Adhyaya 27

Verse 1

ईश्वर उवाच । स्थित्वा द्वादशिजागरे क्रतु समे दुःखापहे पुण्यदे रम्यं भागवतं शृणोति पुरुषः कृत्वा हरेः पूजनम् । पुण्यं वाजिमखस्य कोटिगुणितं संप्राप्य भक्तोत्तमश्छित्त्वा पाशसमूह पक्षनिचयं प्राप्नोति कृष्णालयम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຢືນຢັນການຕື່ນເຝົ້າໃນວັນທວາດະສີ ອັນເທົ່າກັບຍັນຍະໃຫຍ່ ກຳຈັດທຸກ ແລະໃຫ້ບຸນ; ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະຫຣິ ແລ້ວຟັງພາຄະວະຕະອັນງາມ ຜູ້ນັ້ນເປັນພັກຕະອຸດົມ ໄດ້ບຸນເກີນອັດສະວະເມດະນັບໂກຕິເທົ່າ. ຕັດຂາດກອງບ່ວງບາດແຫ່ງພັນທະທັງປວງ ແລ້ວເຂົ້າເຖິງພຣະສຳນັກຂອງກຣິດສະນະ।

Verse 2

हत्यापापसमूहकोटिनिचयैर्गुर्वंगनाकोटिभिःस्तेयैर्लक्षगुणैर्गुरोर्वधकरैः संवेष्टितो यद्यपि । श्रुत्वा भागवतं छिनत्ति सकलं कृत्वा हरेर्जागरं मुक्तिं याति नरेन्द्र निर्मलवपुर्भित्त्वा रवेर्मंडलम्

ໂອ ພະຣາຊາ ແມ່ນແຕ່ຄົນໜຶ່ງຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍກອງບາບອັນໃຫຍ່—ການຂ້າຄົນນັບໂກດິ, ການລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານນັບໂກດິ, ການລັກຂໂມຍເພີ່ມເປັນແສນເທົ່າ, ແລະບາບຂ້າຄູອາຈານ—ກໍຕາມ; ຖ້າໄດ້ຟັງ ພາຄະວະຕະ (Bhāgavata) ຈົນຄົບ ແລະເຝົ້າຕື່ນຄືນບູຊາພະຮະຣິ, ກໍຕັດບາບທັງປວງ ໄດ້ມຸກຕິ ກາຍບໍລິສຸດ ແລະຂ້າມພົ້ນວົງພະອາທິດ.

Verse 3

एकादशी द्वादशिसंप्रविष्टा कृता नभस्ये श्रवणेन युक्ता । विशेषतः सोमसुतेन संगमे करोति मुक्तिं प्रपितामहानाम्

ເມື່ອຖືວຣະຕະ ເອກາດະສີ ໃຫ້ຕໍ່ເນື່ອງເຂົ້າສູ່ ດວາດະສີ ແລະປະຕິບັດໃນເດືອນ ນະພັດ (Bhādrapada) ພ້ອມກັບນັກສັດຕະ ສຣາວະນະ; ໂດຍພິເສດໃນບ່ອນບັນຈົບທີ່ກ່ຽວກັບ ໂສມາສຸຕະ ຍ່ອມປະທານມຸກຕິແກ່ບັນພະບຸລຸດ ຈົນເຖິງປູ່ທວດ.

Verse 4

यद्दीयते द्वादशिवासरे शुभे विष्णुं समुद्दिश्य तथा पितॄणाम् । पर्य्याप्तमिष्ठैः क्रतुतीर्थदानैर्भक्त्या प्रदत्तं खलु मेरुतुल्यम्

ຂອງທານໃດໆທີ່ຖວາຍໃນວັນ ດວາດະສີ ອັນເປັນມົງຄຸນ ໂດຍອຸທິດແດ່ພຣະວິສະນຸ ແລະອຸທິດແດ່ ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ດ້ວຍ—ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍສັດທາພັກຕິ—ຍ່ອມມີບຸນຄຸນເທົ່າພູເມຣຸ ແລະພໍພຽງເກີນກວ່າຜົນຂອງຍັດ, ພິທີໃຫຍ່, ການໄປຕີຣຖະ, ແລະທານພິທີ.

Verse 5

महानदीं प्राप्य दिनं च विष्णोस्तोयांजलिं यस्तुपितॄन्ददाति । श्राद्धं कृतं तेन समाः सहस्रं यच्छन्ति कामान्पितरः सुतृप्ताः

ເມື່ອໄປເຖິງ ມະຫານະດີ ແລະໃນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສະນຸ, ຜູ້ໃດຖວາຍນ້ຳດ້ວຍຝາມື (ຕັຣປະນະ) ແດ່ ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ), ດ້ວຍການນັ້ນຖືວ່າໄດ້ເຮັດ ສຣາດທະ ຄົບພັນປີ; ແລະບັນພະບຸລຸດຜູ້ອິ່ມໃຈຍ່ອມປະທານພອນຕາມປາດຖະໜາ.

Verse 6

शरणागतानां परिपालनेन ह्यन्नप्रदानेन शृणुष्व पुत्र । ऋणप्रदाने द्विजदेवतानां तद्वै फलं जागरणेन् विष्णोः

ຟັງເດີ ລູກເອີຍ: ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການປົກປ້ອງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ, ຈາກການໃຫ້ອາຫານ, ແລະຈາກການຊຳລະໜີ້ແກ່ ດວິຈະເທວະຕາ (ພຣາຫມັນ) — ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນນີ້ແທ້ ຍ່ອມໄດ້ດ້ວຍການເຝົ້າຕື່ນຄືນບູຊາພຣະວິສະນຸ (ໃນດວາຣະກາ).

Verse 7

यः स्वर्णधेनुं मधुनीरधेनुं कृष्णाजिनं रौप्यसुवर्णमेरु । ब्रह्मांडदानं प्रददाति याति स वै फलं जागरणेन विष्णोः

ຜູ້ໃດບໍລິຈາກ “ງົວຄໍາ”, ງົວນໍ້າເຜິ້ງແລະນໍ້ານົມ, ໜັງກວາງດໍາ, ພູເມຣຸທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນແລະຄໍາ ຫຼືແມ່ນການຖວາຍທານເຖິງ “ບຣະຫມານະດາ” ທັງໝົດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນດຽວກັນ ໂດຍການຕື່ນສະຫວ່າງຍາມຄ່ຳຄືນບູຊາພຣະວິສນຸ।

Verse 8

सत्येन शौचेन दमेन यत्फलं क्षमादयादानबलेन षण्मुख । दशाश्वमेधैर्बहुदक्षिणैश्च तेषां फलं जागरणेन विष्णोः

ໂອ ສັນມຸຂ (Ṣaṇmukha) ເອີຍ—ບຸນຜົນທີ່ເກີດຈາກຄວາມສັດຈິງ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ການຂົ່ມໃຈ, ຄວາມອົດທົນແລະຄຸນທຳອື່ນໆ, ພ້ອມທັງພະລັງຂອງການໃຫ້ທານອັນໃຈກວ້າງ—ແມ່ນແຕ່ຜົນຂອງອັດສະວະເມດະ 10 ຄັ້ງພ້ອມທັງທັກສິນາຫຼາຍ—ທັງໝົດນັ້ນໄດ້ດ້ວຍການຈາກກະຣະນະ (ການຕື່ນສະຫວ່າງ) ເພື່ອພຣະວິສນຸ।

Verse 9

स्नानेन यत्प्राप्य नदीं वीरष्ठां यत्पिंडदानेन पितुर्गयायाम् । यद्धेमदानात्कुरुजांगले च तत्स्यात्फलं जागरणेन विष्णोः

ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການອາບນໍ້າໃນແມ່ນໍ້າ ວີຣະສະຖາ (Vīraṣṭhā), ຈາກການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ແກ່ບິດາທີ່ ຄະຍາ (Gayā), ແລະຈາກການໃຫ້ທານຄໍາທີ່ ກຸຣຸ-ຈາງກະລະ (Kuru-jāṅgala)—ບຸນຜົນດຽວກັນນັ້ນ ໄດ້ດ້ວຍການຕື່ນສະຫວ່າງຍາມຄ່ຳຄືນເພື່ອພຣະວິສນຸ।

Verse 10

हत्यायुतानां यदि संचितानिस्तेयानि रुक्मस्य तथामितानि । निहंत्यनेकानि पुराकृतानि श्रीजागरे ये प्रपठंति गीतम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດສະສົມການຂ້າຄົນເປັນໝື່ນໆ ແລະການລັກທອງນັບບໍ່ຖ້ວນ—ບາບທີ່ເຄີຍກະທຳມາແຕ່ກ່ອນຫຼາຍປະການ ຍ່ອມຖືກທຳລາຍ ສຳລັບຜູ້ທີ່ໃນຍາມຈາກກະຣະຄືນສັກສິດ ສວດທ່ອງບົດເພງບູຊາພຣະເຈົ້າ।

Verse 11

मार्गं न ते सौरपुरस्य दूतान्वनांतरं षण्मुख किंचिदन्यत् । स्वप्ने न पश्यंति च ते मनुष्या येषां गता जागरणेन निद्रा

ໂອ ສັນມຸຂ (Ṣaṇmukha) ເອີຍ—ມະນຸດທີ່ການນອນຖືກຂັບໄລ່ໄປໂດຍການຕື່ນສະຫວ່າງຍາມຄ່ຳຄືນ ບໍ່ເຫັນແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ ບັນດາທູດແຫ່ງນະຄອນຂອງຍະມະ (Yama) ແລະບໍ່ພົບເສັ້ນທາງປ່າອັນນ່າຢ້ານກົວອື່ນໆເລີຍ।

Verse 12

काषायवस्त्रैश्च जटाभरैश्च पूर्ताग्निहोत्रैः किमु चान्य मन्त्रैः । धर्मार्थकामवरमोक्षकरीं च भद्रामेकां भजस्व कलिकालविनाशिनीं च

ຈະຈໍາເປັນຫຍັງກັບຜ້າກາສາຍ ແລະ ຜົມຈະຕາ, ການກໍ່ສ້າງກຸສົນສາທາລະນະ ແລະ ພິທີອັກນິໂຫຕຣ ຫຼື ມັນຕຣາອື່ນໆ? ຈົ່ງນະມັດສະການວຣະຕະມົງຄຸນອັນດີງາມພຽງອັນດຽວ—ຜູ້ໃຫ້ທັງ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກສະອັນສູງສຸດ, ພ້ອມທັງທໍາລາຍໂທດໄພໃນຍຸກກະລິ.

Verse 13

इत्युक्तपूर्वं किल नारदेन श्रेयोर्थबुद्ध्या विनतासुताय । कृष्णात्परं नान्यदिहास्ति दैवं व्रतं तदह्नः परमं न किंचित्

ດັ່ງນີ້ແທ້ໆ ນາຣະດະເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ ດ້ວຍປັນຍາເພື່ອປະໂຫຍດອັນສູງສຸດ ແກ່ບຸດຂອງວິນະຕາ (ກະຣຸດ): “ໃນນີ້ບໍ່ມີເທວະອົງໃດສູງກວ່າ ກຣິສນະ, ແລະບໍ່ມີວຣະຕະໃດຍິ່ງກວ່າວຣະຕະໃນວັນນັ້ນ.”

Verse 14

भोभोः सुराः शृणुत नारद इत्यवोचद्भोभोः खगेन्द्रऋषिसिद्धमुनीन्द्रसंघाः । उत्क्षिप्य बाहुमथ भक्तजनेन चोक्तं नैकादशीव्रतसमं व्रतमस्ति किंचित्

“ຟັງເດີ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ!” ນາຣະດະໄດ້ປະກາດ. “ຟັງເດີ ໂອ ຝູງຂອງກະຣຸດ, ຣິສິ, ສິດທະ, ແລະ ມຸນີໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ!” ແລ້ວທ່ານຍົກແຂນຂຶ້ນ ແລະປະກາດຕາມທີ່ຜູ້ມີພັກຕິຍືນຢັນວ່າ: “ບໍ່ມີວຣະຕະໃດເທົ່າກັບວຣະຕະເອກາດະສີ.”

Verse 15

पक्षीन्द्र पापपुरुषा न हरिं भजंति तद्भक्तिशास्त्रनिरता न कलौ भवंति । कुर्वंति मूढमनसो दशमीविमिश्रामेकादशीं शुभदिनं च परित्यजंति

ໂອ ຈ້າວແຫ່ງນົກ, ຄົນບາບບໍ່ນະມັດສະການຮະຣິ, ແລະໃນຍຸກກະລິກໍບໍ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນຄໍາສອນແຫ່ງພັກຕິຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍໃຈມືດບອດ ພວກເຂົານໍາດະສະມີມາປົນໃສ່ເອກາດະສີ ແລະລະທິ້ງວັນມົງຄຸນນັ້ນໄປ.

Verse 16

आर्त्तः सदा चैव सदा च रोगी पापी सदा चैव सदा च दुःखी । सदा कुलघ्नोऽथ सदा च नारकी विद्धं मुरारेर्दिनमाश्रयेत्तु यः

ຜູ້ໃດທີ່ໄປພຶ່ງພາ “ວັນທີ່ຖືກທະລຸ” ຂອງມຸຣາຣິ (ພຣະເຈົ້າ) ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ທຸກທ້ອນເສມອ, ເຈັບໄຂ້ເສມອ, ມີບາບເສມອ, ແລະໂສກເສົ້າເສມອ; ເສມອເປັນຜູ້ທໍາລາຍວົງຕະກູນ ແລະເສມອມຸ່ງໄປສູ່ນະລົກ.

Verse 27

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखंडे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वादशीजागरणस्य सर्वतोवरेण्यत्ववर्णनंनाम सप्तविंशतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 27 ຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມເປັນສູງສຸດທົ່ວສາກົນ ຂອງການຕື່ນຍາມຄືນດວາດະສີ» ໃນພາກທີ 4 ດວາຣະກາມາຫາຕະມະ, ຂອງປຣະພາສະຂັນດະ ບົດທີ 7, ໃນ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານ ສຳຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ.