Adhyaya 38

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । द्वारकायाश्च माहात्म्यं शृणु पौत्र मयोदितम् । शृण्वतो गदतश्चापि मुक्तिः कृष्णाद्भवेद्ध्रुवम्

ພຣະສີປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຫລານເອີຍ ຈົ່ງຟັງມະຫິມາແຫ່ງດວາຣະກາ ທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ. ຜູ້ຟັງ ແລະແມ່ນຜູ້ສວດທ່ອງ ຈະໄດ້ມົກສະໂດຍພຣະກຣິດສະນາ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 2

पुत्रेण लोकाञ्जयति पौत्रेणानन्त्यमश्नुते । अथ पुत्रस्य पौत्रेण नाकमेवाधिरोहति

ດ້ວຍລູກຊາຍ ຍ່ອມຊະນະໂລກທັງຫລາຍ; ດ້ວຍຫລານ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສະພາບອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ແລະດ້ວຍຫລານຂອງລູກ ຍ່ອມຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນແທ້.

Verse 3

यस्य पुत्रः शुचिर्दक्षः पूर्वे वयसि धार्मिकः । विष्णुभक्तिं च कुरुते तं पुत्रं कवयो विदुः

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ຜູ້ໃດມີ “ລູກ” ຢ່າງແທ້ຈິງ ຄືຜູ້ທີ່ລູກຂອງຕົນບໍລິສຸດ ມີຄວາມສາມາດ ມີທຳມະຕັ້ງແຕ່ວັຍໜຸ່ມ ແລະປະພຶດພັກຕິຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ.

Verse 4

हेमशृंगं रौप्यखुरं सवत्सं कांस्यदोहनम् । सवस्त्रं कपिलानां तु सहस्रं च दिनेदिने

ງົວກະປິລາສີນ້ຳຕານ ໜຶ່ງພັນຕົວ—ມີເຂົາຄຳ ກີບເງິນ ມີລູກງົວຄຽງຂ້າງ ມີພາຊະນະຮີດນົມເປັນທອງແດງ ແລະມີຜ້າຄຸມ—ຖວາຍທຸກມື້ທຸກວັນ.

Verse 5

दत्त्वा यत्फलमाप्नोति ब्राह्मणे वेदपारगे । तत्फलं स्नानमात्रेण गोमत्यां मधुभिद्दिने

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍທານນັ້ນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດາ—ຜົນນັ້ນເອງ ໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ໃນວັນຂອງມະທຸພິດ (ພຣະກຣິດສະນາ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 6

यस्त्वेकं भोजयेद्विप्रं द्वारकायां च संस्थितम् । सुभिक्षे भो द्विजश्रेष्ठाः फलं लक्षगुणं भवेत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຖ້າໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ຜູ້ພັກຢູ່ໃນດວາຣະກາ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ໃນຍາມອຸດົມສົມບູນ ຜົນບຸນຈະເພີ່ມເປັນແສນເທົ່າ।

Verse 7

फलं लक्षगुणं प्रोक्तं दुर्भिक्षे कृष्णसन्निधौ । एवं धर्मानुसारेण दयाद्भिक्षां तु भिक्षुके

ຜົນບຸນທີ່ເປັນແສນເທົ່ານີ້ ຖືກກ່າວໄວ້ໂດຍພິເສດໃນຍາມອຶດຢາກ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະກຣິດສະນະ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມທຳມະ ຄວນໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ຂໍທານດ້ວຍຄວາມເມດຕາ।

Verse 8

अपि नः स कुले कश्चिद्भविष्यति नरोत्तमः । यो यतीनो कलौ प्राप्ते पितॄनुद्दिश्य दास्यति

ໃນວົງສານຂອງພວກເຮົາ ຈະມີຜູ້ເປັນນະໂຣດຕະມະບໍ? ຜູ້ທີ່ເມື່ອຍຸກກະລິມາຮອດ ຈະຖວາຍທານແກ່ຍະຕີ (ນັກບວດ) ໂດຍອຸທິດແກ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ຫຼືບໍ?

Verse 9

द्वारकायां विशे षेण सत्कृत्य कृष्णसन्निधौ । अन्नदानं यतीनां तु कौपीनाच्छादनानि च

ໂດຍພິເສດໃນດວາຣະກາ ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມສັກກາລະໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະກຣິດສະນະແລ້ວ ຄວນຖວາຍອາຫານແກ່ຍະຕີ ແລະຈັດຫາຜ້າກົບປີນ (ຜ້າຄາດແອວ) ກັບເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມປົກຄຸມດ້ວຍ।

Verse 10

नात्मनः क्रतुभिः स्विष्टैर्नास्ति तीर्थैः प्रयोजनम् । यत्र वा तत्र वा कार्य्यं यतीनां प्रीणनं सदा

ສໍາລັບຕົນເອງ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພຶ່ງພາພິທີບູຊາຍັດທີ່ທໍາດີ ຫຼືການໄປຕີຣະຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ເທົ່ານັ້ນ; ຢູ່ທີ່ໃດກໍຕາມ ຄວນພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ຍະຕີພໍໃຈ ແລະປິຕິຍິນດີຢູ່ເສມອ।

Verse 11

श्वपचादयोऽपि ते धन्या ये गता द्वारकां पुरीम् । प्राप्य भागवतान्ये वै पितॄनुद्दिश्य पुत्रकाः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກດູຖູກເຊັ່ນຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ ກໍຍັງເປັນຜູ້ມີບຸນ ຖ້າໄດ້ໄປຮອດນະຄອນທວາຣະກາ; ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພົບຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ລູກຫຼານກໍສາມາດຖວາຍບູຊາອຸທິດແດ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້।

Verse 12

भक्त्या संपूजयिष्यंति वस्त्रैर्दानैश्च भूरिभिः

ດ້ວຍຄວາມສັດທາພັກດີ ພວກເຂົາຈະບູຊາຢ່າງສົມບູນ ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ທານອັນຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 13

गयापिंडेन नास्माकं तृप्तिर्भवति तादृशी । यादृशी विष्णुभक्तानां सत्कारेणोप जायते

ຄວາມອີ່ມໃຈທີ່ເຮົາໄດ້ ບໍ່ເທົ່າກັບທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ທີ່ກະຍາ; ແຕ່ຄວາມອີ່ມໃຈອັນແທ້ ເກີດຈາກການເຄົາລົບບູຊາຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ນັ້ນແຫຼະ।

Verse 14

वैशाखे ये करिष्यंति द्वादशीं कृष्णसन्निधौ । कृष्णं संपूजयन्तश्च रात्रौ कुर्वंति जागरम्

ໃນເດືອນໄວສາຂະ ຜູ້ໃດຈະຖືສິນວັນດວາດະສີ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະກຣິສນະ, ບູຊາພຣະກຣິສນະ ແລະ ຢູ່ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ (ຈາກະຣະ) ຈະໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່.

Verse 15

माहात्म्यं पठनीयं तु द्वारकासंभवं शुभम् । कृष्णस्य बालचरितं बालकृष्णादिदर्शनम्

ຄວນອ່ານສະດຸດີ «ມາຫາຕະມະຍະ» ອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ເກີດຈາກທວາຣະກາ; ແລະຄວນອ່ານເລື່ອງລີລາໃນວັຍເດັກຂອງພຣະກຣິສນະ, ພ້ອມທັງກະຖາກ່ຽວກັບການໄດ້ເຫັນພຣະບາລະກຣິສນະ ແລະອື່ນໆ ທຳນອງນັ້ນ.

Verse 16

क्रीडनं गोकुलस्यैव क्रीडा गोपीजनस्य च । कृष्णावतारकर्माणि श्रोतव्यानि पुनःपुनः

ລີລາແຫ່ງໂກກຸລ ແລະ ລີລາຂອງຫມູ່ຊົນໂກປີທັງຫມົດ—ກິດການໃນອະວະຕາຣຂອງພຣະກຣິສນະ ຄວນຟັງຊ້ຳໆ ອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລີຍ।

Verse 17

रुक्मशृंगीं रौप्यखुरीं मुक्तालांगूलभूषिताम् । सवत्सां ब्राह्मणे दत्त्वा होमार्थं चाहिताग्नये

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນອາຫິຕາກນິ (ຜູ້ຮັກສາໄຟສັກສິດ) ງົວພ້ອມລູກ ປະດັບຂອງດ້ວຍເຂົາຄຳ ກີບເງິນ ແລະຫາງປະດັບມຸກ ເພື່ອການໂຮມ (ບູຊາໄຟ) — (ຍ່ອມໄດ້ບຸນຍິ່ງໃຫຍ່)។

Verse 18

निमिषस्पर्शनांशेन फलं कृष्णस्य जागरे । यत्किंचित्कुरुते पापं कोटिजन्मसु मानवः । कृष्णस्य जागरे रात्रौ दहते नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະນະພິບຕາ ທີ່ໄດ້ຢູ່ໃນການຕື່ນຄືນ (jāgaraṇa) ຂອງພຣະກຣິສນະ ກໍໃຫ້ຜົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ບາບໃດໆທີ່ມະນຸດເຄີຍກະທຳໃນການເກີດນັບໂກຕິລ້ານ ຈະຖືກເຜົາໝົດໃນຄືນຕື່ນຄືນຂອງພຣະກຣິສນະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 19

पठेद्भागवतं रात्रौ पुराणं दयितं हरेः । यावत्सूर्य्यकृताऽलोको यावच्चन्द्रकृता निशा

ໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ງອ່ານພຣະພາກະວະຕະ (Bhāgavata) ໃນຍາມຄືນ—ເປັນປຸຣານະທີ່ພຣະຫຣິ (Hari) ຮັກຍິ່ງ—ດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນຮອດເວລາແສງຕາເວັນ ແລະຈົນຮອດຄືນທີ່ຈັນທຣາສ່ອງແສງ।

Verse 20

यावत्ससागरा पृथ्वी यावच्च कुलपर्वताः । तावत्कालं वसेत्स्वर्गे नान्यथा मम भाषितम्

ຕາບໃດທີ່ແຜ່ນດິນຍັງຄົງຢູ່ພ້ອມທະເລທັງຫມົດ ແລະຕາບໃດທີ່ພູເຂົາເປັນຫມູ່ຍັງຄົງຢູ່ ກໍຈະຢູ່ໃນສະຫວັນໄດ້ຕາມເວລານັ້ນ—ນີ້ແມ່ນຄຳປະກາດຂອງຂ້າ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນເລີຍ।

Verse 21

आस्फोटयंति पितरः प्रहर्षंति पितामहाः । एवं तं स्वसुतं दृष्ट्वा शृण्वानं कृष्णसंभवम्

ບັນພະບຸລຸດທັງຫຼາຍຕົບມືດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະປູ່ຍ່າບັນພະບຸລຸດກໍຍິນດີ ເມື່ອເຫັນລູກຫຼານຂອງຕົນກຳລັງຟັງຄຳເລົ່າອັນສັກສິດທີ່ເກີດຈາກພຣະກຣິດສະນະ।

Verse 22

द्वारकायाश्च माहात्म्यं यत्र नो जागरे पठेत् । तन्म्लेच्छसदृशं स्थानमपवित्रं परित्यजेत्

ສະຖານທີ່ໃດທີ່ບໍ່ອ່ານ “ມາຫາຕະມະ” ຂອງດວາຣະກາ ໃນຍາມຕື່ນພິທີສັກສິດ ຈົ່ງນັບວ່າເປັນດັ່ງມະເລັດສະຈະ ແລະບໍ່ບໍລິສຸດ; ຄວນລະທິ້ງສະຖານນັ້ນ.

Verse 23

शालिग्रामशिला नैव यत्र भागवता न हि । त्यजेत्तीर्थं महापुण्यं पुण्यमायतनं त्यजेत्

ບ່ອນໃດທີ່ບໍ່ມີສິລາຊາລິກຣາມ ແລະບໍ່ມີຜູ້ເປັນພາກະວະຕະ (ຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະວິສະນຸ) ກໍຄວນລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ຕີຣະຖະທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ມີບຸນຫຼາຍ”; ຈົ່ງອອກຈາກທີ່ພັກທີ່ອ້າງວ່າສັກສິດນັ້ນ.

Verse 24

त्यजेद्गुह्यं तथाऽरण्यं यत्र न द्वादशीव्रतम्

ຄວນລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ບ່ອນລັບສະງົບ ແລະປ່າໄມ້ ທີ່ບໍ່ປະຕິບັດວຣະຕະດວາດະຊີ (Dvādaśī-vrata).

Verse 25

सुदेशोऽपि भवेन्निंद्यो यत्र नो वैष्णवा व्रतम् । कुदेशोऽपि भवेत्पुण्यो यत्र भागवताः कलौ

ແມ່ນແຕ່ດິນແດນດີກໍກາຍເປັນນ່າຕຳນິ ເມື່ອບໍ່ມີວຣະຕະແຫ່ງໄວສະນະວະ; ແລະແມ່ນແຕ່ດິນແດນຮ້າຍກໍກາຍເປັນມີບຸນໃນຍຸກກະລິ ເມື່ອມີຜູ້ເປັນພາກະວະຕະຢູ່ນັ້ນ.

Verse 26

संकीर्णयोनयः पूता ये भक्ता मधुसूदने । म्लेच्छतुल्याः कुलीनास्ते ये न भक्ता जनार्दने

ຜູ້ມີກຳເນີດປົນປົວ ຍ່ອມຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຫາກມີພັກຕິຕໍ່ ມະທຸສູດນະ; ແຕ່ຜູ້ກຳເນີດສູງ ຖ້າບໍ່ມີພັກຕິຕໍ່ ຈະນາຣະດະນະ ກໍເທົ່າກັບມະເລັດຈະ.

Verse 27

रथारूढं प्रकुर्वंति ये कृष्णं मधुमाधवे । मुक्तिं प्रयांति ते सर्वे कुलकोटिसमन्विताः

ຜູ້ໃດຈັດຕຽມ ແລະ ສັກກາລະ ພຣະກຣິດສະນະ ມະທຸມາທະວະ ຜູ້ປະທັບເທິງລົດສົງຄາມ ທຸກຄົນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸມຸກຕິ ພ້ອມກັບວົງຕະກູນນັບໂກດິ.

Verse 28

देवकीनन्दनस्यार्थे रथं कारापयन्ति ये । कल्पांतं विष्णुलोके ते वसन्ति पितृभिः सह

ຜູ້ໃດໃຫ້ສ້າງລົດ ເພື່ອພຣະບຸດຂອງເທວະກີ (ພຣະກຣິດສະນະ) ຜູ້ນັ້ນຈະພຳນັກໃນໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ ຈົນສິ້ນກັລປະ ພ້ອມກັບບັນພະບຸລຸດ.

Verse 29

द्वारकायास्तु माहात्म्यं श्रावयेद्यः कलौ नृणाम् । भावमुत्पादयेद्यो वै लभेत्क्रतुशतंफलम्

ໃນຍຸກກະລິ ຜູ້ໃດໃຫ້ອ່ານມາຫາດມະຍະແຫ່ງທະວາຣະກາ ໃຫ້ມະນຸດຟັງ ແລະປຸກໃຫ້ເກີດຄວາມເຊື່ອມໃສພັກຕິຢ່າງແທ້ ຍ່ອມໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍະວິເທດໜຶ່ງຮ້ອຍ.

Verse 30

यो नार्चयति पापिष्ठो देवमन्यत्र गच्छति । कोटिजन्मार्जितं पुण्यं हरते रुक्मिणीपतिः

ຄົນບາບຫນັກຜູ້ບໍ່ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ ແລະໄປຫາທີ່ອື່ນ—ພຣະຜູ້ເປັນສາມີຂອງຣຸກມິນີ (ພຣະກຣິດສະນະ) ຈະຊິງເອົາບຸນທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດໂກດິກຳເນີດ.

Verse 31

शंखोद्धारसमुद्भूतां नित्यं देहे बिभर्त्ति हि । मृत्तिकां दैत्यराजेन्द्र शृणु वक्ष्यामि यत्फलम्

ທ່ານນັ້ນຍ່ອມສວມພາດິນສັກສິດທີ່ເກີດຈາກ Śaṅkhoddhāra ໄວ້ໃນກາຍເປັນນິດ; ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດາຍຕະ, ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າຈະກ່າວຜົນຂອງມັນ.

Verse 32

यो ददाति यतीनां च वैष्णवानां प्रयच्छति । स्वर्णभारशतं पुण्ड्रं नित्यं प्राप्नोति मानवः

ຜູ້ໃດຖວາຍທານແກ່ຍະຕີ (ນັກບວດຜູ້ສະຫຼະ) ແລະມອບຖວາຍແກ່ວາຍສະນະວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນເປັນນິດ ເທົ່າກັບຄ່າຮ້ອຍພາລະຂອງຄຳ ແລະຄວາມສັກສິດແຫ່ງເຄື່ອງໝາຍ puṇḍra.

Verse 33

गृहे यस्य सदा तिष्ठेच्छंखोद्धारस्य मृत्तिका । नित्य क्रियाकृतंपुण्यं लभेत्कोटिगुणं बले

ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ໃດທີ່ມີດິນຂອງ Śaṅkhoddhāra ຢູ່ເປັນນິດ, ບຸນທີ່ເກີດຈາກພິທີປະຈຳວັນຈະເພີ່ມພູນເປັນລ້ານເທົ່າໃນພະລັງ.

Verse 34

यस्य पुण्ड्रं ललाटे तु गोपीचंदनसंज्ञकम् । न जहाति गृहं तस्य लक्ष्मीः कृष्णप्रिया द्विजाः

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ເຮືອນຂອງຜູ້ໃດທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍ puṇḍra ຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກ ຊື່ວ່າ Gopīcandana, ພຣະນາງລັກສະມີ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະກຣິດສະນະ—ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງ.

Verse 35

न ग्रहो बाधते तस्य नोरगो न च राक्षसः । पिशाचा न च कूष्मांडा न च प्रेता न जंभकाः

graha ອັນຮ້າຍບໍ່ອາດລົບກວນຜູ້ນັ້ນ; ທັງນາກ (ງູ) ແລະ rākṣasa ກໍບໍ່ອາດເຮັດອັນຕະລາຍ—ບໍ່ມີ piśāca, ບໍ່ມີ kūṣmāṇḍa, ບໍ່ມີ preta, ແລະບໍ່ມີ jaṃbhaka ທີ່ຈະກະທຳໄດ້.

Verse 36

नाग्निचौरभयं तस्य दरीणां चैव बन्धनम् । विद्युदुल्काभयं चैव न चोत्पातसमुद्भवम्

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໄຟ ຫຼືຈາກໂຈນ; ບໍ່ມີການຖືກຈັບຂັງໃນຖໍ້າ ຫຼືຮອຍແຕກ. ບໍ່ຢ້ານຟ້າຜ່າ ຫຼືດາວຕົກ ແລະບໍ່ມີໄພພິບັດທີ່ເກີດຈາກນິມິດຮ້າຍ.

Verse 37

नारिष्टं नापशकुनं दुर्निमित्तादिकं च यत् । सत्कृते विष्णुभक्ते च शालिग्रामशिलार्चने

ບ່ອນທີ່ໄດ້ຖວາຍກຽດແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແລະໄດ້ບູຊາສິລາ Śālagrāma-śilā ນັ້ນ ບໍ່ມີເຄາະຮ້າຍ ບໍ່ມີນິມິດຊົ່ວ ແລະບໍ່ມີລາງຮ້າຍໃດໆ.

Verse 38

पीते पादोदके विप्रा नैवेद्यस्यापि भक्षणे । तुलसीसन्निधौ विष्णोर्विलयावसरे कृते

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ເມື່ອໄດ້ຈິບນ້ໍາລ້າງພຣະບາດຂອງອົງພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ຮັບປະທານນາເວດຍະ (naivedya) ອັນຖວາຍແລ້ວ—ກະທໍາໃນສະໜິດຂອງຕຸລະສີ—ໃນຍາມທີ່ສັບພະສິ່ງລະລາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ພຶ່ງພາພຣະວິສນຸ.

Verse 39

पुरा देवेन कथितं शृणु पात्रं वदाम्यहम् । प्रिया भागवता येषां तेषां दासोऽस्म्यहं सदा

ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ອົງພຣະເຈົ້າເຄີຍປະກາດໄວ້ໃນການກ່ອນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກວ່າໃຜແມ່ນຜູ້ຄວນຮັບຢ່າງແທ້ຈິງ. ຜູ້ໃດທີ່ຖືກໃຈຕໍ່ບັນດາຜູ້ພັກດີຂອງພຣະພະຄະວານ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຜູ້ນັ້ນຕະຫຼອດໄປ.

Verse 40

विहाय मथुरां काशीमवन्तीं सर्वपापहाम् । मायां कांचीमयोध्यां च संप्राप्ते च कलौ युगे

ເມື່ອຍຸກກະລິມາຮອດ ໂດຍວາງໄວ້ຂ້າງຫຼັງມະຖຸຣາ, ກາຊີ, ອະວັນຕີຜູ້ລ້າງບາບທັງປວງ, ແລະຍັງວາງໄວ້ຂ້າງຫຼັງມາຍາ (ຮະຣິດວາຣາ), ກາຍຈີ ແລະອະໂຍທະຍາ—

Verse 41

वसाम्यहं द्वारकायां सर्वसेनासमावृतः । तीर्थव्रतैर्यज्ञदानै रुद्राद्यैर्मुनिचारणैः

ຂ້າພະເຈົ້າພັກອາໄສຢູ່ໃນດວາຣະກາ ມີກອງທັບເທວະທັງປວງຫ້ອມລ້ອມ; ພ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະ ແລະວຣະຕະ, ຍັດຍະ ແລະທານ, ກັບຣຸດຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ, ພຣະລິສີ ແລະນັກຮ້ອງສະຫວັນ.

Verse 42

श्रद्धात्यागेन भक्त्या वा यस्तोषयितुमिच्छति । गत्वा द्वारवतीं रम्यां द्रष्टव्योऽहं कलौ युगे

ຜູ້ໃດປາດຖະນາຈະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ—ດ້ວຍການສະລະທີ່ມີສັດທາ ຫຼືດ້ວຍພັກຕິ—ຄວນໄປຫາດວາຣະວະຕີອັນງາມ; ໃນຍຸກກະລິ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນໄດ້ຖືກເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 43

त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि मया शुद्धानि भूरिशः । विन्यस्तानि च गोमत्यां चक्रतीर्थेऽतिपावने

ຕີຣຖະທັງຫມົດທີ່ມີໃນສາມໂລກ—ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຫຼາຍ—ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນແມ່ນ້ໍາໂກມະຕີ ທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ.

Verse 44

दिनेनैकेन गोमत्यां चक्रतीर्थे कलौ युगे । त्रैलोक्यसंभवैस्तीर्थैः स्नातो भवति मानवः

ໃນຍຸກກະລິ ຢູ່ທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະໃນແມ່ນ້ໍາໂກມະຕີ ແຕ່ພຽງມື້ດຽວ, ມະນຸດຈະເປັນເຫມືອນໄດ້ອາບນ້ໍາໃນຕີຣຖະທີ່ເກີດຈາກສາມໂລກທັງປວງ.

Verse 45

कोटिपापविनिर्मुक्तो मत्समं वसते नरः । मम लोके न संदेहः कुलकोटिसमन्वितः

ພົ້ນຈາກບາບນັບໂກດິ, ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ອາໄສເທົ່າທຽມກັບຂ້າພະເຈົ້າ; ໃນໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ເຂົາຈະຢູ່ພ້ອມກັບວົງຕະກູນນັບໂກດິຂອງຕົນ.

Verse 46

नापराधकृतैः पापैर्लिप्तः स्यादु त्कटैः कृतैः । शतजन्मायुतानीह लक्ष्मीर्न च्यवते गृहात्

ແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກທີ່ເກີດຈາກການລ່ວງເກີນ ກໍບໍ່ຕິດຕົວເຂົາ. ຕະຫຼອດຫຼາຍແສນຫຼາຍໝື່ນຊາດ ພຣະລັກສະມີບໍ່ຈາກເຮືອນຂອງເຂົາໃນທີ່ນີ້.