້ວຍ.

Verse 38

क्षेत्रस्य मध्ये यद्देवि मम गर्भगृहं स्मृतम् । तस्य नामानि ते देवि कथितान्यनुपूर्वशः

ໂອ ເທວີ, ໃນກາງແຫ່ງກະເສດອັນສັກສິດນີ້ ມີສິ່ງທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ຄັນຫ້ອງສັກສິດ» (garbhagṛha) ຂອງເຮົາ. ໂອ ເທວີ, ນາມຂອງມັນໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຕາມລຳດັບແລ້ວ.

Verse 39

श्रुत्वा नामान्यशेषाणि क्षेत्रमाहात्म्यमेव च । तेषां तु वांछिता सिद्धि र्भविष्यति न संशयः

ເມື່ອໄດ້ຟັງນາມທັງປວງ ແລະມະຫາຕະມະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່) ຂອງກະເສດອັນສັກສິດນີ້ແລ້ວ ຄວາມສຳເລັດທີ່ປາດຖະໜາຂອງເຂົາຈະບັງເກີດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 40

एतत्कीर्त्तयमानस्य त्रिकालं तु महोदयम् । संध्याकालांतरं पापमहोरात्रं विनश्यति

ຜູ້ໃດກ່າວສັນລະເສີນສິ່ງນີ້ໃນສາມເວລາຂອງວັນ ຈະເກີດຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທາງຈິດວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະບາບທີ່ສະສົມຕະຫຼອດມື້ແລະຄືນ ຈະສູນສິ້ນໃນຊ່ວງຕໍ່ຂອງສັນທະຍາ (sandhyā).

Verse 41

अपि वै दांभिकाश्चैव ये वसंत्यल्पबुद्धयः । मूढा जीवनिका विप्रास्तेऽपि यांति मृता दिवम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຫຼອກລວງ ແລະຜູ້ປັນຍານ້ອຍ—ພຣາຫມັນທີ່ຫຼົງຜິດ ແລະດຳລົງຊີວິດເພື່ອປາກທ້ອງເທົ່ານັ້ນ—ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນກໍຍັງໄປສູ່ສະຫວັນເມື່ອຕາຍ.

Verse 42

अस्य क्षेत्रस्य मध्ये तु रवियोजनमध्यतः । उपक्षेत्राणि देवेशि संत्यन्यानि सहस्रशः

ໃນກາງແຫ່ງກະເສດນີ້—ພາຍໃນຂອບເຂດກາງຕາມມາດຕະວັດ «ຣະວິ-ໂຢຊະນະ» ໂອ ເທເວຊີ—ຍັງມີອຸປະກະເສດອື່ນໆ ອີກນັບພັນ.

Verse 43

कानिचित्पद्मरूपाणि यवाकाराणि कानिचित् । षट्कोणानि त्रिकोणानि दण्डाकाराणि कानिचित्

ບາງຢ່າງມີຮູບດັ່ງດອກບົວ; ບາງຢ່າງດັ່ງເມັດຂ້າວບາເລ. ບາງຢ່າງເປັນຫົກຫຼ່ຽມ, ບາງຢ່າງເປັນສາມຫຼ່ຽມ, ແລະບາງຢ່າງເປັນຮູບໄມ້ທ່ອນ.

Verse 44

चंद्रबिंबार्द्धभेदानि चतुरस्रप्रभेदतः । ब्रह्मादिदैवतानीशे क्षेत्रमध्ये स्थितानि तु

ບາງຢ່າງແບ່ງແຍກເປັນຮູບຄືຄຶ່ງດວງຈັນ; ບາງຢ່າງແບ່ງຕາມຮູບສີ່ຫຼ່ຽມຫຼາກຫຼາຍ. ໂອ ອີເສ, ບັນດາເທວະດາເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ລ້ວນສະຖິດຢູ່ກາງແດນສັກສິດນີ້.

Verse 45

कानिचिद्योजनार्द्धानि तदर्धार्धानि कानिचित् । निवर्त्तनप्रमाणेन दण्डमानेन कानिचित्

ບາງແຫ່ງມີຂະໜາດຄຶ່ງໂຢຊະນະ; ບາງແຫ່ງເປັນຄຶ່ງຂອງນັ້ນອີກ. ບາງແຫ່ງນັບຕາມມາດຕານິວັດຕະນະ, ແລະບາງແຫ່ງຕາມມາດຕາດັນດະ.

Verse 46

गोचर्ममानमध्यानि कानिचिद्धनुषांतरम् । यज्ञोपवीतमात्राणि प्रभासे संति कोटिशः

ບາງຕີຣຖະມີຂະໜາດປານກາງ ວັດດ້ວຍມາດຕາ “ໜັງງົວ”; ບາງແຫ່ງກວ້າງເຖິງລະຍະຍິງທະນູ. ແລະໃນປຣະພາສະ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດນັບເປັນໂກຕິ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍເທົ່າຂະໜາດສາຍຍັຊໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ).

Verse 47

अंगुल्यष्टम भागोऽपि नभोस्ति कमलेक्षणे । न संति यस्मिंस्तीर्थानि दिव्यानि च नभस्तले

ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ, ໃນ “ຟ້າ” ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງໃນແປດຂອງຄວາມກວ້າງນິ້ວມື ທີ່ບໍ່ມີຕີຣຖະອັນທິບພະຢູ່—ແມ່ນແຕ່ເທິງໂຄ້ງຟ້າເອງ.

Verse 48

प्रभासक्षेत्रमासाद्य तिष्ठंति प्रलयादनु । केदारे चैव यल्लिंगं यच्च देवि महालये

ເມື່ອໄດ້ເຖິງພຣະສະຖານປຣະພາສາອັນສັກສິດ ພວກເຂົາຍັງຄົງສະຖິດຢູ່ແມ່ນຫຼັງພຣະລະຍະ. ແລະລິງຄະທີ່ຢູ່ເຄດາຣ ກັບລິງຄະທີ່ຢູ່ໃນມະຫາລະຍະ, ໂອ ເທວີ—

Verse 49

मध्यमेश्वरसंस्थं च तथा पाशुपतेश्वरम् । शंकुकर्णेश्वरं चैव भद्रेश्वरमथापि च

ຍັງມີສະຖານປະທັບຂອງ ມັດຍະເມສະວະຣ ແລະ ປາຊຸປະເຕສະວະຣ. ອີກທັງ ຊັງກຸກັນເນສະວະຣ ແລະ ພັດເຣສະວະຣ ດ້ວຍ.

Verse 50

सोमे श्वरमथैकाग्रं कालेश्वरमजेश्वरम् । भैरवेश्वरमीशानं तथा कायावरोहणम्

ຕໍ່ມາມີ ໂສເມສະວະຣ ແລະ ເອກາກຣ; ກາເລສະວະຣ ແລະ ອະເຈສະວະຣ; ໄພຣະເວສະວະຣ ແລະ ອີຊານ; ພ້ອມທັງ ກາຍາວະໂຣຫະນ ດ້ວຍ.

Verse 51

चापटेश्वरकं पुण्यं तथा बदरिकाश्रमम् । रुद्रकोटिर्महाकोटि स्तथा श्रीपर्वतं शुभम्

ມີ ຈາປະເຕສະວະຣະກະ ອັນບຸນສິດ ແລະ ບະດະຣິກາອາສຣະມ. ມີ ຣຸດຣະໂກຕິ ແລະ ມະຫາໂກຕິ; ພ້ອມທັງ ສຣີປະວະຕະ ອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 52

कपाली चैव देवेशः करवीरं तथा पुनः । ओंकारं परमं पुण्यं वशिष्ठाश्रममेव च । यत्र कोटिः स्मृता देवि रुद्राणां कामरूपिणाम्

ມີ ກະປາລີ ແລະ ເທເວສະ; ມີ ກະຣະວີຣ ອີກຄັ້ງ. ມີ ໂອງກາຣ ອັນບຸນສິດສູງສຸດ; ແລະ ວະຊິດຖະອາສຣະມ ດ້ວຍ—ທີ່ນັ້ນ ໂອ ເທວີ ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ ຣຸດຣາ ໜຶ່ງໂກຕິ ຜູ້ສາມາດແປງຮູບຕາມປາຖະໜາ ສະຖິດຢູ່.

Verse 53

यानि चान्यानि स्थानानि पुण्यानि मम भूतले । प्रयागं पुरतः कृत्वा प्रभासे निवसंति च

ສະຖານທີ່ສັກສິດອື່ນໆທັງຫມົດໃນແຜ່ນດິນຂອງຂ້າ—ຍົກພຣະຍາກາ (Prayāga) ໄວ້ເປັນຫົວໜ້າ—ກໍພາກັນສະຖິດຢູ່ໃນພຣະພາສາ (Prabhāsa) ເຊັ່ນກັນ।

Verse 54

उत्तरे रविपुत्री तु दक्षिणे सागरं स्मृतम् । दक्षिणोत्तरमानोऽयं क्षेत्रस्यास्य प्रकीर्त्तितः

ທາງເໜືອແມ່ນ ຣະວິປຸດຣີ (Raviputrī) ແລະທາງໃຕ້ເຂົາເວົ້າວ່າເປັນທະເລ। ດັ່ງນັ້ນ ຂອບເຂດເໜືອ–ໃຕ້ຂອງກະເສດສັກສິດນີ້ ຈຶ່ງຖືກປະກາດໄວ້।

Verse 55

रुक्मिण्याः पूर्वतश्चैव तप्ततोयाच्च पश्चिमे । पूर्वपश्चिममानोऽयं प्रभासस्य प्रकीर्त्तितः

ທາງຕາເວັນອອກມີຕີຣຖະຂອງ ຣຸກມິນີ (Rukmiṇī) ແລະທາງຕາເວັນຕົກມີຕີຣຖະຊື່ ຕັບຕະໂຕຍ (Taptatoya)។ ດັ່ງນັ້ນ ຂອບເຂດຕາເວັນອອກ–ຕາເວັນຕົກຂອງພຣະພາສາ (Prabhāsa) ຈຶ່ງຖືກປະກາດໄວ້।

Verse 56

एतदन्तरमासाद्य तीर्थानि सुरसुन्दरि । पातालादिकटाहांतं तानि तत्र वसंति वै

ໂອ ນາງຜູ້ງາມໃນຫມູ່ເທວະ! ເມື່ອມາຮອດຊ່ອງກາງນີ້ ຕີຣຖະທັງຫມົດກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ—ຂະຫຍາຍໄປຈົນເຖິງຄວາມເລິກດັ່ງກະທະຫມໍ້ ທີ່ເລີ່ມຈາກ ປາຕາລາ (Pātāla)។

Verse 57

एवं ज्ञात्वा महादेवि सर्वदेवमयो हरिः । प्रभासक्षेत्रमासाद्य तत्याज स्वं कलेवरम्

ດັ່ງນີ້ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຮະຣິ (Hari) ຜູ້ປະກອບດ້ວຍເທວະທັງປວງ ໄດ້ມາຮອດ ພຣະພາສາ-ກະເສດຣະ (Prabhāsa-kṣetra) ແລະທີ່ນັ້ນໄດ້ປ່ອຍວາງຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງ।

Verse 58

दिव्यं ममेदं चरितं हि रौद्रं श्रोष्यंति ये पर्वसु वा सदा वा । ते चापि यास्यंति मम प्रसादात्त्रिविष्टपं पुण्यजनाधिवासम्

ເລື່ອງລາວອັນທິບພະ ແລະນ່າເກງຂາມນີ້ຂອງເຮົາ—ຜູ້ໃດຟັງໃນວັນບຸນ ຫຼືຟັງເປັນນິດ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ພວກເຂົາຈະໄດ້ເຖິງ ຕຣິວິດສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ອັນເປັນທີ່ຢູ່ຂອງຫມູ່ຜູ້ມີບຸນ।

Verse 59

इति कथितमशेषमेव चित्रं चरितमिदं तव देवि पुण्ययुक्तम् । इतरमपि तवातिवल्लभं यद्वद कथयामि महोदयं मुनीनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ເລື່ອງລາວອັນພິສົດນີ້ ທີ່ຄົບຖ້ວນທັງປວງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍບຸນ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ. ບັດນີ້ ເຮົາຈະເລົ່າອີກເລື່ອງໜຶ່ງ ທີ່ເຈົ້າຮັກຍິ່ງ ແລະນຳຄວາມຈະເລີນສູງໃຫ້ແກ່ຫມູ່ມຸນີ।