Adhyaya 28

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । कृत्वा जागरणं विष्णोर्यथान्यायं नरेश्वर । पितॄन्यच्छति पुण्यं च ततः किं कुरुते यमः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ເມື່ອຜູ້ໃດໄດ້ປະຕິບັດການຕື່ນຍາມຄືນແດ່ພຣະວິດສະນຸ ຕາມທຳນຽມອັນຖືກຕ້ອງ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມອຸທິດບຸນແກ່ປິຕຣະບັນພະບຸຣຸດ. ແລ້ວຍະມະຈະມີອຳນາດອັນໃດຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ?»

Verse 2

भुक्तो वा यदि वाऽभुक्तः स्वच्छो वाऽस्वच्छ एव वा । विमुक्तिः कथिता तत्र हरिजागरणान्नृणाम्

ຈະໄດ້ກິນແລ້ວຫຼືຍັງບໍ່ໄດ້ກິນ, ຈະສະອາດຫຼືບໍ່ສະອາດກໍຕາມ—ທີ່ນັ້ນ ການຫຼຸດພົ້ນໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ມະນຸດ ໂດຍການຕື່ນຍາມຄືນແດ່ພຣະຫຣິ (ວິດສະນຸ).

Verse 3

अस्नातो वा नरः स्नातो जागरे समुपस्थिते । सर्वतीर्थाप्लुतो ज्ञेयस्तं दृष्ट्वा दिवमाव्रजेत्

ຈະໄດ້ອາບນ້ຳຫຼືບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳກໍຕາມ, ເມື່ອເວລາຕື່ນຍາມຄືນມາຮອດ, ຄວນຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນເຫມືອນໄດ້ອາບຢູ່ທຸກທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ; ເຫັນເຂົາແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 4

श्वपचा जागरं कृत्वा पदं निर्वाणमागताः । किं पुनर्वर्णसंभूताः सदाचारपरास्तथा

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດໃນຊົນຊັ້ນຕ່ຳ (ຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ) ເມື່ອໄດ້ທຳການຕື່ນຍາມຄືນ ກໍບັນລຸສະຖານະນິຣະວານ; ແລ້ວຈະກ່າວຢ່າງໃດກັບຜູ້ເກີດໃນວັນນະທັງຫຼາຍ ແລະຍຶດຖືຄວາມປະພຶດດີເປັນນິດ?

Verse 5

युवतीनादमाकर्ण्य यथा निद्रा न जायते । जागरे चैवमेव स्यात्तत्कथानां च कीर्तने

ດັ່ງເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຂອງນາງສາວ ຄວາມງ່ວງນອນບໍ່ເກີດ—ສັນນັ້ນໃນການຢາກຣະ (ການເຝົ້າຄືນ) ການສວດແລະເລົ່າພຣະກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ຂັບໄລ່ຄວາມງ່ວງນອນໄປ.

Verse 6

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । उत्कल्लनं मनःपापं शोधयेद्विष्णु जागरः

ການຂ້າພຣາຫມັນ, ການດື່ມເຫຼົ້າ, ການລັກ, ການເຂົ້າໃກ້ເມຍອາຈານ, ການລ່ວງເກີນອັນຮຸນແຮງ, ແລະບາບໃນໃຈ—ການຢາກຣະຂອງພຣະວິດສະນຸ ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້.

Verse 7

विमुक्तिः कामुकस्योक्ता किं पुनर्वीक्षतां हरिम्

ກ່າວກັນວ່າ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຍັງມາເຖິງແມ່ນຜູ້ຫຼົງກາມ; ແລ້ວຈະຍິ່ງປານໃດ ສໍາລັບຜູ້ໄດ້ເຫັນພຣະຫຣິ (Hari) ໂດຍຕາຕົນ.

Verse 8

वाचिकं मानसं पापं करणैर्यदुपार्जितम् । अन्यैर्निमिषमात्रेण व्यपोहति न संशयः

ບາບທາງວາຈາ ແລະບາບໃນໃຈ ທີ່ສະສົມດ້ວຍອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍ—ດ້ວຍການປະຕິບັດນີ້ ມັນຖືກກໍາຈັດໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 9

गोष्ठ्यां समागता ये तु तेषां पापं कुतः स्मृतम् । मातृपूजा गयाश्राद्धं सुतीर्थगमनं तथा । जागरस्य नृणां राजन्समानि कवयो विदुः

ຜູ້ທີ່ມາຊຸມນຸມໃນສະພາອັນສັກສິດນີ້—ຈະເວົ້າເຖິງບາບຂອງເຂົາໄດ້ແນວໃດ? ການບູຊາແມ່, ການເຮັດສຣາດທະທີ່ກະຍາ, ແລະການໄປຫາທີ່ທີຣຖະອັນດີເລີດ—ນັກກະວີຮູ້ວ່າ ທັງໝົດນີ້ເທົ່າກັບການຢາກຣະສໍາລັບມະນຸດ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 10

जननीपूजनं भूप ह्यश्वमेधायुतैः समम् । पूर्णं वर्षशतं भूप कुशाग्रेणोद्धृतं जलम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ການບູຊາແມ່ນັ້ນ ເທົ່າກັບພິທີອັສວເມທາ ໜຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ. ແລະນ້ຳທີ່ຊອນຂຶ້ນດ້ວຍປາຍຫຍ້າກຸສາ ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ ກໍໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນວ່າເປັນບຸນໃຫຍ່.

Verse 11

पिबन्पात्रे द्विजः सम्यक्तीर्थे पुष्करसंज्ञिते । जागरस्यैव चैतानि कलां नार्हंति षोडशीम्

ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ດື່ມນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງຈາກພາຊະນະ ທີ່ຕີຣຖະຊື່ວ່າ ພຸສກະຣະ—ບຸນເຫຼົ່ານັ້ນກໍບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງສ່ວນສິບຫົກ ຂອງບຸນຈາກການຢາມຕື່ນພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 12

कृत्वा कांचनसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिप । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं हरिजागरे

ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ, ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນທັງປວງເປັນຄຳ ແລ້ວບໍລິຈາກເປັນທານ—ຜົນນັ້ນເອງ ໄດ້ຈາກການຢາມຕື່ນເພື່ອພຣະຫຣິ (Harijāgaraṇa).

Verse 14

निकृंतनं कर्मणश्च ह्यात्मना दुष्कृतं कृतम् । व्यपोहति न संदेहो येन जागरणं कृतम् । संक्षेपतः प्रवक्ष्यामि पुनरेव महीपते । जागरे पद्मनाभस्य यत्फलं कवयो विदुः

ຜູ້ໃດໄດ້ກະທຳການຢາມຕື່ນ ຜູ້ນັ້ນຕັດຂາດ ແລະກຳຈັດກຳຊົ່ວທີ່ຕົນເຄີຍເຮັດໄວ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂອ ມະຫີປະເຕ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກຄັ້ງແບບຫຍໍ້ ຖຶງຜົນຂອງການຢາມຕື່ນເພື່ອພັດມະນາພ (Padmanābha) ດັ່ງທີ່ນັກບຸນຜູ້ຮູ້ໄດ້ຮັບຮູ້.

Verse 15

रवेर्बिंबमिदं भित्त्वा स योगी हरिजागरे । प्रयाति परमं स्थानं योगिगम्यं निरंजनम् । सांख्ययोगैः सुदुःखेन प्राप्यते यत्पदं हरेः

ຍອກກີນັ້ນ ໂດຍການຢາມຕື່ນເພື່ອພຣະຫຣິ ຈະຝ່າທະລຸວົງດວງອາທິດນີ້ ແລ້ວໄປສູ່ສະຖານອັນສູງສຸດ—ທີ່ຍອກກີເທົ່ານັ້ນເຂົ້າເຖິງໄດ້ ບໍ່ມີມົນທິນ—ຄືພະບົດຂອງພຣະຫຣິ ທີ່ປົກກະຕິຈະໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ ຜ່ານສາງຂະຍະ ແລະ ໂຢກະ.

Verse 16

नद्यो नदा यथा यांति सागरे संस्थितिं क्रमात् । एवं जागरणात्सर्वे तत्पदे यांति संस्थितिम्

ເຫມືອນແມ່ນ້ຳແລະລຳທານ ຄ່ອຍໆໄຫຼໄປຮອດທີ່ພັກພິງໃນມະຫາສະໝຸດ ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂດຍການຕື່ນຢາມ ທຸກຜູ້ຍ່ອມໄປຮອດທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະສະຖານສູງສຸດນັ້ນ।

Verse 17

मेरुमंदरमानानि कृत्वा पापानि वा नरः । हरिजागरणे तानि व्यपोहति न संशयः

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຈະເຮັດບາບໃຫຍ່ດັ່ງພູເມຣຸ ແລະພູມັນດະຣາ ກໍຕາມ ໂດຍການຕື່ນຢາມເພື່ອພຣະຫຣິ ບາບນັ້ນຍ່ອມຖືກກຳຈັດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 18

राज्यं स्वर्गं तथा मोक्षं यच्चान्यदीप्सितं नृणाम् । ददाति भगवान्कृष्णः स्वगीतैर्जागरे स्थितः

ອຳນາດກະສັດ ສະຫວັນ ແລະໂມກສະ ພ້ອມທັງສິ່ງອື່ນໃດທີ່ມະນຸດປາຖະໜາ ພຣະພະຄະວານ ກຣິດສະນະ ຍ່ອມປະທານທັງໝົດນັ້ນ ແກ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນການຕື່ນຢາມ ຮ້ອງສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 19

जागरेणैव पापानां श्वपचानां महीपते । तत्पदं कविभिः प्रोक्तं किं पुनस्तु द्विजन्मनाम्

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ໂດຍການຕື່ນຢາມພຽງຢ່າງດຽວ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍມີບາບ (śvapaca) ກໍຖືກນັກບຸນກະວີກ່າວວ່າ ໄດ້ເຖິງພຣະສະຖານສູງສຸດນັ້ນ; ແລ້ວຈະກ່າວຫຍັງອີກກັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ເລົ່າ?

Verse 20

जपध्यानविहीनस्य गायकस्यापि भूपते । कर्मभ्रष्टस्य च प्रोक्तो मोक्षस्तु हरिजागरे

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ແມ່ນແຕ່ນັກຮ້ອງທີ່ຂາດການສວດມົນ (japa) ແລະການພິຈາລະນາສະມາທິ (dhyāna), ທັງຜູ້ທີ່ຫຼຸດພົ້ນຈາກໜ້າທີ່ທີ່ຄວນປະພຶດ, ກໍຖືກກ່າວວ່າ ໂມກສະຍ່ອມເກີດຈາກການຕື່ນຢາມເພື່ອພຣະຫຣິ।

Verse 21

तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु पुण्यं पुण्यवतां नृणाम् । यत्तु साधयते भूप जागरे संव्यवस्थितः

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ໃນໂລກທັງສາມ ບໍ່ມີບຸນໃດ ເທົ່າກັບບຸນທີ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງສໍາເລັດໄດ້ ໂດຍຕັ້ງຈິດໝັ້ນ ຢູ່ໃນການຢາມພຣະ (ຕື່ນຄືນ) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 22

त्वया पुनरिदं कार्य्यं स्मर्त्तव्यो गरुडध्वजः । एकादश्यां न भोक्तव्यं कर्तव्यं जागरं सदा

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈົ່ງເຮັດສິ່ງນີ້: ຈົ່ງລະລຶກພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງເປັນຄຣຸດ (Garuda) ເປັນເຄື່ອງໝາຍ. ໃນວັນເອກາດະສີ ບໍ່ຄວນກິນ ແລະຄວນປະຕິບັດການຢາມພຣະ (jāgara) ຢູ່ເສມອ.

Verse 23

जागरे वर्त्तमानस्य श्वपचस्य गतिर्भवेत् । किंपुनर्वर्णजातीनां वैष्णवानां महीपते

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ແມ່ນແຕ່ຄົນຕໍ່າຕໍ່ຍິ່ງ ເຊັ່ນຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ ຖ້າຢູ່ຕື່ນໃນການຢາມພຣະອັນສັກສິດ ກໍຍັງໄດ້ຮອດຄວາມເຈຣິນດີ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ສໍາລັບພວກໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ໃນວັນນະທັງຫຼາຍ, ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 24

ये तु जागरणे निद्रां न यांति नृपपुंगव । न तेषां जननी याति खेदं गर्भावधारणात्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດທີ່ໃນການຢາມພຣະບໍ່ໄປຫຼັບ ບໍ່ຍອມນອນ, ມານດາຂອງເຂົາຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ຕ້ອງທົນທຸກຈາກການອຸ້ມທ້ອງແລະຖືພາ.

Verse 25

तस्माज्जागरणं कार्य्यं मातुर्जठरवर्जिभिः । भीतेर्मोक्षपरैर्मर्त्यैः सुखचेष्टाबहिष्कृतैः

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ປາຖະໜາພົ້ນຈາກການກັບເຂົ້າສູ່ຄອບມານດາ, ຜູ້ຢ້ານກົວວົງຈອນສັງສານ, ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ, ແລະຜູ້ລະທິ້ງການເສບສຸກສະບາຍ, ຄວນປະຕິບັດການຢາມພຣະ (jāgara).

Verse 26

यस्तु जागरणं रात्रौ कुर्याद्भक्तिसमन्वितः । निमिषेनिमिषे राजन्नश्वमेधफलं लभेत्

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິບັດການຕື່ນຍາມຕະຫຼອດຄືນດ້ວຍສັດທາພັກດີ, ໂອ ພະຣາຊາ, ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ ທຸກຂະນະໆ.

Verse 27

शयनो त्थापनाभ्यां च समं पुण्यमुदाहृतम् । विशेषो नास्ति भूपाल विष्णुना कथितं पुरा

ບຸນກຸສົນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນທັງສອງ—ທັງການນອນລົງ ແລະ ການລຸກຂຶ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ ໂອ ພະຣາຊາ, ດັ່ງທີ່ພຣະວິດສະນຸໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ບູຮານ.

Verse 28

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्थिताः शूद्राश्च जागरे । पक्षिणः कृमिकीटाश्च ह्यनेके चैव जंतवः । ते गताः परमं स्थानं योगिगम्यं निरंजनम्

ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕະຣິຍະ, ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນການຕື່ນຍາມ—ແມ່ນແຕ່ນົກ, ໜອນ, ແມງໄມ້ ແລະ ສັດອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ລ້ວນໄດ້ໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະ ເປັນທີ່ຍອດຍິ່ງທີ່ໂຍຄີຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້.

Verse 29

यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यासमानि च । कृष्णजागरणे तानि क्षयं यांति न संशयः

ບາບໃດໆກໍຕາມ—ແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກເທົ່າກັບການຂ້າພຣາຫມັນ—ໃນການຕື່ນຍາມແດ່ພຣະກຣິດສະນະ ບາບເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມສິ້ນສູນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 30

एकतः क्रतवः सर्वे सर्वतीर्थसमन्विताः । एकतो देवदेवस्य जागरः कृष्णवल्लभः । न समं ह्यधिकः प्रोक्तः कविभिः कृष्णजागरः

ຝ່າຍໜຶ່ງແມ່ນພິທີບູຊາທັງປວງພ້ອມດ້ວຍທິດສະຖານສັກສິດທັງຫມົດ; ອີກຝ່າຍໜຶ່ງແມ່ນການຕື່ນຍາມແດ່ພຣະເທວະເທວາ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະກຣິດສະນະ. ບັນດາກະວີກ່າວວ່າ ການຕື່ນຍາມແດ່ພຣະກຣິດສະນະ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ເທົ່າກັນ—ແຕ່ຍັງສູງກວ່າ.

Verse 31

सूर्यशक्रादयो देवा ब्रह्मरुद्रादयो गणाः । नित्यमेव समायांति जागरे कृष्णवल्लभे

ພຣະສຸຣິຍະ, ພຣະອິນທຣາ (ສັກຣະ) ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຫມູ່ເທວະທີ່ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະຣຸທຣາ ເປັນຫົວໜ້າ ມາທຸກມື້ແທ້ໆ ສູ່ການຕື່ນຍາມຄືນທີ່ພຣະກຣິສນະຮັກຍິ່ງ।

Verse 32

गंगा सरस्वती रेवा यमुना च शतह्रदा । चंद्रभागा वितस्ता च नद्यः सर्वाश्च तत्र वै

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ມີແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ສະຣັສວະຕີ, ເຣວາ, ຢະມຸນາ ແລະ ສະຕະຫຣະດາ; ຍັງມີ ຈັນທຣະພາກາ ແລະ ວິຕັສຕາ—ແມ່ນ້ຳທັງປວງລ້ວນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 33

सरांसि च ह्रदाश्चैव समुद्राः कृत्स्नशो नृप । एकादश्यां नृपश्रेष्ठ गच्छंति हरिजागरे

ໂອ ພຣະຣາຊາ—ຜູ້ປົກຄອງຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ—ໃນວັນເອກາດະສີ ບຶງ, ສະຣາງ, ແລະ ທະເລທັງປວງໂດຍຄົບຖ້ວນ ລ້ວນໄປສູ່ການຕື່ນຍາມຄືນຂອງພຣະຫຣິ.

Verse 34

स्पृहणीयास्तु देवेभ्यो ये नराः कृष्णजागरे । नृत्यं गीतं प्रकुर्वंति वीणावाद्यं तथैव च

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ໃນການຕື່ນຍາມຄືນຂອງພຣະກຣິສນະ ກະທຳການຟ້ອນລຳ, ຂັບຮ້ອງ ແລະ ບັນເລງວີນາ ດ້ວຍ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຍັງອິດສາ.

Verse 35

भक्त्या वाऽप्यथवाऽभक्त्या शुचिर्वाप्यथवाऽशुचिः । कृत्वा जागरणं विष्णोर्मुच्यते पापकोटिभिः

ຈະເຮັດດ້ວຍສັດທາກໍດີ ຫຼືບໍ່ມີສັດທາກໍດີ; ຈະບໍລິສຸດກໍດີ ຫຼືບໍ່ບໍລິສຸດກໍດີ—ເມື່ອໄດ້ກະທຳການຕື່ນຍາມຄືນບູຊາພຣະວິສນຸ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບນັບເປັນໂກດິ.

Verse 36

पादयोः पांसुकणिका यावत्तिष्ठंति भूतले । तावद्वर्षसहस्राणि जागरी वसते दिवि

ຕາບໃດທີ່ຝຸ່ນລະອອນຈາກຝາຕີນຍັງຄົງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ຕາບນັ້ນຜູ້ຖືພິທີຕື່ນຍາມຄືນ ຈະພັກອາໄສໃນສະຫວັນເປັນພັນໆປີ।

Verse 37

तस्माद्गृहं प्रगन्तव्यं जागरे माधवस्य च । कलौ मलविनाशाय द्वादशद्वादशीषु च

ດັ່ງນັ້ນຄວນໄປຍັງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຖືພິທີຕື່ນຍາມຄືນແດ່ພຣະມາຘະວະ; ໃນຍຸກກະລິ ເພື່ອທຳລາຍມົນທິນ ໂດຍສະເພາະໃນວັນທີ 12 ແລະໃນວັນດວາດະຊີ।

Verse 38

सुबहून्यपि पापानि कृत्वा जागरणं हरेः । निर्द्दहेन्मेरुतुल्यानि युगकोटिशतान्यपि

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ກໍ່ບາບຫຼາຍປານໃດ ດ້ວຍການຖືພິທີຕື່ນຍາມຄືນແດ່ພຣະຫຣິ ກໍສາມາດເຜົາຜານບາບເຫຼົ່ານັ້ນ—ໃຫຍ່ດັ່ງພູເມຣຸ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຮ້ອຍໆໂກຕິຍຸກກໍຕາມ।

Verse 39

उन्मीलिनी महीपाल यैः कृता प्रीतिसंयुतैः । कलौ जागरणोपेता फलं वक्ष्यामि तच्छृणु

ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ ຈົ່ງຟັງ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຜົນບຸນຂອງພິທີ “ອຸນມີລິນີ” (Unmīlinī) ເມື່ອໃນຍຸກກະລິ ມັນຖືຮ່ວມກັບການຕື່ນຍາມຄືນ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຈາກໃຈ।

Verse 40

स्थितौ युगसहस्रं तु पादेनैकेन भूतले । काश्यां च जाह्नवीतीरे तत्फलं लभते नरः

ມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນດຽວກັນ ກັບການຢືນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນດ້ວຍຂາຂ້າງດຽວເປັນພັນຍຸກ—ໃນກາຊີ ແລະທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຈາຫນະວີ (ຄື ຄັງຄາ).

Verse 41

भवेद्युगसहस्रं च विनाऽहारेण यत्फलम् । उन्मीलिनीं समासाद्य फलं जागरणे हरेः

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການບໍ່ກິນອາຫານຕະຫຼອດພັນຍຸກ—ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດ «ອຸນມີລິນີ»—ກາຍເປັນຜົນຂອງການຢາມຄ່ຳຄືນບູຊາພຣະຫຣິ (ຮາຣິ)។

Verse 42

दुष्प्राप्यं वैष्णवं स्थानं मखकोटिशतैः कृतैः । हेलया प्राप्यते नूनं द्वादश्यां जागरे कृते

ສະຖານະວາສະຂອງພຣະວິສະນຸ (ໄວສະນະວະ) ທີ່ຍາກຈະໄດ້ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະເຮັດພິທີບູຊານັບຮ້ອຍໂກຕິ—ແຕ່ໃນຄືນດວາດະສີ ເມື່ອຮັກສາການຢາມຄືນ—ກໍໄດ້ຮັບແນ່ນອນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມນ້ອຍໆ।

Verse 43

न कुर्वंति व्रतं विष्णोर्जागरेण समन्वितम् । परस्वं पारदार्यं च पापं तान्प्रति गच्छति

ຜູ້ໃດບໍ່ປະຕິບັດວຣະຕະຂອງພຣະວິສະນຸ ພ້ອມກັບການຢາມຄືນ—ບາບແຫ່ງການໂລບຢາກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະການລ່ວງລະເມີດຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ ຈະເຂົ້າໄປຕິດຕາມເຂົາເຈົ້າ।

Verse 44

एकेनैवोपवासेन भावहीनास्तु मानवाः । निर्द्दग्धाऽखिलपापास्ते प्रयांति स्वर्गकाननम्

ແມ່ນແຕ່ການອົບວາສະ (ອົດອາຫານ) ເພີງຄັ້ງດຽວ—ແມ່ນວ່າມະນຸດຈະຂາດຄວາມເຊື່ອມັ່ນລຶກຊຶ້ງ—ບາບທັງປວງກໍຖືກເຜົາໝົດ ແລະເຂົາເຈົ້າໄປສູ່ປ່າສວັນອັນຮົ່ມເຢັນ।

Verse 45

यत्र भागवतं शास्त्रं यत्र जागरणं हरेः । शालिग्रामशिला यत्र तत्र गच्छेद्धरिः स्वयम्

ບ່ອນໃດທີ່ນັບຖືຄຳພີພາຄະວະຕະ, ບ່ອນໃດທີ່ຮັກສາການຢາມຄືນຂອງພຣະຫຣິ, ແລະບ່ອນໃດທີ່ມີຫີນສາລິກຣາມ—ທີ່ນັ້ນພຣະຫຣິຈະເສດັດໄປໂດຍພຣະອົງເອງ।

Verse 46

न पुर्य्यः पावनाः सप्त कलौ वेदवचो नहि । यादृशं वासरं विष्णोः पावनं जागरान्वितम्

ໃນຍຸກກະລິ ຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງເວດາບໍ່ໄດ້ປະກາດວ່າ ເມືອງສັກສິດ 7 ເມືອງ ຊໍາລະໄດ້ເທົ່າກັນ; ແຕ່ວັນຂອງພຣະວິສນຸ ພ້ອມການຕື່ນຍາມ ເປັນຄວາມຊໍາລະອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ.

Verse 47

संप्राप्ते वासरे विष्णोर्ये न कुर्वंति जागरम् । मज्जंति नरके घोरे नरानार्य्यो न संशयः

ເມື່ອວັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸມາຮອດ ຜູ້ໃດບໍ່ຮັກສາການຕື່ນຍາມ ຜູ້ນັ້ນຈະຈົມລົງໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ—ເປັນຄົນຕໍ່າຊ້າໃນຄວາມປະພຶດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.