Adhyaya 9

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः सप्तकुण्डान्सुविश्रुतान् । सर्वपापप्रशमनानृद्धिबुद्धिविवर्द्धनान्

ພຣະປຣາຫລາດກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຫາສະຫຼອງນ້ຳສັກສິດ 7 ແຫ່ງທີ່ມີຊື່ສຽງ ອັນລະງັບບາບທັງປວງ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມຮັ່ງມີກັບປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 2

आराधितः स च यदा हरिराविर्बभूव ह । संस्तूयमानो मुनिभिर्लक्ष्म्या सह जगत्पतिः

ແລະເມື່ອໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະຫຣິຢ່າງສົມຄວນ ພຣະຫຣິກໍໄດ້ປາກົດຂຶ້ນແທ້—ຖືກສັນລະເສີນໂດຍບັນດາມຸນີ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມີ।

Verse 3

अर्हणं च तदा चक्रुर्हरये सुरगङ्गया । वामपार्श्वे स्थितां पद्मामभिषेक्तुं समुद्यताम्

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ປະກອບອະຣະຫະນະບູຊາແດ່ພຣະຫຣິ ດ້ວຍນ້ຳຄົງຄາແຫ່ງສະຫວັນ; ແລະໄດ້ເຫັນພຣະປັດມາ (ພຣະລັກສະມີ) ຢືນຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ລຸກຂຶ້ນເພື່ອຈະອະພິເສກພຣະອົງ।

Verse 4

सनकाद्या ब्रह्मसुताः सप्तैते मनसा द्विजाः । पृथक्पृथग्घ्रदान्कृत्वा सिषिचुः सागरोद्भवाम्

ສະນະກະແລະອື່ນໆ ບຸດພຣະພຣະຫມາ 7 ອົງຜູ້ເກີດຈາກຈິດ—ມຸນີຜູ້ເປັນທະວິຊະ—ໄດ້ສ້າງສະຫຼອງນ້ຳສັກສິດແຍກກັນຄົນລະແຫ່ງ ແລະໄດ້ປະພອຍພຣະເທວີຜູ້ເກີດຈາກມະຫາສະໝຸດ (ພຣະລັກສະມີ) ເພື່ອຊຳລະສະຫຼອງນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 5

ततो लक्ष्मीह्रदाः प्रोक्ता देव्या नात्रैव संज्ञिताः । प्राप्ते तु द्वापरस्यांते रुक्मिणीसंश्रयेण तु

ດັ່ງນັ້ນ ສະຫຼອງນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ສະຫຼອງນ້ຳພຣະລັກສະມີ”; ພຣະເທວີບໍ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມອື່ນໃນບ່ອນນີ້. ແຕ່ເມື່ອຮອດປາຍຍຸກທະວາປະຣະ ໂດຍການສຳພັນກັບພຣະຣຸກມິນີ ພວກມັນຈຶ່ງຮັບເອົາອັດຕະລັກຂອງນາງ।

Verse 6

रुक्मिणीह्रदमित्येवं कलौ ख्यातिं गताः पुनः । भृगुणा सेवितं यस्माद्भृगुतीर्थमिति स्मृतम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຍຸກກະລິ ສະຖານນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງອີກຄັ້ງວ່າ «ຣຸກມິນີ-ຫຣະດ». ແລະເນື່ອງຈາກຖືກພຣະ຤ິສີ ພຣຶກຸ ເຂົ້າໄປສະເວຍ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ພຣຶກຸ-ຕີຣຖ».

Verse 7

तस्मिन्गत्वा महाभागाः प्रक्षाल्य चरणौ मृदा । आचम्य च कुशान्गृह्य प्राङ्मुखो नियतः शुचिः

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີບຸນຄວນລ້າງຕີນດ້ວຍດິນ (ແລະນ້ຳ) ແລ້ວເຮັດອາຈະມະນະ; ຈັບຫຍ້າກຸຊາ ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ (ແລ້ວດຳເນີນພິທີ).

Verse 8

संपूर्णं चार्घ्यमादाय फलपुष्पाक्षतादिभिः । रजतं च शिरे कृत्वा मन्त्रमेतमुदीरयेत्

ໃຫ້ນຳອາຣະຄະ (arghya) ທີ່ຄົບຖ້ວນ ພ້ອມດ້ວຍໝາກໄມ້ ດອກໄມ້ ເຂົ້າອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວວາງເງິນໄວ້ເທິງສີສະ ແລະກ່າວມັນຕຣານີ້.

Verse 9

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि ह्रदे रुक्मिणिसंज्ञिते । सर्वपापविनाशाय रुक्मिण्याः प्रीणनाय च

«ດ້ວຍສັດທາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ໃນຫຣະດທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣຸກມິນີ; ເພື່ອໃຫ້ບາບທັງປວງສູນສິ້ນ ແລະເພື່ອໃຫ້ນາງຣຸກມິນີພໍໃຈ»।

Verse 10

स्नानं कुर्य्यात्ततो विप्राः कृत्वा शिरसि तारकम् । देवान्मनुप्यान्सन्तर्प्य पितॄनथ विशेषतः

ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ຄວນອາບນ້ຳ; ວາງ «ຕາຣະກະ» (tāraka) ໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະໃຫ້ເທວະດາ ແລະມະນຸດ; ແລ້ວ—ໂດຍພິເສດ—ແດ່ບັນພະບຸລຸດ (ພິຕຣຶ).

Verse 11

श्राद्धं ततः प्रकुर्वीत विप्रानाहूय भक्तितः । दक्षिणां च ततो दद्याद्रजतं रुक्ममेव च

ຈາກນັ້ນ ພຶງປະກອບພິທີ śrāddha ໂດຍເຊີນພຣາຫມັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະສັດທາ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍ dakṣiṇā ເປັນເງິນ ແລະຄໍາດ້ວຍ.

Verse 12

विशेषतः प्रदेयानि फलानि रसवन्ति च । दम्पत्योर्भोजनं दद्यान्मिष्टान्नेन द्विजोत्तमाः

ໂດຍພິເສດ ພຶງຖວາຍຜົນໄມ້ທີ່ມີນ້ໍາຫວານຊຸ່ມຊໍາ; ແລະບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ພຶງຈັດອາຫານໃຫ້ແກ່ຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ດ້ວຍອາຫານຫວານແລະອາຫານຄັດສັນ.

Verse 13

विप्रपत्न्यस्तु संपूज्याः स्त्रियश्चान्याः स्वशक्तितः । कञ्चुकै रक्तवस्त्रैश्च रुक्मिणी प्रीयतामिति

ພຶງນະມັດສະການບູຊາພັນລະຍາຂອງພຣາຫມັນ ແລະຍິງອື່ນໆ ຕາມກໍາລັງ; ຖວາຍເສື້ອຊັ້ນໃນ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງສີແດງ ພ້ອມອະທິຖານວ່າ “ຂໍໃຫ້ນາງ Rukmiṇī ພໍພຣະໄທ”.

Verse 14

एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ມະນຸດຈະເປັນຜູ້ສໍາເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດ; ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສະນຸ (Viṣṇuloka).

Verse 15

वसते च सदा गेहे लक्ष्मीस्तस्य न संशयः । आरोग्यं मनसस्तुष्टिर्न चोद्वेगः कदाचन

ແລະໃນເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນ ພຣະລັກສະມີ (Lakṣmī) ສະຖິດຢູ່ເສມອ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ມີສຸຂະພາບດີ ໃຈພໍໃຈ ແລະບໍ່ມີຄວາມຫວັ່ນໄຫວໃນເວລາໃດໆ.

Verse 16

पितॄणामक्षया तृप्तिः प्रजा भवति निश्चला । हीनसत्त्वो नैव भवेद्दीर्घायुश्च भवेन्नरः

ປິຕຣີ (ບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້ຮັບຄວາມອີ່ມໃຈບໍ່ສິ້ນສຸດ; ລູກຫຼານຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະປອດໄພ. ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອ່ອນແອໃນຈິດ ແລະມີອາຍຸຍືນຍາວ។

Verse 17

आढ्यो भवति सर्वत्र यः स्नातो रुक्मिणी ह्रदे । न लक्ष्म्या मुच्यते विप्रा नालक्ष्म्या व्रियते नरः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຫຼົ່ມນ້ຳຣຸກມິນີ ຈະຮັ່ງມີທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍພົ້ນຈາກພຣະລັກສະມີ ແລະຄວາມອັບມົງຄົນບໍ່ອາດຄອບງຳໄດ້।

Verse 18

न वैरं कलहस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । गमनागमनं न स्यात्संसारभ्रमणं तथा

ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳໃນຫຼົ່ມນ້ຳຣຸກມິນີ ບໍ່ມີຄວາມອາຄາດ ແລະບໍ່ມີການທະເລາະ. ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີ “ໄປ-ກັບ” ອີກ—ບໍ່ມີການພະເນຈອນໃນສັງສານອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 19

दुःखशोकौ कुतस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । सर्वपापविनिर्मुक्तो महाभयविवर्जितः

ຄວາມທຸກ ແລະຄວາມໂສກ ຈະເກີດຈາກໃສແກ່ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳໃນຫຼົ່ມນ້ຳຣຸກມິນີ? ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະປາສະຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່.

Verse 20

सर्वान्कामानिह प्राप्य याति विष्णुपदं नरः

ໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ມະນຸດນັ້ນຍ່າງໄປສູ່ ວິສນຸປະດະ—ຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ.