Adhyaya 21

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । शिवलिगमलंघ्यं हि बुद्धिपूर्वं हतो ह्यहम् । उवाच कृष्णं दनुजश्छलितोऽहं त्वयाऽनघ

ພຣະສີປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍຖືກຂ້າ ເພາະຂ້ອຍຈົ່ງໃຈລ່ວງລະເມີດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນລ່ວງລະເມີດ—ຄື ສິວະລິງຄະ.» ແລ້ວດານຸຊະກ່າວຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ: «ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້ອຍຖືກເຈົ້າຫລອກລວງແລ້ວ»

Verse 2

श्रीविष्णु रुवाच । परितुष्टोस्मि ते दैत्य शौर्येण शिवसंश्रयात् । वरं वरय भद्रं ते यदिच्छसि महामते

ພຣະສີວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ໄດຕະຍະ, ຂ້ອຍພໍໃຈໃນຄວາມກ້າຫານຂອງເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກມັນອາໄສການພຶ່ງພາພຣະສິວະ. ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່»

Verse 3

कुश उवाच । यथा पूज्यो महादेवो मम त्वं च तथा हरे । एक एव द्विधामूर्तिस्तस्मात्त्वां वरयाम्यहम्

ກຸສະກ່າວວ່າ: «ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຂ້ອຍນົບນ້ອມບູຊາພຣະມະຫາເທວະ, ໂອ ຮະຣິ, ຂ້ອຍກໍນົບນ້ອມບູຊາເຈົ້າເຊັ່ນກັນ. ເຈົ້າເປັນສະພາວະດຽວ ແຕ່ປາກົດເປັນສອງຮູບ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຂໍເລືອກເຈົ້າເປັນພອນ»

Verse 4

शिवलिंगं त्वया नाथ स्थापितं यन्ममोपरि । मम नाम्ना भवतु च कुशेश्वर इति स्मृतम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ສິວະລິງຄະທີ່ພຣະອົງສະຖາປະນາໄວ້ເທິງຂ້າພະອົງ ຂໍໃຫ້ມີນາມຕາມຂ້າພະອົງ ແລະໃຫ້ຈື່ຈຳວ່າ «ກຸເຊສະວະຣະ».

Verse 5

अनुग्राह्यो यद्यहं ते मम कीर्तिर्भवत्वियम् । एवं भविष्यतीत्युक्तस्तत्रैवावस्थितोऽसुरः

ຖ້າຂ້າພະອົງເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ກຽດຊື່ນີ້ເປັນຂອງຂ້າພະອົງ. ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ «ຈະເປັນດັ່ງນັ້ນ» ອະສຸຣະນັ້ນກໍຢູ່ປັກຫຼັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ (ທີ່ສັກສິດນັ້ນ).

Verse 6

ततोऽन्यदानवान्सर्वान्प्रेषयामास माधवः । रसातलगता केचित्केचिद्विष्णुं समागताः

ຕໍ່ມາ ມາທະວະໄດ້ສົ່ງດານະວະອື່ນໆທັງໝົດອອກໄປ; ບາງພວກຖືກຂັບລົງໄປສູ່ຣະສາຕະລະ, ບາງພວກກໍເຂົ້າໄປພົບພຣະວິສະນຸ.

Verse 7

अनंतः संस्थितस्तत्र विष्णुश्च तदनंतरम् । ज्ञात्वा विमुक्तिदं तीर्थं दुर्वासा मुनिपुंगवः

ທີ່ນັ້ນ ອະນັນຕະໄດ້ຕັ້ງຢູ່ ແລະທັນທີຕໍ່ມາ ພຣະວິສະນຸກໍຕັ້ງຢູ່ເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອຮູ້ວ່າຕີຣຖະນີ້ໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ, ທ່ານດຸຣວາສາ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 8

गोमत्यां चक्रतीर्थे च भगवांश्च त्रिविक्रमः । तेन तन्मुक्तिदं मत्वा दुर्वासास्तत्र संस्थितः

ທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະ ພຣະພະຄະວານ ຕຣິວິກຣະມະ ປະທັບຢູ່. ເພາະສະນັ້ນ ເຫັນວ່າຕີຣຖະນັ້ນໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ, ດຸຣວາສາຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 9

एवं त्रिविक्रमः स्वामी तदाप्रभृति संस्थितः । कलौ पुनः कलान्यासात्कृष्णत्वमगमत्प्रभुः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າ ຕຣິວິກຣະມະ ໄດ້ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ. ໃນຍຸກກະລິ ໂດຍການປະກົດພາກທິບຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຮັບຮູບເປັນ ພຣະກຣິສນະ।

Verse 10

प्रह्लाद उवाच । पूजाविधिं हरेर्विप्राः शृणुध्वं सुसमाहिताः । विशेषात्फलदः प्रोक्तः पूजितो मधुमाधवे

ພຣະປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ວິທີບູຊາພຣະຫຣິ. ການບູຊາທີ່ຖວາຍແດ່ ມະທຸ-ມາທະວະ ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າ ໃຫ້ຜົນພິເສດຢ່າງຍິ່ງ»।

Verse 11

मधुसूदनीं नरो यस्तु द्वारवत्यां करोति च । पूजयेत्कृष्णदेवं च स्नापयित्वा विलिप्य च

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີບູຊາ ມະທຸສູທະນະ ໃນເມືອງດວາຣະວະຕີ ຄວນບູຊາພຣະກຣິສນະເທວະດ້ວຍ—ໂດຍໄດ້ອາບນ້ຳແດ່ອົງພຣະ ແລະທາເຄື່ອງຫອມອັນປະນີດ।

Verse 12

गन्धैश्च वाससाऽच्छाद्य धूपैर्दीपैरनेकधा । नैवेद्यैर्भूषणैश्चैव तांबूलेन फलेन च

ປະດັບພຣະອົງດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ບູຊາດ້ວຍທູບ ແລະປະທີບຫຼາຍຮູບແບບ, ດ້ວຍນະໄວເທຍ (ອາຫານຖວາຍ), ເຄື່ອງປະດັບ, ໝາກພູ ແລະຜົນໄມ້ດ້ວຍ—

Verse 13

आरार्तिकेन संपूज्य दण्डवत्प्रणिपत्य च । घृतेन दीपकं दत्त्वा रात्रौ जागरणं तथा । कुर्य्याच्च गीतवादित्रैस्तथा पुस्तकवाचकैः

ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍອາຣາຕິ ແລະກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ, ຈົ່ງຖວາຍປະທີບນ້ຳມັນເນີຍ (ກຣີ) ແລະຢູ່ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ; ແລະໃຫ້ປະກອບດ້ວຍເພງສັນລະເສີນ ແລະເຄື່ອງດົນຕີ, ພ້ອມທັງການອ່ານຄຳພີອັນສັກສິດ।

Verse 14

कृत्वा चैवं विधिं भक्त्या सर्वान्कामानवाप्नु यात्

ເມື່ອປະຕິບັດພິທີນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງປວງສຳເລັດ។

Verse 15

तथा नभसि सम्पूज्य पवित्रारोपणेन च । पितॄणां चाक्षया तृप्तिः सफलाः स्युर्मनोरथाः

ທຳນອງດຽວກັນ ໃນເດືອນນະພັດ (Nabhas) ຖ້າບູຊາພຣະອົງຢ່າງສົມບູນ ແລະປະກອບພິທີຖວາຍ «ປະວິຕຣະ» (ສາຍ/ພວງມາລາສັກສິດ) ບັນພະບຸລຸດຈະໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈບໍ່ສິ້ນສຸດ ແລະຄວາມປາດຖະນາອັນຮັກຫວັງຈະສຳເລັດຜົນ।

Verse 16

प्रबोधवासरे प्राप्ते कार्तिके द्विज सत्तमाः । संपूज्य कृष्णं देवेशं परां गतिमवाप्नुयात्

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອວັນປຣະໂບທະ (Prabodha) ມາຮອດໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ (Kārttika) ຜູ້ໃດບູຊາພຣະກຣິສນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 17

तथा नभस्ये संपूज्य पवित्रारोपणेन च । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

ທຳນອງດຽວກັນ ໃນເດືອນນະພັດສະຍະ (Nabhasya) ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະປະກອບພິທີວາງ «ປະວິຕຣະ» ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇuloka)។

Verse 18

युगादिषु च संपूज्य ह्ययने दक्षिणोत्तरे । आषाढज्येष्ठमाघेषु पौषादिद्वादशीषु च

ເມື່ອບູຊາພຣະອົງຢ່າງສົມຄວນ ໃນວັນຢຸກາດິ (Yugādi) ແລະໃນການເຄື່ອນຂອງອາຍະນະທັງທາງໃຕ້ແລະເໜືອ (ດັກຊິນາຍະນ/ອຸຕຕະຣາຍະນ) ທັງໃນເດືອນອາສາດຫະ (Āṣāḍha), ຊະເຢດຖະ (Jyeṣṭha), ແລະມາຄະ (Māgha), ພ້ອມທັງໃນວັນດວາດະຊີ (Dvādaśī) ທີ່ເລີ່ມຈາກເດືອນເປົາສະ (Pauṣa) ເປັນຕົ້ນ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 19

कलौ कृष्णं पूजयित्वा गोमत्युदधिसंगमे । विमलं लोकमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

ໃນຍຸກກາລິ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບທະເລ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ—ໄປເຖິງແລ້ວບໍ່ໂສກເສົ້າອີກ।

Verse 21

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये गोमतीतीरस्थ क्षेत्रस्थ भगवत्पूजामाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 21 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາອານຸພາບແຫ່ງການບູຊາພຣະພະຄະວານ ໃນກະເສດອັນສັກສິດທິ໌ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ» ໃນດວາຣະກາມາຫາຕະມະຍະ ພາກທີ 4 ພາຍໃນພຣະພາສະຂັນດະ (ຂັນດະທີ 7) ແຫ່ງສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ສະໂລກ।