Adhyaya 43

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । सावित्रीं च भवानीं च दुर्गां चैव सरस्वतीम् । योऽर्चयेत्तुलसीपत्रैः सर्वकामसमन्वितः

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດບູຊາ ສາວິຕຣີ, ພະວານີ, ດຸຣຄາ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ດ້ວຍໃບຕຸລະສີ ຜູ້ນັ້ນຈະພ້ອມດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ।

Verse 2

गृहीत्वा तुलसीपत्रं भक्त्या विष्णुं समर्चयेत् । अर्चितं तेन सकलं सदेवासुरमानुषम्

ເອົາໃບຕຸລະສີມາ ແລ້ວບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍສັດທາ. ໂດຍການນັ້ນ ສັດທັງປວງ—ເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ—ປານດັ່ງຖືກບູຊາແລ້ວ.

Verse 3

चतुर्द्दश्यां महेशानं पौर्णमास्यां पितामहम् । येऽर्चयन्ति च सप्तम्यां तुलस्या च गणाधिपम्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະມະເຫສານະໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນຈັນທຣະ, ບູຊາພຣະພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃນວັນເຕັມເດືອນ, ແລະບູຊາພຣະຄະນາທິປະ (ຄະເນຊະ) ໃນວັນທີ 7 ດ້ວຍໃບຕຸລະສີ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນ.

Verse 4

शंखोदकं तीर्थवराद्वरिष्ठं पादोदकं तीर्थवराद्वरिष्ठम् । नैवेद्यशेषं क्रतुकोटितुल्यं निर्माल्यशेषं व्रतदानतुल्यम्

ນ້ຳຈາກສັງຂ໌ (ນ້ຳສັງຂ໌) ແມ່ນຕີຣຖະອັນປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະ; ນ້ຳລ້າງພຣະບາດກໍເປັນຕີຣຖະອັນປະເສີດທີ່ສຸດເຊັ່ນກັນ. ເຫຼືອນາຍເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ເທົ່າກັບບຸນຍັດຍະກະຕິຫຼາຍລ້ານ; ເຫຼືອດອກໄມ້ບູຊາ (ນິຣມາລະຍະ) ເທົ່າກັບບຸນວຣະຕະ ແລະ ທານ.

Verse 5

मुकुन्दाशनशेषं तु यो भुनक्ति दिनेदिने । सिक्थेसिक्थे भवेत्पुण्यं चान्द्रायणशताधिकम्

ຜູ້ໃດກິນເຫຼືອອາຫານບູຊາຂອງມຸກຸນດະ (Mukunda) ທຸກມື້ທຸກວັນ, ທຸກຄຳທຸກຄຳທີ່ກິນ ຈະໄດ້ບຸນເກີນກວ່າວຣະຕະ Cāndrāyaṇa ໜຶ່ງຮ້ອຍເທົ່າ.

Verse 6

नैवेद्यशेषं तुलसीविमिश्रं विशेषतः पादजलेन विष्णोः । योऽश्नाति नित्यं पुरुषो मुरारेः प्राप्नोति यज्ञायुतकोटिपुण्यम्

ຜູ້ໃດກິນເຫຼືອນາຍເວດຍະຂອງມຸຣາຣິ (Murāri) ທຸກມື້, ປົນກັບຕຸລະສີ (tulasī) ແລະໂດຍພິເສດຊຸມດ້ວຍນ້ຳພຣະບາດຂອງວິສນຸ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຍັດຍະສຳເລັດນັບສິບລ້ານ.

Verse 7

यः श्राद्धकाले हरिभुक्तशेषं ददाति भक्त्या पितृदेवतानाम् । तेनैव पिंडात्सुतिलैर्विमिश्रादाकल्पकोटिं पितरः सुतृप्ताः

ຜູ້ໃດໃນເວລາສຣາດດະ (śrāddha) ມອບດ້ວຍສັດທາແກ່ເທວະພິຕຣະ (Pitṛ-deities) ເຫຼືອອາຫານທີ່ຮະຣິ (Hari) ໄດ້ສະເວີຍ, ໂດຍປິນດະ (piṇḍa) ນັ້ນທີ່ປົນກັບງາລະອຽດ, ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຈະອິ່ມໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ຕະຫຼອດໜຶ່ງກະໂຣຣະກັລປະ.

Verse 8

स्नानार्चनक्रियाकाले घंटावाद्यं करोति यः । पुरतो वासुदेवस्य गवां कोटिफलं लभेत्

ຜູ້ໃດໃນເວລາອາບນ້ຳແລະບູຊາ (snāna-arcana) ຕໍ່ໜ້າວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ຕີກະດິ່ງໃຫ້ດັງ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງກະໂຣຣະຕົວ.

Verse 9

सर्ववाद्यमयी घंटा केशवस्य सदा प्रिया । वादनाल्लभते पुण्यं यज्ञकोटिफलं नरः

ລະຄັງອັນຮວບຮວມສຽງຂອງເຄື່ອງດົນຕີທັງປວງ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເກສະວະຢູ່ເສມອ; ຜູ້ໃດຕີລະຄັງນັ້ນ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດຍະພິທີໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 10

वादित्राणामभावे तु पूजाकाले च सर्वदा । घंटावाद्यं नरैः कार्य्यं सर्ववाद्यमयी यतः

ເມື່ອບໍ່ມີເຄື່ອງດົນຕີອື່ນ ແລະໃນເວລາບູຊາທຸກເທື່ອ ຜູ້ຄົນຄວນຕີລະຄັງເສມອ; ເພາະລະຄັງນັ້ນເປັນດັ່ງເຄື່ອງດົນຕີທັງປວງ.

Verse 11

तुलसीकाष्ठसंभूतं चन्दनं यच्छते हरेः । निर्द्दहेत्पातकं सर्वं पूर्वजन्मशतार्जितम्

ຖ້າຜູ້ໃດນໍາຈັນທະນະ (ຂີ້ຈັນ) ທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ຕຸລະສີ ໄປຖວາຍແດ່ພຣະຫຣິ, ມັນຈະເຜົາຜານບາບທັງປວງທີ່ສະສົມມາຈາກຊາດກ່ອນນັບຮ້ອຍ.

Verse 12

ददाति पितृ पिंडेषु तुलसीकाष्ठचन्दनम् । पितॄणां जायते तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै तथा

ຖ້າຜູ້ໃດນໍາຈັນທະນະຈາກໄມ້ຕຸລະສີ ໄປປ້າຍໃສ່ປິນດາ (piṇḍa) ທີ່ຖວາຍແດ່ບັນພະບຸລຸດ, ພິຕຣະທັງຫຼາຍຈະໄດ້ຄວາມອີ່ມໃຈ ເທົ່າກັບການເຮັດສຣາດທະທີ່ກະຍາ.

Verse 13

सर्वेषामेव देवानां तुलसीकाष्ठचन्दनम् । पितॄणां च विशेषेण सदाऽभीष्टं हरेः कलौ

ຈັນທະນະຈາກໄມ້ຕຸລະສີ ເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງເທວະທັງປວງ ແລະໂດຍພິເສດແກ່ພິຕຣະ; ໃນຍຸກກະລິ ມັນເປັນສິ່ງທີ່ພຣະຫຣິປາຖະໜາຢ່າງຍິ່ງເສມອ.

Verse 14

हरेर्भागवता भूत्वा तुलसीकाष्ठचन्दनम् । नार्पयति सदा विष्णोर्न ते भागवताः कलौ

ແມ່ນແຕ່ຈະເອີ້ນຕົນເອງວ່າເປັນພະພາກະວະຕະຂອງພຣະຫຣິ ຖ້າບໍ່ໄດ້ຖວາຍຈັນທະນະທາຈາກໄມ້ຕຸລະສີແດ່ພຣະວິສນຸເປັນນິດ ກໍບໍ່ແມ່ນພະພາກະວະຕະແທ້ໃນຍຸກກະລີ.

Verse 15

शरीरं दह्यते यस्य तुलसीकाष्ठवह्निना । नीयमानो यमेनापि विष्णुलोकं स गच्छति

ຜູ້ໃດທີ່ຮ່າງກາຍຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟຈາກໄມ້ຕຸລະສີ ແມ່ນແຕ່ຖືກພຣະຍົມນຳພາ ກໍຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 16

यद्येकं तुलसीकाष्ठं मध्ये काष्ठस्य यस्य हि । दाहकाले भवेन्मुक्तः पापकोटिशतायुतैः

ຖ້າໃນເວລາເຜົາສົບ ມີໄມ້ຕຸລະສີແມ່ນແຕ່ຊິ້ນດຽວຖືກວາງປົນກັບໄມ້ອື່ນໆ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນທຸກ ພົ້ນບາບນັບເປັນສິບລ້ານແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ.

Verse 17

दह्यमानं नरं दृष्ट्वा तुलसीकाष्ठवह्निना । जन्मकोटिसहस्रैस्तु तोषितस्तैर्जनार्दनः

ເມື່ອເຫັນມະນຸດຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟໄມ້ຕຸລະສີ ພຣະຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ກໍຊົມຊື່ນພໍໃຈ ດັ່ງໄດ້ຮັບບຸນຈາກການເກີດນັບເປັນພັນໂກດິ.

Verse 18

दह्यमानं नरं सर्वे तुलसीकाष्ठवह्निना । विमानस्थाः सुरगणाः क्षिपंति कुसुमांजलीन्

ເມື່ອມະນຸດຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟໄມ້ຕຸລະສີ ບັນດາເທວະດາຜູ້ຢູ່ເທິງວິມານສະຫວັນ ຈະຮີບປາດດອກໄມ້ເປັນກຳມືລົງໃສ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 19

नृत्यंत्योऽप्सरसो हृष्टा गीतं गायन्ति सुस्वरम् । ज्वलते यत्र दैत्येन्द्र तुलसीकाष्ठपावकः

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະ ບ່ອນທີ່ໄຟຈາກໄມ້ຕຸລະສີລຸກໂຊດ ອັບສະຣາທັງຫຼາຍຍິນດີຟ້ອນລຳ ແລະຮ້ອງເພງສຽງຫວານ।

Verse 20

कुरुते वीक्षणं विष्णुः सन्तुष्टः सह शंभुना

ພຣະວິສນຸ ຜູ້ພໍໃຈ ພ້ອມກັບພຣະສັມພູ (ສິວະ) ຊົງຫຼຽວພຣະເນດດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ລົງເທິງພິທີນັ້ນ ແລະຜູ້ລ່ວງລັບ।

Verse 21

गृहीत्वा तं करे शौरिः पुरुषं स्वयमग्रतः । मार्जते तस्य पापानि पश्यतां त्रिदिवौकसाम् । महोत्सवं च कृत्वा तु जयशब्दपुरःसरम्

ພຣະເສົາຣິ (ກຣິສນະ) ຊົງຈັບມືຜູ້ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລ້ວນຳໄປຂ້າງໜ້າ; ຕໍ່ໜ້າຊາວສະຫວັນ ຊົງລ້າງບາບຂອງເຂົາ ແລ້ວຈັດມະໂຫລະສົບໃຫຍ່ ມີສຽງຮ້ອງ “ໄຊຊະນະ!” ນຳໜ້າ।

Verse 22

सूत उवाच । प्रह्लादेनोदितं श्रुत्वा माहात्म्यं द्वारकाभवम् । प्रहृष्टा ऋषयः सर्वे तथा दैत्येश्वरो बलिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງມາຫາຕະມະຂອງດວາຣະກາ ທີ່ພຣະຫລາດໄດ້ປະກາດ ບັນດາລຶສີທັງປວງກໍຍິນດີ ແລະບາລິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະ ກໍຍິນດີເຊັ່ນກັນ।

Verse 23

ततः सर्वेऽभिनन्द्यैनं प्रह्लादं दैत्यपुङ्गवम् । उद्युक्ता द्वारकां गत्वा द्रष्टुं कृष्णमुखाम्बुजम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທຸກຄົນພາກັນສັນລະເສີນ ແລະຊົມເຊີຍພຣະຫລາດ ຜູ້ເປັນຍອດໃນພວກໄດຕະ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປດວາຣະກາ ເພື່ອຈະໄດ້ເຫັນໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະກຣິສນະ।

Verse 24

ततस्ते बलिना सार्धं मुनयः संशितव्रताः । आगत्य द्वारकां स्नात्वा गोमत्यां विधिपूर्वकम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີຜູ້ຖືວັດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ພ້ອມກັບພະບາລິ ໄດ້ເດີນທາງມາຮອດດວາຣະກາ ແລະອາບນ້ຳພິທີໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ຕາມຂໍ້ບັນຍັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ។

Verse 25

कृष्णं दृष्ट्वा समभ्यर्च्य कृत्वा यात्रां यथाविधि । दत्त्वा दानानि बहुशः कृतकृत्यास्ततोऽभवन्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊານະມັດສະການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະສຳເລັດການຈາລິກບຸນຕາມພິທີ ພ້ອມທັງໃຫ້ທານຫຼາຍຄັ້ງ; ແລ້ວຈຶ່ງຮູ້ສຶກວ່າພາລະກິດສຳເລັດແລ້ວ।

Verse 26

जग्मुः स्वीयानि स्थानानि बलिः पातालमाययौ । प्रह्लादं च प्रणम्याशु मेने स्वस्य कृतार्थताम्

ຈາກນັ້ນ ທຸກຄົນກໍກັບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ. ພະບາລິໄດ້ລົງໄປສູ່ປາຕາລະ; ແລະໄດ້ນ້ອມກາບພຣະຫລາດາຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມທັງເຫັນວ່າພາລະກິດຂອງຕົນສຳເລັດແລ້ວ।

Verse 43

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकामाहात्म्यश्रवणादिफलश्रुतिवर्णनपुरःसरतुलसीपत्रकाष्ठमहिमवर्णनपूर्वकं प्रह्लादद्विजसंवाद समाप्त्यनंतरं बलिना सह द्विजकृतद्वारकायात्राविधिवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ—ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພຣະພາສະຂັນດະທີ 7 ໃນພາກທີ 4 ດວາຣະກາມາຫາຕະມະຍະ ບົດທີ 43 ຈົບລົງ: ກ່າວເຖິງຜົນບຸນແຫ່ງການຟັງດວາຣະກາມາຫາຕະມະຍະ ແລະຜົນອື່ນໆ ໂດຍມີການພັນລະນາມະຫິມາຂອງໃບແລະໄມ້ຕຸລະສີເປັນຄຳນຳ; ແລະຫຼັງຈາກສົນທະນາລະຫວ່າງພຣະຫລາດາກັບພຣາຫມະນະສິ້ນສຸດ ຈຶ່ງບັນຍາຍວິທີການຈາລິກບຸນດວາຣະກາ ທີ່ພຣາຫມະນະໄດ້ປະຕິບັດຮ່ວມກັບພະບາລິ।