Adhyaya 20

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मघोषध्वनिं श्रुत्वा दानवो दुर्मुखस्तदा । क्रोधसंरक्तनयनो दुर्वाससमथाब्रवीत्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອດານະວະຊື່ ດຸຣະມຸຂະ ໄດ້ຍິນສຽງສະຫວັນຂອງການສວດເວດ ແລະ ສຽງປະກາດອັນສັກສິດ ດວງຕາຂອງເຂົາແດງກ່ຳດ້ວຍໂກດ ແລ້ວກ່າວກັບມຸນີ ດຸຣະວາສາ.

Verse 2

हन्यमानस्त्वमस्माभिर्यदि मुक्तोसि वै द्विज । कस्मात्पुनः समायातो मरणाय च दुष्टधीः

«ຖ້າແມ່ນວ່າ ເຮົາທັງຫຼາຍຕີທ່ານ ແຕ່ທ່ານກໍຫຼຸດພົ້ນໄດ້ແທ້ ໂອ ພຣາຫມັນ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງກັບມາອີກ ດ້ວຍໃຈຊົ່ວ ປານດັ່ງມາຫາຄວາມຕາຍ?»

Verse 3

इत्युक्त्वा मुष्टिना हन्तुं प्राद्रवद्दानवाधमः । प्राह प्रधावमानं तं दुर्वासा मुनिसत्तमः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດານະວະຊົ່ວຊ້ານັ້ນກໍພຸ່ງເຂົ້າມາ ເພື່ອຕີດ້ວຍກຳປັ້ນ. ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງວິ່ງມາ ດຸຣະວາສາ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ.

Verse 5

तस्य क्रुद्धो जगन्नाथो दुर्वाससः कृते तदा । चक्रेण क्षुरधारेण शिरश्चिच्छेद लीलया

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຈັກກະນາຖ ໂກດເພື່ອພຣະດຸຣວາສາ ແລະດ້ວຍຈັກກະອັນຄົມດັ່ງມີດ ກໍຕັດສະຫຼະຫົວເຂົາຢ່າງເລັ່ນໆ।

Verse 6

प्रह्लाद उवाच । दुर्मुखं निहतं दृष्ट्वा दानवो दुःसहस्तदा । आक्रोशदुच्चैर्दितिजाञ्छीघ्रमागम्यतामिति

ພຣະປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນດຸຣມຸຂະຖືກສັງຫານ ດານະວະ ດຸຫສະຫາ ກໍຮ້ອງດັງເອີ້ນພວກດິຕິຈະວ່າ “ຈົ່ງມາໄວໆ!”

Verse 7

श्रुत्वा दैत्यगणाः सर्वे दुर्मुखं निहतं तदा । दुर्वाससं पुनस्तत्र परित्रातं च विष्णुना

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ດຸຣມຸຂະ ຖືກສັງຫານ ພວກໄດຕະທັງໝົດກໍຮູ້ອີກວ່າ ດຸຣວາສາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງອີກຄັ້ງໂດຍພຣະວິດສະນຸ।

Verse 8

कूर्मपृष्ठो गोलकश्च क्रोधनो वेददूषकः । यज्ञघ्नो यज्ञहंता च धर्मान्तकस्तपस्विहा

ໃນພວກນັ້ນມີ ກູຣມະປຣິດຖະ, ໂກລະກະ, ກຣົດະນະ ຜູ້ດູຖູກເວດ, ຍັດຍະຄະນະ ແລະ ຍັດຍະຫັນຕາ ຜູ້ຂ້າພິທີບູຊາ, ແລະ ທັມມານຕະກະ ຜູ້ຂ້ານັກຕະປະສະວີ।

Verse 9

एते चान्ये च बहवो विविधायुधपाणयः । क्रोधसंरक्तनयनाः शपन्तो ब्राह्मणं तथा

ພວກນີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ຖືອາວຸດຫຼາຍຊະນິດ ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະກໍສາບແຊ່ງພຣະພຣາຫມະນະເຊັ່ນກັນ।

Verse 10

परिक्षिप्य तदात्रेयं विष्णुं संकर्षणं तथा । तोमरैर्भिन्दिपालैश्च मुशलैश्च भुशुंडिभिः

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ລ້ອມຮອບພຣະລິສີ ອາຕເຣຍ ແລະພຣະວິສນຸ ກັບສັງກະຣະຊະນະ ພ້ອມກັນ ແລ້ວໂຈມຕີດ້ວຍຫອກ, bhindipāla, ຄອນ ແລະອາວຸດ bhuśuṇḍi।

Verse 11

अस्त्रैर्नानाविधैश्चापि युयुधुः क्रोधमूर्छिताः । दानवैः संवृतो विष्णुः समन्ताद्घोरदर्शनैः

ພວກເຂົາມືດມົນໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຕໍ່ສູ້ດ້ວຍອາວຸດຫຼາຍຊະນິດ. ພຣະວິສນຸຖືກດານະວະຜູ້ນ່າຢ້ານກົວລ້ອມຮອບທຸກທິດ.

Verse 12

संकर्षणश्च शुशुभे चंद्रादित्यौ घनैरिव । गृहीत्वा धनुषी दिव्ये शीघ्रं संयोज्य चाशुगान्

ສັງກະຣະຊະນະສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງດວງຈັນແລະດວງອາທິດທີ່ປາກົດອອກຈາກກ້ອນເມກ. ພຣະອົງຈັບຄັນທະນູທິບ ແລະຕິດລູກສອນຢ່າງວ່ອງໄວໃຫ້ພ້ອມຮົບ.

Verse 13

स्पर्शं मा कुरु पापिष्ठ ब्राह्मणं मां कृताह्निकम् । तं दृष्ट्वा दानवं विष्णुर्ब्राह्मणं हन्तुमुद्यतम्

«ຢ່າແຕະຕ້ອງຂ້າເດີ ຜູ້ບາບຫນັກທີ່ສຸດ—ຂ້າເປັນພຣາຫມະນະ ຜູ້ສຳເລັດພິທີປະຈຳວັນແລ້ວ»। ເມື່ອພຣະວິສນຸເຫັນດານະວະກຳລັງຈະຟັນຂ້າພຣາຫມະນະ ພຣະອົງກໍຕັ້ງໃຈເຂົ້າຂັດຂວາງ.

Verse 14

दानवान्विद्रुतान्दृष्ट्वा विष्णुना निहतान्परान् । गोलकः कूर्मपृष्ठश्च मानं कृत्वा न्यवर्तताम्

ເມື່ອເຫັນດານະວະບາງພວກຫນີກະເຈີດ ແລະບາງພວກຖືກພຣະວິສນຸສັງຫານ ໂກລະກະ ແລະ ກູຣະມະປຶດຖະ ກໍກົດກັ້ນຄວາມຍິ່ງທະນົງ ແລະຫັນກັບໄປເພື່ອຮົບອີກຄັ້ງ.

Verse 15

संकर्षणं गोलकश्च ह्याजघान त्रिभिः शरैः । अनन्तं व्यथितं दृष्ट्वा गोलकः क्रोधमूर्छितः

ໂກລະກະ ໄດ້ຍິງ ສັງກັດສະນະ ດ້ວຍລູກສອນສາມດອກ. ເມື່ອເຫັນ ພະອະນັນຕະ ເຈັບປວດ, ໂກລະກະ ກໍ່ເກີດຄວາມໂມໂຫຢ່າງຮຸນແຮງ.

Verse 16

उत्पत्य तरसा मूर्ध्नि दुर्वाससमताडयत् । स मुष्टिघाताभिहतश्चुक्रोश पतितः क्षितौ

ລາວໄດ້ກະໂດດຂຶ້ນດ້ວຍແຮງ ແລະ ຕີຫົວຂອງ ດຸຣະວາສະ. ຖືກຕີດ້ວຍກຳປັ້ນ, ດຸຣະວາສະ ໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນ ແລະ ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 17

संकर्षणस्तु पतितं दृष्ट्वा मूर्ध्नि प्रताडितम् । दृष्ट्वा चुकोप भगवांस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् । संगृह्य मुशलं वीरो जघान समरे रिपुम्

ແຕ່ ສັງກັດສະນະ, ເມື່ອເຫັນລາວລົ້ມລົງ ແລະ ຖືກຕີທີ່ຫົວ, ກໍ່ເກີດຄວາມໂມໂຫຮ້າຍ. "ຢຸດ! ຢຸດ!" ເພິ່ນຮ້ອງຂຶ້ນ; ແລະ ຈັບເອົາກະບອງ, ວິລະບຸລຸດໄດ້ຕີສັດຕູໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 18

मुशलेनाहतो मूर्ध्नि गोलको विकलेन्द्रियः । संभिन्नमस्तकश्चैव पपात च ममार च

ຖືກຕີທີ່ຫົວດ້ວຍກະບອງ, ໂກລະກະ ໄດ້ສູນເສຍສະຕິ; ກະໂຫຼກຫົວຂອງລາວແຕກ, ລາວລົ້ມລົງ ແລະ ເສຍຊີວິດ.

Verse 19

गोलकं पतितं दृष्ट्वा क्रन्दंतं ब्राह्मणं तथा । कूर्मपृष्ठं च भगवान्विष्णुर्हन्तुं मनो दधे । नाराचेन सुतीक्ष्णेन जघान हृदये रिपुम्

ເມື່ອເຫັນ ໂກລະກະ ລົ້ມລົງ, ແລະ ພາມ ຍັງຮ້ອງໄຫ້ຢູ່, ພະວິຊະນຸ ໄດ້ຕັດສິນໃຈຂ້າ ກູຣະມະປຣິດຖະ ເຊັ່ນກັນ. ດ້ວຍລູກສອນເຫຼັກທີ່ຄົມກ້າ, ພະອົງໄດ້ຍິງສັດຕູເຂົ້າທີ່ຫົວໃຈ.

Verse 20

स विष्णुबाणाभिहतस्त्यक्तशस्त्रः पलायितः । तस्मिन्प्रभिन्नेऽतिबले गते वै कूर्मपृष्ठके । अभज्यत बलं सर्वं विद्रुतं च दिशो दश

ຖືກລູກສອນຂອງພຣະວິສນຸຍິງຖືກ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງປະລະອາວຸດ ແລະຫນີໄປ. ເມື່ອກູຣມະປຶດຖະກະ ຜູ້ມີກຳລັງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຖືກທຳລາຍແລະຖືກຂັບໄລ່ ກອງທັບທັງໝົດກໍແຕກກະຈາຍ ໜີໄປທິດທັງສິບ.

Verse 21

तत्प्रभग्रं बलं सर्वं निहतं गोलकं तथा । द्वारस्थः कथयामास दैत्यराज्ञे कुशाय सः

ກອງນຳໜ້າທັງໝົດນັ້ນ ແລະ ໂກລະກະ ກໍຖືກທຳລາຍສິ້ນ. ແລ້ວຜູ້ເຝົ້າປະຕູຈຶ່ງໄປກ່າວລາຍງານແດ່ກະສັດໄດຕະຍະ ນາມກຸຊະ.

Verse 22

गोलकं निहतं श्रुत्वा दैत्यानन्यांश्च दैत्यराट् । योधानाज्ञापयामास सन्नद्धान्स्वबलस्य च

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ໂກລະກະ ຖືກສັງຫານ ກະສັດໄດຕະຍະກໍສັ່ງໃຫ້ດານະວະອື່ນໆ ແລະນັກຮົບໃນກອງທັບຂອງຕົນ ສວມເກາະ ຈັບອາວຸດ ຕຽມພ້ອມ.

Verse 23

आज्ञां कुशस्य ते लब्ध्वा दैत्याः पंचजनादयः । युद्धायाभिमुखाः सर्वे रथैर्नागैश्च निर्ययुः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຂອງກຸຊະ ໄດຕະຍະທັງຫຼາຍ—ເລີ່ມຈາກ ປັນຈະຈະນະ—ຕ່າງກໍມຸ່ງໜ້າສູ່ສົງຄາມ ອອກໄປດ້ວຍລົດຮົບ ແລະຊ້າງຮົບ.

Verse 24

अनीकं दशसाहस्रं कूर्मपृष्ठस्य निर्ययौ । अयुते द्वे रथानां तु नागानामयुतं तथा

ກອງທັບຫນຶ່ງຫມວດ ຈຳນວນໜຶ່ງໝື່ນ ອອກມາຈາກກູຣມະປຶດຖະກະ. ແລະມີລົດຮົບສອງໝື່ນ ພ້ອມຊ້າງຮົບໜຶ່ງໝື່ນ ອອກໄປດ້ວຍ.

Verse 25

दशायुतानि चाश्वानामुष्ट्राणां च तथैव च । बकश्च निर्ययौ दैत्यो बहुसैन्यसमन्वितः

ມີມ້າໜຶ່ງແສນ ແລະ ອູດກໍເທົ່າກັນ. ດາຍຕະ ບະກາ ກໍອອກເດີນທາງ ພ້ອມກອງທັບໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 26

तथा दीर्घनखो दैत्यः स्वेनानीकेन संवृतः । मंत्रिपुत्रो महामायो दैत्यराज कुशस्य वै । निर्ययौ विघसो दैत्यः प्रघसश्च महाबलः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ດາຍຕະ ດີຣຄະນະຂະ ອອກໄປ ໂດຍມີກອງຂອງຕົນຫ້ອມລ້ອມ. ມະຫາມາຍາ ບຸດຂອງມົນຕຣີ ຂອງກະສັດດາຍຕະ ກຸສາ ກໍອອກເດີນທາງ; ແລະ ດາຍຕະ ວິຄະສາ ກໍອອກໄປ ພ້ອມທັງ ປຣຄາສາ ຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ.

Verse 27

ऊर्द्ध्वबाहुर्वक्रशिराः कञ्चुकश्च शिवोलुकैः । ब्रह्मघ्नो यज्ञहा दैत्यो राहुर्बर्बरकस्तथा

ອູຣດທະວາຫູ ແລະ ວັກຣະສິຣາສ, ກັນຈຸກ ພ້ອມກັບ ຊິໂວລຸກາ ກໍອອກໄປ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ດາຍຕະ ບຣະຫມະຄະນາ ແລະ ຢັກຍະຫາ, ພ້ອມທັງ ຣາຫູ ແລະ ບາຣບາຣະກະ ກໍອອກເດີນທາງ.

Verse 28

सुनामा वसुनामा च मंत्रिणौ बुद्धिसत्तमौ । सेनापतिश्चोग्रदंष्टस्तस्य भ्राता महाहनुः

ສຸນາມາ ແລະ ວະສຸນາມາ ເປັນມົນຕຣີສອງຄົນ ຜູ້ເລີດໃນປັນຍາແລະຄໍາປຶກສາ. ນາຍທະຫານແມ່ນ ໂອກຣະດັມສະຕຣະ, ແລະ ນ້ອງຊາຍຂອງລາວແມ່ນ ມະຫາຫະນຸ.

Verse 29

एते चान्ये च बहवो दैत्याः क्रोधसमन्विताः । महता रथघोषेण निर्ययुर्युद्धकांक्षिणः

ພວກນີ້ ແລະ ດາຍຕະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ. ພວກເຂົາອອກໄປ ດ້ວຍສຽງກຶກກ້ອງໃຫຍ່ຂອງລົດສົງຄາມ ປາຖະໜາຈະຮົບ.

Verse 30

स्नात्वा शुक्लांबरधरः शुक्लमालाविभूषितः । कुशः शंभुं महादेवं भवानीपतिमव्ययम् । आर्चयमास भूतेशं परमेण समाधिना

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາຂາວ ກຸຊະໄດ້ບູຊາພຣະສັມພູ—ມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງພຣະພະວານີ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ພຣະພູເທສະ ດ້ວຍສະມາທິອັນສູງສຸດ។

Verse 31

पंचामृतेन संस्नाप्य तथा गन्धैर्वि लिप्य च । अर्चयामास दैत्येन्द्रो ह्यनेककुसुमोत्करैः

ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ໄດ້ອາບສົງພຣະອົງດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ ແລ້ວທາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ແລະບູຊາດ້ວຍກອງດອກໄມ້ນານາພັນຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 32

गीतवादित्रशब्दैश्च तथा मंगलवाचकैः । पूजयित्वा महादेवं ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च

ທ່າມກາງສຽງຮ້ອງເພງ ແລະສຽງດົນຕີ ພ້ອມຄຳອວຍພອນມົງຄຸນ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວະ; ແລ້ວຍົກຍ້ອງພຣາຫມະນະ ແລະໃຫ້ກ່າວຄຳ ‘ສະວັສຕິ’ ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບ।

Verse 33

भूषयित्वा भूषणैश्च मणिवज्रविभूषणैः । मुकुटेनार्कवर्णेन ज्वलद्भास्कररोचिषा

ລາວໄດ້ປະດັບກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ເປັນມະນີແລະເພັດພອຍ; ແລະສວມມົກຸດສີດັ່ງດວງອາທິດ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍລັດສະໝີດຸດຕາເວັນອັນຈ້າ.

Verse 34

भ्राजमानो दैत्यराजो हारेणाऽतीव शोभितः । संनह्य च महाबाहुः सारथिं समुदैक्षत

ກະສັດໄດຕະຍະຜູ້ສ່ອງປະກາຍ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍສາຍຄໍອັນວິເສດ ໄດ້ສວມອາວຸດພ້ອມຮົບ; ແລ້ວຜູ້ມີແຂນແຮງໄດ້ເບິ່ງໄປຫາສາຣະຖີຂອງຕົນ।

Verse 35

सुनामानं वसुं चैव मंत्रिणौ वाक्यमब्रवीत् । कश्चायमसुरान्हंति किमर्थं ज्ञायतामिति

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບມະນຕຣີສອງຄົນ ສຸນາມາ ແລະ ວະສຸ ວ່າ: «ຜູ້ໃດກຳລັງຂ້າອະສຸຣາ ແລະເພາະເຫດໃດ? ຈົ່ງໃຫ້ຮູ້ແນ່ຊັດ»។

Verse 36

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रुरुर्वचनमब्रवीत् । गतेह्नि ब्राह्मणः स्नातुं गोमत्याः संगमे किल

ເມື່ອຮູຣູໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ກໍຕອບວ່າ: «ໃນວັນກ່ອນໜຶ່ງ ມີພຣາຫມະນຜູ້ໜຶ່ງໄປອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ»।

Verse 37

आगतः प्रतिषिद्धः सन्दैत्यैस्तत्र मही पते । तेन विष्णुः समानीतः संकर्षणसमन्वितः

ພຣາຫມະນນັ້ນມາຮອດທີ່ນັ້ນ ແຕ່ຖືກພວກໄດຕະຍະຫ້າມໄວ້, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸຈຶ່ງຖືກເຊີນມາ ພ້ອມດ້ວຍສັງກະຣະຊະນະ।

Verse 38

सोऽस्मान्हंति महाराज ब्रह्मण्यो जगदीश्वरः । तेन ते बहवो दैत्या हताः केचित्पलायिताः

«ພຣະອົງນັ້ນກຳລັງຂ້າພວກເຮົາ, ໂອ ມະຫາຣາຊາ—ພຣະຈະກະດີອີສະວະຣະ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງພຣາຫມະນ. ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ໄດຕະຍະຂອງທ່ານຫຼາຍຄົນຖືກສັງຫານ ແລະບາງຄົນຫນີໄປ»।

Verse 39

सुनामोवाच । स्नात्वा गच्छतु विप्रोऽसौ वासुदेवसमन्वितः । राजन्वृथा विग्रहेण किं कार्यं कथयस्व नः

ສຸນາມາກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ພຣາຫມະນນັ້ນອາບນ້ຳແລ້ວໄປ ໂດຍມີພຣະວາສຸເທວະຄຽງຂ້າງ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ການວິວາດໂດຍບໍ່ຈຳເປັນຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດ? ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ»।

Verse 40

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कुशः क्रोधसमन्वितः । कथं गोलकहंतारं न हनिष्यामि केशवम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ກຸຊະເຕັມໄປດ້ວຍໂກດ ເວົ້າວ່າ: «ຂ້ອຍຈະບໍ່ຂ້າ ເກສະວະ ຜູ້ຂ້າໂກລະກະ ໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 41

एतावदुक्त्वा स क्रुद्धो ययौ दैत्यपतिस्तदा । ततो वादित्र शब्दैश्च भेरीशब्दैः समन्वितः

ເວົ້າແຕ່ພຽງນັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ໂກດກໍອອກເດີນທາງ. ແລ້ວສຽງດົນຕີ ພ້ອມສຽງກອງເບຣີອັນກັງວານ ກໍດັງຂຶ້ນ.

Verse 42

ददर्श तत्र देवेशं सहस्रशिरसं प्रभुम् । तथा विष्णुं चक्रपाणिं दुर्वाससमकल्मषम्

ທີ່ນັ້ນ ລາວເຫັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕມີພັນສີສະ. ແລະຍັງເຫັນພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືຈັກຣະ ບໍ່ມີມົນທິນ ບໍລິສຸດດຸດດັ່ງດຸຣວາສະໃນລັດສະຫມີແຫ່ງຕະປະ.

Verse 43

ईश्वरांशं च तं दृष्ट्वा न हन्तव्योऽयमीश्वरः । विष्णुमुद्दिश्य तान्सर्वान्प्रेरयामास दानवान्

ເມື່ອເຫັນວ່າພຣະອົງນັ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ລາວຄິດວ່າ: «ພຣະອົງນີ້ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ». ແຕ່ເມື່ອເລັ່ງເປົ້າໄປທີ່ພຣະວິສນຸ ລາວກໍຍຸຍົງດານະວະທັງປວງ.

Verse 44

नागैः पर्वतसंकाशै रथैर्जलदसन्निभैः । अश्वैर्महाजवैश्चैव परिवव्रुः समंततः

ດ້ວຍຊ້າງໃຫຍ່ດຸດດັ່ງພູເຂົາ ດ້ວຍລົດຮົບດຸດດັ່ງເມກຝົນຫນາ ແລະດ້ວຍມ້າທີ່ໄວແຮງກ້າ ພວກເຂົາໄດ້ລ້ອມຮອບທຸກທິດທາງ.

Verse 45

ततो युद्धं समभवद्देवयोर्दानवैः सह । आच्छादितौ तौ ददृशुर्दैत्यैर्देवगणास्तदा

ແລ້ວຈຶ່ງເກີດສົງຄາມຂຶ້ນ ລະຫວ່າງເທວະສອງພຣະອົງ ແລະພວກດານະວະ. ໃນເວລານັ້ນ ຝູງເທວະເຫັນພຣະອົງທັງສອງ ຖືກພວກໄດຕະປົກຄຸມລ້ອມຮອບ ດັ່ງຖືກຊ່ອນໄວ້.

Verse 46

ततो गृहीत्वा मुशलं हलं च बलवान्हली । जघान दैत्यप्रवरान्कालानलयमोपमान्

ແລ້ວພຣະຫະລີຜູ້ມີພະລັງ (ສັງກະຣະຊະນະ) ຈັບຄ້ອນມຸສະລະ ແລະໄຖ ແລ້ວຟາດຟັນພວກໄດຕະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ—ນ່າຢ້ານດັ່ງໄຟແຫ່ງການເວລາໃນວາລະສິ້ນຍຸກ.

Verse 47

ते हन्यमाना दैतेया बलेन बलशालिना । सर्वतो विद्रुता भग्नाः कुशमेव ययुस्तदा

ດັ່ງນັ້ນ ພວກໄດຕະເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກຟາດຟັນໂດຍພະລັງຂອງຜູ້ມີກໍາລັງຫຼາຍ ກໍພາກັນແຕກພ່າຍ ແລະຫນີໄປທຸກທິດ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປຍັງກຸສະ.

Verse 48

बकश्च यज्ञकोपश्च ब्रह्मघ्नो वेददूषकः । महामखघ्नो जंभश्च राहुर्वक्रशिरास्तथा

ບະກະ ແລະ ຍັດຍະໂກປະ, ພ້ອມທັງ ພຣະຫມະຄະນະ ຜູ້ທໍາໃຫ້ເວດະເສື່ອມ; ມະຫາມະຄະຄະນະ, ຈັມພະ, ຣາຫຸ ແລະ ວັກຣະສິຣະ—

Verse 49

एते चान्ये च बहवः प्रवरा दानवोत्तमाः । क्रोधसंरक्तनयना बिभिदुस्ते जनार्द्दनम्

ພວກນີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ດານະວະ; ດວງຕາແດງກ່ໍາດ້ວຍຄວາມໂກດ ພວກເຂົາໄດ້ບຸກຈົມ ແລະຟັນຟາດໃສ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ.

Verse 50

ततः क्रोधसमायुक्तौ संकर्षणजनार्दनौ । चक्रलांगलघातेन जघ्नतुर्दानवोत्तमान्

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນອັນຊອບທຳ, ສັງກາຊະນະ ແລະ ຊະນາດານະ ໄດ້ປາບພວກດານະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍການຟາດຟັນຂອງກົງຈັກ ແລະ ໄຖ.

Verse 51

चक्रेण च शिरः कायाच्चिच्छेदाशु बकस्य वै । चूर्णयामास मुशली यज्ञहंतारमेव च

ດ້ວຍກົງຈັກ ພະອົງໄດ້ຕັດຫົວຂອງ ບາກະ ອອກຈາກຮ່າງກາຍຢ່າງໄວວາ; ແລະ ຜູ້ຖືກະບອງກໍໄດ້ບົດຂຍີ້ຜູ້ທຳລາຍການບູຊາເຊັ່ນກັນ.

Verse 52

राहुं जघान चक्रेण तथान्यान्मुशलेन च । ते हता हन्यमानाश्च भग्ना जग्मुर्दिशो दश

ພະອົງໄດ້ໂຈມຕີ ລາຫູ ດ້ວຍກົງຈັກ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆດ້ວຍກະບອງ. ເມື່ອຖືກຂ້າ ແລະ ຖືກຟັນແທງ, ສັດຕູທີ່ແຕກພ່າຍໄດ້ໜີກະຈັດກະຈາຍໄປໃນສິບທິດ.

Verse 53

कुशः स्वां वाहिनीं दृष्ट्वा विद्रुतां निहतां तथा । क्रोधसंरक्तनयनः प्राह याहीति सारथिम्

ກຸຊະ, ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນກະຈັດກະຈາຍ ແລະ ຖືກຂ້າ, ຕາຂອງລາວກໍແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ຄົນຂັບລົດມ້າວ່າ: "ບຸກເຂົ້າໄປ!"

Verse 54

स तयोरंतिकं गत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः । उवाच कस्त्वं दैतेयान्मम हंसि गदाधर

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ພວກເຂົາ ແລະ ປະກາດຊື່ຂອງຕົນ, ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ: "ເຈົ້າແມ່ນໃຜ, ໂອ ຜູ້ຖືກະບອງ, ຈຶ່ງມາຂ້າເຫຼົ່ານັກຮົບ ໄດຕຍະ ຂອງຂ້າ?"

Verse 55

श्रीवासुदेव उवाच । यस्माद्विमुक्तिदं पुण्यं गोमत्युदधिसंगमम् । रुद्धं दुरात्मभिः पापैस्तस्मात्ते निहता मया

ພຣະສີວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: "ເນື່ອງຈາກຈຸດບັນຈົບອັນສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳໂກມາຕີ ແລະ ມະຫາສະໝຸດນີ້ ປະທານການຫລຸດພົ້ນ, ແລະ ເນື່ອງຈາກມັນຖືກຂັດຂວາງໂດຍພວກທີ່ມີບາບ ແລະ ຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກຂ້າໂດຍເຮົາ."

Verse 56

कुश उवाच । मां न जानासि चात्रस्थं कथं जीवन्प्रयास्यसि । युध्यस्व त्वं स्थिरो भूत्वा ततस्त्यक्ष्यसि जीवितम्

ກຸສະ ກ່າວວ່າ: "ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ, ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ທີ່ນີ້ - ເຈົ້າຈະຈາກໄປທັງທີ່ມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ແນວໃດ? ຈົ່ງຢືນໃຫ້ໝັ້ນ ແລະ ຕໍ່ສູ້; ແລ້ວເຈົ້າຈະຕ້ອງເສຍສະລະຊີວິດຂອງເຈົ້າ."

Verse 57

इत्युक्त्वा पंचविंशत्या ताडयामास केशवम् । अनंतं चाष्टभिर्बाणैर्हत्वाऽत्रेयं निरीक्ष्य तम् । ईश्वरांशं च तं दृष्ट्वा प्राह याहीति मा चिरम्

ຫຼັງຈາກກ່າວແນວນັ້ນແລ້ວ, ລາວໄດ້ຍິງ ເກສະວະ ດ້ວຍລູກທະນູຊາວຫ້າດອກ. ແລະ ຫຼັງຈາກຍິງ ອະນັນຕະ ດ້ວຍລູກທະນູແປດດອກ, ລາວໄດ້ເບິ່ງ ອາເຕຣຍະ ຜູ້ນັ້ນ; ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຫັນວ່າເພິ່ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ, ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ, "ໄປສາ - ຢ່າຊັກຊ້າ."

Verse 58

स बाणैर्भिन्नसर्वांगः शार्ङ्गं हि धनुषां वरम् । विकृष्य घातयामास चतुर्भिश्चतुरो हयान्

ຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງຖືກແທງດ້ວຍລູກທະນູ, ພຣະອົງໄດ້ດຶງຄັນທະນູ ສາຣັງກະ - ຄັນທະນູທີ່ດີທີ່ສຸດ - ແລະ ດ້ວຍລູກທະນູສີ່ດອກ ພຣະອົງໄດ້ຍິງມ້າສີ່ໂຕນັ້ນລົ້ມລົງ.

Verse 59

सारथेस्तु शिरः कायादर्द्धचंद्रेण पत्त्रिणा । चिच्छेद धनुरेकेन ध्वजमेकेन चिच्छिदे

ດ້ວຍລູກທະນູທີ່ມີຫົວເປັນຮູບເຄິ່ງວົງເດືອນ, ພຣະອົງໄດ້ຕັດຫົວຂອງຜູ້ຂັບລົດມ້າອອກຈາກຮ່າງກາຍ; ດ້ວຍລູກທະນູດອກໜຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ຕັດຄັນທະນູ, ແລະ ດ້ວຍອີກດອກໜຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ຕັດທຸງລົງ.

Verse 60

स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः । प्रगृह्य च महाखङ्गमुवाच वचनं तदा

ເມື່ອຄັນທະນູຫັກ, ລົດເສິກເພພັງ, ມ້າແລະຄົນຂັບລົດຖືກຂ້າ, ລາວຈຶ່ງຈັບດາບໃຫຍ່ຂຶ້ນມາ ແລະ ກ່າວວາຈານີ້.

Verse 61

यदि त्वां पातयिष्यामि कीर्तिर्मे ह्यतुला भवेत् । पातितोऽहं त्वया वीर यास्यामि परमां गतिम्

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເອົາຊະນະທ່ານໄດ້, ຊື່ສຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ມີໃຜທຽບໄດ້. ແຕ່ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຖືກທ່ານເອົາຊະນະ, ໂອ້ ວິລະບຸລຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບັນລຸສູ່ສະພາວະອັນສູງສົ່ງ.

Verse 62

तिष्ठतिष्ठ हरे स्थाने शरणं मे सदाशिवः । धावंतमतिसंक्रुद्धं खङ्गहस्तं निरीक्ष्य तम् । चक्रेण शितधारेण शिरश्चिच्छेद लीलया

ຢຸດ, ຢຸດກ່ອນ ໂອ້ ພະຫະຣິ, ຈົ່ງຢຸດຢູ່ບ່ອນນັ້ນ! ພະສັດດາສິວະ ຄືທີ່ເພິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອເຫັນລາວແລ່ນເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ພ້ອມດາບໃນມື, ພະຫະຣິ ຈຶ່ງຕັດຫົວຂອງລາວຢ່າງງ່າຍດາຍດ້ວຍກົງຈັກທີ່ຄົມກ້າ.

Verse 63

तं छिन्नशिरसं भूमौ पतितं वीक्ष्य दानवम् । अथोवाह रथेनाजौ दैत्यः खंजनकस्तथा

ເມື່ອເຫັນອະສູນຕົນນັ້ນລົ້ມລົງກັບພື້ນດິນພ້ອມຫົວທີ່ຂາດອອກ, ໄດດະຍະ ທີ່ມີຊື່ວ່າ ຄຳຈະນະກະ ຈຶ່ງນຳຮ່າງຂອງລາວອອກຈາກສະໜາມຮົບດ້ວຍລົດເສິກ.

Verse 64

अपयाते कुशे दैत्ये विष्णुः संकर्षणस्तदा । दुर्वाससा च सहितः संन्यवर्तत हर्षितः

ເມື່ອ ໄດດະຍະ ກຸສະ ຈາກໄປແລ້ວ, ພະວິຊະນຸ (ພ້ອມດ້ວຍ ສັງກັດສະນະ) ກໍກັບຄືນມາດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ, ໂດຍມີ ດູວາສະ ຮ່ວມເດີນທາງມາພ້ອມ.

Verse 65

शिवालये तु पतितं कुशं निक्षिप्य दानवः । स्नानगन्धार्चनैर्धूपैर्गीतवाद्यैरतोषयत्

ເມື່ອນຳຫຍ້າກຸຊະທີ່ລົ້ມຕາຍໄປວາງໃນວິຫານພຣະສິວະ ດານະວະໄດ້ບູຊາປະໂລມພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍພິທີອາບນ້ຳ ກິ່ນຫອມ ການບູຊາ ທູບ ແລະເພງພ້ອມດົນຕີ।

Verse 66

अवाप जीवितं सद्यः प्रसादाच्छंकरस्य च । उत्थितः स तदा दैत्यो ब्रुवञ्छिवशिवेति च

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສັງກະຣະ ລາວໄດ້ຄືນຊີວິດທັນທີ; ແລ້ວດາຍຕະນັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນ ກ່າວວ່າ “ສິວະ, ສິວະ!”

Verse 67

तं पुनर्जोवितं दृष्ट्वा दैत्यं दैत्यगणस्तदा । उवाच सुमना वाक्यं वर्द्धस्व सुचिरं विभो

ເມື່ອເຫັນດາຍຕະນັ້ນຄືນມາມີຊີວິດ ຝູງດາຍຕະທັງຫຼາຍກໍກ່າວຄຳມົງຄຸນວ່າ: “ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງດົນນານ ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານ!”

Verse 68

स्नापयित्वा यदि पुनर्ब्राह्मणं विनिवर्त्तते । यथेष्टं गच्छतु तदा किं वृथा विग्रहेण ते

“ຖ້າຫາກອາບນ້ຳໃຫ້ພຣາຫມະນແລ້ວ ລາວກັບຄືນອີກ ກໍໃຫ້ລາວໄປຕາມປາຖະໜາ—ເຈົ້າຈະຂັດແຍ້ງໃຫ້ເປົ່າປະໂຫຍດໄປເພາະຫຍັງ?”

Verse 69

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कुशो वचनमब्रवीत् । गच्छ प्रेषय तौ शीघ्रं विप्रत्राणकरावुभौ

ເມື່ອກຸຊະໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກໍກ່າວຕອບວ່າ: “ໄປເຖີດ—ຈົ່ງສົ່ງສອງຄົນນັ້ນໃຫ້ໄວ, ຄູ່ຜູ້ຄຸ້ມຄອງພຣາຫມະນທັງສອງ!”

Verse 70

स च राज्ञा समादिष्ट सुमना मुनिसत्तमाः । उवाच विष्णुमानम्य नमस्कृत्य हलायुधम्

ສຸມະນາ ມຸນິສັດຕະມະ ຖືກພະຣາຊາສັ່ງ ຈຶ່ງກ່າວ; ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະວິສນຸ ແລະ ນະມັດສະການ ຮະລາຍຸດ (ພຣະບະລະຣາມ) ແລ້ວ។

Verse 71

कुशेन प्रेषितश्चास्मि समीपे ते जनार्दन । किं तवापकृतं नाथ येन दैत्याञ्जिघांससि

“ຂ້າພະເຈົ້າຖືກກຸຊະສົ່ງມາຫາພຣະອົງ ໂອ ຈະນາຣະດະນາ. ພຣະນາຖາ, ພວກໄດຕະຍະໄດ້ກະທຳຜິດອັນໃດຕໍ່ພຣະອົງ ຈຶ່ງປາດຖະໜາຈະປະຫານເຂົາ?”

Verse 72

दुर्वाससं स्नापयित्वा गच्छ मुक्तोऽसि मानद । अमरत्वं महादेवात्प्राप्तं विद्धि कुशेन हि

“ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳໃຫ້ດຸຣວາສະແລ້ວ ຈົ່ງໄປເຖີດ—ໂອ ຜູ້ໃຫ້ກຽດ—ເຈົ້າພົ້ນພັນແລ້ວ. ຈົ່ງຮູ້ແນ່ວ່າ ອະມະຕະພາບໄດ້ຮັບຈາກມະຫາເທວະ ແທ້ໆ ໂດຍກຸຊະ.”

Verse 73

श्रीविष्णुरुवाच । मुक्तितीर्थमिदं रुद्धं भवद्भिः पापकर्मभिः । तस्माद्धनिष्ये सर्वांश्च दानवान्नात्र संशयः

ພຣະສີວິສນຸກ່າວວ່າ: “ມຸກຕິຕີຣຖະນີ້ ຖືກພວກເຈົ້າ ຜູ້ກະທຳບາບ ກັ້ນໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຫານດານະວະທັງໝົດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 74

दुर्वाससश्च ये दर्भास्तिलाश्चैवाक्षतैः सह । पुनस्तानानयध्वं हि क्षिप्ता ये वरुणालये

“ແລະ ຫຍ້າດັຣພະ, ເມັດງາ, ແລະ ເຂົ້າສານທີ່ບໍ່ແຕກ ຂອງດຸຣວາສະ—ຈົ່ງນຳມາຄືນອີກເທື່ອ; ເພາະມັນຖືກໂຍນລົງໃນວັງຂອງວະຣຸນະ (ນ້ຳ).”

Verse 75

सवाहनपरीवाराः सजातिकुलबांधवाः । पुण्यतीर्थमिदं हित्वा प्रविशध्वं धरातले

ພ້ອມດ້ວຍພາຫະນະ ແລະ ບໍລິວານ, ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງໃນວົງຕະກູນ—ຈົ່ງລະທິ້ງຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້ ແລະ ເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນ (ລົງໄປຂ້າງລຸ່ມ).

Verse 76

सुमनास्तद्वचः श्रुत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः । युध्यध्वमिति तं चोक्त्वा नैतदेवं भविष्यति

ສຸມະນາສ ໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນແລ້ວ ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍໂກດ; ລາວກ່າວກັບເຂົາວ່າ “ຈົ່ງຮົບ!” ແລະປະກາດວ່າ “ມັນຈະບໍ່ເປັນໄປຕາມນີ້.”

Verse 77

कुशाय कथयामास यदुक्तं शार्ङ्गधन्विना । क्रुद्धस्तद्वचनं श्रुत्वा मंत्रिणा समुदीरितम्

ຄໍາທີ່ຜູ້ຖືຄັນທະນູຊາຣັງກະ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ກ່າວ ຖືກລາຍງານໃຫ້ຄຸຊາ. ເມື່ອຄຸຊາໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນທີ່ລັດຖະມົນຕີນໍາມາກ່າວ, ລາວກໍໂກດເກີນທົນ.

Verse 78

रथमारुह्य वेगेन ययौ योद्धुमरिंदमः । संस्मृत्य मनसा देवं पिनाकिं वृषभध्वजम्

ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ຂຶ້ນລົດຮົບດ້ວຍຄວາມໄວ ແລະອອກໄປສູ້ຮົບ; ໃນໃຈລາວໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະເທວະຜູ້ຖືປິນາກະ ແລະຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ (ພຣະສິວະ).

Verse 79

ततः प्रववृते युद्धं सुमहल्लोमहर्षणम् । अन्येषां दानवानां च केशवस्य कुशस्य च

ຈາກນັ້ນ ສົງຄາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຈົນຂົນລຸກ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ—ລະຫວ່າງເກຊະວະ ແລະ ຄຸຊາ, ແລະຍັງລະຫວ່າງດານະວະອື່ນໆອີກດ້ວຍ.

Verse 80

यज्ञघ्नो गदया गुर्व्या संकर्षणमताडयत् । संकर्षणहतः शीर्ष्णि मुसलेन पपात ह

ຍັຄນະ ໄດ້ຟາດ ສັງກັດສະນະ ດ້ວຍກະບອງໜັກ, ແຕ່ເມື່ອ ສັງກັດສະນະ ຟາດຫົວຂອງມັນຄືນດ້ວຍສາກເຫຼັກ, ມັນກໍ່ລົ້ມລົງ.

Verse 81

कञ्चुकं च जघानाशु चक्रेण भगवान्हरिः । उल्मुकश्चाथ निहतो ब्रह्मघ्नश्च निपातितः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮະຣິ ໄດ້ສັງຫານ ກັນຈຸກະ ຢ່າງໄວວາດ້ວຍກົງຈັກ. ຈາກນັ້ນ ອຸນມຸກະ ກໍ່ຖືກຂ້າ ແລະ ພົມມະຄະນະ ກໍ່ຖືກໂຄ່ນລົ້ມເຊັ່ນກັນ.

Verse 82

एते चान्ये च बहवो घातिताः केशवेन हि । दानवान्पतितान्दृष्ट्वा कुशः परमकोपितः

ເມື່ອເຫັນວ່າ ເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ດານະວະ ອື່ນໆຈຳນວນຫຼາຍ ຖືກສັງຫານໂດຍ ເກສະວະ, ກຸສະ ຈຶ່ງເກີດຄວາມໂມໂຫຢ່າງຮຸນແຮງ ເມື່ອເຫັນພວກອະສູນລົ້ມຕາຍ.

Verse 83

जघान युधि संरब्धः परमास्त्रेण केशवम् । भगवान्क्रोधसंयुक्तश्चक्रेण चाहरच्छिरः

ໃນການສູ້ຮົບ, ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ລາວໄດ້ໂຈມຕີ ເກສະວະ ດ້ວຍອາວຸດວິເສດ; ແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ ໄດ້ຕັດຫົວຂອງລາວດ້ວຍກົງຈັກ.

Verse 84

तं छिन्नशिरसं भूमौ पातितं वीक्ष्य केशवः । चिच्छेद बाहू पादौ च खङ्गेन तिलशस्तथा

ເມື່ອເຫັນລາວລົ້ມລົງພື້ນດິນ ໂດຍຫົວຂາດອອກ, ເກສະວະ ຈຶ່ງຕັດແຂນ ແລະ ຂາຂອງລາວ, ຟັນລາວດ້ວຍດາບເປັນຕ່ອນນ້ອຍໆ ຄືກັບເມັດງາ.

Verse 85

खंडशो घातितं दृष्ट्वा केशवेन कुशं तदा । संगृह्य ते पुनर्देत्या निन्युः सर्वे शिवालयम्

ເມື່ອເຫັນກຸສະຖືກເກສະວະຟັນເປັນຕ່ອນໆ, ເຫຼົ່າດານະວະຈຶ່ງເກັບເອົາຊິ້ນສ່ວນເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ພາກັນນຳໄປຍັງວິຫານຂອງພະສິວະ.

Verse 86

प्रसादाच्छूलिनः सद्यो जीवितं प्राप्य दानवः । उत्थितः सहसा क्रुद्धः क्व विष्णुरिति चाब्रवीत्

ດ້ວຍພະເມດຕາຂອງຜູ້ຖືຕີສູນ, ດານະວະກໍຟື້ນຄືນຊີບທັນທີ; ລຸກຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ ແລະ ຮ້ອງຖາມວ່າ "ພະວິສະນຸຢູ່ໃສ?"

Verse 87

गदामुद्यम्य संक्रुद्धो योद्धुमागाज्जनार्द्दनम् । तमुद्यतगदं दृष्ट्वा निहतं जीवितं पुनः

ຍົກກະບອງຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ, ມັນເຂົ້າມາຕໍ່ສູ້ກັບພະຊະນາດານະ. ເມື່ອເຫັນມັນຍົກກະບອງຂຶ້ນ, ພະອົງຈຶ່ງຟາດມັນລົ້ມລົງ, ແຕ່ມັນກໍກັບມາຟື້ນຄືນຊີບອີກຄັ້ງ.

Verse 88

दुर्वाससमथोवाच किमिदं न म्रियेत यत् । मयाऽसकृच्छिरश्छिन्नं खंडशस्तिलशः कृतम्

ຈາກນັ້ນ ດູວາສະ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: "ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງບໍ່ຕາຍ? ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັດຫົວມັນ ແລະ ຟັນມັນເປັນຕ່ອນນ້ອຍໆຄືເມັດງາຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ."

Verse 89

जीवत्ययं पुनः कस्मात्कारणं कथ यस्व नः । इत्युक्तश्चिंतयामास ध्यानेन ऋषिसत्तमः

"ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງຟື້ນຄືນຊີບ? ບອກເຫດຜົນໃຫ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແດ່." ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ, ພະລືສີຜູ້ປະເສີດຈຶ່ງພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້ດ້ວຍການເຂົ້າຊານ.

Verse 90

ज्ञात्वा तत्कारणं सर्वमुवाच मधुसूदनम् । महादेवेन तुष्टेन कुशोऽयममरः कृतः

ເມື່ອຮູ້ເຫດທັງປວງແລ້ວ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະມະທຸສູດນະວ່າ: «ໂດຍພຣະມະຫາເທວະຜູ້ພໍພຣະໄທ ຄຸຊະນີ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນອະມະຕະ»।

Verse 91

खंडशश्च कृतश्चापि न च प्राणैर्वियुज्यते । ततः स विस्मयाविष्टो हंतव्योऽयं मया कथम्

«ແມ່ນວ່າຖືກຕັດເປັນຊິ້ນໆ ແຕ່ກໍບໍ່ແຍກຈາກລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຕື່ນຕະລຶງວ່າ: ‘ຂ້າພະອົງຈະຂ້າຜູ້ນີ້ໄດ້ແນວໃດ?’»

Verse 92

उपायं च करिष्यामि येनायं न भवे दिति । ततः स जीवितं प्राप्य प्रसादाच्छंकरस्य च । चर्मखङ्गमथादाय तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्

«ຂ້າພະອົງຈະຄິດອຸບາຍ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ນີ້ບໍ່ເປັນຄວາມຫວາດກົວອີກ»। ແລ້ວດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສັງກະຣະ ລາວໄດ້ຊີວິດຄືນ ຈັບໂລ່ຫນັງແລະດາບ ຮ້ອງວ່າ «ຢືນ! ຢືນ!»

Verse 93

तमायांतं ततो दृष्ट्वा कुशं शिवपरिग्रहम् । जघान गदया गुर्व्या गदाहस्तं तदा कुशम्

ເມື່ອເຫັນຄຸຊະກ້າວເຂົ້າມາ—ຜູ້ຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະສິວະ—ພຣະອົງຈຶ່ງຟາດຄຸຊະຜູ້ຖືຄະທາ ດ້ວຍຄະທາອັນໜັກແຮງ।

Verse 94

स भिन्नमूर्द्धा न्यपतत्केशवेनाभिताडितः । भूमौ निपतितं वेगात्परिगृह्य कुशं हरिः

ຫົວຂອງລາວແຕກ ແລະລົ້ມລົງ ເພາະຖືກເກສະວະຟາດຢ່າງແຮງ. ແລ້ວພຣະຫຣິໄດ້ຄວ້າຄຸຊະຢ່າງວ່ອງໄວ ໃນຂະນະທີ່ລາວນອນລົ້ມຢູ່ເທິງດິນ।

Verse 95

गर्ते निक्षिप्य तद्देहं पूरयामास वै पुनः । लिंगं संस्थापयामास तस्योपरि जनार्द्दनः

ພຣະຊະນາຣະດະນະໄດ້ໂຍນຮ່າງນັ້ນລົງໃນຫຼຸມ ແລ້ວກໍເຕີມດິນກົດທັບຄືນ. ຕໍ່ມາພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ສິວະລິງຄະ ໄວ້ເທິງນັ້ນໂດຍກົງ.

Verse 96

स लब्धसंज्ञो दनुजः शिवलिंगमपश्यत । आत्मोपरिस्थितं तच्च तदा चिन्तापरोऽभवत्

ເມື່ອດານຸຊະໄດ້ຟື້ນສະຕິ ກໍເຫັນສິວະລິງຄະ. ເມື່ອເຫັນວ່າມັນຕັ້ງຢູ່ເທິງຕົນເອງ ກໍເກີດຄວາມຄິດກັງວົນຢ່າງຫນັກ.