Adhyaya 41

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । धन्यास्तु नरलोकास्ते गोमत्यां तु कृतोदकाः । पूजयिष्यंति ये कृष्णं केतकीतुलसीदलैः

ສຣີປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ຄົນໃນໂລກມະນຸດຜູ້ໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີພອນ; ແລະຜູ້ທີ່ຈະບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ດ້ວຍດອກເກຕະກີ ແລະໃບຕຸລະສີ ກໍເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 2

न तेषां संभवोऽस्तीह घोरसंसा रगह्वरे । तेषां मृत्युः पुनर्नास्ति ह्यमरत्वं हि ते गताः

ສຳລັບພວກເຂົາ ບໍ່ມີການກັບຄືນມາອີກໃນຖ້ຳອັນນ່າຢ້ານຂອງສັງສາຣະ; ຄວາມຕາຍບໍ່ມາອີກ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸອະມະຕະ ຄວາມບໍ່ຕາຍ।

Verse 3

अन्यत्र वै यतीनां तु कोटीनां यत्फलं भवेत् । द्वारकायां तु चैकेन भोजितेन ततोऽधिकम्

ຜົນບຸນໃດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນບ່ອນອື່ນ ຈາກການຖວາຍອາຫານແກ່ຍະຕີນັບລ້ານ—ໃນດວາຣະກາ ຖວາຍແກ່ຍະຕີພຽງຜູ້ດຽວ ກໍຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ.

Verse 4

अतीतं वर्त्तमानं च भविष्यद्यच्च पातकम् । निर्द्दहेन्नास्ति संदेहो द्वारका मनसा स्मृता

ບາບທີ່ຜ່ານມາ ບາບໃນປັດຈຸບັນ ແລະກະທັ້ງບາບທີ່ຈະມາ—ຖືກເຜົາໃຫ້ມອດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ເມື່ອລະນຶກດວາຣະກາໃນໃຈ.

Verse 5

ज्ञात्वा कलियुगे घोरे हाहाभूतमचेतनम् । द्वारकां ये न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते नरोत्तमाः

ເມື່ອຮູ້ວ່າໃນກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານ ມະນຸດຈະຫຼົງງົວ ຮ້ອງ “ຮາຮາ” ດ້ວຍຄວາມທຸກ ແລະຂາດປັນຍາຈຳແນກ—ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມະນຸດທີ່ບໍ່ລະທິ້ງດວາຣະກາ ຍ່ອມເປັນຜູ້ສຳເລັດຊີວິດແທ້.

Verse 6

मृतानां यत्र जंतूनां श्वेतद्वीपे स्थितिः सदा

ທີ່ນັ້ນ ສຳລັບສັດທັງຫຼາຍທີ່ຕາຍໄປ ຍ່ອມມີຖິ່ນພຳນັກອັນໝັ້ນຄົງໃນ ສະເວຕະດວີປ ຢູ່ເສມອ.

Verse 7

अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपाश्च ये । एकविंशतिः पितृगणा द्वारकायां वसंति ते

ຫມູ່ພິຕຣະ—ອັກນິສະວາຕຕະ, ບັຣຫິສັດ, ອາຊະຍະປະ, ແລະ ໂສມະປາ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພິຕຣະທັງ 21 ກຸ່ມ ພຳນັກຢູ່ໃນດວາຣະກາ.

Verse 8

पुष्करादीनि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा । कुरुक्षेत्रादि क्षेत्राणि काश्यादीन्यूषराणि च

ທີ່ທ່ອງທ່ຽວບຸນດັ່ງ ປຸສກະຣະ ແລະ ທີ່ທີຣຖະອື່ນໆ; ແມ່ນ້ຳສັກສິດດັ່ງ ຄັງຄາ ແລະ ແມ່ນ້ຳອື່ນໆ; ດິນແດນສັກສິດດັ່ງ ກຸຣຸເກດຕຣະ ແລະ ອື່ນໆ; ແລະ ພື້ນທີ່ບຸນມີຊື່ດັ່ງ ກາສີ—ທັງໝົດນີ້ຖືກຮວບຮວມຢູ່ທີ່ນີ້.

Verse 9

गयादिपितृतीर्थानि प्रभासाद्यानि यानि च । स्थानानि यानि पुण्यानि ग्रामाश्च निवसंति वै

ທີ່ທີຣຖະສຳລັບບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣຶ) ເລີ່ມຈາກ ກະຍາ ແລະ ອື່ນໆ; ແລະ ສະຖານທີ່ສັກສິດເລີ່ມຈາກ ປຣະພາສະ—ບ່ອນບຸນໃດໆ ແລະ ບ້ານທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບຸນໃດໆ—ລ້ວນຢູ່ທີ່ນີ້ແທ້.

Verse 10

काश्यादिपुर्यो या नित्यं निवसंति कलौ युगे । नित्यं कृष्णस्य सदने पापिनां मुक्तिदे सदा

ນະຄອນສັກສິດເລີ່ມຈາກ ກາສີ ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ຕະຫຼອດໃນກະລິຍຸກ—ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໃນພະສຳນັກຂອງ ພຣະກຣິສນະ (ທວາຣະກາ) ກໍມີການປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ແກ່ຜູ້ມີບາບກໍຕາມ.

Verse 11

वैशाखशुक्लद्वादश्यां प्रबोधिन्यां शेषतः । वैशाख्यां दैत्यशार्दूल कल्पादिषु युगादिषु

ໃນວັນທີ 12 ຂ້າງຂຶ້ນເດືອນ ໄວສາຂະ—ໃນວັນສັກສິດ «ປຣະໂບທິນີ» (ວັນຕື່ນຮູ້)—ແລະ ໃນເດືອນ ໄວສາຂະ ດ້ວຍ, ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ໄດຕະຍະ, ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງກັລປະ ແລະ ຍຸກະ ທັງຫຼາຍ.

Verse 12

चंद्रसूर्योपरागेषु मन्वादिषु न संशयः । व्यतीपातेषु संक्रांतौ वैधृतौ दैत्यनायक

ໃນເວລາຈັນທຣະຄາດ ແລະ ສຸຣະຄາດ, ໃນຈຸດຕໍ່ຂອງມັນວັນຕະຣະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ແລະ ໃນ ວະຕີປາຕະ, ໃນ ສັງກຣານຕິ, ແລະ ໃນ ໄວທຣຶຕິ ດ້ວຍ, ໂອ ຫົວໜ້າໄດຕະຍະ.

Verse 13

तिलोदकं च यद्दत्त तत्स्थले पितृभक्तितः । तत्सर्वमक्षयं प्रोक्तं गोमत्यां स्नानपूर्वकम्

ທີ່ນັ້ນ ການຖວາຍນ້ຳງາ (tilodaka) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດ—ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກ່ອນ—ຜົນບຸນທັງໝົດຖືກກ່າວວ່າບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 14

येऽत्र श्राद्धं प्रकुर्वंति पिंडदानपुरःसरम् । तेषामत्राक्षया तृप्तिः पितॄणामुपजायते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ທີ່ນີ້ ໂດຍມີການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa-dāna) ເປັນຫົວໜ້າ—ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງປິຕຣະບັນພະບຸລຸດຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 41

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थ द्वारकामाहात्म्ये गोमतीस्नान कृष्णपूजन यतिभोजन दान श्राद्धादिसत्फलवर्णनंनामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ—ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພຣະພາສະຂັນດະທີ 7 ແລະພາກທີ 4 ຄື «ດວາຣະກາມາຫາຕະມະຍະ» ບົດທີ 41 ຈົບລົງ ມີຊື່ວ່າ «ການພັນນາຜົນບຸນອັນດີງາມ ຈາກການອາບນ້ຳໃນໂກມະຕີ ການບູຊາກຣິສນະ ການເລີ້ຍງຍະຕິ ທານ ສຣາດທະ ແລະພິທີອື່ນໆ»।